Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 35 reacties

In 54 procent van de gevallen verwijdert Google een zoekresultaat als een gebruiker daartoe een verzoek indient. Een derde van de 'verzoeken om vergeten te worden' wordt afgekeurd, zo heeft de zoekgigant bekendgemaakt.

googleVan de 91.000 verwijderingsverzoeken die Google heeft ontvangen, is dus ruim de helft goedgekeurd en wordt inhoud daadwerkelijk verwijderd, zo heeft Google aangegeven tegenover NU.nl.

In vijftien procent van de gevallen vraagt Google om meer informatie voordat het verzoek wordt goed- of afgekeurd. In totaal treffen de 91.000 verwijderingsverzoeken 328.000 verschillende url's. Nederlandse verzoeken tot verwijdering hadden betrekking op 21.000 zoekresultaten, schrijft de nieuwssite.

Google moet zoekresultaten in bepaalde gevallen verwijderen als personen daar om vragen, oordeelde het Europese Hof van Justitie eerder dit jaar. Het bedrijf heeft nu een tool waarmee mensen links kunnen aanvragen die ze verwijderd willen zien, als die bijvoorbeeld kwetsend zijn. Dat kan zelfs als de gelinkte pagina zelf wel door de beugel kan.

Eerder op donderdagmiddag werd bekend dat de Europese privacywaakhonden willen dat Google zoekresultaten die zijn verwijderd ook in de internationale versie van Google worden weggehaald; nu gebeurt dat alleen in de regionale, Europese edities. Ook willen ze niet dat Google een melding toont dat mogelijk zoekresultaten zijn weggefilterd.

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (35)

Wat opvalt is hoe snel een organisatie als Google 'het recht om alles te weten' sluipend als een soort mensenrecht heeft weten te introduceren. En dan nog niet eens zů maar, maar 'het recht om alles door middel van Google te weten'.

Zo'n recht heeft echter nooit bestaan, en dat is maar goed ook. Het is niet eens nodig om daarvoor het inmiddels al even vervuilde recht op 'privacy' op het schaakbord te zetten. Beesten die een nestje bouwen voor hun kinderen weten het al: je hebt als levend wezen, een plekje nodig.
Op die wetenschap hebben we een onvolmaakt (want menselijk) stelsel van rechten en wetten gebouwd, een stelsel waar nog elke dag aan gesloopt en gebouwd wordt, en wel op duizend verschillende manieren, overal in the global village. Nu loopt daar ineens een stelletje (overigens vrij onnozele) nerds in rond die, dank zij een vinding waar zij overigens part nog deel hadden, ontdekt hebben hoe ze het feit dat mensen zorgen dat ze 'iets' kunnen vinden kunnen misbruiken om 'alles' te vinden.

Het feit dat andere mensen op andere plekken aan het zoeken zijn naar manieren om met elkaar om te gaan is voor deze nerds totaal irrelevant, want hoewel ze alles kunnen vinden, 'weten' ze niets, en dat recht om niets te weten hebben ze ook al ingebouwd in hun eigen recht om 'alles wat je wil vinden ook te kunnen vinden'. Ook al dat recht om niets te hoeven weten ( het 'recht van de 'provider'', ofwel netneutraliteit ) moet garanderen dat zij zŤlf hoe dan ook nooit na hoeven te denken.

Google is nu eens beperkt geworden in dat recht on niet na te hoeven denken, en inderdaad, zoals hierboven ook al wordt opgemerkt door fledder 2000, Google verweert zich nu door expres zo dom mogelijk uitvoering te geven aan de hen opgelegde verplichting. Daar is bijvoorbeeld al de manier waarop ze klagers zich laten legitimeren: digitaal. Het is dus wachten op het moment waarop blijkt dat een klager zich voor een andere heeft laten doorgaan, en zo informatie heeft laten wissen. Google verheft zo het 'niet hoeven weten, niet hoeven denken' tot een kunst, een soort Łberdefensie.

"Iedereen heeft het recht om alles te weten, op voorwaarde dat wij het recht krijgen om niets te weten"

Ziehier het motto van de nieuwe nerds.
@No Brakes

Een kortzichtige reactie vind ik. Hoe je het ook wendt of keert: zoekmachines zijn verreweg het belangrijkste portaal naar het Internet, en alleen zoekmachines kunnen zorgen voor vindbaarheid van losse bijdragen. En dat is nu juist het mechanisme wat informatie schept uit een onmogelijke bak met data. En dat kost kracht, letterlijk! Google's zoekmachines verbruiken continu megawatts aan stroom.

De maatschappelijke functie die het Internet op dit ogenblik heeft (opinieplatform, onofficiele nieuwsbron, publicatie van al wat enige authoriteiten onwelgevallig is) staat of valt met de beschikbarheid van zoekmachines. Dat kan je betrueren, maar zo is het wel.

Dat dit werkelijk zo is blijkt wel aan de krampachtige en intensieve pogingen van zowat iedere dictatuur om het Internet als nieuws- en opinieforum onder controle te krijgen (China, Noord Korea, Iran, Rusland, Birma etc.).

En dan dat fulmineren tegen het "recht om te weten". Je beseft toch hopelijk wel dat dit zogenaamde "recht om te weten" niets meer is dan jouw eigen verzinsel? Een strawman argument? Waar het hier om gaat is het recht van vrijheid van meningsuiting. Een grondrecht nota bene! Realiseer je je eigenlijk wel dat de vrijheid van meningsuiting ten tijde van de uitvinding van de drukpers en het uitgeven van kranten met exact dezelfde redenen als die jij hier aanvoert bestreden is?

Volgt nog die sneer richting Google dat: "Google verweert zich nu door expres zo dom mogelijk uitvoering te geven aan de hen opgelegde verplichting." Besef je eigenlijk wel wat je hier van een privaat bedrijf vraagt? Had je je al eens afgevraagd of die verplichting ueberhaupt wel realistisch of werkbaar is? Had je je al eens afgevraagd of dit niet een gevalletje van gemakzucht is van de kant van de lieden en het hof die deze regel in het leven geroepen hebben?

Voor wie het interesseert: de houding van Google komt rechtstreeks voort uit de DMCA (Digital Milennium Copyright Act van de VS). Deze bepaalt dat een doorgeeflijk van informatie op het Internet gevrijwaard is van juridische aansprakelijkheid voor de publicatie van auteursrechtelijk beschermd materiaal indien zij dit materiaal weghaalt op het moment dat er een klacht binnenkomt. Dit heet het "Safe Haven" principe. Zelfs met zoiets "simpels" als copyright is het voor grote sites ondoenlijk om een klacht met dezelfde grondigheid te toetsen als een rechtbank dat zou doen. Vandaar dat de enig werkbare oplossing is: vermijden van aansprakelijkheid door bij twijfel materiaal te schrappen. En jij dacht dat het realistisch is om Google te vergen dat zij beoordeelt of materiaal ten onrechte privacy schendt? Nee toch?

Jij en anderen hebben je op het standpunt gesteld dat het bestrijden van enig onrecht (en ongemak) in een minieme fractie van gevallen voldoende reden is om het complete stelsel van zoekmachines onder staatscontrole te brengen en te voorzien van allerlei mechanismen voor censuur.

Dat is immers de onontkoombare consequentie van jouw idee dat het publiceren dinformatie door lieden die jij zo laatdunkend en karikarturaal als "nerds" wegzet niet alleen maar mag binnen een (zoals jij al toegeeft) uiterst wankel stelsel van wetten en regels maar ook nog eens rekening moet houden met (lekker wollig !) "Het feit dat andere mensen op andere plekken aan het zoeken zijn naar manieren om met elkaar om te gaan".

Dat is de waanzin ten top. Dat is blijkbaar jouw idee van vrijheid van meningsuiting: een wollige consensus met censuur voor wie niet aan die consensus voldoet.

Als je nou mocht denken dat ik overdrijf, zie dan hier voor wat onze geachte EU parlementariers in deze aan het uitrvreten zijn: http://blogs.wsj.com/digi...rs-want-google-to-answer/

De teneur van hun vragen is ten duidelijkste: "wij willen dat jullie wereldwijd zoekresultaten ontoegankelijk maakt als wij dat zeggen, en je mag niemand vertellen dat wij je gecensureerd hebben".

Als dat geen kortzichtige, gevaarlijke, en overtrokken stellingname is dan weet ik het niet meer.
Mijn mening is: geen enkel "recht op privacy" kan die prijs waard zijn.

[Reactie gewijzigd door Golodh op 27 juli 2014 08:46]

Het bedrijf heeft nu een tool waarmee mensen links kunnen aanvragen die ze verwijderd willen zien, als die bijvoorbeeld kwetsend zijn. Dat kan zelfs als de gelinkte pagina zelf wel door de beugel kan.
Klinkt erg zorgelijk naar mijn idee en weet niet precies wat ik mij hier bij voor moet stellen. Hopelijk is dit naar aanleiding van hoeveel mensen de inhoud kwetsend vinden dat het verzoek gehonoreerd wordt. Lijkt mij dat dit grotendeels ook automatisch gaat en er dus ook dingen mis kunnen gaan of pesterijen plaats kunnen gaan vinden.

Ik hoop toch echt dat ze dit goed onder controle houden en hun reputatie behouden blijft.
Dit is inderdaad zorgwekkend. Waarom zouden mijn zoekresultaten moeten worden gecensureerd omdat iemand anders waar ik totaal niets mee te maken hebt hetgeen kwetsend vind? Iedereen zou alles kwetsend kunnen vinden ( of iets kwetsend is blijft een mening ) en dat mogen ze, maar waarom zou je deze mening op andere mensen moeten dringen bij een van oorsprong vrij en neutraal medium? Het internet is nou eenmaal voor iedereen en niet voor elk persoon op maat gemaakt. Te veel mensen hebben het idee dat het internet er enkel is om hun persoonlijk van dienst te zijn.

Op het internet wordt geacht dat je volwassen genoeg bent om zelf te bepalen welke content je wilt zien. Ben je dat niet dan is het verstandig om jezelf uit vrije wil te censureren met parental controls en white-lists. Als je het ergens niet mee eens bent dan open je een discussie, scroll je verder of ga je naar een andere pagina die wel in jouw straatje past. Dat is het mooie van het internet, voor iedereen is er iets en je wordt nergens verplicht mee geconfronteerd tenzij je er zelf naar zoekt. Ik zou graag een opt-out optie willen zien voor al deze censuurmaatregelen. Een bedrijf die binnen de wetten handelt verplichten om zichzelf te censureren, dat is kwetsend voor alles waar in Europa voor gestreden is: onze zuur verdiende vrijheid.
Dit is inderdaad zorgwekkend. Waarom zouden mijn zoekresultaten moeten worden gecensureerd omdat iemand anders waar ik totaal niets mee te maken hebt hetgeen kwetsend vind? Iedereen zou alles kwetsend kunnen vinden ( of iets kwetsend is blijft een mening ) en dat mogen ze, maar waarom zou je deze mening op andere mensen moeten dringen bij een van oorsprong vrij en neutraal medium? Het internet is nou eenmaal voor iedereen en niet voor elk persoon op maat gemaakt. Te veel mensen hebben het idee dat het internet er enkel is om hun persoonlijk van dienst te zijn.

Op het internet wordt geacht dat je volwassen genoeg bent om zelf te bepalen welke content je wilt zien. Ben je dat niet dan is het verstandig om jezelf uit vrije wil te censureren met parental controls en white-lists. Als je het ergens niet mee eens bent dan open je een discussie, scroll je verder of ga je naar een andere pagina die wel in jouw straatje past. Dat is het mooie van het internet, voor iedereen is er iets en je wordt nergens verplicht mee geconfronteerd tenzij je er zelf naar zoekt. Ik zou graag een opt-out optie willen zien voor al deze censuurmaatregelen. Een bedrijf die binnen de wetten handelt verplichten om zichzelf te censureren, dat is kwetsend voor alles waar in Europa voor gestreden is: onze zuur verdiende vrijheid.
Je hebt een goed punt maar we weten nog steeds niet wat voor een soort berichten worden verwijderd. hiddenfromgoogle heeft een paar nieuwsberichten gepost die waarschijnlijk verwijderd zijn. En wat wordt er bedoeld met kwetsend ?. Mensen die onterecht iets hebben gedaan wat bv op internet staat, of gaat het verder ? Zolang we niet weten wat de grens van Google is kan je nooit 100% zeggen of het goed of fout zit.

En wat is nou Censuur ? Kinderporno word ook gecensureerd en dat is maar goed ook. Dus jij vind dat de vrijheid zo ver moet gaan dat ook kinderporno, wraakporno en druksmartplaatsen gewoon op internet moeten staan ? Vrijheid is een goed iets maar mag gewoon niet uit de klauwen lopen.

Ik vind het recht om vergeten te worden een goed iets, stel iemand bewerkt jouw foto, dat staat voor altijd op internet. Stel je wordt vals beschuldigd van iets, alle kranten schreeuwen het van de daken, en na 2 maanden is de echte dader stilletjes veroordeeld. Dan ben je nog genageld aan dat artikel, als je dan ergens aan het werk wilt, je baas zoekt je op ben je ''die verdachten. Dan ligt je leven in puin. En eigenlijk is het niet eens echte censuur aangezien censuur echt informatie achter houden is voor een bepaald doel
Vergeten worden is toch meestal door die persoon zelf aan te vragen. Ik denk niet dat google het goedkeurt als een directeur van een elektronica bedrijf vraagt om een slechte review te verwijderen, of dat de Turkse president kritiek laat verwijderen.

En als laatste vind ik 91.000 verzoeken nog niet zo heel veel. meer dan de helft (laten we zeggen 60 %) is ongeveer 55.000. Met 731 miljoen inwoners in europa (de EU is minder, ik dacht 500 miljoen, maar Google Europa is voor alle landen in Europa en niet alleen voor de EU landen als ik me niet vergis). Die schrijven behoorlijk wat artikelen. Dat is niet eens 1% van de totale zoekresultaten.

[Reactie gewijzigd door rickboy333 op 24 juli 2014 23:17]

Volgens mij heb je de essentie van het onderwerp gemist.

Het is slecht in de tekst omschreven maar met "kwetsend" wordt niet bedoeld dat het aanstootgevende content is. Wat wordt bedoeld is dat in feite een prive persoon wordt aangevallen. Met naam en toenaam. Op basis van foutieve of achterhaalde informatie.

Mensen hebben het recht op privacy. Als een of andere idioot zonder mijn toestemming allerlei leugens op internet zet, dan heb ik daar ook niet om gevraagd. En als die informatie een onevenredige impact heeft op mijn leven (geen baan, geen huis, geen vriendin), dan is het redelijk om die informatie te laten verwijderen, zeker gezien de maatschappelijke waarde van de informatie: zo goed als nul.
Helemaal mee eens.

Die hele beoordelingsproccedure werkt als een statistische toets, en maakt fouten van de eerste soort (ten onrechte toekennen van bezwaar) en de tweede soort (ten onrechte weigeren van bezwaar). Daar ontkom je niet aan, maar het kost search engine bedrijven en nieuwsarchieven heel veel inspanning om dat allemaal bij te houden en te beoordelen.

En dat opent meteen de deur voor misbruik. Als malafide persoon / organisatie kan je zo search engine bedrijven onder juridische druk zetten om ongunstige berichtgeving weg te poetsen.

Denk maar eens aan de Scientology secte: dit is echt een kolfje naar hun hand: systematisch alle hen onwelgevallige zoekresultaten en berichten aanvechten op basis van een privacy clausule. Hadden ze al eerder geprobeerd met een beroep op het copyright.

Natuurlijk zijn er gevallen denkbaar dat je mensen er onrecht mee doet door zoekresultaten niet weg te halen. Maar het gevaar dat malafide individuen (of organisaties) dit stukje wetgeving misbruiken om hun geschiedenis te herschrijven is me te groot.

Persoonlijk zou ik zelfs een stapje verder willen gaan. Het algemeen belang is ermee gediend dat zoekresultaten niet gecensureerd kunnen worden. Dat weegt voor mij zwaarder dan het belang van individuen om "vergeten te mogen worden".

Dat stukje wetgeving dat bepaalt dat mensen het recht hebben om "vergeten" te mogen worden (m.i. door kortzichtig en onverantwoordelijk idealisme ingegeven) mag best eens ter discussie gesteld worden, en van mij mag het geschrapt worden.

[Reactie gewijzigd door Golodh op 25 juli 2014 10:27]

Ik ben het absoluut niet met je eens.

Het internet wordt in jouw betoog en dat van anderen veel te sterk gezien als iets dat onontbeerlijk is in de samenleving en dat de informatie die jou 'onthouden' zou worden elders nergens meer beschikbaar is. Maar dat is natuurlijk onzin. Nog steeds is de oorsprong van het overgrote deel van de beschikbare informatie namelijk helemaal niet het internet. Het internet is de plek waar die informatie gebundeld beschikbaar is. Kortom, internet biedt een stuk gemak in de toegankelijkheid van informatie. Zonder internet, is al die informatie nog steeds gewoon beschikbaar, maar niet aan elkaar gekoppeld en op afstand te benaderen. Leuk feitje: niet al te lang geleden zat de hele wereld zo in elkaar. Voor informatie moest je naar de krant, bieb, op reis of naar een instantie toe, of je pakte de telefoon of schreef een brief. En dat was het wel. Verder wist je wat je wist en had meegekregen.

Je moet dit 'recht om vergeten te worden' niet benaderen vanuit de 'realiteit van het internet'. Je moet het benaderen vanuit de huidige status van het internet. Wetgeving is altijd tijdsgebonden. En de huidige status van het internet, en wat je er kan en mag, en hoe het bij een overtreding daarvan nou eigenlijk kan worden opgelost, is op zijn zachtst gezegd 'zeer vaag' te noemen. Denk aan Microsoft die eigenhandig een botnet oprolt en andere websites even 'uit het net haalt'. Wat nou juridische basis? En welke juridische basis? Het is allemaal nieuw en onbekend.

De tijdsgeest nu schrijft voor dat wij privacy opnieuw willen en moeten waarborgen omdat het internet bepaalde grenzen overschrijdt, die de huidige wetgeving op andere terreinen nog niet goed kan behappen. Denk bijvoorbeeld aan rechtsvervolging op internet, of de praktijken van de NSA en in hoeverre die nog lijken op 'traditionele spionage'. Gaat het jou echt lukken om meneer X uit land Y aangeklaagd te krijgen wegens smaad, bijvoorbeeld? Ik denk het niet. En daarom is het goed dat er een dergelijke wet bestaat, die het juridisch proces (dat niet goed gevoerd kan worden) bij dergelijke zaken ontwijkt en eigenlijk voorkomt.

Het gaat er in deze dus vooral om of en in hoeverre we Google kunnen vertrouwen bij het behandelen van deze requests, en de tijd zal uitwijzen of zij dit secuur doen of niet, en of zij de juiste richtlijnen hanteren. Ik denk wel dat deze oplossing 'de minst slechte' is, en zeker een betere dan het compleet NIET hebben van enige bescherming van het individu. Het is te gek voor woorden dat je op internet per definitie vogelvrij wordt verklaard, toch?

[Reactie gewijzigd door Vayra op 25 juli 2014 14:30]

@Vayra

We verschillen inderdaad van mening. Ik zie de volgende punten:

(1) Jij stelt:
Het internet wordt in jouw betoog en dat van anderen veel te sterk gezien als iets dat onontbeerlijk is in de samenleving en dat de informatie die jou 'onthouden' zou worden elders nergens meer beschikbaar is. Maar dat is natuurlijk onzin. Nog steeds is de oorsprong van het overgrote deel van de beschikbare informatie namelijk helemaal niet het internet. Het internet is de plek waar die informatie gebundeld beschikbaar is.
Mee eens dat de bron van de informatie de samenleving is, en niet Internet zelf. Mee eens dat in mijn opvatting het Internet extreem belangrijk is voor de samenleving.

Dat dit "onzin" zou zijn volgt echter niet uit je argumentatie. Het feit alleen dat het Internet slechts een comunicatie- en ontsluitingsmedium is doet m.i. niets af aan de belangrijkheid ervan.

Beschikbaarheid van informatie wordt (en werd) namelijk altijd bepaald door de kosten en moeite (dat zie ik ook als "kosten") die je moet doen om het boven water te krijgen. Het Internet verlaagt die toegangskosten met (afhankelijk van het onderwerp) een tot vijf ordes van grootte!

Als ik een tijdschrift-artikel wil hebben (waarvan ik weet dat het beschikaar is en hoe het heet), dan kost me dat via het Internet ca. 5 minuten (en afhankelijk van mijn toegangsniveau dertig dollar). Had ik daarvoor nar een universiteitsbibliotheek gemoeten, dan had ik moeten reizen (ca. 4 uur retour, van deur tot deur en 5 min. voor het downloaden en afdrukken van het wrtikel) en dat had me dertig Euro gekost. In tijd: 4 x 60 + 5 = 245 min. tegenover 5 min. Oftewel een factor van tussen de 10 en de 100.

Weet ik niet hoe dat artikel heet, dan moet ik een zoekmachine gebruiken. Helaas is Google Scholar vele malen beter dan de catalogie die uitgevers van tijdschriften aanbieden, en de overkoepelende zoeksystemen zoals Web of Knowledge zijn niet volledig. En dit is alleen nog maar de situatie zoals die zich voordoet bij informatie die professioneel ontsloten wordt (wetenschappelijke tijdschriften)! Kan je nagaan hoe erg het is als ik een oud kranten-artikel wil zoeken. De kostenverhouding is dan ruimschoots meer dan twee ordes van grootte!

Dat is geen kwantitatief verschil meer, maar een kwalitatief verschil. Vergelijk het met het verschil tussen de trekschuit en de stoomtrein. Het feit dat het allemaal twee ordes van grootte moeilijker en trager kan zonder Internet betekent niet dat dat niveau "voldoende" was, en dat dus de toegevoegde waarde van het Internet een "luxe" is.
Je moet dit 'recht om vergeten te worden' niet benaderen vanuit de 'realiteit van het internet'. Je moet het benaderen vanuit de huidige status van het internet.[...]
Ik begrijp niet wat je hiermee bedoelt.

Dit is wat ik wel weet. De facto vormt Google het portaal van het Internet, en vormen nieuwssites, blogs, etc. de "krant" van tegenwoordig. De som totaal van al die verhalen vormt in feite de contemporaine geschiedschrijving, en wel van een detail en veelomattendheid die nog nooit eerder vertoond is.

Om die reden is het Internet een cruciale (misschien zelfs wel beslissende) factor in de vorming van de publieke opinie. Prettig of niet, dat is m.i. wel de huidige realiteit.
[...]En de huidige status van het internet, en wat je er kan en mag, en hoe het bij een overtreding daarvan nou eigenlijk kan worden opgelost, is op zijn zachtst gezegd 'zeer vaag' te noemen. [...]
Mee eens. Maar dat wil niet zeggen dat dat zogenaamde "recht om vergeten te worden" niet een enorme dwaling is. Als men nu als norm genomen had (zoals in de VS gebruikelijk is) dat kranten alles mogen publiceren waarvan zij aan mogen nemen dat het waar is, en alleen moeten intrekken als aangetoond kan worden dat het niet waar is, prima. Maar deze aanzet to rechtsregels gaat veel verder. Te ver vind ik.
De tijdsgeest nu schrijft voor dat wij privacy opnieuw willen en moeten waarborgen omdat het internet bepaalde grenzen overschrijdt, die de huidige wetgeving op andere terreinen nog niet goed kan behappen.
De term "schrijft voor" is ongelukkig gekozen. Wat je, denk ik, bedoelt te zeggen is: het Internet biedt nieuwe mogelijkheden waar de wetgeving (en de belangenafweging erachter) nog niet op toegesneden is. Daar kan ik in meegaan.
Denk bijvoorbeeld aan rechtsvervolging op internet, of de praktijken van de NSA en in hoeverre die nog lijken op 'traditionele spionage'.
Daar denk ik inderdaad aan, ja. En m.i. pleit dat alleen maar voor rechtsbescherming van personen die iets op het Internet zetten, en waarborging van anonimiteit als ze dat doen tegen de zin van anderen in.
Ik denk met name aan de vrijheid van meningsuiting.

Vrijheid van meningsuiting is volstrekt nutteloos in situaties waarin iedereen het met elkaar eens is. het heeft alleen betekenis als er een partij schuimbekkend van razernij en gillend van woede met wapengeweld een publicatie wil tegenhouden.

Denk aan Moslims die reageerden op de "Duivelsverzen" of op de cartoons waarin Mohammed op de hak genomen werd. Denk aan de NSA die zich geplaatst ziet voor het feit dat zij niet in staat zijn te beletten dat uitgelekte (en zeer gevoelige gegevens) maand na maand aan d egehele wereld bekendgemaakt worden. Denk aan de Chinese regering die in het Internet de grootste bedreiging ziet, het land zo ongeveer afgekoppeld heeft van de rest van het Internet (onder het mom van "souvereiniteit"), en naar wat ik lees ca. 1 miljoen (!) censuur ambtenaren in dienst heeft om maar te zorgen dat ze er greep op houden. Hetzelfde Internet dat het in Rusland mogelijk maakt om te berichten over b.v. milieu-effecten van nucleaire afval die uit roestige scheepswrakken naar boven komt zonder dat de betreeffende verslaggever voortijdig in de statistiek van verkeersongevallen terechtkomt. Denk aan het filmpje over Rodney King (een zwarte die door de politie in de VS zonder enige reden in elkaar geslagen werd en die zonder dat filmpje door iedere weldenkende rechter afgescheept zou zijn wegens "gebrek aan bewijs". Denk aan Wikileaks.

Om deze redenen ben ik veel bezorgder over het waarborgen van de de facto vrijheid van meningsuiting op het Internet dan voor het aanklagen van meneer X of Y in verweggistan wegens smaad.
En daarom is het goed dat er een dergelijke wet bestaat, die het juridisch proces (dat niet goed gevoerd kan worden) bij dergelijke zaken ontwijkt en eigenlijk voorkomt.
Ik vrees van niet. Alle wetgeving die het mogelijk maakt om het portaal van het Internet (Google) te censureren is een open invitatie voor misbruik door machthebbers en partijen met voldoende geld om "harassment lawsuits" te voeren.

Denk maar eens aan die recente uitspraak over een francaise die een boete kreeg wegens het bericht dat een bepaald restaurant zo beroerd was. Bij die zaak speelde (als ik het goed begrijp) de vraag niet of mevrouw *gelijk* had, maar alleen over de schade die zij de ondernemer berokkende.

Ik zie dat als directe consequentie van het type wetgeving waar jij zo van geporteerd lijkt te zijn.


[quote]
Het gaat er in deze dus vooral om of en in hoeverre we Google kunnen vertrouwen bij het behandelen van deze requests, en de tijd zal uitwijzen of zij dit secuur doen of niet, en of zij de juiste richtlijnen hanteren.
[\quote]

Dat volgt m.i. niet uit je betoog. Naar mijn mening moet de beoordeling van takedown requests *niet* bij Google liggen maar bij een rechter. En het criterium zou dan vooral moeten zijn: "is het waar wat gemeld wordt", en niet "is het kwetsend?" Het eerste is vrij goed te onderkennen, het tweede veel minder.
Ik denk wel dat deze oplossing 'de minst slechte' is, en zeker een betere dan het compleet NIET hebben van enige bescherming van het individu. Het is te gek voor woorden dat je op internet per definitie vogelvrij wordt verklaard, toch?
Misschien. Ik denk dat het waarheidscriterium voldoende is.

Aan de andere kant zou je je op het standpunt kunnen stellen dat mensen geleerd moet worden wat volwassener en kritischer met informatie om te gaan. Je moet de betrouwbaarheid van de bron in acht nemen. Dat vergeten mensen wel eens, maar het is iets dat iedereen bij roddel of verhaaltjes uit hun eigen omgeving automatisch al deed. Mensen moeten alleen even leren dat het Internet geen krant is met een redactie die verantwoordelijk is.
denk idd dat dingen die voor iemand kwetsend zijn zoals die strips toendertijd kwetsend waren voor moslims gewoon moeten blijven op zoek machines en niet gecensureerd moeten worden omdat dat meer algemeen is . ik denk dat we hier vooral moeten kijken naar dingen die persoonlijk zijn of ervoor kunnen zorgen dat een inividu benadeeld word. zijn toch 2 verschillende dingen idd.
Al jou commentaar gaat uit van een situatie waarin het merendeel van de gebruikers van het internet daadwerkelijk een volledig beeld en een volledige beschikking hebben over het concept 'internet'.
Daardoor is het nier valide. Je redeneert vanuit een relatief veilige en homogene bubbel. Maar het merendeel van de mensen heeft niet de mogelijkheid of de (intelectuele) middelen om gebruik te maken van de mogelijkheden die er zijn om veilig in relatieve anonimiteit gebruik te maken van het web.
De 'censuur' gevallen zullen alleen kunnen optreden bij extreme gevallen. Dat is nu al niet zo omdat Google het verwijderen van links naar publieke figuren niet zomaar toestaat. Daarnaast zijn er nationale privacy autoriteiten die de mogelijke problemen mogen onderzoeken, het merendeel van die zaken is openbaar voor toetsing door bijvoorbeeld de pers.
Het waanbeeld dat Google nu en mass verzoeken honoreert van criminelen en corrupte politici is domweg niet waar. In veel gevallen zijn het beschaamde normale burgers zoals jij en ik. Die hoeven niet permanent met de billen bloot. De uitspraak heeft er absoluut niet voor gezorgd dat er nu enorme censurering kan plaatsvinden en ziet er zelfs expliciet op toe dat relevante informatie beschikbaar blijft. Google is zichzelf nu domweg publiekelijk aan het verzetten tegen iets dat ze tijd, geld en moeite kost, namelijk het feit dat iedere Europeaan een minimum controle over zijn online zichtbaarheid heeft.
Gelul over dat iedereen volwassen zou moeten zijn online oid. speelt dit soort gedrag alleen maar in de kaart. Kinderen zijn al vanaf jonge leeftijd online. Iedereen maakt jeugd fouten. Mensen van 18 zijn zeker niet volwassen en niet de personen die ze zullen zijn als ze 30 zijn en een baan zoeken. Het is ook absolute onzin dat Tha Webz een grote equalizer is. If anything zorgt het ervoor dat verschillen in achtergrond nog jarenlang te herleiden zijn.
Ja de uitspraak van het CJEU is moeilijk en ik heb er genoeg commentaar op, maar laten we de discussie niet vanuit onze Ivory Tower of Nerd voeren.
kunnen we niet vragen dat de links naar dit verzoek verwijderd worden aub ?
ik vind deze kwetsend.
Vooral het laatste
Ook willen ze niet dat Google een melding toont dat mogelijk zoekresultaten zijn weggefilterd.
Als startup zoekmachine woord het je haast het onmogelijk gevraagd met dit wet.
Wat een kosten post dit wel niet is, zelfde geld ook voor de bewaarplicht trouwens.
Er staat nergens dat andere zoekmachines dit ook moeten doen. Voor de paar andere grote zoekmachines (Bing, Yahoo) zie ik dat eventueel nog wel gebeuren, en heel misschien een paar kleinere zoekmachines die door iemand voor de rechter worden gedaagd om iets te verwijderen uit de zoekresultaten.

Google is hier nagenoeg monopolist, en daar gelden andere regels voor. Stel je hebt ruzie met iemand, en die persoon gooit nogal ernstige (maar onterechte) verdachtmakingen rond op het internet. Hij is ook kundig genoeg om keihard bewijs in zijn richting te verdoezelen. Google indexeert de pagina en voila, bij de eerste de beste zoekactie op jouw naam vind je dat resultaat terug. Als de pagina wel gevonden wordt als je zoekt met een kleinere zoekmachine (zoals een startup zoekmachine), dan heeft dat nauwelijks impact.

De bewaarplicht zal ongetwijfeld ook gelden voor de startup zoekmachine, maar er zijn natuurlijk ook weinig gebruikers en dus weinig zoekacties...
Heeft iemand goede alternatieven?
Google.com gebruiken in plaats van .nl, .be enzovoort.
Mocht Google.com redirecten naar .nl/.be, gebruik dan http://google.com/ncr

EDIT: link geupdate, zat foutje in

[Reactie gewijzigd door calvinturbo op 24 juli 2014 18:22]

Doet het niet op mobiel ;(
404. That’s an error.

The requested URL /ncr was not found on this server.
Heb de link geupdate :)
Heel veel klagen bij de politiek zodat en google de macht niet meer heeft. …n de gebruiker ook niet de macht heeft om zijn misdrijven te verbloemen.
Het is niet echt iets wat Google graag doet, dus om dit nu "macht" te noemen.
Ze zijn gedwongen door de rechter.
bij weigerde ze een link te verwijderen die verwees naar een smaad/laster pagina. de webmaster had hem wel verwijdert maar google weigerde doodleuk. ze gaven aan dat de informatie van die pagina niet tegen de regels was. hoe kun je dat vast stellen als de pagina niet meer bestaat en hij heel zwart wit wel smaadlasterlijk was. werk je voor een bedrijf, wordt je op prive naam aangevallen en voor alles uitgemaakt. volgens google mag het, volgens de wet niet.
ik snap niet waarom mensen verwachten dat iets grenzeloos als het internet aan nationale regels kan worden gebonden. Iemand in land A vraagt om verwijdering in land B eisen ze terugplaatsen omdat het cencuur is. Hoe moet een bedrijf daar wijs uit worden? Als mensen iets kwijt willen dan moeten ze dat aan de bron doen. Verwijderde pagina's verdwijnen vanzelf uit de index, omdat zoekmachines alleen relevante zoekresultaten wil bieden en een verwijderde pagina is dat niet.

Verder is er geen universele definitie van kwetsend te maken, dus kun je daar geen regels aan binden.

Ook het doorgegeven aan de webmaster dat iets verwijderd word keur ik goed. De andere optie is dat elke webmaster een tool gaat draaien om te controleren of er pagina's niet in de zoekresultaten terugkomen. Dat is gewoon overbodig werk.
een verwijderde pagina zou je ook via webmaster tools moeten kunnen verwijderen omdat zen iet meer bestaan. probleem is de redirect. google ziet dan niet dat de pagina verdwenen is. ik hoop dat de content getoetst zal worden , dan is het geen probleem. vind alleen de afpoeier mail wat non-google.
Dus alle links naar "illegale/copyrighted" Youtube fimpjes zijn langzaamaan aan het verdwijnen.
Ik vind dit geen verkeerde ontwikkeling.

Google, Bing en Yahoo zijn zo'n beetje de centrale wegbewijzering voor alles wat op internet staat. Met deze regeling verdwijnt er weer een gedeelte "achter de gordijnen".

En daarnaast biedt het gedecentraliseerde / p2p-zoeksystemen, die niet gecontroleerd noch gefilterd kunnen worden, zoals YaCy een goede kans.
Wat blijven tweakers mysterieuze wezens. Als Facebook een zoekfunctie lanceert waarmee je gevonden wordt op wat je zelf hebt gepost dan is het mensonterend en grove schending van privacy, maar als Google indexeert wat een ander over je schrijft en dan moet dat voor eeuwig bewaard blijven, want anders censuur.
Maarja anti-bewaar Tweakers hadden ook zo'n initiatief om Hyves op te slaan, want ohjee ohjee je zou in tegenstelling tot bij Facebook meteen je account verliezen als je deze hebt weggehaald, dat kan natuurlijk nooit debedoeling zijn. Gewoon voor anderen bepalen dat het bewaard moet blijven.
Ik verwacht een megaboete voor google voor hun arrogante houding en terecht naar mijn mening. Ze staan me net iets te veel boven onze wet de laatste tijd.
Dat mag je wat uitleggen. Ze doen wat de EU geŽist heeft?
Op een manier die exact het omgekeerde bereikt. Ze voeren het expres belabberd uit.
Ik verwacht een megaboete voor google voor hun arrogante houding en terecht
Ik vind jou houding tegenover google erg arrogant. Ga je nu een verwijderverzoek indienen omdat mijn mening je niet aanstaat? ;)
Dan snap je de wet niet. Jullie zijn allebei anoniem, en wat jullie ook tegen elkaar zeggen zal geen enkel serieus effect op jullie prive leven hebben.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True