Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 77 reacties

Onderzoekers van verschillende universiteiten zijn erin geslaagd qubits op te slaan in atomen en weer terug te teleporteren naar fotonen. Versterkers voor quantumcommunicatie en quantumgeheugen zouden met de resultaten in het verschiet liggen.

Wetenschappers zijn erin geslaagd een quantumbit te bufferen tijdens het transport van een fotonqubit. De ontdekking zou het mogelijk maken herhalingsstations voor quantumoverdracht over lange afstanden en wellicht quantumgeheugen te realiseren. Voorheen slaagden onderzoekers er niet in de quantumtoestand van een qubit op te slaan en vervolgens weer uit te lezen zonder de informatie verloren te doen gaan. Een experiment voor quantumteleportatie van fotonqubit naar atomaire qubit en weer terug werd uitgevoerd door een team van medewerkers van de universiteiten van Heidelberg, Wenen en de Chinese Ustc.

Quantum computing qubitsDe quantuminformatie van een foton werd in het experiment overgebracht op een atoom dat als quantumopslag dienst deed, waarna het weer op een foton werd overgebracht. Zo zou het mogelijk moeten zijn een signaalversterker in een quantumoverdracht te bouwen. De quantumopslag bestond uit de collectieve spin van ongeveer twee miljoen iridiumatomen. De polarisatietoestand van een foton kon middels quantumverstrengeling worden overgebracht op de zeer koele iridiumatomen. De verstrengeling maakt de teleportatie van de quantumtoestand van een foton naar een atoom mogelijk, waardoor de verzameling iridiumatomen de toestand van het foton over konden nemen.

De wetenschappers wisten de quantumtoestand gedurende acht milliseconden vast te houden, uit te lezen en weer naar een foton over te brengen. Langer opslaan van de quantumtoestand was niet mogelijk, aangezien het aardmagnetisch veld en de beweging van de iridiumatomen, ondanks afscherming en extreme koeling, de coherentie van de informatie verstoort. Voorheen was het niet mogelijk de quantumtoestand van een qubit uit te lezen, zonder de informatie verloren te doen gaan. Wat de gevolgen voor quantumencryptie, dat op dit principe stoelt, zijn, is nog niet bekend. Het is echter aannemelijk dat, gezien de korte tijd en laag slagingspercentage waarin de informatie beschikbaar is, quantumencryptie niet eenvoudig gekraakt zal worden.

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (77)

Blijkt wel schot te zitten in de ontwikkeling van quantumcomputing. Voor de rest is bovenstaande artikel voor mij net chinees, ik snap er niets van. Meer lezers dat probleem?
Ik heb maar wat beperkte kennis, quatum gedoe is meer wat voor natuurkundigen, en ik ben maar een student informatica aan Tu Delft dus heb er niet zoveel over gehad , natuurlijk komt het wel even aan de orde, maar het is voorlopig voor ons software engineers (is spe) nog een redelijke ver-van-ons-bed-show

Wat ik begrijp is dat in tegenstelling wat eerder niet mogelijk was, het nu gelukt is om een foton was een super position had over te brengen naar een atoom, die daar 8 miliseconden vast te houden, en vervolgens weer in dezelfde position uit te lezen.

Die is volgens mij heel kort het concept.

Wat eerder het geval was, dat als ze het foton weer probeerde uit te lezen het verviel naar zijn normale positie. Dit concept werd gebruikt in quamtum encryptie. Immers als zo'n foton onderweg onderschept zou worden, dan kon je zien dat deze uitgelezen was omdat deze niet meer in een superpositie was.

Ik hoop dat ik het allemaal goed zeg. Graag aanvulling als het niet (helemaal) klopt!

[Reactie gewijzigd door martijnvanegdom op 26 januari 2008 14:25]

Een superpositie (aan elkaar, zelfs in het Engels) is een vermenging van verschillende toestanden (superponeren: over elkaar plaatsen). Dit moet niet verward worden met positie in de betekenis locatie of plaats. :P

Het verval wat je noemt is van een vermenging van toestanden naar slechts één van die toestanden; een fysieke verplaatsing van het deeltje wordt niet bedoeld.

[Reactie gewijzigd door Ravek op 26 januari 2008 16:14]

superpositie is het verschijnsel dat kleine deeltje zich als deeltjes of als golf kunnen gedragen het frapante ervan is tijdens observatie gedraagt het zich als deeltje (anders produceerde een crt alleen ruis) en zonder observatie terug valt in superpositie min of meer overal tegelijkertijd tot er weer observatie plaats vind (electronenkanon/dubbele gleuf experiment)

In superpositie is niet en kan niet bekend zijn waar het deeltje zich bevind, in effect bevind het deeltje zich overal en in alle fasen tegelijk, pas bij observatie "beslist" het deeltje zich als deeltje te gedragen en dus ook maar 1 plek tegelijk kan innemen.

entanglement is als 2 deeltjes 'verbonden' zijn met mekaar, draai je bij wijze van spreken deeltje 1 naar links dan draait z'n entangled broerlief ook naar links ongeacht de fysieke afstand tussen de 2 deeltjes.

ps. ik ben geen kwantum natuurkundige, ik vind het reuze interessant maar veel verder dan bovenstaande gaat mijn begrip over de verschijnselen in de kwantum wereld ook niet.

maar misschien helpt bovenstaande ? anders is er veel te vinden op wiki en via google is ook veel uitleg in 'laymens terms' , zover dat kan met kwantum mechanica, te vinden.

er is een video 'cursus' einsteins relativiteitstheorie en de kwantumrevolutie voor niet-wetenschappers voor wie het kan vinden.
de eerste video heet "Time Travel, Tunneling, Tennis and Tea"
Gemaakt in samenwerking met de grote uni's in amerika en gepresenteerd door een professor natuurknde van middlebury college.
kan hem heel erg aanraden voor iedereen die een interesse in de wetenschap heeft maar geen echte opleiding er in heeft. (like me :p )

(Einstein's relativity theory and the quantum revolution for non scientists)
maar het kan wel degelijk om plaats gaan. Oftewel op hetzelfde moment op 2 plaatsen.
Quantum mechanica is een deel van de natuurkunde waar zelfs de slimsten der slimsten moeite hebben met het snappen van de implicaties. Er zijn verschillende rekenmodellen, die allen werken, maar allemaal uitgaan van één theorie. De unificatie van die theorien is iets waar zo'n beetje alle natuurkundige genieen zich momenteel mee bezig houden. :)

Ofwel, we kunnen met qubits werken, maar echt snappen waarom het zo is dat een qubit meerdere states (1, 0, zowel 1 als 0, geen 1 en geen 0) tegelijk kan hebben is voor iedereen nog een raadsel. :)

[Reactie gewijzigd door mOrPhie op 26 januari 2008 11:52]

Quantummechanica is vrij eenvoudig juist. Optellen en aftrekken van integralen. De uitkomst daarvan voldoet meestal.

Om de daarop volgende vergelijking uit te rekenen.. Daar hebben mensen (en computers) problemen mee in grotere moleculen dan het H2+ ion.

Dit kort gezegt doordat iedere atoomkern/elektron interactie met alle andere heeft in het molecuul. Voeg daar 3 coördinaten per stuk aan toe en daar hebben we een joekel van een vergelijking. wiki weer eens, Schrödinger..

Er is meer.. (er is altijd meer. :) )
Inderdaad, dat gedeelte van de quantummechanica is niet het ingewikkeldste. Wat je doet is een waarschijnlijkheid in de ruimte berekenen voor de positie een deeltje/deeltjes en hoewel het enorm veel rekenkracht vereist (voor grote systemen) is het berekenen vrij simpel.
De implicaties echter van de golf-deeltje dualiteit zijn echter lastig te begrijpen. Vooral ook omdat je er onmogelijk een beeld bij kunt vormen. Hoe is het mogelijk dat een elektron om een atoom bijvoorbeeld alleen een kansverdeling is? Als je de positie wilt gaan bepalen, wordt deze pas 'gekozen' op het moment dat de meting daadwerkelijk wordt verricht, voor die tijd is het onmogelijk om over de positie van het deeltje te praten.
Het is erg makkelijk om volledig uit het oog te verliezen waar je in vredesnaam mee bezig bent door alle algebra. Eigenvectoren en eigenwaarden die toestanden van deeltjes beschrijven... Wat kun je daar mee?

Wat ik wil zeggen is dat het nogal kort door de bocht is om te zeggen dat Quantummechanica (of quantum physica) eenvoudig is. Ik wordt er al een paar jaar regelmatig mee geconfronteerd en het blijft iets ongelofelijk lastigs.
@ long, Luqueje;

Beter had ik inderdaad kunnen zeggen: Het begin en concept van QM is eenvoudig. Persoonlijk heb ik vooral problemen gehad met het visualiseren en de methode van SALC.

Daar moet ik wel bij vertellen dat het in mijn geval voornamelijk chemische bindingen ed betrof. Dus een stap in het oerwoud en daarop omdraaien. :+
Wel machtig interesant hoe belangrijk symetrien zijn op zo een laag niveau en ze terugwerken op stofeigenschappen.

@ mrOrPhie

Einstein poogde het ongelijk van QM aan te tonen zoals je quote. Je kan er van opaan dat doordat een slimme gast zoals hji er geen rekenkundige fout in vond, dat het ruwweg wel snor zit. Gezien ik minder slim ben dan hij en degenen die QM realiseerden, neem ik genoegen met het aannemen van de resultaten en proberen ze te begrijpen.
Er is nog steeds het probleem dat voor atomen met meer dan één electron de Schrödinger vergelijking geen exacte oplossing kent en alleen numeriek is te benaderen omdat vriend Heisenberg heeft gepostuleerd dat niet zowel de positie als de impuls van een deeltje gelijktijdig bekend kunnen zijn (je kunt alleen weten waar een deeltje is OF hoe snel het beweegt = onzekerheidsprincipe van Heisenberg). Omdat alle moleculen (behalve H2+ meer dan 1 electron bezitten krijgt de Schrödinger vergelijking een extra component voor de electronenrepulsie (gelijke ladingen stoten elkaar af). Als je dit combineert met Heisenbergs onzekerheidsrelatie kun je nooit met zekerheid vaststellen welk electron waar is en dus hoezeer ze elkaar afstoten. Dit probleem neemt ook nog eens exponentieel toe met het aantal electronen, waardoor nauwkeurige berekeningen aan grotere moleculen, of interacties tussen grotere aantallen atomen, zoals de hierboven genoemde twee miljoen iridiumatomen alleen maar te benaderen zijn, laat staan dat ze echt kunnen worden begrepen. Gelukkig voor de fysici neemt de rekenkracht van computers zeer snel toe waardoor er steeds betere benaderingen komen voor steeds complexere problemen. Een exacte benadering zal waarschijnlijk helaas nooit worden gevonden, tenzij iemand bewijst dat Heisenberg ongelijk heeft gehad of er een briljant wiskundige opstaat die er een oplossing op vindt...
Quantummechanica is vrij eenvoudig juist.
Oh, in dat geval kan einstein je hulp wel gebruiken. HIj heeft 20 jaar van z'n leven gebruikt om te bewijzen dat "god does not roll dice".

Dat het rekenen met quantum-toestand mogelijk is, leg ik juist uit in mijn post. Immers, de Waarschijnlijkheids-rekenmodellen liggen klaar. Maar quantumfisica daadwerkelijk -snappen- (dus niet klakkeloos aannemen), is iets waar zelfs de beste natuurkundigen nog moeite mee hebben. Immers, niemand snapt nog precies wat het dualisme van golven en materie nu precies is.

Als jij dat wel doet, dan kun je erg beroemd worden.
Meen dat hij het grootste deel van zijn leven heeft gepoogd om de verschillende krachten in de natuur met elkaar in overeenstemmening te brengen (electromagnitisch, gravitatie, ...).

Uit het koppie: met de frase "god does not roll dice" ging hij in tegen theorieën van onzekerheid in de quatumfysica (Schroedinger / Bohr). De huidige theorie geeft Einstein ongelijk. Zoals ook met zijn gravitatieconstante het geval is. Faalhaas.
quantumfisica daadwerkelijk -snappen- (dus niet klakkeloos aannemen), is iets waar zelfs de beste natuurkundigen nog moeite mee hebben.
Heb nog steeds het vermoeden dat het allemaal niet zo lastig is, en dat de belabberde metaforen die de fysici gebruiken de reden zijn dat jan-met-de-pet het niet snapt. Het stelselmatig ombrengen van katten in hun gedachte-experimenten ondermijnt hun draagvlak nog verder.
Dat het rekenen met quantum-toestand mogelijk is, leg ik juist uit in mijn post. Immers, de Waarschijnlijkheids-rekenmodellen liggen klaar. Maar quantumfisica daadwerkelijk -snappen- (dus niet klakkeloos aannemen), is iets waar zelfs de beste natuurkundigen nog moeite mee hebben. Immers, niemand snapt nog precies wat het dualisme van golven en materie nu precies is.
Je maakt de fout die heel veel mensen maken.Een foton is geen golf of deeltje, maar .. een foton (duh).Het is juist de interpretatie die je los moet laten, het is wat het is en soms manifesteert het zich als golf, soms als deeltje, afhankelijk van de manier waarop je het waarneemt.En als je het niet waarneemt is het golf noch deeltje.De quantumwereld zal zich nooit kunnen laten uitleggen in macroscopische termen, het zal altijd behelpen blijven.Denk maar aan de fles die zowel half vol als half leeg is, maar één ding is het altijd: een fles :)
Oh, in dat geval kan einstein je hulp wel gebruiken. HIj heeft 20 jaar van z'n leven gebruikt om te bewijzen dat "god does not roll dice".
Einstein leefde natuurlijk wel in een hele andere tijd, en het frapante is dat mensen in die vrij korte tijd sinds Einstein heel anders zijn gaan denken. (in weze aardig godeloos zijn geworden)

[Reactie gewijzigd door arjankoole op 26 januari 2008 22:22]

Quantummechanica is vrij eenvoudig juist
Ik kan me nog een quote van Richard Fineman herinneren:
if you think you understand quantum theory, you don't understand quantum theory ;)
Same for me, ik ken zo goed als niks van quantumfysica, ik weet nog eens niet wat dat betekent! Maar het ziet er heel belangrijk uit.
Ik kan het jullie wel uitleggen, maar dan lopen ten eerste de Tweakersnet servers waar het forum op staat vol :+ en ten tweede moet ik dan schriftelijk les gaan geven voor een jaar of 10 :+
Ik kan het jullie wel uitleggen, maar
Ik zou zeggen: waag eens een poging?

Aangezien je er blijkbaar verstand van hebt, het volgende:
Ik dacht dat het probleem met quantum fysica was dat als je meet dat je dan de toestand van hetgeen je meet aan het veranderen bent door de meting zelf(*).
Corrigeer me als ik het fout heb.

Enig idee hoe ze dan de reversibiliteit van de toestand hebben kunnen aantonen zonder deze te beinvloeden?


(*) Dit doet een alledaagse drukmeter eigenlijk ook al.

[Reactie gewijzigd door vladimirP op 26 januari 2008 12:21]

Natuurlijk kan ik het niet uitleggen, daarom die twee clowntjes. Maar ik kan je wel een linkje geven over theorieën die er mee te maken hebben, dat zijn videolinkjes.

Zelf heb ik ze nog lang niet allemaal gezien, maar ze zijn wel interessant. :)

http://www.pbs.org/wgbh/nova/elegant/program.html
Bedankt voor de link.
Prachtige beelden.
Raad iedereen aan om eens die video's te bekijken!
Ze hoeven niet te meten aan het atoom. Ze kunnen een foton versturen waarvan ze de quantum toestand weten, hem vangen met het atoom, hem 8ms vasthouden, hem dan weer verder laten gaan en kijken of hij door een polaire filter komt. Als hij er doorgaat heeft hij zijn quantumstaat behouden.

Overigens, als wat ik nu zeg waar is, dan loopt de quantum encryptie geen gevaar, want is het alsnog niet mogelijk om quantumstaat uit te lezen zonder hem te veranderen. Daarentegen, als wat ik zeg niet klopt en ze kunnen _wel_ de staat uitlezen (door bijvoorbeeld het geentanglede atoom 2 fotonen met dezelfde staat te laten produceren ofzo) dan is quantum encryptie pretty much done for.

[Reactie gewijzigd door d-snp op 26 januari 2008 14:31]

Hetzelde probleem hier inderdaad, ik had verwacht dat er nog ergens in het artikel werd uitgelegd wat dat nu precies inhoud...
Een poging op basis van eerdere Tweakers, WikiPedia en SciAm artikelen (geen enkele garantie gegeven op juistheid, ik ben geen natuurkundige):

Men kan een foton een 1 of een 0 of iets daartussenin (0,4535...) meegeven. Het foton heeft dan 1 qubit aan data. Echter, er is een beperking aan de afstand waarover ik dat ding kan versturen. Na minder dan 300 kilometer (omstreeks 300 kilometer ligt het huidige record voor zover ik weet) 'vervalt' dat foton zijn qubit (volgens mij door externe invloeden, maar niet zeker).
Stuur ik een qubit van Groningen naar Maastricht, dan is die 0,45... misschien onderweg wel in 0,63 veranderd, dus daar kan ik niet mee werken.
Zet ik nou in Zwolle en Nijmegen een 'versterker', dan lukt het me misschien wel.
Vraag is: Hoe maak ik zo'n versterker?

Tot nu toe was het zo, dat ik de waarde van het qubit niet kon uitlezen zonder deze te 'vernielen'. Lees ik hem in Zwolle uit, heb ik hem dus 'vernield', en kan ik hem niet meegeven aan een ander foton dat ik naar Nijmegen stuur.
Met deze nieuwe vinding echter, sla ik de qubit van het ene foton tijdelijk - voor maar 8 millisieconden - op in twee miljoen 'normale' atomen van een 'stofje' dat een beetje op lood lijkt. Die twee miljoen atomen samen bevatten dan dat éne qubit, afkomstig van het foton uit Groningen. Echter, doordat er energieuitwisseling is tussen mijn twee miljoen atomen en hun omgeving; alles 'trilt' als het ware, moet ik binnen 8 milliseconden het qubit weer uit die 2 miljoen atomen lezen, anders 'trilt' de info uit het qubit uit elkaar.
Men is erin geslaagd de info - de qubit dus - uit die twee miljoen atomen binnen 8msec naar een ander, 'nieuw' foton over te zetten. Dit foton is 'fris' en kan dan op weg van Zwolle naar Nijmegen. Daar doe ik nog een keer hetzelfde, en dan stuur ik hem naar Maastricht. Door zo door te gaan kan ik het qubit in stappen naar Madrid sturen, zonder dat onderweg de informatie - het qubit dus - uit elkaar trilt, omdat ik steeds een nieuwe foton pak.

De relatie met quantumgeheugen is wat lastiger (voor mij), volgens mij is het zo dat je die 2miljoen iridium-atomen kan zien als geheugen van '1 qubit' dat 8msec zijn waarde vasthoudt, dus binnen die tijd moet ik er iets mee doen. RAM-geheugen verliest zijn waarde als ik de stroom erafhaal, en dit 'qubitgeheugen' dus zowiezo binnen 8msec. Ben ik dus snel genoeg en gebruik ik 2x2miljoen atomen, kan ik misschien die twee qubits uit twee verschillende fotonen proberen 'op te tellen' en aan een derde foton meegeven.
dus binnen die tijd moet ik er iets mee doen. RAM-geheugen verliest zijn waarde als ik de stroom erafhaal, en dit 'qubitgeheugen' dus zowiezo binnen 8msec. Ben ik dus snel genoeg en gebruik ik 2x2miljoen atomen, kan ik misschien die twee qubits uit twee verschillende fotonen proberen 'op te tellen' en aan een derde foton meegeven.
Dynamisch verversen. Een behoorlijk exacte analogie is hier te maken met het verversen van ramgeheugen. Vluchtig, ja, maar je kan het uitlezen en de informatie behouden op de plaats. (Het informatie behouden neem ik hier aan, het is me niet meer duidelijk of een quantumtoestand überhaupt te kopieëren was.)

En laten we eerlijk zijn, 8 ms moet je verversen met 125 Hz... Niet onmogelijk.
Wat bedoel je met:'Dingen zonder massa zijn al geteleporteerd. Met massa afaik niet'
Er zijn namelijk massaloze deeltjes, neem licht.
Het bestaat uit fotonen,bestaat slecht tijdelijk en heeft geen massa.
Toch laat het indrukken achter als zou het massa hebben!
Is nog geen reden te zeggen dat licht al geporteerd is.

Heb de complete serie van PBS gezien.
Dit zijn inderdaad leuke theoriëen,
het geeft je een mooi beeld waar deze wetenschap mee bezig is.
Ik heb, in een grijs verleden, begrepen dat een foton gewoon massa heeft, welliswaar op een extreme plaats achter de komma, maar wel met een bekend gewicht.

Anyone.......?
Nee, een foton heeft geen rustmassa, maar wel een impuls. Dit lijkt wat tegenstrijdig, omdat in de klassieke mechanica de impuls geschreven wordt als: p= m*v. Een lichaam zonder massa (m) heeft dan ook geen impuls (p), ongeacht de snelheid (v).

Maar volgens de quantummechanica in de impuls: p=h/lambda, waar h de constante van Planck is, en lambda de golflengte. Een (licht) deeltje zonder massa heeft dan dus toch een impuls.
Is jouw formule niet p=hc/lambda? Ik weet t niet, kom t toevallig tegen bij het zoeken naar quantum technology for dummies :P En c = de snelheid van het licht, volgens deze site http://www.technology.nia...mcsele/lasers/Quantum.htm.
Nee. Op de site staat:
E=hc/Lambda where E is the energy of the photon in Joules
Dat is dus de energie van het foton, niet de impuls. Als je per se de lichtsnelheid c in je formule voor de impuls wilt hebben kun je ook schrijven: p=h*v/c, waar v de frequentie van het licht is.
Dit geeft de fundamentele veiligheid van quantumencryptie wiki een trap naar beneden.

Deze was (naar mijn geheugen) altijd gebaseerd op het niet kunnen kopieren zonder een verandering in de toestand aan te brengen. (Staat trouwens ook in de tekst)

Dan wordt het tijd om een nieuwe ultieme versleuteling te creëren. Ideeën welkom.
De perfecte versleuteling bestaat al sinds begin vorige eeuw: http://en.wikipedia.org/wiki/One-time_pad
De methode is bewezen veilig en onkraakbaar (zelfs brute force heeft geen nut aangezien iedere plaintext even waarschijnlijk is), enkel hebben one-time pads wat logistieke nadelen: de sleutels moeten echt random zijn, mogen niet hergebruikt worden, moeten veilig worden opgeslagen, en minstens even lang zijn als de plaintext die je wilt coderen...
Kunnen we zelf al teleporteren?
Dingen zonder massa zijn al geteleporteerd. Met massa afaik niet
Met een heel erg klein beetje massa dan.
Binnen het EM spectrum heeft een golf ook een heel klein beetje massa.

De geteleporteerde boodschap zat (uit mijn hoofd) in een of andere golf van het EM spectrum verborgen waardoor de afgebroken en weer opgebouwde golf, met hele kleine deeltjes wel iets massa had.

Neemt niet weg dat teleporteren zoveel energie kost dat we, om bv meerdere kilo's te verplaatsen, hele exotische hoeveelheden energie nodig hebben die we nu gewoon nog niet kunnen opwekken.
Naar mijn weten heeft een golf geen massa, wel impuls, maar geen massa.
in zekere zin wel voorzover ik weet, hoe verklaar je anders dat een zwart gat lichtfotonen naar zich toe trekt?
Die aantrekking komt door de vervorming van ruimte-tijd en niet door een 'massa' van de foton. Fotonen hebben volgens het Standaard model geen massa. Zie: algemene relativiteit en het equivalentie principe.

http://en.wikipedia.org/wiki/Equivalence_principle
http://en.wikipedia.org/wiki/General_relativity
Een tipje van de quantum-sluier wordt in dit filmpje opgelicht (uit What the bleep do we (k)now?)
What de Bleep is meer een berschrijving van Quantum Physics door New-agers,En is meerdere malen ontkracht(Vanwege extreme fouten en niet-blinde tests,)
Ze zeggen bijvoorbeeld dat quantum altijd anders reageerd(Dit is blatente onzin,het reageerd op de omstandigheden)

Op wikipedia staat dit ook uitgelegt, en waarom de test allemaal"rigged"waren om hun gelijk te tonen.

Hetzelfde als staats/duitse/Sciencetology propaganda dus :Y)
Vinden jullie het erg als ik zeg dat ik er geen bal van snap wat zojuist hierboven is opgeschreven oO. Is dit zoiets als iets afbreken op moleculair niveau en het dan weer in elkaar prutsen?
Duidelijk iets voor de Life-categorie inderdaad 8)7
Is het gebruik van de term teleporteren niet wat te sensatiezoekerig? Het woord overdragen voldoet toch prima.
Aha...

Dat kan dus ook andersom. Dus Star Trek here we come.
Materialiseren van producten op bestelling. Enige wat je nodig hebt is zonlicht.
Het is niet zo dat die Iridium atomen 'ontstaan' uit een foton, of dat het nieuwe foton vervolgens ontstaat uit die 2 miljoen Iridium atomen. Het komt er alleen op neer dat de quantum toestand van het ene foton te kopieren is naar een ander foton. Zie het als een versterker zoals die ook in de wijkcentrales staan om je een fatsoenlijk tv signaal / internet snelheid te leveren.

Materialisatie zitten we nog een heel eind vandaan, al is het maar vanwege de ongeloofelijke hoeveelheden aan energie die hiervoor nodig zijn. Klein rekenvoorbeeldje, en dan nog erg versimpeld:

E=mc^2

Formule die eigenlijk iedereen wel kent, simpel gezegd wordt hier de relatie tussen massa en energie uitgedrukt. Om 100 gram aan massa te doen ontstaan uit energie (massa en energie zijn inwisselbaar) zou 0,10 * 2,98E8 = 2,98E7 Joule aan energie nodig zijn, zeg maar 30 MJ, dat is ongeveer wat een redelijke energiecentrale per seconde produceert. Maw, dat geen erg dure producten worden. Met alleen die massa ben je er natuurlijk nog niet, die massa moet eigenschappen hebben, in een bepaalde structuur voorkomen, etc.

De ontwikkelingen gaan hard, maar niet zo hard.
Nope... goed lezen:
Van atoom naar foton en weer terug.

Das heel wat anders dan jij hier uitlegt.
Bij de weg: massa en energie hebben geen "relatie", ze zijn immers hetzelfde.

[Reactie gewijzigd door Grijze staaf op 26 januari 2008 15:04]

Nee, zelf goed lezen. De toestand van het foton naar een atoom, en weer terug. Overigens kan een foton wel 'ontstaan' bij het vervallen van een atoom, maar een atoom natuurlijk niet uit een foton.
De quantuminformatie van een foton werd in het experiment overgebracht op een atoom die als quantumopslag dienst deed, waarna het weer op een foton werd overgebracht.
Snap je het nu echt niet? Jij brabbelt eerst over foton naar foton...
Dat je nu mijn zin aanhaalt dat ie verkeerd om begint terwijl er duidelijk staat "en weer terug" doet niets af aan jouw verkeerde interpretatie en uitleg.

Overigens zit ik met mijn zienswijze wel een paar stappen verder, maar het zit eraan te komen. Een foton blijft een eenzijdig deeltje zonder veelzijdige eigenschappen. Daarmee staat de weg open naar materialisatie van fotonen naar atomen op bestelling.
Sorry, ik ging er vanuit dat ik niet al te veel tussenstappen hoefde te maken.

Van foton naar foton, met die Iridium atomen als tussensprong, die er alleen zijn om de quantum toestand van het eerste foton in op te slaan alvorens dit over te brengen naar een tweede foton.
Wat betreft van atoom naar foton en weer terug, ja, dat klopt, maar dan wel de quantum toestand van het foton. Niet een transformatie van een foton naar 2 miljoen atomen en weer terug naar 1 enkel foton.

Maar om verdere misverstanden te voorkomen zal ik de bron aanhalen in mn verdere uitleg.
In the experiment, the scientists used photonic qubits as information media; the quantum information was coded by the degree of freedom of the polarization. The quantum store was formed through the collective spin state of an ultra-cold ensemble of about 1 million rubidium atoms.
Wat hier dus staat is dat de collectieve spin van die 1 miljoen rubidium (is wel iets anders dan dat T.net bericht, maar dat terzijde) atomen een maat zijn voor het aantal graden van vrijheid van de polarisatie van het oorspronkelijke foton.

We hebben het hier dus niet over het veranderen van de materiaaleigenschappen van een 'standaard' materiaal naar een ander materiaal. Het vervaardigen van producten (of zelfs maar een enkele zuivere stof) heeft hier dus eigenlijk niets mee te maken.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True