Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Adviseur EU-Hof: Google hoeft zoekresultaten niet op alle domeinen te schrappen

Google hoeft zoekresultaten die het verwijdert vanwege het Europese recht om vergeten te worden, niet op al zijn domeinen te verwijderen, maar alleen voor bezoekers binnen de EU. Dat adviseert de advocaat-generaal aan het Hof van Justitie.

Advocaat-generaal Maciej Szpunar zegt in zijn advies aan het Hof van Justitie dat zoekmachines alles zouden moeten doen dat in hun macht ligt om te voorkomen dat gebruikers die zich binnen de EU bevinden, zoekresultaten te zien krijgen die verwijderd moeten worden volgens het 'vergeetrecht'. Het verwijderen van de resultaten voor alle gebruikers wereldwijd gaat te ver, waardoor mensen via een vpn de resultaten in zoekmachines nog wel kunnen tegenkomen. Het advies van de advocaat-generaal is belangrijk, maar het Hof hoeft die niet te volgen. Dat gebeurt in veel gevallen wel.

Het Hof van Justitie, het hoogste rechtsorgaan in de Europese Unie, beslist binnen een paar maanden over de zaak van Google tegen de Franse privacyautoriteit CNIL. CNIL wil dat Google zoekresultaten wereldwijd verwijdert en gaf het zoekbedrijf een boete. Google is het niet eens met de Franse autoriteit en spande een zaak aan.

De advocaat-generaal zegt in een tweede advies aan het Hof van Justitie dat zoekmachines ertoe moeten worden verplicht verzoeken tot verwijdering van koppelingen naar internetpagina's met gevoelige gegevens systematisch in te willigen. Daarbij zou de exploitant van de zoekmachine verplicht moeten worden om een afweging te maken tussen het privacybelang, de vrijheid van meningsuiting en het recht van het publiek op toegang tot informatie. Daarmee wil de advocaat-generaal voorkomen dat Google in zo'n geval al te snel tot verwijdering overgaat en andere rechten onvoldoende beschermt.

Het Europese Hof sprak in mei 2014 uit dat personen het recht hebben om vergeten te worden en dat het daarom voor zoekmachines verplicht is om zoekresultaten te verwijderen als de privacy in het geding is. Kort daarna zette Google een formulier online waarmee een verwijderverzoek is in te dienen.

Door Arnoud Wokke

Redacteur mobile

10-01-2019 • 14:38

132 Linkedin Google+

Reacties (132)

Wijzig sortering
Maar het gaat dan wel over data van burgers van de EU, die dus in andere landen wel gewoon beschikbaar mag blijven? Dat lijkt me een beetje vreemd.
Goed punt! De zaak is helaas onder de oude Richtlijn aanhangig gemaakt en niet onder de AVG. De Richtlijn is lang niet zo duidelijk over haar territoriale toepasselijkheid, zodat je niet zomaar kunt zeggen dat deze verwerking in andere landen onder de Europese regels valt.

Onder de AVG is het wat mij betreft zo klaar als een klontje, artikel 3 lid 2 AVG vanwege het aanbieden van goederen of diensten aan betrokkenen. Onder de AVG zou volgens mij Google dus per direct wereldwijd vergeetrechten moeten uitoefenen. Wat dat betreft is het jammer dat deze zaak doorgezet wordt, want dan duurt het weer vijf jaar voor de ruis van "het hoefde in 2019 toch niet van het Hof van Justitie" weggehaald is.
Kim Jong-un belde net - hij wil graag dat al die nare stukken die over hem geschreven zijn zo snel mogelijk vergeten worden. Liefst wereldwijd...

Overigens, wie zijn wij als EU dat we op wereldwijde schaal dingen af willen dwingen? Mag de VS dat dan ook? Of Noord Korea/China/etc?

[Reactie gewijzigd door Tukkertje-RaH op 10 januari 2019 14:51]

Meneer Kim valt niet onder de AVG, want Noord-Korea is geen lid van de Europese Economische Ruimte.

Zou hij dat wel zijn, dan is de vraag of zijn vergeetverzoek überhaupt toegekend moet worden. Hij is een publiek figuur, het gaat om artikelen in de pers en zijn handelen is actueel en relevant. Daarmee valt hij buiten de scope van artikel 17 AVG volgens mij.

Wie wij zijn? Een Europese samenwerking die opkomt voor een zeer belangrijk informatiegrondrecht van haar burgers, namelijk hun privacy en zichzelf vrij kunnen ontplooien zonder steeds gênante dingen nagedragen te krijgen.
Je snapt zijn hele punt niet. Hij illustreert het bizarre idee dat Frankrijk beslist wat nederlanders op het internet kunnen vinden omdat zij (itt tot onze eigen overheid) dat toevallig zo in een wetje hebben geschreven. Stel dat Noord-Korea (of de VS of welk ander land dan ook eigenlijk) hetzelfde zou doen, dan zie je misschien de absurditeit ervan in. Dat Kim niet onder de AVG valt snap hij ook wel hoor, dat is totaal niet waar het punt over gaat.

[Reactie gewijzigd door i7x op 10 januari 2019 15:31]

Volgens mij gaan jullie beiden voorbij aan de reden voor het bestaan van 'het recht om vergeten te worden' - het heeft niets te maken met het door landen bepalen wat er wel / niet gevonden mag worden op het internet, maar met het recht dat niet actuele zaken langzaam uit de actualiteiten moeten verdwijnen en 'verwijderen' nu het makkelijkste (misschien wel het enige) middel is.

Vroeger, voor het bestaan van het Internet en / of Google, stonden actualiteiten enkel in een krant - deze krant werd dagelijks (sommige wekelijks of maandelijks) ververst, waarbij de actualiteiten van gisteren slechts opnieuw gepubliceerd werden als er ook daadwerkelijk nieuwe informatie was. Zouden kranten dit niet doen, zouden deze immers steeds dikker worden tot op het punt dat ze niet meer door de brievenbus pasten. Het automatische gevolg hiervan is dat bepaalde (ernstige) actualiteiten, langzaam bij het publiek vergeten worden en de persoon in kwestie zijn leven opnieuw kan opbouwen.

Door de komst van Internet en Google in het bijzonder, blijven actualiteiten veel langer gemeen goed - daar zoekresultaten continue worden aangevuld, maar oude niet verdwijnen. Bovendien publiceren kranten slechts 'de actualiteit', waarna er geen levensbeschouwing van de persoon in kwestie volgt. Door de huidige werking van de (zoek)algoritmes worden populaire pagina's als eerste getoond - daar ernstige feiten vaak in korte tijd heel populair zijn en er geen vervolgpublicaties plaatsvinden, blijven dergelijke pagina's bovenaan staan. Hierdoor worden simpele zaken als een LinkedIn-profiel secundair aan zo'n feit.

Het recht om vergeten te worden is dan ook (o.a.) bedoelt om, net als met fysieke kranten, ervoor te zorgen dat iemand de kans krijgt opnieuw een leven op te bouwen. Het is geen perfect systeem, maar bij gebrek aan een betere interpretatie door (zoek)algoritmes, is het helemaal niet gek. Echter is het systeem niet bedoelt om actualiteiten en / of zaken die logischerwijs in het nieuws zijn (zoals nieuws over Kim Jong-un) te verdrukken in (andere) landen - dit is we wat @Tukkertje-RaH lijkt te suggereren.

Overigens kun je in de (oude) fysieke situatie vaak naar een bibliotheek of archief om oude verslagen op te zoeken - dit systeem is er ook voor het Internet, je kunt immers naar de website van de krant zelf - echter is het nieuws niet meer standaard in omloop, net als in de fysieke situatie.
Volgens mij gaan jullie beiden voorbij aan de reden voor het bestaan van 'het recht om vergeten te worden' - het heeft niets te maken met het door landen bepalen wat er wel / niet gevonden mag worden op het internet, maar met het recht dat niet actuele zaken langzaam uit de actualiteiten moeten verdwijnen en 'verwijderen' nu het makkelijkste (misschien wel het enige) middel is.

Nee, jij mist het punt dat de EU misschien een redelijke grondslag heeft voor haar censuur-wet, maar dat maakt het concept niet anders: de EU verbiedt bepaalde informatie voor alle burgers wereldwijd. Wellicht voor een moreel verdedigbare reden, maar het kernprincipe is niet anders.

In een ander land gelden andere wetten en andere moraal. Als zij vervolgens beslissen dat op basis van hun interne wetten dat andere informatie wereldwijd verboden moet worden, is het hek van de dam. Of jij die andere wetten moreel laakbaar vindt of niet is dan irrelevant. De inwoners van dat landen vinden die wetten welicht juist heel goed in moreel opzicht.
Het recht om vergeten te worden geldt alleen voor de eigen inwoners en ook alleen voor natuurlijke personen waarbij geen belang vanuit een publieke functie speelt. Met al die beperkingen is het een stuk beter toepasbaar en zouden andere landen kunnen vragen om ook informatie over hun inwoners zonder publieke functies uit Google te verwijderen. Dat mag op zich geen probleem zijn?

Je kunt je zelfs de vraag stellen welk belangrijk doel het dient dat je de buurman of willekeurig persoon uit de Indiase telefoongids kunt googelen. Als die iets met je wilt delen dan staat dat vast ergens op sociale media of ga je op de koffie. Anders als er iets actueel of nieuwswaardig is dan is er vast ergens een recent persbericht van. Ga je verder in het verleden graven met zoiets dan is het feitelijk een soort privé detective achtige bezigheid. Zo bekeken snap ik dat iemand dat na verloop van jaren wat zou willen kunnen beperken, het terugzoeken wordt nu ook zo vreselijk gemakkelijk gemaakt allemaal en waar staat het verschoningsrecht anders nog voor...
Met al die beperkingen is het een stuk beter toepasbaar en zouden andere landen kunnen vragen om ook informatie over hun inwoners zonder publieke functies uit Google te verwijderen. Dat mag op zich geen probleem zijn?

Je mist nog steeds het punt. Dat zijn beperkingen van de EU wetgeving. Maar waarom zou een ander land zich aan die omlijning moeten houden?

Waarom zou een land als China niet haar eigen weloverwogen uitzonderingen mogen maken, die de bevolking daar allemaal heel netjes en rationeel vindt?

Jij zegt nu dat andere landen het zelfde mogen doen als de EU. Waarom is de EU de maat? Waarom niet de regels van China? Of Turkije, Brazilie, etc.

Het argument dat jij de EU wetgeving netjes en weloverwogen vindt maakt niets uit voor het principe. het principe is namelijk at de EU vindt dat iemand buiten de EU die een buitenlandse website bezoekt, bepaalde data niet mag vinden. Dan mag een ander land ook best verbieden voor EU burgers.
Google voert toch niet blind ieder verzoek uit? Er is een bepaalde grondslag nodig. In de VS kunnen ze inderdaad wat makkelijker pagina's uit de index laten halen met behulp van DMCA copyright claims en in de EU voorlopig dan even de vergetelheid voor private personen.

Bepaalde nationale rechten worden al wereldwijd gehanteerd, gewoon omdat het makkelijk is en redelijk lijkt om al je gebruikers bepaalde mogelijkheden te bieden, scheelt ook weer in software onderhoud en testen.

Belangrijkste bij dit alles is misschien nog wel dat niet de EU of VS de maat is, maar Google zelf. Als er al een land is waar Google bovengemiddeld de oren naar moet laten hangen dan is het de VS, niet China/Rusland/EU. Concurrenten genoeg om ze scherp te houden, sociale media platformen ook nog eens.
Google voert toch niet blind ieder verzoek uit? Er is een bepaalde grondslag nodig.

Klopt, en daar gaat deze rechtzaak over. Frankrijk meent dat er grondslag is om een Braziliaan die in Brazilie Google opstart bepaalde informatie niet mag zien omdat de Franse wet dat verbied. De grondslag is dus op basis van de Franse wet die de EU richtlijn implementeert.

Maar wat heeft Brazilie daar mee te maken? Kunnen Braziliaanse inwoners stemmen over deze Franse/EU wet? Waarom moet men zich er dan in Brazilie aan houden?
Brazillië hoeft zich niet aan onze wetten te houden, maar heeft wel met de consequenties ervan te maken. Als Google besluit om de inhoud te verwijderen, dan kunnen ook Brazillianen die niet meer via Google vinden, met DMCA copyright takedowns niet anders. Misschien stappen ze dan uit protest deels over op DuckDuckGo, of gaan ze de link naar het achterliggende materiaal massaal via Facebook delen.

Ze kunnen in eigen land Google achteraf voor de rechter dagen als volgens hun wetten diezelfde content wel vindbaar zou moeten blijven, of op voorhand al richting Google en proces partijen een petitie starten, of zichzelf als belanghebbende partij aanmelden bij de lopende zaak.

Dit voelt daarmee toch nog wel als een redelijk gelijkwaardig speelveld? Vergelijk bijvoorbeeld met Spotify en Netflix waar regelmatig toch ook bepaald aanbod weer verdwijnt of op basis van locatie slechts in bepaalde landen beschikbaar is, zo'n stuk content kan net zo goed een politiek beladen documentaire of podcast zijn...
Brazillië hoeft zich niet aan onze wetten te houden, maar heeft wel met de consequenties ervan te maken. Als Google besluit om de inhoud te verwijderen, dan kunnen ook Brazillianen die niet meer via Google vinden

Allereerst, Google besluit het niet, maar de Fransen/EU. Google wordt gedwongen. Dat maakt uit, want zoals je zelf al aangaf kun je dan conflicten krijgen dat het ene land iets verbiedt en een ander l;and iets gebied.

Maar ook los daarvan, laat ik het anders stellen:

"Nederland hoeft zich niet aan Chinese wetten te houden, maar heeft wel met de consequenties ervan te maken. Als China Google gebied bepaalde informatie niet te laten zien, hebben Nederlanders simpelweg die gevolgen te accepteren."

Jij vindt dat redelijk? Ik niet ...
Het lijkt mij het minst slechte alternatief dat Google dan over die Chinese verzoeken oordeelt en beslist wat ze willen met eventuele Chinese rechtzaken. Anders begin je aan een platform waar enkel het absolute minimum aan gedeelde internationale wetgeving geldt en vanuit de EU weinig tot niets meer aan bij te sturen valt.

Google kan gerust blijven door procederen ook op niveau van internationale verdragen omdat niet alle zoekmachines gelijk behandeld worden. Ze kunnen voor een bepaald bedrag proberen te schikken of zelfs de eventuele boetes blijven betalen.

Behalve binnen de VS zelf zal er voor Google nooit echte harde dwang zijn. Kijk maar naar die loot crate ophef, je kreeg tijdelijk in bepaalde games niets meer in Nederland en België, dat kiest een bedrijf dan toch maar zolang het niet om de thuismarkt gaat. Daar zit je dan als land zonder Google, mag je heel wat tegenover stellen qua vestigingsklimaat ;)
Het lijkt mij het minst slechte alternatief dat Google dan over die Chinese verzoeken oordeelt en beslist wat ze willen met eventuele Chinese rechtzaken

Google heeft niets te beslissen, net zoals Googl e niets te beslissen heeft over het EU vergeetrecht. Dat staat gewoon in de wet en moet Google dus doen. Hoogstens kan men naar de rechter als men de wet onrechtvaardig vindt, zoals Google nu doet.

Dus 'dan' kan Google helemaal niet beslissen, maar zal men gewoon keihard per direct content moeten filteren voor Nederlandse Googleaars die vanuit Nederland content zoeken. het alternatief voor Google is China verlaten, en dat zal men met een afzetmarkt van die omvang nooit doen.

Als Europa moet je dus niet de deur openzetten voor dat soort zaken. Je kunt immers niet de chinezen gaan terechtwijzen, als je het zelf ook doet.
Waar het voor sommige mensen om gaat is: de eu heeft de recht om vergeten te worden wet.
Gezien google hier aan moet meewerken zullen ze dan voor alle landen die website/artikel verwijderen.
Als rusland nou een wet zou maken dat iedereen bepaalde stukken mag laten vergeten(dus bijvoorbeeld ook poetin).
Zou google ook hieraan moeten gehoorzamen.
Als ze dan bepaalde slechte artikellen verwijderen kunnen mensen in de eu die ook niet meer zien.

Het gaat er om dat als de eu het mag andere landen het misschien op een slechte manier gaan gebruiken. Aangezien google het al voor eu landen doet word het moeilijk om dan nee te zeggen tegen een ander land die een iets andere wetgeving met het zelfde resultaat wilt implementeren.
Laten we het erover eens zijn dat we verschillende meningen hebben. Er staan nu al allerlei zaken in de wetten van 180 landen waar Google, Microsoft en Facebook zich niet aan houden. Er lopen rustig tientallen rechtzaken aangespannen tegen en door de grote tech bedrijven.

Die trucs van: ja, maar de VS heeft ook DMCA takedowns, dus wij willen ook takedowns kunnen inschieten maar dan voor terrorisme of ondermijning van de staat zijn de afgelopen tien jaar ongetwijfeld al vaak geprobeerd en er bij ons aller weten nooit gekomen. Alle landen gooien het waar nodig gerust ook op copyright van nieuwsberichten of zo, als ze daarmee wel de door hen ongewenste berichten hadden kunnen filteren. Is kennelijk allemaal niet gelukt, want dan had iemand dat vast al eens ergens opgemerkt.

Ik verwacht vanuit andere landen verder dan ook weinig uitbreiding van verwijderingsmogelijkheden, laat staan dat je heel ander soort artikelen zou kunnen gaan laten verwijderen uit de index. Het unieke is dat de EU een raamwerk voor verschoonrecht van niet-publieke personen voorspiegelt dat kennelijk ook goed in het straatje van de tech giganten past.

Als je echt bang bent voor buitenlandse inmenging in je Google en Facebooks, houd dan vooral de VS wetgeving in de gaten, want als die ooit 'censuur' wetgeving invoeren dan zal het snel gaan, die kunnen als enige land het hoofdkantoor binnengaan en daar de bedrijfstop oppakken.

[Reactie gewijzigd door OruBLMsFrl op 12 januari 2019 16:18]

Het bijzondere is dat ik alleen nog maar de tekst "aangepaste zoekresultaten vanwege het europees recht om vergeten te worden" ben tegen gekomen bij personen die wat te verbergen hebben (omdat ze graag nog even doorgaan met datgene waarvoor ze zich wouden laten verwijderen op Google). Helaas is dit niet te staven tenzij je er een meerkoppige en multidisciplinaire commissie op zet die iedere aanvraag tot verwijdering behandeld. Momenteel wordt het gewoon doorgevoerd zonder enige controle.

Wat je in je laatste alinea beschrijft klopt niet. Google is als een indexer van de bibliotheek, leest ieder boek uit en laat je zoeken naar termen of titels en laat dit overzichtelijk zien. Als deze indexer er altijd is geweest
en men zich hier jaren op heeft gebouwd (om dit zo te gebruiken) en er is geen alternatief om het betreffende boek te vinden met die ene zin er in, in die bibliotheek zo groot als de USA dan klopt er gewoon iets niet.
Uiteraard is het voorbeeld van Kim gechargeerd. Kim zal - net als veel politici of NB-ers in Nederland - geen aanspraak kunnen maken op vergetelheid.

Maar het punt is dat wij als EU kennelijk vinden dat onze 'lokale' wet op wereldwijde schaal moet worden toegepast. Dat burgers in andere landen daar dus mogelijk schade van ondervinden, of waar ze dan ook gebruik van kunnen maken op een manier die ons dan ineens niet bevalt.

Ik zou het persoonlijk redelijk onprettig vinden als een Amerikaan kan bepalen wat wij hier aan zoekresultaten voorgeschoteld krijgen alleen omdat hij het er niet mee eens is. Als wij het internet mogen aanpassen mogen de Amerikanen dat ook, en de Chinezen en de Russen. Is dat wat we willen?
Je bent enkel aan de AVG onderhevig als je actief bent in de EU.

Als je als bedrijf zaken doet in Noord-Korea, dan ben je inderdaad gebonden aan het Noord-Koreaanse recht, ook als dat absurd is.

Doe je echter niets in Noord-Korea, en schrijven zij een wet die toch zegt dat jij naar hen moet luisteren... tsja, wat gaan ze doen?

Hetzelfde met de AVG: Als je niet actief bent in de EU, en dus geen private gegevens van EU burgers verwerkt, dan is de AVG helemaal neit op jou van toepassing.

Het 'punt' dat anti-EU gekkies constant proberen te maken over de AVG slaat de bal helemaal mis. Het absurde is dat die gekkies dit vaak vanuit nationalistisch "wat heeft die vieze EU te zeggen???" oogpunt brabbelen. Echter, diezelfde logica ondermijnt ook de macht van de naties.
Ik heb wel wat op en aanmerkingen bij de AVG en het recht om vergeten te worden. Maar ik heb er geen enkele moeite mee dat deze in de EU worden gehandhaafd.

Waar ik moeite mee heb is dat de EU wetten probeert op te leggen aan bijvoorbeeld een Amerikaans bedrijf dat vanuit de VS het internet indexeert en die index aan Amerikanen aanbied en financiert met reclame inkomsten van Amerikaanse adverteerders.

Dat een Europese dochter die deze data aan EU inwoners aanbiedt en reclame inkomsten heeft uit de EU hieronder valt is volkomen logisch.

Dat vervolgens die europese dochter gebruikt wordt om de amerikaanse moedermaatschappij te chanteren zich aan de europese wet te houden door via die dochter hoge boetes op te leggen is verwerpelijk.

En als je niet wil dat die data van europese servers in een Amerikaanse index terecht komt, dan ga je als EU maar fijin al het verkeer naar de VS filteren of Europese servers verbieden partijen van buiten de EU toe te laten.
Sorry, maar het spookbeeld dat jij hier ophangt van een EU die dingen in Amerika gaat opleggen is letterlijk waartegen het Europese hof adviseert:
Google hoeft zoekresultaten die het verwijdert vanwege het Europese recht om vergeten te worden, niet op al zijn domeinen te verwijderen, maar alleen voor bezoekers binnen de EU.

[Reactie gewijzigd door kiang op 10 januari 2019 16:37]

Ok, het is mij duidelijk waar de verwarring vandaan komt.

Ik reageer niet op dit advies, waar ik heel blij mee ben.

Ik reageer op de AVG discussie n.a.v. de opmerking van @Arnoud Engelfriet dat onder de AVG artikel 3 lid 2 het evident is dat dit wel verwijderd moet worden en dat deze uitspraak dus al achterhaald is voor hij gedaan is.
Nou, wat is je punt dan? Dat is toch ook wat ik uitleg, dat soiets eisen compleet belachelijk is? Andere landen moeten maar content sensureren omdat Frankrijk dat zo heeft bedacht. En ja, ook binnen de EU vind ik dat belachelijk. Ik denk in de verste verte niet dat wij de Franse overheid nodig hebben om te gaan bepalen wat wij wel en niet kunnen vinden op Google, evenals die van bijvoorbeeld e VS. Of ze nu in de EU zitten of niet, dat interesseert mij helemaal niets.

Maar goed, ik ben natuurlijk ook maar een anti-EU gekkie die maar wat nationalistische onzin brabbelt.

[Reactie gewijzigd door i7x op 10 januari 2019 16:59]

En ja, ook binnen de EU vind ik dat belachelijk. Ik denk in de verste verte niet dat wij de Franse overheid nodig hebben om te gaan bepalen wat wij wel en niet kunnen vinden op Google, evenals die van bijvoorbeeld e VS.
...Ik vind van wel, binnen de mate van het redelijke, waar bvb de AVG ruim binnen valt.

Dat men in de VS 0 regels omtrent privacy heeft betekent nog niet dat de EU het moet pikken als iemand al jouw en mijn privé gegevens daar online zwiert.
Of ze nu in de EU zitten of niet, dat interesseert mij helemaal niets.
Dat het jou niet interesseert is vrij irrelevant, maar wettelijk maakt dat een enorm verschil uit: als een bedrijf in de EU actief is, is het zowel wettelijk als moreel absoluut normaal dat dat bedrijf de regels van de EU volgt.

Ik vind het nogal absurd dat jij dat niet interessant vindt: als je dat in het extreme doortrekt zge je daarmee dat een Nederlands bedrijf de privégegevens van haar Nederlandse klanten dus online mag zwieren, zolang dat maar op een Amerikaanse server gebeurt, in dat leuke 'je hebt geen privacy'-land? Want ja, volgens jou doet het er niet toe dat dat bedrijf in nederland actief is, als het "in Amerika" (voor zover iets online in een bepaald land gebeurt) gebeurt, dan heeft de Nederlandse en Europese privacywetgeving er volgens jou dus niets meer over te zeggen.
"Dat men in de VS 0 regels omtrent privacy heeft betekent nog niet dat de EU het moet pikken als iemand al jouw en mijn privé gegevens daar online zwiert."

Maar dat is de crux, zij zwieren die data niet online, in veel gevallen heb jij dat zelf gedaan en anders derden.

En wie is actief in de EU? Google in de VS is namelijk een andere rechtspersoon als Google in de verschilllende EU landen. In duitsland is het bijvoorbeeld Google Germany GmbH die de zoekresultaten verschaft en in Frankrijk Google France SARL en in de VS is het Google LLC gevestigd in mountainview, CA.

Het is volkomen zot dat als alleen Google LLC zou bestaan en die bieden alleen diensten aan voor bezoekers vanuit de VS dat ze niet onder de EU wetgeving vallen. Maar omdat er nu een in de EU gevestigde zuster maatschappij is die een op de EU wetgeving aangepaste dienst aanbied voor EU inwoners moet Google LLC zich ook opeens naar de EU wetgeving gaan schikken...

Absurd!
Absurd?

Google Duitsland en Google Frankrijk hebben geen aparte zoekmachine. Noch Google in de VS: de zoekmachine is dezelfde, en de data erin is gewoon gedeeld.

Wat absurd is, is dat we zouden moeten meegaan in het idiote verhaal dat die rechtspersonen niets met elkaar te maken hebben.
De database mag dan gedeeld zijn, de diensten op basis van die database zijn verschillend.
Google.de levert andere resultaten als google.fr en google.nl

De vreemde eend in de bijt is google.com, die leverde vroeger ook andere, meer op de VS gerichte, resultaten. Sinds het recht om vergeten te worden levert die echter - mits je geen vpn of proxy gebruikt - dezelfde resultaten als google.de, google.fr of google.nl als je de pagina vanuit resp. Duitsland, Frankrijk of Nederland opvraagt.

Nog even los van het feit dat de schaal van google groot genoeg is dat ze er wel degelijk aparte databases van kunnen maken als ze willen. Vanuit de gebruiker maakt dat geen enkel verschil, dus absurd om daar juridisch moeilijk over te doen.
De database mag dan gedeeld zijn, de diensten op basis van die database zijn verschillend.
Dat vind ik een onzinnig argument om te zeggen dat je data dan plots elders op een andere manier mag worden gebruikt (aka zonder enige vorm van bescherming).

Jij zou het dus ok vinden als de database van een online seksshop, die in Nederland 100% de privé is en aan de AVG voldoet, plots geld ziet in een of andere ssetup waarbij men in het buitenland lekker kan zien wie wat koopt, indien dat andere land geen privacyregels heeft die dat toestaan?

Het is dezelfde data, die jij onder bepaalde wetten hebt afgestaan, namelijk Europese en Nederlandse regels die je privacy beschermen.
Zomaar een 'buitenlandse' applicatie latten inprikken op die database, en dan beweren dat je geen regels schendt omdat de applicatie niet aan de landelijke regels moet voldoen, is absurd.
Sorry, maar wat?

Als dat in Amerika mag en jij kiest er zelf voor om dan toch bij een Amerikaanse sexshop te bestellen, dan heb jij zelf dat risico genomen door met een Amerikaanse sexshop zaken te doen.

Een nederlandse sexshop die denkt slim te zijn en naar de VS te verhuizen heeft een probleem. Die mag namelijk wettelijk al die verzamelde data niet verder geven aan een amerikaanse partij. Alleen als men daar van te voren openheid over heeft gegeven en gewaarborgd heeft dat die Amerikaanse partij zich an de AVG houdt mogen ze uberhaupt die data daar laten verwerken.

Jouw voorbeeld probleem bestaat dus niet zonder dat iemand de wet al overtreedt.
Sorry, maar het spookbeeld dat jij hier ophangt van een EU die dingen in Amerika gaat opleggen is letterlijk waartegen het Europese hof adviseert:

Exact, maar diverse andere op Tweakers bepleiten dus dat dit advies NIET opgevolgd hoeft worden. Omega is het dus eens met dit advies, itt @Arnoud Engelfrie en ook jijzelf.
Dit is een EU regel, geen Franse regel. Het is toevallig een Franse entiteit die nu om verduidelijking vraagt van de regel. En er zijn genoeg regels waar bijvoorbeeld de VS zich niets aan landsgrenzen gelegen laat liggen. Denk bijvoorbeeld aan het verzoek van de FBI aan Microsoft om data die expliciet in Europa opgeslagen staat, over te dragen.
Zoals ik hierboven al schreef, volgens de Noord Koreaanse wet is kritiek op meneer Kim verboden, dus in het buitenland graag even mee werken, want Noord Korea moet immers ook de AVG richtlijn volgen. Volkomen redelijk dat zij dat omgekeerd dan ook verwachten, niet?
Ik vind het Europese systeem van grondrechten redelijk, dat van Noord-Korea niet. Ik ben geen aanhanger van cultuurrelativisme. Dus nee, ik vind dat de EU dit wel mag en Noord-Korea niet. En ik vind niet dat er een slippery slope ontstaat waardoor Noord-Korea dit legitiem mag eisen. Natuurlijk zou een land met veel macht dit gewoon kunnen eisen (*kuch China kuch*) maar dat maakt het niet legitiem.
Het is niet alleen China die dit soort praktijken erop na houdt. Kijk naar de VS die de wereld een boycot van Iran oplegt. Dit met boetes voor bedrijven die zaken doen, maaar ook banken die die zaken doen met bedrijven die zaken doen met China.

Een trucje dat ze overigens geleerd hebben door het gebrek aan verzet in de wereld toen ze dit zelfde trucje uithaalde met hun FATCA wetgeving. Toen riep iedereen ook dat dat eenmalig en redelijk was en geen glijdende schaal. Behoorlijk gegleden nu ze dezelfde methode gebruiken om internationale verdragen te ondermijnen.

En de VS mag dan een redelijk gebrekkige democratie zijn, het is vooralsnog geen China.

Overigens ben ik ook absoluut geen aanhanger van cultuurrelativisme en het absoluut met je eens dat het bij ons beter geregeld is dan in Noord Korea. Alleen is het bij ons ook anders geregeld als in bijvoorbeeld Canada en Australië, als die zoiets zouden doen, is het dan wel redelijk? Want dan wordt wat mag op het internet de grootste gemeenschappelijke deler van de wetgeving van alle landen die wij hier redelijk vinden. Dat lijkt mij ongewenst.
Als naar Australisch recht vaststaat dat een bepaalde publicatie verouderd en irrelevant is, dan zou ik er weinig moeite mee hebben als dat artikel voor Australische bezoekers van mijn site onvindbaar is in Google.

Ik zou er meer moeite mee hebben dat een bronsite (zoals mijn blog) dingen moet weghalen omdat Australisch of Canadees recht dat zegt. Ik vind niet dat ik onder dat recht val.
Vervang in jouw tekst Australisch recht door EU recht, Australische bezoekers door EU bezoekers en jouw blog door Popehat.

Dan heb je precies de situatie zoals Google dat nu doet.

Door de aard van het internet is er echter weinig wat jij respectievelijk Ken White eraan kan doen als iemand zich onterecht voordoet als Nederlanders respectievelijk Amerikaan.
Natuurlijk zou een land met veel macht dit gewoon kunnen eisen (*kuch China kuch*) maar dat maakt het niet legitiem.

Daarmee draai je er dus niet uit. Want je geeft immers meteen al toe dat China dat kan eisen. Of de AVG een moreel redelijk iets is, is ook maar een subjectieve mening. Het gaat erom als de Fransen kunnen dwingen bepaalde informatie wereldwijd te verstoppen, dan kan elk ander kan dat ook doen. Of jij en ik dat moreel vinden is irrelevant.

Een groot bedrijf als Google zal wellicht Noord-Korea's wetten negeren, maar die van veel andere niet. En dan krijg je inderdaad dat China haar censuur in Nederland kan opleggen, net zoals de EU of in ieder geval Frankrijk meent dat het hun censuur kan opleggen aan andere landen buiten de EU.
Als je actief bent in N-Korea, dan zal e je aan die wet moeten houden.
Doe je echter helemaal niets in Noord-Korea...tsja, wat kan die wet je dan doen?

Hetzelfde met de AVG: doe je zaken in de EU (en ja, dat doe je als je een website lanceert die privegegevens van EU burgers en masse verwerkt. Je kan niet schijnheilig geld verdienen aan EU publiek en dan zeggen dat je geen zaken doet in de EU, hoe vaak je ook schreeuwt dat je en web 3.0 social media disturber platform bent, of wat dan ook), dan hou je je aan de AVG.
zichzelf vrij kunnen ontplooien zonder steeds gênante dingen nagedragen te krijgen.
Wat is het volgende, verplichte lobotomie als je getuige bent van een persoon die iets gênants doet?
Kim Jong-un belde net - hij wil graag dat al die nare stukken die over hem geschreven zijn zo snel mogelijk vergeten worden. Liefst wereldwijd...
Als Kim Jong-un zijn Europese paspoort laat zien, moet Google dit uitvoeren. En waarom zou VS/China dat niet mogen eisen van Google over haar eigen inwoners.
Of je begrijpt hem verkeerd of jouw voorbeeld is heel slecht.

Laten we voor het gemak even Kim Jong-Un door Xi Jinping vervangen, aangezien Google niet in Noord-Korea actief is en wel in China.

Volgens de chinese wet mag kritiek op Xi Jinping niet. Wat de AVG zou equivalent zijn aan China dat Google China strafbaar maakt en een boete oplegt als ze negatieve berichten over Xi Jinping buiten China niet verwijderen. Binnen China zijn deze al verwijderd/gefilterd, deels door google, deels door de great firewall.

Of Rusland legt google een boete op omdat ze buiten rusland zoekresultaten geven over russische homorechten activisten en belangen organisaties.

Wij zouden dit allemaal onacceptabel vinden als als ons daartoe door een vreemde mogendheid de toegang wordt ontnomen. Maar als we het zelf doen moeten ze vooral niet zeuren en doen wat er gezegd wordt.

De AVG is op dat punt het toppunt van hypocrisie.
De EU probeert individuen te beschermen, zoals iemand wiens privé-foto’s door een boze ex online zijn gezet of iemand die een fout begaan heeft, maar daarvoor zijn straf uitgezeten heeft. Geen publiek figuren, overheden of organisaties etc.

(Bijvoorbeeld) China probeert ‘het geheugen van internet’ te bepalen, te gebruiken om de staats-idealogie schoon te wassen van alles wat ze niet uitkomt.

Lijkt me daarom geen redelijke vergelijking ergo geen hypocrisie. Je kunt het ene deel van de vergelijking, namelijk verschillen in de wetten van EU en China niet maar als feit accepteren en daar geen fout in willen zien en dan toch deze vergelijking maken.
Ok, het verenigd koninkrijk dan. Die kennen vergaande beperkingen op de vrijheid van meningsuiting die zijn ingevoerd om dat ze aldaar een walgelijke roddelpers hebben die geen fatsoensnormen kent.

Zaken waarover hier wettelijk gerapporteerd mag worden als zijnde showbiz nieuws zijn daar makkelijk te verbieden door de bekende persoon. Moet ik mij dan nu aan die Engelse wet gaan houden op een website in Nederland, omdat die website in Engeland te lezen is? En zo zijn er nog vele voorbeelden te vinden.

Dan kunnen wij heel arrogant natuurlijk een lijst opstellen van landen die wij fatsoenlijk achten en dan zeggen, op het internet moet je met hun wetgeving rekening houden, want die vinden wij redelijk. Maar effectief verlies je dan overal veel vrijheid en houd je de grootste gemeenschappelijk deler over.

En daarom moeten wetten bij de grens ophouden, EU wetten houden op bij de buitengrens van de EU, dar hoeft iemand in de VS zich niet aan te houden als hij in de VS is en alle in de EU niet toegestane activiteiten in de VS uitvoert. Als de EU dat niet bevalt dan moeten ze maar of verbieden dat die informatie de EU uit mag of verbieden dat het de EU weer in mag. En niet extra territoriaal boetes op gaan leggen.
Ok, het verenigd koninkrijk dan.
Dus we zijn het eens over China? :+

Ik ben ook geen grote fan van de EU aangezien ze vaak totaal de verkeerde prioriteiten stellen maar de EU is bepaald niet erger dan de andere partijen die je noemt.

China filtert/blokkeert doodleuk alles wat ze niet aan staat, lijkt me nogal een tandje erger dan het EU’s eindeloze onderlinge overleggen, onderzoeken en dan eerst een advies, stemmen, oeverloos debatteren en dan weer eerst nog een waarschuwing en dan na jaren pappen en nathouden een boete, waar men vervolgens nog een keer tegen in beroep kan gaan. En intussen hebben allerlei partijen weer een maas in de wet gevonden…

Allerlei zaken die de EU probéért te doen, zegt te gaan doen, dreigt te doen, zou willen doen, vaak al heel lang heel nodig zou moeten doen, maar eindeloos mee treuzelt doen de VS en China gewoon.

De EU is veel softer en dat wordt door andere partijen vaak als zwakte gezien. Of dat terecht is, is de vraag, maar het betekent in feite ook de de EU het minst hypocriet is van de deelnemers.

Natuurlijk heb je een punt: helpt het niet als iedere club zijn eigen set regels probeert af te dwingen maar in de praktijk wordt de soep niet zo heet gegeten. En denk ik eerder dat je het moet zien als een stap in het proces waarbij uiteindelijk een compromis gesloten wordt.
Nee, we zijn het niet eens over China. De specifieke inhoud van de wetgeving is voor mij niet relevant. Ik ben er pertinent op tegen dat landen hun wetten (proberen) op (te) leggen aan aan mensen die zich niet in dat land bevinden voor handelingen die ze niet in dat land gepleegd hebben.

Maar aangezien jij er een morele kwestie van maakt om mijn China voorbeeld af te schieten haal ik er graag wat moreel minder discutabele voorbeelden bij om de discussie niet te vertroebelen :)

China is in praktijk op dit punt nog netter dan de VS. China probeert zijn internet wetten niet aan het buitenland op te leggen (natuurlijk voornamelijk omdat ze ook wel beseffen dat niemand daaraan meewerkt, maar filtert het internet aan de landsgrenzen en handhaaft de wet binnen China. De VS is zo'n beetje de grootste boosdoener en wil de hele wereld naar zijn pijpen laten dansen.
Lijkt me daarom geen redelijke vergelijking ergo geen hypocrisie.

Het doel en dns moraliteit is niet relevant in deze. Het gaat erom dat als Frankrijk kan verplichten dat een Braziliaan die in Brazilie iets opzoekt bepaalde zaken niet te zien krijgt, elk ander land ter wereld dat ook kan opleggen op bass van hun wetgeving.

Dus ja, dan kan China dat ook. Zij kunnen dan inderdaad wereldwijd haar staats-ideologie schoon te wassen van alles wat ze niet uitkomt. Zo kan bijvoorbeeld men alle informatie over hun ethische concentratie-kampen - inclusief nu dus deze post van mij - verstoppen.
Het doel is juist wel relevant.

Als twee personen spierverslappers gebruiken en de een doet dat om zijn ziekte onder controle te houden en de ander omdat het een ontspannen gevoel geeft kun je dat ook niet op één hoop gooien onder het motto 'het medicijnen is hetzelfde'.
Het doel is juist wel relevant.

Moreel wel, juridisch niet.

Als de EU het mag, waarom mag China het dan niet? Wie beslist welke wetten moreel zuiver zijn en welke niet? Als de EU Google dwingt zaken te verstoppen, kan de EU vervolgens niet zeuren als China Google andere dingen wereldwijd gaat doen verstoppen.
Als de EU het mag, waarom mag China het dan niet?
De EU mag dezelfde zaken ook niet. Punt is nou net dat hier totaal verschillende zaken op één hoop gegooid worden.

Wie beslist welke wetten moreel zuiver zijn en welke niet?
Dat is inderdaad een lastige discussie maar het staat buiten kijf dat de EU en Chine andere ideeën hebben over dit onderwerp en dat uit zich in andere wetten en dus kun je die niet 1:1 op met elkaar vergelijken.

Als de EU Google dwingt zaken te verstoppen, kan de EU vervolgens niet zeuren als China Google andere dingen wereldwijd gaat doen verstoppen.
Ik begrijp niet waarom de EU niet mag zeuren aangezien het zeuren in feite over een heel ander onderwerp gaat.

Het is de één niet mag zeuren dat binnen gerookt wordt omdat de ander frikandellen eet 'en dat is ook ongezond'. Het is een kromme vergelijking omdat het vette eten van de één geen gevaar is voor de ander, andersom wel.
Dat is inderdaad een lastige discussie maar het staat buiten kijf dat de EU en Chine andere ideeën hebben over dit onderwerp en dat uit zich in andere wetten en dus kun je die niet 1:1 op met elkaar vergelijken.

Waarom niet?

De EU vindt dat ze het morele en juridische recht hebben om uitspraken buiten de EU te verbieden.
China vindt dat ze het morele en juridische recht hebben om uitspraken buiten China te verbieden.

Het enige verschil is dat jij als subjectieve mening hebt dat de EU's motivatie meer redelijk is. Maar dat is volledig 100% subjectief. Zodra de EU zaken buiten haar grenzen gaat verbieden, is het onmogelijk om het anderen ook te verbieden.
Het is niet zo zeer mijn subjectieve mening hè ;) de EU komt hiermee, niet ik.

De EU vindt censuur op staatsniveau erger dan op privé-persoonlijk niveau, even gechargeerd naar iets concreets.

Die hiërarchie is niet anders in China. Daar is tegen de staat in gaan ook kwalijker dan tegen een privé-persoon. Dus zo subjectief is het allemaal niet.

Ik begrijp niet hoe je alles op ‘maar dat is subjectief’ kunt gooien en dat het dan ineens normaal vanwege cultuurverschil.

Als mensen de doodstraf krijgen omdat ze durven te protesteren tegen de staat, mag de EU daar dus niets van vinden, want de EU treedt ook op tegen belastingontduikers en voor de rest is het enige verschil ‘subjectief’ cultuurverschil en ik er tegenaan kijk? Onzin.
Mensen proberen de kern van de zaak te verwarren met morele discussie over de inhoud van de wetgeving.

Het staat geheel los van of je iets mag vinden van de wetten van andere staten. Iedereen heeft recht op een mening, dat staat niet ter discussie. Wat ter discussie staat is of jij jouw mening mag opleggen buiten jouw grenzen.

De kern van de vraag is of het mogelijk moet zijn voor een souvereine staat om willekeurig welke wet af te dwingen buiten zijn grenzen in een andere souvereine staat.

Het standpunt dat jij verdedigt, of je er nou zelf mee gekomen bent of niet, is: Dat mag, mits de wet moreel juist is.

Ik heb nieuws voor je: Als een souvereine staat een wet heeft aangenomen voor zijn burgers, kan je er veilig vanuit gaan dat zij die wet zelf moreel juist vinden. Net zoals ze een wet van een ander land die het tegenovergestelde zegt van de eigen wet waarschijnlijk moreel fout vinden, anders was de wet wel anders geweest. 'Moreel juist' is dus een heel slecht argument om extraterritoriale toepassing van recht te verdedigen.
@Armin vindt van niet maar moraliteit / ethiek en wetgeving hangen wel degelijk heel nauw samen. Wetgeving is een soort van juridische versie van ethiek / normen en waarden.

Verschil tussen met name de EU en China is dat de laatste een éénpartijstaat is. Ik vermoed dat je daarom ‘souvereine staat’ schrijft waar vaak ‘democratie’ gebruikt wordt.

Kijk, ik denk net zo goed niet dat het zinvol is / kans van slagen heeft om elkaar wetgeving op te (willen) leggen, maar laten we nou niet doen alsof de EU erger is / hypocrieter is dan de rest. (Dat was het punt waarop ik inhaakte op deze discussie)
Wetgeving is een soort van juridische versie van ethiek / normen en waarden.

Klopt, maar dat doet niet terzake. het argument, "ik vindt dat onze wetten een goede moraal hebben en daarom wij burgers uit andere landen dingen kunnen opleggen" is niet zo'n héél sterk argument. Wij klagen ook als andere landen ons dingen opleggen, dus waarom het bij hen dan wel doen?

Immers, dat punt ga je structureel niet op in, als wij iemand anders iets kunnen opleggen, kunnen zijn dat ook bij ons doen. Dat jij hun wetten immoreel vindt, en die van ons niet, is daarbij irrelevant. De andere kant zal het omgekeerde claimen. Je moet gewoon niet proberen jouw wetgeving buiten je eigen grenzen op te leggen.
Daar ben ik het grotendeels mee eens. Alleen wordt het sowieso andersom toch wel gedaan. Je moet het stellen van eisen daarom niet als een eindstation zien. Het moet niet in een soort van ‘ingraven in je eigen gelijk’ eindigen. Het kan een opmaat zijn naar onderhandelingen, naar een compromis waar alle partijen mee kunnen leven. Dat is het echte, langetermijndoel.
Deze rechtzaak gaat niet over de GDPR/AVG maar over het recht om vergeten te worden. De GDPR/AVG bestond nog niet toen deze zaak aangedragen werd en is dus ook niet van toepassing.
het is eigenlijk al te gek dat data over EU burgers buiten de EU opgeslagen worden.....dat is waartoe ze Google moeten dwingen...dan speelt dit probleem niet meer!
het is eigenlijk al te gek dat data over EU burgers buiten de EU opgeslagen worden.....dat is waartoe ze Google moeten dwingen, dan speelt dit probleem niet meer!

Dan speelt dit nog steeds. Immers als Braziliaan kun je via Google.com immers die data nog steeds vinden. Dit gaat wie de data te zien krijgt en wie niet. Het gaat niet over waar die opgeslagen is.

Overigens veel van deze informatie is geen data van burgers, maar nieuws over burgers. Denk aan een krantenartikel.
Als ik iets koop in een webshop in Zwitserland is het toch wel logisch dat deze Zwitserse webshop mijn gegevens heeft?
Met andere woorden, jouw wens is niet haalbaar.
dat jij iets buiten de EU besteld is jou keuze....maar als ik iets zoek via Google en die data wordt buiten de EU opgeslagen...dan gaat er iets niet goed!
Hoezo?
Het is toch JOUW keuze om gebruik te maken van een dienst van een AMERIKAANS bedrijf?
Dat is een side-effect van het wereldwijde karakter van het internet.
De EU doet het ook met de AVG. 100% in Amerika gevestigde bedrijven moeten zich maar aan EU datawetten houden als ze weleens iets verkopen aan EU burgers... Arrogantie ten top. Tja, je kunt wel van alles in een wet schrijven, maar zoiets als dit is verder natuurlijk totaal niet te handhaven. Succes met het aanklagen van Joe in North Dakota die op z'n webshop wel eens cactussen (cacti?) verkoopt aan Piet in Noord-Holland en z'n adres te lang bewaard. 8)7
Zie Patriot act. En die is nog erger! ;) Dus je antwoord:ja
De Patriot Act is al jaren geleden herzien. Bovendien is het kernconcept door een Amerikaanse rechter verworpen. En ten derde heeft de EU ook haar eigen Patriot Act. Zo meent Nederland dat ze ook van van Amerikaanse servers data kunnen kunnen opvragen, via dochters.
Is het binnen het recht mogelijk om dit opnieuw aan te halen en de AVG/GDPR hierin mee te nemen om dit alsnog af te dwingen?
Volgens mij heb je dan gewoon een nieuwe zaak nodig, dat zou hier niet heel moeilijk moeten zijn. Maar het moet dan gaan om een vergeetverzoek van na 25 mei 2018. Op zich prima te regelen alleen dan duurt het weer enkele jaren voor we bij het Hof zijn. Deze zaak aanpassen met een "oh maar hoe werkt het onder de AVG" dat lukt niet. Change requests in het recht zijn altijd buiten scope.
Maar wat als het gedrag zich buiten de grenzen van de EU heeft plaatst gevonden? Stel ik bega een misdaad in Amerika, en zit mijn straf hier voor uit. Kan ik dan onder het mom van de AVG hier de kranten artikelen uit Amerika over laten verwijderen?

Dus volgens mij dekt de AVG dan als nog niet alle situaties af.
Het gaat om persoonsgegevens van personen die zich in de EU bevinden, ongeacht hun nationaliteit. Dus wat dat betreft zou je wellicht een grond hebben.

Punt is wel dat het vergeetrecht niet geldt wanneer de verwerking (de publicatie dus) nodig is voor de vrijheid van meningsuiting (artikel 17 lid 3). Je kunt dus niet bij kranten verwijdering van rechtmatige berichten of jou verlangen.

Dit is precies waarom men naar Google toe stapt: bij de krant kan het niet weg, dan maar zorgen dat Google de krant niet toont. En het Hof van Justitie heeft dus jaren geleden gezegd dat dat wél kan, wanneer het krantenartikel ondertussen oude en niet meer relevante berichtgeving bevat. Dat hoort niet meer in actuele zoekresultaten. Als ik wil weten wat jouw skills zijn, dan wil ik geen rapport van de basisschool maar je cv, zeg maar.

Ik vind daar in principe wel wat in zitten. De informatie is er dus als hij écht nodig is dan komt hij boven water bij een grondig onderzoek. Maar hij komt niet overal naar voren - wat prettig is voor de betrokkene omdat het dus gaat om oude en irrelevante meuk. En als het iets belangrijks is, dan is het dus nog wél relevant en dan mag het blijven staan. Ook in Google.
Dit is precies waarom men naar Google toe stapt: bij de krant kan het niet weg, dan maar zorgen dat Google de krant niet toont.
Eigenlijk dus hetzelfde als het blokkeren van The Pirate Bay bij providers....
Het gaat om persoonsgegevens van personen die zich in de EU bevinden, ongeacht hun nationaliteit

... wanneer verwerkt door een Europese entiteit.

Een misdrijf of andere willekeurige activiteit begaan op buitenlands grondgebied, en vervolgens gepubliceerd in een buitenlandse krant is dus niet beschermd. (Zou die krant een Europese dochter hebben, zou je heel misschien wel een grond kunnen hebben, afhankelijk van de juridische structuur.)
Daar heb ik zo mijn twijfels over:
2. Deze verordening is van toepassing op de verwerking van persoonsgegevens van betrokkenen die zich in de Unie bevinden, door een niet in de Unie gevestigde verwerkingsverantwoordelijke of verwerker, wanneer de verwerking verband houdt met:
a) het aanbieden van goederen of diensten aan deze betrokkenen in de Unie, ongeacht of een betaling door de betrokkenen is vereist; of
b) het monitoren van hun gedrag, voor zover dit gedrag in de Unie plaatsvindt.

Google USA is buiten EU gevestigd en neem aan dat het gaat om data over EU ingezetenen.

Punt a) is niet van toepassing, Google USA biedt deze data niet in een dienst aan de EU, hierop filtert zij al. Deze data is verzameld voor het aanbieden van een dienst buiten de EU. Dat er individuen zijn die diensten aanbieden om deze filtering omzeilen (VPN en proxy diensten) kan men Google niet aanrekenen.

Punt b) gaat over tracking, niet over het indexeren van websites. Indexeren van websites is geen monitoren van gedrag en is dus ook niet van toepassing.

Nog even los van het feit dat dit artikel het expliciet heeft over data over de betrokkenen bij het aanbieden van een dienst aan deze betrokennen. Daar is al niet aan voldaan als de data Arnoud Engelfriet betreft en de dienst aan Omega Supreme wordt aangeboden.

Dit artikel zegt dat de data die Google met verzamelt uit het GMail account van een EU ingezetene ongacht of dit account buiten de EU is gehost onder de AVG valt.
Ik dacht dat het punt was dat google.com of google.ca (Canada) juist wél vanuit Europa te benaderen was? Als ze die domeinen afsluiten voor bezoekers vanuit de EU én het runnen vanuit een rechtspersoon buiten de EER, dan wordt het inderdaad anders.

Ik zat op a inderdaad, ik zag het aanbieden van zoekresultaten over mij als "verband houden met diensten aan mij". Maar ik zie nu wel hoe je het ook anders kunt lezen. Dank je!
Als ik vanuit de EU op google.com zoek krijg ik een bericht dat er zaken zijn verwijderd op basis van het EU recht om te worden vergeten! Pas als ik via een vpn op google.com zoek krijg ik die melding niet meer.

De dienst die je op google.com als EU inwoner krijgt is dus niet dezelfde dienst die een inwoner van de VS krijgt.
Ik dacht dat het punt was dat google.com of google.ca (Canada) juist wél vanuit Europa te benaderen was?

Klopt, maar die bieden niet (noodzakelijk) andere informatie aan. Zo was het vroeger voor mij makkelijk om google.nl in te typen om zo Nederlandse resultaten, of in ieder geval méér Nederlandse resultaten te vinden. Tegenwoordig is dat verschil weg, en moet je al reeds zaken als dit doen:

https://www.google.nl/search?q=XXX&lr=lang_nl

https://www.google.nl/search?q=XXX&gl=countryNL&lr=lang_nl

Mocht er toch nog enig verschil zijn, kan Google dat makkelijk wegnemen voor EU burgers of in ieder geval de relevante te vergeten data daar ook filteren.
Dus in feite zegt de huidige wet wel dat die informatie gewoon globaal moet verdwijnen, maar omdat deze zaak nu net tot zijn conclusie is gekomen zal hier voor een tijdje nog naar verwezen worden wanneer nieuwe gerelateerde zaken boven water komen? Hoe zit het dan met de GDPR, want dat is toch gewoon een nieuwe wetgeving die dus dit oordeel ongeldig maakt doordat de wetten waarop het gebaseerd is niet meer gelden?

Bedankt voor de informatieve reactie tevens.

[Reactie gewijzigd door RobinJ1995 op 10 januari 2019 17:26]

Jaren geleden heeft mijn (ondertussen overleden!) opa wat onhandigs gedaan, en dat wordt onze familie nog steeds nagedragen. Heel goed dat dat aangepakt kan worden, en heel jammer dat dat niet wereldwijd kan. Groeten, Alex van Buren.
Het lijkt me juist dat men wereldwijd vergeten wil worden. Anders kan men deze informatie alsnog via omwegen vinden.
Mag Rusland dan ook een wet maken die stelt dat een 'willekeurige' Russische burger in verband met z'n privacy wereldwijd uit de databases van Google geschrapt moet worden? Of een Noord-Koreaanse?

Want als de EU dit afdwingt, dan is het hek natuurlijk van de dam. Dan kan alles wat een minder-democratisch land haar niet welgevallig is, gewoon laten schrappen -wereldwijd- uit de Google search engine. En dat lijkt me niet de bedoeling...
De Fransen hebben er al eens voor gepleit.

Zie: nieuws: Wikipedia-oprichter spreekt zich uit tegen Franse eis wereldwijd 'ver...

</blackmirror>

[Reactie gewijzigd door Mushroomician op 10 januari 2019 14:54]

Rusland of bijvoorbeeld China of Turkije, zijn sprekende voorbeelden van landen die buiten de EU liggen en ook of meer op gespannen voet leven met internetregulering. Zo propaganda-achtig is het dus niet om daaraan te denken. Een achterliggende redenatie is ook dat als 1 partij iets wereldwijd weet af te dwingen, dat ook voor een andere partij geldt. Ik weet zeker dat waar het bij de EU nog vaak om informatie over burgers zal gaan, het bij Rusland, China, Turkije, etc. vaak om politiek gevoelige informatie zal gaan.

[Reactie gewijzigd door mae-t.net op 10 januari 2019 14:59]

De tijd dat er geen internetregulering binnen de EU was, ligt ook alweer wat jaren achter ons. Daarom blijft een VPN met anonieme proxy over the world van "levensbelang" om vrijheid van informatievoorziening te hebben
No offense, maar dit doet me denken aan "The right not to be offended".
Mij betreft mogen Rusland en Noord-Korea dat ook, ook hun burgers hebben recht op privacy. :) Bij voorkeur wel dat, net als in de EU, dit beleid niet misbruikt wordt om misdrijven te verhullen. Als deze landen meer eisen dan wat Google wilt geven, staat het Google vrij om geen diensten meer te leveren aan die landen. Dat mogen ze ook in de EU. Tot die tijd heb je je gewoon aan de wetten te houden. Als de wetten je niet bevallen dan lever je niet aan landen met die wetten. :)

Ik heb liever dat de macht bij de EU ligt dan bij gigantische multinationals als Facebook, Google, Amazon, etc.

[Reactie gewijzigd door Eesti op 10 januari 2019 14:56]

Bij voorkeur wel dat, net als in de EU, dit beleid niet misbruikt wordt om misdrijven te verhullen.
Je realiseert je dat de term 'misdrijf' weer enorm samenhangt met de in dat land geldende wetten? Dus wat jij een misdrijf vindt kan lokaal prima in orde zijn.
Dat zal inderdaad getest moeten worden door Google zelf, of zij zich comfortabel voelen met de gang van zaken in een bepaald land. Dat is waarom Google's aanwezigheid in China zo controversieel is, en Google zijn zoekmachine ook niet aanbiedt in China. :)
Google op de stoel van de rechter zetten lijkt me ook niet zo’n strak plan eigenlijk. Niet “want Google”, maar puur omdat dat hun taak niet is.
Hè ?????

"Dat zal inderdaad getest moeten worden door Google zelf, "

Google, Het Kwaad moet dat onderzoeken.?
Mij betreft mogen Rusland en Noord-Korea dat ook, ook hun burgers hebben recht op privacy

Je mist het punt. Rusland, China en Noord-Korea kunnen dan beslissen wat jij te zien krijgt. Immers al zij een wet maken die bijvoorbeeld verbiedt om negatieve informatie over hun leiders te laten zien in Google, zal Google Nederland deze informatie moeten verstoppen voor Nederlanders die vanuit Nederland op Google.nl zoeken. Dat is de consequentie als de Fransen hier hun zin krijgen. Waanzin ten top natuurlijk.

Jouw oplossing dan moet Google maar vertrekken uit die landen is een oplossing, maar grotere kans dat men gewoon toegeeft.
Bijna, het gaat om data van google dat via EU recht wordt toegekend aan de burger. (wanneer de data expliciet over de EU burger zelf gaat).

Tenzij men een EU world cyber police in leven wenst te roepen, lijkt het inderdaad een overschrijding bevoegdheid van de Franse toezichthouder, die dus nu door de EU adviseur in perspectief wordt geplaatst
Al die "data" blijft sowieso beschikbaar, ook in de EU. Enkel de linkjes ernaar toe moeten van de EU handmatig worden gecensureerd door Google.
Maar het gaat dan wel over data van burgers van de EU, die dus in andere landen wel gewoon beschikbaar mag blijven? Dat lijkt me een beetje vreemd.
Niet alleen in andere landen, ook in alle andere zoekmachines. Dit gaat specifiek over Google.

Voor zover ik weet doet duckduckgo bijvoorbeeld helemaal niets met het EU recht vergeten te worden.

Je kunt dus ook gewoon binnen de EU alles vinden, mits je geen Google gebruikt.
Ik snap waarom dit een klassiek juridische redenering is, maar vraag me dan wel weer af of het grensoverstijgende karakter van het internet uiteindelijk in de beslissing wordt meegenomen.
Als er geen grens meer is, dan lijkt t me (vanuit ons gezien) onwenselijk als bijv volgens Turks recht belastende info over Erdogan wereldwijd moet worden verwijderd uit de zoekindex.
Als dat principe niet zou moeten gelden voor Turkije en wel voor EU, wie heeft het recht dat te bepalen om welke reden.
Of, alles toestaan, dan is het overal gelijk.
Niet dat ik meen te weten wat de beste oplossing is overigens.
Je hebt het over onwenselijk en belastende info, maar dat is niet de intentie van het "recht om vergeten te worden". Het gaat om privacygevoelige informatie. Belastende info is niet per definitie privacygevoelige informatie. Daar zit volgens mij wel een groot verschil, juridisch gezien.

[Reactie gewijzigd door JorzoR op 10 januari 2019 15:01]

Ja, maar dat is alleen onze wet. Andere plekken hebben strengere of minder strenge wetten. Wie bepaalt welke wetten wereldwijd moeten gelden?
Als je hier zaken wilt doen, heb je je te houden aan onze wetten. Zo moet je het zien. Google doet hier zaken. Hier hebben we het recht om vergeten te worden.

Eigenlijk is deze wet dus een wassen neus, want je privacy info is niet gebonden aan grenzen.

[Reactie gewijzigd door JorzoR op 10 januari 2019 15:26]

Daar is juridisch vast wat voor te zeggen ja.
Maar praktisch, neem dat voorbeeld van Turkije/Erdogan. Als Google daar zaken wilt doen, en de Turkse wet zegt wereldwijd verwijderen die Gulen-propaganda, en Google voldoet daaraan, dat lijkt me (vanuit ons gezien) ook geen goede ontwikkeling. Kijk wat een ophef er al is over dat Google alleen in China censureert, gewoonweg om te conformeren aan de Chinese wet.
Nouja het zal wel per land verschillen, en Google mag zelf beslissen hoe ze daarop reageren.
Mss kan er nog een apart bedrijf worden opgezet dat alleen in (bijv) de VS zaken doet, met een zoekmachine die schijt heeft aan alle niet-VS wetten (zoals de onze), bekostigd door advertenties.
Maar is dat wel onwenselijk? Is het eigenlijk wel wenselijk dat alles in die index blijft staan? Google had het recht op vergeten ook heel anders kunnen implementeren, alles wat langer dan 5 jaar in de index staat gewoon verwijderen. Ik ben van mening dat iedereen baas is over informatie die hem beschrijft, dus als ik wil dat Google informatie over mij verwijderd dat Google dat dan gewoon wereldwijd rücksichtslos uitvoert. En dat geldt voor Erdogan en Gülen natuurlijk precies zo. Het enige dat geverifieerd moet worden is dat degene die het verzoek doet ook degene is. Krijg je misschien een onvolledige zoekmachine van maar wel eentje waar niemand aanstoot aan kan nemen.
Voor het onderzoeken van allerhande geschiedenis, is het haast essentieel om informatie te kunnen vinden die personen en hun daden beschrijven van (tot duizenden) jaren terug, zonder dat dat afhankelijk is van de subjectieve wens. Encyclopedieen krijgen het daar ook moeilijk mee.
Baas zijn over informatie die jou beschrijft? Vaarwel journalistiek, daar zullen de aso's/psycho's blij mee zijn, wat minder verantwoording hoeven afleggen.
Er zijn wel excessen zoals doxen om iemand lastig te vallen, chantage/smaad/laster etc, maar op die manier een steriele krachteloze informatievoorziening proberen af te dwingen is het andere uiterste.
Nouja het is maar wat je belangrijker vindt.
Mij gaat het er om dat Google, zonder daar dat iemand daar om gevraagd heeft, eenzijdig besloten heeft alles maar te bewaren in haar index. Dat er een recht om vergeten moet komen is een gevolg daarvan. Het hele probleem had helemaal niet bestaan als Google meer voor kwaliteit dan kwantiteit gegaan was. Oude informatie die een lage relevantie heeft, zoals een wedstrijduitslag van een amateursport van 5 jaar terug, of een faillissement van een persoon van 10 jaar terug, is kwantitatieve vulling maar kwalitatief gezien vervuiling (het zou de encyclopedie niet halen). Het beste zou zijn als Google, dat een algoritme heeft om relevantie te bepalen, het aan zou durven irrelevante informatie te verwijderen.

[Reactie gewijzigd door mashell op 11 januari 2019 10:30]

Google heeft geen toestemming nodig, hoeft geen uitleg te geven, om wat dan ook te doen, zolang zij zich aan de regels houden.
Je kan wel vanalles van hen willen, hun gedrag afkeuren etc, maar het is (naast Google zelf) alleen de wet die hun handelen bepaalt.
Je wilt dat sommige dingen worden "vergeten", dat was me al duidelijk.
Maar ik vind het belangrijk dat sommige/andere dingen niet worden vergeten. En dat men vrij is zelf te bepalen welke informatie men relevant vindt.
Daarom vroeg ik me vooral af wat de gevolgen zijn van wereldwijd geldende "vergeet"-wetgeving (van niet alleen de EU maar ook repressiever regimes), voor de informatievoorziening van vooral journalisten/wetenschappers/historici, en ook gewoon de geinteresseerde websurfer.
Maar het is me uit je reactie nog steeds niet duidelijk wat voor wetgeving je wat dat betreft precies voor je ziet? En wat de negatieve gevolgen daarvan zijn. (Idealen allemaal prima maar de wet bepaalt.)
Volgens mij is er dus geen ideale wet die iedereen tevreden kan stellen, wat ik al zei dat het maar is wat je belangrijker vindt.

[Reactie gewijzigd door N8w8 op 11 januari 2019 15:29]

Klopt het is de wet die bepaald. En de wet (GPDR heeft het er expliciet in) zegt dat gegevens niet onnodig lang bewaard mogen worden. Google heeft zich dus aan het recht om vergeten te worden te houden. Een enorme privacy overwinning van de burger op de techindustrie. Ik zou liever helemaal geen dwingende wet zien maar gezond verstand, niet relevante informatie niet aanbieden. Dat schaadt ook historici en journalisten niet. Voor mij gaat privacy voor historisch en journalistiek belang.
Mijn oospronkelijke reactie betrof niet zozeer privacy zoals de GDPR daarover gaat, maar het principe van wereldwijd geldende wetten, waaronder die van andere regimes die heel andere wetten hebben mbt wat er wereldwijd moet worden vergeten.
Je vroeg je af of dat wel een probleem was en of er ueberhaupt dingen moeten worden onthouden.
Vandaar dat voor mij de vraag niet was of privacy ihkv de GDPR voor journalistiek/onderzoek gaat, maar of andere vormen van censuur van andere regimes ook voor journalistiek gaan.
Ik las het ook eerst dat je iets wilde dat veel verder ging (meer vergeet) dan GDPR (baas over alle info die jou beschrijft), maar dat is dus toch niet zo.
Wil je privacy ihkv GDPR effectief beschermen, dan moet dat natuurlijk wereldwijd. Daarmee zet je de deur open voor lokale wetten die wereldwijd gelden, dus ook censuur wetten van repressiever regimes.
Laat je op die manier privacy boven journalistiek gaan, dan is de prijs die je daarvoor betaalt dat de journalistiek kan worden gehinderd door niet alleen GDPR (waar ik minder problemen mee heb), maar ook andere vormen van censuur die repressieve regimes in stand houden, was mijn zorg.
Nu ben ik het ten eerste al niet eens met het hele vergeetrecht idee (maar dat wordt weer een hele andere discussie als we daar op ingaan), maar het wereldwijd forceren levert natuurlijk bizarre situaties op. Een paar fransozen die missen in de resultaten gaat waarschijnlijk geen enorme problemen geven voor nederlanders/vlamingen, maar denk eens in dat bijvoorbeeld een land x beslist dat resultaten over een genocide moeten worden verborgen, en dat ook wij in Nederland daar vervolgens niets meer van zien "want dat moet van land x." De arrogantie van Frankrijk dat zij wel even gaan bepalen wat nederlanders op Google te zien krijgen is groot.
maar denk eens in dat bijvoorbeeld een land x beslist dat resultaten over een genocide moeten worden verborgen,
Het gaat hier alleen over personen, niet feiten of gebeurtenissen. Je zoekt een probleem wat er niet is.
In het geval van Frankrijk wel, maar wat maakt dat nu uit? Het gaat om het princiepe dat andere anderen Google denken te kunnen opleggen wat wij hier in Nederland, ver buiten hun jurisdictie, te zien krijgen. Frankrijk denkt dat ze dat prima kunnen maken omdat Jean-Pierre niet wil dat je z'n telefoonnummer kunt vinden, maar volgens ditzelfde princiepe kan Nederland morgen stellen dat je niets meer moet kunnen vinden over de VOC, en dat dat ook maar moet gelden voor mensen in Frankrijk.

En je opmerking over een probleem wat er niet zou zijn vind ik enorm naief. Er zijn zat vage regimes die maar al te graag vanalles van het internet (zouden willen) schappen. Als hun enorme druk kan leiden tot soortgelijke situaties (je moet het ook in het buitenland blokkeren want dat zeggen wij en anders vertrek je maar/krijg je idiote boetes) ben je best de pineut.

Nee bedankt Frankrijk, maak je maar lekker druk over wat er binnen je eigen grenzen gebeurt, en houd je aub (svp) verre van wat nederlanders op het internet kunnen vinden, dat kunnen wij prima zelf af.

[Reactie gewijzigd door i7x op 10 januari 2019 15:37]

[...]


Het gaat hier alleen over personen, niet feiten of gebeurtenissen. Je zoekt een probleem wat er niet is.
Bij feiten of gebeurtenissen zijn wel eens personen betrokken. Straks mogen we wel weten dat ergens een genocide heeft plaatsgevonden, maar niet wie dat hebben gedaan?
Och, 'het internet' is al een tijdje net zo gedomineerd door allerhande commerciële belangen als politiek in het algemeen. De kracht van dat internet was altijd dat zaken er snel konden veranderen; dat 'nieuws' snel bereikbaar was. Dat het ook als iets volledigs gezien werd was, en is enkel meer, gewoon fout.

Als het 'dark'-net steeds meer gezien wordt als internet 2.0 (en dan bedoel ik dus v2.0; niet dat weer zoveel-meer-play gedoe van de uitmelkerij) dan krijgen we eindelijk weer zaken als nieuws en cultuur die niet, via eindeloze bedrijfslobbies, door oligopolies worden gecontroleerd.

Bedenk je wel dat bijvoorbeeld ook allerhande verjaringstermijnen steeds (wéér) opspelen..
En dat de golven van 'content' die naar het vrije 'publieke' domein verhuizen steeds maar hoger, dus groter, (zullen) worden.

Men zei altijd wel dat concurreren met gratis niet mogelijk was, en dus verzon men voor een oplossing iets dat moest doorgaan voor concurreren. Maar wat neerkwam op hetzelfde neo-darwinistisch liberalisme; er is al onbehoorlijk wat zogenaamde 'disney'-wetgeving geweest (Copyright Duration and The Mickey Mouse Curve), maar er komt een moment dat dat soort fratsen niet langer getolereerd wordt door significante electoraten.

(Wat te denken van opkomende landen die totaal geen zin gaan hebben om hun cultuur ook te verpatsen via de onvoordelige deals van oligopolies die al ogenschijnlijk onwrikbaar aanwezig zijn aan de top van het wereldtoneel? En populisten (en ook 'anti-'globalisten) die 'eigen' cultuur gaan eisen. Die gaan daar allemaal terecht part nog deel aan willen hebben.)

Ik, voor mij, zie dus liever dat we nu gestaag op de huidige weg verder 'het internet' ondergraven; opdat het ras sneuvelt 'in de publieke opinie' en daar dan plaats maakt voor een nieuw 'internet'

Kom maar door voor een publiek domein met genoeg cultuur;
dat iedere volgende blockbuster wordt onthaald met:
-- Nú al nóg meer!? --

[Reactie gewijzigd door BStorm op 10 januari 2019 18:51]

Gaat dit alleen over zoekresultaten? Dus eigenlijk alleen de de link naar de data?
Of indexeert Google al die zoek resultaten en laten ze ook dingen zien die al jaren niet meer beschikbaar zijn als een soort cache?
Het gaat over zoekresultaten, dus de titel, snippet en link. Google toont voor zover ik weet geen resultaten die al lange tijd niet meer in de bron staan. Hun cache is meestal maar een paar dagen tot een maand of zo.
Klopt, voor al het overige kan je het enkel proberen bij Archive.org.
Dus als ik in europa via de Nederlandse pagina van een bedrijf informatie plaats en vervolgens verzoek dit te verwijderen dan mag dat bedrijf die informatie nogsteeds buiten europa aan blijven bieden? Wat is dat voor een onzin?
je mag binnen je eigen grenzen censureren maar niet daarbuiten?
Het gaat niet om censuur maar om persoonlijke data laten verwijderen waarvoor jij een website geen goedkeuring meer geeft om het te verspreiden. Je bent de overeenkomst aangegaan (of misschien niet eens) met de website in een bepaald land en dus zou de wet van dat land moeten gelden. Dat bedrijf is dan verantwoordelijk voor jouw data, waar dat dan ook te zien is. Als jij dat niet meer wilt, waarom zou dat bedrijf dan het recht hebben om jouw data nogsteeds te blijven verspreiden? Het doel van recht vergeten te worden was toch zodat je data verwijderd kon worden? Als dat niet gebeurt, wat is het nut van die wet dan?
Wat een krom en misleidend "recht" is dit dan. Op deze manier kan iemand uit de EU nog steeds je gegevens inzien die je verwijdert wilde hebben. Symbool politiek?
Geen symbool politiek. Gewoon het best haalbare. De betreffende informatie wordt immers ook niet van de site verwijderd. Alleen het gemakkelijk vinden van oude informatie die de betreffende persoon als irrelevant beschouwd wordt door het recht op vergeten onmogelijk gemaakt. Dus als je met een VPN concstructie via een Amerikaanse Google alles nog kunt vinden is niet zo erg. De normale, gemakkelijke weg wordt ontoegankelijk gemaakt.
Maar je wordt dus niet "vergeten", daarom alleen al is het een krom misleidend recht. Je kan dus nog steeds die data inzien.
Nee, vergeten is precies dat wat het is. Je weet het niet meer maar het wil niet zeggen dat het niet meer bestaat.
Je neemt nu het woord vergeten letterlijk en een beetje uit context daardoor. Het recht om vergeten te worden is duidelijk dat het over verwijderen gaat. Als het dus maar op 1 plek verwijdert is, maar nog in te zien op 99 andere plekken, dan is dit recht gewoon misleidend.
Nee. Vergeten is niet direct toegankelijk. Het is niet hetzelfde als uitgewist. Een oud faillietsement staat nog steeds geregistreerd, kun je in het archief van de krant nog steeds vinden als je specifiek daar op zoekt maar als je 10 jaar na dato de naam van de ondernemer in Google smijt kom je het niet meer tegen. Precies zoals het moet zijn, niet weggemoffeld maar ook niet gemakkelijk toegankelijk omdat het niet langer relevant is.
Je hebt t over t verschil tussen vergeten en uitgewist, maar dat is helemaal niet aan de orde. Het “recht” is duidelijk dat het verwijderen (uitgewist) is. Het is niet verwijderen als je iets in Google Nederland verwijdert, maar een willekeurig persoon dit nog wel kan zien in Google Verweggiestan. Dat is m’n punt en daardoor misleidend. Staat helemaal los van de definitie van “vergeten”.

[Reactie gewijzigd door JorzoR op 15 januari 2019 17:48]

Het doel van het recht is dat de informatie niet gemakkelijk toegankelijk is, zodat het niet buiten context raakt. Dus uit de Europese indexes van Google verwijderd. Uit de wereldwijde indexen zou een beter vergeten effect hebben maar dat kunnen wij niet afdwingen, een heeft als nadeel dat we het tegenhouden van een tank op het plein van de hemelse vrede ook niet meer kunnen opzoeken.
Uit de wereldwijde indexen zou een beter vergeten effect hebben maar dat kunnen wij niet afdwingen
Ja snap ik, maar dat maakt het "recht" dus misleidend, want het is helemaal niet "verwijdert" :9
dat we het tegenhouden van een tank op het plein van de hemelse vrede ook niet meer kunnen opzoeken
Daar gaat het recht ook niet over. Het gaat om "verouderde of onjuiste privacygevoelige informatie". Als ik dus die info over mij verwijdert wil hebben, dan betekend dat niet alleen in de EU. Ook buiten de EU is dat verouderd en onjuist; het is immers exact dezelfde info.

[Reactie gewijzigd door JorzoR op 16 januari 2019 15:59]

Je wilt het gewoon niet snappen? Als ik vergeten ben waar ik de autosleutels heb gelaten dan kan ik ze niet gemakkelijk terug vinden maar zijn ze niet gewist. Vergeten is dus niet gelijk aan gewist. Het recht is dus niet misleidend, omdat het nog knap lastig is voor jan met de pet hier in Europa een Google van buiten europa te gebruiken. Dan ben je heel specifiek op zoek naar geiwste informatie.
Het gaat alleen maar om het onwenselijke dat "verouderde of onjuiste privacygevoelige informatie", zoals je dat zo netjes samenvat niet gemakkelijk (via je lokale zoekmachine) terug te vinden is.
Ik had het graag anders gezien, dat Google "verouderde of onjuiste privacygevoelige informatie" durfde te verwijderen, maar zover zijn ze nog niet, ze zitten nog in de fase van kwantiteit is belangrijker dan kwaliteit.
Laat ook maar. Je haalt steeds de definitie van vergeten er bij, terwijl er in de text van dit recht echt over "verwijderen" gesproken wordt.

Laten we het hierbij laten :Y)

https://www.justitia.nl/privacy/vergeetrecht
Precies, het gaat om "Verwijderen uit de index". Je kunt ook verwijdering van de bron aanvragen, zoals je link zegt. Als jij een verwijdering uit de index aanvraagt dan betreft dat gewoon een verwijdering voor het gebied waarin jouw lokale wetgeveing geldt. Je kunt nu eenmaal niet in land X wetten schrijven die voor land Y gelding hebben (de Amerikanen proberen dat met hun Patriot act wel, maar zo'n verzoek zal bij de Europese rechter sneuvelen) een wereldwijde verwijdering kunnen we dan ook niet eisen.
Het verwijderen van de resultaten voor alle gebruikers wereldwijd gaat te ver, waardoor mensen via een vpn de resultaten in zoekmachines nog wel kunnen tegenkomen.
Grappig dat het prima is Europeanen een blinddoek om te doen maar betrek er een Amerikaan bij en we gaan te ver!
Ik hoop dat ze snappen dat dat hele vergeetrecht op deze manier de prullenbak in kan op basis van het feit dat internet geen grenzen kent.
Ok, dus 'wij' maken een open source distributed search engine, die zijn index dagelijks ververst.
Om te voldoen aan de wet, hebben we een lijst met zaken die we moeten vergeten.
Deze lijst is natuurlijk publiekelijk beschikbaar, want anders werkt het niet...
En als ik toch naar vergeten zaken wil zoeken (zonder handig van de vergeet me lijst gebruik te maken) modificeer ik gewoon de code...

We kunnen ook (weer) in een wet vastleggen dat de aarde plat is.


Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn


Apple iPhone XS Red Dead Redemption 2 LG W7 Google Pixel 3 XL OnePlus 6T (6GB ram) FIFA 19 Samsung Galaxy S10 Google Pixel 3

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2019 Hosting door True