MacBook Neo: echt Apple
Samengevat
De Neo moet mensen verleiden om hun eerste Apple-laptop te kopen en dat gebeurt met een concurrerende prijs van 700 euro voor de 256GB-versie of 800 voor de 512GB-variant, die dan ook een vingerafdrukscanner krijgt. Je krijgt voor dat geld een laptop met een mooi afgewerkte en stevige behuizing. Het scherm is lekker helder en geeft alle sRGB-kleuren weer. De A18 Pro-processor is vlot genoeg voor de gemiddelde gebruiker en 8GB werkgeheugen volstaat ook. Hoewel de snelheid van de processor verrast, moet je er alsnog niet te veel van verwachten.
Het klinkt een beetje apart: een goedkope Apple-laptop – en dan niet goedkoop voor Apple-begrippen, dus laten we zeggen 1000 euro. Nee, deze laptop kost nog eens 300 euro minder: 700 euro en 600 als je student bent. De MacBook Neo verschijnt bovendien op een moment dat alle andere laptops door de stijgende geheugenprijzen alleen maar duurder worden. Eerder vroegen we ons al eens af waarom Apple dit doet. Tldr; Apple wil macOS naar de massa brengen, maar ook meer gebruikers aan het Apple-ecosysteem proberen te binden. De tweede vraag is: hoe bouwt Apple een laptop voor de massa? In dit artikel vertel ik je er alles over.
De buitenkant: echt Apple – maar ook weer niet
De buitenkant van de Neo is echt Apple. De behuizing is volledig van metaal gemaakt en netjes afgerond. Je kunt de hele bodemplaat verwijderen, dus er zit een naad rondom, maar die is subtiel. Je ziet hem, maar voelt hem niet als je er met je vinger overheen gaat.
Met een vinger kun je het scherm openduwen en dat blijft vervolgens zonder te wiebelen netjes in de gekozen positie staan. Ook aan de binnenkant ziet het er Apple-achtig uit: opgeruimd en geen overbodige lampjes of stickers, en een glazen touchpad.
Dat touchpad laat de Neo direct goedkoop aanvoelen. Sinds 2015 gebruikt Apple haptische touchpads in zijn laptops, maar bij de Neo is het een gewoon touchpad. Dat is in zijn soort dan wel weer erg goed. Bij veel andere laptops kun je bijvoorbeeld niet het bovenste deel van het touchpad indrukken, omdat de knop onderaan zit. Daarvan heeft de Neo geen last: je kunt het hele oppervlak gebruiken en de weerstand is overal hetzelfde. Toch voelt het goedkoop om het touchpad daadwerkelijk te moeten bewegen en niet een tikje van een trilmotor te krijgen, waarvan je zelf de kracht hebt uitgekozen.
Boven het touchpad zit het toetsenbord, dat Apple natuurlijk weer het 'Magic Keyboard' noemt. De magie zit hem in ieder geval niet in de achtergrondverlichting van de toetsen, want die ontbreekt. Net als het haptische touchpad past Apple dat al zeker tien jaar toe op al zijn laptops, maar nu ontbreekt het. De toetsen zijn heel lichtjes voorgevormd en lijken een fractie minder travel te hebben dan bij de MacBook Pro.
Rechtsboven in het toetsenbord zie je op de foto's een vingerafdrukscanner, maar die zit alleen op het 512GB-model, dat 800 euro kost. Neem je het goedkoopste 256GB-model, dan zit daar een knop die de computer kan locken. De vingerafdrukscanner is niet alleen handig om snel in te loggen, maar je kunt hem in Safari ook gebruiken voor om te betalen met Apple Pay.
Aan de linkerkant van de behuizing zitten twee USB-C-aansluitingen. De linker heeft een maximale overdrachtssnelheid van 10Gbit/s. Hierop kun je een 4k-scherm op 60Hz aansluiten. De rechter werkt op USB 2.0-snelheid en het is dus een beetje de vraag wat je daaraan hebt, behalve dat je een van beide poorten zult moeten gebruiken om de accu op te laden. Magsafe, die handige magnetische aansluiting, ontbreekt.
Aan weerszijden van de behuizing zie je ook twee 'spleten' zitten. Dat zijn de speakers: twee stuks, zoals veel laptops dat hebben, maar minder dan bij de MacBook Air (vier) of de MacBook Pro (zes). De geluidskwaliteit, die bij Apple-laptops over het algemeen erg goed is, is bij de Neo daardoor ook minder. Er is minder laag aanwezig en de speakers kunnen minder volume produceren dan die van andere Apple-laptops. Ze zijn daarmee erg vergelijkbaar met speakers van andere laptops in deze prijsklasse.
:strip_exif()/i/2008074830.jpeg?f=imagenormal)
Dat geldt ook voor de camera boven in het scherm. Die heeft een resolutie van 1080p. Dat is prima om mee te videobellen, maar je kunt er geen foefjes zoals Center Stage mee uithalen. Daarbij kan de camera automatische kadrering toepassen, maar daarvoor heb je wel een veel grotere sensor nodig.
Voor mensen die al een Mac hebben, zijn er dus veel dingen waaraan ze gewend zijn, die ineens ontbreken: Magsafe, toetsenbordverlichting, een haptisch touchpad en een vingerafdrukscanner. Maar is de Neo bedoeld voor mensen die al een Mac hebben? Niet echt: hij is gemaakt om een nieuwe groep klanten aan te spreken, die normaal gesproken geen 1200 euro uitgeven voor een MacBook Air, maar voor 700 euro een Windows-laptop kopen. Verwachten die mensen een haptisch touchpad, een camera met Center Stage en Magsafe? Waarschijnlijk niet. Alleen het gebrek aan toetsenbordverlichting is echt een misser. Die zit soms al op laptops van 500 euro en had ook gewoon op de Neo moeten zitten.
Specificaties en benchmarks
Apple geeft de MacBook Neo een A18 Pro-processor: geen M- maar een A-processor dus en dat is een beetje gek. De A18 Pro is de processor die Apple in de iPhone 16 Pro en Pro Max stopte. Traditioneel hebben MacBooks M-processors en die chips kwamen ook in de iPad Pro en iPad Air terecht. Nu zit er dus ook een telefoonprocessor in een laptop.
Verpakking en duurzaamheid
De MacBook Neo zit in een doos gemaakt van 100 procent gerecyclede (papier)vezel. Er wordt geen oplader meegeleverd en als je bij Apple zelf winkelt, is er in het bestelproces ook geen optie om een oplader erbij te doen, zoals bij andere MacBooks. In de doos van de MacBook Neo zit wel een USB-C-kabel van 1,5m, waarbij je volgens Apple een USB-C-lader van minstens 20W nodig hebt om de MacBook Neo op de laden.
De laptop zelf is gemaakt van 90 procent gerecycled aluminium en er worden ook verschillende andere gerecyclede materialen gebruikt, in totaal 60 procent van het gewicht van het apparaat. Apple heeft voor de MacBook Neo een duurzaamheidsrapport uitgebracht dat je hier kunt inzien.
Dat heeft zo zijn gevolgen. De A18-soc heeft 8GB geïntegreerd werkgeheugen en dat is ook niet uitbreidbaar. Dat Apple een Mac met 8GB werkgeheugen uitbrengt is interessant, want het leek er een tijd op dat 16GB het nieuwe minimum was. In een bèta van Xcode 16 was voor de AI-functie Predictive Code Completion 16GB werkgeheugen vereist, hoewel die eis er nu niet meer is. Het mag echter duidelijk zijn dat, afhankelijk van je werkzaamheden, 8GB aan de krappe kant of totaal onwerkbaar is.
De cpu heeft twee P-cores die werken op maximaal 4040 MHz en vier zuinige E-cores op maximaal 2424 MHz. Net als de M4-processor is de A18 Pro gemaakt op het N3E-proces bij TSMC. In tegenstelling tot de M4 is de geheugenbandbreedte een stuk lager. Die bedraagt slechts 60GB/s, in plaats van 120GB/s bij de M4-chip in de iPad Air.
De door ons geteste versie heeft 512GB opslag, maar voor honderd euro minder kun je ook de versie met 256GB krijgen. Behalve minder opslag moet je dan ook de vingerafdrukscanner inleveren. Honderd euro voor 256GB extra en een vingerafdrukscanner is echter geen slechte deal. In het verleden vroeg Apple 230 euro om diezelfde stap te maken en toen kreeg je er geen vingerafdrukscanner bij.
| |
Apple MacBook Neo |
| Processor |
Apple A18 Pro |
| Cores |
4x E-cores, max. 2424MHz 2x P-cores, max. 4040Hz |
| Gpu |
5 cores, max. 1470MHz |
| Werkgeheugen |
8GB Lpddr5 |
| Ssd |
Apple AP0512Z |
| Wifi |
Apple Wi-Fi 6E |
| Scherm |
13,0", glanzend, 2408x1506 pixels |
| Schermpaneel |
Apple Liquid Retina |
| Accu |
36,5Wh |
| Besturingssysteem |
MacOS 26.3 |
Aan bovenstaande specificaties vallen de kleine accu van 36,5Wh en de aanwezigheid van Wi-Fi 6E op. Ook op die punten is bezuinigd. De Pro heeft ondertussen Wi-Fi 7 en de accu daarvan is ongeveer dubbel zo groot.
:strip_exif()/i/2008074760.jpeg?f=imagearticlefull)
Die accu kun je eventueel zelf zonder veel moeite vervangen. Je hebt wel een pentalobeschroevendraaier nodig om de bodemplaat te verwijderen, maar dan kun je er gewoon bij. Het is ook de reden dat iFixit de Neo de best repareerbare Apple-laptop in jaren noemt. Dat doet Apple niet uit de goedheid van zijn hart, maar waarschijnlijk om vooruit te lopen op komende Europese regels.
Benchmarks: iPhone 16 Pro ~ MacBook Air M1
De grote vraag is hoe een iPhone-processortje zich verhoudt tot een 'gewone' laptopprocessor. Doordat Apple zijn M-processors ook in zijn tablets begon te stoppen, was het verschil tussen een laptop- en een smartphoneprocessor al niet zo duidelijk. De Neo bevestigt dat eens te meer.
- Cinebench 24 Multi
- Cinebench 24 Single
In Cinebench 24 Multi, dat alle zes de cores gebruikt, zie je dat de A18 Pro uitkomt tussen een Ryzen 5 7520U en een Core 5 120U. Dat doet het chipje met een piekverbruik van 7,2 watt. De andere twee laptops hebben daarvoor veel meer vermogen nodig. De Medion boost bijvoorbeeld naar 33W.
Als je vervolgens in de Single-test kijkt naar de snelheid van een P-core, blijkt de Neo op het niveau van een M3-processor te zitten. Helemaal niet gek dus, maar van die snelle cores heeft hij er maar twee, terwijl de andere vier langzame cores zijn. Over het algemeen zit je dus op het prestatieniveau dat enigszins te vergelijken is met de eerste M1-processor van vijfenhalf jaar geleden.
- Geekbench 6 - Multi
- Geekbench 6.2 - Multi Integer
- Geekbench 6.2 - Multi Floating Point
- Geekbench 6 - Single
- Geekbench 6.2 - Single Integer
- Geekbench 6.2 - Single Floating Point
In Geekbench doen de Apple-chips het altijd goed. Hier zie je in de Multi-test ook een score die vergelijkbaar is met de M1. Hoeft er maar één core aan de bak, zoals in de Single-test, dan leidt dat weer tot indrukwekkende prestaties voor een smartphonechipje dat maximaal 7,2W verbruikt.
Helemaal indrukwekkend blijkt het resultaat in DaVinci Resolve, dat we testen met behulp van Puget Bench. In deze test blijkt de Neo net zo vlot als laptops met een Ryzen AI 7-processor. Dat is zonder meer indrukwekkend, maar in Da Vinci Resolve draait het niet alleen om rauwe processorkracht. Er worden ook video's geëxporteerd, waardoor de Media Engine in de A18-chip de export flink kan versnellen.
Het bovenstaande resultaat is dan ook een beetje vertekenend. Je kunt in principe wel video's editen met behulp van Resolve op de Neo, maar je zult al gauw tegen de limiet van 8GB werkgeheugen aan lopen. Daarvan lijkt deze Basic-test van Puget Bench nog geen last te hebben, maar complexere bewerkingen zullen de Neo zonder meer opbreken.
We kijken ook nog even naar de mate van throttling bij de MacBook Neo. Bij passief gekoelde laptops is dat vrijwel altijd een probleem. Bij langdurige belasting wordt de processor te warm en zal hij zichzelf terug moeten klokken. In theorie is dat bij de Neo ook het geval, maar in de praktijk blijkt het verbruik zo laag, dat de processor prima passief gekoeld kan blijven.
Met behulp van Blender renderen we achtereenvolgens steeds dezelfde afbeelding en noteren we de rendertijd. Moet een processor zich vanwege warmte terugklokken, dan vertaalt zich dat in een langere rendertijd en zie je het lijntje in de grafiek omhooglopen. Bij de MacBook Airs in de bovenstaande grafiek is dat duidelijk te zien, maar bij de MacBook Neo is het verschil tussen de langzaamste en snelste render slechts acht procent. Bij de M1 is het vijftien en bij de M4 meer dan dertig procent.
Gpu: zes vijf cores met raytracing
Als je in 2024 een iPhone 16 Pro kocht, dan kreeg je een telefoon met een A18 Pro-processor met zes gpu-cores. In principe zit diezelfde processor in de Neo, maar de laptop heeft de beschikking over slechts vijf gpu-cores, die op maximaal 1470MHz werken. Om te zien hoe snel die gpu is hebben we 3DMark gedraaid.
- 3DMark Solar Bay overall score
- 3DMark Wild Life Extreme Unlimited
In 3DMark Solar Bay lijkt de Neo een prima score neer te zetten door sneller te zijn dan de gpu van de M1, die drie cores meer heeft. In principe is die score ook prima, tenminste, als er raytracing aan te pas moet komen. Bij Solar Bay ligt daarop de focus en de A18 Pro heeft daarvoor hardwarematige ondersteuning, die de gpu van de M1 mist. 3DMark Wild Life kijkt naar de rasterised snelheid en dan zie je dat de Neo het moet afleggen tegenover de M1. Desondanks is het verschil klein.
Dat zie je ook in Total War: Pharaoh. Met een beetje geduld en goede wil kun je de game spelen, maar een gamelaptop is de Neo niet, tenzij je graag de iPhone- en iPad-spelletjes van Apple Arcade wilt spelen. Die zullen zonder problemen draaien.
Scherm en accuduur
De MacBook Neo heeft een 13"-scherm met een resolutie van 2408x1506 pixels. Zoals wel vaker bij Apple is dat een ongebruikelijke resolutie. Net als bij andere MacBooks is de beeldverhouding 16:10. Tenminste, eigenlijk had de Neo 1505 pixels in de hoogte moeten hebben voor exact 16:10, maar een oneven aantal pixels wordt op beeldschermen niet gebruikt. De Neo heeft een pixeldichtheid van 220ppi en dat komt in de buurt van de 224ppi van een MacBook Air.
Net als bij de MacBook Air heeft de Neo een maximale helderheid van 500cd/m², maar er is een duidelijk verschil: de Neo ondersteunt alleen de sRGB-kleurruimte en niet de bredere P3-weergave.
In hoeverre merk je er iets van dat de Neo geen P3 kan weergeven? In hdr-video's zul je niet de verzadigde kleuren zien die kenmerkend zijn voor de bredere kleurruimte en in beeldbewerkingsprogramma's zul je deze ook niet kunnen gebruiken.
Die laatste twee punten moeten we even in context plaatsen. Voor beeldbewerkingsprogramma's is de zwakke processor niet echt geschikt. Om hdr-beelden mooi weer te geven is de P3-kleurruimte inderdaad mooi, maar het wordt pas echt indrukwekkend als je scherm lokale dimming heeft en dat heeft de Neo net zo min als een MacBook Air. Daarvoor moet je weer een MacBook Pro hebben.
In dezelfde prijsklasse van een euro of 700 zijn er ook Windows-laptops met een oledscherm. Dat is zonder twijfel mooier om hdr-video te bekijken dan het Neo-scherm. Voor andere toepassingen heeft de Neo als troef dat de helderheid van 500cd/m² lekker hoog is, wat het scherm simpelweg makkelijk afleesbaar maakt bij veel omgevingslicht. Om te zien of de claim van 500cd/m² klopt, pakken we een colorimeter en Portrait Displays' Calman Color Calibration-software erbij.
- Helderheid wit
- Contrast
- Gemiddelde gedetailleerde-kleurafwijking
Het scherm haalt inderdaad de geclaimde maximale helderheid en dat is netjes voor een laptop in deze prijsklasse. Zoals gezegd is het verder een simpele lcd, met een contrast van 1000:1. De refreshrate is ook 60Hz. Hoewel het scherm dus alleen sRGB-kleuren kan weergeven, is de kalibratie van die kleurweergave wel bijzonder scherp.
/i/2008073640.png?f=imagenormal)
Accuduur
Een iPhone-processortje verbruikt vergeleken met een laptopprocessor nauwelijks energie. De Neo had dus het potentieel om een heel lange accuduur te hebben. Apple heeft echter een accu van slechts 36,5Wh geïnstalleerd. Dat is weinig voor een 13"-laptop. Laptops met een dergelijk formaat hebben doorgaans accu's van ongeveer 50Wh.
Doordat de hardware zuinig is, haalt de Neo in onze relatief lichte browsetest alsnog een accuduur van twaalf uur. Dat is niet slecht, maar ook niet op het niveau van de MacBook Airs. Had Apple gekozen voor een 50Wh-accu, dan was de Neo de MacBooks Air en Pro voorbijgestreefd; het zou goed kunnen dat Apple daarom de accu kleiner heeft gehouden. Wil je een langere accuduur op een Mac, dan zul je een duurder model moeten kopen.
Conclusie
Er zijn twee manieren om naar de MacBook Neo te kijken: vanuit de optiek dat hij 700 euro kost en vanuit de huidige Apple-gebruiker. Om met die laatste te beginnen: ik test en gebruik regelmatig Apple-laptops voor mij vallen allereerst de dingen die ontbreken op – True Tone, MagSafe, P3-kleurweergave, een haptisch touchpad en toetsenbordverlichting, dat soort dingen. Om vijfhonderd euro onder de adviesprijs van de MacBook Air uit te komen moest Apple bezuinigen en dat heeft het niet nagelaten. Wi-Fi 7 was leuk geweest, maar dat heeft bij de MacBook Pro en Air ook even geduurd, dus vooruit.
Als ik me verplaats in iemand die drie jaar geleden een laptop van 700 euro kocht en nu voor hetzelfde geld iets nieuws wil, ziet het plaatje er wat anders uit. De Neo heeft een metalen behuizing, die mooier en steviger is dan die van de gemiddelde Windows-laptop in deze prijsklasse. Het scherm ziet er prachtig uit, want het kan lekker fel en toont alle sRGB-kleurtjes, wat veel lcd's van Windows-laptops niet kunnen. Je hebt bovendien geen last meer van lawaaiige ventilators dankzij de passieve koeling. Tot slot is ie snel zat voor YouTube, de belastingaangifte en een e-mailtje hier en daar.
Ga je je in specificaties verdiepen, dan zie je al gauw dat dit niet de beste deal van het moment is. Voor hetzelfde geld zijn er snellere Windows-laptops met een oledscherm en/of meer werkgeheugen te krijgen – nog wel, want de geheugencrisis zorgt ervoor dat de prijzen flink stijgen. Apple lijkt vooralsnog weinig last daarvan te hebben.
Uiteindelijk heeft Apple de Neo niet gemaakt voor mensen die al een Mac hebben. De doelgroep is de gebruiker die voorheen niet eens naar Macs omkeek, maar nu voor 700 euro wel bereid is om een gokje te wagen. Wellicht heeft die persoon al een iPhone en is de Neo de volgende stap in het ecosysteem. Daarmee richt Apple zich voor het eerst bij laptops echt op de massa en ik kan me voorstellen dat de massa best op Apple zit te wachten.
Als je een Neo koopt, neem je dan de versie met 256GB of die met 512GB opslag? Ik zou voor die duurdere gaan, want voor slechts honderd euro krijg je niet alleen een verdubbeling van de opslag, maar ook een vingerafdrukscanner. Voor Apple-begrippen is dat een koopje.
Redactie: Jelle Stuip, Tomas Hochstenbach • Testlab: Niels van der Waa • Video: Luke van Drie • Eindredactie: Marger Verschuur
- 256GB - Zilver
- 256GB - Roze
- 256GB - Geel
- 256GB - Blauw
- 512GB - Zilver
- 512GB - Roze
- 512GB - Geel
- 512GB - Blauw