Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 54 reacties

SpaceX heeft videobeelden vrijgegeven van een eerder uitgevoerde test met zijn Crew Dragon-capsule. De ruimtevaartorganisatie wil de module met behulp van zijn SuperDraco-stuwmotoren op vaste grond kunnen laten landen met de precisie van een helikopter.

SpaceX SuperDraco-testDe test werd op 24 november 2015 uitgevoerd, maar SpaceX heeft nu pas de beelden vrijgegeven. Te zien is hoe de Dragon-capsule aan een kabel vlak boven de grond hangt. Op het moment dat de SuperDraco-stuwmotoren aangezet worden, zweeft de capsule zelfstandig boven de grond. In totaal is de capsule voorzien van acht SuperDraco-motoren, die in 'jet pack'-paren zijn bevestigd.

Tijdens de test, die vijf seconden duurde, wist SpaceX de Dragon-capsule stabiel te laten zweven. De SuperDraco-motoren genereerden daarbij zo'n 147kN aan stuwkracht. Het zijn veel krachtigere varianten van de reguliere Draco-motoren die al gebruikt worden op de Dragon-vrachtcapsules van SpaceX. In de ruimte worden de stuwmotoren gebruikt om de capsule naar het ISS te navigeren nadat hij is losgekoppeld van zijn lanceerraket.

Het uiteindelijke doel van SpaceX is om zijn Dragon-capsule op de grond te kunnen laten landen met behulp van de stuwmotoren. Momenteel keren de ruimtecapsules met vracht terug naar de aarde met behulp van parachutes en landen ze in zee. Bij de eerste bemande vluchten met de Dragon V2-module zal ook nog in zee geland worden, zonder gebruik te maken van de stuwraketten.

Ruimteorganisatie NASA gaf in november 2015 groen licht aan SpaceX om bemande ruimtemissies naar het ISS te gaan uitvoeren. Een dergelijke missie moet in 2017 voor het eerst plaatsvinden. SpaceX zal hiervoor zijn Falcon 9-raket en Crew Dragon-ruimtecapsule gebruiken. Sinds 2012 voert het commerciële ruimtevaartbedrijf van Elon Musk al vrachtmissies uit naar het ISS. Hiervoor wordt een vrachtvariant van de Dragon-capsule gebruikt.

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (54)

Wat ik me altijd afvraag, dit verbruikt toch veel meer brandstof? Die moet ook mee naar boven, dus extra gewicht dus ook extra brandstof nodig bij lanceren?

Wat is er mis met parachutes, denk ik dan :P Of een combinatie?

[Reactie gewijzigd door D-Three op 22 januari 2016 14:06]

Die brandstof gaat toch wel mee naar boven, of ze er nou mee gaan landen of niet. Het fungeert namelijk als een dubbel systeem in dit geval.

De primaire functie is uiteraard om er mee te kunnen landen op land, echter... die brandstof wordt ook gebruikt in geval van nood! Bij een 'mission abort' rammen deze 8 SuperDraco's alle brandstof d'r in een paar seconden doorheen om bij de raket weg te komen indien die bezig is te ontploffen.

Wanneer zoiets gebeurt wordt er uiteraard niet meer geland met motoren, maar met de parachutes :) Hier onder de video van die abort test, was afgelopen zomer... machtig stukje techniek hoor, als je dat ding zo weg ziet schieten. Zit echt debiel veel power achter :D
Crew Dragon’s abort system is powered by eight SuperDraco engines which together produce 120,000 pounds of axial thrust.
120.000 pounds of thrust bij die abort test op 100% power, 33.000 pounds bij deze test. Dat betekent dus dat hij op ong ~27% van zijn capaciteit vuurt hier in deze test. (Ps. SuperDraco's hebben een throttlerange van 20-100%).

https://www.youtube.com/watch?v=1_FXVjf46T8

Het hele doel ervan is in ieder geval om de capsule zelf snel weer te kunnen hergebruiken en dat wordt een kostbare zaak wanneer het ding in zee terecht komt en je alles uit elkaar moet halen om te kijken wat voor schade het zoute water aangericht heeft.

[Reactie gewijzigd door Spooksel op 22 januari 2016 16:10]

Ja, het kost extra brandstof maar daarvoor krijg je extreem veel precisie terug. Bij parachutes ben je overgeleverd aan de grillen van moeder natuur waar je terecht komt. Bij het in zee landen is dat niet een enorm issue omdat de zee best groot is[citation needed] maar als je op een landingsplatform wil landen of in de buurt van een interessant object in het geval van landen op een andere planeet dan bieden stuwmotoren een enorm voordeel.
Het klopt dat de zee best groot is, maar de landing footprint is vrij nauwkeurig te bepalen. Op deze pagina kun je zien met hoeveel kilometer de verschillende capsules de verwachte landingsplek hebben gemist. Bij een demo van SpaceX was dit slechts 800 meter! Dus je argument dat je aan de grillen van moeder natuur bent overgeleverd is niet helemaal juist.

Op een andere planeet zal altijd de voorkeur uitgaan om met een parachute te landen, omdat het gebruik van stuwmotoren gelijk staat aan het meenemen van brandstof (=extra massa) op een een interplanetaire baan, iets wat ontzettend duur is. Alleen als de atmosfeer zo dun is dat parachutes weinig effect hebben, iets wat het geval is op Mars, zal gebruik worden gemaakt van stuwmotoren om af te remmen.

[Reactie gewijzigd door Propuls1on op 22 januari 2016 14:49]

800m met parachutes ten opzichte van < 1 m die je met stuwraketten kunt behalen. De grillen van moeder natuur is wellicht wat overdreven, maar zeker voor landingen op land en (dus) op andere planeten dan Aarde maakt het een enorm verschil of je een precisie van minstens 800m of maximaal een meter hebt, zeker in combinatie met camera's aan boord van het vaartuig waarmee je bij een buitenaardse landing naar een geschikte landingsplek kan zoeken en erheen kan sturen. Heb je ook geen 'bubbelplastic' meer nodig om een veilige landing te garanderen ;)
Voor wat betreft het extra brandstof heb je een punt, maar zolang je stuwraketten krachtig genoeg zijn is dat niet het grootste issue ter wereld. (En brandstof kost relatief weinig ten opzichte van de apparatuur...)

[Reactie gewijzigd door Evest op 22 januari 2016 14:57]

Maar die < 1 m nauwkeurigheid komt wel met het nadeel dat het veel duurder is omdat je meer massa dient mee te nemen tijdens de lancering.

Krachtige stuwraketten hebben niets met het probleem te maken dat iets in een baan om de aarde brengen gewoon ontzettend duur is. Gebaseerd op deze pagina kost het ongeveer $2200 dollar voor de Falcon Heavy en $4100 voor de Falcon 9 om ťťn kilogram brandstof in een Low Earth Orbit (LEO) te brengen. Voor interplanetaire banen zal dit veel meer zijn. Dus extra brandstof meenemen is dus heel duur.

Als je aanneemt dat de massa nodig voor de terugkeer naar aarde ongeveer de helft is van totale hoeveelheid brandstof een Dragon capsule kan meenemen (=1,290 kg). Dan voor $2200 dollar per kilogram, zou dit op 1.4 miljoen dollar bovenop de originele lanceerkosten komen. Ik hoop dat je hierdoor mijn voorkeur voor parachutes kan begrijpen ;)

Overigens is dat 'bubbelplastic' niet meer nodig hoor ;)

@below, inderdaad, zoals ik al zei, omdat de atmosfeer van Mars heel dun is ;)

[Reactie gewijzigd door Propuls1on op 22 januari 2016 15:13]

Die skycrane gebruikte stuwraketten O-)

En daarom des te mooier dat de atmosfeer van Mars zo dun is, anders hadden we nog nooit een robot aan een kraan die met raketmotoren in de lucht wordt gehouden op de grond neer gezet. :)

[Reactie gewijzigd door Evest op 22 januari 2016 15:04]

Dat is natuurlijk selectief quoten wat je doet nu.

Die 800m is de nauwkeurigste, maar er staan ook missers tussen van 900km, 400km, 210km etc waarop het berekende punt gemist word.

Dat lijken me toch wel redelijke grillen hoor. En stel dat je beacon stuk gaat, dan is een gebied met een straal van 10km al een flink gebied om te moeten doorzoeken
Klopt, maar dat is wel meer dan 40 jaar geleden. En die 800 meter was de enige waarde van SpaceX zelf, het bedrijf waar dit artikel over gaat. Het lijkt mij dat dit wel een indicatie is van waar SpaceX toe in staat is.
Je vergeet 1 ding: het zijn geen kleine lichte parachutes. Die parachute meenemen kost ook een hoop gewicht en brandstof. Wil je op een andere planeet terug opstijgen of wil je materiaal uitzetten dan kan zo een parachute zelfs in de weg zitten. Waarom denk je bijvoorbeeld dat er o.a. geŽxperimenteerd is geweest met o.a. een airbag systeem of waarom de Apollo maanlander geen parachute had?

Heb je ooit ook al eens gekeken hoe men bijvoorbeeld de remparachute van de space shuttle terug opvouwde of hoe groot dat ding was? Hoeveel manuren er nodig waren om die na te kijken en opnieuw in te pakken?

De Dragon capsule heeft ook parachutes, naast deze motoren die in geval van nood gebruikt zullen worden. Een parachute past alleen niet in het principe van landen, tanken en terug opstijgen. Daar kost dat te veel tijd voor.
Ik gok er op dat het niet hebben van een parachute bij de Apollo maanlander eerder te maken heeft met het niet hebben van een atmosfeer op de maan dan met gewicht. De return capsule voor de astronauten om op de aarde te landen had wel degelijk een set parachutes.
Op dit moment worden er voor de Soyuz capsule parachutes + een ontploffing gebruikt. Parachuten kunnen niet genoeg remmen voor een zachte landing en de ontploffing gebeurt op het allerlaatste om de landing nog iets zachter te maken.

De thrusters zijn flexibeler. Ze worden gebruikt bij het escape system en de landing. Hierdoor valt het aantal brandstof wel mee, aangezien dit toch mee moet voor de escape.
Die raketontsteking die de Soyuz vlak voor de landing doet is trouwens ook maar een speldenprikje en de landing zelf is alsnog allerminst zacht te noemen.
In an ESA training video, astronaut Paolo Nespoli described his experience as, “For me, it felt like a head-on collision between a truck and and a small car, and of course I was in the small car.”
http://space.gizmodo.com/...-detachment-to-1726819539

Dan gok ik zo dat astronauten over een paar jaar toch liever het Dragon systeem hebben waarbij ze gewoon netjes op 4 pootjes terecht komen in een voertuig dat zelfs nog even kan zweven voordat ie helemaal tot stilstand komt :)
Ik heb me er verder nog niet in verdiept, maar ik vermoed dat het grootste deel van de daling met parachutes zal zijn, en de boosters voor enkele seconden voor touchdown geactiveerd worden voor een zachte landing.
Dat vroeg ik mij ook nog af, kon er zo snel niets over vinden vinden. Bij het landen van de Falcon 9-draagrakket worden ook geen parachutes gebruikt, maar wordt er twee keer afgeremd met de stuwmotoren: de reentry burn en landing burn.

Met een parachute heb je natuurlijk veel meer last van wind. Dat zou je wellicht ook weer met stuwmotoren bij kunnen sturen, maar het maakt een precieze landing veel ingewikkelder schijnt.
Het is zeker niet ontworpen om in samenwerking met parachutes te werken, maar 'gewoon' freefall all the way en daarna een stukje powered flight tot je aan de grond staat.

ZIe ook deze animatie van SpaceX waarin ze laten zien hoe het de bedoeling is:
https://www.youtube.com/watch?v=Cf_-g3UWQ04
Er zitten wel degelijk chutes in de capsule, voor nood. Luister maar naar de uitleg tussen 5m00s en 5m20s hier. Verrassenderwijs hoorde ik hier ook dat twee motoren kunnen uitvallen en dat-ie dan nog goed kan landen - ik vermoed dan wel dat we hier naar vier paar motoren kijken, dus 8 totaal.
Ik beweer ook nergens dat er geen parachutes zouden zijn, ik zeg alleen dat het idee is om ze (uiteindelijk) niet (meer) te gebruiken tijdens de landing. Mits uiteraard in noodgevallen; motorfalen, verbruik van brandstof bij een abort, etc.

NASA zou het sowieso _nooit_ toelaten als een ruimtevaartuig geheel zonder parachutes zou zijn, 1 mankementje en je komt als een baksteen naar beneden :P Die parachutes zullen hoe dan ook altijd aanwezig zijn in het toestel, maar hopelijk nooit nodig zijn zodra landingen op het land eenmaal toegestaan worden :)

[Reactie gewijzigd door Spooksel op 22 januari 2016 16:54]

Het ontwikkelplan voor de landingen van de Crew Dragon bestaat uit meerdere fases (~3)

1) De eerste bemande vluchten zullen in zee landen dmv parachutes, the old fasioned way.
2) In een later stadium worden de SuperDraco's ingezet ter ondersteuning van de landing, toepasselijk de 'propulsion assisted landing' genoemd.
3) Het uiteindelijke doel is om de Dragon geheel door middel van de SuperDraco's te laten landen. Kort na re-entry zullen ze kort vuren om te checken of de SuperDraco's naar behoren werken:
- Als dat het geval is wordt het pad van de afdaling gericht op de landingsplaats en voert de Dragon een 'suicide-burn' uit (SpaceX noemt het liever "Hoverslam" want.. awesome-factor en het klinkt wat minder gevaarlijk). Dat wil zeggen: precies op het goede moment vol gas geven zodat de Dragon in een keer van terminale snelheid naar stilstand afremt en zachtjes op zijn pootjes terecht komt.
- Als de SuperDraco's niet goed blijken te werken tijdens de test wordt het glijpad zo aangepast dat er door middel van de parachute wordt geland in zee.
( 4) Uiteindelijk willen ze natuurlijk van die parachute af, als de propulsive landing een voldoende betrouwbaarheid heeft bewezen zullen alle landingen propulsive zijn).

Overigens heeft de Crew Dragon meer dan voldoende brandstof aan boord om deze landing uit te voeren. IIRC valt de gemiddelde re-entry capsule uiteindelijk met tegen de 200 m/s (apollo-missies: 180 m/s). De Crew Dragon heeft een delta-v van naar schatting 430 m/s dus zou bij wijze van spreken twee keer kunnen landen (oftewel: er is brandstof om nog even te hoveren).
Verder zit er natuurlijk ook een aardige veiligheidsmarge ingebouwd in de hoeveelheid thrust die het totaal van 8 SuperDraco's kunnen leveren. Dat hij kan zweven op (zoals hierboven werd berekend) 27% van zijn volledige kracht betekent ook dat hij het eventueel met minder motoren af kan als er toch een probleem optreedt (gegeven dat geen twee motoren van hetzelfde paar falen).
"(gegeven dat geen twee motoren van hetzelfde paar falen) "
Laat dat in het geval van schade nou net het meest waarschijnlijke zijn.
Je zou maar net op een paar KM hoogte met 430m/s een gans in je jet-pack krijgen.
dank voor de toevoeging :)
Uiteindelijk moet het zonder parachutes werken en zullen de parachutes alleen als backup dienen.
En daardoor heb ik het idee dat het gebruik van deze SuperDraco motoren niet heel erg efficiŽnt is. Tijdens de lancering dient de brandstof voor de terugkeer al meegenomen te worden, wat weer meer brandstof vereist tijdens de lancering. De massa van zo een parachutesysteem is relatief licht (voor Apollo was de massa van het parachutesysteem zo'n 60 kilogram), terwijl de massa van de brandstof voor een terugkeer veel groter is. De brandstof massa van de Dragon is 1,290 kilogram, al een deel hier voor gebruikt worden voor bijvoorbeeld de de-orbit burn. Toch lijkt het dat een aanzienlijke hoeveelheid brandstof nodig is om de Dragon weer te laten landen, terwijl een prima, lichtgewicht alternatief al beschikbaar is (het parachutsysteem). Het enige voordeel dat ik mij kan bedenken is dat de Dragon dan op een landing pad landt en het dus niet nodig zal zijn om bijvoorbeeld vaartuigen in te zetten, al vraag ik me af of dit echt veel kostenbesparing zal opleveren.
En daar staat tegenover dat je heel precies kunt landen in alle omstandigheden en je de capsule heel snel weer kunt gaan hergebruiken omdat je in principe enkel de brandstof bij te vullen hebt. Bij een parachute heb je wel wat meer werk.
De superdraco's worden ook gebruikt als launch escape systeem en hebben die brandstof al aan boord.

[Reactie gewijzigd door Templer op 22 januari 2016 15:21]

Dat doen de russen al jaren tijdens hun landingen omdat zij vanwege verschillende redenen (vooral lanceerlocatie) op vaste grond moeten landen. Dragon zal uiteindelijk de landing volledig op de motoren uitvoeren.
Ja, maar de motoren en de brandstof op de capsule worden ook gebruikt als ontsnappingsmechanisme als tijdens te lancering de draagraket ontploft of on brand vliegt of weet ik veel wat. Het alternatief is zo'n torentje warmee je de capsule van de raket aftrekt.
Dit is meer een "omdat we het toch meenemen kunnen we er net zo goed mee landen" idee. Het scheelt ook behoorlijk als je niet een heel recovery team de zee hoeft te sturen om de capsule uit t water te vissen. De eerste paar vluchten (4 IIRC) zullen wel met parachute landen tot het systeem gevalideerd is en goedgekeurd voor bemande vluchten. Er zullen sowieso altijd parachutes aanwezig zijn voor noodgevallen.

EDITs: formatting en extra info.

[Reactie gewijzigd door Kiwivogel op 22 januari 2016 14:29]

Het was even zoeken weer, maar hier is iemand die je vraag wel goed beantwoord: http://space.stackexchang...escent-of-the-first-stage

Waar het op neer komt is: Ten eerste is het waarschijnlijk niet eens lichter met parachutes. Parachutes op een veilige manier doen is verrassend lastig op basis van andere antwoorden die ik heb gelezen op space.SE. Daarnaast is het gebrek aan controle met parachutes inderdaad een punt, maar op zich zijn het niet super duur om een dergelijke search & retrieve uit te voeren zoals bij de Russen. Wel stelt het meer eisen aan weersomstandigheden, want je moet zeker zijn dat je niet land in een stad o.i.d. (en ja, ze kunnen iets bijsturen, maar met verkeerde winden kan dit wel degelijk een issue zijn). En laatste grootte punt zijn parachutes extreem veeleisend aan de structuur van je object, de schok die er doorheen gaat is gigantisch en dat maakt iets minder uit met de Dragon capsule, maar is een relatief groter punt bij de Falcon en dezelfde techniek gebruiken in beide gevallen is dus sowieso een voordeel.

En daarnaast heeft Elon Musk natuurlijk ook gewoon z'n dromen over Mars https://www.youtube.com/watch?v=PULkWGHeIQQ&t=4m37s xD

[Reactie gewijzigd door David Mulder op 22 januari 2016 14:53]

Wat is er mis met parachutes, denk ik dan :P Of een combinatie?
Zoals Musk eens zei: "Als aliens op de aarde landen met behulp van parachutes hoeven we niet al te angstig voor ze te zijn."
Wat was eigenlijk het nadeel bij de space shuttle, die dus gewoon als een soort van vliegtuig kon landen? Dacht dat die alweer jaar of 4 niet meer gebruikt wordt, maar dat was toch ook een aardige methode om iets uit de ruimte goed op aarde te krijgen?
Het nadeel van de spaceshuttle was meervoudig:
  • Extreem verouderd. De laatste space shuttle vlucht had nog steeds computer hardware uit pakweg begin jaren 80 aan boord.
  • Extreem duur in onderhoud. behalve de vluchtkosten van de space shuttle, moest deze na iedere vlucht volledig gecontroleerd worden, waarbij delen van de shuttle ook gewoon vervangen moesten worden
  • De shuttle kon niet letterlijk 'als een vliegtuig' landen. Piloten noemden de shuttle ook gewoon een 'zwevende baksteen'. Ja, je stortte iets minder hard naar beneden als een Russische ruimtecapsule, maar vliegen deed het ding niet. Besturen op zich was al moeilijk genoeg.
  • Relatief onbetrouwbaar. Door een combinatie van bovenstaande punten was de shuttle eigenlijk onbetrouwbaar. 2 van de vijf zijn bij lancering verongelukt.
  • Onveilig. De twee solid boosters die aan de shuttle zijn bevestigd zijn inherent onveilig. Deze kun je namelijk bij een gevaarlijke situatie nooit uitschakelen. Von Braun (je weet wel, de grondlegger van rakettechnologie) zei zelfs dat men nooit of te nimmer solid fuel brandstof in combinatie met bemande missies moest combineren.

[Reactie gewijzigd door walteij op 22 januari 2016 14:04]

Dat de hardware extreem verouderd was, is irrelevant. Zoals NASA het zelf zegt:
The space shuttle's five general purpose computers computers, or GPCs, are slow and have little memory compared to modern home computers. On the other hand, no one straps the latest-and-greatest desktop computer inside a machine that vibrates like an old truck on a washboard road while requiring it to get a spacecraft into orbit and back safely.

In other words, when it comes to flying the shuttle, reliability means far more than performance.
De ruimtevaartindustrie is de meest conservatieve die er is. Enkel hardware die quasi gegarandeerd foutloos werkt wordt de ruimte ingestuurd. Dat impliceert meestal dat die hardware enkele generaties achterloopt.

Verder vind ik de onbetrouwbaarheid van de solid boosters niet bewezen. Akkoord, Challenger is ontploft door het falen van een SRB, maar Challenger had nooit mogen vliegen (het was die dag gewoon te koud voor de SRB's). Dat is een managementfout, geen inherent probleem met solid boosters.
SpaceX is wel druk bezig geweest om NASA te overtuigen om minder conservatief te zijn. Ze hebben regelmatig bewezen dat moderne consumentenelectronica zoveel verbeterd is in de afgelopen decennia dat het vaak goed genoeg is voor de ruimtevaart. Dat scheelde SpaceX miljoenen in de ontwikkeling, en dan ontwikkelen ze alle prints nog in-house ook.
Hardware: Ze hardware is inderdaad erg stabiel, wat een pluspunt is. nadeel is echter, dat voor deze verouderde hardware ook reserve onderdelen en kennis aanwezig moet zijn. De kennis was nog wel aanwezig, maar reserve onderdelen zijn/waren erg moeilijk verkrijgbaar en het meeste zal dus speciaal voor de shuttles opnieuw gefabriceerd moeten worden.

Ik zeg niet dat de solid boosters zelf onveilig waren. Sterker nog, ik denk dat de solid boosters goed ontworpen waren en prima geschikt zijn voor onbemande vluchten. Solid boosters moeten echter niet gebruikt worden in combinatie met een bemande vlucht. je neemt daarin een te groot risico met mensenlevens.
Een satelliet (hoe duur ook) kan opnieuw gebouwd worden, een mens niet.
Reserve onderdelen of kennis is geen probleem. De verouderde hardware word nog steeds gebruikt voor ruimte missies, zoals hierboven aangegeven word gaat betrouwbaarheid voor!

Als het nodig is willen de chipsbakkers echt wel nieuwe chips voor je maken, puur en alleen al vanwege de prestige.

Aanvulling: srb ontploffing had te maken met de buiten temperatuur waardoor 1 van de O ringen te ver gekrompen was en hier door brandstof kwam.

[Reactie gewijzigd door AeoN909 op 22 januari 2016 14:59]

En de SRB technologie had zich al bewezen bij de ICBM's. Volgens mij was dan ook gebruik gemaakt van dezelfde productielijn. Het Space Launch System zal in de toekomst wederom dezelfde boosters hergebruiken.
  • Relatief onbetrouwbaar. Door een combinatie van bovenstaande punten was de shuttle eigenlijk onbetrouwbaar. 2 van de vijf zijn bij lancering verongelukt.
  • Onveilig. De twee solid boosters die aan de shuttle zijn bevestigd zijn inherent onveilig. Deze kun je namelijk bij een gevaarlijke situatie nooit uitschakelen. Von Braun (je weet wel, de grondlegger van rakettechnologie) zei zelfs dat men nooit of te nimmer solid fuel brandstof in combinatie met bemande missies moest combineren.
nu schets je wel een vertekend beeld; Ja 2 van de 5 zijn verongelukt, maar dat zijn maar 2 ongelukken uit heel veel vluchten. Niet zo dat er maar 5 vluchten zijn geweest.
Een van die twee ongelukken lag aan een probleem met juist die boosters, dus dat is hetzelfde punt.
Ik wist dat ik deze reactie zou krijgen. Ik ben het met je eens dat de nuance wat ontbrak in die zin ;).
Feit is wel dat 2 van de 5 de space shuttles, ondanks dat ze na iedere 'vlucht' nagenoeg volledig uit elkaar gehaald worden en weer opnieuw in elkaar werden gezet, door een 'relatief klein' (ja, bewust zo opgeschreven) volledig zijn vernietigd.

Je punt met betrekking tot de boosters kunnen we over discussiŽren. Feit is en blijft dat het gewoon absurd onveilig is om bemande vluchten uit te voeren met solid boosters.
Kleine doch belangrijke correctie, Challenger is verongelukt tijdens de start door een probleem met de solid booster, Columbia is verongelukt tijdens re-entry vanwege een beschadiging aan de vleugel (die bij het opstijgen is veroorzaakt).
Klopt niet helemaal. Een is bij de lancering verongelukt en een bij de terugkeer in de dampkring
]De shuttle kon niet letterlijk 'als een vliegtuig' landen. Piloten noemden de shuttle ook gewoon een 'zwevende baksteen'. Ja, je stortte iets minder hard naar beneden als een Russische ruimtecapsule, maar vliegen deed het ding niet. Besturen op zich was al moeilijk genoeg.
Niet waar. De glijhoek was extreem natuurlijk maar de Shuttle was makkelijk te besturen en vebazingwekkend manouvreerbaar. In Nasa simulators heeft hij zelfs barrel loops gedaan. Er bestaan een aantal redelijk serieuze PC simulators voor (onder andere in X-Plane10) waar je dit zelf kan proberen.

Overigens merk je van de extreme glijhoek vrijwel niets als je vliegt. De Shuttle vloog verbazingwekkend als een Starfighter of een eerste generatie F5.
Het werkte, maar het programma had een relatief hoge kans op ongelukken en kostte gewoon bakken met geld. Volgens mij het geldargument de doorslaggevende reden dat besloten is te stoppen met de ondersteuning van de Space Shuttles.
Je had geen ontsnappingsmogelijkheid als er iets mis zou gaan. Kost ook enorm veel geld omdat je een groot deel van de raket weggooit.
Tijdens de ontwikkeling van de spaceshuttle beloofde Nasa dat het apparaat keer op keer opnieuw ingezet kon worden. Dat klopte ook maar in de praktijk bleek dat ze de spaceshuttle na elke vlucht zon'n beetje helemaal uit elkaar moesten halen om hem weer in conditie te krijgen voor een veilige volgende vlucht. Vooral de tegels van het hitteschild bleken niet geschikt om meerdere re-entrys te doorstaan.

Al met al viel het zodanig tegen dat Nasa's budget voor het grootste deel op ging aan de shuttle vluchten. Het resultaat daarvan is weer dat bemande vluchten sinds de laatste Apollo vlucht niet meer verder dan een orbit 400 km rond de aarde zijn geweest.
Het was duur, want je nam altijd het volledige schip mee, de ruimte voor cargo en ruimte voor mensen. en na elke landing werd een shuttle volledig getest en onderhouden, wat gewoon te duur was

Maar er zijn ook nog ideeŽn voor de Dream chaser https://en.wikipedia.org/wiki/Dream_Chaser
dit is een space shuttle achtig schip maar veel lichter.
Simpel gezegd was het ding te complex en te duur.
De Space Shuttle was een typisch geval van "design by committee". Talloze partijen waren er bij betrokken en die hadden allemaal hun eigen wensen en eisen zonder rekening met elkaar te houden. Zo wilde de luchtmacht(?) perse kunnen opstijgen en landen zonder over Russisch grondgebied te komen. Niet over Rusland gaan maar over de pool vliegen kan ook maar is een stuk minder efficient en je hebt grotere motoren (bij het opstijgen) en grotere vleugels (bij het landen) nodig. In praktijk hebben ze het volgens mij nooit gedaan maar het heeft wel z'n stempel gedrukt op het hele ontwerp. Zo waren er nog tientallen eisen waar de SpaceShuttle aan moest voldoen. Het leger wilde ook de optie hebben om er bommen mee te gooien. De industrie wilde het ding gebruiken om er satelieten te lanceren. Het congres bedacht dat het leuk zou zijn om Russische sattelieten uit de ruimte te plukken. Het ding moest ook naar het ISS kunnen vliegen (dat hebben we echte gedaan). De eisen bleven maar opstapelen en uiteraard moest het allemaal zo goedkoop mogelijk. Dat heeft voor een heel stel onhandige compromissen geleid.
Het kan inderdaad ook zo. Maar die vleugels moet je ook mee naar boven nemen, en ze zijn kwetsbaar, zoals ze ook bij de Shuttle gemerkt hebben.
Zoals anderen al hebben aangehaald waren ze erg duur en onveilig:

http://science.ksc.nasa.g...commission/Appendix-F.txt

Van de 7 Space Shuttles zijn Challenger en Columbia ontploft.
Die burn ziet er erg stabiel uit, en dat is goed nieuws voor precieze landingen en manoeuvres. De Dragon-capsule zelf weegt overigens maar 4200 kg leeg en de stuwkracht van 33000 lb (bijna 15000 kg) is een stuk meer dan dat. Ik ben zeer benieuwd wat SpaceX de komende tijd gaat doen want ze leveren erg mooi en innovatief werk :)

[Reactie gewijzigd door Evest op 22 januari 2016 17:39]

nog een stukje extra info: de motoren draaien hier op ongeveer 30% van hun maximum vermogen.

100% vermogen ziet er zo uit: https://youtu.be/OpH684lNUB8?t=947
onboard: https://www.youtube.com/watch?v=wcHD9AmkxA0

[Reactie gewijzigd door flippy.nl op 22 januari 2016 15:45]

Toch eens kijken in hoeverre me dat bij Kerbal Space Program lukt. :)
Een capsule landen door een suicide-burn uit te voeren met Sepatron's.. zou dat lukken? 8)7
Mooi hoor, Nu nog de ruimte in.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True