Cookies op Tweakers

Tweakers is onderdeel van DPG Media en maakt gebruik van cookies, JavaScript en vergelijkbare technologie om je onder andere een optimale gebruikerservaring te bieden. Ook kan Tweakers hierdoor het gedrag van bezoekers vastleggen en analyseren. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Cookies accepteren' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt? Bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door Jurian Ubachs

Redacteur games

Battlefield 1 Review

Prachtig eerbetoon aan helden van WO I

Singleplayer: veel variatie en sfeer

Bij elke nieuwe Call of Duty of Battlefield schrijven wij, en velen met ons, dat het vooral om de kwaliteit van de multiplayer-modus gaat. Dat is immers de modus waar het merendeel van de gamers het gros van zijn game-uren in doorbrengt. Toch is er ook een flink contingent gamers dat geen of amper een boodschap heeft aan deze competitieve kant van de game. Ook anno 2016 zijn er genoeg mensen die de voorkeur geven aan een game met een onderhoudende singleplayer-campagne. Daarvoor was je bij Battlefield meestal niet aan het juiste adres. De laatste paar Battlefield-games bevatten steevast een campagne, maar daar droop de kwaliteit niet bepaald vanaf. De voorspelbare, maar oerdegelijke en spectaculaire campagnes van de Call of Duty-games kwamen er vrijwel altijd beter vanaf, met wellicht het hilarische Battlefield: Bad Company als positieve uitzondering.

Hier slaat Battlefield 1 dan ook direct een belangrijke slag. DICE is erin geslaagd de game te voorzien van een uitstekend singleplayer-aanbod. Die kant van de game kan, wat het aantal uren betreft dat je ermee kunt spelen, nog steeds niet op tegen het overweldigende aanbod aan de multiplayer-zijde van het spel, maar de inhoud is goed. Aan de basis van die inhoud ligt dat DICE niet wilde kiezen voor één soldaat die je in de campagne kunt volgen. De Eerste Wereldoorlog werd niet uitgevochten door een James Bond-achtig personage dat alles heel goed kan. Je had tankbestuurders die hun Mark V's dwars over de loopgraven stuurden. Je had heldhaftige piloten die hoog boven de alpen het gevecht met de Duitse dubbel- en driedubbeldekkers aangingen. In het Ottomaanse Rijk ontwikkelde Lawrence of Arabia een guerrilla-tactiek om tegen de veel grotere meerderheid van zijn tegenstander op te kunnen boksen. Conclusie: elk oorlogstheater vereiste een ander stijl. Om die reden speel je die zes missies die de singleplayer te bieden heeft steeds met een ander personage.

Van Wallonië naar de Sinaï-woestijn

Toch is het niet zo dat je simpelweg een naam krijgt opgedrukt en dan in de gameplay duikt. Elke missie is eigenlijk een minicampagne, voorzien van goede tussenfilmpjes die het karakter van de betrokken personages neerzetten en een sfeerbeeld van de oorlog geven. Mede daardoor krijgt elke minicampagne een heel eigen smoel en persoonlijkheid. Het is vermakelijk om mee te leven met de jonge tankbestuurder die in 'Through Mud and Blood' zijn plek vindt in de crew van zo'n grote tank die achter de Duitse linies terechtkomt. In 'Friends in High Places' neem je de rol aan van een arrogante oplichter die zich een gevechtsvliegtuig in weet te bluffen, met alle gevolgen van dien. 'Avanti Savoia!' draait vervolgens rond de strijd tussen de Italianen en Oostenrijk-Hongarije in de Alpen. 'The Runner' vertelt het verhaal van de landing van de Engelse legers op Gallipoli en in 'Nothing is Written' bindt Lawrence of Arabia de strijd aan met een allesvernietigende, bepantserde trein in en rond de Sinaï-woestijn.

De gameplay verandert mee met de missies en met het gebied waarin je opereert. De ene missie is duidelijk gericht op tank-actie, de andere zet je voornamelijk achter de stick van een vliegtuig. Een aantal gameplay-elementen komt in meerdere missies terug. Zo speelt sluipen en het geruisloos uitschakelen van vijanden meerdere keren een belangrijke rol, en ook open gevechten komen natuurlijk vaker voorbij. De campagne rond de landing op Gallipoli laat zien dat ook ver van het West-Europese front heftige gevechten plaatsvonden. Hier speelt de ondersteuning van de marine een grote rol, iets dat tijdens de campagne ook goed naar voren komt.

Ander tempo dan de laatste jaren

Voor alle minicampagnes geldt dat ze leuk zijn om te spelen en specifieke uitdagingen met zich meebrengen. In je tank word je geconfronteerd met Duitse tanks die sterker zijn dan de jouwe, waardoor je je tactisch moet opstellen. In de lucht dien je de combinatie van luchtafweergeschut en vijandelijke toestellen te omzeilen en te verslaan. In Frankrijk en op Gallipoli word je bestookt door vlammenwerpers, en natuurlijk spelen ook gasaanvallen een rol. Ook in het wapentuig dat je zelf in handen krijgt is het tijdsbeeld goed af te lezen. ACOG-scopes, Red Dot Sights en andere moderne extra's voor wapens die we in alle recente Battlefield- en Call of Duty-games steeds zien, maken plaats voor ouderwetse ironsights en primitieve scopes. Een andere manier van vechten, met een ander tempo dan we de laatste jaren in veel games hebben gezien. Dat alleen al is een verademing, en een prima startpunt van wat later dus een uitstekende singleplayer-campagne blijkt.

Wat vind je van dit artikel?

Geef je mening in het Geachte Redactie-forum.

Lees meer


Apple iPad Pro (2021) 11" Wi-Fi, 8GB ram Microsoft Xbox Series X LG CX Google Pixel 5a 5G Sony XH90 / XH92 Samsung Galaxy S21 5G Sony PlayStation 5 Nintendo Switch Lite

Tweakers vormt samen met Hardware Info, AutoTrack, Gaspedaal.nl, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer DPG Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2021 Hosting door True