Bij Blizzard op de koffie

Zo'n 1500 rondleidingen denkt gids Lindsey inmiddels gegeven te hebben: voor haar is het bijna dagelijks werk. Ik kom echter niet zo vaak bij Blizzard Entertainment over de vloer, en ben dus behoorlijk nieuwsgierig naar wat ze mag laten zien van de studio in Irvine, een voorstad van Los Angeles.

Het is al bijzonder dat Blizzard iemand in dienst heeft die rondleidingen geeft. Ik heb heel wat studio's bezocht, maar ken geen andere ontwikkelaar waar dat op deze manier geregeld is. Blizzard was al niet de eerste de beste, maar de studio is de laatste jaren ook nog flink gegroeid. Een mmog vergt nu eenmaal een groter team dan de gemiddelde editie van Diablo of StarCraft, dus sinds het werk aan World of Warcraft begonnen is, is ook het personeelsbestand flink gegroeid. Inmiddels werken er zowat 1200 mensen, die echter niet allemaal aan games sleutelen. Een deel van de mensen vervult ondersteunende taken: zo zit een gedeelte van de customer support voor Noord-Amerika in Irvine, waaronder de Game Masters van World of Warcraft.

Juist op de dag van ons bezoek wordt het werk afgerond aan het metershoge beeld dat midden op de campus staat. Het is een beeld van een Orc die op een vervaarlijk grommende wolf rijdt. Het koperen beeld is mooi, maar het rozet waar het beeld op rust vind ik eigenlijk indrukwekkender. Op de acht punten van het rozet staan de waarden geschreven die het Blizzard-personeel dient te respecteren. Daaronder leuzen als 'Every voice counts' en 'Gameplay first', maar de mooiste is misschien wel 'Embrace you inner geek.' Dat is niet zomaar een kreet: Blizzard hecht er echt waarde aan dat het personeel van nerdy stuff houdt. Zo worden er regelmatig avonden gehouden waarop het personeel bordspellen speelt, of trading card games. Ik ontmoet een vrouw die me vol trots vertelt dat ze een G1 heeft, omdat het een 'geeky phone' is, met Android erop. Geen iPhone voor haar, die is veel te mainstream.

In het kleine Blizzard-museum waar Lindsey ons brengt, prijken behoorlijk wat onderscheidingen die de games van Blizzard in de loop der jaren gekregen hebben, maar andere zaken vind ik interessanter. Zo staan er alle boeken die over de games van Blizzard geschreven zijn, en is er een brief van een astronaut die zijn exemplaar van Starcraft op zijn ruimtereis had meegenomen. Niet dat hij het daar kon spelen, maar hij had het spel tijdens zijn training veel online gespeeld met zijn familie, en het spel deed hem daarmee aan thuis denken. Ook in het museum: het script van de aflevering van Southpark over World of Warcraft, en dan wel in alle 31 versies.

Na het museum gaan we naar de afdeling van WoW, waar gewerkt wordt aan uitbreiding voor het spel. Het kantoor van Blizzard is zo ingericht dat er op pakweg elke dertig medewerkers een lounge-hoek is, en aan het aantal games en consoles te zien worden die plekken ook regelmatig gebruikt. De meeste werkruimten zijn rijkelijk versierd, met hier en daar een vervaarlijk metalen zwaard of schild aan de muur.

Ook de aankleding van de gangen op de WoW-afdeling valt op. Zo ontwerpt Blizzard voor elke content patch van WoW een wallpaper, dat hier, op twee bij drie meter uitvergroot, is terug te vinden. Kleiner maar indrukwekkender zijn de tft-schermen die door heel het pand in de gangen te vinden zijn. Die schermen tonen een wereldkaart, waarbij minuscule gekleurde stipjes de activiteit van WoW-spelers in de diverse werelddelen laten zien. Elk stipje is een ingelogde speler, en zo kan het personeel gedurende het etmaal de activiteit zien verschuiven, van Azië naar Europa naar de VS en weer naar Azië. Op de kaart zijn duidelijk de grote stedelijke gebieden in Japan, China, West-Europa en de VS te onderscheiden.

Starcraft II wordt gemaakt in een ander gebouw op de campus. In dat gebouw zit ook het zenuwcentrum van WoW: de gekoelde ruimte van waaruit 24 uur per dag, 365 dagen per jaar alle WoW-servers over de hele wereld in de gaten gehouden worden. De Starcraft-gangen zijn minder uitbundig aangekleed dan die in de WoW-afdeling, maar de werkplekken zitten net zo vol met games, action figures en andere geeky spullen. Dat is tenslotte een voorwaarde... Ook hier mogen we helaas alleen vanaf de gangen toekijken hoe er gewerkt wordt, ook al zou ik maar wát graag even op de beeldschermen willen gluren om te kijken wat de mensen aan het maken zijn. Misschien is het ook wel goed dat we op een afstandje moeten blijven: de medewerkers zouden anders maar afgeleid worden, en Starcraft II is al zo lang in ontwikkeling. Uiteraard krijgen we niet alles te zien: het deel van het gebouw waar aan de nog onaangekondigde mmog gewerkt wordt, is, om begrijpelijke redenen, niet in de tour opgenomen. Zou die verscholen gaan achter het bordje 'Project Hydra' dat we op een zorgvuldig afgesloten deur tegenkomen?

Gelukkig kan Lindsey ons nog wel wat laten zien, zoals de bioscoop van Blizzard, een zaal met zo'n vijftig stoelen waar niet alleen films getoond kunnen worden, maar ook de wedstrijden die via Battle.net gespeeld worden. We krijgen er een aantal oefenpotjes te zien tussen Matt Cooper en David Kim, de twee vaste testers die niets anders doen dan Starcraft II tegen elkaar spelen, met als doel het testen en uiteindelijk verbeteren van de balans in het spel. Starcraft II's lead designer Dustin Browder is in de zaal aanwezig om de matches live van commentaar te voorzien, net als in de Battle Reports die Blizzard vrijgeeft. Tussen de bedrijven door laat Browder een glimp van het vernieuwde Battle.net zien. Dat maakt indruk en Tweakers.net hoopt binnenkort uitgebreid op Battle.net terug te komen. De potjes tussen Cooper en Kim blijken net zo spannend als die in de Battle Reports en maken mij pijnlijk duidelijk dat ik in de Starcraft II-competitie nooit de top zal halen. In de zaal zit ook een aantal Blizzard-medewerkers, die de potjes tussen Kim en Cooper met veel belangstelling volgen. Luid applaus klinkt wanneer Cooper twee keer op rij Kim weet te verslaan: dat is nog nooit gebeurd. Na deze demonstratie van vingervlugheid stuurt Browder ons naar de pc's waar we zelf Starcraft II op mogen spelen. Gelukkig tegen elkaar en niet tegen Kim of Cooper.