Waar zou ik aan 'stemmingmakerij' doen?
Ik plaats vraagtekens bij dat onderzoek en onderbouw dat met argumenten... namelijk de gekozen onderzoeksmethode zegt verdomd weinig... enkel dat bezoekersaantallen met een derde afnemen (waarbij de onderzoekers overigens ook al opmerkten dat het effect qua afname in het begin van de meetperiode veel hoger was, maar dit effect zeer tijdelijk was en later het bezoek weer aantrok... dat toen hun onderzoeksperiode opeens 'afgelopen' was, was natuurlijk handig om te kunnen blijven melden dat het gemiddelde afname best hoog was)...
Verder, mn belangrijkste argument is dat hier een bepaald idee als 'we moeten wat eraan doen'... kennelijk per definitie al aangenomen wordt als zou dat ook per definitie een 'succesvolle' methode zijn... maar vergeet men dan ook te definieren wat een 'succes' is in de bestrijding van anorexia...
Afname van het bezoek in absolute aantallen aan zulke websites is bij mijn weten nog lang geen afname van de problemen van anorexia patienten .....
daarvoor heb je therapeuten en begeleiders nodig .... de budgetten die daarvoor beschikbaar zijn zijn nog steeds vels te laag, laat Rouvoet dààr iets aan doen, maar warschijnlijk is de 'oplossing' om bedrijven opeens tot iets te gaan verplichten voor zijn ministerie gewoon de 'goedkopere' oplossing.
Datzelfde kunnen ze vast ook wel doen bij fora's voor depressivo's met zelfmoord gedachten.
fijn idee, dat je vast onbegrenst kunt uitbreiden met alle mogelijke punten waar mensen op het punt kunnen staan een beslissing te nemen, die mogelijk ook negatief kan uitwerken.
Een belangrijk punt is echter... heeft dat nu zin? Voorkom je ook maar iets mee, of help je de maatschappij ermee?
of gaat het enkel erom dat de politiek de indruk wil wekken: "
kijk eens, we doen er iets aan."...
Zònder dat er daadwerkelijk iets gedaan wordt en mogelijk zelfs, juist de handelingen die een overheid wél kan nemen (bv door programma's te ondersteunen die de problemen bij het ontstaan zo snel mogelijk lokaliseren en therapie aanbieden, of beschikbaarheid van therapeuten of begeleiding van gezinnen) nagelaten worden ....
het is een populistische methode om bij zulke problemen opeens te gaan wijzen naar kennelijk 'zichtbare verbanden' en daar opeens een oorzaak-gevolg-verband in te gaan leggen; hetzelfde zie je bv ook bij een breed-populaire mening over games met geweld en het optreden van geweld op scholen...
Ook dan zie je snel stemmen opkomen die roepen om vooral 'waarschuwingsteksten' te gaan plaatsen... alsof dat nu werkelijk een oplossing zou zijn en nog eens los gezien van de vraag hoe een mogelijk verband ertussen dan daadwerkelijk ligt ... ( wat meestal toch wel een stukje ingewikkelder is dan het idee dat 'die geweldgames geweld zouden oproepen' .... precies zozeer zullen die anorexiasites niet anorexia oproepen, maar zijn ze een zichtbare uiting van zulke problemen; bestrijding van die problemen kun je ook niet 'afdoen' met en simplistisch; 'kijk eens, als we een waarschuwingstekst plaatsen gaat opeens het bezoek met een derde weg,.. de eerste paar maanden.)
[Reactie gewijzigd door RM-rf op woensdag 22 april 2009 10:10]
Stemmingmakerij, want Rouvoet heeft de ondankbare taak om de Jeugd enGezin portefeuille te hebben. Dan is er vervolgens besloten om géén verbod op te gooien (wat heel goed is). Dan proberen ze iets anders, namelijk de ISP's te bewegen mee te werken aan waarschuwings teksten voor iets wat gewoon een ziekte is, een trend schijnt te worden, en wat we toch liever in de kiem gesmoord zien worden.
En vervolgens zie jij dit geval als een beïnvloeding van jou bewegingsvrijheid / keuzevrijheid?
Het is niet alsof ze je visvergunning afpakken, ze pakken een verontrustende trend aan, die we allemaal liever kwijt dan rijk zijn.
In die zin vind ik dat je een beetje doet aan stemmingmakerij.
fijn idee, dat je vast onbegrenst kunt uitbreiden met alle mogelijke punten waar mensen op het punt kunnen staan een beslissing te nemen, die mogelijk ook negatief kan uitwerken.
Ja goed, als je zo wat mensen over kan halen is het toch prima? Er is geen verbod, het mag allemaal door, maar je word ff extra herinnerd aan de feiten.
alsof dat nu werkelijk een oplossing zou zijn en nog eens los gezien van de vraag hoe een mogelijk verband ertussen dan daadwerkelijk ligt [....]
Dus we doen er niks aan omdat het probleem niet direct word uitgeroeid? Vind ik weer wat kortzichtig van je. Je ziet hopelijk dat zulke websites een probleem in stand houden. Dan is tegengas geven een heel goed idee vind ik.
Een verband tussen websites die je uitleggen hoe je af kunt vallen, het verborgen kan houden voor familie/vrienden, je aanmoedigen nog dunner te worden en Anorexia?
Je maakt een grapje?
[Reactie gewijzigd door EnzoMatrix op woensdag 22 april 2009 10:40]
Stemmingmakerij, want ...
mag ik je dan vragen eens op te zoeken wat 'stemmingmakerij' betekent,
Dat je het niet eens bent met mijn geuitte mening is je goed recht... Maar dat maakt mijn mening niet direkt 'stemmingmakerij'.
Serieus vind ik het tzeker niet leuk dat jij mijn post kennelijk zo betiteld: een mening waarmee je het misschien niet eens bent direkt 'stemmingmakerij' noemen is juist zelf ... tjah
Ja goed, als je zo wat mensen over kan halen is het toch prima?
je draait het om...... nergens is namelijk aanleiding te vermoeden dat zulke waarschuwingen veel effect hebben..
het aangehaalde onderzoekt toont hooguit aan dat de bezoekersaantallen tijdelijk dalen, maar niet welke groepen dan minder bezoeken, of of bij bepaalde doelgroepen de schadelijke effecten van anorexia weggaat als ze die websites maar niet meer bezoeken
er is een heleboel grond te vermoeden dat juist de grootste risicogroepen met de zwaarste problemen, zich niet sterk daardoor laten beinvloeddden...
verder, zelfs als het bezoek aan die sites minder wordt, het maakt de psychische gevolgen en het optreden van anorexia heus _niet_ minder...
Anorexia is een ziekte die bestaat los van het bestaan van zulke websites en als je het wilt bestrijden, moet je zorg dragen voor effectieve psychische begeleiding, theapie en het opmerkzaam zijn bij de potentiele doelgroepen (pubermeisjes) die mogelijk symptomen kunnen tonen...
Overigens is het wel heel simplistisch gedacht als je suggereert dat meisjes kennelijk niet zouden weten dat ze ziek zijn, of dat het op te lossen is 'door ze eventjes te vertellen dat die informatie verkeerd' is....
Meisjes met anorexia krijgen dat nu juist met zeer grote regelmaat te horen, en deels vormt dat juist ook een deel van de negatieve spiraal , waarbij zeker ook meespeelt dat hu psychische problemen veelal ook breder zijn dan die van eten algemeen (veelal is het 'niet-eten' ook een vorm van afleiding van de andere psycho-sociale problemen van zulke meisjes)...
Nogmaals. ik stel heel duidelijk te betwijfelen of een simpele technische 'oplossing' ook maar enig positief effect hebt, en dat zou een heel belangrijkste eerste gegeven zijn voor doorvoering van iedere politieke bestuursmaatregel, namelijk de vraag of de 'doelstelling' (namelijk afname van anorexia-problemen) bereikbaar is hierdoor .