Er zijn plannen voor een algemeen meldpunt internetovertredingen, zo meldt het Parool. Een en ander zou begin 2004 actief moeten zijn. Aan dit meldpunt werken verschillende andere meldpunten en opsporingsdiensten mee, zoals het meldpunt kinderporno en internetfraude. De brancheorganisatie Nederlandse Internet Providers (NLIP) wil met het meldpunt bereiken dat de identiteit van gevaarlijke personen makkelijker te achterhalen is. Op dit moment is het voor de KLPD erg moeilijk de anonimiteit van het net te doorbreken. Men mag alleen een onderzoek instellen als er gerichte informatie beschikbaar is.
De privacywetgeving en vertrouwelijkheid van de persoonsgegevens staan de onderzoeken vaak in de weg. Met behulp van het meldpunt kan een onderzoek misschien vergemakkelijkt worden. Andere veiligheidsinitiatieven zoals een noodknop in de chatboxen van TMF en MSN staan ook op het punt het virtuele daglicht te zien. Met de noodknop kunnen chatters de beheerders van het kanaal waarschuwen wanneer zij het idee hebben dat hun gesprekspartner niet oké is. Dit waarschuwingssysteem is vooral een reactie op het grote aantal minderjarigen dat op het internet wordt lastiggevallen door volwassen.
Het geval van het twaalfjarige Engelse meisje dat met een eenendertig jarige marinier aan de haal ging is nog een uitzondering, maar moet zeker als een waarschuwing voor de toekomst worden gezien. TMF installeerde al eerder een ID-systeem om de anonimiteit van chatters te bemoeilijken, maar dit bleek niet voldoende. Ook de Nederlandsche Bank werkt samen met de Autoriteit Financiële Markten (AFM) aan een eigen systeem om online fraudeurs op te sporen. De vertrouwelijkheid van persoongegevens kan door de AFM worden opgeheven in het geval van "grote belangen". Zij kunnen dus een internetprovider om de persoonlijke data van een verdachte oplichter opvragen:
De vertrouwelijkheid van persoonsgegevens, waaraan providers gebonden zijn en waardoor in een politieonderzoek zonder een duidelijke verdachte de boel vastloopt, kan door de AFM op grond van 'grote belangen' worden opgeheven. Internetproviders krijgen echter van allerlei organisaties (politie, meldpunten, opsporingsdiensten van ministeries) verzoeken informatie te geven, wat ze soms op grond van de wet moeten weigeren. Daarom is het idee geboren tot een gemeenschappelijk supermeldpunt te komen. Een team van experts zal bekijken wat dan, met welke bevoegdheden, door wie kan worden gedaan.