Op New Scientist staat het nieuws dat een nanotransistor is ontwikkeld die zichzelf op kan bouwen. Het is Israëlische wetenschappers gelukt om de bouwfuncties van DNA en elektronische eigenschappen van koolstofbuisjes te combineren in de transistor. DNA zelf geleidt niet, daarom is het nodig om metalen te laten hechten aan de koolstofbuisjes. De race om op steeds kleinere schaal te ontwikkelen in chip-land heeft wetenschappers in de richting van DNA en bacteriën gedreven, waar men met succes de koolstofbuisjes heeft kunnen ontwikkelen:
A functional electronic nano-device has been manufactured using biological self-assembly for the first time. Israeli scientists harnessed the construction capabilities of DNA and the electronic properties of carbon nanotubes to create the self-assembling nano-transistor. The work has been greeted as "outstanding" and "spectacular" by nanotechnology experts.
[...]"This is spectacular work," says Cees Dekker, a nanoscience expert at Delft University in the Netherlands. "It demonstrates that it's possible to use biology to build an inorganic device that works. "But while it is a first step towards molecular computing based on this type of DNA configuration, we are still many years way from large scale self-assembly electronic devices, such as computers," Dekker cautions.
Een team van specialisten heeft het centrale DNA-deel van de E. coli-bacterie gebruikt voor het productieproces. In z'n geheel bestaat de uiteindelijk gefabriceerde transistor uit stoffen als goud, proteïnen, fosfaten en koolstof. De uiteindelijke nanotransistor is echter nog niet af, aangezien het hechten van de stoffen aan de koolstofbuisjes nog niet vlekkeloos verloopt. Deze ontwikkeling belooft veel voor de toekomst van chips, echter zal het nog enige tijd duren voordat de nanotransistors in de praktijk kunnen worden toegepast.