Intel koopt zijn Ierse '3nm'-chipfabriek volledig terug van investeringsbedrijf

Intel heeft zijn chipfabriek in Ierland weer in eigen handen. De chipmaker verkocht eerder 49 procent van die fabriek aan een investeringsbedrijf, maar koopt dat deel nu weer terug. De fabriek produceert chips op '3 nanometer' en is daarmee de technisch geavanceerdste chipfabriek van Europa.

Intel en investeringsbedrijf Apollo maakten de overeenkomst deze week bekend. Met de transactie krijgt Intel weer de volledige controle over Fab 34, zijn chipfabriek in het Ierse Leixlip. Apollo krijgt in ruil daarvoor 3 miljard dollar boven op zijn oorspronkelijke aankoopbedrag.

De twee bedrijven sloten in juni 2024 een overeenkomst over de Ierse chipfabriek. Apollo betaalde toen 11,2 miljard dollar voor een belang van 49 procent in de fabriek. De chipmaker gebruikte dat geld om zijn chipfabrieken verder uit te breiden. Het belang wordt nu teruggekocht voor 14,2 miljard dollar.

Fab 34 wordt onder meer gebruikt om Intel Core Ultra-cpu's te produceren voor laptops, en Xeon 6-datacenter-cpu's. De fabriek werd eerder vooral gebruikt voor 14nm-productie, maar kreeg in 2023 al een upgrade; daarbij werden ook euv‑machines van ASML geplaatst.

Sindsdien draait er ook productie op de Intel 4- en 3-procedés, die respectievelijk tot de zogeheten '4nm'- en '3nm'-klasses behoren. Hoewel die 'nanometers' niet overeenkomen met daadwerkelijke afmetingen op de chip, geven ze wel een ruw beeld van de complexiteit en prestaties. Daardoor geldt Fab 34 op technisch vlak als de geavanceerdste chipfabriek van Europa. Andere fabrikanten in Europa produceren hooguit '12nm'-chips.

Benieuwd hoe chips worden gemaakt?

Ben je benieuwd hoe chipfabrieken als deze te werk gaan? We schreven recent meerdere uitlegverhalen over het produceren van chips, de machines van ASML en wat er komt kijken bij het maken van krachtigere chips. Je kunt ze hieronder bekijken:

Intel-chipfabriek Ierland Fab 34
De cleanroom van Fab 34, Intels chipfabriek in Ierland. Bron: Intel

Door Daan van Monsjou

Nieuwsredacteur

02-04-2026 • 13:37

25

Lees meer

Reacties (25)

Sorteer op:

Weergave:

Mag ik een domme vraag stellen?

Als je al 51% van de fabriek bezit, waarom dan alsnog die 49% terug willen kopen?

In principe heb je de meerderheid van het belang en kan je doen wat je wil, tenzij het stemrecht anders is verdeeld maar dat zie ik nergens staan.
Qua stemrecht wel, maar 49% van je winst of dividend gaat dan ook naar een ander bedrijf. Dus zou goed kunnen dat Intel denkt hier meer uit te gaan halen en liever nu dit bedrag betaald dan over de komende jaren nog meer inkomsten te derven. En daarnaast, ook al heb je zo’n nipte meerderheid, je moet echt wel rekening houden met de andere grootaandeelhouder, je kan niet zomaar doen wat je wil (bijvoorbeeld, de fabriek sluiten of verkleinen), dus nu kunnen ze echt doen wat ze willen.
Ik vermoed dat Intel wel dividend o.i.d. zou moeten afstaan, en misschien dat er ook bepaalde voorwaarden op zitten met betrekking tot verplichtingen om winst na te streven. Dat is het geval bij beursgenoteerde bedrijven, maar ik weet niet hoe dat in de praktijk werkt bij dit soort privédeals.
Intel zal waarschijnlijk wel 49% van het dividend moeten afstaan aan de eigenaar van 49% van de aandelen. Dat is vrij gebruikelijk. (Andere afspraken zijn mogelijk)

Het is een hardnekkige mythe dat beursgenoteerde bedrijven "winst moeten nastreven.". Financiële gezondheid komt meer in de buurt, en dat kan ook inhouden dat je een tijdje verlies leidt.
Zou zomaar iets te maken kunnen hebben met een Amerikaans overheidsbelang in Intel en buitenlandse aandeelhouders.
Omdat het 49% belang meer dan $ 14,2 miljard waard is, aldus Intel. Waarschijnlijk zijn de te ontvangen dividenden en strategische ontwikkelingen bekeken.

Het 49% belang minder dan $ 14,2 miljard waard is, aldus Apollo. Met een rendement van 21% in 2 jaar worden de cijfers en stakeholders wel blij.
Zo zwart wit is het ook helemaal niet in de praktijk. Een aandeelhouder met 49% heeft alsnog best wat rechten.

Ik herinner me nog goed het verschil tussen twee docenten op de universiteit. De een doceerde internationaal bedrijfsrecht en zijn insteek was duidelijk: zorg dat je de meerderheid hebt, al is het maar 0,1% meer - anders verlies je de controle. De ander was toegespitst op de effectiviteit van internationale samenwerkingen en zijn boodschap was net zo helder de anderen kant op: zorg dat het precies 50/50 - anders wordt er nooit vertrouwen opgebouwd en wantrouwen is een van de schadelijkste factoren in samenwerkingen.

In de echte wereld is uiteindelijk alles een tint van grijs.
Was een lening of extra aandelen uitgeven niet makkelijker en goedkoper geweest?
2 jaar geleden was dat geen optie, Intel had toen al 50 miljard schuld (tegen 150 miljard eigen kapitaal, waarvan $100 miljard aandeel-waarde). Die schuld zijn ze afgelopen jaar aan het afbouwen geweest (met zo'n slordige 10 miljard nettoschuld), en daardoor hebben ze nu weer ruimte om hun speelgoed terug te kopen. Bron: https://finance.yahoo.com/quote/INTC/balance-sheet

Extra aandelen uitgeven is vooral interessant als je beurskoers hoog staat, en dat was bepaald niet het geval bij INTC. Mid 2024 duikelden ze naar $20, vanaf een ~$50, en nu staan ze weer op die $50. Als je dan ook nog eens de drukpers aanzet gaat je koers helemaal door het putje, en moet je dus nog meer bijprinten om die miljarden op te halen, dus nog meer verwatering, lees; nog minder geld over van de bestaande aandeelhouders. Daar gaan ze liever niet mee akkoord.

Dus ik snap het wel, als je echt ver in de prut zit, zoals Intel toen, dan moet er maar wat tafelzilver weg. Niet leuk, zelden rendabel, maar het alternatief is beroerder. Dat ze het nu al terughalen geeft aan dat ze ofwel bakken met geld binnen zien stromen (AI-boom), of dat ze die fab keihard nodig hebben voor iets, en Apollo daar wellicht niet achter staat, omdat die er een ander plan mee hadden (uitlenen aan NVidia wellicht? ).
nvidia heeft niets aan intel 4/3

Apollo zal gewoon meer mogelijkheden zien in de markt met de liquide 14 miljard dan met de helft van een fab die enkel intel kan runnen.

Het is mooi dat intel terug financieel recht geraakt.
Hopelijk blijven ze technologisch invoeren en wordt het niet terug een papier molen die intel met een technologische achterstand opzadelde.
Apollo vindt dit een uitstekende deal ja, 20% rendement per jaar, en nu alweer geld vrij voor het volgende project.

Dat Intel z'n fab-aandeel ook 14 miljard waard vindt verbaast me wel meer, ofwel ze hebben em veel te goedkoop verkocht, ofwel ze hebben geld teveel (geloof ik niet zo lang ze bakken met schuld hebben), of ze vinden die fab echt gigantisch cruciaal voor hun toekomstplannen. Leixlip mag dan de modernste fab in Europa zijn, zover ik weet heeft Intel er best veel in de USA, en zijn ze vooral druk met hun 18A-class projecten, terwijl 1.4 nm opgezet wordt, als ze iemand vinden die dat gaat sponsoren.
Nou is er prima te leven met 3nm-fabs, daar kun je hele leuke dingen mee doen, maar het is niet echt het laatste en nieuwste (dat staat voorlopig in Chandler, Arizona). Van de andere kant is het een prima cash cow, en blijft ie dat nog wel een paar jaar.
Toch denk ik wel dat de Intel leiding altijd op de koffie mag komen bij de Apollo eigenaren }>
Voor intel mogelijk wel, maar dan had de uitlenende partij voldoende vertrouwen in de financieën moeten hebben.

Het komt mij voor dat ze met deze regeling mooi hadden bedongen dat ze bij een faillissement niet in de rij van schuldeisers bij de inboedel hadden moeten staan.

[Reactie gewijzigd door AnonymousGerbil op 2 april 2026 14:06]

Intel had in theorie ook die fabriek in onderpand kunnen geven voor een lening. Dan hadden die schuldeisers niet in de rij hoeven staan. Dat scheelt in de rente.
Was een lening of extra aandelen uitgeven niet makkelijker en goedkoper geweest?
Op dit niveau, met deze bedragen en met deze achtergrond is dit verkopen en weer terug kopen veel voordeliger. Bij iedere lening moet er een bepaald onderpand of een bepaalde garantie achter zitten. Met de hypotheek-lening van een koophuis is het de hypotheek die de bank heeft op het huis het onderpand van de lening. En ja, de hypotheek is dan over het hele huis, wat betekend dat de bank het hele huis verkoopt als je maar een paar keer niet de rente hebt betaald.

Met die verkoop van 49% heeft Intel dus eigenlijk aandelen uitgegeven aan de koper. Maar dusdanige aandelen dat die koper ze niet zomaar (als losse aandelen) kon doorverkopen.

Dus met de oorspronkelijke verkoop kan je ook gewoon stellen dat ze een lening zijn aangegaan of dat ze aandelen hebben uitgegeven. Uiteindelijk komt het allemaal ongeveer op het zelfde neer. De verschillen zitten in de details en dat is voer voor juristen en fiscalisten.
49% van het belang verkopen komt toch eigenlijk neer op extra aandelen? of heb ik het aandelensysteem nu verkeerd begrepen?

Het voordeel nu is dat het gemakkelijker is om die aandelen weer terug te kopen waardoor je geen divident meer uit hoeft te keren.
Yep je hebt het aandelensysteem verkeerd begrepen :+

De hoeveelheid aandelen INTC is gelijk gebleven bij beide transacties, alleen het bedrijf Intel heeft een stukje eigenaarschap van een fabriek verkocht / teruggekocht. Als we aannemen dat Intel gelijk had met de inschatting van die waarde, dan is er zeg 10 miljard verkocht aan fabriekseigendom, maar krijgen ze daarvoor 10 miljard in het handje, dus netto geen waardevermindering (dus aandeelhouders happy). Nu kopen ze het weer terug, voor 14 miljard, en wederom hebben ze gelijk qua waarde, dus kost dat ze 14 miljard, maar hebben ze elke euro daarvan weer terug in fabriekswaarde.
Netto is INTC dus nog steeds even rijk, en zijn er nog steeds net zoveel aandelen in omloop als eerst.

Het eigenaarschap van de fabriek wordt niet in aandelen uitgedrukt, maar gewoon in een percentage. Dat we dat iemands aandeel in de toko noemen levert wel spraakverwarring op.

Dividend komt puur op aandelen, wat je uit je (deel-)eigendom van een fabriek krijgt is rendement, of winst, als je wilt.
Geen verkeerd rendement voor kleine 2 jaar 49% eigenaarschap zal ik maar zeggen.
Als je kijkt hoe intel het de laatste jaren doet is dit simpelweg het gevolg van willen lenen bij matige prestaties. De gemiddelde zakenbank waagt zich hier niet aan. Dan komt je al snel uit bij investeerders die meer verwachten voor het risico wat ze nemen. Feit blijft dat het nu leuk voor ze uitpakt uiteraard.
Meestal komen dit soort success in het nieuws, maar tegenover de successen staan ongetwijfeld ook bleeders waarvoor geen persberichten de deur uit gaan.
Goh op zich ook niet zo heel gek, toch? +- 13% per jaar op een zeer risicovolle investering waarbij je een minderheidsbelang houdt en de partij met het meederheidsbelang wanhopig op zoek was naar financiering. Financiering van een aard waar zelfs de allergrootste financiele instellingen zich serieus achter de oren zouden moeten krabben.
voor een bedrijf waarvan het draait om logica, komt dit vrij onlogisch over :+
Als ik me goed herinner maakt Intel nu ook weer geheugen.

Geen Optane meer; nu is het ZAM.

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn