PlayStation haalt gekochte Studio Canal-films ook in VK uit collecties - update

PlayStation verwijdert op 1 september 'alle' gekochte Studio Canal-films uit de digitale collecties van Britse gebruikers. Het gaat om 551 verschillende titels. Of getroffen gebruikers hun geld terugkrijgen, is niet duidelijk. Eerder werden de films al verwijderd in Duitsland en Oostenrijk.

PlayStation heeft gebruikers op de hoogte gesteld via e-mail, schrijft Eurogamer. "Per 1 september, vanwege onze licentieovereenkomsten, kun je niet langer je eerder gekochte Studio Canal-content bekijken en wordt die content verwijderd uit je videobibliotheek", zegt het bedrijf.

Op de Britse website van PlayStation staat een volledige lijst van alle getroffen films. Naast de nodige nichefilms staan er ook bekendere titels tussen, zoals Apocalypse Now, Evil Dead, Hot Fuzz, Rambo: First Blood en Terminator 2. Het bedrijf maakt niet duidelijk of gebruikers hun geld terugkrijgen.

Sony stopte in 2021 al met het verkopen van films en series via het PlayStation-platform. Sindsdien probeerde het bedrijf al eens de eerder gekochte content van gebruikers te schrappen. In 2023 wilde het bedrijf hetzelfde doen, alleen ging het toen om honderden gekochte series van Discovery.

Na woede van gebruikers werd dat al snel teruggedraaid. Het bedrijf sloot binnen enkele weken een nieuwe overeenkomst met Discovery, waardoor de series nog 'minstens dertig maanden' beschikbaar zouden blijven. Die dertig maanden zijn sinds deze maand voorbij, maar voor zover bekend is de content nog steeds beschikbaar.

Het is bovendien niet de eerste keer dat er content van Studio Canal verdwijnt. In 2022 gebeurde hetzelfde al, alleen toen was dat beperkt tot Duitsland en Oostenrijk vanwege een verlopen licentieovereenkomst. Dat werd later niet meer teruggedraaid.

Update, 10.26 uur – In het artikel is nu verduidelijkt dat de content wordt verwijderd in het Verenigd Koninkrijk; eerder werd Canal Studio-content al verwijderd in Duitsland en Oostenrijk.

PS5 Media Remote
Sony's PS5 Media Remote voor het bekijken van films en series op de PlayStation 5. Beeld: Sony

Door Daan van Monsjou

Nieuwsredacteur

28-06-2026 • 09:49

216

Lees meer

Reacties (216)

216
205
78
4
0
109

Sorteer op:

Weergave:

Ik kan me niet voorstellen dat een NL rechter deze voorwaarden van Sony een eerlijke overeenkomst vindt. Ik zie een hoge kans van slagen van een massaclaim. Ik vind het diefstal van Sony. Ze zeggen zelf "eerder gekochte". Dan is de film gewoon mijn eigendom.

Ik zie toevallig net in het aanbiedingen topic van Gathering.Tweakers dat er een sale is op Usenet. Kan je je legaal gekochte films mee backuppen. Jacco011 in "Centraal Aanbiedingentopic V2.0"

[Reactie gewijzigd door Dekar op 28 juni 2026 10:04]

Hier hoeft mogelijk niet eens een toepassing van Richtlijn 1993/13 inzake oneerlijke bedingen in overeenkomsten zoals deze in NL wet geimplementeerd is, toegepast te worden.

Kijk namelijk eens naar Richtlijn 2019/770 die NL ook implementeert.
Specifiek Artikel 10. Alle beperkingen op toegang tot aangeschafte digitale inhoud die voortvloeien uit de uitoefening van rechten van derden (de partijen met wie Sony een licentieovereenkomst heeft om deze content aan te mogen bieden) geven de consument toegang tot dezelfde remedies als voor non-conformiteit. Dwz. Sony moet toegang tot deze titels herstellen, of consumenten kunnen hun koopovereenkomst ontbinden en krijgen hun aankoopsom terug.

Artikel 10 is specifiek aan die richtlijn toegevoegd omdat de geest van de wet is dat handelaren in de veel sterkere positie van professionele partij, de zorg moeten dragen om consumenten te vrijwaarden van gesodemieter met dit soort licentieovereenkomsten.

[Reactie gewijzigd door R4gnax op 28 juni 2026 10:22]

Hoe zit dat met reguliere software/game licenties? Als ik die van (bijvoorbeeld) Ubisoft kijk zie ik o.a. dit:
1.1 UBISOFT (of haar licentieverleners) verleent u hierbij een niet-exclusieve, niet-overdraagbare, niet-commerciële en persoonlijke licentie, zonder het recht om sublicenties te verlenen (hierna verder te noemen: "Licentie") om het Product (geheel of gedeeltelijk) of ieder Product (hierna de Licentie) te installeren en/of te gebruiken gedurende de tijd totdat ofwel u ofwel UBISOFT deze EULA beëindigt. Het is u in geen geval toegestaan en u mag anderen niet toestaan om het Product of deze Licentie voor commerciële doeleinden te gebruiken zonder een licentie daartoe van UBISOFT verkregen te hebben. Updates, upgrades, patches en wijzigingen kunnen nodig zijn om het Product op sommige hardware te kunnen blijven gebruiken. DIT PRODUCT IS GELICENTIEERD EN DERHALVE NIET VERKOCHT AAN U.
Deze Licentie verstrekt geen aanspraak of eigendomsrecht op het Product en kan niet geïnterpreteerd worden als een verkoop van enige rechten op het Product
Deze EULA is van kracht vanaf de vroegste datum van de datum waarop u het Product koopt, downloadt of gebruikt, tot de beëindiging in overeenstemming met de bepalingen daarvan. U en UBISOFT (of haar licentieverleners) kunnen deze EULA op enig moment, om welke reden dan ook, beëindigen. De beëindiging door UBISOFT zal van kracht zijn vanaf (a) een kennisgeving aan u of (b) beëindiging van uw UBISOFT Account (in voorkomend geval) of (c) op enig moment waarop UBISOFT besluit het Product niet langer aan te bieden en/of te ondersteunen. Deze EULA zal automatisch eindigen indien u een van de bepalingen en voorwaarden van deze EULA niet nakomt. Bij beëindiging om welke reden dan ook, dient u het Product onmiddellijk te de-installeren en alle kopieën van het Product die in uw bezit zijn te vernietigen.
UBISOFT behoudt zich het recht voor om, uitsluitend naar eigen goeddunken, bepaalde voorwaarden van deze EULA te herzien, te updaten, te veranderen, te wijzigen, daaraan toe te voegen of te verwijderen om redenen van veiligheid, beste praktijken, en om wettelijke of regelgevende redenen. Deze veranderingen zullen, al naar gelang het geval, met of zonder voorafgaande kennisgeving aan u van kracht zijn. U kunt de meest recent versie van deze EULA inzien door te klikken op de "EULA"-koppeling op het Product of op ubi.com. U bent zelf verantwoordelijk voor de periodieke controle van deze EULA op veranderingen. Indien enige toekomstige wijzigingen in deze EULA onacceptabel voor u zijn of ervoor zorgen dat u niet langer akkoord gaat of in overeenstemming bent met deze EULA, kunt u deze EULA beëindigen in overeenstemming met artikel 8 en dient u het Product onmiddellijk te de-installeren en alle kopieën van het Product te vernietigen. Uw voortgezette gebruik van het Product na enige herziening van deze EULA geldt als uw volledige en onherroepelijke acceptatie van al deze veranderingen.

UBISOFT kan het Product op elke moment en naar eigen goeddunken wijzigen, om welke reden dan ook of zonder enige specifieke reden, met name om technische redenen zoals updates, onderhoud en/of resets ten einde het Product te verbeteren en/of te optimaliseren. U komt overeen dat het Product de wijzigingen automatisch kan installeren of downloaden. U komt overeen dat UBISOFT ondersteuning van eerdere versies van het Product kan staken bij de beschikbaarheid van een geüpdatet versie. De kanaalpartners en gelieerde serviceproviders van UBISOFT hebben geen verplichting om enig onderhoud of klantenondersteuning met betrekking tot het Product te leveren. UBISOFT behoudt zich ook het recht voor om de Gedragsregels zoals in artikel 1 uiteengezet, te wijzigen, om beperkingen op het gebruik van het Product te stellen.
Naar mijn weten zijn dit soort licenties al net zo oud als software zelf en is de uitgever aldus de EULA bij machte om je de toegang tot het product te ontzeggen. Lijkt mij dat ze je dan wel netjes moeten vergoeden, maar het argument van "ik koop het fysiek en dan is het van mij" wat vaak wordt gebruikt door Tweakers lijkt mij niet helemaal juist.
Alleen gaan EULA's niet boven de wet, dus die betekenen helemaal niks als ze met de wet conflicteren.
Dat snap ik. Maar ik ben geen jurist, wat zegt de wet momenteel?
De wet zegt momenteel bij monde van de officiële richtsnoeren van de EU Commissie die dicteren hoe het EU consumentenrecht geinterpreteerd dient te worden, dat essentiële precontractuele informatie waaronder de voorwaarden voor het kunnen beëindigen van een overeenkomst van onbepaalde tijd, niet via aanvullende voorwaarden gecommuniceerd kan worden. Dat voldoet namelijk niet aan de wettelijke informatievereisten.

Bron: https://eur-lex.europa.eu...uri=CELEX:52021XC1229(04) , sectie 3.1.2

Hiermee komt ook richtlijn 1993/13 inzake oneerlijke bedingen tevoorschijn, waarbij de annex een niet-uitputtende lijst voorbeelden stelt van oneerlijke bedingen, waaronder bedingen die het doel of effect hebben "op onweerlegbare wijze de instemming vast te stellen van de consument met bedingen waarvan deze niet daadwerkelijk kennis heeft kunnen nemen vóór het sluiten van de overeenkomst."

Aangezien consumenten volgens de voerende interpretatie van het consumentenrecht niet adequaat ingelicht zijn, hebben ze niet daadwerkelijk kennis kunnen nemen. Dus enig beding wat stelt dat de consument met deze condities voor beëindiging ingestemd heeft, kan geschrapt worden.

Bron: https://eur-lex.europa.eu...TML/?uri=CELEX:31993L0013


Dus het feit dat dit in de EULA staat, is waardeloos en niet uitvoerbaar.

[Reactie gewijzigd door R4gnax op 28 juni 2026 13:42]

In de EU mag een overeenkomst niet te oneerlijk zijn. Als je een grote groene knop met "Buy Game" hebt en vervolgens staat er diep in de Algemene voorwaarden in juristenjargon dat Ubisoft een game offline mag halen zonder opgaaf van reden, dan kan een rechter daar een streep door zetten.
Werkt dat ook als je games gekocht hebt die offline gehaald zijn?
Dat zou heel goed kunnen, ja. Lokaal geinstalleerde videogames worden in de regel gezien als digitale inhoud, en niet een digitale dienst. Maar als ik me goed herinner is dat niet eens relevant, omdat art 10 voor beiden geldt.

[Reactie gewijzigd door R4gnax op 28 juni 2026 10:50]

Ik kan mij herinneren dat een radiozender op GTA4 ook wegging vanwege verlopen rechten.
Klopt. Met patches hebben ze destijds de gelicenseerde muziekinhoud verwijderd.
En dat zou tegenwoordig dankzij Art 10 van richtlijn 2019/770 en de uitwerkingen daarvan in de nationale wetgeving van de EU lidstaten, binnen de EU niet meer zomaar mogen.

Dat zou alleen mogen als consumenten hiervan duidelijk voorafgaand aan de koop over worden ingelicht; en niet via de kleine lettertjes of via een gescheiden half-verborgen aangeboden eindgebruikerslicentie (EULA).
Dat zou dan in de juiste vorm moeten gebeuren waarbij de terbeschikkingstelling van deze gelicenseerde muziek als aparte deelovereenkomst voor bepaalde tijd teboek gesteld moet worden.

Wat je dan eerder zult gaan zien, is dat dit via een aparte DLC aanschaf geregeld gaat worden en deze DLC mettertijd ge-delist wordt van de winkelomgevingen van PSN, Steam, et al. Waarbij er een licentieovereenkomst met de muziekrechthebbenden beklonken wordt dat bestaande eigenaren de muziek mogen behouden.

Dit is voor een aantal titels die veel van gelicenseerde muziek gebruik maken al het geval.
Bijv. de Super Robot Wars serie uit Japan maakt al sinds jaar en dag gebruik van zo'n soort constructie voor hun fysieke Premium Sound editions die slechts in een beperkte eerste oplage beschikbaar waren; en in hun recente digitale uitgaven hebben ze er een losse DLC van gemaakt die vermoedelijk over een paar jaar niet langer gekocht kan worden.

[Reactie gewijzigd door R4gnax op 28 juni 2026 14:55]

Het is wel de vraag hoe precies die regel is. Muziek is in dit geval een bijzaak. Is dat voldoende om de koop terug te draaien? En wat als er andere muziek voor terug komt? De precieze muziektitels staan niet in de overeenkomst.
Ik vermoed dat er wel een groot verschil zit tussen "niet verwijderen wat al geïnstalleerd staat bij de klant" en "blijven aanbieden als download/stream voor de koper". Hoe dat met streaming-aankopen zit durf ik op basis van deze tekst niet te zeggen. Maar ja, ik ben geen jurist of kenner van deze wetgeving.
Zodra je het beheer over je 'eigendommen' uit handen geeft, dan ben je gewoon je zeggenschap kwijt over die 'eigendommen'. Ik ben zelf al het nodige kwijt geraakt doordat een beherende partij de stekker eruit trok. Want wie rent er nou naar de rechter om dit soort zaken? Hooguit een consumentenorganisatie...
Laatst ook nog een kwestie van een stekkerautootje waar de eigenaars 'extra's' op gekocht hadden die uiteindelijk waardeloos bleken omdat (Tesla?) er niet mee door was gegaan... (Weet hier vast wel iemand het fijne van...)
Een film downloaden van een nieuwsgroep is niet legaal. Maakt niet uit of je de film op schijf hebt.
Een gekochte film offline halen ook niet.

Ik ben een beetje klaar met de Law Abiding Citizen te zijn wanneer bedrijven je links en rechts een oor aannaaien. En als consument kan je achteraf alles proberen aan te vechten en matig tot geen resultaat behalen. Een bedrijf drukt gewoon op 1 knop en ziet wel wat er gebeurt. De reden dat Piraterij weer een wedergeboorte kent is omdat bedrijven onze poten uitdraaien. Niet omdat consumenten niet willen betalen.
Ik deel je sentiment hoor. Ze spelen (woord)spelletjes. “Koop” insinueert het verkrijgen van eigendom.

Als de knop “Koop licentie” of de digitale winkel “Sony Movie License Store” zou heten was het wel duidelijk.
Moet in principe niet uitmaken. Wanneer IK een licentie KOOP om een film te kijken wanneer en hoe vaak ik wil, dan is dat mijn bezit.

Dat ik die licentie niet mag door verkopen... Tja... Jammer.. Maar dat sony nu niet meer het recht heeft op deze films te verkopen, mag echt niet betekenen dat reeds verkochte films opeens verbeurd zijn
Sony bezit de films niet zelf. Je koopt het recht om de film te kijken onder de voorwaarden van Sony. Dit is zolang het platform bestaat en de licentie actief is.

Don't blame the messenger. Ik zeg alleen hoe het werkt. Dat dit compleet onduidelijk en klantonvriendelijk is lijkt me duidelijk.
Daar wringt het dan ook, deze bedrijven maken stuk voor stuk nog gekkere overeenkomsten die vaak genoeg niet legaal zijn, en vervolgens gaan ze daarmee aan de haal. Zint het je niet, klaag ze maar aan. Ze weten dat ze fout zitten maar de juridische kosten en vergoeding na uitspraak staan in geen verhouding tot iedereen op voorhand te vergoeden.

Zolang bedrijven wegkomen met dit soort grappen hoeven we dan ook niks te verwachten. Zelf zou ik het wel mooi vinden als een overheids instantie hier op duikt en Sony even een rij op de oren heeft dat dit geen tweede keer meer gebeurd.
Maar het gaat hier niet over wel of niet illegaal downloaden( wat geen stelen is).

Maar over het ontvreemden van gekochte eigendommen van eerlijke kopers van deze films. Dat is feitelijk dus wel stelen, want er wordt iets ontvreemd wat er eerst wel was.
Stel je eens voor als Sony voor je fysieke collectie zou komen na jaren.. opeens gaat de bel of je even de dvd/blu-ray collectie terug wilt geven voor de volgende films. 8)7En ze ontwijken de vraag of je dan ook je geld terug krijgt... wat een wereld :+ "If buying isn't owning, piracy isn't stealing" want hoe kan je iets stelen als je het nooit kan bezitten zelfs al koop je het legaal.
Piraten is wettelijk ook geen stelen. Het is auteursrechten schending. Stelen is iets wegnemen waardoor de eigenaar het niet meer heeft.

Dat ter zijde ben ik het met je eens. Ik vraag mij dan ook oprecht af of je wel op een website mag stellen dat je iets koopt als je weet dat je het ooit gaat verwijderen bij de gebruiker.
Je hebt helemaal gelijk. Maar met altijd antipiraterijfilmpjes die op legaal gekochte vhs en dvd’s staan willen ze je wel anders doen geloven.
Daar had ik niet aan gedacht. Dan is dit idd een mooi tegengeluid.

"You wouldn't steal a police mans hat." 😂
Leuke anecdote over die antipiraterij filmpjes:
Die overlay teksten zoals "you wouldn't download a car" zijn schijnbaar jarenlang gemaakt mbv een lettertype waarvoor de desbetreffende organisatie geen licentie had.
Juist ja- piraterij, dus.

[Reactie gewijzigd door R4gnax op 29 juni 2026 01:03]

Piraten is wettelijk ook geen stelen. Het is auteursrechten schending. Stelen is iets wegnemen waardoor de eigenaar het niet meer heeft.
Aanvulling; het is zowel auteursrechtenschending als derving van inkomsten.
Maar het is idd geen diefstal.

[Reactie gewijzigd door R4gnax op 28 juni 2026 10:44]

Stel je eens voor als Sony voor je fysieke collectie zou komen na jaren..
Oh- je bedoelt zoals Ubisoft al van je vereist?
8. TERMINATION.
The EULA is effective from the earlier of the date You purchase, download or use the Product, until terminated according to its terms. You and UBISOFT (or its licensors) may terminate this EULA, at any time, for any reason. Termination by UBISOFT will be effective upon (a) notice to You or (b) termination of Your UBISOFT Account (if any) or (c) at the time of UBISOFT’s decision to discontinue offering and/or supporting the Product. This EULA will terminate automatically if You fail to comply with any of the terms and conditions of this EULA. Upon termination for any reason, You must immediately uninstall the Product and destroy all copies of the Product in Your possession.
(Vreemd trouwens dat ze in een juridische overeenkomst het woord 'possession' gebruiken voor iets wat volgens Ubisoft enkel in licentie gegeven wordt en waar geen eigendomsrechten waaronder bezit aan verbonden zit. Vreemd, vreemd, vreemd. :+ )

[Reactie gewijzigd door R4gnax op 28 juni 2026 10:41]

Je kan toch een licentie in je bezit hebben?
Nee. Een licentie is niet iets wat je kunt bezitten.
Wat je bezit is een exemplaar van een creatief werk; en dat exemplaar is ook jouw eigendom. De licentie vormt binnen ons rechtsmodel slechts een aanhangsel van aanvullende voorwaarden aan de koopovereenkomst.

Gebruiksrecht is bij ons een intrinsiek recht dat inherent is aan het eigenaarschap van een exemplaar. Je hebt geen aanvullende overeenkomst (licentie) nodig om jouw dat recht te verstrekken. Sterker nog - technisch gezien is het waarschijnlijk een overtreding van de EU richtlijn inzake oneerlijke handelspraktijken als je een consument voorschotelt dat dat wel het geval zou zijn. Valt onder het kopje: wettelijke rechten voordoen als eigenschappen v/h product, wat verboden is.

[Reactie gewijzigd door R4gnax op 28 juni 2026 13:30]

Nee, de kopie is niet jouw eigendom, jij hebt deze in bezit maar je bent geen eigenaar. Wel ben je eigenaar van het recht van gebruik dat ontstaat uit de licentieovereenkomst. Maar omdat de licentieovereenkomst niet oneindig en ongelimiteerd is, is ook het eigenaarschap van het recht van gebruik dit niet. Ook bepaald de licentieovereenkomst of dit recht overdraagbaar is of niet.
Nee, de kopie is niet jouw eigendom, jij hebt deze in bezit maar je bent geen eigenaar.
Sorry- maar volgens het EU Hooggerechtshof moet digitale inhoud, ook indien niet op een fysieke drager geleverd, voor kwesties inzake eigendomsrechten gezien worden als een goed.

Je bent net als bij een fysiek boek, eigenaar van het exemplaar. En je gebruiksrecht ontleen je uit dat eigenaarschap. Niet uit de licentie. Aanvullende overeenkomsten zijn bij creatieve werken onder het auteursrecht dat wij hier kennen, enkel nodig om distributierechten te faciliteren. Want je mag niet zomaar extra kopietjes maken van dat creatieve werk om die door te verkopen. Dat zou zonder distributierechten een schending van het intellectuele eigendom zijn. Maar het gebruiksrecht is intrinsiek. Dit hele zang-en-dansje is in reacties op voorgaande nieuwsartikelen al meermalen langs gekomen.

[Reactie gewijzigd door R4gnax op 28 juni 2026 13:51]

Als ik een fysiek boek koop dan koop ik geen licentie maar echt een fysiek exemplaar en dat kan ik weer verkopen als ik wil "eigenaar" Als ik een online product koop dan koop ik de licentie voor gebruik en niet het product zelf. Als ik het product zelf zou kopen dan zou het ook overdraagbaar zijn en dat is het niet. Je kunt je dus wel als eigenaar gedragen maar je kunt niet het volle eigenaarschap uitoefenen omdat je het bijvoorbeeld niet kunt overdragen, en dat noemen we bezit.

En al zien we het als goed (hoewel een film van een streaming service een dienst is), dan nog veranderd dat niets aan het juridisch onderscheid tussen bezit en eigenaarschap en ook bepaald het niet wie de feitelijke eigenaar is.

[Reactie gewijzigd door Groningerkoek op 28 juni 2026 14:03]

Als ik een online product koop dan koop ik de licentie voor gebruik en niet het product zelf.
Je kunt geen licentie kopen. Een licentie betreft een overeenkomst met aanvullende voorwaarden aan de koopovereenkomst. De koopovereenkomt betreft het exemplaar van het auteursrechtelijk beschermde werk.

Wat je koopt is een exemplaar van een beschermd werk onder licentie. En die licentie perkt, voor zover de wet dat toe laat, in wat je met dat exemplaar mag doen. Dwz. die licentie stelt vast dat jij contractueel beloofd hebt bepaalde dingen niet met dat exemplaar te gaan doen, en enkel onder die voorwaarden was de verkoper bereid de (ver)koop te sluiten en jou dat exemplaar te verstrekken.

Dat is iets heel anders dan het Amerikaanse model waar je standaard geen rechten hebt, en enkel rechten kunt ontlenen aan de licentie, zoals deze ze aan jou verstrekt. Daar kun je wel spreken van het 'kopen van een licentie' cq. het kopen van een gebruiksrecht.


Je kunt stellen dat dit azijnpisserij of mierenneukerij is, maar het is een zeer relevant verschil. Het gaat om het feit dat je in de basis geen enkel recht hebt behalve wat de wederpartij je toekent, versus het feit dat je in de basis een breed recht hebt (incl. wederverkoop; zie onder) wat bij wet enkel beperkt ingeperkt kan worden.
Als ik het product zelf zou kopen dan zou het ook overdraagbaar zijn en dat is het niet.
Usedsoft vs Oracle.

[Reactie gewijzigd door R4gnax op 28 juni 2026 18:57]

"Je kunt geen licentie kopen."

Hoop niet dat je het erg vindt, maar na deze onzin ben ik opgehouden met lezen.
Jij gaat uit van onze juridische kant. Ha daarin kan het niet bezitten. Maar dat is niet wat Ubisoft hier bedoeld
Je lijkt er wat vanaf te weten. Op welke manier geldt dit voor online distributeurs zoals steam of playstation store? Ben je dan ook eigenaar van de copie van het werk?
Vanuit alle informatie die binnen reacties op voorgaande nieuwsartikelen die dit onderwerp aansnijden, gegeven is, zou ik zelf zeggen: ja; dikke kans.

De in nationale wet omgezette wetgeving die hier van toepassing is, is hetzij de algemene auteursrechten richtlijn 2001/29/EG; hetzij de richtlijn voor de bescherming van computerprogramma's 2009/24/EG

Geen van beiden reppen over de mogelijkheid om gebruiksrecht middels overeenkomst in te perken. Enkel dat lidstaten wetgeving moeten voeren die het de auteursrechthebbenden mogelijk maakt de distributie te verbieden zonder expliciete toestemming.

Beide richtlijnen zijn relevant, omdat video games onder een zgn. hybride werk vallen. Waar beiden conflicteren moet er, per de officiële opinie van de Advocaat Generaal v/h Hooggerechtshof van de EU, door lagere hoven per geval gekeken moet worden welke richtlijn van toepassing moet zijn om tot de meest gezonde en gebalanceerde marktomstandigheden te komen.

Maar op dit ene punt wijken beide richtlijnen niet af.
Afhankelijk van de harmonisatievereisten zou e.e.a. dan ook kunnen betekenen dat lidstaten geen wetgeving mogen voeren die auteursrechthebbenden het recht zou geven om middels overeenkomsten het algemene hoofddoelgerichte gebruiksrecht in te perken; of de eigendomsrechten over het exemplaar te ontnemen.

[Reactie gewijzigd door R4gnax op 28 juni 2026 14:25]

Eigendom en bezit zijn juridisch dan ook 2 totaal verschillende dingen.

Possession is engels voor "bezit" en niet voor "eigendom"

Juridisch is dit een goede en juiste zin.
Weer een reden voor fysieke koop. Blijkbaar is het geen koop maar huur met onbepaalde, maar toch een zekere eindtijd.
Ik weet dat mijn vergelijking impopulair is, en ook niet precies hetzelfde, maar ook met fysiek content heb je te maken met een beperkte levensduur. Hoeveel mensen spelen tenslotte nog hun gekochte VHS-banden af? Als je al een VHS-speler hebt, kun je die waarschijnlijk niet eens meer via scart aansluiten op je tv.
Behalve dat je die content eenvoudig kan en mag archiveren voor eigen gebruik.
Behalve dat je die content eenvoudig kan en mag archiveren voor eigen gebruik.
Fast forward naar (4K) BluRay. Wordt je tegenwoordig niet gestraft als je de kopieerbeveiliging omzeilt? Iets wat je moet doen om de content van je legaal aangeschafte schijfjes te kunnen archiveren?

Dan mag je de content misschien wel archiveren, maar als de benodigde handelingen voor het archiveren zelf strafbaar zijn, dan heb je uiteindelijk nog niets. Of was dat alleen een dingetje in de VS?
Dan mag je de content misschien wel archiveren, maar als de benodigde handelingen voor het archiveren zelf strafbaar zijn, dan heb je uiteindelijk nog niets. Of was dat alleen een dingetje in de VS?
Nee, dat is ook hier zo. In principe heb je het recht om een thuiskopie te maken, maar dat recht is volkomen waardeloos omdat leveranciers het maken van een kopie (vrijwel) onmogelijk kunnen maken. In een rechtvaardige wereld zou het dan een wedstrijd worden tussen fabrikanten die steeds strengere kopieerbeveiliging toevoegen en klanten *) die de beveiliging proberen te kraken. Maar de echte wereld is nog krommer, want het breken van beveiliging is verboden, dus de fabrikant wint automatisch.

Dus:
  • Je hebt het recht om een thuiskopie te maken
  • Je betaalt voor dat recht via de thuiskopieheffing
  • Als je daadwerkelijk probeert een thuiskopie te maken dan ben je vrijwel per definitie crimineel
Ik vraag me af waarom zoveel mensen geen enkele boodschap hebben aan copyright. Wat oh wat zou er toch gebeurd zijn met het draagvlak...?

*) Ja, klanten. We hebben het over mensen die het ding netjes gekocht hebben. In de praktijk zullen ze natuurlijk flink meeliften op het werk van mensen die illegale kopieën willen maken, maar dat verandert niets aan de redenatie.
Maar dan moet het wel die content zijn. Het is niet omdat je een VHS versie van een film hebt, dat dat jouw het recht geeft om dan maar een 4K UHD versie van het internet te downloaden.
Daarom doe ik zelfs geen moeite om legaal te blijven want ze maken het je onmogelijk.
Ik neem de weg van de laagste weerstand. Gelukkig heb ik ooit goedkoop Plex kunnen kopen. :)
Dat zegt exyll ook niet.

Je mag een eigen kopie maken van je eigen media die je gekocht hebt. Behalve dus blijkbaar als het in een online bieb blijft staan. Dan koop je het en ben je het daarna gewoon kwijt als je geen eigen download hebt vanuit die bieb.
Nou ik ben begonnen met kopen van films met DVD's maar ik heb toch wecht wel DVD's die de 30 jaar aantikken nu. En de prijzen die je online voor op de Paystation moest betalen was volgens mij net hoog als dat ik voor veel dvd's heb betaald.

Het feit dat jij het schijnbaar ok vindt dat iets hernieuwd moet worden voor een X bedrag na 10 jaar ofzo laat wel zien hoe ver bedrijven zijn gekomen met "you will own nothing and be happy with it" princiepe.

Dit is een trend die je steeds meer en steeds duidelijker ziet trouwens. Het is dus echt niet iets wat enkel van een hele kleine groep is. Het is een groep is groter en groter wordt. Net als het maandelijke licentie model.
Mensen kunnen nu al niet meer geloven dat ik Unraid lifetime license heb gekocht voor 80 Euro. Een Plex Lifetime voor 75. Een Launchbox lifetime voor 20 euro.
Als ik zie welke prijzen ze wel niet vragen elke maand voor triviale dingen dan begrijp ik het wel waarom jongeren niets meer kunnen kopen. de meest bizar simpele abonnementen zijn al vaak 5 euro per maand.

[Reactie gewijzigd door Hakker op 28 juni 2026 10:33]

En waar is jouw zekerheid dat die "lifetime" licenties werkzaam blijven?
Onze eerste Philips Smart TV was na ongeveer 1 jaar al nagenoeg onbruikbaar door de verdwenen of niet meer werkende apps op het apparaat. Gelukkig ?? was het apparaat zelf al na 4,5 jaar rijp voor afvoer naar zijn eindbestemming.

En welke "lifetime" wordt er bedoeld.? Van je Oma/Opa, van het gekochte product of van het apparaat waarop ze werken?

Ben het eens dat al die leveranciers met het abonnement model geen prettige partners zijn om producten bij af te nemen. Zelfs de leveranciers van onze NUTs voorzieningen als stroom, gas e.d. veranderen hun voorwaarden. Nadat ze eerst met elkaar aan tafel hebben gezeten om het eens te worden dat ze allemaal in dezelfde richting hun voorwaarden ondoorzichtig gaan maken.
Lifetime en levenslang is niet zolang jij leeft, maar zolang het bedrijf vindt dat het produkt mee zou moeten gaan.

Lifetime voor v1.x.x.x gaat door tm v1.9.9.9 maar houdt gewoon op bij v2.0.0.0.
Lifetime en levenslang is niet zolang jij leeft, maar zolang het bedrijf vindt dat het produkt mee zou moeten gaan.
Nee. Levenslang betekent zolang jij leeft, tenzij het een expliciet gedefinieerde term in de overeenkomst betreft. De EU verbiedt namelijk in Richtlijn 1993/13 dat er bedingen in overeenkomsten met consumenten opgenomen worden die de commerciële wederpartij het exclusieve recht geven enig beding in de overeenkomst te interpreteren, en stelt daar overheen dat waar een beding op meerdere manieren geinterpreteerd kan worden, altijd de lezing die het meest preferabel voor de consument is, gekozen moet worden.

Levenslange ondersteuning, betekent in de regel dus daadwerkelijk levenslang.

Enkel waar zij definiëren dat met "levenslang" bijv. de verwachte reguliere levensduur van een product, te schatten op N jaren, bedoeld wordt, kan een commerciële partij zich daar onderuit wurmen.

Waarbij ook nog rekening moet worden gehouden met het feit dat uitingen die effect hebben op essentiële precontractuele informatie zoals de verwachte ondersteuningsperiode / garantieperiode, niet via kleine lettertjes of algemene voorwaarden gespecificeerd mogen worden.

Dit betekent bijv. dat als op een productverpakking breed uitgemeten staat "levenslange garantie" en vervolgens pas in de kleine lettertjes een poging wordt gedaan om "levenslang" te herdefiniëren als slechts de te verwachten levensduur van N jaren, de consument naar alle waarschijnlijkheid alsnog recht heeft op daadwerkelijk levenslange ondersteuning aangezien deze herdefiniëring niet via de kleine lettertjes plaats mag vinden.

Daarnaast is dat kwalificeerbaar als een 'leugen van omissie' onder de EU richtlijn inzake oneerlijke handelspraktijken en zou het de verkoper ook nog op een fikse boete kunnen komen staan, die - geloof ik - maximeert op hetzelfde plateau als de AVG/GDPR: 4% wereldwijde jaaromzet.

[Reactie gewijzigd door R4gnax op 28 juni 2026 21:22]

States: Florida
Misschien even iets vinden dat onder Europese wetgeving valt?
Daarnaast is er alsnog een groot verschil tussen recht hebben en recht krijgen, en zul je zeker binnen een software industrie die heel erg sterk oprekt wat hun rechten vs de rechten van de consument zijn, zien dat ze proberen waar ze weg mee kunnen komen.
Ik heb geen enkele digitale content gekocht, dus ik hoef er niet oké mee te zijn. Het enige wat ik zeg is dat mediums met content bewezen op den duur, door ouderdom, sowieso onbruikbaar worden. Zoals ik óók zeg gaat de vergelijking met digitale content niet helemaal op, maar het effect is hetzelfde. Ik praat het niet goed, ik benoem enkel de feiten.

Waarom ik dan een offtopic score krijg, is mij een raadsel. Je hoeft het er niet mee eens te zijn, wat ik zeg klopt gewoon.
Een heleboel digitale en analoge content is overgezet op DVD en die is nog steeds eenvoudig via de tv af te spelen. Hieruit blijkt dat de drager niet heel belangrijk is.
En heb jij nog nooit CD's of DVD's gekocht?
Het enige wat ik zeg is dat mediums met content bewezen op den duur, door ouderdom, sowieso onbruikbaar worden.
Dus als ik door een museum loop dan zie ik alleen maar dingen die, door ouderdom, onbruikbaar zijn geworden?
Zoals ik óók zeg gaat de vergelijking met digitale content niet helemaal op, maar het effect is hetzelfde. Ik praat het niet goed, ik benoem enkel de feiten.
Dat klopt absoluut niet. Eén van de kenmerken van digitale informatie is nou juist dat het mogelijk is om een perfecte kopie te maken. Vanaf de CD (audio) en DVD (video) kunnen consumenten media in digitale vorm kopen. De originele drager heeft niet het eeuwige leven, maar de data kun je, zonder enig verlies van kwaliteit, kopiëren naar een nieuwe drager (nas, cloud, ...). Dat wordt lastig gemaakt door DRM, maar als je geen morele bezwaren hebt tegen het breken daarvan (en waarom zou je?) en niet bang bent voor de juridische bezwaren, dan is het wel degelijk mogelijk. En dan kun je de content die je oorspronkelijk op CD heb gekocht in de jaren 1990 zonder problemen beluisteren in 2090.
Die vergelijking gaat niet echt op. Ik kan perfect een VHS nog afspelen zolang ik een videospeler en videoband heb die werkt. Er is her nog niemand binnengekomen om mijn VHS banden af te nemen met de melding dat de licentie verlopen is.

Dit is gewoon 100% diefstal, als Sony die films verkoopt dan zijn ze verantwoordelijk voor die licentie. 2 kleine zinnetjes in de EULA zouden daar niets aan mogen veranderen en een 100% terugbetaling zou hier gewoon verplicht moeten zijn.
Dit is gewoon 100% diefstal
Dit is gewoon 100% Sony; wat verwacht je dan van dat bedrijf?

Herinner je je de PS3 nog, met de "Other OS" optie waarmee prominent werd geadverteerd? De optie die een tijdje later eruit gesloopt werd. Na veel rechtszaken hebben mensen een lullige, kleine vergoeding gekregen, maar absoluut niet de 100% terugbetaling die logisch geweest zou zijn.

En er was dat akkefietje met de rootkit DRM. Want auteursrecht is zo godsgruwelijk heilig dat je je betalende klanten (maar niet de piraten!) met een letterlijk rootkit virus op moet zadelen. Overigens is auteursrecht ook ontzettend lastig en moet je het gewoon negeren als het even niet handig uitkomt. Als je snel een uninstaller voor je rootkit nodig hebt, dan moet je niet gaan programmeren, dat duurt te lang. Het is veel sneller om code van iemand anders te downloaden, je reet af te vegen met de licentie en te verspreiden alsof het jouw eigen code is. (Als iemand ooit een Nobelprijs voor Hypocrisie invoert, dan nomineer ik Sony.)

Waar ligt de grens tussen "gezond verstand" en "victim blaming"? Als iemand zonder parachute uit een vliegtuig springt, dat zal niemand het victim blaming noemen als je zegt dat het zijn eigen schuld is dat dat fout gaat. Zijn we al op het punt dat je tegen klanten van Sony simpelweg "eigen schuld" mag zeggen als ze vroeg of laat genaaid worden? Of moet Sony zijn klanten nog een paar keer vaker oplichten voordat iedereen leert dat je ze moet mijden als de pest...?
Aansluiten kan, er zijn genoeg adapters. Het gaat hier niet om of mensen het ook daadwerkelijk doen, maar dat het KAN.

Dit voelt een beetje als iemand die ineens je huis binnenkomt en al je gekochte DVD’s afneemt.
Nou ja, met een paar maanden vooraankondiging. In theorie zou men nog een backup kunnen maken maar ik denk niet dat veel mensen daar toe in staat zijn tegenwoordig.
Scart naar hdmi adapter werkt prima. VHS is wel ook echt verouderd, maar DVDs afspelen gaat nog prima. Die heb ik al 20 jaar liggen en gebruik ze nog steeds. Mijn kind vind het ook helemaal leuk om een film uit te zoeken met haar vriendjes. De films van Sony zijn geen 20 jaar beschikbaar geweest.
Fysieke content (en digitale content in eigen beheer) kun je nog altijd overzetten van medium naar medium. Als ik merk dat een medium verouderd raakt (zoals VHS-banden), kan ik de inhoud gewoon op een DVD of Blu-Ray branden. Of ik maak er een digitaal bestand van, zonder het niet langer gebonden is aan het fysieke medium. Ook handig qua back-up.
Hoe is dit relevant? Als je er zelf voor kiest om geen VHS meer te kunnen afspelen dan is dat je goed recht, en anders betalen we precies om deze reden een thuiskopieheffing op dragers van media, zodat we een kopie kunnen maken.
Als we dan toch aan het vergelijken zijn, als er in de videobanden met paramount content een verborgen mechanisme zou zitten die de beelden op de videobanden vernietigt wanneer paramount op de knop drukt, maar tot die tijd hebben ze doen voorkomen dat die band jouw eigendom is, zou je je dan niet genaaid voelen?
Ik geloof ook niet dat verzamelaars van fysieke media zullen ontkennen dat ze hun favoriete films meerdere keren hebben gekocht. In mijn geval zijn er genoeg films die ik eerst heb gekocht op VHS, daarna op DVD en later opnieuw op (4K) Blu-ray. Het grote verschil is alleen dat fysieke media echt van jou blijven, en je ze weer kan doorverkopen.
ik heb game consoles van 40 jaar oud die ik regelmatig op moderne tv’s gebruik. Voor films zijn de oplossingen zelfs nog makkelijker omdat input latency voor films en daarom zijn de oplossingen ook nog eens enorm veel goedkoper. Maar ik bezit dit spul, er is geen bedrijf dat naar mijn huis komt om te zeggen dat ik het product moet inleveren omdat de licentie is verlopen.

En ik zie niet in waarom dit hier anders moet zijn. De consumenten die deze films kochten zijn in de veronderstelling dat ze het product in bezit hadden. Ze verwachten niet dat de films in de toekomst upgrades krijgen om het op moderne schermen te laten werken etc… Sony is vooraf niet helder geweest over wat voor termijn het product bruikbaar was, ze hadden het gewoon duidelijk in de voorwaarden kunnen zetten bij aankoop dat je het product maar voor 5 jaar huurde oid. Nee ze hebben bewust een korte licentiedeal gesloten om zo geld te besparen en zo competitief prijzen te kunnen bieden(of meer marge te pakken) en nu verlenging te duur is zeggen ze oeps, we moeten dit product bij jou thuis komen halen. Als losse consument kan je je hier moeilijk tegen beschermen. Dus ik hoop dat er een class action zaak gaat komen en de rechter verplicht de producten terug te geven waardoor Sony verplicht wordt een eeuwig durende licentie af te sluiten en omdat ze nu in een zwakke positie staan ze deze ook onbeschoft duur wordt. Hopelijk leren ze hun les.
Nee, maar er komen wel altijd mogelijkheden om het te digitaliseren of te archiveren of over te zetten op je computer. Je kan ook een VHS aansluiten op moderne TV's via andere manieren dan Scart.

[Reactie gewijzigd door Smeagolsan op 28 juni 2026 12:42]

Onzin natuurlijk. De verkoper van de media is niet verantwoordelijk voor de staat van jouw apparatuur. Die dien je zelf te onderhouden. En een werkende videorecorder is helemaal geen rocket science hoor. Ik heb er hier ook een in m'n woonkamer, en SCART laat zich perfect naar RCA converteren. Volgens mij heeft bijna iedere moderne TV en receiver nog wel zo'n gele composite aansluiting. Een videoband uit de jaren 90 is nog prima afspeelbaar. Een "digitale" aankoop van meer dan 10 jaar oud is vrijwel zeker al dood.
Als je een VHS speler hebt, dan is het echt niet moeilijk of duur om die met de modernste TVs te verbinden. En er zijn tweedehands nog heel veel van die spelers te vinden als je dat wenst. En van zodra we het over DVD hebben, dan wordt het nog eenvoudiger, want compatibele spelers worden vandaag de dag nog altijd gemaakt.
Toevallig ben ik bezig met mijn 40 jaar oude videobanden (had een camera vroeger) te digitaliseren en na het door videoproc converter te halen ziet het er allemaal nog prima uit. De LG tv upscaled daarna nog eens redelijk goed ook.
Als je al een VHS-speler hebt, kun je die waarschijnlijk niet eens meer via scart aansluiten op je tv.
Daar zijn adapters voor ;-)
Met CD's of DVD's ga je niet veel wear en tear hebben. Ik heb pas nog wat oude Vengaboys, TMF dance hits en andere compilaties gevonden van bijna 30 jaar oud, alsnog geript en dat klinkt zoals het hoort. Alleen de allereerste DVD's schijnt iets minder te zijn, of exemplaren die slecht gefabriceerd zijn met beide.
Ik weet dat mijn vergelijking impopulair is, en ook niet precies hetzelfde, maar ook met fysiek content heb je te maken met een beperkte levensduur. Hoeveel mensen spelen tenslotte nog hun gekochte VHS-banden af? Als je al een VHS-speler hebt, kun je die waarschijnlijk niet eens meer via scart aansluiten op je tv.
Nou nee. Daar kan je zelf nog een Scart naar HDMI converter kopen, je maanden opsluiten om tot in den treure je VHS banden te bekijken. Deze "doe het zelf" optie wordt uit je handen geslagen met licenties. Dit is meer dat de winkel waar jij je VHS banden hebt gekocht even langskomt om al je VHS banden in beslag te nemen, waar gewoon dik geld voor betaald is.

Nu vind ik ook dat er geen recht bestaat om te consumeren. Komt een supergave serie niet uit in NL, dan is dat jammer maar helaas. Maar "koop" ik die, dan wil ik hem ook fysiek in handen hebben. Naar (mijn) keuze als DRM vrije download of fysiek op Bluray. De vraag bij dit soort dingen, wie trekt ten strijde, voor een paar tientjes is dat al snel te kostbaar en kost het teveel tijd/moeite.
Goed punt, alleen mis je het feit dat binnen het Europese auteursrecht consumenten de mogelijkheid hebben om verdere backups te maken. Dit is een recht wat expliciet aan de consument toegekend wordt en wat niet ontnomen mag worden via een evt. eindgebruikersovereenkomst (als die er al is bij een fysieke VHS in de winkel gekocht).

En hoewel beveiligingen van auteursrechtelijk beschermde inhoud bij wet niet doorbroken mogen worden is dat enkel een gegeven voor effectieve beveiligingen. Als je met een beveiligide videoband te maken hebt, is die triviaal alsnog naar een ander medium over te zetten omdat de uitvoer niet via een technologie zoals HDCP beveiligd is. Dus de 'beveiliging' is niet effectief en mag gewoon omzeild worden.

[Reactie gewijzigd door R4gnax op 28 juni 2026 21:09]

Ik heb een hele verzameling bij Apple. Krijg gratis upgrades in kwaliteit , gekocht als FHD, nu 4K atmos.

Ik download ze ook allemaal, staan op tablet en Apple TV. Kreeg hier ooit de tip om dat te doen.

Of ze ooit verdwijnen weet ik niet, maar mijn VHS banden hadden ook niet het eeuwige leven. Om eerlijk te zijn, zijn er maar weinig films die ik meerdere keren gekeken heb, in tegenstelling tot mijn kinderen. Die bekijken de gekochte Disney films veelvuldig.
Het vervelende is wel, dat als je content download via bijvoorbeeld Apple TV, Spotify, Netflix et cetera, dat zij dan nog altijd wel middels de DRM bepalen of jij toegang houdt tot de content of niet. Als dus een film verwijderd wordt, kan men ook middels de DRM jouw lokaal gedownloadde bestand niet meer laten afspelen. Dan heb je dus wel weer een loos bestand op jouw apparaat staan.

Hoewel downloaden dus interessant kan zijn wanneer je eea gekocht hebt, probeer het dan ook buiten het eco systeem te krijgen, want anders heeft men er alsnog controle over.
Dit dus...

Een kopie met DRM gaat net zo hard niet meer werken als ze bij Apple de stekker eruit trekken. Dus je optie is OF om de DRM te omzeilen met een player die dat kan OF voor een DRM vrije kopie te zorgen.
En als toevoeging op wat @CH4OS noemt:

Het is ook vervelend als je ooit wilt afstappen van Apple op iets anders. Je kunt je films niet op een ander platform kijken of downloaden. Eigenlijk kun je helemaal niets.

Je zegt zelf dat je ze kunt downloaden, maar alleen naar je Apple apparaten! En alsnog kunnen ze dan net als Sony nu doet, met 1 druk op de knop de toegang ontzeggen.
ik dacht dat AppleTV (wat ook de gekochte films afspeelt) ook op alle andere platformen beschikbaar was tegenwoordig.
Ik heb moon safari van Air lang geleden gekocht op iTunes en even later had ik de rechten niet meer van nr.1 La Femme d'argent. Ook niet nr7-9. Als ik nu het album download heb ik alleen 2 t/m 6.

Er zijn er nog er paar albums waarbij een of meer nummers niet meer beschikbaar zijn. Ik denk dat het meer iets is van oude ITunes en niet met mijn enkele films is gebeurd, maar dat heeft er wel voor gezorgd dat ik nooit meer iets digitaal heb gekocht.
Ik heb een hele verzameling bij Apple. Krijg gratis upgrades in kwaliteit , gekocht als FHD, nu 4K atmos.

Ik download ze ook allemaal, staan op tablet en Apple TV. Kreeg hier ooit de tip om dat te doen.
Downloaden is prima, en dan kun je ze ook nog backupen naar een ander medium, maar de gedownloade versies zijn in SD kwaliteit, niet 4K Vision/Atmon. De hoge kwaliteit krijg je alleen met streamen.
In de praktijk vind ik het eigenlijk niet zo verkeerd. De films die ik in iTunes ooit gekocht heb kan ik nog steeds afspelen en hebben ook nog eens kwaliteitsupgrades gekregen.

De DVD’s die ik ooit verzamelde draaien nog steeds hetzelfde beeld af, mocht ik ooit nog een werkende dvd speler in huis halen heet dat. Gaat uiteraard gewoon de VHS en LaserDisc achterna.
De upgrades zijn leuk, maar ook om kosten te besparen bij Apple. Elke gigabyte die men kan besparen is er immers eentje. Daarnaast ben je wel overgelaten aan de grillen van Apple, terwijl je iets "gekocht" hebt en het du "van jou" is. Zelfs de gebruikslicentie is dus in beheer bij Apple. ;)
De upgrades zijn leuk, maar ook om kosten te besparen bij Apple. Elke gigabyte die men kan besparen is er immers eentje. Daarnaast ben je wel overgelaten aan de grillen van Apple, terwijl je iets "gekocht" hebt en het du "van jou" is. Zelfs de gebruikslicentie is dus in beheer bij Apple. ;)
Klopt, maar naar mijn weten heeft apple nog nooit dingen geschrapt. Er zijn wel dingen verdwenen uit het aanbod, maar wat je gekocht hebt kun je nog steeds downloaden en afspelen. Die licentie die apple afsluit met de eigenaar van de content zit dus ogenschijnlijk beter in elkaar. (en lijkt perpetueel voor de mensen die het gekocht hebben)
Ik bedoel dus niet de licentie Apple <-> Rechtenhouder, maar Klant <-> Apple. Doordat eea in Apples systeem zit (en alleen daar beschikbaar is voor jou) bepaald Apple de facto wanneer jij toegang hebt tot jouw gekocht product. Ze kunnen dus ook jou de toegang ontzeggen tot jouw gekochte producten wanneer men wilt.

[Reactie gewijzigd door CH4OS op 29 juni 2026 10:26]

Ook ben je bij Sony niet altijd veilig geweest met een fysieke aankoop:

Sony Rootkit schandaal
Er mag daarbij wel gezegd worden: dat was vziw een heel andere tak van Sony. Sony is een groot conglomoraat wat weliswaar uiteindelijk aan één top gehoor geeft, maar waarvan de verschillende bedrijfsonderdelen behoorlijk autonoom zijn.

Maar goed- kan omgekeerd natuurlijk ook geinterpreteerd worden als het feit dat het consument-onvriendelijke karakter breder strekt dan één enkele bedrijfseenheid.

[Reactie gewijzigd door R4gnax op 28 juni 2026 18:54]

Ook ben je bij Sony niet altijd veilig geweest met een fysieke aankoop:

Sony Rootkit schandaal
En daarmee zijn ze zo ongeloof hard op de spreekwoordelijk snuit gegaan dat ze het daarna niet meer hebben gedaan.
Films op blu-ray kosten makkelijk €20 of meer. Dat is een dure hobby, en er zit alsnog DRM op.

Daarnaast heeft Sony gewoon baat bij deze houding van "digitaal is kut, lekker fysiek kopen" want Sony is de grootste fabrikant van blu-ray. En het is nogal oneerlijk tegen digitale winkels die zich wél betrouwbaar tonen.

iTunes verkoopt al 25 muziek zonder ooit de toegang te ontzeggen. Je krijgt gewoon een bestand, DRM-vrij, die je overal kunt afspelen. En Steam weet al 22 jaar games te verkopen die alleen in uitzonderlijke gevallen (bijv. malware) uit je bibliotheek worden gehaald.
Want Valve weet dondersgoed dat het hele platform gebaseerd is op je "Steam library" en gewoon uit elkaar valt wanneer dat niet permanent blijkt.

Fysiek is echt niet de oplossing voor dit probleem en heeft het probleem dat alles via een klein aantal uitgevers moet lopen waardoor 99% van de content gewoonweg niet kan bestaan. Het is veel reëeler om te eisen dat Sony duidelijk aangeeft dat je bij hun winkel helemaal niks kunt kopen. Dan kunnen andere winkels daarmee concurreren.

[Reactie gewijzigd door Wolfos op 28 juni 2026 12:10]

Dit is precies de reden waarom ik zelden iets digitaal 'koop'. Je koopt namelijk helemaal niets, je krijgt iets slechtst in bruikleen maar betaald daar wel het volle pond voor.....
Het zou dit soort 'koop' aanbieders sieren om bij elke titel te vermelden wat de precieze licentieovereenkomst is die zij met de rechthebbenden hebben.
Als die voor onbepaalde tijd is en de bezitter van het IP geen mogelijkheid heeft om de licentieovereenkomst te beëindigen is dat natuurlijk een heel ander verhaal dan 'je hebt gebruiksrecht voor 10 jaar en daarna praten we wel weer verder'.

Verder is het natuurlijk ook aan ons als consument om de precieze 'koop'overeenkomst die wij zelf sluiten met deze contentboer goed te begrijpen en doorgronden.
Wellicht iets moois voor de EU om als wet in te voeren? Die contenboeren zullen het niet uit zichzelf makkelijk doorgrondbaar maken want een 'koop' knop staat natuurlijk veel beter dan een 'huurovereenkomst tot de rechthebbende en wij (de contentboer) niet tot een verlengingsovereenkomst van de licentie kunnen bekomen -knop' :+

[Reactie gewijzigd door Ayporos op 28 juni 2026 10:02]

Het verschilt ook heel erg per aanbieder.
Ik heb zo eens bij Apple meegemaakt dat een gekochte film werd verwijdert, ik kreeg netjes een e-mail:
Beste …,

Apple doet hun best een uitstekende service te bieden bla bla bla.
Helaas lukt dier door marktomstandigheden niet altijd bla bla bla.
Tot onze spijt moet wij u mededelen dat vanaf *datum* u geen toegang meer heeft tot *film x*

U heeft deze film op *datum* gekocht voor €….
Dit bedrag van€…. zal als tegoed worden toegevoegd aan uw gekoppelde Apple-id, u heeft geen recht op restitutie.

Afsluitende tekst en weer wat bla bla bla dat ze hun uitstekende best zullen blijven doen om hun dienstverlening zo goed mogelijk te houden en het hun prioriteit heeft mij als klant tevreden te houden.
Leuk dat ze zeggen dat ze het geld teruggeven, maar laat hen dat dan wel doen op de manier zoals jij betaald hebt. Doordat ze het als saldo / tegoed op jouw account zetten, betekend dat dus dat het geld in de portemonnee van Apple blijft en je het bij hen besteden moet.
Dit bedrag van€…. zal als tegoed worden toegevoegd aan uw gekoppelde Apple-id, u heeft geen recht op restitutie.
Dat is niet rechtsgeldig. Als een handelaar restitueert zijn zij verplicht dit te doen via het betalingskanaal waarmee oorspronkelijk betaald is. En als dat niet mogelijk is, zijn zij verplicht contact op te nemen met de consument en te vragen om een geschikt ander kanaal - bijv. een bankrekeningnummer voor een directe SEPA overboeking. Een handelaar mag absoluut niet eigenhandig beslissen om te restitueren in 'winkelkrediet' tenzij zij over geen enkele contactgegevens van de consument beschikken om effectief deze vraagstelling in gang te zetten.

[Reactie gewijzigd door R4gnax op 28 juni 2026 11:12]

De vraag is waarom de koop via een tussenpartij moet en direct met de rechthebbende. In dat laatste geval kan er ook niks ingetrokken worden (behalve als de rechthebbende al bij verkoop aangeeft dat het niet om koop maar om huur gaat).
Ik denk dat dit een class action niet overleeft, wat er ook in de overeenkomst staat. Als er 'koop' staat dan impliceert dat eigendom. Laat die contentproviders dat maar eens verdedigen in Europa. En als ze dan stoppen met aanbieden dan is dat maar zo. Eerlijk of niks.
Digitaal kopen en downloaden is prima. Ik doe dat soms met stripboeken. Die kan ik dan downloaden en opslaan op m’n eigen hardware. Dit zal vast ook wel ergens met films zo werken, anders moet je weer moeilijk doen met screen cappen, dat is vaak weer beveiligd met niet downloadbare content.

In theorie is Valve ook geheel digitaal, toch vertrouwen we die allemaal. GOG heeft ook denk ik niemand alle installers op z’n schijf staan.

Alleen Amazon, Sony en Microsoft verdienen hier niets aan dus doen ze ook de slechts de wettelijke minimale moeite. Daar kan je inderdaad aan dit soort content beter niets kopen.

Ander voorbeeld is weer als het duidelijk is dat je een tijdelijk iets huurt zoals Pathé dit aanbied. Daar mag je x kijken binnen y tijd.

Niet alles is dus evil, helaas veel wel.
Toch koop ik bij voorkeur op GoG, en niet op Steam, als het even kan.

Ten eerste gewoon om aan te moedigen om spellen drm vrij en met installer te leveren. Ten tweede omdat als er dan een aankondiging vooraf is dat een spel verdwijnt je die toch nog even kan downloaden.
Ten derde; het is een Europees platform, in plaats van Amerikaans!
Dat is natuurlijk wel een voordeel... maar persoonlijk vind ik Valve wel tof.
Voornaamst is dat ze nooit gebogen zijn onder een zak geld van een of andere private equity kutpartij en gewoon nog lekker in privébezig zijn.

Het voelt fijn om klant te zijn in plaats van product (bron van $) voor de 'echte klant' (aandeelhouders). :+
Ik denk dat bij GOG heel veel mensen alle installers op hun schijf hebben staan, dat is juist dé reden van kopen bij GOG, dat je de spellen dan ook echt kunt bezitten. Het wemelt van de reacties van mensen op het GOG forum die andere gebruikers die dat niet doen erop wijzen dat je dat wel moet doen. Ikzelf doe dat ook in principe, de enige beperking is schijfruimte en dat het veel geld kost om genoeg schijfruimte te kopen om alles op te slaan, naarmate games groter worden. Daarbij zijn wat mij betreft de kosten minstens dubbel: een enkelvoudige backup is nog geen backup. Ik ga uit van het principe dat een backup drievoudig moet zijn: tweemaal thuis en eenmaal op een elders opgeslagen schijf. En ik ben echt niet de enige op GOG die er zo over denkt. Het verschil zit erin dat niet iedereen het kan veroorloven er maar steeds weer HDD ruimte bij te kopen, maar dat "GOG heeft ook denk ik niemand alle installers op z’n schijf staan" is niet totale onzin omdat het waar kan zijn dat jij dat kan denken, maar dat het ook zo is (dat niemand op GOG dat heeft), lijkt mij totale onzin.
wellicht dat het door het weer komt, maar iets onzin noemen vind ik nogal overtrokken zonder cijfers..

Volgens Steam Hardware Survey van mei 2026 heeft 50% meer dan 1 tb opslag en daarvan vrije ruimte doet mij niet echt denken dat mensen massaal installers offline opslaan. Mede omdat GOG en Steam gezien worden als betrouwbare platformen verwacht ik en zij mengen zichzelf niet in geografische/politieke verhoudingen. Dat is meer een gevoel, want daar zijn niet echt concrete cijfers voor te vinden.

Ik zeg nergens dat een platform goed of fout is, maar gezien wat opslag nu kost is, tot slot van rekening is speelt deze discussie van het bezitten van je content nu laatste tijd meer dan vroeger, dat is voor velen onder ons geen prioriteit om te kopen met de huidige prijzen.

De 3-2-1 backup is voor mij voor “belangrijke” data en met “free storage” bij GOG/Steam - als je eenmaal een licentie hebt dan kan de verkoop wel stil komen te liggen maar ik heb nog niet meegemaakt dat m’n games daarna onbeschikbaar waren.

Dat doet Sony nu wel met deze media, dat vind ik dan weer niet netjes. De game industrie mag wel strikt vasthouden aan hun retourbeleid uit jaren 90, maar zo eenvoudig kopiëren is een spelletje niet meer voor de standaard consument. Toch zijn die retour regels bij veel winkels nog steeds zo, zegel verbroken, geen retour mogelijk. Maargoed grootzakelijke wereld meet altijd met alleen het voordeel voor hun zijde, daarom zijn toezichthouders überhaupt nodig.
Voor films is dit niet echt het geval. Het enige wat je kan kopen dat niet kan verdwijnen zonder uw eigen fout is bluray en dvds etc. De reden: hollywood en de filmindustrie bij uitstek zijn nog echte dinosaurussen. Ze denken dat dat 100den streamingdiensten het piraterijprobleem zal oplossen. (Spoiler: hollywood kan hier een rol in spelen door in te spelen op de noden van downloaders en de redn waarom ze downloaden, niet door ze met pek en veren de overgieten). Een store waar je drm-vrij films kan kopen is, althans voor mij, een "shut up and take my money". Maar dan dat is uiteraard 1 film per maand of zo dat ik dan zou kopen hooguit wat niet in overeenstemming is met iedere maand 20€ of je niet de dienst gebruikt of niet.
Dat de film industrie net 1901 aangetikt heeft met eigendomsrechten is wellicht bekend. Ik bedoel, men vliegt de cast rond de wereld voor premières en heeft ondertussen niet door dat door onze socials de reviews al besproken worden. Toch krijg je als dan zelf gaat “zoeken” naar oplossingen de piratenpet toegespeeld terwijl je legaal nergens iets kan kopen. Volledig eens dat dit een rare industrie blijft en niet wil veranderen.

Je kan wel links en rechts digitale content tot je eigendom maken maar dit is zeer beperkt en omslachtig.
Bluray hebben certificaten die elke zoveel tijd op het af te spelen apparaat bijgewerkt dient te worden. Zodra de stekkers uit die servers gaan kun je het met Bluray ook wel vergeten.
Waar koop je digitale stripboeken? ik wil namelijk graag van mijn meters stripboeken af.
Anna heeft een archief vol met strips...... 😉
Ik zit zelf niet in de stripboeken, maar ik zou verwachten op plekken waar je ook bijv. E-books kan kopen. Kindle store enzo. Maar dan zit je natuurlijk mogelijk wel DRM waar je nu geen last van hebt :P
Legaal? Bol heeft tegenwoordig wel eBooks vaak. Standaard Uitgeverij heeft ook een app.
ik kocht strips bij Marvel digitaal. En wat deden ze doen? Bam, kopen niet meer mogelijk, het ging achter een subscription wall.

Ze zijn er dus een lezer door kwijtgeraakt, want ik lees nog altijd mijn aangekochte comics, maar dat kapt dus halverwege een serie af omdat ik toen niet meer de individuele strips kon kopen.

enshitification op en top bij marvel. (disney)
Legal notice

Studio Canal affected titles

From September 1, 2026, due to our content licensing agreements, you will no longer be able to access your previously purchased content from Studio Canal, and it will be removed from your video library.

Thank you,

PlayStation Store
Dit is echt zo'n bericht van; we hebben het gemeld, dus nu hoeven we er verder niks meer mee. Ook geen excuses of wat dan ook.

[Reactie gewijzigd door slaay op 28 juni 2026 09:55]

Nee- het mooiste is de afsluiter in de opmaak rondom het bericht.
PlayStation's slogan: "Play has no limits"

Zuur contrast - niet?
Iets wat wel een sterk argument kan zijn bij bijvoorbeeld een rechtszaak. Het schept immers wel een bepaald beeld.
Als je zou opvoeren dat dit als bedrijfsslogan de uitwerking heeft om het algemene bedrijfsbeleid uit te dragen, bedoel je? Daar zeg je wat.

Slogans zijn reclameuitingen, en reclameuitingen behoren tot de objectieve door de verkoper uitgegeven informatie die de consument als van toepassing mag zien op een aangeschaft product, tenzij expliciet door de verkoper tegengesproken voorafgaand aan de koop. (Art 8.1b ii, EU Richtlijn 2019/770)

Hiermee kom je dan weer terug op:
hoe duidelijk heeft Sony gecommuniceerd dat het om een overeenkomst ging die arbitrair stopgezet kon worden?

[Reactie gewijzigd door R4gnax op 28 juni 2026 11:06]

Ik kan mij voorstellen dat vele kopers wellicht wel rekening hielden met de slogan, ja. Hoewel je play natuurlijk op meerdere manieren kan opvatten. Maar ik denk dat het zure contrast dat jij bedoelt, vast ook door velen zo wordt/werd gezien.
Dit dus 'previously purchased'. Dat klinkt alsof Sony de koop al eenzijdig ontbonden heeft... Mag dat?
Dus je koopt iets en foetsie weg product.

Wow.
Je koopt een licentie en niets meer. Licentie verlopen? Aankoop kwijt, zo simpel is het. Dè manier om geld te blijven verdienen aan hetzelfde product :|
Ooit kocht je een film op dvd tegen een (leuke) prijs, enkele jaren later kwam dezelfde film uit, maar dan op 1080p blu-ray en weer tegen een (leuke) prijs, vervolgens komt diezelfde film uit op 4K UHD en je raad het al, weer tegen een (leuke) prijs. 3x verdienen aan dezelfde film, money makes the world turn round.... nietwaar? :X

Ik zal dan ook nooit iets kopen via een streamingdienst, want je koopt niets fysieks, je koopt een licentie. Licentie weg, gekocht product weg.... En ook de redenen dat bv. TPB populair blijft. 4K UHD region locked? Niet als je het ript naar MKV.
Totdat je connected auto plotseling niet meer start omdat de fabrikant niet meer wil/kan betalen voor een licentieovereenkomst met de leverancier van de software.
Die gaat ook nog komen, als de app van de vierde hands auto, niet meer de downloaden is. En als je dan de APK al probeert te installeren, werkt het niet meer op Android 27...
Als een licentie verloopt dan dient dat volgens mij bij aankoop duidelijk aangegeven te worden. Dat is volgens mij vrijwel nooit zo, en dan gaat die vlieger niet op.
Je koopt een licentie en niets meer.
Wat je koopt is een exemplaar van een creatief werk in de vorm van digitale inhoud. Niet een licentie. Die licentie betreft niets meer dan aanvullende voorwaarden welke een aanhangsel op de koopovereenkomst voor die digitale inhoud vormen.
Uiteraard is dat wat Google AI over de voorwaarden van Google Playstore stelt.
"Wij van WC eend," en zo.

Het is ook een zeer gangbare constructie in bijv. de VS. "This product is licensed, not sold" is daarin de kernzin.

Maar zie ihb richtlijn 2019/770 welke het consistent heeft over de levering van digitale inhoud - dus het exemplaar, en niet over het leveren van een licentie. Die licentie komt wel ter sprake - met name in overweging 53:
Beperkingen in het gebruik van de digitale inhoud of digitale dienst door de consument overeenkomstig deze richtlijn kunnen voortvloeien uit beperkingen die zijn opgelegd door de houder van intellectuele-eigendomsrechten overeenkomstig het intellectuele-eigendomsrecht. Dergelijke beperkingen kunnen voortkomen uit de eindgebruikerslicentie waarmee de digitale inhoud of digitale dienst wordt geleverd aan de consument. Dit kan het geval zijn wanneer de eindgebruikerslicentie een eindgebruiker bijvoorbeeld verbiedt gebruik te maken van bepaalde kenmerken die verband houden met de functionaliteit van de digitale inhoud of digitale dienst. Een dergelijke beperking kan ervoor zorgen dat de digitale inhoud of digitale dienst een inbreuk vormt op de in deze richtlijn vastgelegde objectieve conformiteitsvereisten, wanneer er sprake is van kenmerken die gewoonlijk te vinden zijn in digitale inhoud of digitale diensten van hetzelfde type en die de consument redelijkerwijs kan verwachten. In dergelijke gevallen moet de consument in staat zijn ten aanzien van de handelaar die de digitale inhoud of digitale dienst heeft geleverd aanspraak te maken op de in deze richtlijn vastgestelde remedies vanwege het conformiteitsgebrek.
Wat je koopt en geleverd krijgt is de digitale inhoud.
De eindgebruikerslicentie vormt een beperking op de rechten die je uit kunt oefenen in zake het gekochte.
Voor zover deze beperkingen niet strijdig zijn met de wet, dus.

De juiste formulering zou zijn: je koopt een exemplaar onder licentievoorwaarden.
Dwz. je koopt iets, en je wettelijke rechten daarop kunnen door de licentievoorwaarden ingeperkt worden.

Dat is iets heel anders dan het Amerikaanse principe waar je een licentie, cq. gelimiteerd gebruiksrecht, koopt - en waar het vertrekpunt is dat je geen enkel recht hebt behalve wat de licentie je expliciet verstrekt.

En daarom is het binnen Europese kaders, zeer fout om te stellen dat je 'een licentie koopt.'

[Reactie gewijzigd door R4gnax op 28 juni 2026 14:47]

Precies dit. Bedrijven kunnen wel eenzijdig voorwaarden opleggen, maar dat wil nog niet zeggen dat die voorwaarden juridisch houdbaar zijn. Als een bedrijf zoals Sony op hun site vermeldt dat je als consument alleen maar een licentie hebt op een digitaal produkt, en geen enkele aanspraak kunt maken op compensatie als die licentie - om wat voor reden dan ook - wordt ingetrokken, is dat gewoon in strijd met de redelijkheid en billijkheid. Ik snap dat procederen duur is en een lange adem vergt, maar het wordt tijd dat iemand een rechtszaak aanspant om dit soort praktijken aan de kaak te stellen.

Zie ook deze column in NRC over eigendomsrecht bij games en andere digitale produkten

[Reactie gewijzigd door RogerW op 28 juni 2026 15:22]

Laat ik vooropstellen dat ik begrijp dat dit soort praktijken al snel een principekwestie worden.

Tegelijkertijd vraag ik me af hoeveel gebruikers hier daadwerkelijk door worden geraakt. Ik ken eerlijk gezegd weinig mensen met een uitgebreide digitale bibliotheek vol gekochte films. Persoonlijk stream of huur ik vrijwel alles. De films die ik ooit digitaal heb gekocht? Daar kijk ik eigenlijk nauwelijks meer naar om. Films die ik écht aan mijn collectie wil toevoegen, koop ik gewoon op een fysiek medium.

Dus ja, het is vervelend dat dit gebeurt en ik snap de kritiek. Maar hoe groot is de daadwerkelijke impact? Ik heb het idee dat de discussie op dit moment groter is dan het aantal gebruikers dat hier echt nadeel van ondervindt.

[Reactie gewijzigd door Yonix op 28 juni 2026 10:10]

Maar hoe groot is de daadwerkelijke impact? Ik heb het idee dat de discussie op dit moment groter is dan het aantal gebruikers dat hier echt nadeel van ondervindt.
Ben je bekend met het fenomeen van de slippery slope ?
Daarom is deze discussie belangrijk en is het ook goed dat het als een principekwestie wordt genomen.

[Reactie gewijzigd door R4gnax op 28 juni 2026 10:48]

Daar ben ik het op zich mee eens. Alleen zie ik een verschil tussen de principiële discussie en de praktische impact.

Dat dit een ongewenst precedent kan scheppen, betekent niet automatisch dat de huidige impact groot is. Mijn reactie ging vooral over dat laatste, niet over de vraag of dit wenselijk is.
Hangt af van hoe je 'de impact' definieert. Ik zou zelf dan liever spreken van het feit dat de directe impact niet al te groot zal zijn, maar de indirecte impact op de lange termijn een gevaarlijk precedent kan scheppen.

Ik denk dat we het verder eens zijn hoor. :)

[Reactie gewijzigd door R4gnax op 28 juni 2026 11:14]

Even buiten het feit dat het diefstal is.

Tenzij expliciet aangegeven is in de voorwaarden en het woord kopen niet gebruikt wordt maar huren of ter beschikking stellen voor bepaalde tijd. Leasen van mij part.

Maar kopen hou in dat je iets in eigendom krijgt. B.v. Een licentie om het beeldmateriaal te bekijken.

Of dat nou grote (financiële) impact heeft doet er niet toe. Diefstal is nog steeds verboden, ook in de UK. 🙂

Daarnaast heb je de slippery slope waar hier al eerder aan gerefereerd werd.

Ben het verder met je eens dat de directie impact waarschijnlijk laag is op macro niveau maar voor degene die wel een collectie heeft opgebouwd is het, als er geen volledige compensatie komt een verlies. Daarnaast is er wellicht ook materiaal tussen wat niet op een andere manier verkrijgbaar is.
De kans dat iemand jou of mij vermoordt is ook niet groot. Als er iemand wordt vermoord is de impact dus klein, want de meeste mensen blijven leven?

En dus is het vervelend als het gebeurt, maar we moeten er niet teveel aandacht aan besteden? Het OM moet zich voortaan beter met zaken bezighouden die een grotere impact hebben?

Ik weet het, heftige vergelijking. En ik doe hem alleen maar om te laten zien dat het argument van jou om de discussie minder belangrijk te laten lijken, geen steekhoudt. Impact is irrelevant als er onrecht plaats vindt, hoe groot of hoe klein dat onrecht dan ook is. Als er staat "koop" en je koopt het en de verkoper neemt het van je weg is dit op zijn minst moreel fout, en waarschijnlijk (en dat zou het ook moeten zijn) juridisch fout.
Volgens mij leg je mij een standpunt in de mond dat ik niet heb ingenomen.

Ik zeg nergens dat we hier geen aandacht aan moeten besteden of dat het geen onrecht is. Integendeel, ik heb meerdere keren aangegeven dat ik begrijp waarom dit een principekwestie is.

Mijn vraag was alleen hoe groot de feitelijke impact in dit specifieke geval is. Dat is een andere discussie dan de vraag of iets principieel of juridisch onjuist is.

Je kunt prima vinden dat Sony hier fout zit én tegelijkertijd constateren dat het aantal mensen dat hierdoor daadwerkelijk een grote collectie kwijtraakt waarschijnlijk beperkt is. Die twee standpunten sluiten elkaar niet uit.
Die impact moet je niet bekijken over de gehele maatschappij maar over de mensen die deze licentieovereenkomsten hebben. Vraag is, of het gezien de omstandigheden en voorwaarden redelijk is om Sony toe te staan om deze content te verwijderen al dan niet tegen een vergoeding.

Als je een licentie voor een spel of een film koopt zonder dat je hiervoor een zelfstandig fysiek product thuis krijgt dan nee ik aan dat iedereen wel begrijpt dat dit geen eeuwigdurend iets is. Dan komt de vraag of de duur van het gebruik in overeenstemming is met de redelijke verwachting. Als men in bijvoorbeeld 2045 de Destiny 2 servers stopzet zal geen rechter dit verbieden. Zou men dit deze zomer doen dan heeft men wel en goede zaak om (deels)geld terug te krijgen.
De kans dat iemand jou of mij vermoordt is ook niet groot.
Dat is een stroman. Moord is geen copyrightschending.,.,
"De impact is weinig" is al een stroman.

Het hier al niet meer om de auteursrechtenschending, maar om de relevantie van de discussie.

[Reactie gewijzigd door Silvestris op 28 juni 2026 14:13]

Ik denk dat de eu dit heel makkelijk aan kan pakken dit soort praktijken. Op moment van “aankoop” moet de eindtijd van de licentie vermeld staan. En zo niet dan is het voor onbepaalde tijd. Dan waarschuw je de bezoeker je kan de film tot die tijd zien. En schrikken veel mensen af. En anders lekker voor onbepaalde tijd.
Dat is ook het merkwaardige hieraan. Sony had blijkbaar een tijdelijke licentie, maar “verkochten” wel hun films. Hoe kan je nu met een tijdelijke licentie doorverkopen als “koop” en niet als tijdelijk iets.

Sony heeft dus voor slechts een aantal jaar een gebruikslicentie genomen op content van Discovery. Niet voor onbepaalde tijd, want anders was dit gedoe er niet.

ik denk dat Sony door deze blunder gewoon de licentie in de eeuwigheid moet verlengen totdat de accounts niet meer actief zijn van de kopers.
Een “aankoop” met een eindtijd heet in mijn vocabulaire toch echt huur of pacht.

Een aankoop impliceert overdracht van eigendom, en daar is (zo lijkt het) met deze overeenkomst die Sony pretendeert te hebben met de consument geen sprake van te zijn.

Volgens mij voldoende juridische grond om de koopovereenkomst te ontbinden en de koopsom terug te eisen.
Dit is echter gewoon een definitie kwestie. Koop je een kaartje voor de Efteling of huur je een dag het recht om naar binnen te mogen?

Ik ben het overigens eens met de ophef: het moet vooraf duidelijk zijn of je betaald voor het “tijdelijk” verkrijgen van toegang tot het materiaal, of dat je eigenaar wordt van een kopietje. Dit mag achteraf niet aangepast worden.
Slechte vergelijking: je koopt een kaart voor 1x toegang voor de Efteling
Je bevestigd alleen maar wat ik bedoel. Je koopt tijdelijke toegang tot iets en zo koop je bij digitale goederen ook geen permanente toegang tot de materie. Daarom pleit ik voor duidelijkheid.
Probleem daarmee is dat ze dit vaak (geen idee aangaande dit specifieke geval, ik ken de overeenkomst in deze niet) juridisch gezien verkopen als dienst, waarbij je juridisch niet de flim koopt (als product), maar een dienst waarbij je dan de film zo vaak als je wil mag bekijken in een 'online bioscoop' van de dienst verlener (een soort virtueel bioscoopkaartje).

Waarbij je dan als consument over het algemeen het probleem hebt dat diensten juridisch gezien binnen bepaalde kaders stopgezet kunnen en mogen worden en dat wanneer dat gebeurt het virtuele bioscoopkaartje dat je gekocht hebt eigenlijk waardeloos is geworden omdat de bioscoop er niet meer is.

[Reactie gewijzigd door Dennism op 28 juni 2026 10:49]

Dat klopt, maar daarmee verander je het karakter van de overeenkomst van een koopovereenkomst zoals de consument gewoonlijk zou associëren met de term "Koop X" op een betaalknop, naar een dienstovereenkomst.

En dat mag niet zomaar. Dat soort essentiële producteigenschappen behoren tot de verplichte precontractuele informatie en de EU vereist dat die voor transparantie richting de consument voorafgaand aan de koop apart en duidelijk vermeld worden, en niet in de kleine lettertjes of in aanvullende voorwaarden begraven staan.
nieuws: Gamers krijgen geen nieuwe EU-wet tegen verdwijnen van online games

dit is hoe de EU reageerde toen er een verzoek was om het zelfde probleem aan te pakken voor games.
Ik zei daarom ook KAN :) want we weten allemaal dondersgoed dat de EU zich hierin niet gaat bemoeien. Het wordt te complex gemaakt , teveel verschillende belangen.
Er zal vast wel ergens in de kleine lettertjes staan dat dit mag. Maar dan nog blijft het niet netjes naar de gebruikers die het nu dan maar op Netflix moeten gaan kijken. Als het daar op staat. Vaak niet het geval.
Zelfs al is dat zo, dan is het nog niet zomaar rechtsgeldig. Zeker in de EU bestaat er behoorlijke consumentenbescherming.
Als die quote van het bericht van Sony klopt en ze noemen het zelf "gekochte" content, dan denk ik dat je sterk staat als je er werk van zou willen maken dat ze het dan dus niet later af mogen nemen.
Ik begrijp nu heel goed waarom Pirate Bay nog altijd populair is.
Want? ik kan begrijpen als je die films die je had gekocht gaat downloaden oke. Maar anders? is het gewoon excusses imo
Ik wil het ook niet goedpraten hoor, maar zeker weten dat je verzamelde content gewoon toegankelijk blijft is wel een voordeel van het illegaal binnen hengelen. Ook als je nu de vergelijking gaat maken tussen ergens legaal 'kopen' waarbij je afhankelijk bent van de levensduur van het platform of het illegaal doen en lekker op je eigen NAS houden of zo.

Ik denk dat als er een legale en makkelijke manier was om hoge kwaliteit film-files zonder draconische DRM te kopen dat dat nog best populair zou kunnen zijn. Maar ze zijn zo bang dat je dat dan te makkelijk kan kopiëren, terwijl iedereen die bereid is het te kopiëren om te beginnen al niet koopt maar het gewoon illegaal downloadt... En uiteraard dan ook tegen een beetje realistische prijs, niet €30 voor een film die je ook op Netflix kan zien en al 3 keer op TV langsgekomen is.

Je eigen blu-rays rippen is niet alleen duur en steeds moeilijker om ze te vinden, maar ook een stuk ingewikkelder dan downloaden. En ik geloof dat het officiëel nog steeds niet mag (je moet een beveiliging breken meen ik). De blu-rays zelf verzamelen heeft ook niet iedereen trek in, los van dat je ook weer het gemak mist van alles overzichteljik op een server. En ja een doosje uitzoeken en in een speler plaatsen heeft ook zijn eigen charmes, maar wederom niet waar iedereen naar op zoek is.
Als je iets koopt wat je daarna niet bezit, dan is pirate ook geen diefstal.
gelukkig pleeg je ook geen diefstal maar Auteursrechte schending:P

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn