Wetenschappers van het ExoMars-project hebben laten weten dat ze Oxia Planum hebben uitgekozen als landingslocatie voor de Marslander. Dit gebied bevindt zich in de buurt van de evenaar van Mars en men vermoedt dat water hier in het verleden een rol heeft gespeeld.
De ESA laat weten dat een team van het ExoMars-project tijdens een bijeenkomst in de Universiteit van Leicester voor deze locatie heeft gekozen. Het is vooralsnog een aanbeveling waar beide deelnemende ruimtevaartorganisaties, het Europese ESA en de Russische Roskosmos, nog definitief hun handtekening onder moeten zetten. Dat zal waarschijnlijk ergens halverwege volgend jaar gebeuren.
De werkgroep koos uiteindelijk voor Oxia Planum, mede omdat dit gebied achttien graden ten noorden van de evenaar ligt. Dat maakt dat de zonnepanelen van de rover voldoende zonlicht zullen opvangen. Een belangrijkere reden die heeft bijgedragen aan de keuze voor dit gebied, is het feit dat er veel sedimenttypen zijn te vinden, inclusief ijzer en magnesium. Dit is vermoedelijk het gevolg van processen waarbij water en rotsen een rol hebben gespeeld. Bovendien zijn op Oxia Planum aanwijzingen gevonden voor de vroegere aanwezigheid van meren, rivieren en delta's.
Een hoogleraar van het project stelt dat de sedimenten gedurende langere tijd organisch materiaal hebben gevangen en de rover zou in deze kleilagen en -gesteenten ook relatief weinig moeite moeten hebben om tot een diepte van twee meter te kunnen graven. Oxia Planum werd samen met het nabijgelegen gebied Mawrth Vallis overwogen, maar uiteindelijk koos het team voor Oxia Planum, mede omdat dit gebied lager ligt en er dus meer tijd is om de rover veilig te laten landen.
In principe zal de Marsrover in juli of augustus 2020 vanuit Kazachstan worden gelanceerd, waarna het ruimtevaartuig in maart 2021 bij de rode planeet moet aankomen. Bij de landing zullen een capsule, een parachutesysteem en raketten worden ingezet om te landen. Dat laatste ging in 2016 nog mis, bij het eerste deel van de missie. Er werd toen wel succesvol een satelliet in een baan om Mars gebracht, maar de Schiaparelli-testrover, die was bedoeld om de landingsprocedure en de bijbehorende technologie te demonstreren, crashte met een snelheid van 540km/u op de planeet. Dat kwam door een softwarefout, waardoor de hoogte verkeerd werd ingeschat.