Daar zit wel iets in (ik ken de symptomen ook erg goed, maar ik heb me nooit zodanig laten onderzoeken op Asperger), ik vraag me alleen af of ik dat zelf ook als reden/oorzaak/excuus zou gebruiken. Het kan namelijk wel heel handig zijn om jezelf te verklaren tegenover anderen als dat tot een mogelijkheid zou behoren. Als ik een nieuwe baan heb/krijg/zoek zijn de impulsen van buitenaf ernstig te noemen. Ik stress me helemaal suf en voel me constant zeer ongemakkelijk. Ik kan dan ook vaak niet goed functioneren onder druk, mijn kunnen halveert zo'n beetje en het kost dan ook altijd behoorlijk wat tijd om me op een nieuwe plek gemakkelijk te voelen (gaat vaak zo'n half jaar over heen). Zo heb ik ook mijn rijbewijs op mijn 19e niet kunnen halen vanwege het feit dat er een onbekende naast je zit en je de auto nog niet helemaal meester bent. Zou je echter gewoon op jezelf een auto pakken en onbevoegd gaan rijden is er niets aan de hand en presteer ik uitstekend. Nou ben ik inmiddels bijna 27 en heb nogsteeds mijn rijbewijs niet, dus zit ik maar "veilig thuis" Live for Speed te spelen met een G25

Dit probleem komt overigens bij van alles voor, ook als mensen op me gaan letten wat ik achter een computer uitvreet presteer ik vele malen minder, zelfs een bekende! En dan hebben we het over handelingen waar ik normaal niet eens over na hoef te denken zo gemakkelijk. Je hele brein stagneert ineens ofzo.
Niet dat ik nou gelijk met termen als Asperger zou gaan rondslingeren, want voor mensen bij wie dit onbekend in de oren klinkt zou je gelijk als gek verklaard kunnen worden en daarbij dus niet worden aangenomen voor een nieuwe functie. De hulpeloze situaties die dergelijke symptomen met zich meebrengen maken me dan ook vaak erg kwaad en verdrietig (meestal als ik op mezelf ben) en weerhoudt me er dan ook weer van om het huis uit te gaan. Ook vaak heb ik gevoelens voor suicidaal gedrag gehad, maar om wille van mijn toch vrij gezonde verstand en relatievatie vermogen zou ik zoiets niet kunnen. Het probleem is dat je je vaak zo machteloos en onbegrepen voelt door het merendeel van de mensheid dat het leven gewoon geen plezier meer kent, terwijl je weet dat de maatschappij van alles van je verwacht wat ik vaak niet waar kan maken. Ook telefoneren is een ware hell, ik stel alles extreem lang uit, doe het uiteindelijk dan toch maar, vaak beetje klunzig en met zwetende handpalmen. Maar heb geleerd mezelf wel telkens een schouderklopje te geven als ik bepaalde moeilijke toestanden toch gedaan heb.
Om dan even terug te komen op het 'naampje geven' zou ik dat eigenlijk helemaal niet zo erg vinden, mensen kunnen er gelijk rekening mee houden en ik zou me niet meer zo af hoeven te vragen wat er toch allemaal loos is met mezelf want ook dat is op den duur vervelend. Zeker is een wereld waar 'aparte' mensen zo snel worden uitgekotst omdat ze het niet willen begrijpen, jezelf proberen te verklaren maar toch maar gewoon vinden dat je mee moet kunnen doen met de rest en dat gaat gewoon niet! Dan zou ik wel eens liever gewoon zeggen dat ik Asperger had ofzo, dan is het ook voor mij een stuk makkelijker ineens.
Het verhaal over deze man die aan de VS uitgeleverd zou kunnen worden kan ik wel heel goed kunnen begrijpen. Ik zie mezelf ook wel zoiets doen, ergens inbreken en dan toch wel erg schrikken wat voor consequenties dat met zich heeft meegebracht. Wat? moet ik ineens naar de VS, en wat dan, ik zou al spontaan dood gaan van het idee. Er is al een heel circus om je heen gaande waar je knettergek van wordt. Iedereen trekt aan je, je veilige omgeving bestaat al niet meer en dan word je ook nog uitgeleverd. Ze kunnen me net zogoed gelijk afschieten zou ik gezegd hebben. Maar hij heeft toch wel laten zien wat hij in zijn mars heeft, kan die expertise dan niet toegepast worden? De man heeft totaal geen kwaad in de zin, is intelligent en drijgt in de gevangenis te belanden. Waarom zou je zoiemand voor de rest van zijn leven verminken als je ook gunstig gebruik van hem zou kunnen maken. Echter zou hij dat ook niet aankunnen, helemaal in de VS en allemaal vreemd onbekend terrein. Nee dat werkt ook niet...
Ergens is de schrik en de doodsangst van meneer al zo extreem dat ik hem maar gewoon een taakstrafje in de UK zou geven, eventueel een bahandeling en verder lekker met rust laten. Die gaat zoiets niet snel nog een keer doen.
[Reactie gewijzigd door BruT@LysT op vrijdag 12 juni 2009 11:42]