Canada wil reparatierecht in wet opnemen

Canada werkt in navolging van onder meer de VS en de EU aan regels om het recht op reparatie voor kleine elektronica, zoals smartphones, in de wet op te nemen. Ook moet er een universele laadpoort voor apparaten komen.

In het budget staat op pagina 38 een alinea over het initiatief om te komen tot een universele laadpoort voor onder meer telefoons, camera's, laptops en tablets. Een exacte lijst van apparaten is er niet. "De federale overheid zal met internationale partners en andere stakeholders werken om de implementatie van een standaardpoort voor laden in Canada te verkennen, met als doel om de kosten voor Canadezen te verlagen en e-waste te verminderen."

De Europese Unie is al verder en heeft USB-C al verplicht gesteld per eind 2024 voor alle kleine elektronica met een fysieke laadpoort. Ook andere landen als India zijn aan het nadenken over een dergelijke implementatie. Dat meer overheden een universele laadpoort willen, zal meer fabrikanten ervan overtuigen dat producten wereldwijd een universele laadpoort moeten krijgen.

Het budget vermeldt ook de intentie om het recht op reparatie in een raamwerk van regels op te nemen. Dat moet volgend jaar gebeuren. Dat is gericht op kleine elektronica, zoals smartphones. Een consultatie start deze zomer en de regels moeten volgend jaar volgen.

Door Arnoud Wokke

Redacteur Tweakers

30-03-2023 • 12:11

99

Reacties (99)

99
99
60
9
0
13
Wijzig sortering
Ik ben blij dat ze dit gaan doen. Maar toch hoop ik dat de uitvoering wel beter is dan bijvoorbeeld in Amerika.

Ik zag laatst weer een filmpje van Louis Rossman en ik wil niet weer de vinger wijzen naar Apple. Maar hij had een goed punt over slaapstandsensors die kapot gingen in macbooks. Nieuwe kostte 50 cent, en ze zijn simpel te vervangen. Ze moeten alleen 'gevalideerd' worden door Apple's software, die ze vrijwel niet aan onafhankelijke repairshops geven.
Dat is echt een schoolvoorbeeld van waar het naartoe gaat/al is als er niet ingegrepen wordt.
Zelden zie je zo duidelijk de glijdende schaal:
1. Het wordt reparateurs moeilijk/onmogelijk gemaakt om vervangende onderdelen te kopen.
2. De leverancier saboteert het eigen systeem zodat reparatie onmogelijk wordt.
3. De lobbyisten in dienst van de leveranciers schrijven de wassen neuswetten die de corrupte politici er doordrukken.
Het hoeft geen wassen neus te zijn. Ik reageer nu snel zonder de links om te onderbouwen. Maar wat bijvoorbeeld al heel lang geregeld is in Europa (en vast ook in andere landen/staten) dat als een automobielfabrikant meer dan laten we zeggen 10k van een model verkoopt, ze verplicht zijn dat er minimaal 20 jaar onderdelen voor te krijgen zijn. Dat is Right2Repair en al heel lang geleden ingevoerd. Dus het kan. Er is vast iemand hier die er meer over weet : )
Ook moet er een universele laadpoort voor apparaten komen.
Laat me raden. Micro-usb? ;-)

Ik vind dit een goede ontwikkeling die wat mij betreft veel verder doorgetrokken mag worden. Er worden veel te veel producten zo goedkoop mogelijk geproduceerd, met als resultaat dat reparatie erg duur of onmogelijk is. Hier moet echt wat aan gedaan worden.

Lullig voorbeeld.
Pasgeleden was in m'n auto één van de fysieke schakelaartjes van de elektrische ramen 'kapot' (hij deed het wel, maar het 'kantel-mechanisme' van de schakelaar was kapot. Dus waarschijnlijk niks meer dan een plastic/metalen staaftje stuk.
Maar vervolgens moet wel het hele plateautje vervangen worden waar 5 knoppen op zitten (voor alle vier de ramen en de kinderbeveiliging zodat ze niet met de achterruiten kunnen spelen). Inclusief stekkers (en mogelijk nog wat elektronica er in). Ter illustratie. Het lijkt op dit.

Nou is bovenstaande natuurlijk één heel klein lullig voorbeeldje en mogelijkerwijs is mijn voorbeeld nou 'juist wel' okee om het zo te doen, maar jullie snappen hem :) . Het gebeurd veel te vaak dat als je maar één klein dingetje moet vervangen, dat je dan een hele unit van iets moet vervangen. En dat is gewoon zonde.

Ditzelfde zien we ook met electronica.
Dat is overigens ook direct het probleem met de Amerikaanse right to repair wetgeving. Een enkele chip is kapot? Zolang het hele moederbord (inclusief Gpu, CPU en geheugen) maar te koop is, is er geen probleem...
Er is meer als alleen het beschikbaar zijn van onderdelen. Apparaten en dan met name mobieltjes zitten dusdanig in elkaar dat het bijna godsonmogelijk is om bijvoorbeeld fatsoenlijk een accu te wisselen. Kijken we dan nog even met een scheef oog naar Apple, waar gewoonweg dingen worden gedisabled (faceunlock) zelfs als je orginele onderdelen wisselt. Dat soort praktijken worden hopelijk ook aangepakt in de regelgeving.

En ja, dat van die complete units vervangen is zonde, maar in elk geval te doen.
waar gewoonweg dingen worden gedisabled (faceunlock) zelfs als je orginele onderdelen wisselt.
Daar heb ik zelf dan weer niet zo'n probleem mee als het gaat om een onderdeel dat de beveiliging van het apparaat beïnvloed.
Als ik het goed heb, wordt de controle daadwerkelijk gedaan door de chip zelf (inclusief het opslaan van de te controleren data).
FaceID doet natuurlijk meer dan alleen maar 'Ik ken die smoel'. Hij stuurt daadwerkelijk een deblokkeringssequentie op. En dat is dan weer niet praktisch als je die kan uitwisselen. (dan kan ik in theorie met mijn camera in theorie jouw telefoon deblokkeren). - Mocht ik er helemaal naast zitten dat het niet zo werkt, word ik graag met een bron gecorrigeerd (ben er erg in geïnteresseerd hoe het dan wel werkt))

Voor alle andere onderdelen slaat het inderdaad nergens op.
Zelfs als je 2 werkende iphones de onderdelen uitwisseld gaat het niet meer.
Zit gewoon een softwareblock op, je krijgt een melding van "niet-originele" apple onderdelen. Moet gebeuren door een Apple gecertificeerd persoon. Je bent dus niet vrij om je telefoon te laten repareren waar jij wilt.
Maar om bij Apple te blijven, dat is al verruimd en je kunt op enorm veel plekken de gangbare dingen als accu's, scherm e.d. vervangen tegen redelijke prijzen. Het hoeft om mij ook niet zo te zijn dat iedereen thuis alles maar moet kunnen doen want dan komen we op leken niveau en als dat zo zou zijn dan gaan we dat ook terug vinden in het ontwerp van de telefoon en dat gaat in mijn beleving geen vooruitgang worden qua design, afdichting e.d.
Nou, als ik kijk hoe simpel het was om een accu te wisselen in, ik noem maar wat een Lumia 950XL. Daarvoor hoefde je echt niet naar de winkel. Gecertificeerd of niet.

Veel van de onrepareerbaarheid is gewoon keuze. Een die is niet gemaakt in het voordeel van de consument. Nee niet alles moet/kan eenvoudig. Maar andere dingen echt wel. Het is toch van de zotte dat je niet even een accu kunt wisselen in een mobiel.
Accu is natuurlijk maar 1 onderdeel, wat te denken van dingen als microfoon, speakers, scherm, connector?
Ook dat hem een stuk simpeler als nu het geval is. Zeg niet dat alles door iedereen vervangen moet kunnen worden, maar de onrepareerbaarheid is gewoon veel te ver doorgeschoten. Zelfs met dingen die gewoon vervangbaar moeten zijn zoals een accu. Een mobiel is gewoon redelijk modulair. Het kan prima.
Ik ben wel benieuwd waar we dan de grens zouden moeten leggen, en zelf vroeger jarenlang elektronicaspecialist geweest (in de tijd toen we nog dingen gingen doormeten en op componentniveau repareerden) en daarna decennialang besturing/automatisering e.d. in de industrie. En vanuit die achtergrond vindt ik dingen al heel snel prima te repareren. Maar als Tante Bep en Ome Henk ook schermen moeten kunnen vervangen dan is het wel afgelopen met een lekkere dunne phone in je pocket, want iets wat en gemakkelijk uit elkaar te halen is en ook weer waterdicht is als een leek alles weer in elkaar zet vergt een heel ander ontwerp.
Punt is een beetje dat tegenwoordig een speaker vervangen al een uitdaging is, zelfs voor de professional.
Grens kun je best over babbelen, maar in mijn optiek zijn dingen als die makkelijk kapot kunnen gaan / snel slijten toch redelijk eenvoudig te vervangen zijn zonder dat je daar je garantie op verliest omdat het niet is gedaan door een "gecertificeerd" bedrijf. Daar valt wat mij betreft de accu, usb poort (of wat het ook is) en speaker minimaal onder. Dus ja, dat lijmen moeten we misschien maar achterwege laten.

[Reactie gewijzigd door arbraxas op 23 juli 2024 09:48]

De reden waarom men heel de unit vervangt en niet enkel de schakelaar is omdat het simpelweg goedkoper is. Een volledig correcte diagnose stellen en daarna de herstelling uitvoeren kan veel meer tijd kosten dan je denkt, en tijd is geld. En dan hebben we het nog niet gehad over het feit dat niet alles gemaakt is om gedemonteerd te worden. Daar zit je dan ook nog eens mee, kan goed zijn dat je nog meer losse onderdelen moet gaan vervangen.

Alles heeft een kost, en bedrijven kiezen voor wat het goedkoopste is.

Stel je geeft mensen de optie: we vervangen heel de unit tegen een vaste kost aan 400 euro, of we laten een technicus zoeken naar de defecte onderdelen tegen 100 euro per uur waarbij die laatste ergens tussen de 1 en 8 uur nodig heeft en we dan de te vervangen onderdelen nog niet meegeteld hebben. Waarvoor ga jij kiezen? Ik kies dan wel voor de zekerheid.
Zoals ik al schreef was m'n voorbeeld vast verkeerd. (ik heb geen kennis of interesse in auto's in de breedste zin, maar dit was net eventjes een voorbeeld dat ik recent had meegemaakt)

In mijn hele specifieke geval was er een palletje van een schakelaar kapot en daarvoor moest dus het hele paneeltje vervangen worden. Dat voelt niet goed. Al zouden de kosten identiek zijn, is het pure productvernietiging.

Maar goed. De wetgeving is gebaseerd op het verminderen van e-waste (dus nogmaals, m'n voorbeeld was verkeerd). Als we kijken naar 'vroeger'. Vroeger hadden vrijwel alle adapters het kabeltje vast aan de adapter zelf. Tegenwoordig zien we een USB-poort op de adapter. Ofwel. Als je hond je kabel kapot bijt, kan je dus gewoon alleen het kabeltje vervangen. Dus dat is een prima ontwikkeling.

Als we nou kijken naar wat sommige bedrijven doen. Apple doet met veel van haar computers. Het vastsolderen van geheugenmodules. Oral-b soldeert oplaadbare penlites (met van die flapjes) vast in hun tandenborstels. Ik heb een mechanisch toetsenbord van Razer. Ik kan niet makkelijk één switch vervangen mocht die mettertijd kapot gaan (vroeger was dit wel, op die oude IBM-mainframe toetsenborden). Vroeger kreeg je bij je beeldbuistelevisies (in ieder geval die van Philips) het bouwdiagram, zodat je losse (vrij verkrijgbare) onderdelen kon vervangen als je wist waar je mee bezig was. Maar denk ook aan bijvoorbeeld kinderspeelgoed, met vastgesoldeerde knoopcelletjes, vibrators met niet vervangbare batterijen, afstandsbedieningen/printers/enz/enz/enz met nietvervangbare displays (Althans. De onderdelen worden gewoon domweg niet meer verkocht), printers die allemaal een eigen maatje inkt/toner-cartridge-maat hebben. Het gaat allemaal natuurlijk helemaal nergens over als je een beetje kritisch nadenkt.

Apparaten worden gemaakt en ontworpen om zo goedkoop mogelijk te zijn (want ik kan met voorstellen dat iets dat vastgesoldeerd/gelijmd is goedkoper te produceren is voor het nieuwe product) en niet meer (goedkoop/makkelijk) repareerbaar zijn.
En heel belangrijk, wat je ziet bij garages en vroeger bij alle electronica reparateurs: "We geven garantie op de nieuwe onderdelen, maar we geven je niet de garantie dat de overige onderdelen wel goed zijn en het probleem nu langdurig is verholpen"
Even negeren dat OP aangeeft dat dit misschien niet het correcte voorbeeld is en vervolgens een monoloog houden over dat dit niet het beste voorbeeld is....
Hoewel er specifiek op dit voorbeeld in gaat, gaat zijn argument ook op voor veel gevallen. Het uurloon loopt snel in de cijfers. Los van de logistiek om allemaal losse onderdelen op voorraad te moeten hebben.

Voor het milieu zouden kleinere reparaties wellicht beter zijn. Maar lage kosten is vaak wat leidend is.
Ik ga niet in op dit specifieke voorbeeld, maar net op de reden waarom men met zogenaamde Field/Customer Replaceable Units werkt. Het aantal herstellingen dat baat heeft bij het mogelijk maken van herstelling tot op componentniveau is enorm klein, en uiteindelijk voor maar zeer weinig specialisten weg gelegd.

Mijn voorbeeld gaat evengoed op voor pak em beet een dure computer of een auto. Stel je voor, je hebt een MacBook, en die start niet meer op. Hij is buiten garantie. Ga jij een technieker betalen die tot op component niveau een herstelling kan uitvoeren tot op een systeembord, of ga jij toch liever kiezen om, wanneer je zeker bent welke assembly er defect is, die assembly in zijn geheel vervangen?
Je kan ook online een vervangend onderdeel bestellen van een sloopauto op bv schadeauto-zoeker.nl. Dat heb ik destijds gedaan, zelf het printplaatje overgezet (zodat we onze eigen knoppen behielden), en we konden weer verder. Goedkoper dan de dealer, economisch en milieutechnisch beter, maar je weet van tevoren niet of je juist zit.
Klopt. Ik had ook kunnen kijken of ik het wippertje open kon halen en er een metalen palletje in kunnen zetten. Helaas ben ik niet zo technisch overlegt.


Maar het gaat mij om het principe dat onderdelen niet meer-modulair te repareren/vervangen zijn. (Zoals in een ander voorbeeld van mij elders, vastgesoldeerde accus, verlijmde componenten, enz)
De USB poort in mijn auto was defect, complete middenconsole moest vervangen worden :) Onder garantie, ging binnen enkele maanden al defect.
Nou dit dus. Het gouden voorbeeld van ‘waar zijn ze in vredesnaam mee bezig’ toch?
Dit concrete voorbeeld is exact waar ik op doel.
Ik ben wel bang dat de fabrikanten garantie gaan verkorten als alle landen recht om te repareren in de wetten willen opnemen.
Gelukkig is garantie wettelijk geregeld en dus niet onderhevigd aan de voorkeur van een fabrikant.
Dat is puur voor consumenten en zelfs dat is zeker niet overal het geval.
Nou....
Ja, maar nee, maar ja... Het is niet zo makkelijk in de praktijk. De wettelijke garantie zegt dat je apparaat garantie heeft zolang als de redelijke verwachtte levensduur van het apparaat.
https://www.rijksoverheid...ies-heb-ik-op-een-product
https://www.consuwijzer.n...kocht-maar-kapot/garantie

Binnen de zes maanden moet de verkoper aantonen dat het de koper z'n schuld was dat het product kapot ging. Na die zes maanden ligt de bewijslast bij de koper
Duur van wettelijke garantie

De duur van de wettelijke garantie mag de verkoper of fabrikant niet zelf kiezen. Want dat volgt uit de wet. Veel consumenten denken dat zij volgens de wet standaard recht hebben op 2 jaar garantie. Dit komt uit Europese regels. Maar in Nederland staat geen vaste wettelijke garantietermijn in de wet.

Hoelang hebt u dan wettelijke garantie? Zo lang als u mag verwachten dat uw product meegaat. In onze wet staat namelijk dat een product moet bieden wat u ervan mag verwachten. Dat is per product anders. En dat kan korter of langer zijn dan 2 jaar. Het hangt af van alle eigenschappen van uw eigen product. Gaat uw product eerder kapot dan u mocht verwachten? En hebt u het normaal gebruikt? Dan hebt u volgens de wet recht op reparatie of vervanging.
Dit is dus bijzonder arbitrair, moeilijk aan te tonen en een hoop gedoe. (Bewijs maar dat je dure sporttas niet te zwaar heb belast waardoor hij stuk is gegaan)
Het grappige daarentegen is dan wel weer dat het twee dingen zijn die elkaar tegen spreken;
Wanneer is een product niet goed?
Een product is ondeugdelijk als:
.......
het kapot is of het niet goed doet;

Bewijslast bij ondeugdelijk product
Als er iets mis is met een product binnen 6 maanden na aankoop, moet de verkoper bewijzen dat dit uw schuld is. Bijvoorbeeld door aan te tonen dat u het product niet goed heeft gebruikt.

Gaat het product na 6 maanden of langer kapot? Dan moet u bewijzen dat dit niet uw schuld is en dat het aan het product ligt.

Fabrieksgarantie en verkopersgarantie
Een fabrieksgarantie of verkopersgarantie is een aanvulling op de wettelijke garantie die u al heeft. Deze extra garantie geldt voor een bepaalde tijd, bijvoorbeeld voor een jaar. Gaat een product stuk na 6 maanden na aankoop maar binnen de garantie, dan hoeft u niet aan te tonen dat het niet uw schuld is.
Of te wel, na 6 maanden ligt de bewijslast bij jou uitgaande van de wettelijke garantie maar binnen de fabrieksgarantie hoef jij niet voor bewijslast te zorgen maar heb je recht op fabrieksgarantie conform de garantievoorwaarden. Vraag is alleen wie dan moet aantonen of jij het product wel op juiste wijze hebt gebruikt :+

Of te wel... twee soorten garantie waarbij twee soorten voor nogal wat onduidelijkheid zorgen.

[Reactie gewijzigd door Verwijderd op 23 juli 2024 09:48]

Jij dus.
Als een product binnen de fabrieksgarantie/verkopersgarantie/wettelijke garantie (dus de ‘redelijke termijn’) dan moet jij dat aantonen.

Ik ‘neem aan’ dat als bijvoorbeeld een Chromecast (ik verzin maar wat) na 9 maanden stuk gaat en hij er helemaal piekfijn uit ziet dat dit dan voldoende is.

Met andere apparaten (met bijvoorbeeld bewegende onderdelen) of bijvoorbeeld een sporttas kan dat moeilijker zijn.
Nu dat de EU de trend heeft gezet voor USB-C is er uberhaupt wat te kiezen voor de Canadesen?
dat ligt aan het vermogen dat vereist word.
Voor kleine apparaten zal en USB-C genoeg zijn, maar een laptop opladen ermee lijkt me traag.
Ik ben voor internationale standaardisatie van adapters en connectors. Ik vraag me alleen af wat er gebeurd wanneer USB-C verouderd en er een opvolger is. De EU is nou niet bepaald een flexibele organisatie die snel op nieuwe ontwikkelingen reageert.
In de regels staat dat het elke 2 jaar opnieuw wordt bekeken. De regelgeving is niet opgezet als einddoel, maar voor harmonisatie van de markt en het verhogen van de levensstandaard. Daarnaast kunnen fabrikanten een nieuw soort laadpoort naast de USB-C zetten. Jij bent verre van de eerste die hierover nadenkt ;)
Gelukkig, ik voelde mij al eenzaam :)
Zal ik em dan maar inkoppen....

https://xkcd.com/927/
Gelukkig is USB al langere tijd hier een goede uitzondering van, kijk maar eens naar alle verschillende computer poorten uit de jaren 90, die zijn bijna allemaal vervangen door USB. En daarom is het ook handig dat de EU die gekozen heeft, ipv. zelf iets te willen verzinnen :D
Gelukkig is USB al langere tijd hier een goede uitzondering van,
Oneens. ;)

Verder kan je aan enkel een USB-C aansluiting niet zien of die gebruikt wordt om te laden (of met hoeveel vermogen, of met welke snellaadtechniek, of in welke richting(en)), of die het USB-protocol spreekt (en dan in 2.0 of 3.x, of met welke bandbreedte, of in welke richting(en)), of die alternative modes ondersteunt (DisplayPort, Thunderbolt 4) en in welke richting(en), etc. Ook zijn er verschillen tussen kabels (maximale hoeveelheid energie, aantal datapinnen, maximale overdrachtssnelheid...).
kijk maar eens naar alle verschillende computer poorten uit de jaren 90, die zijn bijna allemaal vervangen door USB.
Het bovenstaande zijn zaken die in de jaren 90 niet speelden. Ik zou zeggen dat de complexiteit verplaatst is, maar dat het niet minder complex is geworden of uitgestandaardiseerd is.

[Reactie gewijzigd door The Zep Man op 23 juli 2024 09:48]

USB-PD
https://en.wikipedia.org/...rdware#USB_Power_Delivery
Gaat volgens Wikipedia tot 240Watt. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit veel zwaardere laptop-adapters heb gezien?

Veelal wordt USB-C tegenwoordig gebruik voor dockingstations. Dus één kabel in je laptop op kantoor en je hebt je muis/toetsenbord/monitors/enz aangesloten en tegelijk wordt je laptop opgeladen.
Voor misschien hele zware game laptops kan je nog wel voorbij de 240 watt gaan. Er is echter geen clausule die zegt "je mag alleen maar USB-C PD gebruiken."

Voor die veeleisende categorie krijg je dan wel de verplichte USB-C oplaadpoort erop, maar zullen ze daarnaast een eigen poort doen voor > 240 watt laden.
USB-PD
https://en.wikipedia.org/...rdware#USB_Power_Delivery
Gaat volgens Wikipedia tot 240Watt. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit veel zwaardere laptop-adapters heb gezien?
En zelfs als het wel zwaarder kan zijn, dan zit je in een domein dat je wellicht beter twee adapters kan gebruiken, omdat de kans bestaat dat de voeding zwaarder wordt dan de laptop. ;)
Als het een goede schakelende voeding is, is dat in de basis niet zo'n probleem natuurlijk. (hooguit zonde van je geld dat je een te zware adapter hebt :) )
Mijn Lenovo Legion 5 pro laptop uit 2022 kwam met een 300 watt voeding... En om dat nou een "game laptop" te noemen vind ik wat ver gaan.
Die 300 W voeding was overbodig, je kan ook gewoon toe met een 230 W, waarschijnlijk zit die 300 W erbij zodat je met de PD poorten op de laptop ook nog andere dingen kan opladen zonder dat je laptop er last van heeft.
Tja, dat is standaard Lenovo voeding die bij die specifieke Lenovo laptop geleverd wordt.
Verwar je niet met het vermogen van een USB-C poort met de vorm/formaat van de connector?
Menig laptop heeft toch usb-c input tegenwoordig. Wat er dan aan de binnenkant zit is wat anders.
Veel 13 Inch laptops waaronder de Asus ROG X13 gebruiken gewoon usb-C.

met 100W laden heb je vrijwel geen problemen.

Want waarom zou je een oplader van 100+ watt willen, als de laptop max max 80 watt verbruikt?

Daarnaast ben je ook af van de barrel plug waarbij bedrijf 1 een 5.5x2.1mm connector gebruikt en een andere een 5.5x2.5mm.

dus dan heb je maar 1 oplader nodig, en hoef je je oude niet onnodig weg te gooien als je je laptop vervangt

[Reactie gewijzigd door darknessblade op 23 juli 2024 09:48]

Hier in huis heb ik een chromebook die alleen maar usb-c heeft en dat ook op de oplader heeft. Daarnaast een aantal telefoons met usb-c aan die kant. De laders van die telefoons die op de adapter een usb-a stekker hebben kunnen dat chromebook niet opladen. Ze meldt netjes dat het vermogen te laag is om op te laden tijdens het gebruik. De telefoon adapters die zelf ook een usb-c aansluiting hebben leveren blijkbaar al meer vermogen (de power-deliveriy van ucb-c). Daarmee kan de chromebook ook tijdens gebruik worden opgeladen.

Een aantal andere laptops met usbc willen heel graag de accu opladen als ze met usb-c op de poortreplicator worden aangesloten, ook al hebben ze zelf een 'eigen' laad stekker. Zodra er echter ergens en usb-a of usb-b stekker in de verbinding zit, wil het opladen tijdens gebruik in de regel niet.

Maar goed, traag opladen tijdens gebruik of zelfs minder snel ontladen geeft al een langere werktijd.
USB-C kan nu tot 100W laden en als ik dit artikel mag geloven zijn ze bezig om dit te uppen naar 240W.

Zie bron: Link
dit artikel is 2 jaar oud,
kan je zo zeggen dat mijn laptop een 130W usb-c adapter heeft, dus kan inderdaad al meer dan 100W
Ander linkje: https://www.onlogic.com/c...aus%20tot%20tot%20240%20W.

blijkbaar was het al in mei 2021 aangepast om tot 240w te leveren.
Macbook pro opladen met USB-c gaat vrij rap hoor als je het mij vraagt "up to 50 percent battery in 30 minutes"
Zou heel raar zijn als ze gaan kiezen voor een andere connector dan USB-C
Tenzij de fabrikanten weer met iets nieuws komen.....
Dan is in de EU nog steeds USB-C de standaard tot ze de regels aanpassen
Als een volgende generatie USB een andere plug vereist zal de EU gewoon moeten zwichten.
Als je kijkt hoelang dit heeft geduurd moet het echt een hele verbetering zijn
Tenzij de fabrikanten weer met iets nieuws komen.....
Ik denk dat die fabrikanten juist heel hard gaan lobbyen dat de standaard ook USB-C wordt. Die hebben echt geen zin om enkel voor de canadese markt al hun apparatuur van weer iets anders te voorzien dan USB-C, terwijl voor de europese markt USB-C verplicht is. De EU heeft hier de toon gezet, en de rest zal achter ons aan moeten lopen :)

Afgezien daarvan, zijn er eigenlijk niet zo heel erg veel andere geschikte opties. Kun jij een geschikt alternatief noemen ?
Als de Canadese markt groot genoeg of ze vinden genoeg medestanders buiten de EU dan kunnen ze ook een wet voorschrijven dat ze liever een andere poort op de toestellen zien. Of de fabrikanten het dan nog interessant vinden om toestellen voor de Canadese markt te maken is een ander verhaal maar ze kunnen dat doen.
Maakt dat wat uit? Over een paar jaar is het toch allemaal draadloos :)
Zie ik niet gebeuren, meer verlies, langere laadduur, hogere prijs door extra componenten. Leuk als extra of voor kleine apparaten, voor laptops zou ik dit zelf niet willen.
Tuurlijk, maar kost extra voor de Canadesen.
Hopelijk wordt het niet een wassen-neus zoals ze hebben in New York
Ik ben allang blij dat ze *iets* voor elkaar hebben kunnen krijgen. Soms moet je genoegen nemen met een wassen neus als eerste stap. Soms is het gewoon niet haalbaar om in 1 stap het einddoel te behalen. Hopelijk kunnen ze op een later moment hierop verder bouwen. Bijv. als Canada en/of India een betere right-to-repair regeling weet door te voeren, heeft de right-to-repair lobby in de VS weer wat kruit om mee te schieten.
Het standpunt van de anti-right-to-repair lobby wordt steeds zwakker als meer landen/staten het voorwerk doen.
Probleem is dat, zelfs als er wisselstukken beschikbaar zijn, de interventie en kosten van een technisch medewerker groter of evenveel zijn als een nieuw toestel.
Dus, zolang men geen eenvoudig herstelbare apparatuur bouwt zoals fairphone of framework, dit idd een wassen neus is.
Maar dat is dus niet zo. de anti-right-to-repair lobby wil je dat graag doen geloven, maar er zijn niet voor niets zoveel 3rd party reparatie shops. En de wet- en regelgeving omtrent right-to-repair gaat sowieso ook verder da alleen telefoons. Waar jouw argument nog aannemelijk is bij complexe reparaties als telefoons, zijn er genoeg andere producten die laagdrempeliger zijn, die óók onder de right-to-repair wetgeving gaat vallen. En tevens gaat het om "RIGHT"-to-repair en niet "OBLIGATION"-to-repair, dus om mensen die er gebruik van willen maken daartoe in staat te stellen. Mensen die net zo lief een nieuw toestel kopen worden niet benadeeld door deze regeling.

Om maar te zwijgen van de markt voor refurbished apparaten. Zonder right-to-repair zullen apparaten veel eerder afgedaan worden omdat de fysieke reparatie goed te doen is maar de firmware van het apparaat de nieuwe onderdelen niet accepteert. ( Looking at you Apple / John Deere ! ) Als deze wetgeving gaat zorgen voor minder eWaste, dan ben ik al voor !
De reden waarom menig bedrijf die repareert zo goedkoop is, is omdat ze flinke marges pakken op onderdelen. Onderdelen die gewoon van AliExpress/Alibaba etc. afkomstig zijn.

Door onderdelen goedkoop in te kopen en tegen een hogere prijs neer te zetten kunnen ze de reparatieprijs laag houden. Loop gerust eens een 3rd party smartphone reparatiewinkel binnen je kunt ervan uit gaan dat, dat display dat vervangen moet worden van je Samsung geen genuine Samsung display betreft, precies het zelfde als van je iPhone of welke andere brand ook dat zelfde gaat ook op voor accu's, digitizers en kom je zelfs tegen bij witgoed (warmte unit voor een droger bijvoorbeeld).

Het meest waardeloze lijkt men te vergeten, dit alles gaat ervoor zorgen dat we straks terug komen in een periode zoals in de jaren '80. De periode waarin alles nagenoeg onbetaalbaar was waardoor je wel MOEST laten repareren, iets wat godzijdank nog kon omdat de prijzen per uur nog betaalbaar waren en de prijzen om een winkelpand te huren (of bezitten) nog laag waren.

Niet dat ik voorstander ben van e-waste maar beide kennen de nodige consequenties.

[Reactie gewijzigd door Verwijderd op 23 juli 2024 09:48]

Dat klopt, en dat zal er ook voorlopig nog wel blijven, vooral zo lang als er geen goede toegang is tot kwaliteitsonderdelen. Laat ik het anders zeggen waar ga je nu heen, behalve de fabrikant, als je wel een origineel scherm wilt, zelfs als geld geen object is voor de desbetreffende reparatie?

Wanneer right to repair wetterlijk doorgevoerd wordt, opent dat de deur tot hogere kwaliteits onderdelen/reparaties. Het betekent niet dat de AliExpress onderdelen/reparateurs ineens verdwijnen.

In plaats daarvan zal je dan reparateurs krijgen die wat duurder zijn, maar exclusief met kwaliteitsonderdelen werken, waar mensen zoals ik liever heen ga dan de "GSM Reparatie" op de hoek waar eigenlijk alleen maar $1.30 telefoonhoesjes worden verkocht voor 5-15 euro per stuk.

Het gevolg daarvan, is dan weer dat de "Alibaba-reparateurs" iets minder winst zullen maken omdat de kwaliteit van hun reparaties relatief tot de rest van de markt gezien ietswat in waarde afneemt en omdat er meer concurrentie zal zijn (vooral met individuelen die trots vinden in hun werk), wat dan weer leid tot minder Alibaba-reparaties, en als gevolg daarvan minder e-waste / apparaten die langer mee gaan.

En ook al gaat iedereen voor alsnog naar die reparateurs toe omdat het economisch gezien toch iets krapper is vandaag de dag, dan heb ik voor alsnog de optie om voor een meerprijs een origineel scherm in te kopen en de reparatie voorzichtig zelf uit te voeren, iets wat ik vandaag de dag met veel moeite op de grijze markt meestal maar net aan voor elkaar kan krijgen.

[Reactie gewijzigd door Arckedo op 23 juli 2024 09:48]

Het probleem is alleen dus dat heel veel mensen denken dat met die wassen neus het probleem is opgelost en dat ze niets meer hoeven te doen. Dat weten de bedrijven die tegen reparatierecht zijn ook dus als er een dreiging is dat er echt iets gebeurt zorgen ze wel voor zoiets als dat.

Wetgeving die zo goed als niets doet terwijl het doet alsof het heel veel doet is slechter dan helemaal niets.
Mensen merken zelf wanneer ze hun hele smartphone moeten weggooien na een jaar of twee, of dat ze hun auto alleen nog kunnen laten repareren door de officiële dealer, dat inktprinters alleen de officiële cartridges accepteren, dat ze zelf steeds minder kunnen qua software/firmware/eigen controle van apparaten, en duizend andere beperkingen. Ik denk niet dat een wet zoals in New York direct de gemoederen zal bedaren, als die deze frustraties blijkbaar niet voldoende verhelpt.

Het zit in normalisatie: hoe meer we dit accepteren hoe verder het gaat, maar elk stukje verzet of bewustzijn is er weer één.

Het is wel ziekelijk hoe sterk de vrije markten zijn, dat volk en regering zo hard hun best moeten doen om enige redelijkheid te krijgen of behouden. En een groot deel van overheid staat aan de kant van grooteigenaren. De balans is ver te zoeken in dit neoliberalisme, met decennialange strijd tegen megalobby's voor elk puntje van menselijkheid of redelijkheid. Maar als dat alles is dat mogelijk is, dan moet het maar zo. Het concept "right to repair" werd eerder helemaal niet genoemd, dus dit is in elk geval iets.

[Reactie gewijzigd door geert1 op 23 juli 2024 09:48]

Als het daar liever niet op moet lijken zouden ze een universele bootloader met kiesbaar opslagapparaat moeten afdwingen. Dat standaard ladertje is echt wel een grap naast die dichttimmer-praktijken die er vaak juist toe leiden dat mensen hun telefoon openmaken en onderdelen vervangen.
Je bedoeld altijd weer die uitzonderingen?
Copy & Past en specifieke wetgeving maken voor Canada. "De federale overheid zal met internationale partners en andere stakeholders werken om de implementatie van een standaardpoort voor laden in Canada te verkennen." is natuur boterzacht.

Een overheid mag in dit soort gevallen wel dwingend optreden. Vergelijk het met het bouwbesluit, iedere aannemer, ontwerper moet zich hier mimimaal aan houden. Daarmee kun je ook modulair gaan ontwerpen zoals fairphone dat ook doet.
Bouwbesluit zegt iets over de minimale hoogte van deuren, niet dat je paneeldeuren met retro klinken moet gebruiken.

USB-C is best een specifieke eis. Het is ook veel meer dan een + en - pool, er is een hele PD standaard waarmee adapter en device met elkaar besluiten hoeveel stroom ergens gaat lopen. Om dat te implementeren is weer een extra chip nodig, dus kosten gaan omhoog. Daarnaast is het type stekker verre van 'hufterproof' en verdere innovatie daarvan (behalve hoe je USB-C connectors nog goedkoper en fragieler maakt) is kennelijk niet gewenst.
Voor echte budget apparatuur kan en mag de usb-c aansluiting gewoon gebruikt worden zoals de usb-a stekkers: voor 5 volt en een half wat of zo iets. Als je apparaat (lampje) daar genoeg aan heeft is er niets meer nodig.
Voor dat soort budget spul geldt de USB-C verplichting waarschijnlijk niet, dus die blijven gewoon de 2 cent goedkopere USB-A aansluiting gebruiken.
Dat is geen probleem, dat is de vorige 'standaard'. Overigens tot die stekkers op zijn, daarna vervalt het prijsverschil.

eehh, dat is te zeggen, het zal dan de usb-b stekker zijn in mini of micro uitvoering.
Dat innovatie punt lees ik veel terug als reactie op Europa's forcering, maar snap niet zo goed waarom.

USB-A is nogsteeds veruit de voornaamste standaard, daar is qua vorm al sinds 1996 ofzo niks aan veranderd.
Lightning is er ook alweer ruim een decennium zonder veranderingen. (i.t.t. USB zelfs niet op doorvoer niveau voor zover ik weet)

En je kan je ook afvragen in tot hoeverre de vormfactor relevant is voor technische variabelen zoals laadsnelheden en data doorvoer snelheden.

In de praktijk ruikt het meer naar een verkapte vendor lock in.
Ik denk eerder dat die hele fysieke connector verdwijnt dan dat er nog spannende dingen gaan gebeuren op dat vlak. Anders zag je de afgelopen twintig jaar wel meer gebeuren.

[Reactie gewijzigd door Polderviking op 23 juli 2024 09:48]

En je kan je ook afvragen in tot hoeverre de vormfactor relevant is voor technische variabelen zoals laadsnelheden en data doorvoer snelheden.
Dat is toch gewoon natuurkunde? Een USB connector kan echt geen kilowatt laden vanwege de warmteontwikkeling en ook bij hoge snelheden kan het zijn dat een type connector niet meer geschikt is om data storingsvrij door te voeren.
Daarnaast zijn er nog wat 'quality of life' zaken als bv. magnetische koppelingen die je niet kan implementeren als er een harde eis ligt voor USB-C.
Wireless heeft trouwens dezelfde issues: daar is niet de connector, maar het protocol bepalend voor dingen als stroom- en dataoverdracht. En ook daar kan een fabrikant zichzelf 'bevoordelen' door de eigen spullen net iets beter met elkaar te laten werken.
Laatste USB-C spec zit op 250watt ofzo die je daar doorheen kan jagen (uit mijn hoofd), snelste telefoonlader momenteel op 120 watt, zat ruimte voorlopig zou ik stellen.
En ik weet niet hoor, maar waar wil je nog naartoe? Telefoons laden al van 0 naar honderd sneller dan je naar het toilet kan gaan om te poepen.

Die natuurkunde waar je het over hebt gaat je ook tegenhouden met chemie van de accu's, koeling van de accu in zo'n plat apparaat, de kabel, formaat van laadblok en groepen capaciteit bij mensen thuis.

En als je echt persé met een tesla supercharger je telefoon zou willen opladen, en je loopt daar tegen limieten van de connector aan, houd niks je tegen een connector te maken naast die usb-c connector zodat je het beste van beide werelden hebt.
Of ze zelfs combineren.
Zijn in het verleden wel meer connectoren gemaakt die dusdanig zijn vorm gegeven dat ze bijvoorbeeld een standaard micro-usb accepteren maar ook een bredere toestel specifieke kabel.

Maar dat gaan ze toch niet doen want die innovatievrijheid hebben ze tot dusver altijd gehad en daar is buiten verkapte vendor lock-ins toch weinig aan oprecht interessante zaken uit gekomen.
Wireless heeft trouwens dezelfde issues: daar is niet de connector, maar het protocol bepalend voor dingen als stroom- en dataoverdracht. En ook daar kan een fabrikant zichzelf 'bevoordelen' door de eigen spullen net iets beter met elkaar te laten werken.
Bevoordelen, zoals je nu met Apple's QI implementatie ziet, is natuurlijk wel wat anders dan helemaal niet werken.
Apple's telefoons laden prima op op mijn standaard QI laders en ik kan mn Samsung met opladen door het op zo'n magsafe puck te leggen.
Dat is al een veel betere, fabrikant agnostische cross compatibiliteit dan je ziet in kabel land.

[Reactie gewijzigd door Polderviking op 23 juli 2024 09:48]

Waarom zou je het beperken tot kleine electronische apparaten? Auto’s, trekkers, witgoed ook
Voor auto's is er apart een wetsvoorstel ingediend in Canada, maar ik weet eigenlijk niet of die er door is. Dit gaat artikel specifiek om elektronische apparaten. Volgens mij heeft de Tweakers reactie daar 'kleine' elektronische apparaten van gemaakt. Nou is er natuurlijk discussie mogelijk over wat klein is en wat niet. In het document zelf staat:

"Budget 2023 announces that the government will work to implement a right to repair, with the aim of introducing a targeted framework for home appliances and electronics in 2024"

Onder home appliances valt normaal gesproken ook gewoon witgoed, dus ik vermoed dat dat ook onder deze wet gaat vallen.
Anyhow, je bent het dus eens dat het voor alles moet gelden, repareerbaarheid, en geen koppeling van de firmware van onderdelen aan het serienummer van het apparaat? Zoals tractorfabrikanten als John Deere dat doen bij bv GPS modules zodat je geen module van trekker A op B kan zetten?
Dit is waar het hele Right to Repair over begon.
Ik denk dat er weinig mensen zijn zonder financiële belangen in dat circus die tegen universele right tot repair zouden stemmen.

Maar instanties als John Deere worden bijgestaan door bizar sterke lobbygroepen. En als ze het niet kunnen winnen gaan ze het op dingen als "aansprakelijkheid" gooien.

Dat is vooral in de medische sector een hete aardappel.
Hoeveel bizar dure hardware daar wel niet afgevoerd, en opnieuw aangekocht, wordt gewoon vanwege "ondersteuning" en afhankelijkheid van niet altijd even relevante keuringstrajecten die x of y apparaat/component "geschikt" maken voor gebruik in een ziekenhuis.

Leven hele industrieën op dat geouwehoer. Krijg je er niet zomaar even uit.

[Reactie gewijzigd door Polderviking op 23 juli 2024 09:48]

Apparatuur voor ziekenhuizen, repareerbaarheid en kwaliteit van die producten is ook een belangrijk thema, zie het hele debacle rond Philips en haar beademingsapparatuur.
Ik vermoed dat een poort de USB standaard moet hebben , of t nou 1 2 usb-c is of een latere versie..
het is niet logisch dat in de wet letterlijk usb-c staat.
omdat oudere toestellen usb 2 poortjes hebben.
dus als er een snellere versie of meer vermogen komt is dat gewoon toegestaan.
USB-C is een stekker. Dat staat los van het protocol dat je er overheen stuurt. (net zoals je Bassie en Adriaan in HDR 4k met Dolby Atmos kan uitzenden. Het protocol staat los van de inhoud)

In de wetgeving is specifiek USB-C benoemd voor de stekker en voor het laden USB-PD voor bekabeld snelladen. De wetgeving is overigens zo geschreven dat er, wanneer dit nodig blijkt, gewoon een nieuwe standaard bijgezet kan worden met een overgangsperiode.
Ze zijn niet helemaal dom in Europa hè? Die mensen die daar zitten (inclusief de adviseurs) hebben ook wel door dat een stekker of standaard aan evolutie onderhevig is. Ze hadden jaren en jaren daarvoor al naar de markt geroepen "Doe het zelf en anders dwingen wij het af". Ze hebben het jaren later niet gedaan. (Apple met z'n lightning kabeltjes, sommige andere telefoonmerken met niet-USB-PD snelladen), sommige apparaten kwamen met alternatieve stekkertjes uit. Dus toen de markt het niet zelf deed, ging Europa dus de wetgeving er omheen maken.

Het ging overigens over apparaten die 'nieuw op de markt' komen. Het was dus niet ineens verboden om oude voorraden te verkopen.
Het z.n. right to repair vind ik natuurlijk een prima zaak en het als hobby reparateur reparaties een stuk gemakkelijker maakt. Maar het blijft niet alleen bij het right to repair en er nog wel veel meer moet gaan gebeuren. Handig dat fabrikanten meer zorg ervoor gaan dragen dat je apparaten gemakkelijker open krijgt en onderdelen meer 'modular' worden. Alleen als je dan vaak naar de prijzen van onderdelen gaat kijken dan schrik je vaak en vervalt het hele idee right to repair.

Als ik b.v. naar smartphones kijk waar vaak het 1ste het scherm sneuvelt dan blijft dit nog steeds een behoorlijk prijzige zaak. In die zin zijn de niet gelamineerde schermen nog het meest handige en goedkope omdat je dan nog het glas los kan vervangen. Of wat je ook b.v. nog te vaak ziet is dat laadpoorten geïntegreerd zijn op het moederboardje en niet los te vervangen zijn. Dus er zal nog heel veel moeten gebeuren zowel qua prijzen van losse onderdelen als het modulaire deel.

Ander punt is dat men het soms ook wat al te gemakkelijk voorschotelt in b.v. Youtube filmpjes en er vaak belangrijke stukken van aandacht missen. Je zal in elk geval op zijn minst toch ietwat technisch aangelegd moeten zijn wil je gaan beginnen aan zelf repareren. Tuurlijk, alles moet je leren maar dan raad ik toch aan niet meteen te beginnen met een of andere dure smartphone. En tja er zijn ook gewoon mensen die echt 2 linkerhanden hebben en dan kan je beter niet eraan beginnen.
Importeurs willen helaas reparatie soms in eigen beheer houden terwijl de fabrikant juist niet moeilijk doet. Een paar jaar geleden was een onderdeel van de
Project draaitafel van een kennis kapot. de Nederlandse importeur weigerde dat onderdeel te leveren. We moesten het apparaat maar naar hun opsturen dan deden ze ook gelijk voor veel geld een servicebeurt erbij. Na enig zoeken kon ik bij de Engelse importeur het onderdeel zo op de tekening van het model aanklikken en het werd zonder problemen opgestuurd.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.