Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 141 reacties

Ubuntu-oprichter en miljonair Mark Shuttleworth zegt in een interview met een Oostenrijkse website dat Canonical in gesprek is met de Debian-community om de freeze-datum bij het ontwikkelen van nieuwe releases gelijk te gaan trekken.

Ubuntu logoTijdens de freeze-periode worden geen nieuwe features aan het besturingssysteem meer toegevoegd. Shuttleworth stelt in het vraaggesprek met Der Standard dat tijdens de freeze-fase zowel Ubuntu- als Debianontwikkelaars mogelijk samen gaan bekijken welke versies van de verschillende softwarecomponenten rijp zijn om als stabiel te worden beschouwd en welke pakketten voor de stabiliteit juist een oudere versie vereisen. De Ubuntu-topman geeft aan dat de partijen het niet altijd eens hoeven te zijn over de gemaakte keuzes. Het is door de mogelijke samenwerking tussen de twee ontwikkelgemeenschappen wel mogelijk dat de eerstvolgende Ubuntu LTS-release niet in april 2010 - waarbij versienummer 10.04 LTS zou worden meegegeven - uit zal komen, maar een half jaar later.

Mocht het Ubuntu en Debian lukken om tot harde afspraken over het gelijktrekken van de freeze-cycli te komen, dan hoopt Shuttleworth dat opensource-ontwikkelaars door de heldere deadlines vaker geneigd zullen zijn om versneld bugfixes in hun pakketten door te voeren. Ook hoopt Shuttleworth dat meer Linux-distributies zich aansluiten bij de vaste freeze-data.

Shuttleworth gaat ook kort in op het druk in aanbouw zijnde Gnome 3.0, waarvan de shells-feature een van de belangrijkste vernieuwingen is. Zo wijst de Ubuntu-topman op een fundamentele zwakheid van Gnome die uit gebruikersonderzoek naar voren is gekomen: het is voor veel mensen onduidelijk waar elke applicatie zijn data opslaat. Overigens wijst Shuttleworth erop dat dit probleem ook bestaat in Windows en OS X, maar dat Linux-ontwikkelaars zich kunnen onderscheiden als zij hier een goede oplossing voor weten te vinden. Ten slotte wil Shuttleworth niet concreet ingaan op de vraag of de eerstvolgende Ubuntu - versie 9.10 die in oktober zal uitkomen - een ander thema zal krijgen, mogelijk zonder de kenmerkende bruine kleurstelling.

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (141)

Debian en Ubuntu zijn zo'n beetje tegenovergestelden wat release-management betreft.
Ubuntu brengt iedere 6 maanden een nieuwe versie uit, Debian eens per 2 jaar.
Ubuntu houdt strak vast aan 6 maanden. Als het dan niet af is dan brengen ze minder uit.
Debian houdt strak vast aan features. Als het niet af is dan wachten ze met releasen.

Ik zou me kunnen voorstellen dat ze de LTS (Long Term Support) releases van Ubuntu laten samenvallen met de releases van Debian. Die twee zitten veel meer op hetzelfde tijdsschema, en het zou voor Ubuntu ook erg handig zijn als ze hun LTS releases kunnen baseren op de stabiele releases van Debian, dat spaart ze 90% van het werk. Ik ben er namelijk al lang achter dat Ubuntu moeite heeft met hun LTS verhaal waar te maken. Ondersteuning voor oude versies is commericieel ook helemaal niet zo interessant.

Als ze zich baseren op de stabiele releases van Debian, dan doen de Debian mensen het grootste deel van het werk (zoals altijd ;) en hoeft Ubuntu alleen maar hun eigen aanpassingen te onderhouden. (Lees hier aub geen afkeuring in, dit is de juiste aanpak. Niet tien keer het wiel opnieuw uitvinden, maar gebruiken wat goed is en alleen het slechte is vervangen.)


Ik denk dat de aanleiding is dat de Ubuntu mensen er achter komen dat ze steeds verder van Debian afdwalen, en dus steeds meer zelf moeten doen. Op eigen houtje verder gaan is niet realistisch, het is juist de kracht van Ubuntu dat ze zich op een klein stuk kunnen focussen en de rest aan Debian overlaten. Hun eigen aanpassingen dumpen en terug gaan naar een "pure" Debian is ook niet mogelijk, dan zijn ze zo al hun gebruikers kwijt.
Ze moeten dus proberen om er voor te zorgen dat zoveel mogelijk van hun aanpassingen zo snel mogelijk in Debian terecht komen. Met gesynchroniseerde schema's gaat dat beter, al denk ik niet dat Debian zich ooit aan 1 datum laat binden.
Als ze zich baseren op de stabiele releases van Debian, dan doen de Debian mensen het grootste deel van het werk (zoals altijd ;) en hoeft Ubuntu alleen maar hun eigen aanpassingen te onderhouden. (Lees hier aub geen afkeuring in, dit is de juiste aanpak. Niet tien keer het wiel opnieuw uitvinden, maar gebruiken wat goed is en alleen het slechte is vervangen.)

Inderdaad, het wordt tijd dat de vele distro's eens goed gaan samenwerken. Natuurlijk is het zo dat iedereen een OS kan kiezen dat bij hem past maar op dit moment wordt er veel werk dubbel gedaan. Als er een betere samenwerking is, zal de ontwikkeling van Linux sneller gaan en worden alle OSen beter.
het is voor veel mensen onduidelijk waar elke applicatie zijn data opslaat.
Dat klopt als een bus, daar heb ik ook soms nogal wat problemen mee. Wellicht een idee om de vaak 3 of 4 letterige mapnamen iets vollediger uit te schrijven en er iets meer structuur in aan te brengen. Nu heb ik bijvoorbeeld bin, dev, etc, lib, mnt, opt, tmp, usr, proc, root, sbin, ..... allemaal in mijn root staan. Niet heel overzichtelijk.

[Reactie gewijzigd door DutchStoner op 13 juli 2009 19:16]

Die benamingen zijn vastgelegd in de LSB, en behoren sinds 40 jaar tot het erfgoed van Unix. Je voorstel is dus absurd. En bovendien slaat een gebruiker geen bestanden op in de locaties die je net opnoemde.
Dus omdat het 40 jaar geleden is afgesproken en opgenomen in LSB is iedere wijziging absurd?

Het gaat er trouwens niet over waar IK mijn bestanden opsla, maar waar een applicatie zijn bestanden opslaat.
Het is simpel: als een programma met user privileges runt moet de data in een subfolder van ~/ (de homedir) opgeslagen worden. De app heeft simpelweg geen rechten om daarbuiten te schrijven (enkele uitzonderingen zoals user-writable gemounte filesystems en /tmp daargelaten).

Als het een gnome app is, is de kans groot dat de data in ~/.gnome of ./gnome2 wordt opgeslagen. Evenzo is geldt dat voor kde apps en ~/.kde.

De grootste problemen zijn voor apps die nergens bij willen horen en hun eigen ding gaan doen. De data daarvan kan overal binnen ~/ worden opgeslagen, hoewel over het algemeen geldt (vuistregel) dat de data binnen de dir van de app zelf wordt opgeslagen.

En ja, het is absurd om de ordening van de Linux filesystem hiërarchie compleet om te gooien omdat een paar stakkers hun research niet goed doen (lmgtfy anyone?). De dirs en hun functie zijn niet alleen gestandaardiseerd, maar ook goed gedocumenteerd, dus iedereen kan er prima achter komen wat waar staat en waarom.
Het systeem omgooien zal de kennis die elke Linux user (poweruser of niet) heeft opgebouwd in 1klap null and void maken. Tel daarbij op dat er geen gegronde technische redenen voor zijn, en t is simpelweg niet slim, op z'n zachtst uitgedrukt.

Een veel handigere oplossing is bijvoorbeeld gewoon tooltips te implementeren in de filemanagers (zoals Dolphin en Nautilus) die, als je op de dir met je cursor rust, een overzichtje geeft van wat de folder is en wat er allemaal in staat.

[Reactie gewijzigd door Jeanpaul145 op 13 juli 2009 23:49]

Jou applicaties slaan zijn data (over het algemeen, de programma in userspace) op in ~/... 99% van de desktop applicaties slaan hun data daar op. Voor de KDE-Project programma is het volgensmij in ~/.kde/.... Ik vindt dit een duidelijke indeling..

Het veranderen van /bin /dev etc... Zou ik echt vreselijk vinden, dat haalt alle duidelijkheid uit de opbouw + de compatibiliteit met andere linux distro's / *nix ossen verdwijnen voor een groot deel.

Misschien is het voor de beginner wat lastig, maar als je eenmaal door hebt weet je precies waar alles staat.

Bij windows is het voor mij (ik ben sinds kort weer een beetje bezig met windows) een stuk lastiger, omdat alles voor de beginner redelijk verborgen is (ik gebruik Win7). Maar na een tijdje wordt het voor mij vast een stuk duidelijker.
Zeker sinds Windows Vista heeft Windows een heel vergelijkbare opzet. De Windows map voor systeembestanden. De Program Files map voor programmabestanden. De Users map voor programmadata en gebruikersbestanden, per gebruiker alles in een losse map. Verder heb je nog de Public gebruiker waar je instellingen voor alle gebruikers op kan slaan. Helaas snappen niet alle programmeurs deze zeer ingewikkelde onmogelijke indeling, waardoor er nogal wat programma's kapot gingen toen Vista werd uitgebracht. Vaak omdat instellingen maar op een willekeurige plek werden opgeslagen (bijv. de program files map, waar je toch echt beheerdersrechten voor zou moeten hebben naar mijn idee).
Inderdaad, een van de verbeteringen die MS in vista geprobeerd heeft.
En waar nogal wat programma's op mank lopen.
Ook zie ik soms héél oude programma's die hun settings en userconfigs mooi in de program data folder zetten.
En dat terwijl die proggies 5 jaar ouder zijn dan Vista!
Dus het ligt duidelijk aan de manier van programmeren. Nu heeft microsoft er zelf ook regelmatig tegen gezondigd.

De user folder en de library is dan weer in 7 beter opgezet.
Standaard heeft de user zijn eigen folders + de public folders isn zijn lib staan, maar is het ook gemakkelijk uit te breiden naar andere folders.
Ik hou er bijvoorbeeld van om mijn data op een andere (data-) partitie te zetten en nu kan ik die heel gemakkelijk toevoegen in mijn lib en als default location zetten.
zodanig dat bij een 'New' of save as direct mijn folders voorgesteld worden.
Waar het in het verleden nogal eens navigeren geblazen was naar de d:\data.
Ook blijkt het nu gemakelijker om de users naar de D: te verhuizen zodanig ik enkel 1 schijf dien te backuppen en alles mee heb. programma's herinstaleer ik wel indien nodig.
Ik ben geen beginner en soms raak ik ook in de war. Dat komt in mijn geval door de applicatie managers.

Sommige software (Zope) die ik aan de hand applicatiedocumentatie installeer plaatst mijn databestanden in de user space. Als ik dezelfde software met apt installeer ben ik ~ een uur kwijt om alles vinden. (Ongeveer evenveel als handmatig installeren :)

Verschillende programeurs hanteren hun eigen ideeën. Zope wil graag een eigen user vanwege security. Debian wil dat het systeem de applicatie draagt. Debian is eigenaar van de packagemanager en geeft je geen keus.

Het zou super zijn als daar wat duidelijkheid in komt.
Dat programma kan prima een eigen user ed aanmaken hoor
Debian werkt dat niet tegen

Kijk maar bijvoorbeeld naar Apache. Dat draait ook onder een eigen user
Bij windows is het de bedoeling dat het in documents and settings/%user%/local settings/application data terecht komt echter hebben veel programma's daar lak aan.
bij windows is er ook niets dat je belet om een map C:\ikbenteluiomnaarmijnhomedirectorytebladeren te maken. Op unix kan een gewone gebruiker helemaal niets buiten zijn eigen homedirectory, en kunnen zijn programma's ook alleen maar daar bestanden kwijt.
Een unix systeem kan daarom niet door een gewone gebruiker vervuild worden. Uitzondering: de /tmp map, maar dat lost zich vanzelf op bij de volgende reboot.
Moet je Windows niet als administrator gebruiken, je werkt ook niet als root.

C:\ is gewoon alleen lezen voor Users.
Tja, maar
echter hebben veel programma's daar lak aan.
Kip ei verhaal...
O ja? Probeer in Vista maar ns een nieuwe map aan te maken op C:\ ;)
Laten Vista en Win7 nou geen "Document and Settings" maar gewoon een map "Users" ;)

(ik weet dat bijna elk stuk software gebruik maakt van de juiste environment variabele, maar voor de gebruiker is het opeens anders)
Wat mij ook weer overkomt als het toch maar doen wat Apple doet. OS X heeft het toch wel slim geimplementeerd; Het systeem heeft een /Library map, en users ook. En alle user applicaties komen in /Applications.

Lekker heldere, doorgaans in XML opgeslagen, bestanden in mappen. Geen geklooi met registery of rare termen zoals /etc, /bin, /sbin... Simpel, maar toch veilig.
Apple kent ook wel rare mappen, vergelijkbaar met systeemmappen in windows of /etc, /bin enzovoort, maar die zie jij gewoon niet. Dat Documents and Settings nu Users heet heeft vrij weinig te maken met 'doen wat Apple doet', want de indeling is vrijwel onveranderd op de naamswijziging na. Het enige wat misschien zo is is dat programmeurs zich langzamerhand steeds meer beginnen te houden aan de regeling omdat UAC nu anders gaat tegenwerken. En voordat je zegt dat UAC afgekeken is van permissiesystemen van Apple, maar dan met een vervelend popupje: UNIX en daarna Linux hadden dat permissiesysteem al tijden. Je gaat ook niet zeggen dat Porsche het autowiel van Renault heeft afgekeken, puur omdat Renault eerder bestond.
Oefening 1:

Open op je Mac een terminal en voer het volgende commando uit:

Gaya:~ username$ /sbin/ifconfig


et voila, er is wel een "rare" term als /sbin :+ op een OS X

Oefening 2:

Gaya:~ username$ cat /etc/passwd

Zie, OS X houdt zich ook aan de LSB, maar heeft de user Applications netjes in een appart mapje gestopt.
@Treelz
Zie, OS X houdt zich ook aan de LSB, maar heeft de user Applications netjes in een appart mapje gestopt.
OS X is geen Linux en houd zich alleen aan de Unix file system hiërarchie (Meer is ook niet nodig ze zijn niet binary compatible).
http://www.pathname.com/fhs/pub/fhs-2.3.html
http://en.wikipedia.org/wiki/Filesystem_Hierarchy_Standard

Zo ver ik begrepen heb is de opbouw van OS X vergelijkbaar met FreeBSD en zal daarom een /etc/rc.conf file gebruiken voor het opstarten van het OS ipv system V dat Linux gebruikt /etc/init.d en /etc/init.d/rc*.d/ inde laatste wordt via een symlink het startup script gezet S??naam en K??naam naar /etc/init.d/naam

[Reactie gewijzigd door worldcitizen op 14 juli 2009 11:20]

OS X is geen Linux en houd zich alleen aan de Unix file system hiërarchie (Meer is ook niet nodig ze zijn niet binary compatible).
OSX is echter wel een officieele UNIX, en moet zich derhalve aan heel veel regels houden.

[Reactie gewijzigd door arjankoole op 14 juli 2009 12:56]

yep in windows 7 .......
Hebben ze dit veranderd naar de map users die standaard in de root van je windows drive staat.

En overigens moet een applicatie in de local settings tijdelijke bestanden opslaan zodat je in een ad of pdc situatie die niet naar de server hoeft te repliceren. ;)
Gebruikers instellingen gaarne in een andere map dan local settings anders kun je op elke windows-pc elk programma weer opnieuw instellen.
Ja dat klopt. Dit is een standaard waar miljoenen scripts, applicaties, tutorials, boeken, enz op gebaseerd zijn. Dit alles in 1 keer verwoesten omdat het dan wat lekkerder leest is volstrekt absurd.

Bovendien is het helemaal geen slechte indeling!
Sterker nog, er zit een goed gefundeerd idee achter: Alle commando's (waar directory namen dus ook in voorkomen) zijn zo kort gemaakt zodat je ze sneller kunt intikken.

Vroeger was er nog en tweede reden en dat is dat de stansmachines die toen voor output waren (beeldschermen waren er nog niet) maar een beperkt aantal karakters per tijdseenheid konden afdrukken, waardoor je liever "home" heb dan "Documents and Settings".

Ik ben voor behoud van de huidige structuren. Het went vanzelf. Daar heb je hersens voor gekregen.
Dat soort houdingen is een van de redenen waarom Linux naar mijn mening nog niet groot is, de WAF-factor is erg laag, en de developers zijn te koppig om er iets aan te doen. Is iemand er eenmaal ingestapt, krijgt dat persoon al snel het idee dat hij heel erg het diepe in moet, of juist tegen wordt gehouden.

Windows bijvoorbeeld is al vrij snel van '8.3' compatible settings-folders en gegevensmappen naar de "\username\application data\" local/roaming varianten gegaan, wat mensen tot de verbeelding spreekt en wat 'dus' duidelijk is voor de mensen die welliswaar er niet zozeer altijd iets te zoeken hebben, maar wel graag wat meer te weten komen. Zo komt iemand er al snel achter dat de bookmarks in Firefox in bijvoorbeeld C:\users\gebruikersnaam\application data\roaming\mozilla\firefox staan. Het is logisch, en het spreekt mensen aan.

Termen als 'erfgoed' en 'het is altijd zo geweest' zorgt er voor dat iets (een persoon, bedrijf, volk, religie, OS) vastroest, en niet verder kan. Je ziet het bij Amerikaanse autobedrijven die 30 jaar terug niet naar het Lean-concept wouden overstappen, terwijl de Jappanners, en tot op zekere hoogte, Duitsers dat wel deden. Toyota heeft eigenlijk nog nooit iemand hoeven te ontslaan, en ik hoef je niet te vertellen hoe GM nu gaat met hun 'oude, beproefde' bedrijfsconcepten.
Alsof Windows met z'n 50+ mappen in de 'x:\WINDOWS' directory lekker overzichtelijk is! Even een greep eruit: AppPath, WinSxS, twain_32, srchasst, PIF, mui, inf, ime, addins, $NTUninstallKB*.... Geef mij die UNIX mappen maar, hoor.
Erfgoed hoeft niet altijd te gaan om vastgeroest en niet verder kunnen. In dit geval gaat het over een heldere en duidelijke standaard. Bovendien gaat het in dit artikel niet om systeemconfiguraties/bestanden/executables (die in de bovengenoemde mappen zitten) maar om de opslag van gebruikersbestanden en applicatiedata. Die worden meestal wel in mappen met human-readable (om die term maar te gebruiken) bestandsnamen opgeslagen. Alleen niet altijd op dezelfde plaats. Soms in de user home directory ('/home/username' of als shortcut '~') op veel verschillende plaatsen. Soms ergens onder '/var' of '/usr/var', soms ergens onder '/usr/share' of '/usr/X11R6/share' .... Daar mag wel wat meer consistentie in komen, ja.

[Reactie gewijzigd door jiriw op 13 juli 2009 20:00]

Volgens mij gaat het er niet echt om "waar" fysiek, want dat is volgens mij wel redelijk duidelijk, een normale gebruiker heeft alleen maar schrijfrechten op zijn eigen homedirectory, dus alle applicaties die de gebruiker zelf mag instellen (zoals een browser, openoffice, im, etc.) moeten hun instellingen wel wegschrijven in /home/<gebruikersnaam>/.applicatie .
Gnome maakt alleen gebruik van een ingewikkeld (thans, daar snap ik ook niks van) gnome-settings bibliotheek wat redelijk wat weg heeft van het Windows register. Denk dat het daar meer over gaat.
als gebruiker en programma moet je ook uit de windows folder blijven.
En moet je ook geen gebruik maken van die mappen

1 ding wat ik nog niet goed vind aan 7 is het bestaan van de windows\temp
Temp files horen daar niet thuis.

MS moet dit nog eens deftig aanpakken.
c:\temp
c:\temp\programs
c:\temp\windows

zou veel logischer zijn.

Toch nog eentje die ik slecht vind. de plaats van enkele systeem/usermappen.
Moet ook uit de c:\windows gehaald worden.
web bvb => wallpaper locatie
system en system32 voor de screen savers, die moeten naar de programdata verhuizen en horen niet thuis onder de windows folder
drivers/etc => host instellingen naar de users

Maar microsoft bouwt langzaam aan deze weg om het goed te krijgen (véél te langzaam naar mijn goesting :( )
Met de mappen binnen de windows directory hoof je nooit iets te doen, dus het is irrelevant hoe ze heten e.d.
met de mappen buiten je home directory hoef je in unix nooit iets te doen, dus het is irrelevant hoe ze heten. Behalve voor de root gebruiker.
Overbodige rommel verwijderen. Legio .BMP files met lelijke achtergronden bijvoorbeeld. overbodige .txt files. Dit was vroeger in ieder geval een goede methode om schijfruimte te besparen.
"Zo komt iemand er al snel achter dat de bookmarks in Firefox in bijvoorbeeld C:\users\gebruikersnaam\application data\roaming\mozilla\firefox staan. Het is logisch, en het spreekt mensen aan."

Ja, lekker intuïtief. In linux staan die gegevens in .mozilla in hun home directory. Sooooo, wat is die linux moeilijker dan windows.... En begin vooral niet over MS en logica. Je root partitie C noemen en andere D, E, F etc. - alsof die op hetzelfde logische niveau staan - kan het nog onlogischer? :X

Als je trouwens wil weten waar een bepaalde applicatie zich bevindt, dan gebruikt je de "which" or "whereis" commando's - iets wat de gemiddelde gebruiker dus niet nodig heeft, want die moeten vooral niet met system settings gaan knoeien; voor hun eigen instellingen wordt een kopie van de config files in hun home directory geplaatst. Natuurlijk, niemand wil de moeite doen om dat even op te zoeken, want windows hebben we nooit moeten leren, nee hoor, die hadden we meteen helemaal door.
Om eerlijk te zijn, die D, E, F, etc vind ik juist logisch, want het is elk een aparte schijf/drive/whatever, en die hebben niets met elkaar te maken.
En het is ook nog gemakkelijk.
In *nix heb je
/dev/sda1, 1e partitie 1e schijf
/dev/sda2, 2e partitie 1e schijf
/dev/sdb1, 1e partitie 2e schijf

lijkt mij duidelijk. Het is net als de letters in windows gewoon even wennen. Al moet ik wel zeggen dat iemand mij nog steeds uit moet leggen waarom je dan begint bij C (en ja ik weet dat dat van vroeger komt maar dan is het nog steeds onlogisch).
Linux is ook niet duidelijk, eigenlijk hadden ze gewoon netjes de POSIX standaard voor device-naming moeten hanteren:

c0d0p0 - (Connector 0; Disk 0; Partitie 0)
c1d0p4 - (Connector 1; Disk 0; Partitie 4)
etc...

Maar je moet altijd iets te wensen hebben... men zal vast wel een goede reden hebben om hier van af te wijken.
Linux is nooit opgezet om POSIX te zijn, pas later is die wens gegroeid, maar ik weet niet of ze er nog mee doorgaan.

FreeBSD heeft juist wel weer POSIX compliance, en ik geloof dat de Opengroup ze zelfs wilden sponsoren om een echte volwaardige officieel UNIX te worden. (met andere woorden, ze mogen zich dan UNIX noemen, net zoals Mac OS X en anderen)
In Linux ja. In de verschillende BSD's, Solaris en Mac OS X is dat totaal anders.
In Unix is het idee dat het uberhaupt niet interessant is hoe de devices genoemd worden en waar ze in het bestandssysteem terecht komen. Wil jij 3 schijven mounten op /, op /home en op /var, dan kan dat, en voor het bestandssysteem of de directory structuur maakt het allemaal geen bal uit op welke disc het staat.
totaal onduidelijk
ben vaak eens dat sommige dingen beter zijn in de unix wereld
maar ik heb liever C: D: E: over dat van linux
tikt ook veel sneller weet precies wat het is

/dev/xxxx moet je totaal verbergen voor de mensen is totaal onduidelijk wat nu wat is.
Hehehe, dat meen je vast niet... Ten eerste benader je een schijf onder /dev nooit direct, je mount hem eerst ergens. krijg het begrip "mounten" eerst maar voor elkaar op Windows, je kunt niet eens zelf kiezen waar je de schijf wilt in je bestandssysteem...
Jazeker wel!

Ik heb mijn 2e schijf gewoon netjes ge'mount onder c:\data ..

Kijk maar eens goed in je computer management console (add drive letter or path..).

(Edit: was als reactie op cumulus007 bedoeld)

[Reactie gewijzigd door mr.zeno op 14 juli 2009 23:25]

/dev/blaat gebruik je zelden, dat is iets voor programatuur om tegen aan te kletsen.

het voordeel van de unix methode is dat het vele malen meer flexibel is.

Stel:

je hebt je server ingericht met een /var van 10GB, maar je hebt je een beetje misrekend,

zo is /var/db/mysql aan het groeien en /var/spool/mail ook

met unix kun je dan heel makkelijk wat extra schijven (in raid, of niet, mag je zelf weten) d'r in hangen, en de ene schijf mounten onder /var/db/mysql en de andere als /var/spool/mail

je /var wordt dan weer gebruikt voor bijvoorbeeld /var/log

volledig transparant.

vertel me eens, kun je zoiets net zo makkelijk en flexibel onder Windows voor elkaar krijgen? Ik heb behoorlijk veel ervaring met windows servers vanaf NT 4.0, en volgens mij kun je dat echt wel vergeten.
Ten eerste zou ik gewoon alle schijfruimte die ik heb als 1 partitie behouden, dan "resizen" de mappen "dynamisch"; als mijn temp, users of wat dan ook sneller groeit dan verwacht dan neemt die gewoon een grotere hap van de partitie op.
Mits raid kan je dan ook nog eens schrijfruimte toevoegen en je partitie on the fly resizen.

Maar gesteld dat je voor veiligheid of iets dergelijks graag partities hebt die klein en fijn afgelijnd zijn, dan kan je inderdaad onder Windows ook gewoon via diskmgmt.msc een padnaam toevoegen aan een specifiek map, zoals ik met "mijn documenten" pleeg te doen bvb.
Totdat je programma's of data van D naar E wil gaan verhuizen... en andere programma's en data (links in Officebestanden bijvoorbeeld) het niet meer terug kunnen vinden.
Het feit dat je op Unix je fysieke schijfverdeling (zelfs als die op een andere machine staan) voor de gebruikers en programma's verbergt, is een groot voordeel.
Op zich moet data niet zo'n probleem zijn als je het opslaat in je My Documents map. Die kun je in z'n geheel fysiek verplaatsen van de ene naar de andere partitie zonder dat dat problemen oplevert. Programma's verplaatsen wordt idd wat lastiger :)
vind de A,B,C,D,.. notatie leuker en gemakkelijker dan de unix notatie.
en daarbij, dat is maar semantiek maar maakt het soms wel gemakkelijker om te weten waar iets staat.
ook folder sharing is daarbij beter geregeld.
Mag er niet van dromen dat ik op unix zou moeten duidelijk maken aan ons support (administratief support) team dat /dev/sb1 feitelijk op een server staat, nee dank u

plus dat het ook korter is en toch heel duidelijk.

which en whereis zijn voor mij commando's die net ontstaan zijn uit onduidelijkheid !
was het duidelijk geweest had je het niet moeten vragen.

overigens vind ik de plaats van firefox niet helemaal goed.
cookies worde daar ook ergens opgeslagen en horen daar niet thuis.
De users moet zo statisch mogelijk zijn (met uitsluiting van de lib-folders)

PS. gebruik zelf dagelijks (HP) unix en 7.
Je gaat mij niet vertellen dat de wanorde die heerst onder /username/* tot de verbeelding spreekt en het glasheldere /home/pietje onbegrijpelijk is. Hier snap ik niets van, ik geloof echt niet dat de meeste gebruikers weten waar hun bookmarks staan.

Je kan in linux zeker veel mankementen zien, maar dat het een vastgeroest systeem is is echt onzin. Integendeel, vaak worden de kernel developers verweten dat er geen stabiliteit is met api's van jaren terug zoals in Windows.

Die 8.3 limiet van bestandsnamen is trouwens een windows ding (erfstuk uit het DOS tijdperk nota bene, over vastroesten gesproken). Heeft niets met linux te maken.
wat mensen tot de verbeelding spreekt en wat 'dus' duidelijk is voor de mensen die welliswaar er niet zozeer altijd iets te zoeken hebben, maar wel graag wat meer te weten komen.
Leg mij dan even uit wat de hostfile van Windows in de drivers-directory doet.
om preciezer te zijn: %SystemRoot%\system32\drivers\etc. De reden daarvoor is een erfenis die nog uit de Windows NT periode stamt. In die tijd had Microsoft de TCP/IP- stack van BSD aangepast voor gebruik in WinNT. /etc/hosts is de map waarin normaal gesproken in UNIX het hosts- bestand staat, maar om C:\etc\hosts te gebruiken daarvoor was onlogisch aangezien MS een heel andere hierarchie had, dus vandaar dat hij op zo'n rare plek terecht is gekomen. Later hebben ze de plek niet meer gewijzigd, maar waarom hij nou net dáár is geplaatst is me niet duidelijk.

Windows 95 en 98 hadden de eigen (brakke) TCP/IP- stack van Microsoft zelf, daar vond je de HOSTS- file onder %WINDIR%.
Windows bijvoorbeeld is al vrij snel van '8.3' compatible settings-folders en gegevensmappen naar de "\username\application data\" local/roaming varianten gegaan,
/home op unix...
Bijna een surrealistisch argument, Windows heeft jarenlang met 8.3 filenames gewerkt, daarna jaren aanmodderen met folder namen als MICROS~1 omdat er nog met lelijke hacks op een volstrekt achterhaald filesysteem gewerkt moest worden, en toen pas kwamen de 'echte' lange bestandsnamen en (een soort van) symlinks. Linux had dat allemaal al vanaf versie 1. En dan de directory indeling... Vergeleken met de indeling van de Windows systeembestanden is het op Linux echt een verademing, Windows plempt gewoon alle systeem libraries en applicaties op een grote ondoordringbare hoop in C:\WINDOWS, vaak zijn van dezelfde libraries meerdere versies over het systeem verspreid, in C:\WINDOWS\SYSTEM, C:\WINDOWS\SYSTEM32 en weet ik veel wat daar allemaal voor een cryptische mappen staan, het lijkt echt volstrekt arbitrair (zoals jiriw ook al aangeeft).

Nee je kunt echt heel veel van Windows houden, maar om de indeling van het bestandssysteem te gaan prijzen is echt achterstevoren.
Wat is daar nu absurd aan? Men kan goed genoeg de structuur laten staan en de bestandsnamen op een of andere manier cloaken voor minder geavanceerde gebruikers. Optioneel, dus gebruikers zoals jezelf zullen er zelf geen last van hebben.
Ja zou kunnen en gebeurt in zekere zin ook: via de GUI kan je gewoon alles benaderen wat je nodig hebt op de daarvoor geeigende wijze. Niet nodig om in /devices te gaan zitten pulken. Als je dat wilt, kan je best ook leren dat /dev niet zo moeilijk is en maar drie letters!
40 jaar geleden was er nog geen autocomplete (TAB in de meeste CLI's), hadden we over het algemeen behoorlijk luxe met een 80x32 karakter scherm. Ook was er nog geen GUI (waar je op namen kan klikken) en copy/paste functionaliteit.

Hoe leuk ook dat dat een erfgoed is, als het niet meer functioneel is is het misschien tijd om het te herzien. Waarom zouden we dat nog willen in deze tijd? Ik zie alleen redenen waarom we het niet willen. Onduidelijk, foutgevoelig, onoverzichtelijk, lastig te begrijpen als je het niet kent.
Als je het niet kent moet je er ook met je fikken afblijven. De kans is namelijk behoorlijk groot dat je er dan helemaal niks te zoeken hebt. De meeste dingen voor standaardgebruikers zijn namelijk intussen allemaal via de GUI op te lossen, ook voor Linux. En voor de paar dingen waarvoor dat niet geldt, heb je over het algemeen genoeg forums waar je toch sowieso al aan het kijken was hoe je die ene instelling nou voor elkaar kreeg.

Persoonlijk vind ik een van de handige dingen aan Linux juist de uitgebreide mogelijkheden van de command line (bash en consorten). Nu kan ik ook vrij veel met de Windows command line, maar Linux-versies zijn véél uitgebreider daarin. En als je command lines vaak gebruikt, zijn korte namen juist enorm handig, en uiteindelijk ook leesbaarder. Dat je dan een stuk of 10 van die korte name in je op moet nemen (/dev, /usr, /home, allemaal vrij voor de hand liggend in het Engels als je het mij vraagt), dat heb ik liever dan dat ik moet gaan kloten met spaties in de paden, padnamen die voor anderstalige versies van het OS compleet anders zijn, etc. etc., e.g. Windows.

O en ik zou heel hard gaan lachen als je me nu een Linux-fanboy noemt, want ik gebruik het eerlijk gezegd niet eens zo vaak, Windows draait hier bijna 24/7. Momenteel heb ik een SVN-server voor mezelf draaien (virtueel), o heerlijk, command line only voor het beheer! Conf-files in plaats van een ondoorgrondelijk register!

Denk dat ik zo m'n puntje wel gemaakt heb.
Als je het niet kent moet je er ook met je fikken afblijven? Wat is dat nu voor een instelling? Zeker voor een tweaker! Het is juist aanbevelingswaardig om overal en alles in te zitten waar je niets van weet. Zo ben je voordat je er erg in hebt een echt computer nerdje :*)
Daar heb je natuurlijk een punt. Maar de echte tweakert heeft toch juist liever korte namen en opties in plaats van ellenlange? Het is misschien even wennen maar uiteindelijk veel sneller.

'ls -la ~'
of
'dir /a/q %userhome%'
is toch een stuk korter dan het niet-bestaande
'list --show-all-files-including-hidden-ones --show-all-details "%userhome%"'

Als je natuurkunde doet, klaag je toch ook niet dat 'kracht is massa maal versnelling' wordt uitgedrukt met 'F = m.a' en niet steeds voluit geschreven? Dan zou je nooit binnen het uur een proefwerk kunnen afkrijgen...
Windows heeft gewoon universele variabelen die je aanspreekt, dus dat gaat ook niet helemaal op. Ik ben ook tegen de naam inkorting, wat is er leesbaarder aan? Bijvoorbeeld umount of unmount. Ik had veel liever het laatste gezien, wat maakt die ene N nou uit, alsof dat zoveel gaat schelen.
Kijk er zijn natuurlijk benamingen die een heel stuk handiger hadden gekund door toevoeging van 1 of enkele letters, 'umount' is daar een voorbeeld van. Maar /dev i.p.v. /devices, /var i.p.v. /variable, /sbin i.p.v. /system\ bin (jawel met een spatie)? Nee dank u. Kort is handig. Leer de afkortingen gewoon. En als je de korte namen te kort vindt, kun je nog altijd symbolic links aanmaken die naar de kortere namen verwijzen, als je dan toch een tweakert bent ;)

edit: zie voor het gemak Filesystem Hierarchy Standard (wikipedia) en bedenk zelf hoe handig die lange namen helemaal niet zijn.

[Reactie gewijzigd door bavanandel op 13 juli 2009 23:03]

Nee hoor, je moet via de GUI eens SMB mounten en dan de media-spelers proberen zo gek te krijgen dat ze bv MP3's afspelen.
99 op 100 is de mount er wel maar speeld het niet, en als je het dan aan het spelen hebt, dan is na de reboot de mount weer om zeep omdat Linux het buiten de fstab-ingave met SMBFS niet fatsoenlijk kan.
Lekker handig dat Linux.

Ja ik ben wel een Linux liefhebber, maar op zulke simpele dingen gaat Linux zwaar de mist in.
De Linux desktop is helemaal niet gebruiksvriendelijk.
Ik houd van Linux server, CLI en lekker makkelijk, maar voor Desktop hebben ze nog een enorm lange weg te gaan.
Het kan absoluut niet tippen aan Windows.
Op server gebied is het Windows die volledig te bal misslaat. :P
Dat is behoorlijk onzin.

SMB onder Linux en BSD is 10 keer beter, sneller en stabieler dan de windows variant. De SMB variant onder Linux en BSD doet fluitend z'n werk, terwijl die op de meeste windows servers onder dezelfde load tot een krakend stilstand komt.

Het voordeel van Linux/BSD en mounts is juist dat het niet perse in fstab hoeft te staan, dat is alleen maar als het na het booten direct beschikbaar moet zijn. Op userdemand wordt elders geregeld, en zo hoort het ook. Dat is altijd goed gegaan op m'n Ubuntu en BSD desktops, en zelfs met Fedora Core 1 kan ik me al heugen dat dat goed ging.
Inderaad nogal grote onzin. Het ligt natuurlijk aan je mediaspeler of die wel over het netwerk kan afspelen. KDE staat bijvoorbeeld bekend om de netwerktransparantie, dus daar zul je geen problemen ondervinden.
"Als je het niet kent moet je er ook met je fikken afblijven. "

Kom zeg, ga ergens anders elitair doen, hoe wil je anders dat ze het leren?
Als je eens de moeite neemt om de Filesystem Hierarchy Standard door te nemen dan wordt de bedoeling van al die directories een stuk duidelijker.
Als je eens de moeite neemt om de Filesystem Hierarchy Standard door te nemen
Nee, daar ga ik, en wil ik niet de moeite voor nemen. (kijk eens voor de grap hoe dat eruit ziet).

Een desktop OS (gebruikersvoorwerp) moet intuïtief zijn, zeker voor basale functies als aplicaties toevoegen/wijzigen/verwijderen.

[Reactie gewijzigd door DutchStoner op 13 juli 2009 19:55]

Gelukkig zitten ze bij ubuntu daar al goed mee. Dank zij apt is het installeren/updaten/verwijderen van applicaties een pak intuïtiever en makkelijker dan in Windows. Dit gaat op voor bijna alle linux distro's die met een package manager werken.

[Reactie gewijzigd door Mortis__Rigor op 13 juli 2009 21:32]

Ja? Moet je eens proberen een applicatie te laden die niet in het APT systeem zit.
Dan begint de ellende.
Verder is de file-structuur helemaal geen discussie punt, als de gebruiker zijn documenten maar kan vinden, en dat is niet moeilijk in Windows en Linux.
Het probleem is dat de Linux GUI vaak de meest simpele handeling slecht uitvoert, of slecht aangeeft wat het nu wel of gewoon domweg niet kan.

Linux is NIET gebruiksvriendelijk voor de desktop, ze moeten eens goed naar OSX en Windows kijken en dan Gnome en KDE samenvoegen tot iets moois.
Maar nee, ze blijven vechten over wie gelijk heeft...even als het enorme aantal distributies die allemaal net even anders zijn en vaak incompatibel met elkaar.
De zwakte van Linux is de verscheidenheid van opvattingen, dat maakt het vaak een zooitje.
Je zou je eens moeten verdiepen in LSB en FreeDesktop.org, dan zie je dat er diverse projecten lopen om onderdelen van Linux/BSD te standaardiseren. Het meeste gebeurt onder de motorkap, maar dat betekend niet dat er geen vooruitgang is.

Om een aantal dingen te noemen:
  • FHS
  • Icon Naming Spec
  • D-Bus, HAL, PolicyKit
  • Icon Theme Spec
  • System Tray
  • DnD
Het zijn allemaal onderdelen die niet 'zomaar' ontstaan zijn en iedereen, maar die door de inspanningen van vele vrijwilligers en commerciële instanties tot stand zijn gekomen en worden gebruikt als 'standaarden' of 'specificaties'. (FD.o is geen standards-body, zoals, de LSB dat wel is)

[Reactie gewijzigd door psyBSD op 14 juli 2009 12:19]

Je hebt helemaal niks met de folders in de root te maken onder een Linux en OS X desktop dus ik zie je bezwaren niet.

Dat de 'Filesystem Hierarchy Standard' documentatie veel is, betekent ook dat *nix wat meer opties dan elk ander systeem te bieden heeft.
Het gaat hier niet om de belangrijke mapnamen, maar om applicatie specifieke data die vaak in je eigen home map staat maar in een verborgen folder (beginnend met een .). Wil je manueel een instelling wijzigen is het soms moeilijk om de juiste locatie te vinden. De hoofdmappen spreken voor de meeste gebruikers voor zich en het zijn hoofdzakelijk mappen waar de meeste gebruikers zelfs niet inkomen.
Als gebruiker heb je daar ook niks te zoeken, net als in je c:\windows

Soms zou je willen dat die files dan ook niet te zien zijn (er zijn linux distro's die dat doen), maar over het algemeen wordt het verbergen van informatie als een nog groter kwaad gezien.

Normale gebruikers hoeven nooit buiten hun homedir te komen.
Nu heb ik bijvoorbeeld bin, dev, etc, lib, mnt, opt, tmp, usr, proc, root, sbin, ..... allemaal in mijn root staan.
Ik vind het wel heel overzichtelijk. Zeker als je weet waar alles voor staat zie:
http://en.wikipedia.org/wiki/Filesystem_Hierarchy_Standard
http://www.pathname.com/fhs/pub/fhs-2.3.html

Zo staan zo goed als alle configuraties in /etc dat maakt het IMO heel erg overzichtelijk.
/etc/postfix = postfix configs
/etc/apache = apache configs
/etc/xen = xen configs
etc

IMO is dit overzichtelijker dan de registry van Windows ook omdat hier bijna altijd leesbare waardes in staan ipv abstracte waardes die in de registry staan.
Dat is het probleem met Ubuntu: iedereen kan dat installeren, ook al heb je geen idee waar je mee bezig bent. Ik kijk hier dan ook met zeer gemengde gevoelens naar. Kan Ubuntu niet over op Windows ? Voor mij hoeft Linux niet door iedereen gebruikt te worden, vooral niet door mensen die geen idee hebben waar ze mee bezig zijn maar wel van alles en nogwat willen wijzigen.

Ik zie dat al een aantal jaren met lede ogen aan en vind het helaas geen goede ontwikkeling. Veel Ubuntu gebruikers willen eigenlijk een soort WIndows en dat is dus niet Linux. Overal een simpel menu voor is nou eenmaal niet de manier om een flexibel en krachtig OS neer te zetten.

[Reactie gewijzigd door vrotogel op 13 juli 2009 21:12]

Heeft de ontwikkeling van een GUI je dan ooit beperkt in de mogelijkheden die je hebt op de command line? GNOME en KDE worden volgensmij nog altijd ontwikkeld door compleet andere mensen dan bijv. de GNU tools. Er word nu door meer man, aan meer verschillende dingen gewerkt, als een GNOME en KDE niet meer zouden bestaan, denk ik niet dat dat een grote impact heeft op de console, want de console kan sowieso al meer dan dat de GUI kan (in tegenstelling tot bijv. windows)
De ontwikkeling van een GUI heeft mij wel beperkt maar niet in flexibiliteit en kracht van het besturingssysteem.

Wat me echter tegenstaat in de opkomst van Ubuntu is dat het tegenwoordig zo simpel is geworden om Linux te installeren dat het ook een categorie gebruikers aantrekt die zich als echte consument opstelt. Tuurlijk is dat volgens een groot aantal mensen een aanwinst, Linux op weg naar een breder gebruikerspubliek. Persoonlijk ben ik niet een van die mensen die dat vindt. Laat die mensen een contract afsluiten bij Ubuntu als ze wat willen veranderen en die wijzigingen zijn wat mij betreft Ubuntu only.
Ik heb Ubuntu gebruikt als "echte consument", d.w.z. ik ben vrij lui en wil dat zo'n beetje alles vanuit een GUI te regelen is. Dat beviel me vrij goed. En is dat niet een beetje de opzet van Ubuntu: Linux toegankelijk maken voor de huis-, tuin-, en keukengebruiker?

Volgens mij mij zijn er ook vele andere Linux distro's voor de "echte die-hard Linux bollebozen" waar de gemiddelde PC gebruiker echt zijn handjes niet aan wil branden, dus ik begrijp het probleem niet zo als er eentje zich dan ook richt tot de minder ervaren (en misschien geinteresseerde) PC gebruiker.
Veel Ubuntu gebruikers willen eigenlijk een soort WIndows en dat is dus niet Linux.
Mensen willen een stabiel OS dat aan hun wensen voldoet en niet te duur is. De gemiddelde gebruiker zal het aan de reet roesten wel OS dat is. IMO is de hoofdreden dat Windows nog steeds het enigste hoofd OS is dat het standaard bij een PC geleverd wordt en omdat ze de naam van dit OS kennen.
Overal een simpel menu voor is nou eenmaal niet de manier om een flexibel en krachtig OS neer te zetten.
IMO is hier helemaal niet mits mee. De menu's werken perfect voor de gebruiker die niets speciaals wil. En de "advanced" gebruiker kan nog gewoon de configuratie files hacken.

Ik heb het gevoel dat je liever hebt dat Linux een "guru" OS is.

Ik ben (open)SuSE gebruiker sinds 1996. Ik juich de goede configuratie menu's toe, dat maakt Linux beter toegankelijk voor iedereen.

[Reactie gewijzigd door worldcitizen op 14 juli 2009 08:36]

Ubuntu over op windows? Dat mag niet van Microsoft. Zij geven hun sources namelijk niet vrij. |:(
Om het even over een andere boeg te gooien:

Dat is het probleem met Windows: iedereen kan dat installeren, ook al heb je geen idee waar je mee bezig bent. Ik kijk hier dan ook met zeer gemengde gevoelens naar. Kan Windows niet over op Ubuntu ? Voor mij hoeft Windows niet door iedereen gebruikt te worden, vooral niet door mensen die geen idee hebben waar ze mee bezig zijn maar wel van alles en nogwat willen wijzigen.

Ook op Windows-gebied zijn er héél veel onwetende gebruikers. Ik durf zelfs te zeggen dat er meer onwetende Windows- dan Linuxgebruikers zijn. Je punt is dus een beetje krom.
flexibel en krachtig
right.

[Reactie gewijzigd door bavanandel op 14 juli 2009 00:01]

Wat zegt het volledig omdraaien en verdraaien van mijn reactie over mijn reactie ? Niks.

Ik had het over de opkomst van een ander type gebruiker die Linux nu ook denkt te kunnen gebruiken dankzij de eenvoud waarmee je bijvoorbeeld Ubuntu kunt installeren. Daarmee haal je een ander type gebruiker in wat eens een community was binnen, de zogenaamde consument die alles wil maar zelfs niks er tegenover zet. En dat is een ontwikkeling die ik betreur en deels ophang aan de opkomst van Ubuntu. Voor mij hoeft dat niet.

Wat mij betreft einde discussie.
Je ziet duidelijk mijn punt niet. Ik zeg alleen dat exact hetzelfde geldt voor Windows-gebruikers. Om Ubuntu er nu de schuld van te geven dat er onwetende gebruikers zijn, is pure onzin. Dat ze iets minder "teruggeven" aan de community, alla, maar ik dacht dat Linux Free en Open was? Jij houdt zulke gebruikers liever buiten de deur?
Wat mij betreft einde discussie.
Lekkere dooddoener, daar ben je alvast goed in.
Dan gebruik je toch lekker geen Ubuntu maar een andere, ' serieuzere' distro a la gentoo? Kan je lekker de hele dag compileren en tweaken.

En als linux dan eindelijk het toch voor elkaar krijgt (hoop ik wel) een fatsoenlijke desktop voor iedereen neer te zetten, dan kan je altijd nog uitwijken naar BSD, dat blijft voorlopig nog wel redelijk elitair ;)

Nou goed, minix3 dan?
Voel je vrij om op je eigen systeem allemaal sym-linkjes aan te maken:

Gaya: ~ # ln -s /dev /devices

Maar ik gok dat je tegen de tijd dat je ze allemaal hebt aangemaakt wel weet welke map waarvoor is.
:+
je kunt zelf je installatie(path)bepalen, en in de paden aangeven waar jouw applicaties moeten komen te staan.
ik backup me home dir, en heb denk ik 90% van alle voor mij relevante dingen/tooltjes/docus etc.
omdat ik mijn zooi in home installeer.
ik weet 't heeft ook zijn nadelen als gaat om security en stability van systeem

[Reactie gewijzigd door himlims_ op 13 juli 2009 20:53]

Dat is een standaard unix structuur en dat lijkt me duidelijk niet wat er bedoeld wordt.
Het kan natuurlijk om de gebruikersdata en programma specifieke instellingen.
De meeste staan overigens in de home directory met een putn ervoor (hidden).
Verder in /var , /var/local/ maar ook soms in /usr/bin , /usr/local/bin.

Aan de andere kant vraag ik me af waarom dat perse anders moet.
De package manager geeft aan waar de installatie bestanden staan.
Ik vraag me af of veel ontwikkelaars hun programmatuur gaan aanpassen, maar wie weet.

Shuttleworth is goed bezig naar mijn mening.

De samenwerking met derden zou beter kunnen.
Er zit sinds de release van 9.04 een bug in de dual screen config, het betreft een gnome-bug en die is nog steeds niet gefixt.

Verder vind ik Ubuntu een van de netste Linux distro's, overzichtelijk, eenvoudig en een goede standaard install.
maar dat Linux-ontwikkelaars zich kunnen onderscheiden als zij hier een goede oplossing voor weten te vinden.
Is het dan geen idee als hij met Canonical een goed framework bouwt dat applicaties kunnen gebruiken ipv slechts het idee te opperen?

Het is namelijk wel een groot probleem. Het waar valt nog wel mee (de meeste applicaties doen het toch echt in ~/.[naam]/ of in /etc), maar hoe. De syntax is zo ongeveer per applicatie verschillend en dat is toch behoorlijk irritant. Een standaard framework hiervoor, met eventueel een GUI waar in het alsnog 'hard' is aan te passen (zoals nu met files wijzigen), zou echt ideaal zijn.

[Reactie gewijzigd door hostname op 13 juli 2009 19:17]

grappig, ik zou bijna denken dat je het fameuze "registry" van Windows aan het beschrijven bent
Lijkt het wel op, maar dan wel duidelijk.. Ook voor de beginner:P

Bij linux, vooral bij de server paketen, moet alles handmatig (dus in de file zelf) geconfigureerd worden (nee, ik ben geen fan van webmin) en moet je dus voor elke server applicatie de syntax leren. Dat kost gigantisch veel tijd. Als daar een makkelijkere oplossing voor zou komen, bijvoorbeeld 1 syntax en een duidelijke, simpele GUI dan zou dat echt heerlijk zijn.

Het verschil met windows is dat er bij windows al een configuratie GUI voor is, waarin alles (een vorm van) duidelijk gepresenteerd en bewerkbaar is. Bij linux mist dit een beetje. Al vind ik het bij linux een stuk duidelijker.
Ik ken anders genoeg Windows-pakketten waarbij ik zou willen dat er een tekstfile is waarin je de configs kan editten, in plaats van eindeloos vinkjes zetten.

Ik zie alleen maar voordelen aan tekst-based configs:
- commentaar toevoegen
- oude config commenten en nieuwe regel eronder zetten, zodat je makkelijk terug kunt
- makkelijk backuppen
- makkelijk mailen naar iemand om te vragen waarom dit-of-dat niet werkt
- copy-pasten uit andere bronnen of howto's of whatever
- even je /etc backuppen, en je hebt de configs van al je servercomponenten bij elkaar
- makkelijk een search doen naar die ene optie waar je overheen kijkt

Kan wat software noemen waar je door de bomen echt het bos niet meer ziet, 12 configuratieschermen in 3 niveaus onderverdeeld, tabs, aaargh. Is ook een redelijk specialistisch stuk software, geen Office of zo.
Het zou natuurlijk mooi zijn als dat gestandaardiseerde systeem niet meteen alle Unix configfile conventies overboord gooit. Het hoeft niet perse een exacte kopie te zijn van het Windows register. Gconf configuraties worden op dit moment als XML-bestanden opgeslagen, maar de backingstore is pluggable, dus het kan ook op een wat traditionelere Unix-manier worden opgeslagen.
En waarom zou iedere nitwit servers moeten kunnen configureren? Dan krijg je dus nog veel meer fout geconfigureerde servers, wat hackers en spam en aanverwante zaken aantrekt.

Ik vind het goed dat je je eerst in de materie moet verdiepen voordat je iets kunt.

Een uniforme syntax zou handig kunnen zijn, maar dan moeten alle developers eerst eens worden over deze syntax en dat zie ik voorlopopig niet gebeuren. Dat zou het systeem ook veel te log maken omdat je dan geen nieuwe keywords zou mogen toevoegen omdat die niet bekend zijn in het systeem.
Het idee achter het registry van Windows vind ik zelf wel goed. Alles centraal, duidelijk en organiseert. De implementatie / organisatie is bij Windows helaas om te janken.
inderdaad, de registry is een groot onoverzichtelijk gedrocht dat waardeloos geimplementeerd is.
Ik vind het veel handiger om een .mozilla dir te hebben bijvoorbeeld.
Daarbij staan dingen in de registry op 30 plaatsen en moet je moeilijk doen als je bepaalde dingen uit de registry wilt overzetten naar een andere installatie.

Tot slot is het waardeloos dat bij Windows het gehele register wordt gelezen bij starten, het niet goed wordt opgeschoond, waar het systeem baggertraag en nog chaotischer wordt.

Wat dat betreft is het op Unixen veel duidelijker en beter geregeld, al is ook daar verbetering mogelijk.
Het is toch best opvallend dat veel 3rd party applicaties allemaal aparte syntax hebben voor hun configuraties. Dat is geen linux specifiek probleem, maar doet zich voor op ieder OS.

Kijk naar, $random, uhmz, Winamp. Configuratie staat in C:\Program Files\Winamp. Microsoft Exchange server, configuratie op duizenden plekken (dns/ldap, register, configs).

En zo zijn er nog wel duizenden applicaties met duizenden standaarden te bedenken. Voordat je dat allemaal door hebt, dan ben je idd een tijd verder.

Ik moet zeggen dat ik op Windows toch wel weet meestal waar ik moet zijn, voor "applicatie data", maar dit weet ik net zo goed voor linux te vinden.

Windows: Docs and settings\username\application data\$makers_of_appnaam\, program files\$maker_of_appnaam\. windows\
Linux: /home/username/.application, /etc/application{ .conf | / }.

Opvallend genoeg zijn er ook weer genoeg linux configs welken met simpele opmaak, welke je ook ongeveer in een INI bestand kan aantreffen.

Goed, de dingen die beschreven zijn in veel reacties hier, komen naar mijn idee vooral uit onkunde/kennisgebrek. LSB is wel wat ouder, en vooral beter dan Microsoft met zijn gelimiteerde storage systeem. 26 driveletters *........ _o-
* Ik heb het dan even niet over het linken van een drive aan een map, ipv driveletter, via NTFS.

[Reactie gewijzigd door KingOfDos op 13 juli 2009 21:13]

Kijk naar, $random, uhmz, Winamp. Configuratie staat in C:\Program Files\Winamp. Microsoft Exchange server, configuratie op duizenden plekken (dns/ldap, register, configs)
Gute gut. Exchange configuratie op duizende plekken... Hoe wil je anders uberhaubt mailen zonder DNS? Of usermanagement doen zonder LDAP? Denk dat een vergelijkbaar alternatief op linux niet veel anders zo werken.
<OT>
Dat kan met bv. NIS......
Heb je helemaal geen LDAP meer nodig...

Nog meer OT:
Overigens levert Microsoft Active Directory geen volledige LDAP implementatie. Slechts de meest basale en meest gebruikte functies zijn geimplementeerd. (en dan vooral omdat de markt dat wilde, liever had Microsoft helemaal geen LDAP gedaan)
</OT>
AD is anders wel volledig volgend de LDAP standaard opgeboud.
De rommelige indeling van eigen bestand wordt vn veroorzaakt doordat iedereen het achtelijke systmeem van de Microsoft file savas dialogues heeft gecopieerd.

In de vorige eeuw toen de OS wars nog woede was hier een prima oplossing voor. In het vergeten RiscOS krijg je naar het save commando oa een icoon dat je kan slepen naar een map van je openstaande filemanager. Dit is simpel en zorgt er voor dat je zelf een indeling maakt van je mappen en dingen op de goede plek zet.

In Windows moet je vaak veel dom werk verrichten om een file die in je file explorer staat te openen. Je moet in het pakket waarvoor hij is de hele file tree opnieuw doorzoeken met vaak een custromized filemanager terwijl het bestand voor je neus staat. Deze file browser is vaak ook van het formaat 640x480 scherm om het nog "makkelijker" te maken.

Dit zorgt er voor dat mensen hun bestanden maar saven op de default plek en niet op een plek die ze zelf hebben uitgezocht en dus ook niet wordt onthouden.

Microsoft, Linux en Apple, doe eens waar jullie goed in zijn en copy & paste dit system eens !!!
Ach, in Kubuntu heb ik in de "save as" dialoog mijn favorieten ter beschikking of ik kan direct een andere map uit het path trekken om in op te slaan. Beetje moeilijk uitleggen hoe het precies werkt, maar het gaat prima. Op windows zit ik altijd wel te klooien.
- Als het bestand voor je neus staat kun je het ook dubbelklikken, of anders het op het applicatievenster slepen.

- Je kunt zowat overal 'nieuw -> document' kiezen, wat een nieuw bestand aanmaakt dat je kunt openen (zie All Users\Templates); en dan hoef je nooit meer in die save-as dialog te rommelen. Alleen gebruikt niemand deze methode, geloof ik :P
Vaak werkt het slepen van een bestand naar een applicatie of een shortcut naar een applicatie ook gewoon. Daarnaast zijn sinds Vista de 'file/save as...' mappen behoorlijk onder hande genomen.
In Windows moet je vaak veel dom werk verrichten om een file die in je file explorer staat te openen. Je moet in het pakket waarvoor hij is de hele file tree opnieuw doorzoeken met vaak een custromized filemanager terwijl het bestand voor je neus staat. Deze file browser is vaak ook van het formaat 640x480 scherm om het nog "makkelijker" te maken.
Wat is er mis met bestanden openen vanuit de verkenner? In KDE4 gaat het nog net even makkelijker, folder viewer en quicklauncher zijn hele handige dingen.
Wat jou probleem is met de opslaan als vensters begrijp ik niet helemaal. Je kunt daar zonder probleem je eigen indeling mee handhaven.
Samenwerking is OK, maar:
Het is door de mogelijke samenwerking tussen de twee ontwikkelgemeenschappen wel mogelijk dat de eerstvolgende Ubuntu LTS-release niet in april 2010 - waarbij versummer 10.04 LTS zou worden meegegeven - uit zal komen, maar een half jaar later.
In dat geval moet men dus langer wachten op de LTS release. Daarbij komt nog dat 10.04 als benaming ook geen nut meer heeft. Voorheen kon je aan de nummering herkennen wanneer die uit is gegeven.

Persoonlijk ben ik eigenlijk van mening verder van Debian af te gaan. Debian doet er steeds langer over om met releases te komen, dit kan dus negatieve impact hebben op de ontwikkeling van Ubuntu.
Persoonlijk ben ik eigenlijk van mening verder van Debian af te gaan. Debian doet er steeds langer over om met releases te komen, dit kan dus negatieve impact hebben op de ontwikkeling van Ubuntu.
Dat lijkt mij ook verstandig, echter hadden de heren er destijds niet zoveel zin in om veel moeite te steken in de basis, ze wilden gewoon makkelijk en snel naar een GUI, hebben dat nu "aan de man gebracht" en komen er nu achter dat ze de basis zelf niet beheersen omdat dat helemaal niet binnen hun eigen project valt.
In dat geval moet men dus langer wachten op de LTS release. Daarbij komt nog dat 10.04 als benaming ook geen nut meer heeft. Voorheen kon je aan de nummering herkennen wanneer die uit is gegeven.
Je moet ook wel goed lezen hé
Het is door de mogelijke samenwerking tussen de twee ontwikkelgemeenschappen wel mogelijk dat de eerstvolgende Ubuntu LTS-release niet in april 2010 - waarbij versummer 10.04 LTS zou worden meegegeven - uit zal komen, maar een half jaar later.
Ubuntu 10.4 wordt dan waarschijnlijk een gewone uitgave en 10.10 een LTS uitgave.
Ben benieuwd of Ubuntu dan ook met het systeem van stable/testing/unstable gaat werken zoals dat nu al in Debian is. Dat is naar mijn mening wel een systeem dat goed werkt.
Gebruiken ze toch al?
stable = LTS
testing = niet-LTS
unstable = alpha's en beta's
neen, dat is niet correct. Testing in Debian is geen officiele release, de niet LTS-releases van Ubuntu zijn dat wel. Testing wordt stable. Na een niet-LTS komt een andere nieuwe niet-of-wel-LTS. Zodra de testing stable wordt, wordt de unstable de testing in debian. Zo'n structuur is er niet bij Ubuntu
Als het aan mij ligt dan kan de Ubuntu community het lekker bekijken. Debian is bezig met Debian, niet met afgeleide projecten, en heeft zijn eigen roadmap. When it's done, it's done. Dat wordt echt niet makkelijker als er ook nog eens met externe projecten moet worden gesynchroniseerd.
Debian is bezig met Debian, niet met afgeleide projecten, en heeft zijn eigen roadmap
Veel packagers maken (dezelfde..) pakketjes voor zowel Debian als Ubuntu. Bovendien heeft Canonical een aantal mensen in dienst, dus ook voor Debian heeft het voordelen om dat zo goed mogelijk te synchroniseren.

Het is gewoon handiger voor het delen / overnemen van (security-)patches van upstream als beide distro's zoveel mogelijk dezelfde packages gebruiken...
Klopt als een bus. Ubuntu bouwt op Debian, niet andersom.
Dat in sync releasen van open software heeft heel veel voordelen. Het maakt een eenheid van alle losse projecten en verschillende distributies. Nu zie je dat RedHat, Suse en Ubuntu steeds alles dubbel doen. Ze maken allemaal packages voor de Linux kernel, Xorg, Gnome etc.. Ze zijn allemaal alles mooi aan elkaar aan het plakken. Daarnaast houden maar weinig projecten rekening met elkaar, iedereen released op een willekeurig moment waardoor de recente versies van distributies steeds kleine verschillen hebben. Voor software ontwikkelaars is dat nogal vervelend, je kan lastig software maken die op alle distributies goed werkt. Nvidia/AMD kunnen niet alle smaakjes van Linux ondersteunen. De Google Chrome ontwikkelaars klagen niet voor niets over de fragmentatie onder linux.

Vaste releases hebben dus als voordeel dat er efficiënter gewerkt wordt, ontwikkelaars naar een datum toe kunnen werken, iedereen rekening met elkaar houd, beter geteste software en een consistenter platform.
Ik vrees dat de open source ontwikkelaars er te conservatief voor zijn.
Niet te conservatief, maar ze hebben andere prioriteiten dan naar Ubuntu's wijsjes dansen. De meeste OSS projecten hebben vaste release schedules, alleen niet dezelfde als GNOME. In ieder geval voor de incrementals.
De hele lol van Linux is keuze, en bij verschillende distro's horen verschillende prioriteiten en schedules. De when it's done mentaliteit van Debian, de tamelijke bleeding edge van Fedora, de polish van Suse, de simplicity van Ubuntu; laat dat nou asjeblieft niet veranderen.
Weinig kans dat openSuse mee gaat doen, bijvoorbeeld. Die hebben net besloten om op een achtmaandelijkse schedule te gaan zitten.
Ook de upstream clubjes (QT, KDE, OO.org, Mozilla, etc...) zitten overigens absoluut niet te springen om hun releases met Ubuntu/GNOME te synchroniseren.
Als Suse zich op 8 maanden wil vastleggen, dan denk ik dat Ubuntu graag volgt. Maar Suse wil geen strikte intervallen tussen releases: die 8 maanden is een streven. Als het een keer uitloopt, dan lopen ze opeens niet meer gelijk met Ubuntu, dus dat werkt niet.
Tot Feisty had ik ook problemen met mijn netwerk, hierna als sneeuw voor de zon verdwenen..op laptop en desktop..de chips worden nu volledig ondersteund. Er is dus zeker vooruitgang.

Van mij mogen Debian en Ubuntu gaan samenwerken, gebundelde kracht, ze kunnen er wat mij betreft alleen maar beter van worden.
Ik heb een tijdje Debian uitgeprobeerd en was verrast met de gelijkenis tussen Ubuntu en Debian...

Van mij mag linux groter worden, itt sommigen die liever ziendat het een niche blijft en bang zijn dat linux iha zijn ziel gaat verliezen. Ik zie dat niet, maar zit dan ook veel minder in de filosofie achter linux , dan wel dat ik het gewoon prettiger vind werken dan andere OS'sen..
Waarom was je verrast dat Debian en Ubuntu veel gelijkenis vertonen? :+

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True