Al overdrijft hij, toch heeft Sleep0rz een punt. De vraag die je mag stellen is of je het de meerprijs waard vind. Ik heb ooit een dubbeltest gelezen van een Ricoh KR10x of KR10m tegen een Leica R-E (destijds Leica's budgetmodel). Wat betreft features waren ze ongeveer gelijkwaardig
(de KR10m heeft extra een ingebouwde motordrive maar de Ricoh (beide type's) mist een scherptedieptecontrolekonop en AE-lock)Het prijsverschil was echter enorm, de Ricoh kostte minder dan ƒ500 en de Leica was iets van ƒ2700.
Er zat echter een enorm verschil in bouwkwaliteit. De Ricoh was niet slecht, echter de Leica was geproduceerd met kleinere toleranties, nauwkeuriger dus en dat verhoogd de productiekosten. Op het moment dat je op 80% van de het technisch haalbare zit heb je mischien 10% van de kosten, ga je naar 90 dan zit je op 20%, en voor 95% zit je op 40 enzovoorts. Op zo'n moment moet je gaan afvragen of de betere fijnmechaniek opweegt tegen de meerkosten. Voor de objectieven van beide camerasystemen geld dat veel meer als voor de bodies.
Zoiets speelt ook bij de BMW's waarbij men in Beieren ook nog bepaalde ontwerpbeslissingen neemt waardoor die BMW meer storingen heeft als die Japanner maar wel een andere rijervaring (heel subjectief) bied. Voor iemand die zuiver rationeel tussen de beide merken maakt is de BMW een onverstandige keus maar die heeft wel degelijker uitstraling en geeft een luxueus gevoel.
De BMW kost 20.000 tot 150.000 euro meer (ook als een Franse auto) maar slechts een deel van dat bedrag is daadwerkelijk 1:1 kwaliteitsverbetering, de rest hangt samen met het steeds duurder worden als men iets beter wilt maken, pure luxe en merkuitstraling.
In het geval van de Leica en de Ricoh is de degelijkheid van beiden goed. Of iemand de hogere kwaliteitsindruk (en de betere objectiefen) de hogere prijs waard vind zal in veel gevallen afhangen van iemand budget ervoor en dus van diens inkomen en banksaldo
(tenzij er een zakelijke noodzaak is te kiezen voor de duurdere omdat men de optische kwaliteit nodig heeft om de gemaakte foto's te kunnen verkopen).
ontopic:
Ik vind het design van de Apple's goed, ik vind ze daarvoor echter niet de meerprijs waard. Bij de iPad's wegen de beperkingen ook nog erg zwaar en daarbovenop gaan ze steeds agressiever te keer tegen degenen die producten maken die mij wel aanspreken zoals:
- Psystar (OK die waren wettelijk fout bezig)
- Samsung (die sinds Android wel goed bezig zijn)
en vele anderen
- Apple Corps (van de Beatles, bestond uit o.a. Apple Electronics, Apple Films, Apple Publishing, Apple Records, Apple Retail en Apple Studio)
- City of New York's travel and tourism office (The Big Apple)
- Motorola (Android)
- Amazon
- HTC (later ook omgekeerd)
- mom & pop shops
- Fun Zone
- ...
en eigenlijk iedereen die ze kunnen op alle mogelijke redenen die ze kunnen verzinnen: naamgebruik (apple, appstore, ...), vormgeving (terwijl bv Samsungs Tabs sprekend lijken op hun fotolijstjes van 10 jaar voor de iPad), Interface, enzovoorts.
Als je dan in aanmerking neemt dat Apple zelf vrijwel alles heeft overgenomen*
1 en gekopiëerd*
2 van anderen, en eigenlijk alleen de integratie en de optimale werking zelf heeft verzonnen, dan is het hufterig dat ze zelf zo sue-happy zijn
Waarschijnlijk is het omdat anders zou blijken dat ze zelf totaal geen bestaansrecht hebben.
*1 en *2: Soms met nemen van een licentie, maar alleen als men echt niet weg kon komen zonder. Voorbeelden: GUI en muis van Xerox, OS-X basis (Darwin) van BSD e.d., MP3-spelers waren er voor de iPod, touch-telefoons waren er voor de iPhone, tablets bestonden er al en er is in 1993 al een video gemaakt over hoe tables de krant zouden opvolgen (volgens mij hebben ze bij Apple veel lering uit deze video getrokken) en vernieuwen.
Het is niet voor niets dat Apple zelf in het verleden veelvuldig is aangeklaagd.
http://en.wikipedia.org/w...igation_of_Apple_Computer
http://en.wikipedia.org/wiki/Apple_Corps_v._Apple_Computer