Guardians zonder krachten
Samengevat
Destiny maakte drie jaar geleden een aardig debuut, maar deed lang niet alles even goed. Destiny 2 is wat dat betreft een uitstekende opvolger: het neemt het concept van het eerste deel en voert dat een stuk beter uit. Vooral de aanwezigheid van een echt verhaal en beter gevulde spelwerelden maken duidelijk verschil. Daarbij komt dat de multiplayer veranderd is en dat de game als geheel een stuk overzichtelijker is. Grafisch is de stap vanaf Destiny misschien niet al te groot, maar dat maakt de game op het gebied van gameplay en geluid meer dan goed. Het schieten werkt heerlijk en dat schieten wordt doorlopend begeleid door een uitstekende soundtrack, misschien wel het meest indrukwekkende deel van de game. Al met al is Destiny 2 op alle fronten beter dan het origineel en dat is een compliment waard.
Eindoordeel
Met Destiny begon in 2014 de samenwerking tussen Activision en ontwikkelstudio Bungie. De game was het resultaat van allerlei ambitieuze ideeën, met als hoofdgedachte dat de succesformule van World of WarCraft op de een of andere manier naar het shootergenre zou kunnen worden overgezet. Destiny was als massively multiplayer online shooter dan ook in veel opzichten vergelijkbaar met WoW. De game was in alle opzichten kleinschaliger, maar kende ook Raids, Clans en gebieden waar je andere spelers tegen het lijf kon lopen. Zo werd Destiny voor veel gamers wat World of WarCraft is voor anderen: een ontmoetingsplaats, een sociale aangelegenheid. Dat er ook Strikes, Raids en PvP-potjes werden gespeeld, was bijna bijzaak.
Gespeeld op: PlayStation 4
Ook verkrijgbaar voor: Xbox One
Verschijnt ook voor: pc (24 oktober)
Toch wist de game lang niet iedereen te grijpen. Zeker voor gamers die niet beschikken over een vast groepje om mee samen te spelen, had Destiny onvoldoende aantrekkingskracht. Dat kwam met name doordat de game bij release geen echte rode draad bood. Wie hoopte een pakkende verhaallijn te treffen en een 'story driven' avontuur te gaan beleven, vond in Destiny niet wat hij of zij zocht. Er was wel een verhaal, maar dat bestond uit niet meer dan wat losse gesprekjes die voor een setting moesten zorgen. Later verbeterde dat. De dlc-pakketten voorzagen Destiny niet alleen van toffe nieuwe missies, maar ook van meer verhaal. Het bleek illustratief voor de weg naar Destiny 2, want als de opvolger één ding veel beter doet, is het wel dat de speler nu bij de hand wordt genomen met een goede verhaallijn en bijbehorende, eveneens sterke, tussenfilmpjes.
Het begint allemaal met wat onschuldig gebabbel. De Vanguard, de leiders van de Guardians, keuvelen wat met elkaar, en de Traveller, de grote witte bol in de lucht, geldt als baken van rust, hoop en vrede. Hij biedt natuurlijk ook licht, de krachtbron die de Guardians hun speciale krachten geeft, zoals de mogelijkheid om te reviven met behulp van een Ghost, het vliegende robotje dat ze altijd bij zich hebben. Bij een routinecheck van de status van de satellieten blijkt het echter goed mis te zitten: de satellieten zijn weg. Voor de Vanguard goed en wel door heeft wat er aan de hand is, verschijnen er ineens honderden schepen, ogenschijnlijk vanuit het niets. Die schepen blijken van de Cabal te zijn, een uitermate vijandelijk alien ras dat het op de Traveller heeft voorzien.
De volstrekt onvoorbereide Guardians worden weggevaagd door de Cabal, die de Traveller in een soort harnas plaatsen en de spreker van de Traveller gijzelen. Ondertussen worden de Guardians afgesneden van hun licht, waardoor ze effectief krachteloos worden en feitelijk veranderen in gewone stervelingen. Dat blijkt wel als je je, zwalkend door de straten van de inmiddels door de Cabal overgenomen stad, naar een veilige plaats probeert te slepen. Een sprankje overgebleven Light helpt je kort daarna weer op de been, maar het kwaad is al geschied: de Cabal hebben de macht gegrepen en de Vanguard is, evenals de overgebleven andere Guardians, gevlucht.
Het verhaal begint eigenlijk pas als de speler, na een tocht door de prachtige natuur die deze post-apocalyptische versie van de Aarde biedt, terechtkomt bij Suraya Hawthorne, op de Farm. Deze boerderij, gelegen op een afgelegen plek, vormt een veilige haven voor Guardians en andere personen die op de vlucht zijn geslagen voor de Cabal. Hawthorne blijkt een rasechte verzetsstrijder. Ze helpt je op weg, natuurlijk met als uiteindelijk doel om de Cabal weer uit de stad te jagen en de Traveller te bevrijden.
Veel meer te beleven
Het einddoel van de game bereik je niet zomaar. Na de openingsfase van Destiny 2 begint een lange weg langs diverse planeten en leden van de Vanguard, tot je uiteindelijk in staat bent de leider van de Cabal te lijf te gaan. Zoals zo vaak is de weg er naartoe natuurlijk belangrijker dan dat einddoel. Die weg leidt dus langs planeten, en die verschillen flink van elkaar. Ze hebben een heel andere sfeer, een andere omgeving met andere kleuren, en soms bieden ze ook andere gameplay op basis van hun omgeving. Bovendien hebben ze allemaal een even indrukwekkend ontwerp. Bungie is altijd al goed geweest in het bedenken van mooie werelden, en ook in Destiny 2 laten de godfathers van de Halo-serie zich van hun beste kant zien.
De aarde spreekt daarbij natuurlijk het meest tot de verbeelding. Oude, vervallen gebouwen zijn er het decor voor gevechten tussen jou en de andere Guardians enerzijds, en de diverse alienrassen die je in Destiny 2 tegenkomt anderzijds. De meeste van die rassen zijn trouwens niet nieuw. Opnieuw word je geconfronteerd met bijvoorbeeld de Fallen, de Hive en de Vex. Waar de vijandelijke rassen elkaar tegenkomen knokken ze ook onderling met elkaar, wat soms een leuk tactisch voordeeltje oplevert. Toch gaat het om jouw knalwerk versus al die aliens, die je buiten de aarde ook nog op een aantal andere planeten tegenkomt.
/i/2001656805.jpeg?f=imagenormal)
Alles wat je in The Red War doet, hoort bij de 'main quest', de campagne van het spel. Die biedt het verhaal van hoe je de Vanguard opzoekt en gereedmaakt voor een tegenaanval. Met die hoofdmissies alleen ben je zo'n twaalf uur bezig, al is dat lastig te meten want de kans is groot dat je tussendoor andere dingen doet. Die 'andere dingen' vormen samen met het verbeterde verhaal de grootste verbetering in Destiny 2 ten opzichte van deel één. De werelden in dat eerste spel waren vaak nogal leeg. Je landde er, sprong op je Sparrow-scooter en hooverde richting het startpunt van de missie. Daarbij ging je voorbij aan de vijanden die er rondliepen, want er was verder niet echt iets te doen.
Veel te doen en te vinden
Dat is in Destiny 2 dus anders. In de eerste plaats is er een fast-travelsysteem waarmee je naar enkele centrale zones op de planeet kunt reizen. Mocht je wel een stukje moeten lopen of zweven, dan kom je ook gewoon veel meer tegen. Zodra je op een planeet de openingsmissie hebt uitgevoerd, openen zich allerlei andere missies. De Adventures zijn daarvan het meest standaard als het gaat om missiestructuur. Dit zijn opdrachten die vaak te maken hebben met de verhaalmissies, en je wordt er doorheen gegidst zoals dat ook in de Story Missions gebeurt. Patrols zijn wat dat betreft wat losser: het zijn korte opdrachtjes waarbij je meestal wat objecten moet verzamelen, of iets dergelijks. De nieuwe Public Events zijn misschien nog wel de leukste toevoeging. Dit zijn periodiek verschijnende gebeurtenissen die je het liefst samen met andere spelers oppakt. Het kost je nooit meer dan vijf minuten en levert, mits je de opdracht volbrengt, meteen loot op. De Public Events afstruinen in een poging je power level te verhogen, is dan ook een prima tactiek.
Behalve de op je kaart aangegeven bezigheden zijn er ook andere dingen te ontdekken in de spelwereld van Destiny 2. De planeten staan vol met verborgen kistjes en zogenaamde Lost Zones. Die 'verloren zones' zijn meestal grotten die zijn ingenomen door vijanden, met aan het hoofd een speciale, sterkere vijand. Schakel hem uit en je mag het kistje openmaken dat in de betreffende grot is verborgen. Dat kistje bevat ook weer loot, want ja: net als in de vorige Destiny-game is het doorlopend jacht maken op betere spullen een kernelement van de gameplay.
De coöp-content is de beste content
Los van wat je op de planeten allemaal tegenkomt of wat je in het kader van het hoofdverhaal doet, zijn er ook nog andere bezigheden. Voor al die elementen geldt dat ze al in de eerste Destiny zaten, maar ook dat ze voor een aanzienlijk deel goed zijn voor de beste content in Destiny. We hebben het hier natuurlijk voornamelijk over de Strikes, Nightfall en de Raid. Destiny 2 is en blijft een 'mmo shooter', wat betekent dat de game op zijn best is als je samen met anderen speelt. Dat geldt voor alles in het spel - je kunt alles in een Fireteam van maximaal drie spelers doen - maar vooral voor Strikes, Nightfall en de Raid. Kunnen spelen in een groepje is hierbij zo ongeveer verplicht. 'Zo ongeveer'? Sommige Strikes kun je best in je eentje oppakken, maar ze zijn eigenlijk bedoeld als content voor meerdere spelers.
Alleen matchmaking bij Strikes
Nu is dat bij de Strikes niet zo'n probleem. Deze speciale missies kun je dankzij het matchmaking-systeem ook met onbekenden samen spelen, en dat werkt prima. Matchmaking ontbreekt echter bij Nightfall en de Raid. Zeker bij Nightfall is dat wat vreemd, omdat het inhoudelijk gewoon 'een moeilijker gemaakte' Strike is. Waarom wil Bungie niet dat spelers daar matchmaking bij gebruiken? Voor de Raid geldt hetzelfde: je zult zelf moeten zorgen voor een groep van zes spelers. Zeker gamers die Destiny heel veel hebben gespeeld, zullen dat groepje vast snel hebben gevonden. Voor andere gamers zal het echter lastig zijn, en dat zou ertoe kunnen leiden dat zij de Raid, de moeilijkste en spectaculairste content van het spel, nooit zullen spelen. Toch jammer.
/i/2001511213.png?f=imagenormal)
Bungie heeft Destiny 2 wel voorzien van een vangnetje om dat probleem op te lossen. Leden van een clan kunnen een zogenaamde Guided Game spelen. Destiny 2 koppelt hen dan aan een solospeler die met hen mee op avontuur kan. Dat werkt zowel voor Nightfall als voor de Raid. Ervaring hebben we er nog niet mee, want Guided Games zit nog in de bètafase en toen wij het wilden uitproberen werkte het niet, maar het idee is goed. Of het goed genoeg is, moet echter nog blijken.
Beste loot in Nightfall en Raid
Het is voor solo spelende gamers wel te hopen, want juist deze content is waar het in Destiny 2 uiteindelijk om gaat. Nightfall en de Raid zijn de onderdelen waarin je de allerbeste loot kunt krijgen. Natuurlijk is het einde van de campagne en het volbrengen van de Raid voor nu een hoofddoel op zich, maar veel Destiny 2-spelers kijken al vooruit naar wat er de rest van het jaar gaat brengen. Het eerste dlc-pakket wordt in december verwacht. Daar zal, afgaande op de dlc-pakketten voor de eerste Destiny, waarschijnlijk weer een nieuwe Raid en andere high-level content in zitten. Je personage perfectioneren zodat je ook in de nieuwe content mee kunt, is in deze periode ook een doel. Eigenlijk kun je, om dat doel te bereiken, niet zonder de loot uit de Raid en Nightfall.
Dat is iets om rekening mee te houden, maar ook niet meer dan dat. We zeggen bij World of WarCraft immers ook niet dat het stom is dat Instances altijd een groep vereisen en dat Raids met gigantische groepen kunnen worden aangegaan. Het is de aard van het beestje, een onderdeel van het spel. Wie dat wel graag wil kan het overgrote deel van het spel solo te lijf gaan, maar er komt een punt waarop je toch echt een groep nodig hebt. Je bij een clan voegen is daarbij een handige methode. Niet alleen kun je dan makkelijker groepen vinden, het levert je ook nog extra Legendary loot op in de vorm van clan rewards. Echte nadelen zijn er niet.
Multiplayer: tactischer dan voorheen
Zeker wanneer je de verhaallijn hebt uitgespeeld en druk bezig bent met het grinden van Strikes, Nightfall en eventueel de Raid, is het fijn als er ook nog andere content is, voor de afwisseling. Die afwisseling is er in de vorm van de Crucible. Ook hier geldt dat we de spelmodus al kennen van de eerste Destiny. Ken je die game, dan weet je al wat de Crucible is, namelijk een arena voor Guardians om hun vaardigheden te trainen in de vorm van losse potjes tegen elkaar. Multiplayer dus, een onderdeel dat in een mmo shooter zeker niet mag ontbreken.
Vier tegen vier
De Crucible is grotendeels gelijk gebleven, maar er zijn wel enkele wijzigingen. Zo is het systeem met 'bounties' verleden tijd. In plaats daarvan verdien je in de Crucible tokens die je bij de Crucible Master kunt inwisselen tegen loot. Dat is een stuk overzichtelijker en fijner, want je kunt je zo meer op de actie zelf richten. Die actie verloopt nu met minder spelers. Bungie gelooft dat potjes van vier tegen vier spelers beter werken voor de gameplay van Destiny, en na ettelijke uren spelen kunnen we niet anders dan de studio gelijk geven. In vergelijking met de eerste Destiny verloopt de actie sneller. De maps zijn wat kleiner en smaller, want dat is leuker met kleine teams. Daarnaast duren ze ook minder lang, wat het tempo hoog houdt en ervoor zorgt dat je relatief snel loot bij elkaar verzamelt. Toen we aan het grinden waren om power level 260 te bereiken - het minimum level dat je moet hebben om de Raid te kunnen spelen - hebben we veel bruikbare gear verdiend door in de Crucible te spelen.
/i/2001511219.png?f=imagenormal)
Het hoge tempo in de gameplay doet bij vlagen denken aan Halo in zijn beste dagen. Of het torenhoge niveau van Halo 3 wordt gehaald, durven we niet te beweren, maar dat Destiny 2 hier goed in elkaar zit, is duidelijk. Wel hadden er wat meer spelmodi mogen zijn. Al met al telt de Crucible nu vijf spelmodi, verdeeld over twee categorieën. Omdat de potjes kort duren, kom je dus al snel dezelfde modi en dezelfde maps tegen. Dat is niet per se erg. In veel shooters spelen gamers immers ook vaak alleen hun favoriete modus, het liefst op hun favoriete map. Maar erg breed is het aanbod hier niet.
Beter goed gejat dan...
Wat er wél is, is goed. Toegegeven, het barst niet van de creativiteit. Supremacy is bijvoorbeeld gewoon Kill Confirmed uit Call of Duty, en Countdown werkt hetzelfde als Demolition in Counter-Strike, maar het werkt prima. Natuurlijk blijft het inzetten van de Super Ability die hoort bij je klasse een sleutelmoment. We hebben meerdere keren meegemaakt dat een goed getimede en uitgevoerde Super Ability het verloop van een potje flink beïnvloedde. Toch is het niet overmatig, want meestal kunnen alle spelers hun Super maar één keer per potje gebruiken.
/i/2001656827.jpeg?f=imagenormal)
Het verloop van een potje in Destiny 2 verschilt flink van een potje in de eerste Destiny, en die verandering vinden we op zich positief. 'Op zich', want er zijn best wat bedenkingen. Door de kleinere teams en de wat kleinere rol voor de Supers en de Power Weapons wordt tactiek veel belangrijker. Het is vooral zaak niet in je eentje rond te gaan rennen, maar bij je team te blijven. Je wint potjes in Destiny 2 niet alleen door gewoon beter te schieten dan je tegenstander, maar vooral ook door veel 2-on-1-situaties te creëren. Na een respawn als een kip zonder kop terugrennen richting de actie is een recept voor een nederlaag. Dat tactiek belangrijker is, moedigen we aan. Het betekent echter ook dat de multiplayer minder leuk is voor spelers die er solo in springen. Van een goed communicerend en samenwerkend team zul je nu minder snel winnen, maar uiteindelijk hebben we dat liever dan dat potjes continu worden beslist door strijd waarin chaos centraal staat.
Gameplay en geluid als sterkste punten
Hoewel het verhaal, alle activiteiten en de multiplayer goed in elkaar zitten, is dat niet wat ons inmiddels al tientallen uren heeft weten vast te houden. Die eer gaat zonder meer naar de gameplay zelf. Daarmee bedoelen we de meest 'simpele' dingen, zoals lopen, springen en schieten. Die vormen samen een van de allersterkste punten van Destiny 2. Vooral het gevoel van het schieten is flink verbeterd. Natuurlijk bevalt niet elke gun even goed, maar we hebben al een paar juweeltjes gevonden. Het arsenaal is bovendien flink breed, dus het duurt even voor je alle soorten wapens hebt uitgeprobeerd, en dan zijn er daarna nog allerlei variaties. Er valt dus genoeg te knallen.
Lekker platformen
Daar houdt het echter niet bij op. Over het algemeen zijn we geen fan van platform-elementen in firstperson-spellen, maar Destiny 2 werkt prima. Je hebt even nodig om te wennen aan hoe het springen en je booster functioneren, maar daarna werkt het heerlijk. Binnen de kortste keren maak je de meest fantastische sprongen, zeker als je perks hebt vrijgespeeld die je hoger laten springen of je een triple-jump laten uitvoeren. Het is zeker niet zo dat we nooit een sprongfoutje maakten. Maar dat lag eigenlijk nooit aan het spel zelf, maar meer aan onze timing en inschatting van de te maken sprong. Oeps ...
/i/2001656811.jpeg?f=imagenormal)
Het is voor een shooter logisch dat de hoogtepunten in de gameplay te maken hebben met schieten en niet met platformen, en dat is in Destiny 2 ook zo. Vooral de momenten waarop je met een baasgevecht bezig bent, met nog tal van andere vijanden om je heen, zijn af en toe hectisch, en in dit geval is hectiek zeker goed. Goed omgaan met je mogelijkheden en je Super Ability inzetten wanneer dat het meest nodig is, vormt dan de sleutel. Dan nog leg je af en toe wel het loodje, maar dat mag de pret niet drukken. De keren dat je net wél weet te overleven, maken die momenten meer dan goed.
Prachtige soundtrack
Of je nu overwint of ten onder gaat, een ding verandert niet: de gameplay wordt doorlopend begeleid door fantastische muziek. We zeggen weleens dat een soundtrack zijn werk doet als hij niet echt opvalt, want dan werkt hij goed als achtergrondmuziek. Valt hij wel op, dan is dat meestal in negatieve zin. Zo niet in Destiny 2. Waar je ook bent, wat je ook doet, de muziek erbij is altijd perfect, en dan overdrijven we niet. Allerlei klassieke klanken komen je oren tegemoet, maar ook de stem van een aria uit de opera en opzwepende technobeats komen aan bod. Een onwaarschijnlijke mix, maar een schot in de roos. Het kan bijna niet uitblijven dat er nog eens een 'Destiny in concert' komt. De soundtrack verdient het.
Conclusie
Wie een sterk vernieuwende game verwacht, is bij Destiny 2 aan het verkeerde adres. Maar daarmee is het voornaamste kritiekpunt ook wel genoemd. Ja, inderdaad: Destiny 2 leent veel elementen van Destiny. Het levert nu alleen een veel betere, veel completere game op. Belangrijke winst wordt gehaald door de aanwezigheid van een verhaal, iets dat het eerste deel echt miste. Daarnaast is het goed dat de planeten veel beter zijn gevuld, waardoor je niet zo vaak grote, lege stukken hoeft te doorkruisen. Er is veel meer te doen, veel meer te ontdekken en wat je ook doet, het levert allemaal loot op. De doorlopende zoektocht naar betere loot blijft een centraal onderdeel van Destiny, en de beste loot vind je samen met de moeilijkste en ook spannendste content in de Strikes, Nightfall en vooral de Raid. Als toetje is er nog de Crucible, de PvP-modus waarin de omschakeling naar minder spelers per team en kortere potjes prima uitpakt. Wij hebben ons tientallen uren uitstekend vermaakt met Destiny 2, en dan moeten we zelfs de Raid nog uitspelen en zijn we ook nog wel de nodige uurtjes verwijderd van power level 300.
Eindoordeel