Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 57 reacties

Het is Blue Origin opnieuw gelukt om de draagraket New Shepard na lancering op aarde te laten landen. Dat lukte ook al tweemaal eerder, waardoor het erop lijkt dat het ruimtevaartbedrijf een betrouwbare manier heeft gevonden om zijn raketten te hergebruiken.

Jeff Bezos, ceo bij Blue Origin maar voornamelijk bekend als oprichter van Amazon, liet op Twitter weten dat de landing van de New Shepard-raket is geslaagd. Na de lancering viel de raket terug op aarde, waarbij op een hoogte van 1100 meter de booster-raketten werden aangezet voor een zachte landing. Niet eerder wachtte Blue Origin zo lang met het herstarten van de motoren. Verder moest de New Shepard een grotere lading vervoeren dan bij eerdere pogingen, wat de landing bemoeilijkte. Desondanks sprak Bezos van een vlekkeloze terugkeer op aarde.

Blue Origin heeft nu driemaal aangetoond dat het zijn raket weer op aarde kan laten landen, maar dus ook dat de raket meerdere malen met succes gebruikt kan worden voor een lancering. Daardoor lijkt de introductie van commerciële vluchten met de herbruikbare New Shepard steeds dichterbij te komen. In 2018 wil Blue Origin de eerste zijn die ruimtetoeristen vervoert.

In december was Blue Origin het eerste bedrijf dat erin slaagde om een raket na lancering weer te laten landen. Pas enige tijd daarna lukte dit ook concurrent SpaceX. Er zijn echter wel verschillen: de New Shepard van Blue Origin bereikt niet de hoogte en de snelheid van de Falcon 9 die SpaceX heeft ontwikkeld. Daardoor heeft het bedrijf van Bezos een hogere kans om de raket weer rechtstandig te laten landen.

Blue Origin

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (57)

Qua ruimtevaart(wetenschap) ben ik een noob, maar ik las wel ergens dat Elon Musk graag zijn raketten o.a. op platformen op oceanen wilde laten landen i.p.v. land. Dit blijkt veel moeilijker dan op land vanwege de golven waardoor het platform niet altijd stabiel is.
Iedereen die in de US lanceert, wil uiteindelijk op zee landen.

De reden hiervoor is dat veruit het merendeel van de raketten vanaf Cape Canaveral in Florida worden gelanceerd (en ook nog naar het oosten, met de draaiing van de aarde mee). Dat betekent dat de eerste trap boven de Atlantische oceaan al klaar is met z'n taakje en terug komt.

Als je op land wilt landen moet je dus brandstof gebruiken om boven land uit te komen. Omdat de meeste payloads op een andere inclinatie (zeg maar de 'hoek met de evenaar') komen, kan je dus geen basis aan de andere kant van de Atlantische oceaan maken, omdat je niet weet of deze in Europa, Noord- of Zuid-Afrika moet komen.
Het enige wat je kan doen is 1 orbit maken, en weer landen op de plek waar je gelanceerd hebt. En dit kost brandstof.

Het voordeel van die boot is dat je die precies onder het traject van de raket kan leggen en dus zo snel mogelijk de eerste trap weer retour aarde kan laten komen (dus minder brandstof nodig om te landen en dus meer brandstof over om een zwaardere payload in een hogere orbit te krijgen).

EDIT: Ter vergelijk, voor de Russen is dit een stuk makkelijker. Ten noord-oosten van Baikonur is duizenden kilometers land.

[Reactie gewijzigd door JackBol op 3 april 2016 11:01]

De Russen hebben een zee-lanceer platform van SeaLaunch, maar zij hebben geen interesse in landbare raketten.
India wel, ze willen hun proef-voertuig in mei gaan testen. Landen ook in de oceaan, omdat ze nog geen lange landingsbaan hebben.

SpaceX bouwt een commercieel lanceercomplex aan de oostkust van Texas, zou mogelijk in Florida kunnen landen, maar waarschijnlijk toch op zeeplatforms omdat dat goedkoper en minder papierwerk vraagt.

Blue Origin heeft een basis in west-texas, geen idee of ze daarvandaan willen lanceren - maar ze hebben patenten aangevraagd voor het landen op een zeeplatform, dus ook zei zullen daarmee willen gaan experimenteren.
Blue Origin heeft ook een launch platform op KSC geleased.
Niemand wil per se op zee landen, dat willen ze alleen doen wanneer de lading van de raket dusdanig zwaar is, of dusdanig hard moet gaan, dat terugvliegen naar land niet meer mogelijk is.

SpaceX heeft zoals reeds gezegd gedemonstreerd dat ze terug kunnen vliegen en landen (zie Orbcomm 2 lancering/landing Dec. 2015), maar omdat het nog steeds niet gelukt is om een raket terug te brengen (heel :P) middels een ASDS blijven ze dat proberen. Bij Jason-3 (Jan. 2016) kwamen ze erg dichtbij, de raket maakte een prachtige touchdown, echter een van de landingspoten was zat niet vast vanwege ijsvorming in het scharnier/slot. Jammer :(

Over 4 dagen is de CRS-8 missie naar het ISS, een vlucht die dusdanig veel brandstof marge heeft dat de eerste trap echt _makkelijk_ terug zou kunnen vliegen en landen op de Cape, maargoed... dat wil Elon niet :) Hij wil per se laten zien dat het ook kan lukken met de ASDS, vandaar dat ze de afgelopen weken als een malle bezig geweest zin om het gat in dat ding te repareren! Als het goed is zal de ASDS morgen of overmorgen al uitvaren.

De vorige keer, met de SES-9, was het dus zo'n lading die en veels te zwaar was en veels te snel moest om terug te kunnen vliegen. Hell, het ging eigenlijk zelfs net iets te rigoureus voor een ASDS landing, maar hey... toch geprobeerd! Boem is ho, zullen we maar zeggen :P

Anyway, ladingen zoals de SES-9 zijn dus de reden waarom SpaceX in de toekomst daar hun Falcon Heavy voor wil gebruiken ondanks het feit dat een 'single stick' Falcon 9 het ook kan. Dan kunnen ze namelijk de twee zijboosters terug naar de Cape vliegen en laten landen daar en uiteindelijk de middelste booster op de ASDS, maar dan met wat meer marge :P

@mbb: BO blijft als het goed is de lanceringen van hun New Shepard in West, Tx doen.

@JackBol: BO heeft vorig jaar aangekondigd dat ze met hun 'Very Big Brother' gaan lanceren vanaf SLC-36 op Cape Canaveral, niet vanaf KSC :)

[Reactie gewijzigd door Spooksel op 4 april 2016 14:25]

Dat valt op zich mee. Voor de zwaardere payloads (een tijdje terug een satelliet) is er weinig brandstof over om de 'snelheid om te draaien'. Voor lichtere payloads kan er teruggekeerd worden op land. Dan verbruik je wel meer brandstof dan nodig. Maar landen op land is technisch en logistiek makkelijker.

Bij de genoemde satelliet hebben ze die bovendien in een hogere dan de minimaal gevraagde orbit geplaatst, zodat die meer brandstof over zou houden. Daardoor was er uiteindelijk te weinig brandstof over om de eerste trap voldoende af te remmen en crashte die op het platform. Maar dat had SpaceX er voor over.
Niet helemaal waar. Elon Musk wil graag op veel hogere hoogte komen met zijn raketten met een afdoende payload zodat de raketten gebruikt kunnen worden voor bevoorrading naar het ISS en op termijn personenvervoer. Hiervoor heb je, zoals het artikel ook noemt, een veel hogere snelheid nodig dan wat Blue Origin op het moment haalt. Als je snelheid hebt, leg je afstand af en als je veel snelheid hebt leg je in een bepaalde tijd veel afstand af. Die afstand is bij SpaceX zodanig groot dat het landingsplatform wel op zee moet. Terugvliegen naar de lanceerplek zou te veel brandstof kosten en een rondje om de aarde maken ook. Daarom wordt er gekozen op zee te landen, hoewel dat wel tot gevolg heeft gehad dat men nog niet succesvol op zee is geland, al lijkt het er meer en meer op dat het gaat lukken. Meer info over de landingspogingen van SpaceX op Wikipedia en een mooi plaatje over zo'n landing is hier te vinden. Het op zee landen is dus een gevolg van het doel van de raket, in plaats van dat op zee landen het doel is ;)
Hier is overigens een mooie vergelijking tussen de landingen van Blue Origin en die van SpaceX. BO komt op een hoogte van 100 km en legt minder dan 20 km horizontaal af, SpaceX kwam tot ongeveer 200 km en heeft hemelsbreed zo'n 95 km afgelegd.
Volgens mij hebben de mislukte landingen op zee niets met de zee te maken, maar met kinderziektes in het ontwerp.

Bij de laatste mislukte landing faalde de vergrendeling van 1 poot, waardoor die omviel. Verder werkte alles perfect zoals gepland.
Nee het heeft te maken dat de landingszone op het planton van SpaceX gewoon veel kleiner is dan als de landingsplaats op land, en er dus op een veel kleiner en moeilijker doel moet worden geland!

De raket van Blue Origin is veel kleiner, en minder bruikbaar in de praktijk, en meer een gecontroleerde test opstelling.

Waar SpaceX, raket heeft gebouwd die nu al praktisch bruikbaar is, maar waar mee het landen gewoon veel moeilijker is, en er daar door de kans op crashes ook veel groter is.
Dit is niet waar.

Het heeft op dit moment voor spacex niets meer met het raken van het doel te maken, dit hebben ze namelijk altijd al geraakt. Alleen het genoeg brandstof hebben en een niet te hoge snelheid hebben wanneer er geland wordt is het probleem.

Zoals ook bij de laatste poging het geval was, waarbij de satellieten in een hele hoge baan om de aarde moesten komen en hierdoor dus veel meer snelheid voor nodig was. Waarbij er dus bij de re-entry van de booster een vele hogere snelheid wordt gehaald die op dit moment nog niet genoeg afgeremd kan worden met de drie ontbrandings punten die ze tijdens de rit naar beneden hebben.

8 april is de volgende poging.

edit: voor iedereen die niet het verschil in grote kan voorstellen: http://i.imgur.com/zrLWBLJ.png

[Reactie gewijzigd door Revres op 3 april 2016 22:12]

De gefaalde landingen op het droneship zijn veroorzaakt door:

- te weinig hydraulische vloeistof
- een landingspoot die niet vergrendeld werd door ijsvorming
- te veel snelheid door gebrek aan brandstof (die werd gebruikt om de satteliet in een goede baan te brengen).

Telksens werd het droneship gehaald door de raket. Het raken van het doel is dus zeker niet het probleem.
Die afstand is bij SpaceX zodanig groot dat het landingsplatform wel op zee moet. Terugvliegen naar de lanceerplek zou te veel brandstof kosten en een rondje om de aarde maken ook.
Je kan ook je lanceerplek verhuizen zodat je wel op land kan landen. Lanceer in Californie bv, of als dat niet mag in de Westelijke Sahara.

Edit: je kan het misschien ook omdraaien; je lanceerplek op een boot zetten en landen op een vast punt op land..

[Reactie gewijzigd door Durandal op 3 april 2016 14:10]

Ware het niet dat de aarde in 1 richting draait ;)
Kleine aanvulling; waar het Elon & Co nog niet is gelukt om op open zee te landen hebben ze met de Falcon 9(die geschikt is voor bevoorrading van het ISS) afgelopen december wel een succesvolle landing op Cape Canaveral uitgevoerd.

Zie http://www.space.com/3142...cket-landing-success.html voor een filmpje van de landing.
Als eerste gefeliciteerd met de 3e succesvolle terugkeer natuurlijk. :Y)

Toch blijf ik sceptisch over verdere landingen want hoe zit het bijv. met eventuele metaalmoeheid? Ze schieten ze toch de ruimte in wat een hele andere omgeving is dan hier op aarde.

De Challenger had ook al 9 eerdere succesvolle vluchten gehad voor het vreselijk mis ging.
http://www.isgeschiedenis...tploft-kort-na-lancering/
Metaalvermoeiing is een faalmechanisme dat over het algemeen niet optreedt door zo'n gering aantal landingen. Je moet veelal denken aan duizenden, tienduizenden, honderdduizenden of miljoenen cycli voordat je vermoeiing als faalmechanisme ziet. Daarbij is een cyclus een schommeling tussen een hoge trekspanning en een lagere trekspanning op het materiaal. Een bekend voorbeeld van falen door vermoeiing is de de Havilland Comet die na een aantal duizenden vluchten uit de lucht viel door metaalmoeheid en een slecht ontwerp van de ramen (afgerond vierkant i.p.v. rond) waardoor er een hoge spanningsconcentratie aanwezig was.

Het ongeval met de Space Shuttle Challenger heeft niks met metaalmoeheid van doen gehad, maar met de thermische uitzetting van de gefaalde O-ring. De temperatuur tijdens de lancering was net boven het minimaal benodigde. De mechanische componenten waren echter nog kouder dan toegestaan - er is daar een heel foute beslissing genomen dankzij een gebrek aan materiaalkennis.

Inmiddels zijn we qua kennis een heel stuk verder dan tijdens de ongevallen die ik hierboven noem en weten we eigenlijk altijd wat de (mogelijke) faalmechanismes zijn en kunnen we de eerste aanwijzingen voor zo'n faalmechanisme herkennen. Als een raketdeel voor hergebruik grondig wordt gecheckt op haarscheurtjes, vervormingen en andere defecten dan is een hergebruikt deel net zo veilig als een nieuw deel. :)
In een aardse constructie bereken we inderdaad over het algemeen naar <1 miljoen cycli. In de ruimtevaart is dat toch minder het geval zoals ik begrepen heb van iemand die daar in werkt.
De berekeningen worden soms zo nauwkeurig gemaakt dat het over enkelstuks cycli met een kleine veiligheidfactor gaat.

Welliswaar is het faalmechanisme vermoeiing zoals jij zegt tegenwoordig goed te voorspellen. Dus bij het ontwerp van de falcon is hier echt wel rekening mee gehouden. Ik denk ook niet dat spacex 100 keer wil doen met een raket maar 2 of 3 keer scheelt natuurlijk al gigantisch in de kosten.

Ik zat me net bij het leze van het artikel ook af te vragen hoe ze de vermoeiing in de gaten gaan houden. De hele raket zal geinspecteerd moeten worden op scheurtjes. Ik vraag me dan af of ze hem kaal kunnen maken en daarna opnieuw lakken voor een andere lancering.
Wat ook kan zijn dat ze eerst 10tallen vluchten inspecteren en daarna besluiten 1 keer hergebruik is geen probleem. En dat vervolgens herhalen.

Vermoeiing is een vervelende draak als je hem niet kent. Ken je het principe, weet je waar het op gaat treden dan kun je met de juiste materiaalkundige kennis prima voorzorgsmaatregelen nemen.
Ik kan me goed voorstellen dat ze iets als röntgen gebruiken om dergelijke scheuren te ontdekken. Daarvoor hoeft t gelukkig dus niet helemaal kaal.
Ja er worden dergelijke technieken gebruikt maar die zijn erg duur. Er is wel meer budget misschien in de ruimtevaart maar in de luchtvaart wordt meestal visueel geinspecteerd.

Met elke lancering wil je ook weer een net raketje lijkt me? Een raket ziet er na lancering toch best wel gehavend uit.
Je mag er vanuit gaan dat de belangrijke verbindingen in een raket sowieso ultrasoon of met röntgen gecontroleerd worden. Of je dat bij een nieuwe of een herbruikte raket doet zal weinig uitmaken. Je zou zelfs kunnen stellen dat het een beetje nutteloos is een raket die al eens bewezen heeft een lancering te kunnen doorstaan, alsnog te controleren. De eerste paar keer wil je dat waarschijnlijk wel doen puur ter bevestiging, en om te zien of er misschien ontwerpaanpassingen nodig zijn. Maar zodra het ontwerp bewezen functioneert voor hergebruik kun je ophouden iedere keer alles binnenstebuiten te keren.
Er zijn echter wel verschillen: de BE-3 van Blue Origin bereikt niet de hoogte en de snelheid van de Falcon 9 die SpaceX heeft ontwikkeld. Daardoor heeft het bedrijf van Bezos een hogere kans om de raket weer rechtstandig te laten landen.
Dus eigenlijk is het appels met peren vergelijken, qua ruimtetermen dan...

Wel kunnen ze het dan misschien stapje voor stapje beter onder controle krijgen, in plaats van Elon Musk meteen voor het hoogst haalbare...
appel met peren vergelijken, gaat in dit geval niet op.
Ik zie ook helemaal niet in wat de maximale hoogte en snelheid te maken heeft met het landen van deze raketten, gezien ze beide in zoverre vertragen dat dit aan elkaar gelijk is.
volgense beide website's vertragen de raketten tot een tiental meters boven het landoppervlak naar een zeer lage snelheid.
Ik zie ook helemaal niet in wat de maximale hoogte en snelheid te maken heeft met het landen van deze raketten, gezien ze beide in zoverre vertragen dat dit aan elkaar gelijk is.
Auto voorbeeld: is het makkelijker te remmen voor een obstakel vanaf 30 km/h of van 130 km/h? Dat is waar het hier om gaat :)
Sterker nog: SpaceX kan hun engines niet half aan zetten, dit betekent dat ze niet kunnen 'hoveren' met de Falcon 9 (en daarvoor is ook niet genoeg brandstof bij de meeste vluchten). Ze moeten de middelste engine, vol aanzetten. Het is dus met 130 km/h, afremmen, en precies 1 cm voor het obstakel stil komen te staan. Met een vrachtwagen.

Bij Blue Origin is het van 30 km/u afremmen tot ongeveer 10 meter voor het obstakel, om vervolgens rustig dichterbij richting het obstakel te rijden en bij 1 cm stil komen te staan. Met een Smart.

Het is beide best knap, maar het is een wereld van verschil. Ik gun Blue Origin nog steeds het beste. Blue Origin wil ook richting 'orbital' raketten en Blue Origin heeft nog minder ervaring. Ik hoop dat Blue Origin uiteindelijk mee gaat doen met de nieuwe 'space race'.

[Reactie gewijzigd door ThomasBerends op 3 april 2016 15:28]

Dat klopt niet helemaal, de Falcon 9 kan wel degelijk throttlen. Volgens wikipedia tot 70%, maar sinds de full thrust versie van de falcon 9 kan dit waarschijnlijk nog lager (op reddit berekenden ze de throttle tijdens de succesvolle landing op 59%)

Een (bijna) lege stage heeft dan alleen nog steeds een TWR>1, dus kan inderdaad niet hoveren in tegenstelling tot de raket van Blue Origin.
De hoogte doet er misschien minder toe, maar de snelheid doet er zeker toe. De raket van SpaceX heeft immers ook een enorme zijwaartse snelheid die ook naar 0 moet worden gebracht. Bovendien verschillen deze 2 raketten enorm van elkaar, BO heeft een motor gebaseerd op H2 en SpaceX ene op basis van RP-1, dit zorgt ervoor dat de raket van BO veel meer kan throttlen en als het ware kan hoveren. SpaceX heeft dit voordeel niet en moet zijn landing dus timen om op het ideale moment de motor terug aan te steken anders knalt hij ofwel op het platform of gaat hij terug de lucht in. (hoverslam)
Grotere hoogte = meer brandstrof = meer gewicht (ook bij terugkeer) = meer snelheid (bij terugkeer).
En wat G _ ook zegt, de motor is ook behoorlijk verschillend
Daar heb je gelijk in.
Dit is meer het vergelijken van appels met bromfietsen.

Er is een groot verschil met het recht omhoog gaan en op dezelfde plek weer terug komen, en het in een baan brengen van een satelliet waarbij je niet recht omhoog gaat, maar ook een zijdelingse beweging hebt. Dit allemaal met een vreselijk groot snelheidsverschil tussen de twee ontwerpen.

Tevens brengt Space-X (falcon 9) een payload in de ruimte van bijna 14.000 kg naar LEO en 4.850kg naar GTO. Een groot verschil met de beoogde payload van Blue Origin.
Zoek even op SpaceX Grasshopper. SpaceX heeft ook eerst getest met lagere snelheden en hoogtes. Al bereikten deze niet de Karman line.
Het verschil in aanpak is gewoon gigantisch met elk zijn voor en nadelen. De redenering van Bezos is trouwens dat het 'inverted pendulum' probleem zeer eenvoudig schaalt. M.a.w. voor kleinere raketten is het moeilijker dan voor grotere.

Dit is trouwens ook de eerste keer dat Blue Origin hun lancering aankondigde voor de pers, waaruit toch wel te halen valt dat Bezos en Musk er een heel andere filosofie op na houden.
Waar Musk toch zijn ambitities in 1 stap hoger zet, wil Bezos eerst ervaring opbouwen en de kennis stap voor stap vergroten. Musk heeft het wel goed bezien dat het lanceren van de satellieten winstgevend is, waardoor de gefaalde experimenten hem geen geld kosten, maar wel zeer veel informatie.
Maar die Grasshopper was wel weer een gigantisch veel lagere snelheid en hoogte als wat Blue Origins doet. Dus ze zetten tussen de Grasshopper en de normale SpaceX raketten in.
Wel kunnen ze het dan misschien stapje voor stapje beter onder controle krijgen, in plaats van Elon Musk meteen voor het hoogst haalbare...
Stapje voor stapje hebben ze bij SpaceX ook gedaan. Ze zijn begonnen met tests vanaf rond de 100 meter (uit m'n hoofd) en hebben dat toen steeds opgebouwd tot ze uiteindelijk "echte tests" deden om de eerste trap terug af te remmen en terug te laten vallen.

Het verschil is dus dat SpaceX simpelweg heel erg voorloopt op Blue Origin, omdat ze al "echte tests" doen en Blue Origin nog (lang) niet.
Natuurlijk hebben ze beiden eerst tests op lagere hoogte gedaan.
Voor satellieten is SpaceX meteen gaan lanceren, en hebben er daarna pas het herbruikbare aspect aan toegevoegd.
Punt blijft dat Blue Origin wel al iets bruikbaars levert (hun raket draagt immers een payload mee) en redelijk betrouwbaar herbruikbaar is.

SpaceX richt zich op een andere, hogere markt en is (nog) niet herbruikbaar.
Punt blijft dat Blue Origin wel al iets bruikbaars levert (hun raket draagt immers een payload mee) en redelijk betrouwbaar herbruikbaar is.

SpaceX richt zich op een andere, hogere markt en is (nog) niet herbruikbaar.
Huh? Volgens mij is het omgekeerd. Blue Origin lanceert nog geen payloads naar LEO of hoger. Ze nemen alleen een "oefen" payload mee naar ~1100 meter (niet de ruimte). De Blue Origin raket is dus wellicht "herbruikbaar" voor tests op lage hoogtes (net als de test raketten van SpaceX overigens), maar nog niet bruikbaar voor lanceren van payload de ruimte in.

SpaceX lanceert juist, ook met de herbruikbare first stage tests, wel echte betaalde commerciële payload naar LEO of hoger.

[Reactie gewijzigd door GeoBeo op 3 april 2016 14:33]

Het is ook helemaal niet de bedoeling om vracht af te leveren bij de ISS.
Insteek van Blue Origin is om mensen micrograviry mee te laten maken voor enkele minuten.

Daarnaast al zouden ze het willen, dan moeten ze een hele andere raket hebben. Deze raket is daar niet voor ontworpen.

Zie het volgende: http://i.imgur.com/zrLWBLJ.png

Hier zie je de wezenlijke verschillen tussen de boosters.
De New Shepard van Blue Origin vliegt echter recht omhoog. Dus alles wat ze de ruimte in krijgen komt ook meteen weer recht omlaag. SpaceX lanceert raketten met de intentie hun payload ook in de ruimte te houden (dus in een baan om de aarde). De eerste stage moet dus eerst nog enorm afremmen en dan ofwel op een boot landen ofwel weer op een platvorm op het land landen. De laatste lancering van New Shepard die ik had gezien (volgens mij de eerste) landde gewoon in een groot open veld, wat toch een stuk minder precisie vereist. Ook waren er erg veel correcties nodig om de New Shepard te laten landen, op zich geen probleem, maar dat lijkt mij al een stuk lastiger worden met een raket op hele schaal. New Shepard heeft dus nog wel wat obstakels te overwinnen voordat ze een product kunnen leveren wat ook door andere mensen/bedrijven dan Felix Baumgartner gebruikt kan worden.
Elon Musk mikt op nu al op lucratieve contracten (sattelieten in een bruikbare baan rond de Aarde krijgen of om het ISS te bevoorraden), waardoor er ook een economische basis ontstaat om te herinvesteren/doorontwikkelen. Kijk bvb naar Tesla model 3.SpaceX is geen langetermijnsinvestering.
Ik snap niet dat ze die raket niet gewoon als een vliegtuig laten landen. Dat verbruikt bijna 0 brandstof (er is wat energie nodig om de besturing te bedienen, thats it).

Edit: Ik bedoelde dus zoals A_in_O hieronder ook al aangeeft, inklapbare vleugels.

[Reactie gewijzigd door Mocro_Pimp® op 3 april 2016 15:55]

Integendeel. Vleugels wegen honderden dan niet duizenden kilos. Dat kost je dus een hele berg brandstof en geld en een lagere netto draagvermogen.

Niet handig.
Een hybride voor LEO lijkt inderdaad het betere idee op lange termijn maar dat is jammer genoeg geen eenvoudig verhaal ala (uitklapbare) vleugels op een raket bouwen: http://www.reactionengines.co.uk/sabre.html
Ik ervaar dat er nu gewoon onwaarheden in het artikel staan en dat vind ik wel redelijk kwalijk.

"In december was Blue Origin het eerste bedrijf dat erin slaagde om een raket na lancering weer te laten landen. Pas enige tijd daarna lukte dit ook concurrent SpaceX."

Als je gewoon even de wikipedia pagina doorleest dan vindt je al gelijk een tegenspraak
:https://en.wikipedia.org/wiki/Grasshopper_(rocket)
SpaceX heeft al veel eerder een raket weten te lanceren en laten landen. SpaceX werkt nu echter met een veel grotere schaal dan BlueOrigin en slaagde er inderdaad pas recent in om hun falcon9 raket te laten landen.
Nou ja, er is vast weleens eerder een raket(je) geweest wat weer kon landen. Blue Origin was de eerste die de ruimte heeft gehaald en met die raket weer is geland.
Nou ja de ruimte halen.. In mijn optiek haal je de ruimte pas als je minimaal in orbit komt, niet als je net voorbij de dampkring komt en dan net zo hard weer naar beneden komt. Je moet wel in enige betekenis de zwaartekracht overwinnen.
In de optiek van de wat meer toonaangevende organisaties begint de ruimte vanaf 100km boven het aardoppervlakte ;). Orbit is weer wat anders natuurlijk, dat kan jij persoonlijk ook als eis stellen voor je een raket een echte raket vindt bijvoorbeeld, maar het veranderd niet dat de algemeen geaccepteerde definitie van de ruimte is vanaf 100km boven het aardoppervlakte.
Ik ben benieuwd het is misschien een klein detail maar lozen zij de vracht voor het landen? Of maakt het niet uit of ze weer met hetzelfde gewicht landen, is het dat wanneer ze een ruimtestation bevoorraden dat er ook weer wat meegenomen wordt ofzo?
Ze landen natuurlijk niet met hetzelfde gewicht aangezien ze een groot deel van de brandstof hebben verbruikt. Dit zal altijd het grootste aandeel in gewicht vormen tov de payload. Of ze hun lading afstoten weet ik niet. Het zou zeker een verschil maken lijkt me.
Nee volgens mij nemen ze nooit wat mee terug uit het ISS het meeste wordt daar volgens mij weggegooid... Wat ze met de lading doen is mij ook niet bekend...
Naast de bemanning die wat persoonlijke bezittingen mee neemt, ook wel eens een experiment. Niet alles wordt digitaal meegenomen :)
Nee maar ik bedoelde het in de zin van gewone voorwerpen, en dat de raket het zelf niet terug bracht maar de module die het erheen heeft gebracht...
Nee ook niet, alles wat ze meenemen komt met een russische Soyuz terug.
Wordt het afval niet gewoon verbrand in de dampkring? (met de Soyuz)
Nee, dat gebeurd dus ook meestal met een dragon, die ze vullen met afval en in de dampkring laten verbranden.

In het kort, Soyuz met mensen heen en terug (plus wat vracht), Dragon voor vrachten heen en afval terug (tot in de dampkring).

[Reactie gewijzigd door Revres op 4 april 2016 23:00]

Aah oke! Bedankt :) dat wist ik nog niet!
Ik vind het knap wat ze allemaal aan het proberen zijn. Maar is er een reden dat ze die dingen niet horizontaal laten landen? Heb je in elk geval het probleem van omvallen niet.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True