Wat is de "International Copyright Law" in vredesnaam? Ik ken de Berner Conventie, het WIPO Copyright Treaty, het TRIPS verdrag en nog een hele trits internationale auteursrechtverdragen en -regelingen. Maar er is geen internationale wet die je wereldwijd kunt inzetten tegen schenders van je auteurswet. Je moet altijd op grond van nationaal auteursrecht naar de nationale rechter van het land waar de inbreuk plaatsvond.
Die torrentverspreiders zitten in Zweden omdat men daar minder snel aansprakelijkheid aanneemt bij het publiceren van links naar inbreukmakend werk. Dat is namelijk geen inbreuk op het auteursrecht, bij ons ook niet, want je verspreidt het werk niet. In de VS hebben ze allerlei extra doctrines verzonnen om mensen dan toch aan te kunnen pakken. Bij ons is het onrechtmatig als je het willens en wetens doet. In Zweden kennelijk niet.
@JJ hieronder: sorry maar ik snap echt niet wat je bedoelt.

Als iemand in Nederland de nieuwe Spider-Man film als ISO op een website zet, wordt hij voor de Nederlandse rechter gedaagd op grond van inbreuk van de Nederlandse auteurswet. Ook als het copyright bij die film bij een Amerikaanse maatschappij ligt (Sony Pictures, in dit geval).
Opzettelijke en grootschalige inbreuk op auteursrecht is een misdrijf ("piraterij",
arr matey). Ik heb alleen nog nooit gehoord van een strafzaak op grond van Amerikaans auteursrecht in een ander land dan de VS zelf. Hier worden wel mensen veroordeeld tot boetes en voorwaardelijke gevangenisstraffen maar dat is toch echt op basis van onze auteurswet (art. 31 en verder).
[Reactie gewijzigd door Arnoud Engelfriet]
Een wet wordt internationaal wanneer verschillende landen hun akkoord geven om die bepaalde wet eendrachtig te respecteren.
De MPAA hanteert de Amerikaanse wet op het copyright als een internationale wet, omdat US films nu eenmaal overal te vinden zijn. Wanneer er op illegale wijze een kopie van een Amerikaanse film wordt gemaakt, valt het misdrijf niet onder de wetten van het land waar het misdrijf is gepleegd, maar onder de wet (ten) van het het land vanwaar het oorspronkelijke materiaal vandaan komt.
Althans, dat is wat de MPAA graag zou zien. Feit is dat weinig Europese landen zich tegen de bulldozer-taktiek van de MPAA verzetten, ondanks het feit dat de MPAA van rechtswege niks te vertellen heeft buiten de USA.
JJ
@JJ hieronder: sorry maar ik snap echt niet wat je bedoelt.

Als iemand in Nederland de nieuwe Spider-Man film als ISO op een website zet, wordt hij voor de Nederlandse rechter gedaagd op grond van inbreuk van de Nederlandse auteurswet. Ook als het copyright bij die film bij een Amerikaanse maatschappij ligt (Sony Pictures, in dit geval).
Dat is zeer zeker zo, maar dan alleen wanneer het een ISO betreft van een DVD bestemd voor de Nederlandse markt.
Een CAM (opname van een film met cam-corder in de bioskoopzaal) valt onder de jurispridentie van de USA, omdat dat de overeenkomst is tussen de filmverdeler en de studio(s) die de film hebben gefinancierd. Een kopij van een film blijft ALTIJD eigendom van de studio van herkomst.
Maak van je camera opname een digitale versie, en van die versie een ISO, en je wordt vervolgd (indien betrapt) door de MPAA...
Spiderman valt onder het eigendomsrecht van Columbia Pictures, trouwens.
JJ
Excuseer beste Arnoud, maar mijn ervaring als prjectionist in de Cinema Rex (nu het Gaumont bioscoopcomplex) in Antwerpen heeft mij geleerd dat een film altijd en immer eigendom blijft van de studio die hem heeft gemaakt en bijgevolg (maar niet altijd) de auteursrechten bezit.
Een nieuwe film, opgestuurd vanuit de VS naar Brussel en vandaar naar (in dit geval) Antwerpen, arriveert in het 'Antwerps Filmhuis' in genummerde blikken filmdozen, bevattende reels van 20 minuten. Bij die dozen zit een Rapport Fiche, ofte 'Certificate Of Authentification', waarop de licentie voor bioscoop zus of zo staat vermeld, de titel en lengte van de film. Lengte zowel in meter als in minuten.
De film mag in geen enkele andere bioscoop worden vertoond dan degene die vermeld staat op het certificaat. De film mag de bioscoop waar hij wordt vertoond niet verlaten, tenzij hij zal worden teruggestuurd naar Brussel (en de VS) omdat hij zijn tijd heeft gehad. Een film mag in geen enkel geval worden gocopiëerd.
Het eerste wat *moet* gebeuren is het monteren van de reels (in de juiste volgorde) om de film te bekijken en te controleren op mankementen. Tegelijk word de film gechronometreerd om te zien of de werkelijke tijdsduur overeenstemt met de opgegeven tijdsduur.
Klopt de duur niet, dan *moet* daar melding van worden gemaakt op de Rapport fiche. Zijn er reparaties nodig aan de film moet dat ook worden gerapporteerd. Moet er drastisch worden opgetreden en een stuk moet uit de film worden geknipt, dan moet het weggeknipte stuk worden bijgehouden, de frames worden geteld, en alles netjes inschrijven in het rapport.
Wanneer de film uit roulatie wordt genomen, gaat alles weer netjes in de dozen (weggeknipte stukken incluis) en wordt de film weer naar de VS naar de studio van herkomst verscheept.
Een distributeur heeft niks in de pap te brokken over het wel en wee van de film, hij mag alleen verdelen en voor die geleverde dienst een loon opstrijken.
Sabam (België) heeft geen enkel recht op auteursrechten, aangezien de auteurs geen Belgen zijn. De bioscoop zal een percentage van de ticketverkoop afstaan aan de Amerikaanse studio die de film heeft gefinancierd, omdat die de auteursrechten bezit. Wordt op die auteursrechten inbreuk gepleegd, dan is het niet de Belgische auteursrechten organisatie die een klacht zal indienen, maar de Amerikaanse. De Belgische auteursrechten organisatie kan en zal alleen optreden als tussenpersoon, zodat de lieden van de MPAA zich niet hoeven te verplaatsen.
Waar een eventueel proces zal plaatsgrijpen, doet niet terzake, maar de aanklager zal in ieder geval Amerikaans zijn.
JJ
Dat maakt verder helemaal niks uit, het "misdrijf" vindt plaats in Nederland dus daar zal de rechtszaak zich ook afspelen volgens Nederlands recht. Zie ook de legal pagina van de The Pirate Bay. Hier zijn allemaal brieven aan TPB te zien waarin al die organisaties zich op Amerikaans recht beroepen. TPB schrijft dan gewoon terug dat het niet van toepassing is.