X verliest rechtszaak rondom 'illegale boycot' van adverteerders

X heeft zijn rechtszaak tegen grote adverteerders verloren. Die adverteerders besloten na Musks overname niet meer te adverteren op het platform, wat Musk als een 'illegale boycot' zag. X klaagde daarom de adverteerders aan, maar de rechter geeft Musk geen gelijk.

Het sociale medium zei dat de adverteerders zich hadden verenigd om 'gezamenlijk Twitter miljarden dollars aan advertentieopbrengsten te ontzeggen'. De bedrijven – waaronder Shell, LEGO, Nestlé, Mars en Colgate-Palmolive – zouden zo hun machtspositie op de advertentiemarkt misbruiken, wat volgens Musk in strijd was met Amerikaanse antitrustwetgeving.

Hier is de rechter het niet mee eens, schrijft Reuters op basis van de uitspraak. De 'vermeende samenzwering vormt op zich geen grond voor een antitrustclaim', dus wijst de rechter de zaak af.

De adverteerders zeiden dat ze onafhankelijk van elkaar hadden besloten om niet meer te adverteren op X. Dit deden ze omdat volgens onderzoek advertenties naast schadelijke en illegale content werden vertoond. Dit wilden ze niet, dus besloten ze niet langer op het platform te adverteren.

Dit kostte X veel geld. De adverteerders die nog overbleven zagen namelijk dat X minder adverteerders had, waardoor de overgebleven adverteerders minder wilden betalen voor hun reclame. Dit was een van de oorzaken voor de 'zeer penibele' financiële situatie bij het platform begin vorig jaar.

Bron: NurPhoto/Getty Images

Reacties (58)

[Bender]

Waarom denkt een platform dat het recht hebben op advertentie-inkomsten?

Maar ben wel benieuwd of er inmiddels wel weer adverteerders terug zijn gegaan, iemand een idee?

[R_Zwart]

Zoals ik het begrijp ging de rechtszaak meer om het idee dat die bedrijven gezamenlijk hadden besloten om te stoppen met adverteren. Gezien de grootte van die gezamenlijke bedrijven zou je met een beetje creativiteit kunnen betogen dat er sprake is van een kartel of machtsmisbruik. Maar de rechter heeft nu dus bepaald dat dat niet het geval is.

Ik ben wel benieuwd wat de uitspraak geweest zou zijn als het bijvoorbeeld 3 of 4 grote reclamebrokers waren die tegelijkertijd stopte. Dan heb je het over een aantal bedrijven die normaal gesproken met elkaar concurreren maar dan gezamenlijk optrekken.

[J_van_Ekris]

Zoals ik het begrijp ging de rechtszaak meer om het idee dat die bedrijven gezamenlijk hadden besloten om te stoppen met adverteren. Gezien de grootte van die gezamenlijke bedrijven zou je met een beetje creativiteit kunnen betogen dat er sprake is van een kartel of machtsmisbruik. Maar de rechter heeft nu dus bepaald dat dat niet het geval is.

Je hebt als bedrijf nu eenmaal de ruimte om je merk te beschermen, en je bent niet verplicht overal te adverteren. Dus als je ziet dat je doelgroep daar vertrekt, of dat een platform weigert te garanderen dat jouw advertentie nooit naast Nazi-propaganda komt te staan, dan kun je als bedrijf gewoon besluiten er niet meer te adverteren. Gewoon om je merk te beschermen.

Dus als een platform zijn beleid drastisch wijzigt kan het zijn dat heel veel adverteerders tegelijk zelfstandig besluiten dat zij niet met die richting geassocieerd willen worden. Dat is wat bij Twitter/X gebeurd is. Simpelweg actie = reactie.

[Free rider]

Als je de uitspraak bestudeert zie je iets heel anders: de bedrijven zijn allemaal lid van een lobbyorganisatie "Global Alliance for Responsible Media" (GARM). GARM heeft hun leden geadviseerd om niet meer op X te adverteren, omdat X niet voldoet aan GARM's "Brand Safety Standards". Dit klinkt heel erg naar het forceren van redactionele invloed, ofwel X moet content censureren waar de adverteerders niet blij mee zijn.

GARM hanteert dus een lijst van "foute" media, en raadt hun leden aan om daar niet te adverteren. Advocaten van X ontdekten dat Coca Cola probeert (of probeerde) ook Spotify op deze lijst te krijgen wegens misinformatie in een podcast.

De klacht van X is dus samenzwering, als een bedrijf een conflict met een uitgever heeft en niet zijn krijgt, dat vele andere bedrijven dan ook gaan boycotten. De klacht werd afgewezen omdat er bij samenzwering moet worden aangetoond wie profiteert en dat ontbrak.

(NB alle informatie ontleent aan de uitspraak)

[FrankHe]

De rechtelijke uitspraak is duidelijk, er is geen sprake van een samenzwering.

Bedrijven hebben op basis van feitelijke informatie vastgesteld dat ze niet meer willen adverteren op een platform waarop de kans groot is dat hun advertentie wordt getoond naast een haatdragende boodschap. Ze willen er simpelweg niet mee geassocieerd worden. Het is een vrije wereld en ieder bedrijf staat het vrij te kiezen waar ze wel en niet willen adverteren.

Omdat niet iedere afverteerder zelf in de gaten wil houden hoe verschillende websites en platforms zich gedragen hebben ze een lichaam opgericht dat deze informatie verzameld en de leden informeert. Ook daar is niets verkeerd aan. Het is inderdaad de kerntaak van dit lichaam om een lijst met 'foute sites' op te stellen. Dit doen ze op basis van feitelijke constateringen die worden onderbouwd met representatieve voorbeelden.

Ik begrijp heel erg goed dat Musk er niet blij mee is, de oplossing lijkt me heel simpel: "Stop met het voortrekken van haatdragende berichten op je platform." Wanneer je site weer veilg is dan keren de adverteerders terug, blijft je site onveilig dan blijven adverteerders weg. Zo simpel is het.

[Free rider]

Het gaat niet om individuele beslissingen van bedrijven, maar de onderliggende samenzwering. Dat een bedrijf wil stoppen omdat ze ongelukkig zijn met de vrijheid van meningsuiting van een medium is hun zaak. Maar als ze zich verenigen en blind aansluiten bij boycots van andere leden dan wordt het samenzwering.

X staat niet alleen. Spotify dreigt hetzelfde te overkomen, omdat Coca Cola -naar ik begrijp- niet blij was met een podcast en Spotify weigert dit recht te zetten.

[FrankHe]

Er is geen samenzwering bewezen.

Uit praktische overwegingen hebben advertentiebedrijven een lichaam opgericht dat rapporteert hoe sites en platforms omgaan met haatdragende berichten, dat is wel zo handig zodat niet iedere adverteerder dit afzonderlijk hoeft te doen. Dat is echter geen samenzwering. Zo zou je ook kunnen stellen dat de Bovag vereniging een samenzwering is van de aangesloten bedrijven. Maar ook dat is niet zo.

[Free rider]

De overheid onderzoekt de samenzwering. Deze civiele zaak ging erom dat dit -eventuele- gedrag leidde tot nadeel van X en voordeel voor de aangeklaagden. Dat kon X niet bewijzen.

Het gaat niet om de reden waarom dit lichaam is opgericht. Als een lid van een voetbalvereniging een conflict heeft met de bakker, en vervolgens alle leden van die vereniging overhaalt om de bakker te boycotten, dan is dat samenzwering. Dat die vereniging bestaat omdat de leden dan praktischer kunnen voetballen, wil niet zeggen dat het gedrag toelaatbaar is. Iedere organisatie kan de wet overtreden, geen enkele bestaansreden maakt een organisatie immuun voor strafbaar gedrag.

[FrankHe]

Dan moet er wel eerst iets strafbaars plaatsvinden en dat lijkt hier niet het geval.

[J_van_Ekris]

Als je de uitspraak bestudeert zie je iets heel anders: de bedrijven zijn allemaal lid van een lobbyorganisatie "Global Alliance for Responsible Media" (GARM). GARM heeft hun leden geadviseerd om niet meer op X te adverteren, omdat X niet voldoet aan GARM's "Brand Safety Standards". Dit klinkt heel erg naar het forceren van redactionele invloed, ofwel X moet content censureren waar de adverteerders niet blij mee zijn.

GARM is een samenwerkingsverband van adverteerders dat na de aanslag in Christenchurch de wens hebben uitgesproken om niet naast terroristische activiteiten en verheerlijking van geweld te adverteren. GARM hield dat namens al haar leden in de gaten, en heeft haar leden gewaarschuwd dat op X dit verre van gegarandeerd is na de overname door Musk.

En ook dat is vrijheid van meningsuiting. Musk mag in America een platform runnen waar neonazi's helemaal los kunnen gaan. Maar als Lego heb je dan de vrijheid om daar op geen enkele manier mee geassocieerd te worden omdat je andere waarden nastreeft.

GARM hanteert dus een lijst van "foute" media, en raadt hun leden aan om daar niet te adverteren.

De klacht van X is dus samenzwering, als een bedrijf een conflict met een uitgever heeft en niet zijn krijgt, dat vele andere bedrijven dan ook gaan boycotten. De klacht werd afgewezen omdat er bij samenzwering moet worden aangetoond wie profiteert en dat ontbrak.

(NB alle informatie ontleent aan de uitspraak)

Volgens mijnzit hier heel veel flink gekleurde mening van jou of een advocaat van Musk bij. Niets mis mee, maar geen feit.

[Reactie gewijzigd door J_van_Ekris op 27 maart 2026 07:16]

[Free rider]

De mening is ontleend aan de rechterlijke uitspraak, maar ik moest natuurlijk selecteren uit die 53 pagina's. De rechter noemde in de uitspraak onder andere de poging tot boycot van Spotify, en de voorzitter van GARM weigerde te antwoorden vanwege lopende zaken.

De overheid van de VS onderzoekt inderdaad het gedrag van GARM omdat twee leden, waaronder Coca Cola, met de beschuldiging dat die twee leden niet blij zijn met content op Spotify, X, en Joe Rogan Experience.

https://judiciary.house.gov/media/press-releases/chairman-jordan-seeks-coca-cola-and-orsted-records-potential-violations

[DropjesLover]

GARM is dus in deze een soort poortwachter die bedrijven controleert op "foutheid" en brengt dus een slechts een advies uit. Het is aan de leden zelf om daar iets mee te doen, GARM handelt (in deze, zegt samenwerking op) niet namens die leden.
Hoogstens dat dus GARM aangeklaagd kan worden voor smaad, en dat is de aanklacht niet.

[Free rider]

De overheid van de VS onderzoekt inderdaad deze praktijken van GARM, echter voor afpersen van media zoals Spotify, Joe Rogan en X:
https://judiciary.house.gov/media/press-releases/chairman-jordan-seeks-coca-cola-and-orsted-records-potential-violations

[FrankHe]

Veel succes met de bewijsvoering. Dat gaat voor mijn gevoel geen stand houden voor de rechter.

[Free rider]

Het lijkt me inderdaad een lastige zaak, interessant om te zien hoe dit uitpakt.

[F-I-X]

[...]

Je hebt als bedrijf nu eenmaal de ruimte om je merk te beschermen, en je bent niet verplicht overal te adverteren. ..

Alleen als het anders om is dan wordt er dus schande gesproken. Als een platform besluit andere te weren dan gaat het weer niet.

[wiseger]

Een openbaar platform is toch iets heel anders dan een bedrijf die bepaald waar en hoe hij zijn doelgroep het beste kan bereiken?

[Frituurman]

Je vergelijkt appels met peren. Die bedrijven zijn in dit geval een klant. En die klant kiest ervoor om een dienst of product niet af te nemen. Dat is een keuze.

Als je als diezelfde klant bij een bedrijf komt die weigert jou een dienst of product te leveren (maar aan anderen wel), dan heb je die keuze niet.

[Hans1990]

beetje creativiteit kunnen betogen dat er sprake is van een kartel of machtsmisbruik

Een beetje wel, ik snap waar je heen wil. Aan de andere kant kunnen wij als consument ook allemaal besluiten om X stom te vinden en van het platform af te gaan. Zijn wij dan ook een kartel?

Vziw bestaat het concept kartel voornamelijk als bedrijven besluiten niet meer met elkaar te concurreren, door bijvoorbeeld vaste prijzen af te spreken zodat die kunstmatig hoog blijven. Hierin ligt vooral het gevaar voor consumenten. Want stel alle shampoo fabrikanten spreken vaste hoge prijzen af, dan kan ik als consument daar misschien iets van vinden, maar ik ga niet mijn eigen shampoo maken. Daar ben ik dan meteen de dupe van.

Maar stel een kapper denkt dat het zelf goedkoper shampoo kan maken, dan hebben zij die vrijheid en sneller de middelen om dat wel zelf te gaan doen. Eventueel verkopen aan derden om volume te halen, zodat het kan groeien naar een eigen bedrijfsentiteit.

Afhankelijk van je opvatting "ondernemer" en "vrijheid" dan valt dit zelfs onder verantwoordelijkheid/verplichting richting bvb aandeelhouders toe.

Kortom, het staat X vrij om te doen wat ze willen als dat hun aandeelhouders tevreden stelt, dus ook omtrent hun verdienmodel, advertenties, abonnementen, moderatie, enz. Maar het is ook ondernemersrisico.

[Reactie gewijzigd door Hans1990 op 26 maart 2026 20:36]

[kabelmannetje]

Dat hebben ze ook niet. En dat weten ze natuurlijk ook zelf. Zo'n bedrijf heeft niet een paar stagiairs in dienst die de juridische zaken beoordelen.

Dus er speelt iets anders. Bijvoorbeeld angst aanjagen bij de kleinere adverteerders die geen zin hebben in een peperdure juridische gang. En zo de boycot ondermijnen.

[Hyronymus]

Schiet je nou uit de losse heup met aannames of heb je ook bewijs voor die angst?

[kabelmannetje]

Als je goed leest, beweer ik nergens dat dit het geval is. Het is een mogelijkheid die in de praktijk regelmatig voorkomt.

[wiseger]

Welnee, als een klein bedrijf besluit om eventjes niet op Internet te adverteren dan kraait daar werkelijk geen haan naar.

Hier ging het erom dat een aantal grote bedrijven het besluit ongeveer tegelijkertijd namen, waarna dat in de publiciteit kwam.

[Hyronymus]

Als jij goed leest, lees je dat ik nergens schrijf dat jij dat beweert. Ik vraag aan je of het aannames zijn of dat je bewijs hebt voor die angst die jijzelf als voorbeeld noemt.

[kabelmannetje]

Dreigen met rechtszaken om de zin van bedrijf/iemand met veel geld/macht door te drijven, is echt niet vreemd in de USA.

[Hyronymus]

Nee, de wetgeving lijkt daar iets meer toe te laten.

En dat is jouw bewijs?

[kabelmannetje]

Jammer van deze stropop. Ik zeg dat het een mogelijkheid is. Niet dat dat hier het geval is. Nogmaals, het doodprocederen door bedrijven, is in USA niet vreemd. Trump is hier een prima voorbeeld van.

[Hyronymus]

Nou is het weer een stropop. Welke variant probeer ik dan te weerleggen?

[kabelmannetje]

Ja, het is een duidelijke stropop. Ik zeg dat het regelmatig voorkomt in USA dat bedrijven anderen dreigen met dure rechtszaken. Dat jij dan leest dat het "altijd zo is", is nogal opmerkelijk. En is dan ook een stropop.

[Hyronymus]

En nog steeds heb je mijn eerste vraag niet beantwoord , stropop.

[kabelmannetje]

Nogmaals, in de USA komt het dreigen met peperdure rechtszaken regelmatig voor.

[Bender]

Zo'n bedrijf heeft niet een paar stagiairs in dienst die de juridische zaken beoordelen.

Maar de juristen in het bedrijf zijn natuurlijk niet objectief, ze werken in het bedrijf en moeten handelen in het belang van het bedrijf.

(en dan heb je ook nog zoiets als wilsgebrek als het gaat om werknemer vs werkgever de iets zegt dat je moet doen)

[kabelmannetje]

Natuurlijk weten de beste juridische experts die miljoenen verdienen, wel hoe de Wet inelkaar steekt...

[Bender]

Dat is niet helemaal hoe het werkt.

Je hebt te maken met interpretatie van wetten, je bent simpelweg niet objectief als je in het bedrijf werkt.
Daarnaast heb je zoiets als wilsgebrek zoals ik al aangaf, als jij als jurist het niet haalbaar acht maar je baas zegt dat je toch de zaak moet starten. Kun je dat niet weigeren.

[kiang]

Omdat Musk, zoals elke steenrijk geboren sociapaat, vindt dat hij altijd alles moet krijgen wat hij wil, inclusief het geld van anderen. Het antwoord "neen" erkent dit soort mensen niet, het is net een verwend kind.

[tweegroenethee]

Als je als social media platform weinig modereert mag je ook wel verwachten dat sommige bedrijven niet meer willen adverteren bij je. Je ziet nu ook dat het verdienmodel van X naar abonnementen aan het gaan is zodat ze niet financieel afhankelijk meer zijn van adverteerders.

[gpon]

Dan loop je het risico op censuur. Je moet problemen binnen de samenleving durven benoemen.

[Marco Borsatan]

geen geld willen geven is niet hetzelfde als censuur. Bedrijven hebben altijd het recht gehad te betalen/niet te betalen als content hun niet aanstaat. Niemand kijkt raar op dat Coca Cola niet miljoenen uitgeeft aan advertenties op 4chan. Zo zijn er vast ook zat bedrijven die niet heel veel advertenties op Instagram willen. Als een overheid ingrijpt op wat er gezegd wordt kun je spreken van censuur. Als een platform ingrijpt op wat er gezegd wordt kun je in zekere zin ook spreken van censuur, zeker als daar geen financiele voordelen aanzitten voor het platform. Maar als adverteerders geen geld willen geven om een mening subsidie te geven is dat geen censuur

[grasmanek94]

geen geld willen geven is niet hetzelfde als censuur.

Dat het principieel, technisch en taalkundig niet hetzelfde is garandeert niks over hoe het in de praktijk is.
Financiën en censuur zijn zeker wel, op zijn minst indirect, mogelijk.

[Reactie gewijzigd door grasmanek94 op 27 maart 2026 08:22]

[Seal64]

Nee, dat is het niet. Het is gewoon een gevalletje FAFO, of, netter gezegd, dat vrijheid van meningsuiting niet gelijk staat aan vrijheid van consequenties.

Musk mag van mening zijn dat X het open riool van het internet mag en moet worden, waar iedereen alles op kan lozen wat ze maar kwijt willen. Dat is zijn mening.

Lego mag vervolgens van mening zijn dat ze, als gevolg van het standpunt van Dhr. Musk, geen zaken doen met zijn bedrijf omdat zij vinden dat dat schadelijk is voor hun imago. Dat is hun mening.

Daardoor is het verliezen van geld door weglopende klanten (diegenen die hem betalen om hun reclame te tonen) een direct gevolg van een standpunt waar zij het niet mee eens zijn, ergo, Musk F-ed around and found out.

[grasmanek94]

Ik ging puur in op de stelling "geen geld willen geven is niet hetzelfde als censuur.", niet perse in de context van X. Ben je al vergeten hoe (op illegale wijze) het geld naar WikiLeaks is geblokkeerd om ze te censureren? (geen whistleblowing meer kunnen doen en/of zorgen dat ze lekken van bepaalde documenten terugdraaien)

Dat het niet op X van toepassing is maakt mijn stelling niet minder waar. Met geen geld geven kan er direct of indirect letterlijk iemand zijn "mond worden gesnoeid" (financiele censuur zoals EFF dat benoemt).

[Reactie gewijzigd door grasmanek94 op 29 maart 2026 11:59]

[Marco Borsatan]

Als een maatje van jou geen contact meer met je wil vanwege jouw mening en levenskeuze is dat ook geen censuur. Niemand snoert je de mond maar iedereen heeft de vrijheid om anders met jou om te gaan als gevolg van die mening. Hetzelfde geld hier

[GeeBee]

Moderatie is achteraf, censuur vooraf. Stevige moderatie lijdt dus nooit tot censuur.
Het is een (Amerikaans) non-argument, gebaseerd op de misvatting dat vrijheid van meningsuiting betekent dat je je verder nergens aan hoeft te houden.

[FrankHe]

Klopt helemaal!

De vrijheid van meningsuiting is groot, heel groot zelfs, maar alles wat mensen zeggen moet wel binnen de kaders van de wet blijven. Daar waar de rechten van anderen worden aangetast stopt de vrijheid van meningsuiting.

[DropjesLover]

Onwelvallige meningen binnen enkele seconden wegsjorsen zou ik toch zeker onder censuur scharen.

[GeeBee]

Zolang het achteraf gebeurt en zolang je niet vooraf toestemming hoeft te vragen, is het geen censuur.

In elk geval in Nederland, is Artikel 7 van de Grondwet in eerste instantie een non-censuur artikel.

Niemand heeft voorafgaand verlof nodig om door de drukpers gedachten of gevoelens te openbaren, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet.

En in Amerika geldt iets vergelijkbaars, behalve dan dat het daar niet in de Grondwet staat, maar in een Amendment.

[Reactie gewijzigd door GeeBee op 27 maart 2026 22:22]

[TechSupreme]

Wat nog steeds zeer opvallend is, dat het voornamelijk gaat om Europese bedrijven, terwijl rond de 500 bedrijven zijn gestopt met adverteren.

Strategisch gebruik van het woord boycot is ook opvallend, want een overgroot deel van de bedrijven wil een familie- en kindvriendelijk imago houden en daar past Twitter voorlopig even niet bij.

[Free rider]

De klacht was tegen negen Amerikaanse bedrijven, en vijf niet-Amerikaanse bedrijven, van wie slechts één geen enkele vertegenwoordiging in de VS heeft.

Het woord boycot is m.i. in zoverre terecht, dat ook bedrijven die geen probleem hebben met X toch worden overgehaald om mee te doen. Al zou ik het eerder samenzwering noemen.

[FrankHe]

Sorry, je kunt telkens blijven roepen dat je het een samenzwering vindt, dat maakt het echter nog geen samenzwering. Ook niet wanneer je het twaalf keer blijft herhalen. Kijk naar de uitspraak van de rechter en houd je gewoon bij de feiten.

[Free rider]

De aanklacht was "conspiracy", samenzwering. Deze was verworpen omdat niet bewezen was dat een of meer aangeklaagden hier voordeel bij hadden.

Ik maakte de opmerking omdat TechSupreme stelt dat de aanklacht vooral om de boycot gaat, maar dat is m.i. slechts een bijeffect. De rechter spreekt zich niet uit over het bestaan of niet bestaan van de boycot, alleen dat als deze heeft plaatsgevonden, dat dit dan binnen de antitrust regels gebeurde.

Je hebt natuurlijk wel gelijk, ik ben inderdaad bezorgd dat grote bedrijven de media onder de duim proberen te krijgen, en ik vrees dat te weinig lezers deze implicatie zien.

[FrankHe]

Een social medium is iets compleet anders dan media. Je kunt veel zeggen van de dead bird site maar niet dat het een krant, TV- of radiostation is met een redactie of redactiestatuut. Het speeltje van Musk valt niet onder media.

[TechSupreme]

Als jij het ook een boycot wil noemen, is dat ook weer een keuze van jou.

Volgens mij wat de rechter zegt is dat de adverteerders het recht hebben om ervoor te kiezen waar ze mogen adverteren. Dat is toch iets anders als wat jij zegt.

Dat jij Twitter media wil noemen, is ook weer jouw keus. Daar ga ik ook niet in mee. En als je het media wil noemen, dan zou ik het eerder een opiniestuk of een roddelblad noemen. Zeker niet als de eigenaar nazistische of rasistische trekjes heeft.

[Reactie gewijzigd door TechSupreme op 27 maart 2026 17:20]

[TechSupreme]

Nee hoor, enige bedrijf wat je enigzins Amerikaans zou kunnen noemen is Mars, maar die zijn in Nederland gevestigd vanwege financiele redenen.

Unilever, Nestle, Ørsted, Lego, Shell en Henkel, dat zijn er al 6.

Tot zover jouw claims.

Naast de individuele merken wordt het WFA (World Federation of Advertisers) genoemd, wat een Italiaans initiatief is van voornamelijk Europese merken.

[punishedbrains]

En zijn de adverteerders inmiddels al weer terug? Want dat zegt wat mij betreft dan weer genoeg over hun principes.

[FrankHe]

De ene adverteerder houdt zich wellicht wat beter aan de interne richtlijnen dan de ander.

[oltk]

Op zich was het wel interessant geweest als X had gewonnen, en de bedrijven verplicht waren geweest te adverteren. Ook zou het interessant zijn geweest wat de inhoud van de advertenties zou zijn geworden. Anti-X? Het is niet verplicht om platform-vriendelijke advertenties te plaatsen. Wellicht had Musk dan helemaal in zijn eigen voet geschoten.

edit:
@wiseger dat zeg ik toch ook? misschien moet ik duidelijker laten merken dat ik sarcastisch ben. Uiteraard kan je niet verplichten advertenties te plaatsen, en dat is nou juist de crux. Hierachter zat gewoon weer aandachttrekkerij voor de doelgroep die volledig in het anti-democratische narratief gezogen is. Ik bedenk dan: goh. stel dat X gelijk had gekregen.. dat had behoorlijk kunnen backfiren..

[Reactie gewijzigd door oltk op 27 maart 2026 00:35]

[wiseger]

Dat kon toch ook niet? Zelfs Musk zou dat toch wel geweten hebben? Hoe kan je een bedrijf nu verplichten om ergens gedwongen te adverteren zonder dat er een contractuele verplichting ligt? We eisen dat u ook in de toekomst weer klant van ons wordt?

Niet voor niets zocht Musk het in een vage bewoording als 'hun machtspositie op de advertentiemarkt misbruiken, wat volgens Musk in strijd was met Amerikaanse antitrustwetgeving'.

Het ging helemaal niet om advertentie bedrijven met een machtspositie. Het ging om klanten van advertentie bedrijf die besloten niet langer klant te willen zijn omdat ze niet meer met het advertentiebedrijf geassocieerd wilde worden.

[MSalters]

Musk's klacht was dat ze daar onderling over hadden gesproken, op een manier die neerkwam op kartelvorming.

Dat is juridisch stap 1: vaststellen dat er iets illegaal is gebeurd. "Verplicht om te adverteren" zou een mogelijke stap 2 zijn, een consequentie van stap 1.

Musk is in stap 1 al gestruikeld. We hoeven dus niet te kijken wat stap 2 zou worden. Maar doorgaans is dat een schadevergoeding. Dat zou hier ook kunnen.