Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 51 reacties
Submitter: FvdM

Twee Amerikaanse federale rechters blijken van mening te verschillen over of het aanbieden van muziekbestanden neerkomt op het verspreiden ervan. Deze week werden in twee verschillende zaken tegenstrijdige vonnissen uitgesproken.

Afgelopen maandag oordeelde rechter Kenneth Karas in de zaak van de Riaa tegen Denise Barker dat het aanbieden van muziek neerkwam op het verspreiden ervan, en derhalve een schending van het auteursrecht inhield. Een paar dagen later werd duidelijk dat Nancy Gartner, een andere rechter, er heel anders over dacht. In een zaak die de Riaa wegens het aanbieden van muziek tegen vier onbekenden had aangespannen, oordeelde ze dat het aanbieden op zich juist geen schending van het auteursrecht was.

Omdat er nu twee tegenstrijdige uitspraken liggen over de vraag of het aanbieden van muziek als een schending van het auteursrecht moet worden gezien, ligt het voor de hand dat een hogere rechter zich erover zal gaan buigen. Omdat het om een principiële zaak gaat, zal de knoop vermoedelijk uiteindelijk door het Hooggerechtshof moeten worden doorgehakt.

EFF logo roodDe Electronic Frontier Foundation, die de aangeklaagden in beide zaken steunde, bracht overigens het argument naar voren dat digitale muziek niet stoffelijk is, en daarom niet onder de copyrightwet valt. Rechter Karas had hierover geen oordeel gegeven, omdat de aangeklaagde zelf het argument niet formeel had aangedragen. Rechter Gartner deed hier wel een uitspraak over: volgens haar moet de wettekst ruimer worden uitgelegd dan de EFF doet, zodat digitale muziek wel degelijk auteursrechtelijk beschermd is.

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (51)

De Electronic Frontier Foundation, die de aangeklaagden in beide zaken steunde, bracht overigens het argument naar voren dat digitale muziek niet stoffelijk is, en daarom niet onder de copyrightwet valt.
Of dat dit een goed argument is, dat is nog maar de vraag. Als je namelijk stelt dat niet-stoffelijke zaken ook niet onder het auteursrecht valt, dan geef je dus ook aan dat software daar niet onder valt.

Dat betekent ook dat het afdwingen van de GPL bijvoorbeeld op losse schroeven komt te staan....
Closed source software net zo goed, beiden worden dan een soort freeware/public domain.
Maar bij closed source heb je nog enige controle door de broncode aan niemand te geven (handelsgeheim houden). Bij open source zou het wegvallen van auteursrecht zorgen dat het hele copyleft-mechanisme instort.
Het wordt dan gewoon legaal om de applicatie + licensekey te distribueren, nu kan je dat via DRM wel een beetje tegengaan maar dat werkt ook niet optimaal.

Copyleft zou niet meer werken maar in de praktijk zal dat weinig uitmaken. Zelfs al zou een commerciele ontwikkelaar ex-GPL code nemen en die in hun gesloten applicatie stoppen, niemand zal meer de moeite nemen voor die applicatie te betalen. De enige ontwikkelaars zullen hobbisten en dienstleveranciers worden.
Karas heeft ook al bepaald dat beschikbaar stellen niet gelijk staat aan verspreiden:
Thus, because Congress did not expressly equate the act of “offering to distribute . . . for the purposes of further distribution” to the act of “making available,” Plaintiffs’ allegations – insofar as Plaintiffs wish to hold Defendant liable for acts of infringement other than actual downloading and/or distribution – fail to state a claim.

Dat vorige artikel was al fout, en die fout wordt nu weer herhaald.

Ik zie de tegenstrijdigheid niet tussen deze twee uitspraken. Beide rechters stellen dat alleen beschikbaar stellen geen schending van het auteursrecht is, maar dat de aanklager mogelijk wel kan bewijzen dat de distributie daadwerkelijk is gebeurd.
Je hebt helemaal gelijk. In het vonnis van de Karas-zaak verwijst de rechter de "making available"-theorie naar de prullenmand maar mag de zaak doorgaan omdat de RIAA ook met de beschuldiging van verspreiden kwam. Ars Technica legt het juist uit.
Toch apart dat je als burger niet weet waar je staat.

Je kunt natuurlijk morele bezwaren maken tegen filesharing, maar formeel is het kennelijk totaal onduidelijk.
Echt vreemd is dat niet; het komt vaker voor dat de wetgeving (c.q. de uitleg daarvan) moderne ontwikkelingen niet bij kan houden. Dan is er gewoon enige tijd onduidelijkheid, totdat het hoogste rechtsorgaan een oordeel heeft geveld over hoe de wet nu precies uitgelegd moet worden.

Overigens vind ik dan wel, dat *als* de uitleg uiteindelijk wordt dat iets strafbaar was, dat je overtredingen van voor die tijd mensen niet of nauwelijks aan kan rekenen. Wat heet, als er rechters - die ervoor gestudeerd hebben - van mening zijn dat wat jij deed, gewoon toegestaan was, hoe kun je dan een gewone burger datzelfde feit nog strafrechtelijk aanrekenen??
In de VS is het niet mogelijk eenzelfde zaak waarin een oordeel is geveld door de rechterlijke macht nog een keer over te doen.
Echt vreemd is dat niet; het komt vaker voor dat de wetgeving (c.q. de uitleg daarvan) moderne ontwikkelingen niet bij kan houden. Dan is er gewoon enige tijd onduidelijkheid, totdat het hoogste rechtsorgaan een oordeel heeft geveld over hoe de wet nu precies uitgelegd moet worden.
Ja en de ene rechter legt het dan uit naar de geest van de wet en de andere naarrde letter van de wet en het is meestal dat laatste dat niet kan volgen.
En wat dan als je aan moet geven bij het installeren van het programma en ook bij iedere download die je via het programma doet, dat je het legaal doet?

Even duidelijk maken:

Je mag muziek downloaden als je bijvoorbeeld de cd al thuis hebt liggen, dan kan het gezien worden als legale kopie.
Het beschikbaar stellen ervan en de downloader laten bevestigen voor een download dat hij al het origineel heeft kan toch alles uitsluiten en alleen de downloader strafbaar stellen?

Misschien zie ik het verkeerd of heb ik de regels niet helemaal door, maar daar hoor ik dan graag van wat het wel moet zijn.
Even duidelijk maken:

Je mag muziek downloaden als je bijvoorbeeld de cd al thuis hebt liggen, dan kan het gezien worden als legale kopie.
Niet echt. Een kopie die door iemand anders gemaakt is kun je niet zien als kopie van jouw CD. Behalve dat de aanbieder zegt dat hij "originele CD van Artiest" als bron gebruikt heeft heb je geen enkele zekerheid dat het werkelijk zo is. Anders krijg het systeem dat mensen zeggen dat ze de Bluray versie van een film mogen downloaden omdat ze de DVD al hebben.
Je betaalt voor de rechten om de film te mogen kijken.
Vanaf welk medium jij hem later kijkt maakt dan wat mij betreft niet uit.

Oftewel ik vind dat als jij een film op dvd koopt jij dus min of meer ook de rechten hebt om de bluray versie te mogen downloaden. (nu hebben we dat sowieso in Nederland)
(Mocht de wet ooit wijzigen vind ik niet dat ze dat stukje illegaal mogen verklaren)
Nee, je hebt betaald voor de rechten om de film vanaf jouw eigen exemplaar te mogen kijken.

Anders zou je ook kunnen redeneren dat als je betaald om een film te zien in de bioscoop je ook een camcorder kopie mag maken omdat je betaald hebt voor de rechten. Zo werkt het dus niet.
Bioscoop staat hier een beetje los van.

Verder staat er bij dat wat MIJ betreft het niet uit maakt.
Ik vind het verder ook een beetje consumentje melken om dit niet toe te staan.
Dus anders gezegd zou je ook geen mp3 van een CD mogen halen, op een SD kaartje zetten en via het SD kaartje ipv de CD mogen luisteren?

Een bioscoop kan je meer zien als huur denk ik. Je betaald namelijk niet voor het fysieke exemplaar, maar voor een uitzending.
Anders zou je ook kunnen redeneren dat als je betaald om een film te zien in de bioscoop je ook een camcorder kopie mag maken omdat je betaald hebt voor de rechten. Zo werkt het dus niet.
Uiteraard niet, in de bioscoop betaal je om 1x te kijken en een dvd koop je om eender hoe vaak te bekijken.
Maar kan ik nu wel of niet mijn muziek delen met de rest van de wereld?
Het downloaden op zich zal nog altijd een schending zijn van de copyright wetgeving, net als het uploaden ervan. Probleem is dat die twee zaken zeer moeilijk te bewijzen zijn. Daarom dat men kijkt naar de muziek die aangeboden word. De vraag die nu beantwoord moet worden : is het aanbieden op zich ook al strafbaar?

Uiteindelijk zal alles ervan afhangen hoe de hoogste rechterlijke macht alle gegevens zal interpreteren. Eigen kopies van CDs of DVDs mag ik ook niet aanbieden aan mensen op de straat of op websites, maar geld dit ook voor digitale media?
Het downloaden van muziek en beeldmateriaal voor eigen gebruik is in Nederland geen schending van de copyright wetgeving!

Het downloaden van software en het uploaden van elk materiaal wel. Dat is hier dus ook de grote vraag, is het beschikbaar stellen gelijk aan het uploaden?
De vraag gaat niet over of het beschikbaar stellen van materiaal gelijk staat aan het uploaden, maar of het beschikbaar stellen van materiaal gelijk staat aan het verspreiden. Het lijkt misschien gemiereneuk, maar bij dit soort zaken gaat het wel om de details. Het uploaden is namelijk niet verboden in de VS, maar het verspreiden. Als jij het voor een rechter dus hard weet te maken dat je wel hebt geupload, maar niet verspreid (je hebt het naar jezelf doorgestuurd of whatever) dan maak je een goede kans om die zaak te winnen.


Het gaat hier overigens niet over Nederland, maar de VS (vandaar de titel "Amerikaanse rechters...."). Het Amerikaanse Common Law systeem lijkt meer op dat van de Sharia dan ons Napoleonistisch Civil Law systeem, vergelijkingen kan je dan ook niet zomaar trekken

[Reactie gewijzigd door Bram S op 4 april 2008 13:26]

Het is in Nederland nog steeds wettelijk toegestaan muziek en films te downloaden.
Jouw muziek, dus die je zelf maakt, mag je natuurlijk met iedereen delen. Verder zal de mening van een Amerikaanse rechter op jou weinig invloed hebben tenzij je in Amerika woont natuurlijk. Mensen uitleveren doen ze meestal alleen in drugszaken enzo.
Tenzij je als artiest aangesloten bent bij BUMA/STEMRA (wat de meeste artiesten zijn), dan mag je zelfs je eigen muziek niet meer verspreiden. Dat is contractueel vastgelegd.
Uhm.. 'aangesloten'? in nederland is er het probleem dat wanneer je muziek maakt en dat publiceert automatisch onder BUMA/STEMRA valt.. Ook nederland heeft rare wetten op dat gebied..
Dat is niet waar, je moet zelf een overeenkomst met BUMA/Stemra aangaan. Doe je dat niet, dan is dat jouw keuze en dan moet je zelf maar zien hoe je licenties met anderen gaat sluiten.

Het probleem is wel dat *als* je bij B/S zit, je geen licenties meer mag geven aan anderen. Sterker nog, als je dan gaat optreden moet je B/S een vergoeding geven voor het zingen van je eigen liedjes. Maar dat krijg je dan via een verdeelsleutel weer terug uit de jaaropbrengst.
Is het niet zo dat de zaal waar jij optreedt moet afdragen aan de Buma? En dan krijg jij daar uiteindelijk weer geld van aan het eind van het jaar!
Verder klopt het wel dat je geen lid bent van de B/S als je niet zelf het contact met ze hebt gelegd.
Heb zelf ook diverse demo's uitgebracht met verschillende bands en daarvoor nooit een cent voor afgedragen aan de B/S. Niemand kan namens jou geld innen als jij ze daar nooit toestemming voor hebt gegeven.
Dat diverse organisaties dat voor grote hoeveelheden artiesten doen komt omdat zodra een artiest een (platen)contract tekent hij/zij hiermee automatisch toestemming geeft om de belangen te behartigen.
Het probleem is ook dat het onmogelijk is om je cd'tje professioneel geperst te krijgen als je geen buma stemra verklaring hebt. Perserijen werken dan niet mee. Gelukkig doen ze in Tjechie niet zo moeilijk en zijn ze daar nog goedkoper ook.
Geen idee, dat zal je aan een Nederlandse rechter moeten vragen. Dit zijn Amerikanen en volgens mij hebben wij daar wat dit betreft vrij weinig mee te maken.
Nou, dan weet je naar welke rechter je moet gaan als je gelijk wilt krijgen. Net zoals je ook een staat in de VS hebt waarin het gunstig is om patentinbreuken aan te vechten.

Rare jongens die Amerikanen...
Is niet zo heel raar, een staat is in Europa vergelijkbaar met een land als Nederland. Waar ook andere regels gelden dan bv. Frankrijk.
Maar het is wel onwenselijk dat in een federaal onderwerp (auteursrecht) de lokale rechters onderling afwijkende uitspraken doen. Vandaar dus dat dit waarschijnlijk door de Supreme Court uitgemaakt zal moeten worden. Net zoals bij ons de Hoge Raad of het Europese Hof van Justitie een lijn kan trekken die iedereen dan moet volgen.
dat zei ik toen al :

Door b0On, dinsdag 1 april 2008 09:50
Erg jammer dat rechters niet altijd op één lijn zitten.
De ene dag lees je dat een rechter mensen veroordeeld van het sharen van files en de volgende dag lees je dat iemand wordt vrijgesproken voor hetzelfde delict :S

Het lijkt zo meer op roulette dan op rechtspreken...
Nou nee.

Dat is het hele idee achter de rechterlijke macht: Persoonlijke intepretatie van de wet.

Anders kun je gewoon een lijstje nemen en daarop afvinken. Scheelt een hoop geld aan de rechterlijke macht en aanverwante ambtenarij, maar of dat nou zo'n goed idee is betwijfel ik.
Wetten zijn altijd voor interpretatie vatbaar. Hier in België is er 1 en dezelfde rechter ooit in geslaagd om in 2 gelijkaardige zaken 2 tegenstrijdige vonnisen te vellen.
Als digitale muziek niet stoffelijk is en daarom niet onder de copyrightwet zou moeten vallen volgens de EFF, moet software volgens hun dan ook buiten de copyrightwet vallen?
Het artikel klopt niet helemaal. Het argument van de EFF was dat je alleen inbreuk op auteursrecht pleegt door een kopie op een fysieke drager aan te bieden. P2P zou dan per definitie geen inbreuk zijn. Dat kulargument is terecht terzijde geschoven.
Eerlijk gezegd vind ik de discussie over 'stoffelijk of niet', nogal muggeziften.

Ja, vast, volgens de letter van de wet zou er misschien wel een verschil bestaan. En ik geloof graag dat toen de wet geschreven werd, er alleen over 'stoffelijke zaken' gesproken werd. Maar om dat nu aan te dragen als een reden om wel electronische kopieen te maken, is gewoon flauw.

NB: Dat doet natuurlijk niets af aan de vraag of 'aanbieden' hetzelfde is als verspreiden. Persoonlijk denk ik : we hebben er niet voor niets 2 verschillende woorden voor ;)
Dat ze eens met een duidelijke wettekst komen. Het kan toch niet dat rechter A een beklaagde vrijspreekt en rechter B een beklaagde veroordeeld voor dezelfde feiten. Het recht kan in mijn ogen niet afhankelijk zijn van rechter tot rechter. Het is hier natuurlijk ook voor veel zaken zo, maar het auteursrecht enzo lijkt me toch één van de frapantste voorbeelden.

edit: veel te laat dus :)

[Reactie gewijzigd door Frigolamptje op 4 april 2008 10:57]

Recht is altijd afhankelijk van de rechter. Zowat alle wetten zijn voor interpretatie vatbaar aangezien het onmogelijk is om alles tot in het laatste detail uit te schrijven.
Aanbieden kan m.i. nooit gelijk zijn aan verspreiden. Stel: ik heb een CD-verkoper. Op een beurs heb ik een stand met aantal CD's in de aanbieden. Als op de beurs 10.000 mensen komen, heb ik al die CD's ook aan 10.000 mensen aangeboden. Zou ik nou copyright vergoeding moeten afdragen voor -laten we zeggen- 500 CD's * 10.000 bezoekers?

just my two cents
Het is niet eens zo dat je een bak met kopietjes hebt staan. Je hebt een bak met je eigen CD's staan. Niemand mag ze zomaar pakken, ze mogen ze alleen kopieeren. Actief gezien verspreidt de aanbieder dan dus helemaal niets.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True