BMW hanteert blockchain als bewijs voor gebruik van 'ethisch' gewonnen kobalt

BMW is een pilot gestart in de vorm van een samenwerking met het Britse bedrijf Circulor, waarbij blockchaintechnologie wordt ingezet om aan te kunnen tonen dat het door BMW gebruikte kobalt voor accu's is gewonnen zonder dat daaraan kinderarbeid te pas is gekomen.

De ceo van het Britse bedrijf Circulor heeft tegenover Reuters bevestigd dat er sprake is van een samenwerking tussen zijn bedrijf en BMW op het punt van de inzet van blockchaintechnologie. BMW wilde geen nader commentaar geven.

Circulor probeert in het kader van de pilot in kaart te brengen welk deel van het kobalt is gewonnen zonder kinderarbeid. In eerste instantie wordt kobalt in kaart gebracht dat afkomstig is uit Australië, Canada en de industriële productiemijnen in Congo; er wordt in het algemeen aangenomen dat kobalt dat van deze bronnen afkomstig is, op ethisch verantwoorde wijze is gewonnen.

Zodra het systeem bewezen effectief blijkt en kan worden uitgebreid, zullen ook bronnen in het systeem worden opgenomen waarbij het waarschijnlijker is dat kinderarbeid een rol heeft gespeeld bij de winning. Het gaat dan vooral om de niet-industriële, ongereguleerde kobaltmijnen in Congo, die goed zijn voor ongeveer een vijfde van de totale kobaltproductie in Congo.

Het is niet geheel duidelijk op welke manier de blockchain in dit project precies wordt ingezet, maar het idee is dat tijdens de pilot een barcode wordt gekoppeld aan kobalt dat is gewonnen zonder kinderarbeid, waarbij de transactie wordt geregistreerd in een virtueel grootboek. Volgens de ceo van Circulor is dit een effectieve methode om aan te tonen dat de kobalt 'schoon' is en kan het leiden tot verminderde compliance-kosten bij autofabrikanten.

Door Joris Jansen

Redacteur

06-03-2018 • 14:32

159

Reacties (159)

159
143
91
15
2
36

Sorteer op:

Weergave:

Zover ik begrepen heb, wil BMW hiervoor gebruik maken van Vechain. Een blockchain project die als doel heeft de hele supply chain traceable te maken en de herkomst van grondstoffen tot aan eindproducten 100% controleerbaar te maken. En zelfs eindproducten controleerbaar te maken of deze 100% origineel zijn, vooral voor dure designerproducten.
Hoe gaat dit werken? De hele blockchain is afhankelijk van de eerlijkheid van de bron. Als men daar zegt dat die kobalt zonder kinderarbeid is gewonnen dan blijft dat voor de rest van de supply chain in het systeem staan en lijkt het zuivere koffie.

Maar om dat betrouwbaar te maken heb je nog steeds enorme controle nodig bij de bron, wat is nu de toegevoegde waarde van de blockchain?
Eerlijkheid aan de bron geldt voor elke project. Het gaat er voornamelijk om dat er niet ergens tijdens transport, fabricage bij een subleverancier ineens onethische materialen in de mix komen. En als nadien blijkt dat er ergens door een leverancier is gesmokkeld met papieren, dan zal de blockchain daar zeker wel uitkomt kunnen bieden. Het gaat er hierbij voornamelijk om dat papieren die met grondstoffen meegaan, in de tussentijd vervalst kunnen worden. Als vanaf de bron een grondstof gevolgd kan worden, is vervalsing van papieren niet meer aan de orde of makkelijker te traceren wie de schuldige is.
Ondanks je verdieping heb ik nog niets gehoord wat echte correctheid garandeerd, en waarin blockchain een specifiek voordeel heeft, buiten dan een andere manier van dingen opslaan.

De meeste grondstoffen kun je niet taggen. Als men een slaaf halfdood slaat om produktie te maximaliseren, zal de eerste in de keten invoeren "alles OK". Daar ga je met je block chain. Alle spelers in de supply chain zijn gebaat bij het invoeren van de data die gewenst is.

Meerdere spelers helpt niet hierin. Een onderleverancier heeft ook als belang te doen of alles goed is, ze zijn direct afhankelijk in hun bestaan van de hoofdleverancier.
Het gebruik van blockchains helpt inderdaad helemaal niet tegen valse inputs bij de bron(nen).

Het enige wat het kan aantonen is substituties/aanpassingen verderop in de keten. In de begindagen van de dierenrechten/welzijn discussie in Nederland werden er bv veel meer scharreleieren verkocht dan dat er geproduceerd werden. Dat kwam doordat tussenhandelaren legbatterijeieren kochten en er "scharrelei" op plakten om ze vervolgens tegens een hogere prijs door te verkopen. Dat soort malversaties zou je kunnen aantonen met een gedistributeerde blockchain gebaseerde supply chain registratie.

Dat is natuurlijk ook een probleem dat je wilt aanpakken maar het is slechts een deel van de oplossing.
Een onderleverancier heeft ook als belang te doen of alles goed is, ze zijn direct afhankelijk in hun bestaan van de hoofdleverancier.
Dit ligt denk ik toch iets ingewikkelder. Een onderleverancier is economisch inderdaad afhankelijk van de hoofdleverancier. Dat is echter bij lange na niet altijd een 1:1 relatie. Zo'n onderleverancier kan wel honderden klanten hebben in vele verschillende sectoren. Indien ze dan voor één klant sjoemelen en dat komt uit kan het grote reputatieschade opleveren en kunnen ze daardoor veel andere klanten verliezen wat meer schade oplevert dan wanneer je die ene klant verliest. Daarom zijn onderleveranciers er ook wel degelijk bij gebaat om etisch verantwoord te ondernemen.

Dit is natuurlijk afhankelijk van de situatie. Indien een naamloze onderleverancier maar één klant heeft die hun hele omzet afneemt dan kan er vanuit die klant makkelijk druk worden gezet om te sjoemelen. Bij een onderleverancier die een goede reputatie heeft en een groot klantenbestand zal druk vanuit een specifieke klant veel minder snel leiden tot gesjoemel.
Ik heb me verdiept in de materie en de wereld van supplychain en ik zie dat de blockchain een revolutie kan ontketenen in de gehele supplychain. Niet alleen voor de oorsprong van de grondstoffen, maar ook de hele keten wordt hierdoor veel beter controleerbaar tot het punt waar zelfs de consument kan controleren of een bepaald product dat hij/zij wil aanschaffen een 100% origineel product is.
Alleen laat je hierbij wel weg dat degene die de blockchain controlleert ondetecteerbare fraude kan plegen.
De grootste voorwaarde om een blockchaint te vertrouwen is dat hij gedistribueerd is en er vele partijen garant kunnen staan voor de correctheid ervan.
Elk punt in de keten worden de tags ingescand en de data in de blockchain geplaatst. Dit betekent per saldo dat er tijdens de hele keten de gewenste grondstoffen niet kunnen worden verwisseld met inferieure niet gewenste grondstoffen. Blijkt bij aankomst in de fabriek dat de grondstof toch niet aan de eisen voldoet, dan is er een probleem met de leverancier zelf. Gaat er ergens in de keten iets mis, dan is er ook in de blockchain iets over te vinden, want dan klopt de rfid tag bij aankomst in de fabriek niet.
Dit princiepe werkt ook zonder blockchain. Blockchain wordt hier volgens mij gebruikt als een database.
Je kunt hier dan gewoon een normale database voor gebruiken.
Waarom zou die producent wel een blockchain vertrouwen maar niet een database op zn eigen servers?

In jouw hele verhaal heb je niet duidelijk weten te maken wat nou de toegevoegde waarde is van de blockchain.
Daarnaast zou een blockchain een vals gevoel van zekerheid kunnen geven omdat het bedrijf dat het beheert er dus mee kan lopen knoeien.

Dit artikel klinkt voor mij dus een beetje als een 'Kijk ons eens iets met blockchain doen!" verhaal.
En al helemaal als het gaat om een autofabrikant die betrokken is geweest bij allerlei schandalen waarbij hoge bestuurders (in aansturende rol) betrokken waren bij fraude tegen de consument.
Jij denkt dat het zo'n bedrijf echt iets kan schelen als er iets niet in de haak is met hun grondstoffen?
Ik denk het niet, zo'n bedrijf heeft geen geweten.

Dan blijft over dat ze zo'n blockchain voor de buitenwereld doen. Maar goed, ik heb net uitgelegd dat ze er zelf gewoon mee kunnen rotzooien. Als ze dit dus als bewijs aan de buitenwereld opvoeren dat ze goed bezig zijn dan is dat dus een volledig wassen neus.

[Reactie gewijzigd door koelpasta op 23 juli 2024 02:22]

De tech is gebaseerd op dat er geen vertrouwen moet zijn.
Dat is niet hoe een blockchain werkt of kan werken. Er ligt altijd ergens een stuk dat je blind zult moeten vertrouwen.
Alles is ter verificatie ingebouwd .
En met computers is het zo dat alles veranderd kan worden.
Eens opgezet kan je niet meer aan wijzigen en dus sjoemelen.
Dat is niet waar. Je kunt een heel nieuwe chain maken met daarin de door jouw gewenste wijzigingen.
In een willekeurige blockchain moet dat dus alsnog gecontrolelerd worden. En dat is waar het woord 'gedistribueert' om de hoek komt kijken. Dat is waardoor je er vertrouwen in kunt krijgen want zelfs als dan 1 partij liegt en een vervalste blockchain opvoert dan zijn er andere partijen die die vervalsing opmerken.

Wie zijn dan die controllerende partijen in het geval van BMW en Vchain?
Wordt die blockchain publiek gemaakt?
Wie moet het 'management' dan aanpakken. De blockchain toont nergens waar in het proces de grondstof is vervangen en de tag is overgezet naar die fake grondstof.

De block chain is bruikbaar als onvervalsbaar register (mits gedistribueerd). Het is echter niet meer onvervalsbaar als je er zaken mee probeert vastlegt die buiten het bereik van het register liggen.

[Reactie gewijzigd door TWyk op 23 juli 2024 02:22]

Het toont zelfs niet aan waar het passeerde. Het toont hoogstens aan dat er bepaalde gegevens over zaken of gebeurtenissen geregistreerd zijn.
Niet dat die zaken ooit bestaan hebben of ergens waren of dat de vastgelegde gebeurtenissen ooit plaatsgevonden hebben.

[Reactie gewijzigd door TWyk op 23 juli 2024 02:22]

Volgens mij is het idee hier dat als je de bron vertrouwd (want die zijn gecertificeerd) je hiermee zorgt dat er tussendoor niet meer dan die hoeveelheid kinderarbeid vrije cobalt verkocht kan worden.

Daarna maakt het eigenlijk niet uit welke cobalt je krijgt. Stel er is 100 ton goed cobalt, jij betaald voor 100 ton goed dan weet dat er 100 ton goed cobalt ergens wordt gebruikt in de wereld en de volgende die koopt, weet dat die cobalt koopt die door kinderarbeid is verkregen.

Dat het tussendoor vermengt wordt en de uiteindelijke cobalt die je krijgt miss wel de slechte is, vind ik echt totaal niet belangrijk. Net als dat ik voor groene stroom betaal, maar dat miss helemaal niet krijg, zolang het extra geld die ik betaal wel ingezet is voor extra groene stroom het systeem in te helpen.
.oisyn Moderator Devschuur® @wica6 maart 2018 16:16
Voor voorraadregistratie is de blockchain idd perfect.
Absoluut niet. Blockchain tech is ontzettend inefficient (en dus per definitie niet perfect). Alleen voor die inefficientie krijg je terug dat je geen vertrouwen hoeft te hebben in een centrale partij.

Als BMW dit wil doen voor zijn eigen voorraadregistratie, hebben ze dus geen blockchain techniek nodig. Ze kunnen zelf de centrale partij zijn die vertrouwd wordt.

[Reactie gewijzigd door .oisyn op 23 juli 2024 02:22]

Eerst de toelichting lezen, dan pas vragen stellen hieromtrent :)

https://cdn.vechain.com/v...eas_of_development_en.pdf
Is dit niet analoog aan bijvoorbeeld groene stroom? De energie die een groene-stroom-afnemer krijgt hoeft fysiek niet afkomstig te zijn van een groene bron. maar - certificaatlaaielichterij buiten beschouwing gelaten - maar een evenredig deel wordt groen opgewekt.

Als je een schone partij kobalt omwisselt voor een niet-schone, dan blijft er één schone - en één niet schone partij.
De fysiek schone partij wordt vanaf dan als niet-schoon verhandeld.

Het is dan dus niet erg als er "een barcode wordt verwisseld".
Precies. Dus de "correcte" methode is dat je het dubieuze kobalt naar Australië verscheept en doet alsof het daar gewonnen is.

Blockchains werken voor crypto-currencies omdat de cryptografische beveilging zich uitstrekt tot en met het minen van coins. Maar het echte minen, van erts, gebeurt in de fysieke wereld en kun je niet digitaal controleren.
Maar hoezo dan? Als je betrouwbaar doorkrijgt van Circulor dat de cobalt zonder kinderhandjes is gemijnd, dan ben je toch klaar? Wie heeft er gewin bij, dat dat achteraf wordt aangepast?

Ik bedoel, als je het bij de bron kan aanpassen is je blockchain ook vervuild.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.