2012: stilte voor de consolestorm

Bij de games die we wel besproken hebben, valt op dat ons oordeel over het algemeen dicht bij het gemiddelde lag. Als we voor dat gemiddelde tenminste metacritic aanhouden, dat de cijfers van tientallen recensies met elkaar vergelijkt. Het is daarbij goed om te weten dat wij vooraf niet kunnen kijken wat het gemiddelde op metacritic is. Bij het recenseren van games geldt over het algemeen een wereldwijd embargo en de andere reviews verschijnen dus meestal tegelijk met die van ons. Er zijn wat uitschieters, waarin ons oordeel flink afwijkt van het gemiddelde. Daarin valt World of Warcraft: Mists of Pandaria op. Daarover waren we beduidend negatiever dan de meeste collega's en onze harde woorden vielen ook onze lezers op. Die waren verbaasd over onze kritische toon, terwijl Blizzard juist trots was dat door Mists of Pandaria het aantal actieve spelers weer boven de 10 miljoen steeg.

Nog negatiever waren we over ZombiU, de survival-horrorgame die Ubisoft tegelijk met de Wii U op de markt bracht. Wij waren vrij negatief over het uiterlijk en de besturing van de game, wat veel van onze lezers in het verkeerde keelgat schoot. Die vonden dat een grauw uiterlijk hoort bij een dergelijke game, net als de trage besturing. Zouden we, als we jullie kritiek vooraf hadden gekend, een ander cijfer hebben gegeven? In bovenstaande voorbeelden niet, maar er zijn wel cijfers waar we achteraf wat vraagtekens bij zetten.

Zo gaven we Max Payne 3 een 9. De internationale collega's gaven gemiddeld 0,4 punt lager, geen groot verschil. Terugkijkend vinden we Max Payne 3 nog steeds een prima shooter, waarin vooral de combi van shoot dodge en bullet-time goed is uitgewerkt, samen met de animaties van de rennende, duikende en vallende Max. Alleen is de setting zo afwijkend van wat we van de serie gewend zijn dat het afbreuk doet aan de sfeer en dat hadden we best wat zwaarder mogen meetellen. Iets dergelijks hebben we ook bij Diablo III. Ook daar kwam ons oordeel vrijwel overeen met het buitenlandse gemiddelde. Ten tijde van de recensie hadden we de campagne twee keer rond gespeeld en hadden we dus nog twee moeilijkheidsgradaties te gaan. Achteraf moeten we stellen dat die laatste twee toch behoorlijk repetitief werden en dat had best wat zwaarder in ons cijfer mogen doorwegen.

Dan is er natuurlijk nog de game die de laatste jaren steevast de titel 'meest besproken game' voor zich opeist: Call of Duty. Het cijfer 9 was hoog en werd op basis van na de review verkregen informatie nog bijgesteld naar een 8,5: in de ogen van veel gamers nog steeds te hoog. Hoewel we nog altijd achter dat cijfer staan, blijkt wel dat persoonlijke voorkeur veel uitmaakt bij zo'n game en dan vooral hoeveel waarde je hecht aan de diverse spelonderdelen. De review sprak van vernieuwing, wat eigenlijk vooral op de singleplayer-modus en Zombies sloeg. Menigeen merkte terecht op dat het in de multiplayer-modus wel meeviel. Voor een volgende Call of Duty zou een aparte bespreking van singleplayer en multiplayer, zoals we in het verleden wel gedaan hebben voor andere shooters, wellicht een helderder beeld scheppen.

Na de correctie week ons cijfer voor de Xbox 360-versie van Black Ops II nauwelijks meer af van het gemiddelde op Metacritic. Datzelfde geldt opvallend genoeg voor een ander spel, dat kort voor Black Ops II verscheen. Medal of Honor: Warfighter kwam op Tweakers niet verder dan een zes en daarmee waren we volgens velen te streng voor het spel. Toch scoort Warfighter op Metacritic nog lager. Een andere game waarbij de redactionele mening sterk afweek van de algemene opinie is Pro Evolution Soccer 2013. Het verschil was zelfs zo groot, dat we hebben geprobeerd die algemene opinie een eigen podium te geven. Helaas sneuvelde dat initiatief omdat er uiteindelijk te weinig mensen wilden meewerken aan het artikel.

Wat waren onze favoriete games?

Bij Tweakers selecteren we als redactie geen 'game van het jaar', maar dat betekent natuurlijk niet dat de redacteuren zelf geen favorieten hebben. Voor Paul springt Dishonored eruit, vooral vanwege de vrijheid die het spel biedt en het gegeven dat je voor elk probleem vaak minstens zes verschillende oplossingen hebt die in principe allemaal even goed zijn. Daarnaast speelt mee dat Dishonored een van de weinige originele titels was in 2012. Eervolle vermeldingen gaan naar Journey, een downloadable game voor de PlayStation 3, en het toch 'gewoon weer' erg veel gespeelde World of Warcraft.

Als er bij Jurian thuis een console aangaat, dan gaat daar negen van de tien keer een sportgame in. Daarbij passeren nichetitels als Madden 13 en MLB 12: The Show regelmatig de revue, maar minstens zo vaak voetbalspel FIFA 13. Jurians game van het jaar is desondanks de pc-versie van Far Cry 3, vooral door de combinatie van vrijheid en prachtige graphics. Moest er een top drie komen, dan zou die aangevuld worden door Assassin's Creed III en FIFA 13.

Tot volgend jaar en blijf spelen!