Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door Paul Hulsebosch en Jurian Ubachs

Round-up najaarsgames 2018

Spyro, Darksiders III en meer

Darksiders III

Het is gek, maar eind 2018 moeten we het nog steeds hebben over het faillissement van uitgever THQ, dat zich eind 2012 al aandiende. De gevolgen van het bankroet zijn namelijk nog steeds merkbaar, ook zes jaar na de klap. Een van de series uit het portfolio van THQ was Darksiders, en vlak voor het faillissement verscheen Darksiders II, gemaakt door Vigil Games. De studio was eigendom van THQ en werd meegezogen in de ondergang van de uitgever. Dat Darksiders II in 2012 verscheen en Darksiders III pas eind 2018, heeft alles met die schermutselingen te maken.

Titel Darksiders III Score
Platform Windows, PlayStation 4 en Xbox One
Prijs § 46,50

Het Zweedse Nordic Games kocht uit het faillissement de rechten op de serie en op de merknaam THQ, maar niet de studio zelf. Terwijl Nordic Games zichzelf omdoopte tot THQ Nordic staken de voormalig werknemers van Vigil Games de koppen bij elkaar. Als Gunfire Games proberen ze het opnieuw, maar nu als zelfstandige studio. Omdat er brood op de plank moest komen, bracht de nieuwe studio in korte tijd een aantal vr-games op de markt, totdat het voor THQ Nordic tijd werd om weer iets met Darksiders te doen. De Zweedse uitgever klopte bij Gunfire aan om zijn eigen Darksiders II te porten van de vorige naar de huidige generatie consoles. Pas toen dat was afgerond, was de studio weer op volle sterkte en was er tijd en ruimte voor een volwaardig nieuw project. THQ Nordic had tegen die tijd wel trek in Darksiders III.

Darksiders III wordt dus gemaakt door een studio die voor een flink deel is gevuld met werknemers die ook aan de eerste twee delen hebben gewerkt, en er is financiŽle ondersteuning van een uitgever. Alle ingrediŽnten voor een smaakvol derde deel zijn dus aanwezig. En toch kunnen we niet heel enthousiast worden over de nieuwe game. Het is geen onaardige poging, maar op veel vlakken wel de mindere van de drie games uit de serie.

Fury

Zo worden we niet enthousiast van Fury, de nieuwe hoofdpersoon. In de eerste Darksiders hadden we War, een ongelofelijke bad ass die enorm met zijn zwaard huis kon houden. Hij sloeg traag maar hard, en kon heerlijk boos worden. De game om hem heen bestond uit een combinatie van stevige knokpartijen en Zelda-achtige puzzels in een prachtige spelwereld, ontsproten aan het brein van striptekenaar Joe Madureira. Die is sindsdien niet meer bij de serie betrokken, en dat is merkbaar. De makers proberen de nieuwe games in dezelfde stijl te houden, en dat lukt ook wel, maar zo bruut als War en zo mooi als de eerste game is het niet meer. In Darksiders II gooiden de makers het over een iets andere boeg. Daar volgde je Death, vergeleken bij War een stuk magerder, maar ook een stuk sneller. Hij was bewapend met een dubbele zeis en veel magie om het gebrek aan fysieke kracht te compenseren. Wat gameplay betreft was Darksiders II veel meer een rpg waarin je de ontwikkeling van Death naar eigen inzicht vorm kon geven. Met nog steeds die puzzels erbij.

In Darksiders III volgen we Fury, de derde van de Four Horsemen of the Apocalypse. In vergelijking met Death en War is Fury een mager scharminkel dat helaas niet overdreven veel indruk maakt. Lars Wingefors, directeur van THQ Nordic, gaf anderhalf jaar geleden al aan dat Darksiders III meer 'gefocust' zal zijn. Daar bedoelde hij mee dat het rpg-element volledig is geschrapt. Dat is jammer, want Fury mist daarmee de opties van Death, maar ze is als slanke dame lang niet zo sterk als War. En daarbij hebben we het niet over het effect van haar acties in de game. Je krijgt ook met Fury al je tegenstanders wel dood, dus in die zin staat Fury haar mannetje of vrouwtje wel. Fury is echter beduidend minder indrukwekkend dan Death, en al helemaal dan War. Waar Death iets mysterieus had, was War vooral heerlijk boos op alles en iedereen. Fury is minder aansprekend. Ze is ook niet heel sympathiek.

Je krijgt iedereen dus echt wel dood, maar de opties van Fury missen spektakel. Ze heeft een soort uit scherpe metalen schakels opgebouwde zweep waar ze flink mee uit kan halen. Het ding ziet er zwaar uit, maar Fury zwiept er vrij gemakkelijk mee rond. Naast die zweep is er een aantal secundaire wapens waar je uit kunt kiezen. Toch is Dodge misschien wel de belangrijkste skill van Fury. Je hebt alleen succes als je timing goed is en je dus op tijd weet weg te duiken. Gevechten draaien volledig om duiken, slaan, duiken en slaan. Dat klinkt saai, maar het valt best mee omdat de vijanden in de game flink gevarieerd zijn. En ze zijn sterk, zodat het lang kan duren voor je er eentje hebt neergehaald. Zeker bij de bosses in de game is het zaak om uit te vogelen wat voor acties ze in petto hebben, en daar een strijdplan op te verzinnen. Dat werkt prima bij dergelijke sterke eenlingen. Helaas is vechten tegen een groep mindere goden een heel stuk lastiger. Daarbij kost het meer moeite om de vele aanvallen op tijd te ontwijken. Een groep van tien die samen nog niet de helft van de health points van die ene boss hebben, vormt daarmee een veel grotere uitdaging.

Helaas, die camera

Dat laatste komt vooral door de camera. Hij raakt in de war in de vele smalle gangen, waardoor het in veel gevallen erg lastig is om te zien waar de aanvallen van de verschillende vijanden in de groep vandaan komen. Zonde, want het doet echt afbreuk aan de lol die je uit het knokken kunt halen. Het verschil tussen situaties is groot. Bevecht een boss in een ruime arena, en de game werkt prima. Probeer een groep mindere goden te verslaan in een gangenstelsel, en je raakt zwaar gefrustreerd.

De puzzels zijn vertrouwd. Ze zijn gebaseerd op de krachten die Fury onderweg opdoet. Als je een boss verslaat, krijg je een extra optie waarmee je delen van de spelwereld binnen kunt die je al bent gepasseerd. Je moet dus terug naar delen waar je al eerder bent geweest. De puzzels bestaan veelal uit mechaniekjes die je een beetje moet leren kennen en waarvan je gaandeweg ingewikkelder varianten voorgeschoteld krijgt. Dit is het meest consistente deel van de game, het is het meest in lijn met de voorgaande delen van de serie. De puzzels worden hier en daar als ouderwets bestempeld, maar daar kunnen we ons niet in vinden. Dan zijn de puzzels in The Legend of Zelda: Breath of the Wild en de laatste God of War ook ouderwets, en daar klaagde niemand over. Het probleem zit niet zozeer in de puzzels, maar in de bewegwijzering. Het is vaak niet duidelijk waar je naartoe moet als je wordt teruggestuurd. Het kompas dat je hebt is magertjes en een kaart wordt node gemist. Sterker nog, het is ronduit stom dat die ontbreekt. De game schreeuwt er om.

Ook over het uiterlijk hebben we gemengde gevoelens. Zoals steeds in de serie, zijn met name de vijanden erg goed vormgegeven. Niet alleen de bosses, maar ook de minder krachtige tegenstanders zien er vaak opvallend uit. Er zijn er ook erg veel. Er is veel variatie en Gunfire Games heeft niet alleen voor een mooi uiterlijk, maar ook voor prima animaties gezorgd. Maar hoe goed deze tegenstanders ook zijn, aan de levels is duidelijk minder aandacht besteed. Die zijn vaak wat generiek, en daardoor van beduidend mindere kwaliteit dan in de voorgaande games.

Conclusie

Die gemengde gevoelens voeren dus de boventoon. Darksiders III is een aardige game, maar niet zo goed als we hadden gehoopt. Fury is niet zo indrukwekkend als Death en vooral War, maar je kunt prima met haar uit de voeten. Het spelletje van duiken, aanvallen, duiken en aanvallen is leuk genoeg, zeker omdat je er erg sterke bosses mee uit kunt schakelen. Vechten tegen groepen minder sterke tegenstanders is echter flink frustrerend omdat de camera daarbij in de weg zit. De puzzels steken vertrouwd en goed in elkaar, waarbij goed gebruik wordt gemaakt van de eigenschappen die Fury onderweg opdoet. Maar het navigeren door de levels, op zoek naar die puzzels, is dan weer flink frustrerend, vooral doordat een kaart ontbreekt. Iets vergelijkbaars geldt voor het uiterlijk van de game. Het is mooi dat er zo veel verschillende vijanden zijn, en dat ze er stuk voor stuk prima uitzien en van erg goede animaties zijn voorzien. De omgevingen waar je doorheen loopt zijn echter weer wat saai.

De game is dus op een aantal vlakken prima, maar lang niet op alle. Hij is af en toe middelmatig of zelfs ronduit frustrerend. Als we kijken naar de geschiedenis van Darksider en de omstandigheden waarin dit deel is gemaakt, mogen we misschien ook niet meer verwachten. Maar THQ Nordic vraagt er echter wel het volle pond voor, waardoor de verwachtingen toch hooggespannen zijn. Dat is jammer. Darksiders III is die 60 euro niet waard, maar zou voor een lager bedrag een prima aankoop kunnen zijn.

Getest

Darksiders III, PC (Windows)

Prijs bij publicatie: § 46,50

Vanaf § 43,99

Vergelijk prijzen

Bekijk alle uitvoeringen (3)


Apple iPhone XS Red Dead Redemption 2 LG W7 Google Pixel 3 XL OnePlus 6T (6GB ram) FIFA 19 Samsung Galaxy S10 Google Pixel 3

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank en Intermediair de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2018 Hosting door True