Bij AnandTech is een mooi artikel verschenen waarin beschreven wordt hoe men op uitnodiging van AMD eens rond heeft mogen kijken in Fab 30. Dit is de production plant van AMD waar hoofdzakelijk de productie plaats zal vinden van de Hammer processorlijn die we in de loop van dit jaar zullen mogen verwelkomen. Op de eerste twee pagina's van het verslag wordt ingegaan op de geschiedenis van de faciliteit en wat er zich nu precies allemaal afspeelt binnen de muren ervan. Men was trouwens aangenaam verrast bij AnandTech toen men door AMD werd uitgenodigd, want normaal gesproken is men bij AMD erg voorzichtig met het toelaten van mensen tot hun diepste geheimen.

Er wordt op de eerste pagina bewondering uitgesproken voor het mooie Dresden en hetgeen dat AMD daar voor de mensen betekent. Zo was men verbaasd toen er borden ontdekt werden die de weg naar AMD wisten te vertellen. Normaal gesproken is dat alleen van toepassing op bijvoorbeeld vliegvelden en pretparken. Verder wordt er notie gemaakt van de werkgelegenheid die AMD heeft gegenereerd. Het AMD Saxony Manufacturing GmbH heeft gezorgd voor tweeduizend banen meer in de omgeving. De naamgeving Fab 30 is trouwens door AMD afgeleid van het aantal jaren na de start van het bedrijf. In 1969 begon Advanced Micro Devices met de massaproductie en de faciliteit in het koude Dresden werd in 1999 aan het werk gezet. Dertig jaar na het prille begin dus. Men heeft trouwens stevig moeten investeren in het opstarten van Fab 30. Het schijnt dat er een bedrag van 2,3 miljard dollar nodig is om de plant aan de gang te krijgen. Hiervan zou 2 miljard al uitgegeven zijn en zal de resteren 300 miljoen in 2003 in de faciliteit gepompt worden.
Zoals eerder in dit bericht vermeld, zal Dresden de Hammers exclusief gaan produceren. Binnen de muren van het gebouw bevindt zich trouwens ook een design-afdeling waar men onder andere heeft gewerkt aan de ontwikkeling van de chipsets voor de Hammer processors. Wanneer de ontwikkeling van de serie chipsets met de typeaanduiding 8000 afgerond is, kan men het DDC (Dresden Design Center) voor andere doeleinden gaan benutten. Hiermee wordt vooral gedoeld op het ontwerpen van Personal Connectivity Solutions apparaten. Toen Fab 30 in 1999 werd opgestart, was het alleen mogelijk om te produceren met behulp van het 0,18 micron procédé. Aan het eind van dit jaar moet de plant echter compleet omgebouwd zijn en zal er alleen nog op 130nm gebakken worden. Op het moment van schrijven rollen er natuurlijk al gedeeltelijk 0,13 micron uit de oven.
Op de derde pagina begint men met het uiteindelijke verslag en men benadrukt aan het begin dat het verboden was om foto's te maken binnen de muren van Fab 30. AMD had hierop gehamerd en Anand was zo blij met de uitnodiging dat deze regel niet is overtreden. Men kreeg een rondleing door de Fab en dan met name door het gedeelte waar men zelden iets van verneemt: de Materials Analysis Labs. Er wordt gewezen op het belang van goede yields voor AMD en ter illustratie geeft men een voorbeeld. Wanneer de yields van de Fab in Dresden met tien procent zouden dalen gedurende acht uur, dan zou dit AMD een kostenpost van een miljoen dollar bezorgen. Tijdens de tour werd duidelijk hoe men bij AMD probeert de yields zo hoog mogelijk te krijgen en te houden.
De Materials Analysis Labs afdeling heeft twee hoofdtaken; het opsporen en het verhelpen van defecten in het productieproces. Het opsporen van de fouten brengt ons bij het Sample Preparation Lab silicon wafers onderzocht worden en dan klaargemaakt worden om door de MAL te worden geanalyseerd. De wafers gaan vergezeld van een papierwerk waarin exact staat welke test er veist worden. Dit alles om te zorgen dat er geen verlies optreedt met betrekking op de yields. Als de wafers in handen zijn van de engineers van het Sample Preparation Lab, worden ze bewerkt en kunnen er waar nodig aparte cores worden geisoleerd. Het gaat hier overigens niet altijd om wafers waar daadwerkelijk de processors uit voortkomen die in de winkel zullen liggen:
The wafers that make it to the Sample Preparation Lab arent necessarily made up of fully functional CPUs, in fact they are usually test structures. A test wafer is made up of a number of chips just like a mass production wafer, but instead of the chips being individual CPU cores the test wafer has a set of test structures printed on the wafer itself. The test structures can be lots of gates or an incredible amount of vias (vias are tiny wires that connect the various layers of a CPU) in order to stress the manufacturing process. Improving the yield on these test wafers directly improves the yield on producing actual CPUs, the test structures simply make for better test candidates.
Na de beschrijving van de bovenstaande productie- en testprocessen gaat Anand dieper in op de gang van zaken binnen de Materials Analysis Labs. Er wordt redelijk duidelijk beschreven hoe de verschillende afdelingen binnen deze divisie hun werk doen en de test die de wafers moeten doorstaan worden technisch duidelijk uitgelegd. Met name het gebruik van supermicroscopen wordt erg levendig verteld en ondanks het ontbreken van foto's, krijg je toch enig idee hoe het er aan toe gaat daar.
Fab 30 in Dresden was de eerste plaats waar gebruik werd gemaakt van Copper Interconnects. Dit was het geval bij de productie van de engineering samples van enige K6-2 processors. Deze chips zijn echter nooit op de markt verschenen en de techniek van Copper Interconnects werd pas echt booming toen de Thunderbird core er gebruik van maakte. Intel volgde pas met hun Pentium 4, maar waarschijnlijk had Intel deze technologie niet eerder nodig. Nadat men de eerste was met deze techniek, is men nu weer haantje de voorste in Dresden. Men gaat namelijk de SOI technologie toepassen en ook dat is niet eerder vertoond, aldus AnandTech. De Hammers zullen de eerst x86 processors zijn die van Silicon On Insulator technologie profiteren. Deze techniek zorgt ervoor dat een transistor minder stroom verbruikt en dus ook dat de processor koeler kan draaien. Dit heeft weer hogere kloksnelheden tot gevolg. Wanneer AnandTech verder ingaat op de invloed van SOI op de yields en de ontwikkelingstijd van de Hammer, komen er een aantal interessante dingen naar voren.

Wanneer Anand dieper ingaat op de details rondom Hammer, wil hij eerst benadrukken dat er in Dresden hoofdzakelijk wafers met Hammer cores gevonden kunnen worden en dat de eigenlijke Opteron en Athlon 64 systemen zich in de Verenigde Staten bevinden waar deze getest worden. Wanneer men vroeg naar een samenhang tussen de opgelopen vertraging en het productieproces, kreeg men een ontkennend antwoord te horen. Yields zouden niet het probleem zijn, want momenteel haalt Hammer dezelfde yields als de Athlon XP Thoroughbred. AMD schrijft de vertraging toe aan problemen met het design en de prestaties ervan. Toen men uiteindelijk tevreden was met de prestaties van het prototype, ging men verder met de uiteindelijke afwikkeling van het project. Dit antwoord klinkt logisch, aangezien het produceren van een 0,13 micron Hammer of het bakken van een 0,13 micron Athlon XP op zich weinig verschil met zich mee brengt. Nu alles klaar is voor vertrek heeft AnandTech in ieder geval vertrouwen in het Hammer-project.