Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 100 reacties

De ESA heeft nog altijd geen duidelijkheid over de laatste momenten van de landing van de Mars-module Schiaparelli. De ruimtevaartorganisatie noemt de missie desondanks een succes, omdat er wel data is van de afdaling en een sonde in een baan om de planeet is gebracht.

Schiaparelli bereikte woensdag het oppervlak van Mars maar of het om een nette landing of een crash gaat is nog altijd onduidelijk. De ESA heeft data van de afdaling ontvangen waaruit blijkt dat de lander de atmosfeer binnendrong en dat de parachutes zijn uitgevouwen. Vlak na dat moment, en zo'n vijftig seconden voor de geplande landing, stopte de communicatie.

Uit de resterende gegevens is op te maken dat de werking van de stuwraketten afweek van de simulaties, maar niet of de lander te pletter is geslagen. Uit nadere analyse van de 600MB aan data zou meer duidelijk kunnen worden over het lot van de zogenoemde Entry, descent and landing Demonstrator Module.

De ESA benadrukte donderdag in een persconferentie dat het de bedoeling was van Schiaparelli om met name gegevens over de afdaling te verkrijgen en dat dit gelukt is. Ook is duidelijk dat het hitteschild het binnendringen van de atmosfeer goed doorstaan heeft. Daarnaast wijst de organisatie erop dat de Trace Gas Orbiter met succes in een baan om Mars is gebracht. Vanaf die positie kan de sonde, waarbij ESA en het Russische Roskosmos samenwerken, onderzoek verrichten en als communicatie-relay dienst doen voor het tweede deel van de ExoMars-missie.

Het lot van Schiaparelli kan wellicht invloed hebben over het al dan niet doorgaan van dat tweede deel. In december beslissen Europese ministers in Zwitserland over de resterende financiën die hiervoor nodig zijn, een bedrag van 300 miljoen dollar. Als de module gecrasht is, zou het niet de eerste Mars-tegenslag zijn voor de ESA; in 2003 kon geen contact gelegd worden met de Beagle-2-lander. "Mars-ontdekkingen zijn moeilijk, dat is waarom we het doen", zei David Parker, die leiding geeft aan de afdeling human spaceflight and robotic exploration bij de ESA.

ExoMars Schiaparelli

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (100)

"The thrusters were confirmed to have been briefly activated although it seems likely that they switched off sooner than expected, at an altitude that is still to be determined."
link http://exploration.esa.in...t-data-decoding-underway/

Ruhroh, 3.71 m/s2 is toch best veel energy per meter.
Ik hoop niet dat het weer een stomme software fout is.
Vóór dat de landing werd ingezet schreef ik al op space.com bij een filmpje van de gebruikte landingstechnieken dat ze me extreem gecompliceerd en riskant leken.

Het is dus geen verassing voor mij dat het niet gelukt is, alhoewel ik hoopte dat mijn 'beste stuurlui aan wal' houding wellicht te maken had met onkunde aan mijn kant, in plaats van overmatig complexe landingsprocedures bij de ESA.

Neem eens een kijkje bij hoe de landing had moeten geschieden : Sorry, maar dat kán bijna niet anders dan fout gaan. Met name het 'gecontroleerd' met boosters de afdaling inzetten is iets waar we eigenlijk pas sinds een jaar of twee hier op aarde redelijke expertise in beginnen te krijgen ( en zelfs hier gaat het regelmatig fout). Waarom 'cutting edge' technologie zoals reverse rocket landings inzetten voor iets wat zo veel geld kost om alleen al daar in een baan om mars te krijgen? Onbegrijpelijk.

Om nog wat zout in de wonde te strooien : In de simulaties zie je dat de module BEWUST vanaf een paar meter hoogte op mars valt. Ze zetten dus de boosters uit, en laten hem vallen. Sorry, maar dat is gewoon een onnodige impact waarbij allerlei zaken in de machine G-krachten voor de kiezen krijgen waar je niet op zit te wachten. Niet alleen dat, maar als er een puntige steen onder de lander ligt kan zelfs een val van relatief korte hoogte schade toebrengen aan het apparaat.

Daarnaast kan ik me niet voorstellen dat het veel efficiënter is om liters met brandstof mee te nemen om de afdaling vanaf grote hoogte in te zetten d.m.v. raketten i.p.v. parachutes met 'airbags' zoals NASA die gebruikt. Al met al ben ik eigenlijk behoorlijk pissed off dat ze deze kans hebben laten liggen en met een veel te experimenteel en onzeker landingssysteem zijn gaan afdalen.
Jeetje wat een doomdenken.

De enige manier om af te remmen op mars is ongeveer retrograde rockets. De atmosferische dichtheid van mars is maar 0.6% van onze eigen atmosfeer. Dus van een parachute of gewoon een lomp oppervlakte met hitteschild moet je niet teveel verwachten. Je zult dus af moeten remmen met raketten zoals je alle andere beweging in de luchtloze ruimte ook af remt. Dit is niets nieuws en bestaat al sinds het begin van de ruimtevaart.

De gecontroleerde afdaling met boosters waar jij op doelt zijn die van SpaceX. Het afremmen of daadwerkelijk landen met een raket is hele andere koek. Fun fact, de raketten van SpaceX kunnen de raketmotoren niet eens zacht genoeg zetten om niet gelijk weer de lucht in te vliegen als de snelheid nul word. Deze moet dus daadwerkelijk als de snelheid nul word ook echt op de grond staan of weer de lucht in vliegen.

En laat dat de lucht in vliegen nou net zijn wat ze hier omzeilen. Je zet 2 meter boven de grond de motoren uit en je laat je apparatuur vallen op een kreukelzone constructie die eventuele oneffenheden van de grond ook gelijk opvangt. De g krachten die hier bij vrij komen zijn bijna hetzelfde als je mobiel op aarde op 80cm hoogte op een hard matras te laten vallen. En daarbij ook nog eens voorspelbaar dus je kan je apparatuur vooraf testen of ze die klap met 0 schade kunnen overleven.

Wil je een experimenteel landingssysteem, kijk dan eens naar de skycrane waar Curiosity mee op mars gezet is.
Dat kan allemaal best, echter als je moet landen op een ondergrond waar gewoon een groot stuk steen kan uitsteken - wie weet met een scherpe kant - dan is het laten vallen van een bepaalde hoogte van je gehele apparaat gewoon een riskante onderneming, het spijt me.

En ja, de skycrane was gewaagd. Maar nou net het stuk waar ik zo mee zit - het laten vallen - ontbreekt daar precies. Verder is er nogal een verschil als je een gewicht _onder_ de raketten hebt hangen (véél stabieler) dan als de raketten zich naast de lander bevinden, op dezelfde as. Dat heeft de NASA dus slim bekeken.
Je praat echt alsof je rete veel verstand hebt van deze zaken terwijl je "pissed-off" comments laten blijken dat je werkelijk waar geen enkel benul hebt voor engineering en wat ruimte onderzoek inhoudt.

Om in te haken op je steen verhaal: Helemaal aan het begin van een missie kiezen ze een plek uit waar geen tot weinig rotsen liggen. Het uitkiezen van die plekken is tot nu toe altijd goed gegaan aangezien er geen enkele melding is geweest van "Mars rover crasht op onvoorziene rots". Daar bij komt ook nog eens kijken dat de lander is uitgerust met een radar die zelf rotsen kan vermijden.

Maar prima, stel er ligt een scherpe rots onder de lander; dat is exact waar die kreukelzone voor is. Dat is techniek wat zich keer op keer heeft bewezen dus is niks nieuws.

Verder is het hele apparaat gebouwd om de impact te absorberen en zeer hoge G-krachten aan te kunnen. Denk je dat als je met een airbag land dat er dan geen G-krachten zijn? Om uberhaupt niet te spreken over de intense G-krachten die de lander te verduren krijgt tijdens het afremmen in de atmosfeer.

Het laten vallen van een apparaat wat op mars 2.2kN weegt (1/3 van wat het op aarde zou wegen) op een zachte ondergrond MET een kreukelzone dan kan ik je bijna garanderen dat het afremmen in de atmosfeer een grotere (constante) klap is dan eventjes vallen op Mars.

Tevens snap ik niet waar jij het vandaan haalt dat het zwaartepunt van de lander hoger ligt dan stuwraketten. Hoe weet jij dat? Een visueel beeld laat niks zien van het zwaartepunt. Bovendien kan het voordelig zijn om je zwaartepunt hoger te hebben liggen. Je systeem is misschien wat onstabieler maar waarom denk je dat straaljagers zo wendbaar zijn? Juist omdat ze onstabiel zijn. Als je zwaartepunt laag hangt heb je niet genoeg regel-bandbreedte met stuwraketten van maar 400N om snel te kunnen corrigeren. Die moeten dan te veel massa verplaatsen voor een systeem dat te stabiel is. Terwijl het regelen van een onstabiel systeem al jaren uitgespeeld is.

Met andere woorden, er zijn een hoop mensen, die gegarandeerd veel slimmer zijn dan jij, die hier over hebben nagedacht. Ruimtevaart en wetenschap zijn niet makkelijk, dus laat het nou maar aan de professionals over. Zij zijn bezig om nieuwe technologieen te ontwikkelen die alleen maar op locatie getest kunnen worden. Laat ze dat vooral doen en laat ze vooral fouten maken waar ze van kunnen leren.

[Reactie gewijzigd door Ortixx op 20 oktober 2016 21:24]

Mail aub ESA de volgende keer even, dat ze de missie moeten schrappen omdat jij er een slecht gevoel bij hebt.

Wat je zegt over de kreukelzones is onzin trouwens, zoals in het artikel al staat: "zo'n vijftig seconden voor de geplande landing, stopte de communicatie". Ze verloren de communicatie al voor het geheel was geland, dus je kan absoluut niks zeggen over de landing.

Waar je wel over kan speculeren is de retro-raketten of de schokken die het toestel in de lucht heeft ontvangen. De ESA zelf zegt als dat de raketten eerder zijn uitgeschakeld dan de bedoeling was. Misschien een constructiefout in de bevestiging van de raketten of misschien is er iets los geschoten door de G krachten maar een ding is duidelijk , de landing zelf was niet de reden waarom de sonde stuk is gegaan.

Dat stukje laten vallen is niks voor de sonde, 50cm is is net iets korter als je arm. Van zo'n afstand laten vallen in zacht zand dat stel echt geen zak voor ivm de G krachten die vrijkomen bij lancering en afremmen. Hier een filmpje wat een goede weergave geeft.

https://www.youtube.com/w...ontinue=127&v=s3WCtJt46qU

Dat de sonde top heavy zou zijn is onzin, dat heeft bijna geen invloed op de krachten die ontstaan.

Wat betreft het "weggegooid geld", dat is ook onzin. Dit heet vooruitgang, verkennen van het onbekende. Omdat het onbekend is gaat het met vallen en opstaan, kijk maar eens hoeveel missie de Amerikanen hebben gefaald voordat ze succes hadden. Van die falen en dat succes hebben ze geleerd en nu hebben zee platform waar ze op kunnen staan voor hun missies.

De investeringen om die kennis op te doen hebben wij in Europa nooit gehad, jammer. Het is jammer dat een gedeelte van de missie is mislukt maar dat wil niet zeggen dat het een complete faal is. We hebben ervan geleerd, op naar de volgende.

[Reactie gewijzigd door SizzLorr op 21 oktober 2016 02:30]

Dit filmpje is ook wel interessant, en met name de beschrijving: https://www.youtube.com/watch?v=ynU52sBBSwg
The tests validated the software simulations, assessed the performance of the landing system in simulated Martian pressure conditions (about 200 times lower than the pressure on Earth), and verified the capability of the crushable material to reduce the landing shock so that the science payload remains intact. Additional tests will further study the capability of the landing system to land safely on a wide range of terrain that may be encountered by the EDM (slopes up to 19 degrees and rocks of various shapes, up to 38 centimetres in height, and horizontal velocity up to 2 m/s).
Het lijkt er bijna op dat ze er rekening mee hebben gehouden dat Mars niet plat is en dat er misschien een steen in de weg ligt en dat de lander dit moet kunnen overleven.
Verder heb ik nog nooit bij een enkele missie van te voren gedacht : oef, dat gaat geheid fout. En dat had ik bij deze missie expliciet wél, en om precies te zijn bij het aller laatste stukje afdaling wat gewoon in mijn ogen erg risicogevoelig was.
Dan is dit waarschijnlijk de eerste keer dat je je zo gedetailleerd hebt geïnformeerd.
Bij de meeste missies is de landing zo krankzinnig gecompliceerd dat het een wonder lijkt dat het goed gaat.
Of misschien is het je gebrek aan kennis waardoor je bij andere missies niet doorhebt hoe krankzinnig het idee in feite is en heb je bij de nog redelijk conventionele landing van deze missie net voldoende kennis om te begrijpen hoe verschrikkelijk gecompliceerd zo'n landing eigenlijk is.
Je begrijpt dat het hele doel van deze misse juist het testen van deze technologie was? Veilig geland of niet, het is geen verloren geld, want het is een experiment.

Het allerlaatste stukje afdaling was juist waar ik de minste problemen verwachtte. Curiousity was nog gewaagder met hun skycrane. Dat jij als leek het gewaagd en gevaarlijk vindt, betekent totaal niet dat het zo is.

Als ze voor een veiligere landingen waren gegaan, laten we zeggen airbags, en ze hadden wel een blok alluminium op de grond gekregen. En dan? Wat was daarvan de toegevoegde waarde geweest?

Ik denk niet dat jij snapt wat wetenschap inhoudt.
En hoe denk je dat die sky crane in eerste instantie afgeremd is dan? Die lander is pas naar beneden gelaten toen het hele geheel al stil zweefde boven de grond, dus dat gewicht heeft de hele afdaling niet onder de raketten gehangen.

En om even terug te komen op het volgende
De g krachten die hier bij vrij komen zijn bijna hetzelfde als je mobiel op aarde op 80cm hoogte op een hard matras te laten vallen.
Er worden hier op aarde voldoende dingen gebouwd die een val op hard beton van een meter prima overleven. Waarom zou zo'n kleine vrije val zo riskant zijn volgens jou?
Het zwaartepunt gedurende de landing zat toch echt ruim onder de hoogte van de raketten. Dat is een flink verschil!

Verder is vallen op vlak beton (ideale omstandigheid) en vallen op oneffen, ruwe rotsen eventueel met een scherp vlak of een punt een enorm verschil. Een risico wat ik niet genomen had, maar goed dat is makkelijk zeggen vanaf hier. Hoe dan ook vind ik het stukje van het laten vallen gewoon extreem riskant en onvoorspelbaar.
Zwaartepunt is irrelevant, scherpe rotsen is irrelevant. De lander is niet omgekiept, of op een puntrots geklapt. Het afremmen en/of de powered descent is misgelopen, hetgeen niets te maken heeft met de punten die je steeds aanhaalt.

[Reactie gewijzigd door SilverZeven op 21 oktober 2016 10:34]

Het zwaartepunt gedurende de landing zat toch echt ruim onder de hoogte van de raketten. Dat is een flink verschil!
Dit heeft geen enkele invloed. zie https://en.wikipedia.org/wiki/Pendulum_rocket_fallacy

Verder is, correct, verwezen naar Curiousity. Dit soort capriolen zijn de beste oplossing met de middelen die we nu hebben; mars heeft te veel atmosfeer om helemaal te vergeten, maar te weinig om echt goed af te remmen. Daardoor is een combinatie van een hyper/supersonische parachute en thrusters noodzakelijk - of je moet zo veel massa kunnen gooien dat je volledig retropropulsion kunt gaan, zoals SpaceX van plan is.

Space is hard; en ik denk dat je inderdaad een beetje last hebt van 'de beste stuurlui staan aan wal' syndroom. Lees de trade studies maar eens voor Curiousity qua landen; op een lander, parachute, hoe veel dan, hangend, hoeveel retroprop, hoe grote thrusters, opspattende stenen, etc etc etc.
Eigenlijk gaat Pendulum rocket fallacy maar half op in dit verhaal. Het klopt inderdaad dat als je omhoog/omlaag gaat dat het dan niks uitmaakt, maar dat geldt alleen als je thrust vector langs de as van je raket is. Over het algemeen is dat ook zo.

Zodra je manoeuvres gaat uitvoeren door middel van thrust vectoring (de nozzle bewegen) of in het geval van Schiaparelli normale thrusting (1 thruster harder aan zetten dan de ander) dan is het degelijk van belang dat je een arm hebt ten opzichte van je zwaartepunt om een koppel te kunnen creëren. De thrusters van de lander wijzen daarom ook niet direct naar beneden maar zijn naar buiten toe gekanteld om een bepaald koppel om het zwaartepunt heen te kunnen leveren om zo de lander te kunnen draaien.

Je kan het een beetje vergelijken met die zielige thruster van SpaceX bij de semi-gelukte landing op de barge. Als die thruster een stuk hoger had gezeten (theoretisch; hij zat al namelijk op het topje) dan had die misschien wel genoeg koppel kunnen leveren om de raket weer overeind te krijgen.

[Reactie gewijzigd door Ortixx op 21 oktober 2016 12:51]

Kantelen is kantelen, dat is net zo goed een probleem bij opstijgen als bij landen - genoeg Youtube video's die dat laten zien. Dat is ook logisch - het vercshil tussen opstijgen of landen is krachten in de verticale richting, terwijl kantelen een gevolg is van krachten in de horizontale richting.
Ik heb nog nooit iemand zoveel lulkoek zien uitbraken.

De pendulum fallacy is wél relevant, wellicht moet je je eigen comments weer even doorlezen, maar je maakt dezelfde denkfout als Robert Goddard in 1962. Het zwaartepunt van een raket heeft geen invloed op de stabiliteit. Het is contra-inuïtief, maar dat maakt het niet minder waar.

Denk eens goed na over de volgende situatie: We bouwen de majic droomlander, het gewicht hangt meters onder de boosters. Wat gebeurt er nu als één van de boosters méér thrust levert dan de andere boosters? Het krachtenspel is uit balans en de lander gaat scheefhangen. Heeft het zwaartepunt hier invloed op? Nee. Het kan wellicht voorkomen dat het geheel niet omkiept, echter als dit punt al wordt bereikt dan is de vlucht uberhaupt compleet in de soep gelopen. Stabiliteit hangt af van een gymbal/rcs/asymmetric-thrust systeem, niet van het zwaartepunt.

Anders gezegd, een raket/booster zonder een controlesysteem is nooit stabiel en dit heeft ook nog eens geen zak met het zwaartepunt te maken.

[Reactie gewijzigd door SilverZeven op 21 oktober 2016 10:26]

Hoe hebben ze op de maan geland denk je? Toch ook met reverse Rockets ?. Zo nieuw is dat dus niet.
Reverse rockets in een atmosfeer-loze omgeving met een fractie van de aantrekkingskracht van Mars is nogal een verschil! Het is niets voor niets zo lastig op Aarde.
Een fractie? Een factor 2 slechts, de maan is 1,622 m/s², Mars is 3,711 m/s².
Wellicht verkeerd gekozen woord, echter dan is de zwaartekracht op aarde "slechts 2.66x" zoveel als die op Mars. Echter hier op aarde gaan raketlandingen ook verre van vlekkeloos. Twee maal de zwaartekracht vind ik iig een enorm verschil, 2.66x overigens ook. Tel daar bij atmosferische invloeden op én het afdalen van een parachuut die er aan vooraf ging met allerlei onzekerheden tot gevolg...
Het probleem met "landen op aarde" is dat je niet praat over speciaal ontworpen landers, maar de eerste trap van een raket. Die heeft nogal strenge design constrains welke het landen compliceren, zoals het feit dat die Falcon eerste trap 40 meter hoog is.
Wat jij een enorm verschil vindt is totaal irrelevant. Het is uiteindelijk gewoon wiskunde: Kracht = Massa x Versnelling. Als de zwaartekracht 2 keer zo klein is heb je 2 keer minder thrust nodig om te landen/zweven.

"Reverse rockets in een atmosfeerloze omgeving met een fractie van de aantrekkingskracht van Mars is nogal een verschil!"

Inderdaad, je heb geen last van de atmosfeer en je hebt minder zware boosters nodig. Jij doet net alsof dit onoverkomelijk is, maar in relatie tot zwaartekracht is het verticaal landen op aarde juist moeilijk in vergelijking met de Maan en/of Mars.

[Reactie gewijzigd door SilverZeven op 21 oktober 2016 11:42]

De maan en mars kun je niet vergelijken, net als wonen op de maan of mars. Het verschil in zwaartekracht is te groot. Op de maan wonen is volgens mij bijna hetzelfde als wonen in ISS.
Onzin. De zwaartekracht van Mars is slechts 2x zo sterk als op de maan. Dat is echt geen wereld van verschil voor een raketlanding.

Waar je waarschijnlijk mee in de war bent is het verschil in atmosfeer, aangezien de maan praktisch geen atmosfeer heeft en Mars wel.
Wat is er zo verschillend aan dan de sky-crane van NASA die de Curiosity rover toch op Mars heeft neer kunnen zetten? Die airbags waren voor de kleine rovers. Als je de plannen voor Curiousity en deze missie naast elkaar legt zijn ze vrijwel hetzelfde. Deze missie is zelfs iets simpeler omdat de skycrane ontbreekt.

Het principe van rem-raketten en een parachute is niet echt nieuw, wordt al decennia gebruikt om zware ladingen te droppen hier op aarde.
Om nog wat zout in de wonde te strooien : In de simulaties zie je dat de module BEWUST vanaf een paar meter hoogte op mars valt. Ze zetten dus de boosters uit, en laten hem vallen. Sorry, maar dat is gewoon een onnodige impact waarbij allerlei zaken in de machine G-krachten voor de kiezen krijgen waar je niet op zit te wachten.
Je bent op de hoogte van de zwaartekracht die op Mars gebruikelijk is? De G-krachten die bij de landing optreden zijn LAGER (!) dan die bij de lancering.

Het feit dat het niet gelukt is (laten we daar maar vanuit gaan) betekent niet dat je gelijk hebt. Het betekend slechts dat landen op Mars gewoon erg moeilijk is.
Als je altijd maar dezelfde technieken blijft hergebruiken dan leer je nooit iets bij. Deze landing was op zichzelf een experiment om nieuwe inzichten te krijgen in manieren om te landen op Mars. We weten ondertussen dat we kunnen landen met airbags en we weten ook dat landen met airbags zijn eigen uitdagingen en problemen kan meebrengen.

Gecontroleerde landing met boosters is helemaal niet zo gecompliceerd. Wat het bij SpaceX zo moeilijk maakt zijn de andere parameters zoals de motoren die niet traag genoeg kunnen gaan of het feit dat je zwaartepunt redelijk hoog ligt waardoor je echt goed moet landen.
Ik zie niet waarom het afdalen met boosters zo'n probleem is. Dat kon men een halve eeuw geleden al. De Viking landers deden dit al met een boordcomputer die nog niet eens vergelijkbaar is met een rekenmachine van nu.

Ik geef je wel gelijk dat het laten vallen van de lander niet kan werken, zeker niet als dit een validatie is van het platform wat in 2020 een rover op Mars moet neerzetten. Dan wil je echt niet dat het platform met rover van twee meter naar beneden valt.

Vanwege het gewicht kan men geen airbags gebruiken, dit is de enige manier.

[Reactie gewijzigd door ArtGod op 20 oktober 2016 21:44]

Wanneer ze de keuze hadden gehad, dan zouden ze de meest simpele methode hebben gekozen. Veel wordt echter gedicteerd door geld, gewicht en volume.

Parachutes en airbags nemen veel volume in en vergen veel tets (en dus geld) om goed toe te kunnen passen omdat een beetje meer of minder gewicht het gedrag totaal kan veranderen. Dat is de experimentele landingsmethode. Landen met raketten is een beproefde methode en eigenlijk niets meer dan een rekensom van gewicht en stuwvermogen. Wel of geen atmosfeer heeft daar weinig invloed of, zolang het niet verschrikkelijk hard waait.
(Jij zegt dat we die techniek nog maar een paar jaar beheersen. Ik denk dat je daarmee het landen van de Falcon raketten door SpaceX bedoelt. Het probleem daarbij is niet het landen onder stuwkracht, maar het feit dat al die stuwkracht zich onderaan een lange pijp bevind. Het is vooral de balanceer-act die er voor nodig is om de Falcon rechtstandig te laten landen die het zo verschrikkelijk moeilijk maakt.)
De reverse rockets zijn het grootste probleem niet eens. Daar is voldoende ervaring mee. Een lastiger probleem is de supersonische parachute die de lander in eerste instantie moet afremmen na het binnengaan van de atmosfeer. Die parachute is heel erg afhankelijk van de omstandigheden ter plaatse en op dat moment. Druk en hoogte van de atmosfeer op Mars kunnen enorm verschillen over tijd en plaats.

Ik lees nu overal nieuwsberichten dat bij deze lander de parachute te vroeg is geopend (en te vroeg is afgeworpen). Dat is wellicht niet te vroeg als het gaat om het geprogrammeerde moment, maar mogelijk wel te vroeg als het gaat om de luchtdruk ter plaatse op dat moment. Openen bij te weinig druk zorgt ervoor dat de parachute mogelijk een tijd lang blijft oscilleren en niet voldoende ontplooit. Hierdoor blijft de lander te lang met hoge snelheid afdalen en zullen de retro raketten niet meer genoeg kunnen afremmen.

Edit: Ik lees ook dat de retroraketten slechts enkele seconden gevuurd hebben in plaats van de verwachte 30 seconden. Dat kan natuurlijk zijn dat ze op te geringe hoogte (na afwerpen parachute die de lander onvoldoende heeft afgeremd) zijn geactiveerd en zijn afgesloten toen de lander eenmaal de juiste hoogte had bereikt. Ik neem aan dat op het laatste moment de hoogtemeting middels radar werkt, en al het andere op basis van timing (n.a.v. rekenmodellen) omdat je op grote de radar niet kunt gebruiken (te zwak).

Vandaar dat het signaal ook 50 seconden eerder wegviel dan het verwachte landingsmoment. Imho heeft de lander dus 50 seconden te vroeg de oppervlakte bereikt.

Ook de MER-A en MER-B missies hebben problemen gehad met de parachute. Na de landing van de MER-A heeft mens zelfs tijdens de vlucht van de MER-B het moment van openen van de parachute vervroegd n.a.v. verzamelde meetgegevens tijdens de landing van MER-A. Die kwam namelijk harder dan verwacht neer. De mazzel hier was dat er geen geplande vrije val was, maar een vrije val op basis van airbags.

[Reactie gewijzigd door OCU-Macs op 21 oktober 2016 10:40]

En dan nog mensen laten landen op mars...
En dan nog mensen laten landen op mars...
Dit is ESA. Nou niet bepaald het toonbeeld van streven naar geavanceerde missies als mensen voorbij orbit brengen. Europa heeft nog niet eens mensen op de maan gezet. Bovendien is er geen enkel plan/streven naar missies anders dan wetenschappelijk.

Voor het echte werk moet je toch echt in de V.S. zijn...

Ik bedoel:
In december beslissen Europese ministers in Zwitserland over de resterende financiën die hier voor nodig zijn, een bedrag van 300 miljoen dollar.
Dit is echt een bedrag van helemaal niets. Kleingeld voor de Amerikanen die bijvoorbeeld 40 Miljard per jaar uitgeven aan ruimtevaart. En dat is dan alleen nog maar overheidsgeld. In de private sector gaat er ook veel meer om dan hier. Europa staat volledig stil ten opzichte van de Amerikanen op het gebied van ruimtevaart.

$40 billion: US space budget still exceeds rest of world's combined

[Reactie gewijzigd door GeoBeo op 20 oktober 2016 17:20]

Wat ESA doet is in een aantal opzichten nuttiger dan wat NASA doet. Hoewel NASA ook wetenschappelijke missies heeft.

NASA was lang verwikkeld in een wedloop met de toenmalige Sovjet-Unie. De Sovjet-Unie was op 12 april 1961 met Joeri Gagarin de eerste die de ruimte bereikte. De VS was de eerste die een persoon op de maan zette, namelijk Neil Armstrong in 1969.

Het aantal mensen die je op maan/mars/venus/zon etc hebt gezet vind ik een verkeerd criterium om te bepalen hoeveel nut ze hebben en succesvol je missies zijn.

De missies van de ESA hebben veel meer duidelijkheid gegeven over het ontstaan van bijvoorbeeld het heelal dat vind ik persoonlijk nuttiger dan een prestige project om de eerste te zijn die iemand voor de show op de maan zet.

[Reactie gewijzigd door Toet3r op 20 oktober 2016 19:53]

De missies van de ESA hebben veel meer duidelijkheid gegeven over het ontstaan van bijvoorbeeld het heelal dat vind ik persoonlijk nuttiger dan een prestige project om de eerste te zijn die iemand voor de show op de maan zet.

Op zich eens, doch NASA heeft van de 8 grondmissies naar Mars er 7 successvol gehad en bovendien ervaring sinds de jaren 70. ESA heeft er nu anno 2016 nog steeds 0. Je kunt je afvragen, waarom men hier belastinggeld in blijft steken, en niet de techniek least, koopt of nog beter samenwerkt met NASA. Ipv wéér zo'n faal-lander had men namelijk ook een tweede sateliet of extra meetapparatuur kunnen meenemen. De zogenaamde opportunity cost worden vaak vergeten.
Als ik het goed begrepen heb is die lander nou juist véél goedkoper en lichter dan een (tweede) orbiter, en was een succesvolle landing daarom een groot succes geweest. Nu is het slechts een groot leermoment.
edit:
Er zát extra meetapparatuur in, een meetinstrument dat zelfstandig kon afdalen tijdens het verzamelen van data, en een nieuwe landingsmethode kon testen. Juist omdat landen moeilijk is moet er meer mee geoefend worden.

[Reactie gewijzigd door 84hannes op 21 oktober 2016 07:12]

Ik zei dan ook :) Ipv wéér zo'n faal-lander had men namelijk ook een tweede sateliet of extra meetapparatuur kunnen meenemen. En met tweede sateliet bedoelde ik een tweede sonde of zo die daar afgestoten kan worden.

Ik snap ook wel dat de grootste kosten zitten in het daar komen, en de orbiter zelf is ook een groot success, maar landen is moeilijk en dat had men ook niet hoeven doen.
Zeker als een andere natie dat kunstje al helemaal onder de knie schijnt te hebben voor zo'n ruwweg 40 jaar. Een natie waarmee we bovendien de data toch achteraf mee delen.
En we sturen enkel eens in de X jaar daar iets heen, dus het is toch best een kostbaar experiment om een 'mee too' landing te doen.
En we sturen enkel eens in de X jaar daar iets heen, dus het is toch best een kostbaar experiment om een 'mee too' landing te doen.
Daar is een simpele reden voor: Ideale afstand, meest efficiente reis.
Dat laatste ben ik het totaal mee oneens. Prestige is wel degelijk belangrijk (anders waren de Amerikanen ook nooit naar de Maan gegaan en lopen ze er nu niet nog over op te scheppen).

ESA doet veel onderzoek naar de Aarde, wat behalve een paar wetenschappers en geitenwollen sokken types niemand interesseert. Dat een André Kuipers in het ruimtestation woont is wel groot nieuws.

Reken maar dat de Chinezen naar de Maan gaan en ook naar Mars. Europa zal dan als een achterlijk gebied worden gezien.

[Reactie gewijzigd door ArtGod op 20 oktober 2016 21:44]

Dit is ESA. Nou niet bepaald het toonbeeld van streven naar geavanceerde missies als mensen voorbij orbit brengen. Europa heeft nog niet eens mensen op de maan gezet. Bovendien is er geen enkel plan/streven naar missies anders dan wetenschappelijk.

Voor het echte werk moet je toch echt in de V.S. zijn...
ESA heeft geen mensen op de maan gezet om dezelfde reden dat NASA er al lang mee gestopt is. Er valt niets mee te winnen en voegt helemaal niks toe.

ESA kan geen geavanceerde missies doen zeg je? Wat denk je van Rosetta/Philae dan? Was dat kinderspel?

Ik ben het met je eens dat mensen buiten de dampkring brengen lastig is maar het kost vooral heel veel geld en heeft 99/100 keer weinig toegevoegde wetenschappelijke waarde.
ESA heeft geen mensen op de maan gezet om dezelfde reden dat NASA er al lang mee gestopt is. Er valt niets mee te winnen en voegt helemaal niks toe.
Vind China en India duidelijk niet. We hebben 12 hectare van de maan van dichtbij bekeken en weten feitelijk niet veel van de processen die zich daar afspelen.
China en India willen gewoon laten zien dat ze het ook kunnen. Niets anders dan ego. In europa doen we gelukkig niet mee met die onzin.
Ben het helemaal eens met je opmerking over Rosetta en Philae. Wij staan wel bekend als de eerste die een object hebben laten landen op een komeet, is ook niet niks!
Rosetta is nou niet echt een denderend succes geweest als het gaat om landen op een ander object in de ruimte.
Het landen niet nee. Maar het was dan ook iets wat andere organisaties niet eens geprobeerd hebben.
ESA heeft zelfs nog nooit iemand in de ruimte gebracht, althans niet met Europese raketten. Het lijkt er zelfs op dat landen zoals India eerder een man in de ruimte zullen hebben dan het rijkste continent op Aarde.
Zoals ik al aangaf heeft europa daar ook geen enkele interesse in.
Of binnenkort in China, die blijkbaar van plan zijn binnen een tiental jaar naar de maan te gaan.
Vind ESA toch behoorlijk "Bang for the buck". Phun intended.

Maar serieus, de budgetten zijn niet gigantisch, maar ze krijgen voor dat geld veel voor elkaar, en er staat nog veel op het programma: http://www.esa.int/ESA/Our_Missions
Tegenslagen horen erbij.
Europa heeft nog niet eens mensen op de maan gezet.
Schandalig!!! Alle overige continenten hebben al hotels op de maan gebouwd.
Wel, hotels, nee, maar denk eens na, misschien is het het verschil tussen een wetenschappelijk en een militair budget...
Er is één land dat mensen op de maan heeft gebracht, en dat land is ook met die ongein gestopt nadat de 'wie heeft de grootste'-wedstrijd die koude oorlog werd genoem op werd geheven. Dat sommige Aziatische landen in de puberteit komen en ook zo'n wedstrijdje willen spelen hoeft voor ons geen motivatie te zijn daar geld in te storten.
China heeft plannen op korte termijn naar de maan te vliegen.

Het zou me niets verbazen als India niet kort daarna zal volgen.

En ook landen als Rusland en Iran, zullen een signaal willen afgeven.

Ik hoop dat bij een volgende wapenwedloop Europa lekker iedereen zijn gang laat gaan, er wel centjes aan zal gaan verdienen, maar niet mee gaat doen.

Het is niet zo dat indien er bepaalde materialen op de maan gevonden worden, je lucratief dat kunt exploiteren. Tenzij je het daar te plekke te gelde kan maken.
We weten niet eens wat er allemaal op de bodem van de oceaan te vinden is..

En daar is nog niemand geweest.

Maar om je retorische vraag te stellen is er een verschil tussen wetenschappelijk en militair budget?

Want vrijwel alles wat we gebruiken is terug te voeren naar militaire reden namelijk.
En veel (meeste?) wetenschappelijk onderzoek heeft geen initieel civiele toepassing.

Ik wees eens iemand die oncologie studeerde op een Amerikaans artikel over een stofje in suikerbieten dat effect had op kankercellen. Hij weigerde het te lezen met als argument, suikerbieten kun je geen patent op aanvragen. "WETEN"schap moet niet al te serieus nemen.
Schitterende reactie. En helemaal waar. Alles waar veel geld tegenaan gaat bevat een element 'kennis is macht'. Wie zijn geschiedenis kent, en daarom niet die uit de gewone boekjes, weet dat alle grote ontdekkingen een machtspolitiek annex economisch aspect hadden.

Dat gedoe rond kanker weet ik jammer genoeg ook veel te veel niet officiële info over... farma heeft de eed niet gezworden...
Wat we op school leren staat ten dienst van oud-geld. We krijgen op school gewoon opleiding om als loonslaaf te eindigen. Teveel vrijdenkende mensen is een gevaar voor heersende klasse.


En schermen met termen als "kennis economie" is heel lachwekkend als je weet dat HAVO van vandaag de LBO nivo van 30 jaar geleden is.

Pharma sector gaat over geld. Als je de pech hebt iets te hebben wat vrijwel niemand heeft, zullen ze er niets voor ontwikkelen.
Deze sonde was onbemand, en er zijn ook totaal geen plannen om bemande missies met dit soort sondes uit te voeren.

En ja, het is jammer inderdaad. Maar dat is nu eenmaal een beetje het risico van ruimtevaart, en zeker als je (zoals de ESA) nog eens met zeer nieuwe technieken werkt ook.,

Hopelijk kan men de oorzaak van de problemen achterhalen en er van leren voor de volgende ExoMars-missie, volgens planning in 2020.
Deze sonde was onbemand, en er zijn ook totaal geen plannen om bemande missies met dit soort sondes uit te voeren.
Maar de missie was wel bedoelt om bemande landingen te bestuderen. Dat deel van de missie is niet al te best gegaan.
Waar haal je dat vandaan? Doel was o.a. om meer informatie te verzamelen over het laten landen van sondes, voor een toekomstige rover. Dat deel is gelukt, ondanks dat de landing zelf waarschijnlijk niet zacht was.
Een bemande lander zal vele tonnen wegen, dat is van een totaal andere orde dan deze lander. Het zou zijn alsof je een crash van een auto wil simuleren door met een fiets over een kiezel te rijden.
Ik vind het schandalig dat het niet werkte. Immers, de Amerikanen hebben dit al 40 jaar geleden gedaan (Viking). De Soviets zelfs nog eerder.

Dit project heeft ook nog eens honderden miljoenen gekost, met nul resultaat.
De Sovjets hebben nog nooit iets op Mars laten landen. Voor zover ik weet is dit zelfs de eerste missie naar Mars waar Rusland aan mee doet die in een baan rond Mars is aangekomen. Dit is de tweede keer dat de ESA een sonde naar Mars heeft gelanceerd en de tweede keer dat die is aangekomen. Rusland heeft het een paar keer zelf geprobeerd, zonder resultaat. De NASA heeft ook een paar spectaculaire mislukkingen gehad.

Het is de NASA inderdaad 40 jaar geleden al gelukt om twee Viking landers te laten landen. Maar dat was een prestigeproject waar een vrijwel onbeperkt budget voor beschikbaar was. De ESA heeft een fractie van dat budget voor de hele missie, inclusief de Orbiter. De Schiaparelli lander zelf heeft lang geen honderden miljoenen gekost. Met dat budget was er meer mogelijkheid geweest voor tests, meer redundantie en robuustere onderdelen en was het waarschijnlijk wel een succesvolle landing geweest.
Dat is niet waar. De Russische (Sovjet eigenlijk !!) Mars 3 heeft op 2 december 1971 een zachte landing op Mars gemaakt, en de eerste foto ooit vanaf de oppervlakte van Mars naar Aarde verzonden.

Helaas landde de Mars 3 in een gigantische stofstorm die er voor zorgde dat de Mars 3 slechts 110 seconden na landing gefunctioneerd heeft.

Overigens was de lander van de Mars 3 missie slechts 1 van de 2 onderdelen: Er was ook nog een Mars 3 orbiter die een maand of negen gefunctioneerd heeft en gegevens over de atmosfeer van Mars doorstuurde.
I stand corrected.
Maar qua resultaat per poging staat de ESA nog steeds bovenaan.
Nou ja, het 'succes' van Mars 3 is nou ook weer niet van dien aard dat het nu nog na-echoed. :) Ben zelf ook opgevoed met het gegeven dat de Amerikanen de eersten waren met hun Vikings.

Absoluut dat de ESA het eigenlijk nog niet zo slecht doet (hoewel ooit een keer een succesvolle landing toch wel heel prettig zou zijn), en zeker in het perspectief van het 'zakgeld' waar ze het mee moeten doen.
Klopt. De missers worden altijd groots uitgemeten, waardoor de successen wat onderbelicht blijven.
Qua gelukte missies op het totaal aantal missies staat ESA bovenaan. Daar moet wel de kanttekening bij geplaatst worden dat de ESA relatief weinig riskante pioniermissies uitvoert. De Japanners staan vooral bekend om hoe ze een mislukte missie weer een beetje leven in kunnen blazen. De Russen doen de laatste tijd weinig en het weinige dat ze doen mislukt meestal.

Wat voor de ESA vooral verrassend is, is hoe verschrikkelijk veel ze kunnen doen voor een verschrikkelijk klein budget. Voor het geld waarmee de ESA een complete missie financiert komt de NASA tekort voor alleen de voorstudie bij een vergelijkbare missie.
Ik snap niet waarom iedereen persee naar Mars wil? Zou het niet slimmer zijn om eerst eens te beginnen met een tijdige basis op de maan, en later een permanente basis op de maan? Daar zouden we erg veel van leren en nuttige kennis op die, zodat we misschien ooit naar mars kunnen.

Ik bedoel wat heeft het voor zin om een astronaut naar mars te sturen, waar hij in zijn ruimteschip een paar rondjes rond mars doet en dan weer terug naar aarde vliegt. Alles bij elkaar langer dan een jaar in het gunstigste geval. De aarde heeft een magnetisch schild dat ons beschermt tegen straling. Een mens in een ruimteschip om weg naar Mars heeft dat niet. En zo zijn er nog honderden andere dingen waar we geen ervaring mee hebben. In nieuwe situaties loop je altijd tegen onverwachte dingen aan waar niemand aan gedacht heeft. Een mens op weg naar mars is een stuk kwetsbaarder dan een robot. Een mens heeft zuurstof nodig, eten, drinken, warmte, een genoeg activiteiten zodat hij niet knettergek word van 6 maanden in zijn capsule.

Ik denk dat de kans groter is dat de eerste mensen op weg naar Mars sterven dan dat de allereerste missie meteen een succes is.

Dus zou het niet slimmer zijn om alles met kleine stapjes te doen? En als we een permanente basis op de maan bouwen ... dan kunnen vandaar ook raketten gelanceerd worden. Een raket die vertrekt vanaf de maan heeft een lagere ontsnapping snelheid nodig dan vanaf de aarde. En het weer is altijd hetzelfde op de maan want er is geen atmosfeer zoals op aarde.

[Reactie gewijzigd door Kain_niaK op 20 oktober 2016 17:36]

Niet iedereen wil naar mars, de media schrijft er gewoon vaak over :)
Mars heeft een stuk meer atmosfeer dan de maan en staat ook nog wat verder weg van de zon. Dus heb je daar wat minder last van schadelijke straling dan op de maan. Je kunt er vanuit gaan dat dingen met missies naar de maan en die kleur hadden inmiddels verbleekt zijn door de straling
Ook al is het een eind verder weg: Mars heeft simpelweg een minder vijandig 'klimaat' dan de maan (waarmee ik niet wil zeggen dat het een vriendelijk klimaat is op Mars :))
- Minder drastische temperatuurverschillen tussen dag en nacht.
- Temperaturen die onder zomerse omstandigheden nog wel eens boven het nulpunt (Celsius) willen komen.
- Een etmaal dat redelijk op dat van aarde lijkt. (op de maan duurt een etmaal ruim 29 aardse dagen) Goed voor ons biologisch ritme (en voor planten en dieren die we uiteindelijk zullen meenemen)
- Iets meer atmosfeer dan op de maan.
- VEEL (bevroren) water aanwezig en relatief eenvoudig te verkrijgen.
- Elementen in de grond waarop planten kunnen groeien (dus landbouw mogelijk maken)
- Minder straling vanaf de zon dan op de maan (maar nog steeds straling...)
- Marsstof is in grote hoeveelheden aanwezig, maar minder schadelijk voor mensen dan het stof op de maan wat veel 'scherper' is en daardoor zeer schadelijk als het onverhoopt in je longen komt. E.e.a. dank zij miljarden jaren erosie op Mars.

Over het algemeen dus meer resources en een omgeving die wat meer op de onze lijkt. De maan is veel meer 'alien'. Op (hele) lange termijn biedt Mars ook veel meer mogelijkheden tot terraforming dan de maan.

Ja, de reis is langer, maar eenmaal aangekomen biedt de omgeving veel meer mogelijkheden (waarbij het nog steeds geen 'walk in the park' zal zijn op Mars.)
Ik bedoel wat heeft het voor zin om een astronaut naar mars te sturen, waar hij in zijn ruimteschip een paar rondjes rond mars doet en dan weer terug naar aarde vliegt.
Wetenschappelijk een stuk minder dan robots sturen, MAAAAAAR, wat inspireert mensen? Een stuk metaal dat op Mars rijdt, of een een medemens? De maanlandingen hebben de generatie van toen geïnspireerd om iets met ruimtevaart en/of astronomie te doen. Dat zijn nu de mensen die zeggen dat we robots moeten sturen. Mensen inspireren is een belangrijke taak, en het maakt veel geld en passie los, wat resulteert in vooruitgang.
Tja, dagelijks gebeuren er ongevallen op de baan, laten we dan maar ophouden met auto's te maken, te verkopen én te gebruiken? 8)7 Lompe reactie als je het mij vraagt ... Laten we blij zijn dat dit een goede les is die enkel geld heeft gekost en geen levens :)
Laten we blij zijn dat dit een goede les is die enkel geld heeft gekost en geen levens :)
Geen levens ? Weet jij heel zeker dat er geen levend organisme die lander in zijn nek kreeg ?
hoe ironisch zou het zijn als ze de laatste levensvorm op Mars daarmee hebben uitgeroeid? ;P
300 Miljoen is natuurlijk een bedrag van niets en dit soort missies moet zeker doorgaan. Het is bij wetenschap altijd zo dat er een vertraging zit tussen het onderzoek, en economisch resultaat.

https://www.youtube.com/watch?v=jcdDb-cbadw en https://www.youtube.com/watch?v=WrxJ49xGaJQ

[Reactie gewijzigd door LarBor op 20 oktober 2016 17:58]

Ik vind het schrijnend dat de Beagle 2, die voor een habbekrats gemaakt was, verder is gekomen dan de Schiaparelli, die met de volledige steun en inzet van ESA is ontwikkeld en honderden miljoenen heeft gekost.

Goede kans dat Schiaparelli in diggelen op Mars ligt. Eigenlijk weten ze het al maar ESA wacht nog op de foto's.

[Reactie gewijzigd door ArtGod op 21 oktober 2016 16:21]

Hoezo is de Beagle 2 verder gekomen?
Hangt de Schiaparelli nog ergens in de Martiaanse atmosfeer of zo?
De Beagle is heelhuids neergekomen op Mars. Schiaparelli ligt in duizend stukjes op Mars.
Oh, heb jij de foto's al gezien?
Hoef ik niet. Als het signaal 1 minuut voor de landing verdween dan is het ding van een paar honderd meter naar beneden gevallen. Onmogelijk dat het ding dat overleefd heeft.
http://www.nu.nl/wetensch...lli-neergestort-mars.html

Het lijkt er inderdaad op en het verbaasd me ook niks, de laatste regel is wel grappig. Wat een grandioos succes inderdaad...
Na lang zoeken en jaren van onduidelijkheid, heeft men de Beagle uiteindelijk gevonden m.b.v. satellietbeelden.
Daaruit bleek dat de lander wel was geland, maar de zonnepanelen niet helemaal waren uitgeklapt.
Dus beide landers hebben dezelfde beginstatus, wel/niet geland, of toch gecrasht?

Bij de Beagle was het uiteindelijk een 'wel geland', maar het uitklappen van de zonnepanelen en communicatie retour naar de Aarde een 'nee'.
Met de Schiaparelli blijft het onduidelijk wat er gebeurt is, alhoewel een crash steeds aannemelijker wordt.

En 300 miljoen is zakgeld als je kijkt naar het US budget voor de ruimtevaart.
Dit soort dingen kost nu eenmaal veel geld. en jaren van ontwikkeling.

Als we alleen gaan kijken naar wat het oplevert qua geld, dan kunnen we zo ongeveer wel alle onderzoek stoppen. Wat denk je dat het DARPA net heeft gekost? Of de ontwikkeling van de eerste GPS ring? Iets wat je nu met veel plezier gebruikt denk ik zo.....
Het is misschien zakgeld voor de Amerikanen, maar zeker niet voor het Europese ruimtevaart project. Tevens vind ik het hoe sowieso geen triviale hoeveelheid geld.

Voor dit soort bedragen vind ik wel dat wij mochten verwachtten dat het werkt. Als iemand een Marslandertje voor een paar miljoen in elkaar had gezet zou ik het niet zo nauw hebben genomen, dan doen we het gewoon nog een paar keer.
Jij mag dat schrijnend vinden, maar dat is een behoorlijk kortzichtige, ongeinformeerde mening.
Tig miljoen kilometer reizen, gedurende maanden en maanden. Er kan zoveel mis gaan. Bv een stofdeeltje kan iets beschadigd hebben, waardoor bepaalde systemen niet optimaal functioneren. Je kunt niet alles vantevoren weten en je daarop voorbereiden.

Als je alles vantevoren wist, kon je voor een kwartje de wereld rond.
Hebben ze niks aan board van de orbiter om via satelliet beelden te kijken wat er met Schiaparelli is gebeurt, ipv alleen via data ?

Ze hebben wel iig dit aan board http://exploration.esa.in...ruments/?fbodylongid=2210 maar weet niet of ze daarmee ook kunnen zien of Schiaparelli te pletter is geslagen of niet.

Hahaha zo zou het moeten zijn gegaan, ze hadden dus ook gewoon 3 parachutjes moeten meenemen ipv 1 lol: https://www.youtube.com/watch?v=tcTZvNLL0-w

En MR. Elon Musk wil Mars ook al gaan koloniseren: https://www.youtube.com/watch?v=IFA6DLT1jBA

hehe gekkehuis

[Reactie gewijzigd door Pentiummania op 21 oktober 2016 06:34]

Natuurlijk is de teloorgang van de Schiaparelli lander een enorme domper voor ESA, ook al praten ze alsof het ding heeft gedaan wat het moest doen.

Zonder validatie van het landing platform kan de 2020 missie onmogelijk doorgaan. De landing zal opnieuw gedaan moeten worden nadat men het probleem heeft achterhaald.

[Reactie gewijzigd door ArtGod op 20 oktober 2016 20:43]

Ik moet even kwijt dat ik sommige reacties hier echt stuitend vind. Men spreekt van "faal project", "mislukkingen", "geen denderend success" . Dat is niet alleen kortzichtig en ongeïnformeerd, maar ook nog eens pijnlijk voor al die mensen die van zulke projecten hun levenswerk hebben gemaakt, 20-30 jaar. Als het dan niet helemaal gaat zoals bedoeld, dan is dat uitermate pijnlijk, maar niettemin worden er lessen uit geleerd.

Deze mensen en projecten zijn met grensverleggend werk bezig, en daarbij komen heel veel onzekerheden en onbekenden kijken. Als je daar niet tegenkunt, moet je geen wetenschap bedrijven, maar je moet ook zeker niet de mensen die wél al dat grensverleggende werk doen, verwijten naar hun hoofd slingeren. Probeer in plaats daarvan te begrijpen waar ze mee bezig zijn, en je steentje bij te dragen.
Ik geef je gelijk als dit nog nooit eerder was gedaan (zoals met Huygens), maar op Mars landen is intussen vele malen gedaan door de Amerikanen. Moet Europa het wiel weer helemaal opnieuw uitvinden? Hebben ze geen onderzoek gedaan hoe de Amerikanen dit deden? Zijn er geen boekwerken geschreven over hoe dit moet? Natuurlijk wel!

Daarom vind ik dat het ook gewoon had moeten werken.

En ik vind het verontrustend dat men ondanks dit falen van Schiaparelli toch de 2020 missie wil doordrukken. Men roept dat men 'genoeg data' heeft om verder te kunnen gaan, maar dat is totale onzin.
maar op Mars landen is intussen vele malen gedaan door de Amerikanen
Ja, maar mensen op Mars landen vergt een andere landings techniek dan die tot nu toe door de VS is gebruikt. Dat moet dus getest worden.
Zucht.

Wat is je punt? Volgens deze logica moet bijvoorbeeld SpaceX direct stoppen met het bouwen van raketten vanwege de Amos-6 explosie. Immers, er worden al zo lang raketten gebouwd, dat het 'gewoon moet werken'.

"...boekwerken geschreven over hoe dit moet?"

Denk je dat als NASA bijvoorbeeld de Curiosity missie opnieuw zou doen deze een 100% slagingskans heeft? Omdat het eerder goed ging? Die vlieger ging ook niet op voor de Space Shuttle nietwaar? Er is geen boek dat stelt hoe je iets landt op Mars met een 100% kans op succes.

[Reactie gewijzigd door SilverZeven op 21 oktober 2016 14:31]

Hoe moeilijk kan het zijn? Dit is toch geen rocketscience? Oh, wacht... :+

Laten we ons vasthouden aan wat de missie wel heeft opgeleverd!
Vermoeiend dat soort opmerkingen. Jouw bestaan, en dat van iedere westerling op deze planeet, zorgt voor meer vervuiling per dag, dan dat kleine beetje metaal dat op Mars is aangekomen.
Ik zei dat het slechts het begin is.

Niet alleen westerlingen vervuilen hun omgeving
eigenlijk zou je de co2-vervuiling die we hier doen, heel graag hebben op mars :) Zo kun je een atmosfeer maken, maar dat terzijde.

Als er straks effectief kolonies worden gebouwd, het zou me heel stug lijken als niet _alles_ gebruikt wordt of hergebruikt.

Je hebt een veel grotere urgency om zuiniger te zijn met materiaal aldaar, omdat het simpelweg belachelijke duur is om spullen daar te krijgen (en het lang duurt, het is niet dat je even een zakje schroeven naar Mars stuurt).
Mars heeft al een atmosfeer. Waar je CO2 voor nodig hebt is een broeikaseffect.
Het heeft echter weinig zin, want het gravitatieveld van Mars is bij mijn weten niet sterk genoeg en CO2, O2 en andere gassen ontsnappen "snel".
yes klopt er is wel een atmosfeer. Niet helemaal handig verwoord door me :)

No clue hoeveel nut het heeft, maar volgens mij zijn er wel wat theoretische onderzoeken naar het "Terravorming"-idee.

Mijn gok zou trouwens zijn dat als je een eigen inrichting ervan wil van de atmosfeer, dat je waarschijnlijk gaat voor het dome-idee. Simpelweg omdat dat eenvoudiger is om uit te voeren dan even een complete klomp steen onder handen te nemen.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Nintendo Switch Google Pixel Sony PlayStation VR Samsung Galaxy S8 Apple iPhone 7 Dishonored 2 Google Android 7.x Watch_Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True