Prestaties van budget-ssd's in raid onderzocht

Veel gebruikers worden tot de aanschaf van een budget-ssd verleid door de hoge sequentiële transferrates waar de fabrikanten mee pronken. Je kunt hen nauwelijks ongelijk geven, want de str's van de JMicron JM602 spreken inderdaad tot de verbeelding. Het slc-exemplaar van Memorycorp werd in de Winbench Disk Inspection Test met een snelheid van 160MBps uitgelezen. De twee mlc-drives bleven nauwelijks achter en kwamen uit op 154MBps. Om met een enkele harde schijf vergelijkbare transferrates te halen is de inzet van een Seagate Cheetah 15K.6 vereist.

De koning der doorvoersnelheden onder de ssd's is de Intel X25-M, die dankzij zijn tienpoorts controller een resultaat van 270MBps neerzet. De ssd's van Mtron en Memoright beschikken niet meer over de nieuwste controllertechnologie en eindigen bij de ssd's onderaan de lijst, met doorvoersnelheden tussen de 100 en 120MBps.

Voor de volledigheid worden in de onderstaande tabel de transferrates aan het einde van de schijf vermeld. Bij harde schijven neemt de transferrate vanwege de afnemende omtrek van het spoor sterk af. Solid state drives hebben logischerwijs geen last van dit verschijnsel: de doorvoersnelheid is constant en de begrippen begin en eind zijn hier niet van toepassing. Ssd's gebruiken hun eigen dynamische mapping.

De leesresponstijd van ssd's met de JMicron JM602 is duidelijk slechter dan die van solid state drives uit de hogere prijsklasse. Het verschil in toegangstijd tussen de slc- en mlc-versies van de Memorycorp F4 is gering. Hoewel de ssd's van Mtron ruim twee keer zo snel benaderd kunnen worden, is het verschil in absolute termen slechts klein. De toegangstijd van een JMicron-ssd valt hoe dan ook in het niet bij die van een harde schijf. De resultaten van de ssd's en de harde schijven zijn in twee etappes afgebeeld, omdat er bij een weergave in een enkele tabel geen onderscheid tussen de toegangstijden van de ssd's zichtbaar zou zijn.

De hoge schrijfresponstijden van de JMicron-controller spelen niet zolang de gegevensstroom in een sequentiële volgorde wordt weggeschreven. De Memorycorp SF4 haalt de hoogste sequentiële schrijfsnelheid van alle solid state drives die we tot op heden hebben getest; alleen de Memoright GT komt in de buurt. De mlc-drives met een JMicron-controller doen goed mee en halen een snelheid die net boven het niveau van de twee Mtron-ssd's en de Intel X25-M ligt.

De voorlopige conclusie van benchmarks met de JMicron-ssd's in een solitaire opstelling is dat de low-level-prestaties ruimschoots voldoende zijn in alle disciplines, uitgezonderd random writes. Helaas zijn die random schrijfprestaties zelfs zodanig slecht dat het ergste gevreesd moet worden voor de real world-prestaties van de JMicron-controller. Door de random schrijfresponstijd van 220ms kunnen de mlc-varianten nog geen vijf willekeurige schrijf-i/o's per seconde verwerken.

De resultaten van de IOMeter-fileserversimulatie vormen een goede illustratie van de gevolgen van de hoge schrijfresponstijd. IOMeter genereert in deze test een kunstmatig toegangspatroon bestaande uit volledig willekeurige i/o's met een verhouding tussen lezen en schrijven van 80/20 en een grootte van 512 bytes tot 64kB. Het is te verwachten dat de mlc-drives met de JMicron JMF602 vanwege hun begrenzing op vijf willekeurige schrijf-iops en de vaste verhouding tussen lees- en schrijfbewerkingen niet meer dan 25 iops zullen halen. De resultaten van de fileserversimulatie stemmen overeen met de theorie: de A-Data Series 300 en de Memorycorp MF4 halen een score van respectievelijk 24 en 23 i/o's per seconde.

Solid state drives met een JMicron JMF602 maken hun belofte van hoge i/o-prestaties niet waar. De harde cijfers tonen aan dat mechanische harde schijven beduidend betere random i/o-prestaties bieden zodra de mix van i/o-bewerkingen een kleine hoeveelheid willekeurige schrijfacties bevat. De drives van Mtron en Memoright onderscheiden zich wél positief van de harde schijven, terwijl de prestaties van de Intel X25-M simpelweg out of this world zijn.