Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 43 reacties

De Britse regering, die zich eerder uitsprak tegen een verlenging van het auteursrecht op muziekuitvoeringen, is van mening veranderd. Zij zijn nu van mening dat dit recht met twintig jaar verlengd moet worden.

Copyright illustratieHet auteursrecht op composities loopt tot zeventig jaar na de dood van de componist, maar de rechten op een bepaalde uitvoering daarvan verlopen na vijftig jaar. Al in 2006 werd in het Verenigd Koninkrijk het voorstel gedaan om dit met twintig jaar te verlengen, maar in 2007 besloot de regering hier niet aan mee te werken. Minister van Cultuur Andy Burnham heeft echter donderdag op de UK Music Creators' Conference in Londen verklaard dat de regering van standpunt is veranderd en de verlenging nu wel steunt.

Op de conferentie verklaarde Burnham: "Het is een morele zaak om te zorgen dat de uitvoerenden hun hele leven van hun prestatie kunnen profiteren. We moeten er voor zorgen dat uitvoerenden en musici maximaal zullen profiteren van een verlenging. Aan de hand daarvan bepalen we of we er mee verder zullen gaan." Volgens de tegenstanders zullen de artiesten echter weinig tot niets overhouden aan de verlenging van het auteursrecht en zal zeker 90 procent van de opbrengst naar de platenmaatschappijen gaan.

Ook de Europese Commissie heeft een initiatief gelanceerd op het auteursrecht op muziekuitvoeringen te verlengen, ditmaal naar maar liefst 95 jaar. Ook dit voorstel staat bloot aan stevige kritiek. De drijvende kracht achter de initiatieven tot verlenging van auteursrechten is waarschijnlijk het feit dat de rechten op vele populaire hits uit de jaren vijftig binnenkort zullen verlopen.

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (43)

"Het is een morele zaak om te zorgen dat de uitvoerenden hun hele leven van hun prestatie kunnen profiteren.
Achterlijk... ik heb zoveel prestaties geleverd (en ga ik nog leveren) waarvan ik niet langer kan profiteren dan de dag waarop ervoor betaald wordt. In de informatica wordt een programma 3, 5 of op zijn hoogst een jaar of 10 gebruikt, en dan verkoop je het niet meer; er moet een nieuwere versie komen, of al zijn. Je moet dus constant blijven werken en prestaties leveren om geld binnen te krijgen.

Waarom zouden muzikanten en dergelijke dan hun hele leven van het componeren van een muziekstuk (= schrijven van een programma) moeten profiteren? Er zijn "artiesten" die 1 of 2 hits hebben gehad, hiermee achterlijk rijk zijn geworden (lees: meerdere tientallen miljoenen hebben binnengehaald) en waar je nu niks meer van hoort.
Ik snap wel waar je heen wilt, maar het is natuurlijk onzin om de IT-markt te willen vergelijken met de muziek-markt.

Jouw software is nog steeds jouw software, en je zou het nog steeds kunnen verkopen. Enige probleem is dat de markt er voor dat specifieke stukje software er over een paar jaar niet meer is, omdat de techniek ook altijd verder gaat.

Terwijl er voor muziek (en andere 'kunsten', zoals schilderijen, boeken, etc) altijd een markt is. Over 10 jaar kan ik nog steeds genieten van muziek die iemand nu maakt.

Heb je een dusdanig goed idee bedacht wat niemand anders heeft, en wil je er permanent geld mee verdienen, dan moet je er patent op aanvragen en je techniek licenseren aan wie er geld voor over heeft.
Ik zou niet weten waarom het onzin is om die vergelijking te maken. Inderdaad, de IT-markt gaat snel. Maar ook voor muziek en films geldt dat nieuwere werken populairder zijn dan oudere werken. Natuurlijk zijn er mensen die naar klassieke muziek uit de 18e eeuw luisteren of wat recenter: Elvis. De meeste mensen luisteren echter wel naar iets wat nieuwer is.

Als een ontwikkelaar iets programmeert, dan zit daar heel wat meer werk in dan veel liedjes. Enkele liedjes zijn zeer bekend en hebben een kwartiertje gekost om ze te schrijven... op zich een prestatie waarmee je boven menigeen uitstijgt. Maar wat rechtvaardigt het onophoudelijk profiteren ervan?

Voor zowel programmeren als componeren heb je creativiteit nodig. Voor programmeren daarnaast ook nog intelligentie... Niet alleen het idee, maar ook stevig denkwerk. Voor componeren hoef je voornamelijk het idee in je kop te krijgen. Nogmaals: wat maakt dat een betere prestatie dat daar een vele malen grotere beloning (of kans erop) kan rechtvaardigen?

Nog een ander ding: niet alleen componerende musici hebben bijzondere rechten; ook de uitvoerende musici hebben die. Als er een opname van is gemaakt, dan krijgen ze een extra vergoeding voor iedere kopie of uitzending, bovenop de normale gage. Waar blijft mijn extra vergoeding voor alle softwarelicenties die aan klanten verkocht worden voor het project waar ik al enkele jaren aan meewerk? Valt zelden over te onderhandelen...

Er mag best verdiend worden aan muziek hoor... alleen de proporties zijn te ver zoek. Andere talenten zoals bijvoorbeeld topvoetballers moeten ook in relatief korte tijd hun pensioen opbouwen, of moeten ze beloond blijven worden voor prestaties uit het verleden? Rechten op de dvd's van voetbalwedstrijden zoals bij uitvoerende musici?
En na het overlijden van die voetballers moeten de families van die voetballers nog 70 jaar lang van inkomsten worden voorzien die voortkomen uit die dvd's?

Talentvolle componisten / musici / artiesten etc. hebben genoeg mogelijkheden om een rijkelijk pensioen voor zichzelf op te bouwen, daar is geen levenslang + 70 jaar vergoeding voor nodig. Minder getalenteerde exemplaren moeten maar gewoon werken voor hun geld, net als de rest. Gaan ze in het weekend maar in een kroeg spelen ofzo.

Voor wat betreft de termijn: 14 jaar vind ik lang zat. Zolang kreeg men in de 18e eeuw (in de USA) om e.e.a. te exploiteren (zie die presentatie van Lawrence Lessig). Distributie is nog nooit zo goedkoop en snel geweest en het publiek is nog nooit zo groot geweest (dankzij de explosieve groei van de wereldbevolking in de 20e en 21e eeuw). In 14 jaar tijd kun je er dus enorm van profiteren. Bovendien kun je daarna ook nog optreden wat ook enorm oplevert.

Nog iets: iedereen profiteert van de kennis, ervaring etc. van generaties van mensen. Mensen die dus een andere prestatie hebben verricht, die veel belangrijker is dan een leuk deuntje. Denk bijvoorbeeld aan landbouw, huizenbouw, wegenbouw. Denk aan geld (of had je liever schelpen of specerijen gehad). Denk aan eigenlijk alles wat jouw leven zoveel aangenamer maakt dan dat het eeuwen geleden was. Of wil je daar ook nog even voor betalen?

Profiteren van een prestatie mag best, maar op een gegeven moment hoort het gewoon aan iedereen toe.
Voor zowel programmeren als componeren heb je creativiteit nodig. Voor programmeren daarnaast ook nog intelligentie... Niet alleen het idee, maar ook stevig denkwerk. Voor componeren hoef je voornamelijk het idee in je kop te krijgen. Nogmaals: wat maakt dat een betere prestatie dat daar een vele malen grotere beloning (of kans erop) kan rechtvaardigen?
Twee opmerkingen:

Programmeerwerk valt onder precies hetzelfde auteursrecht (al schrijven programmeurs meestal copyright ;)) als muziek. Dat je als IT-er meestal in een bedrijf werkt en al je rechten af moet staan, is precies hetzelfde wat musici bij een groot platenlabel overkomt. Als je voor jezelf begint en software schrijft, kan je daar net zo goed jarenlang de vruchten van plukken (zie onafhankelijke softwarebedrijfjes).

De tweede opmerking is wat off-topic, en is dat componeren echt wel wat denkwerk vereist - tussen het idee in je kop en het gepolijste product dat mensen echt aanspreekt zitten nog wel een paar stappen. De meeste stukjes programmeerwerk zijn lang niet zo ingewikkeld als een goed gecomponeerd stuk vind ik.

Zoals ik hierboven ook al ergens geschreven heb, ik vind dat auteursrecht wel best. Als het me niet aanstaat dat je nu 70 jaar lang op je programma kan zitten dan zoek ik wel FLOSS software die hetzelfde doet, en net zo zoek ik dan wel muziek die onder de Creative Commons wordt geschaard (denk aan bijv Magnatune).
Hier zijn wat lobbyisten van de platenmaatschappijen aan het werk gegaan... Vreemd dat de britse regering zomaar van standpunt veranderd...

Inhoudelijk gezien is het natuurlijk wel rechtvaardig dat als je een succesvol muzikant bent je niet lijdzaam moet toezien hoe je composities die je op jonge leeftijd gemaakt hebt verkracht worden doordat je auteursrecht vervalt, maar kunnen ze niet de regel zo maken dat het auteursrecht niet na een bepaalde periode vervalt maar pas als de auteur overlijdt? Lijkt mij een veel betere oplossing, zowel voor de artiesten als voor de mensen die dit soort muziek graag rechtenvrij ziet.
Dit is volgens mij de op één punt na beste oplossing. Want hoe ga dan om met al die moorden? Als dat beantwoord wordt sta ik pas echt 100% achter dat systeem.
Dit was ook het eerste wat ik dacht: er zal weer veel geld naar lobbyisten gevloeid zijn. Gisteren kwam ik het initiatief "Change Congress" van Lawrence Lessig voor het eerst tegen. Hij toont heel goed aan hoe fout het huidige systeem is in de presentatie onderaan deze pagina: http://change-congress.org/about/

[Reactie gewijzigd door AndrewF op 14 december 2008 15:37]

GB is dan ook de 51-st state van de US. Het is daar heel gebruikelijk dat (media)bedrijven een regering "sponsord". T 'is nog een kwestie van tijd dat het hier ook (meer) gaat gebeuren......
*Lawrence Lessig
Ongetwijfeld weer een schimmig lobby groepje aan het werk geweest. Precies de reden waarom ik geen nieuwe CD's van grote labels meer koop maar alleen van independents/tweedehands.
Maffia is het, ze hebben zelfs hun eigen extortion rackets: RIAA, Buma-Stemra, Brein.

Ik heb het al vaker gezegd en ik blijf het zeggen: platenmaatschappijen zijn achterhaald, ze bieden geen enkele toegevoegde waarde meer: Distributie kan tegenwoordig gratis via p2p, informatie over muziek en artiesten kan op het net overal gevonden worden dus voor promotie heb je ook geen platenmaatschappij nodig. Wat doet een platenmaatschappij verder nog? Voor vet geld wurgcontracten aflsuiten met een handje vol artiesten die je vervolgens ongevraagd zwaar gehyped overal door je strot krijgt geduwd? En daar moet ik voor gaan betalen? Dacht het niet. Als die hele criminele bende failliet gaat zal ik er geen traan om laten. Muziek zal er altijd gemaakt worden en manieren om daar geld mee te verdienen zullen altijd bedacht worden.

Edit: En wie gelooft dat deze wetsvoorstellen in de verste verte ook maar iets met "bezorgdheid over de oudedagsvoorzieningen van artiesten" van doen hebben is heel, heel erg naïef.

[Reactie gewijzigd door Agnostic op 13 december 2008 14:09]

Op zich zou ik er geen probleem mee hebben om muziek voor een lange periode (70 tot 90 jaar na de dood van de artiest) te reserveren voor de artiest en zijn of haar nabestaanden. Mooie muziek raakt veel mensen, en het lijkt me onverstandig om er roofbouw op te plegen. Daarnaast garandeert het, ook voor artiesten die vroeg overlijden, een mogelijkheid om de nabestaanden levensruimte te geven.

Maar, de werkelijkheid gooit een aantal problemen op:
- De rechten zijn ook nog geldig als ze niet meer bij de artiest/schrijver zelf, maar bij de platenmaatschappij liggen. Zeker omdat veel artiesten al hun rechten in hun contract over moeten doen aan de platenmaatschappij is dat belangrijk. Omdat de rechten bij de platenmaatschappijen liggen, gaat 90% naar allerlei managers die naar mijn mening geen enkel recht hebben op dat geld, en komt maar een klein deel bij de artiesten terecht.
- De lengte van de rechtenperiode is compleet afhankelijk van hoe oud een artiest wordt. Als een artiest een jaar na zijn hit sterft, blijven de rechten 1+70=71 jaar gereserveerd. Als een artiest 70 jaar na zijn hit sterft, blijven de rechten voor 70+70=140 jaar gereserveerd.
- Er is geen restrictie op de prijs die betaald moet worden voor het gebruik van muziek, en het is vaak zelfs mogelijk om het (commercieel) gebruik van de muziek te blokkeren. Het reserveren van de rechten moet er niet toe leiden dat de muziek 'verboden terrein' wordt, of dat de kosten om het te mogen gebruiken zo ver oplopen, dat het gebruik onmogelijk wordt. Dat wil niet zeggen dat muziek gratis nagespeeld moet kunnen worden, maar wel dat het mogelijk moet zijn om het na te spelen, en dat de prijs redelijk moet zijn.

Vooral de combinatie van het eerste en het laatste punt is belangrijk. Als de platenmaatschappij de verdiensten voor de rechten binnenkrijgt, zullen ze hogere prijzen eisen, omdat het geld over meer mensen worden verdeeld.
Daarom lijkt het me handiger om voor te stellen dat de rechten op de muziek onomkeerbaar aan de artiest/schrijver worden toegewezen, en dat die een platenmaatschappij via een overeenkomst het recht geven hun muziek te distribueren. Dat lijkt mij rechtvaardiger voor de artiesten, en ik denk dat het dit soort problemen ook een stuk minder ingewikkeld maakt.
"Volgens de tegenstanders zullen de artiesten echter weinig tot niets overhouden aan de verlenging van het auteursrecht en zal zeker 90 procent van de opbrengst naar de platenmaatschappijen gaan."

Bij Buma Stemra is het zo dan 1/3 naar de muziek schrijver(s) gaat, 1/3 naar de Tekstdichter(s), en 1/3 naar de Publisher (platen maatschappij). Het lijkt me ook logisch dat wanneer iemand komt te overlijden zijn/haar deel dan naar de nabestaanden gaan. 20 jaar verlenging vind ik een erg goede zaak! :)
Waarom 20 jaar gerechtvaardigd? De nabestaanden hebben in princiepe niets te maken met de verdiensten van hun ouder. Daarvoor bestaat het erfrecht.

Het huidige systeem is opgezet dat 70 jaar lang men kan genieten van de royalties, dat betekend voor een jonge artiest (in zijn twintiger jaren) er tot een jaar of 90 van kan genieten. NB. de gemiddelde leeftijd van de man is lager dan 90.

Ik zie daarom ook meer in een systeem waarbij de royalties verlopen na overlijden van de auteur/artiest. Een verlenging is mijn inziens niet meer dan het spekken van de zakken van de platenmaatschappijen.

Nee ik vind dit geen goede regeling.
Maar ik vind het sowieso belachelijk dat een artiest bv 50 jaar na het schrijven van een hit daar nog geld voor krijgt, ook al doet hij er helemaal niks meer voor. Als ik stop met werken, dan houden mijn inkomsten ook op.
Als je pensioen opbouwt niet. De royalties zijn het pensioen van een artiest. Als iemand een hit maakt die 50 jaar na dato nog gedraaid wordt is dat een prestatie die iemand die bijvoorbeeld blikjes in een fabriek telt niet kan benaderen. Die artiest dient daarvoor betaald te worden (of zijn nabestaande).
Als je pensioen opbouwt niet.
En dat kunnen artiesten niet wil je zeggen?
Als iemand een hit maakt die 50 jaar na dato nog gedraaid wordt is dat een prestatie die iemand die bijvoorbeeld blikjes in een fabriek telt niet kan benaderen. Die artiest dient daarvoor betaald te worden (of zijn nabestaande).
Als je een medicijn hebt uitgevonden, dan kan dat honderden jaren later nog gebruikt worden. Toch verloopt je patent daarop na 20 jaar. Waarom zijn artiesten zieliger dan mensen die patent op een uitvinding aanvragen?
Ik ben het helemaal met je eens, maar er is wel degelijk een goede reden voor dat verschil. Een patent maakt het moeilijk voor andere partijen om door te ontwikkelen op een vinding. Bovendien ontmoedigt het de partij die de vinding heeft om door te ontwikkelen: deze is immers verzekerd van een continue stroom inkomsten. Als patenten nog langer geldig waren, werd er waarschijnlijk veel minder commercieel medisch onderzoek uitgevoerd.

In het geval van auteursrecht is een dergelijk probleem er niet. Het enige gevolg is dat velen voor een zeer lange tijd geld moeten betalen aan 'vertegenwoordigers' van een overledene.

Veel zelfstandigen regelen zelf hun pensioen. Ik zie inderdaad niet in waarom artiesten dat ineens niet zouden kunnen en afhankelijk moeten zijn van bijna-eeuwige royalties.
Hmmm, kan een artiest tijdens zijn actieve loopbaan dan geen pensioen opbouwen net zoals de rest van de bevoling??
Akkoord, maar we vinden het wel normaal dat kinderen van hun ouders erven, en dat hun kinderen dan weer doorerven van hen, enz. Want zeg nu zelf, wat hebben die kinderen dan wel bijgedragen aan het kapitaal van hun ouders?
Persoonlijk heb ik ze niet allemaal op een rij en vind ik dat we maar gewoon de principes van het Oud Testament moeten toepassen: als iemand sterft, gaat alles gewoon naar de gemeenschap. Dan kunnen we meteen ook belastingen afschaffen. Als kinderen echt talent hebben, dan komen ze er ook wel zonder verdekte subsidie van pa en ma.

[Reactie gewijzigd door Pleroma op 13 december 2008 15:08]

BUMA/STEMRA is een organisatie die voor iedereen behalve de 10 of 20 topartiesten van Nederland geld kost. Een band die ieder weekend live in kroegen speelt laat door kroegeigenaren een dikke 1300 euro aan rechten lappen en ziet daar zelf geen cent van terug. Ze mogen wel ieder jaar hun contributie lappen.
Ik had begrepen dat artiesten zo'n belachelijke goeie royalties regeling hadden omdat ze geen pensioen op kunnen bouwen en dit als een soort pensioen moet dienen. Maar het gaat wat ver om je pensioen na je overlijden nog door te betalen.
Dit is al een zeer oude link, maar nog steeds erg van toepassing:

Lawrence Lessig - Free Culture

Het is een redelijk lange presentatie misschien om zomaar eventjes te beluisteren, maar het is zeer de moeite waard!

[Reactie gewijzigd door TetsuoShima op 13 december 2008 14:15]

Ik vind ook de video over de Amen Break heel interessant. Die 6 seconden break uit een bestaand nummer heeft een muziekstijl voortgebracht en wordt nog steeds gebruikt in bv reclames. (ik zag net nog op tv een horloge reclame met het sample) Het legt voor mij goed uit waarom het voor de cultuur van belang is dat met eerder gemaakt werk/kunst kan worden verder gewerkt.

Video 18 minuten:
"Video explains the world's most important 6-sec drum loop"
Hoe presteert de muzieklobby het toch om in deze tijd van openheid en public domain deze ouderwetse opvattingen verder op te rekken? 50 jaar lijkt mij méér dan genoeg om te verdienen aan je hit, hell, bij elke andere 'uitvinding' is het korter!
Waarom zou een platenmaatschappij nog bijna een eeuw na het overlijden van een artiest in godsnaam nog rechten moeten hebben?
Eigenlijk maakt het juist "in deze tijd van openheid en public domain" (ik jat even jouw tekst ;)) geen donder meer uit hoe lang het auteursrecht geldig blijft.

Het auteursrecht valt door de nihile kosten van kopieren en distribueren (sleep mp3 bestand naar email en ram op 'send', bij wijze van spreken) toch niet meer op een reeele manier te beschermen. Mensen die beseffen dat daarmee hun bedrijfsmodel toch echt op steeds lossere poten komt te staan, zullen een nieuw model gaan zoeken.

Voor mijn part verlengen ze het naar duizend jaar; dat is hardstikke mooi want dan blijft je Creative Commons Non-Commercial licentie ook duizend jaar geldig!
Helaas is dit in zekere zin de praktijk: zou het auteursrecht inderdaad effectief gehandhaafd (kunnen) worden, dan zouden democratische processing binnen de kortste keren het systeem tot rationele proporties terugbrengen. Nu blijven we zitten met een halfbakken systeem, dat grote delen van het cultureel erfgoed effectief ontoegankelijk maakt. De maatschappelijk schade door het huidige excessieve auteursrecht is moeilijk te meten, maar waarschijnlijk een factor 10 groter dan wat het nu uitgevers en advocaten oplevert.

20 jaar auteursrecht (na publicatie) is in alle gevallen genoeg om investeringen terug te verdienen. Al het meerdere is een private belasting op kennis, die helaas wel heel gemakkelijk door onze slecht geïnformeerde politici (die delen in de buit) wordt weggegeven.

Alle sentimenten over arme auteurs, pensioenen, niet kunnen erven van 'eigendom' (auteursrecht is geen eigendom, het is een overheidsingreep op de markt), zijn smoesjes, het gaat gewoon om de centen...

[Reactie gewijzigd door jhellingman op 15 december 2008 11:04]

Het is inderdaad bijzonder, een werknemer moet in 40 jaar zijn pensioen zien op te bouwen. Nu is de situatie wel iets anders, maar verlengen tot 70 of zelfs 95 jaar, daar zullen wereldwijd maar een handjevol artiesten beter van worden. De rest ligt 70 tot 95 jaar ná het uitbrengen van een nummer, al lang en breed onder de groene zoden.

Typisch gevalletje corruptie, overheid die zich laat omkopen door een lobby-groep.
Deze maatregel is niet bedoeld voor artiesten, het is bedoeld voor de industrie.

De huidige industrie structuur is behoorlijk verouderd en staat op instorten, door deze maatregel er door te drukken hebben ze nog 20 jaar extra om wat geld af te troggelen aangezien heden ten dage internet gemeengoed is.

Door internet kunnen artiesten nu zelf uitgever worden en ook reclame maken, ze hebben de 'expertise', kapitaal, distributie en noem maar op van de platenlabels niet meer nodig. Dit zal op termijn de huidige structuur aardig gaan aanpassen..

Overigens verwacht ik niet dat de huidige industrie zich hierop zal aanpassen, ik verwacht gewoon dat alles bij het oude blijft zolang de huidige managers de komende tijd gewoon door kunnen incasseren. Over 20 jaar verlengen ze de termijn nog wel een keertje ;)
Persoonlijk vind ik zelfs dat de rechten moeten vervallen na de dood van de componist, hij is namelijk de enige die volgens mij recht heeft om er geld mee te verdienen. (Alhoewel, dan begint men gewoon artiesten omver te knallen zodat ze de muziek mogen gebruiken, lijkt mij ook niet echt bevorderlijk voor de muziekindustrie. :p) Maar je snapt wel wat ik bedoel, door die auteursrechten verdienen platenmaatschappijen zeer lang, en dus veel meer dan de artiest zelf, aan die muziek. Spijtig dat niet meer muziekgroepen het proberen zonder platenlabel, er zijn mogelijkheden genoeg dezer dagen voor promotie en logistiek (iTunes, myspace, youtube, enz.) mogelijkheden genoeg eraan te verdienen.
Als je een huis bouwt kan dat in theorie voor eeuwig familiebezit blijven. Waarom zou dat voor de vruchten van intellectuele arbeid anders moeten zijn. Alleen de eigenaar zou het recht mogen hebben te bepalen wat er met zijn eigendom gebeurt, als de rest van de mensheid zijn keuze niet leuk vind, pech gehad.
Dan zou ik graag zien dat jij de architect van je huis ook voor eeuwig blijft betalen... immers het is toch zijn werkt geweest. En uiteraard ook de bouwvakkers dat zijn de uitvoerderden geweest.
Als erfgenaam moet je een hoop belasting op een erfenis betalen, en in het geval van een huis op de marktwaarde daarvan, wat dus richting de maatschappij gaat. Voor intellectuele eigendommen is dat niet zo, daar kan je zoveel aan verdienen als je wil, totdat ze verlopen, wat op deze manier nooit gebeurt als de termijnen steeds worden verlengd.
Als iedereen zo dacht als jij zouden een hele hoop producten, waaronder ook veel alledaagse geneesmiddelen, nog heel, heel erg duur zijn omdat deze vanwege patent-issues maar door één bedrijf gemaakt mag worden...
Laten we vooral de rechten voor onbepaalde tijd vastleggen, stel je voor dat Elvis over 50 jaar niets meer verdient :+
Omdat een huis een eigendom is en een 'intellectuele creatie' een abstract begrip waar je geen eigenaar van kunt zijn. Je kunt die twee niet op een zinnige manier met elkaar vergelijken.

[Reactie gewijzigd door Reinier Jonker op 14 december 2008 17:31]

Kan iemand mij nu eens uitleggen waarom auteursrecht geldt tot 70 jaar na de dood van de artiest terwijl bv een octrooi maar 20 jaar geldt. Voor een octrooi heeft een bedrijf misschien miljoenen moeten investeren in de ontwikkeling van bv een geneesmiddel en zij krijgen slechts 20 jaar om dit geld terug te verdienen. Dit terwijl eender wie een dom liedje verzint, dat in weze niks kost, hier tot 70 jaar na zijn dood (het idee alleen al klinkt gewoon ridicuul) de vruchten mag van plukken? What the hell?
Er is een groot verschil tussen octrooien en auteursrechten: als jij een boek schrijft of een liedje met een verhaal over Jan die van Antje houdt, dan mag ik best ook een boek of liedje schrijven over twee mensen die van elkaar houden. Daarentegen als jij een octrooi verwerft op een bepaalde manier van doen (denk aan Amazon's 1-click patent), dan schakelt dat iedereen uit die iets wil doen wat daar teveel op lijkt.

Dat klinkt kort door de bocht, maar om het nog anders te zeggen: bij auteursrecht gaat het erom of ik kan aantonen dat ik mijn werk niet van jou gekopieerd heb, maar bij octrooirecht maakt dat niks uit - als jij een octrooi hebt moet ik aantonen dat mijn vinding er eerder was, en dat is natuurlijk veel moeilijker.

Daarmee is een octrooi dus potentieel "schadelijker" voor de maatschappij, en moet het dus minder lang geldig zijn om dat gevaar in te perken (disclaimer: ik ben geen jurist, dus het lukt me hier ook voor geen meter om dit precies te formuleren :P)
De vergelijking gaat nog verder.
Een liedje kun je meteen na het "ontwikkelen" geld aan verdienen, terwijl dat bij patenten vaak niet het geval is.
Voor patenten moet je dus best wel hard je best doen om het binnen die tijd op de markt te krijgen en winstgevend te maken.
De balans is helemaal zoek. Laat me een voorbeeld geven: mijn ouders spelen in één van de grote Nederlandse orkesten. Dit betaalt redelijk goed, maar is een onzeker bestaan aangezien de overheid vaak het eerst bezuinigt op cultuur. (wat vaak belachelijk is omdat daar relatief weinig geld aan wordt besteed - ook al zou je alles wegbezuinigen dan zijn bijvoorbeeld de verliezen aan de OV-chipkaart nog steeds veel groter)

De ondernemingsraad van het orkest van mijn ouders is ziek - alleen maar hielenlikkers van de directie, en niets dat je er als één persoon aan kunt doen. Daarnaast is de bond al helemaal ziek - ze weigeren bijvoorbeeld in actie te komen als de Opera ineens een DVD gaat distribueren zonder daar rechten over te betalen. Mijn ouders durven niet te staken, want dan bestaat (niet onrealistisch) het risico dat hun orkest opgedoekt zal worden omdat ze niet een laag genoeg profiel houden - ze zouden als voorbeeld gesteld worden. Dit is in het verleden al minstens één keer gebeurd.

De enige manier zou dus zijn om buiten de ondernemingsraden om alle orkesten te verenigen, een nieuwe bond op te richten en dan te staken om een aantal eisen te kunnen stellen; maar dit lijkt een onmogelijk grote taak.. en zelfs dan bestaat het risico dat door een omweg een voorbeeld gesteld zal worden om de mensen bang te maken.

Het is overigens erg moeilijk om een orkest rendabel te maken - er bestaat best wel interesse, de muziek trekt volle zalen; maar de huur die betaald moet worden is vaak erg hoog en op tournees wordt meestal verlies geleden. Of dit is door een gebrek aan efficientie of omdat het werkelijk onmogelijk is weet ik niet, maar voor directies is het aantrekkelijk om zo veel mogelijk rechten van de musici af te snoepen - inclusief rechten op een planning. Je zou als orkestmusicant op een gegeven moment dus gewoon ingehuurd kunnen worden zonder daar meer dan een paar dagen vooruit iets van te horen - en dat werkt niet omdat de samenhang van een orkest erg belangrijk is voor de kwaliteit. Verder moet er altijd hard gestudeerd worden.

De mogelijkheid bestaat zeker dat een aantal van deze maatregelen terecht zijn, het probleem is dat de musici zich niet kunnen beschermen aangezien de enige mensen met enige immuniteit (ondernemingsraden en de vakbond) in de zak zitten van directies en de overheid.
Waar doel je hier op?

In dit geval is volgens mij een prima businessmodel te maken op het uitvoeren van muziek in een concertzaal. Mensen betalen, artiesten worden betaalt voor hun prestatie, daarmee basta.

Voor een opname op CD/DVD van deze uitvoering geldt gewoon een auteursrecht en naburige rechten (het onderscheid is waanzinnig, in het Amerikaanse model bestaat het concept naburige rechten trouwens niet: waarom ze dan wel die 95 jarige termijn uit het Amerikaanse recht willen overnemen is mij volgens mij een truuk om de volgende verlenging van het auteursrecht straks te kunnen rechtvaardigen, als de naburige rechten de auteursrechten overstijgen), die kan dus ook nog uitgebaat worden, dat is potentieel met winst verkocht worden, danwel gebruikt als promotie materiaal voor de uitvoeringen. Voor een dergelijk product is een auteursrechttermijn van 20 jaar ruim voldoende om de investering terug te verdienen (omdat het een bij-product is van de primaire business van de concert zaal zou zelfs een termijn van 5 jaar al meer dan genoeg zijn). De huidige leven + 70 of 50 jaar is excessief.

Royalties gelijkstellen aan een pensioen is je laten afschepen met een dooie mus, artiesten zouden slimmer moeten zijn.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True