Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

SpaceX' poging om neuskegel na lancering op te vangen mislukt weer

SpaceX is er woensdag niet in geslaagd om na een satellietlancering beide helften van de neuskegel, oftewel fairing, van de Falcon 9-raket op te vangen. Volgens SpaceX was slecht weer de boosdoener. Eerdere pogingen gingen ook mis.

Tijdens de live webcast†van de Iridium-7 Next-missie zei SpaceX-commentator John Insprucker dat het speciale opvangschip Mr. Steven te maken had met slecht weer. De bemanning van de boot zag beide helften van de fairing omlaagkomen en in zee belanden.†Ze was niet in staat de fairing op te vangen in het speciale vangnet, dat vier keer zo groot is als het net dat bij de vorige poging werd gebruikt.

Eerdere pogingen in mei, maart en februari liepen ook uit op een mislukking, al was toen geen sprake van slechte†weersomstandigheden en kwam SpaceX in mei al wel dichtbij een succesvolle recovery.†De fairing is in feite de neuskegel van de Falcon 9-raket en dient als een soort schild voor het vervoeren van vracht. Net als het hergebruik van de Falcon 9 moet het opnieuw inzetten van de neuskegels de kosten van†lanceringen omlaagbrengen.

De lancering van woensdag was verder wel een succes. SpaceX slaagde erin om tien Iridium-satellieten in een baan om de aarde te brengen. Het droneschip dat werd ingezet bij het opvangen van de eerste rakettrap, had ook te maken met slecht weer, maar deze landing verliep voorspoedig. De lancering was de derde†waarbij de relatief nieuwe block 5-booster is gebruikt. In vergelijking met eerdere boosters zal de block 5 veel vaker worden hergebruikt.

SpaceX Mr Steven vangnet

Door Joris Jansen

Nieuwsredacteur

26-07-2018 • 10:15

132 Linkedin Google+

Reacties (132)

Wijzig sortering
Waarom dat ding opvangen en niet gewoon opvissen? Ik krijg hierbij het gevoel dat ze het zichzelf gewoon moeilijk willen maken 'omdat het kan'.

Voeg een opblaasbare rubberen rand aan de buitenkant van fairing toe, zorg ervoor dat de fairing met de buitenkant (die tegen een stootje moet kunnen) op het water terecht komt. Zodra de fairing op 500 meter is, blaas je de rubberen rand op, gooi je nog 1 (0f 2) extra parachutes uit, zodat de fairing nog verder afgeremd wordt en laat je het ding netjes op het water landen.

De boot weet toch waar de fairing ongeveer gaat landen, dus is vlakbij en kan deze binnen enkele minute uit het water halen. Minimale schade, minder gedoe, en we weten dat het werkt.

@Alle reacties hieronder: Ik snap ook dat zeewater behoorlijk corrosief is, dat electronica hier niet goed tegen kan en dat dat dus een risico met zich meebrengt. Maar als je er voor zorgt dat de fairing met de buitenkant op het water land en de opblaasbare rubberen band de 'binnenkant' droog weet te houden zou er toch relatief weinig risico zijn.
Als je 'vang/opvisboot'dan ook nog eens vlak bij is, is er maar kort contact met het zeewater (laten we zeggen maximaal een uur bij slecht weer en een mislukte opvispoging) en zou de schade mee moeten vallen.
De schade zal in ieder geval minder zijn dan wanneer de fairing niet gevangen wordt en volledig in het water land en dus zinkt.

[Reactie gewijzigd door walteij op 26 juli 2018 11:22]

Het zoute zeewater is enorm corrosief. Het idee is dat je met het opvangen van de fairing deze kan hergebruiken. Volgens Musk kost zo'n fairing enkele miljoenen dollars, dus het is best lucratief om ze te proberen op te vangen!
Daarnaast zijn ze waarschijnlijk ook aan het oefenen om in de toekomst andere dingen uit de lucht op te vangen. Bijvoorbeeld een ruimtecapsule met mensen er in. Het is een stuk veiliger en beter voor je capsule als deze niet in het zoute zeewater terecht komt. Het hele landen met de boosters nu is ook onderdeel van het grotere plan om bijvoorbeeld het landen op mars onder de knie te krijgen.

Overigens is het wel weer klasse dat ze de booster weer hebben weten te laten landen! Ook het drone schip waar hij op landde had last van slecht weer.
Ik meen ook dat ze bij deze lancering voor het eerst een nieuw soort brandstof tank hebben gebruikt die gemaakt is van een composiet materiaal. Dit om te voorkomen dat de tank scheurt tijdens het voltanken zoals gebeurde bij die IsraŽlische satelliet in 2016. Vanaf nu staat het definitieve ontwerp van de Falcon 9 Block 5 vast en kunnen ze tot 7 succesvolle lanceringen gaan tellen om de Human rating te krijgen van de NASA.
Ik meen ook dat ze bij deze lancering voor het eerst een nieuw soort brandstof tank hebben gebruikt die gemaakt is van een composiet materiaal. Dit om te voorkomen dat de tank scheurt tijdens het voltanken zoals gebeurde bij die IsraŽlische satelliet in 2016.
Dit zijn geen brandstoftanks maar zgn. composite overwrapped pressure vessels (COPVs) gevuld met helium dat gebruikt wordt om o.a. de druk in de brandstoftanks te regelen. Deze COPVs bevinden zich bij de Falcon 9 binnen in de zuurstoftank, wat ongebruikelijk is.

De meest recente geruchten wijzen naar de eerste onbemande demonstratie missie voor Dragon 2 als de eerste vlucht met de nieuwe COPVs, welke momenteel voor ergens eind augustus gepland staat.
De neuskegel kost 6 miljoen usd, dus inderdaad elke keer waste of money als ze in de zee komen.
capsules laten ze gewoon op land landen hoor, net zoals de raketten zelf. Veel eenvoudiger, veiliger en sneller. Enige reden dat ze dat met de fairring niet doen is omdat deze geen eigen motoren heeft.
Volgens mij gaan ze de Dragon capsules niet met behulp van raketten laten landen. De raket motoren die ze in de Dragon geÔntegreerd hebben zijn enkel als mission abort system mocht er iets mis gaan op het launchpad of tijdens de lancering.
Ze gaan in eerste instantie niet de capsules opvangen, maar mocht het nou echt heel goed werken om die fairings op te vangen, dan zou het zomaar kunnen dat ze dat zelfde trucje ook voor de capsules gaan gebruiken. Is puur speculatie van mij.
Klopt, eerst wilden ze de Crew Dragon capsule laten landen met boosters maar dat zag NASA niet zitten. Dus nu gaan ze het op de traditionele manier doen: met parachutes in zee landen.
Zout zeewater is corrosief, maar dat maakt voor koolstofvezel niet uit. Dat corrodeert toch niet.

Wat betreft het "opvangen van bemande capsules" - dat is simpelweg niet aan de orde. Je ziet het aan de lanceringen: daar worden 7 geslaagde lanceringen op een rij geeist. De succesrate van opvangen is momenteel 0%, en zelfs als dat naar 25% zou verbeteren heb je nog geen 0.01% kans op 7 succesvolle vangpogingen op een rij.

Nee, het opvangen is puur economisch. Met een vang-percentage van 25% bespaar je gemiddeld zo'n miljoen per lancering. Dat is de moeite waard, en lijkt niet onrealistisch.
Je hoeft ook niet te beginnen met tellen tijdens je ontwikkeltraject. Zoals Who Am I? aangeeft doe je dat pas als je ontwerp definitief is.
zout water is heel slecht en aggressief. Bedoeling is om op termijn alles wat te herbruiken is, te herbruiken zonder al te veel tijd te verliezen, zonder te veel kosten te maken. Als je alles grondig moet gaan reinigen en nakijken na elke lancering dan verlies je een groot deel van de winst die je ermee kunt maken.
Kunnen ze die niet laten droppen in ťťn van de grootste zoetwatermeren in de VS/Canada? Alhoewel ik me natuurlijk dan ook afvraag of dat wel goed zal zijn voor het ecosysteem daar
De fairings worden zo vroeg mogelijk losgelaten, om zo veel mogelijk massa te besparen tijdens de tweede trap. Dat gebeurt ergens tussen de 100 en 150km,afhankelijk van de missie, wat neerkomt op een paar honderd kilometer afstand vanaf het lanceerplatform. Als het Łberhaupt mogelijk was die dingen terug naar land te sturen zouden ze dat wel doen (er is vast wel genoeg land in CaliforniŽ of Florida om een vangnet op te hangen dat groot genoeg is om betrouwbaar op te landen). De grote meren tussen de VS en Canada liggen zo ver uit de route (vanaf Florida naar het oosten, vanaf CaliforniŽ naar het zuiden) dat dat onhaalbaar is.
Beste stuurlui staan weer eens aan wal.
Je vergeet even dat dat best gecompliceerde techniek is. Je overschat de ernst daarvan.

Corrossie is het minst waar ze zich zorgen om maken. De vervuiling door aanraking met zeewater is vele malen ernstiger. Denk daarbij aan spetters, windvlaag met waternevel..

Er zijn al meerdere fairings aan land gebracht, echter door de vervuiling zijn ze ongeschikt om nogmaals ingezet te worden. De cleanroom waarin de satelliet wordt geŽncapsuleerd is schoner dan een operatiekamer.
Nou, op zo'n boot wordt zo'n ding ook wel vies. Vogelpoep, druppels zeewater in de wind, enz. Schoongemaakt en nagekeken moet het sowieso na twee ritten door de atmosfeer. Maar complete onderdompeling is toch wel een graad erger.

Ik denk dat de klap van het neerkomen ook wel mee zal spelen. Als zo'n ding met 100km/u in het zeewater valt, zal dat een enorme klap geven (water voelt steeds harder bij hogere snelheid). Met alle gevolgen van dien. Op zijn minst verbuiging, die dingen bestaan uit 2 helften en moeten dus heel precies aansluiten.
Ja alleen zijn doel is ook hergebruik. Tot nu toe (voor spacex) is alles in de ruimtevaard na 1x gebruik gewoon weggeflikkerd. Dat is waarom hij ze wil opvangen. Deze dingen wil je niet in zout water laten belanden want dat maakt het process tot hergebruik weer heel lastig.
Dus je apollo voorbeeld is niet heel relevant want dat vaartuig werd in zijn geheel nooit meer opnieuw gebruikt.
Wellicht wat pedant, maar de 6 space shuttles van de NASA gingen 135 keer omhoog.
Hergebruik was daar oorspronkelijk ook juist om de kostenbesparing t.o.v. eenmalige capsules.

[Reactie gewijzigd door Cluefull op 26 juli 2018 12:23]

De spaceshuttles werden op raketten geplaatst en stegen niet vanzelf op. Ook hier zat een groot gedeelte van de kosten in de niet herbruikbare raketten.
https://www.nasa.gov/site...19919main_sts1_launch.jpg
De "raketten" (boosters) waren zeker wel herbruikbaaar, ook na landing in die zoute zee. En dat waren niet eens koolstof-vezel raketten, maar metalen raketten die dus wel konden corroderen.

Het enige niet-herbruikbare deel van de Space Shuttle was de centrale tank, en dat was nu net het enige deel zonder motoren. Geen toeval uiteraard, de tank zelf is goedkoop in vergelijking met de motoren.
En niet alleen de shuttles. Ook de solid rocket boosters werden opnieuw gebruikt. Het enige dat niet hergebruikt werd was de externe brandstoftank.
Die boosters dalen per parachute de zee in en worden daaruit opgepikt.

Wel grappig dat er nu mensen zijn die denken dat voor SpaceX niks hergebruikt werd. Waarschijnlijk te jong om de space shuttle bewust meegemaakt te hebben?
Leuke video. Voor de boosters voornamelijk refurbishment ja, maar voor de shuttle voornamelijk inspectie (en dus reuse) zoals in de video duidelijk aangegeven word.
En 1000x meer inspectie na het ongeluk met de challenger. Met mensenlevens wil je veel minder risico nemen dan met een sateliet die vervangbaar en verzekerd is.
Datzelfde zou dus ook kunnen gebeuren met de Falcon.
De solid booster lieten ze wel in zee landen.
De SpaceShuttles zijn gewoon hergebruikt na een uitgebreide servicing uiteraard.
"Servicing" kun je dat niet noemen. De spaceshuttles werden zo uitgebreid gerefurbished dat ze praktisch nieuw waren voordat ze opnieuw gelanceerd werden, zeker tegen het einde van het programma. Daarom was o.a. het programma ook zo enorm duur. Die kostenbesparingen werden eerder kostenoverschrijdingen.
Klopt, maar dat hou je denk ik grotendeels bij dit soort foutgevoelige en risicovolle takken van sport. De boosters worden op eenzelfde manier 'hergebruikt', wellicht dat dit op de langere termijn minder uitgebreid wordt, maar vooralsnog kan je amper spreken van hergebruik zoals Jan met de Pet dat woord bedoeld.
Die boosters werden hergebruikt, maar dat zijn in feite veredelde vuurpijlen. Niet heel veel meer dan een huls en een nozzle.
Na 4 maanden refurbishment (https://en.wikipedia.org/...ystem_development_program) en de volgende enkele maanden. Waarbij ook genoeg vervangen wordt. Geen minder kekke prestatie hoor, maar het idee van het woord 'hergebruik' impliceert dat ze de volgende dag weer mee kunnen, maar zo is het niet in de ruimtevaart.

Deze beschrijft de processen ook wel goed: https://www.youtube.com/watch?v=HF69nqY3TZs

[Reactie gewijzigd door MsG op 26 juli 2018 14:04]

Volgens mij heb je je niet helemaal ingelezen. Bovendien is die informatie niet up to date. De snelste turnaround is tot nu toe twee maanden geweest. (booster B1045)

https://www.teslarati.com...n-9-reuse-block-5-future/

En dat was nog een verouderde Falcon 9 Block 4 raket, die slechts een aantal keren opnieuw gebruikt kon worden. De huidige Falcon 9 Block 5 booster kan zo'n 10 keer hergebruikt worden, en in principe binnen 24 uur weer gelanceerd worden, op de lange termijn zelfs een paar uur. Na 10 vluchten is dan een refurbishment nodig. In totaal moeten de Block 5 boosters zo'n 100 vluchten kunnen doen voor ze afgedankt worden.
Ik heb me prima ingelezen, maar bij elke booster zie ik een traject van meerdere maanden, ook degene die jij noemt. Dus dat 'in principe binnen 24 uur' is Muskiaanse visie maar nog geenszins werkelijkheid.

Het financiŽle traject van
where it is believed to have spent the last nine weeks undergoing moderate repairs, part replacements, and checkouts.'
moet je financieel zeker niet onderschatten. Desondanks is dit natuurlijk een zeer goede ontwikkeling.
Zoals gezegd gold dat voor de block 4 booster, die wel bedoeld was voor hergebruik maar wel met vrij veel refurbishment.

Block 5 vliegt nu echter al, en de verwachting is dat een gelande Block 5 booster binnenkort weer zal vliegen. De eerste Block 5 booster ondergaat nu controles om te zien of ze inderdaad een volgende vlucht kunnen maken zonder refurbishment.
Hij slaat kapot op het water. Bovendien zit electronica in, en die kan niet zo goed tegen zout water. Dus dan gaat je kostenbesparing weer weg aan refurbish kosten, testen of alles goed is enzovoorts.

Rubberboot en parachutes kunnen maar heel beperkt, want het moet ook weer niet te zwaar worden. Dat gaat ten koste van de payload. Parachutes is trouwens al geprobeerd. Geen idee of dat er nu ook op zit.
er zitten parafoils op. dus wat die gemoroiseerde parachutisten en zo ook gebruiken. een bestuurbaar matrasje ipv een het reguliere bolletje.
fotoo:
https://cdn.teslarati.com...g-recovery-SpaceX-1-1.jpg

[Reactie gewijzigd door flippy op 26 juli 2018 10:45]

Als ze dat ding dan ook echt op afstand bestuurbaar maken wordt het wat makkelijker om neus en schip bij elkaar te brengen...
Maar dan nog komt hij wel met een klap neer hoor.. Zoveel remt hij ook niet af. Het water raken is nog steeds een flinke klap voor zo'n ding dat normaal vanaf de zijkant bijna geen krachten hoeft te verdragen.
Die refurbish handelingen gebeuren sowieso allemaal. Soms is het vrijwel om het even qua kosteneffectiviteit van hergebruik, maar het is natuurlijk ook een goed streven en een goed imago om iets her te gebruiken. Maar volgens mij leeft in de publieke opinie het idee dat bijvoorbeeld dat soort gelande raketten even worden schoongemaakt met een doekje en er even nieuwe brandstof in wordt gedaan.

[Reactie gewijzigd door MsG op 26 juli 2018 11:58]

Nou, het is het streven van SpaceX om de teruggekeerde boosters zonder refurbishment weer te laten vliegen. Momenteel worden ze gecontroleerd om te zien of bepaalde onderdelen nog goed zijn. Dat is wezenlijk anders als bijvoorbeeld bij de Space Shuttle die helemaal door een speciale Refurbishment Facility ging waarbij de motoren compleet gedemonteerd werden. Die was dan ook gruwelijk duur. SpaceX wil straks dat de boosters terugkeren en alleen maar opnieuw afgetankt worden en direct klaar zijn om weer te vliegen. Dat moet dan een bepaald aantal keren kunnen, waarna er refurbished wordt.

Die fairing willen ze opvangen omdat ie iets van $3-4mln kost en ze dat graag willen besparen. Het ding is van carbon en bevat electronica. Als het ze uiteindelijk lukt, is het niet de bedoeling om er nog aan te gaan sleutelen. SpaceX vangt alleen dingen op die ze hergebruiken. De afgelopen tijd hebben ze hun Block 4 boosters 'opgemaakt' en die zijn gewoon lekker in het water gevallen. Geen pogingen gedaan om ze te recoveren. Dus Musk doet het niet voor het groene imago. Iets dat ik ook al opmerkte in het ruimtevaart topic. Het zou ze inderdaad sieren als ze zoveel mogelijk rommel opvangen en fatsoenlijk bergen. Niet zoals Roscosmos die afgeworpen trappen gewoon in bewoond gebied laten vallen en niets doen om de bewoners te beschermen tegen de resten zeer toxische brandstof die nog in de tanks zit.
De boosters zullen echt wel in een soort Refurbishment Facility moeten blijven, sterker nog die is SpaceX dan ook aan het bouwen. De eerste keer duurde het proces 4 maanden, daarna al korter. Maar het afstoffen en propellant er in en gaan zie ik niet gebeuren.
Dat is wat Musk zegt. Dus vroeg of laat gaat dat gebeuren. En die facility hebben ze nodig omdat je ze nooit oneindig kunt blijven hergebruiken.
The plan is for Block 5 Falcon 9's to be able to launch 10 times without needing any significant refurbishment -- just recover it, inspect it and send it back out to the launch pad. After 10 flights, the rocket is refurbished and readied for another 10 flights, up to a total lifespan of 100 flights per rocket.
bron
Maar hoeveel extra gewicht zou zoiets toevoegen? Ik neem aan dat alles besparen toch uiteindelijk goedkoper zal zijn, en waarom ze waarschijnlijk het zo proberen. Elke extra KG kost immers duizenden euros.

[Reactie gewijzigd door jabwd op 26 juli 2018 10:27]

Het setje fairings kost 6 miljoen. Je bent een hoop kilo's verder voordat je ook maar in de buurt van dat bedrag komt ;)
Dat is precies waar ik ook aan dacht. Dit klinkt heel erg omslachtig en foutgevoelig.
probleem is het zoute water en de klap op het water. die is te hard en het zoute water vernielt eigenlijk alles.
Die klap kun je uiteraard zacht maken met een parachute. (als het kan bij de veel grotere en zwaardere space shuttle boosters, waarom dan niet bij deze fairings?)
Maar het zoute water zal inderdaad het probleem zijn.
Als je zelf al weet dat er een parachute aan hangt, waarom denk jij dan dat de klap op het water een groot probleem is?
omdat het zelfs met de parachute nog steeds te hard gaat.
Ja precies. Een parachute heeft een bepaalde snelheid nodig om open te blijven. Als een veertje gaan landen gaat nooit lukken.

Als je als parachutist landt zonder af te vangen dan breek je ook je benen.

Zo'n ding is ook gemaakt om druk op te vangen van voren, niet vanaf de zijkant. En dan ook nog eens heel gelijkmatige (gas) druk, niet een plotselinge klap in het water.
Dan kom ik weer terug op mijn eerste punt. Als het goed ging met die boosters van de space shuttle met een parachute, waarom dan niet bij deze fairings? Die lege boosters zijn veel kwetsbaarder.
Ding blijft prima drijven maar volgens mij is het probleem dat zout water gewoon niet zo goed is voor het materiaal, dat is tenminste wat ik ervan begrepen heb.
Zeewater is niet vriendelijk. Ik verwacht dat direct contact met zeewater niet gewenst is, en de kosten om het geschikt te maken zullen hem nog duurder maken.
Dit was door Musk een keer expliciet aangehaald als iets wat niet kan; het zoute zeewater zou het materiaal aantasten o.i.d.

De specifieke bron waar ik het gelezen heb, kan ik echter niet meer terugvinden.
Als je bedoeld zoals nasa dit altijd heeft gedaan bijvoorbeeld met de space shuttle? dan is dit een achterhaalde methode gezien zout water wat Blokker_1999 al zei zeer slecht is voor de apparatuur.

de boosters van de space shuttle waren refurbishd hierom en werd enkel de huls opnieuw gebruikt.de motor de tanks etc etc moesten allemaal worden vervangen omdat deze in het zoute water rond dobberden.

Als men deze fairings kan opvangen zal dit helpen in het snel opnieuw inzetbaar zijn omdat de onderdelen niet opnieuw hoeven worden opgebouwd. en ze zo goed als direct op een nieuwe falcon9 kunnen worden geschroefd.

SpaceX is met het eerste echte herbuikbare rakketten bezig waar het opnieuw inzetten minimale kosten heeft. het project van nasa koste meer om te refurbishen dan dan alles nieuw maken.
de boosters van de space shuttle waren refurbishd hierom en werd enkel de huls opnieuw gebruikt.de motor de tanks etc etc moesten allemaal worden vervangen
De boosters van de Space Shuttle stoden ook bekend als de SRB, Solid Rocket Boosters. Vaste brandstof, dus. Er was geen motor waarin die vaste brandstof verbrand werd; er was geen tank voor vloeibare brandstof. Die keuze voor vaste brandstoffen maakt de geplande recycling een stuk makkelijker.
Ze maken het altijd moeilijk,zodat het in de toekomst makkelijk kan.Wat jij hier verteld is simpel
Ik vermoed dat er een boel hele slimme koppen meerdere ideeŽn hebben overwogen en uitgewerkt, waaronder ongetwijfeld die van jou, daar een business case aan hebben gehangen welke rendabel zou zijn en uiteindelijk dus voor de huidige oplossing is gekozen.... Hieruit concludeer ik weer dat er zeker concrete redenen (praktische of economische) zijn waarom niet voor jou idee is gekozen.
Dat lijkt me ook flink lastig om op zee, met een schip, precies onder dat ding te komen!
De fairings hebben gewoon RCS thrusters (oftewel een stikstoffles, een paar kleppen, en een paar nozzles), en een stuurbare parafoil.
Het probleem dit keer was dat er erg veel windscheer was; eerst komt de wind van links, en 100 meter lager van rechts, en dan weer van achteren, enzovoort. Het is dan lastig sturen naar een net van 60x60 meter.
Klopt, het grootste nadeel is dan ook dat dit schild geen actieve besturing heeft voor zover ik weet, waar de boosters dat wel hebben. Daarnaast daalt het met een parachute meen ik, waardoor je ook nog eens met wispelturige winden rekening moet houden.

Aan de andere kant: elke keer dat het ze lukt, besparen ze 6 miljoen dollar. Dus afhankelijk van hoe duur die boot van ze is en de bemanning, komen ze denk ik met een succes ratio van 10% nog wel makkelijk kostenpositief uit (ze hebben ~30 lanceringen gepland staan voor dit jaar, inclusief al gedane lanceringen)

[Reactie gewijzigd door Chrotenise op 26 juli 2018 10:25]

Klopt, de boosters vliegen zelf terug en landen zelfstandig, de neuskegel komt gewoon in twee helften aan parachutes naar beneden. Hier zie je zo'n ding omlaag komen.
Active controls voor de fairings staat volgensmij wel op de planning door SpaceX. :)
Ik meen ergens te hebben gelezen dat Musk dit wilde gaan doen door middel van een soort van RCS thrusters. Deze zouden dan kunnen helpen de fairings in de juiste richting naar Mr. Steven te laten gliden.

[Reactie gewijzigd door Sme4gle op 26 juli 2018 10:27]

Er zitten wel beperkte thrusters op, maar die zijn vooral bedoeld om na het losmaken ervoor te zorgen dat ze in de goede richting worden gestuurd.
Klopt, het grootste nadeel is dan ook dat dit schild geen actieve besturing heeft voor zover ik weet,
De laatste wel.
Lijkt me ook lastig inderdaad. Zo'n schip is natuurlijk niet heel wendbaar. Zou het opvangen van zo'n fairing niet kunnen met 4 of meer drones en een net ertussen? En vervolgens deze naar het schip in de buurt te brengen? Lijkt me dat je op deze manier een stuk wendbaarder bent.

Maargoed, ik heb er ook geen verstand van :) Weet ook niet hoe snel zo'n fairing aan een parachute naar beneden komt.
In een storm op zee kan je niet met een helikopter rondvliegen, laat staan een drone. Die ligt dan zelf binnen de kortste keren op de zeebodem. :+
In een storm op zee kan je niet met een helikopter rondvliegen,
Sorry? Helikopters zijn prima bestand tegen storm en daarom worden ze ook vaak gebruikt voor reddingsoperaties and je er met een bootje niet bij kan komen door de golven.
Sommige heavy-duty helicopters kunnen in storm vliegen.

Hier bijv. een standaard tour helicopter die simpelweg niet vliegt bij slecht weer;

https://heliny.com/blog/w...ter-flight-cancellations/
Dat is niet omdat de helicopter dat niet trekt, maar omdat de passagiers dan alleen maar in een zakje zitten te gapen ipv naar buiten.
En waarschijnlijk omdat de piloot niet gecertificeerd is om in die weersomstandigheden te kunnen vliegen.

Iets als een CH-47 (Chinook) of een Sea Hawk wordt door verkeersvliegers bestuurd en die heeft ook zo veel automatische systemen aan boord dat ie zelfs met zulke hoeveelheden windshear uit zichzelf kan stilhangen.
Maarja: ťťn reken- of navigatiefoutje en een deel van de kegel of de parachute raakt de rotor van de heli. Dan heb je het meteen over mogelijk 2-4 doden, dat zal al snel een onacceptabel risico zijn. Dan zijn (onbemande) drones interessanter.
Mjah, daar heb je een punt, maar met storm bepalen waar die fairing (incl. parachute) neerkomt is wel goed te doen? en dan ook nog tijdig op dat punt komen met een schip?
EN waarom zou je dat niet kunnen met een drone? die zijn veel kleiner en wendbaarder dan een helicopter (waarbij bij een helicopter ook nog rekening gehouden moet worden met de personen die er in zitten). Denk dat het best mogelijk is om een drone te maken die zelfs met heel zwaar weer redelijk to goed moet kunnen blijven vliegen. En denk dat Proescher's idee nog helemaal niet zo dom is, maar ik kan me niet voorstellen dat Space-X engineers daar zelf niet aan gedacht zouden hebben, maarja soms denk je niet eens aan zo'n simpele oplossing.
Zou een opblaasbare luchtballon met helium de dalingssnelheid tot nul kunnen brengen? Dan wachten tot schip op de juiste plek is om dan de kegel langzaam te laten dalen.

Dat idee is waarschijnlijk ook vast wel bedacht en lek geschoten. :)
Ik weet niet hoeveel Euro's per extra kilo aan gewicht kost voor een dergelijke implementatie.

[Reactie gewijzigd door vinnixx op 26 juli 2018 15:22]

Ik neem aan dat als het stormt ze de lancering kunnen uitstellen. Zeer slecht weer lijkt mij immers ook een risico voor de lancering zelf.
Zit een verschil van x uur tussen lancering van de raket en terugkomst op aarde. Dit is immers het hitteschild - die gaat met de payload mee door de atmosfeer heen - alvorens aan zijn terugreis te beginnen. Daarbij komt ook nog 's de horizontale verplaatsing tussen punt van afschieten en terugkomst op aarde wat aanzienlijk kan zijn / is.

Dus nee, weer op punt van terugkomst hoeft niet per se van invloed te zijn op lancering.
Die x uur is <30 minuten. Maar inderdaad, met een topsnelheid van 25000 km/uur kun je in een half uur best nog wel een eind weg komen.
Beter maken ze de parachute bestuurbaar zodat je niet zo moeilijk hoeft te doen met het schip of iets met drones of zo.
Dingen uit de lucht plukken met helicopters werd in de jaren zestig al gedaan met blikken met film die door satellieten werden uitgestoten, door de atmosfeer vielen en vervolgens aan een parachute naar beneden kwamen. Ze werden vervolgens uit de lucht geplukt.
Een ander, meer recent voorbeeld: het Genesis ruimtevaartuig dat met materiaal terugkwam uit de ruimte had ook opgepikt moeten worden door een helicopter, maar dat ging niet helemaal lekker....
Het probleem met de fairing is waarschijnlijk dat die te zwaar is en dat uit de lucht plukken daarmee te risicovol is.
Dat is helemaal niet lastig meer
Op zee met iets anders dan een schip is nog moeilijker :)
Puur uit nieuwsgierigheid. Weet iemand of ESA ook ideeŽn/plannen heeft voor hergebruik van zijn raketen/boosters etc?
Die plannen hebben ze niet. Het is overwogen bij de design studie voor de Ariane 6, maar er is toen besloten om ze expendable te maken omdat het anders te veel banen zou kosten...
https://forum.nasaspaceflight.com/index.php?topic=45701.40
Dat is eigenlijk best wel een rare beredenering. Het klopt dat als je raket herbruikbaar is je initieel minder personeel nodig hebt. Echter als je herbruikbare raketten hebt, dan kun je vaker lanceren, daardoor worden de kosten per lancering goedkoper, waardoor meer bedrijven zich gaan bezig houden met ruimte vaart.

Dus zul je niet een handvol raketten hebben welke je lanceert, maar misschien wel honderden zodat op een gegeven moment misschien wel elke dag een lancering kunt doen. En dan krijg je vanzelf ook weer meer onderhoud.

Automatisering heeft inderdaad banen gekost. Een hoop banen bestaan door de automatisering niet meer of men kan meer verwerken met minder personeel. Echter aan de andere kant staan juist weer extra banen in de vorm van programmeurs, systeembeheerder en netwerkbeheerders. Ook heb je extra servers nodig waardoor een HP en Dell ook weer extra personeel nodig heeft om al die orders te kunnen uitleveren..

Ik ben eigenlijk meer bang dat ruimtevaart organisaties welke onder de overheid vallen gewoon niet out of the box durven te denken. Als het SpaceX met redelijk beperkte middelen lukt om binnen 15 jaar raketten herbruikbaar te maken, waarom kunnen de traditionele ruimtevaart bedrijven zoals NASA, ESA, CSA en RosCosMos dat niet voor elkaar krijgen welke over het algemeen zeer hoge funding hebben. Ook Blue Origin (Bezos / Amazon) is op dit vlak al heel erg ver..
Die before en after foto... goed dat ik net m`n koffie had doorgeslikt.
De marges zijn volgens mij toch redelijk groot om zo`n "klein" object van zo`n grote hoogte te kunnen opvangen in een netje.
Elk deel van de fairring kost ongeveer 1 miljoen om te fabriceren.
Falcon 9 payload fairings cost about $6 million apiece, Musk has said. (bron)
Nog iets meer zelfs. Het zou kunnen dat het ondertussen iets goedkoper is door de schaalvergroting en nieuwe technieken, maar elke helft zal nog zeker 2 miljoen kosten.
Ze hebben het net 2x zo groot gemaakt. Ervoor klein net, erna is nadat het net 4x zo groot is (2x in lengte, 2x in breedte). De bedoeling is dat met een groter net ze het makkelijker een fairing kunnen opvangen.

Edit: Ik dacht dat deze informatie er niet bij stond in het artikel, maar nu zo te zien wel.

[Reactie gewijzigd door bkor op 26 juli 2018 10:34]

haha, ja, ik kijk altijd eerst de foto`s en ga dan pas lezen. Dan blijft het not toch nog steeds redelijk klein.
Die foto's zijn helemaal niet grappig bedoeld ;) Ze duiden het verschil aan in de grootte van het net, niet het feit dat zowel voor als na de lancering het net leeg is.
haha, ja, ik kijk altijd eerst de foto`s en ga dan pas lezen.
Dienen die "before" en "after" foto's om te laten zien dat het opvangen mislukt is, omdat ook "after" het net leeg is? :+
Kijk nog eens naar de maat van het net en kom dan weer terug ;)
Inderdaad, na nog een keer extra kijken zijn het de foto's na de aanpassing van een groter net, helaas voor spacex leeg :)
Misschien kan Elon een nieuw bedrijf beginnen de Fairing Followers en die kun je dan inhuren om je fairing te vangen.

Of de boring company kan wat bo(o)reiland kopen en die in de zee plaatsen en een net van een paar kilometer er tussen spannen.

Of een groter net op t schip.

Ik denk dat t ze wel gaat lukken. :)
Ik snap even niet waarom ze dit dan proberen wanneer het blijkbaar duidelijk was dat er slecht weer was? Kunnen ze de lancering dan niet goed timen zodat zowel voor de lancering als op zee er goed genoeg weer is?
Dan blijf je voor altijd vastzitten aan alleen kunnen lanceren met goed weer. Een keer testen wat er gebeurt met slecht(er) weer is een nuttige oefening. Ook al wil je er geen gewoonte van maken *), dan nog kan het geen kwaad om te weten of het mogelijk is. Daarnaast, als je een raket hebt die zelfs bij slecht weer kan landen, dan gaat de veiligheidsmarge (en daarmee het succespercentage) bij "gewone" (goed weer) landingen ook omhoog.

*) Bij deze lancering is het niet zo'n probleem om hem uit te stellen; als het vandaag niet lukt dan is er morgen of volgende week of zo echt wel weer een volgend launch window. Maar dat hoeft niet altijd het geval te zijn; als je net lekker bezig bent om Mars te koloniseren, dan zou het nogal jammer zijn om je launch window te missen (volgende kans: 26 maanden later...) alleen maar omdat het regende...
Ik snap inderdaad dat een slechtweertest nuttig is, maar het lijkt mij logisch dat je dat pas doet als je Łberhaupt een succes hebt gehad met goed weer. Nu heb je in feite extra omstandigheden die van invloed zijn waardoor het nog complexer wordt, ipv een situatie waar die omstandigheden niet meespelen en het dus "makkelijker" wordt.
Er gaat grappig een verhaal over James Watt, de uitvinder van de stoommachine. Hij had kennelijk de gewoonte om iets in elkaar te knutselen en dan te roepen: "Achteruit allemaal! We zetten hem aan en kijken waarom hij het niet doet".
SpaceX doet wat veel bedrijven ook doen: testen en daarvan leren. Van een mislukking leer je vaak net zoveel als van een succes. Je hebt ook geen succes nodig om vooruitgang te boeken. SpaceX is over vrijwel alles wat ze doen erg open en daarom lijkt het alsof ze maar wat aan prutsen. Dat is niet zo.

En je hebt gelijk: hoe meer variabelen er in een test meespelen, hoe lastiger de analyse achteraf. Maar soms heb je ook niet veel keus: hier gold dat de lancering prioriteit had en die fairing kwam toch naar beneden. Dan maar proberen.
het lijkt mij logisch dat je dat pas doet als je Łberhaupt een succes hebt gehad met goed weer
Als deze lancering alleen tot doel had om het opvangen van de fairings te testen: helemaal gelijk. Maar het doel van deze lancering was een stel satellieten af te leveren. Het testen van een landing bij slecht weer is dan een mooi secundair doel. Het opvangen van de fairings... ehm ja, als we toch bezig zijn, wel proberen is logischer dan niet proberen, ook al heeft het bar weinig kans van slagen.
Volgens mij wordt op dit moment nog niet elke fairing uitgerust met zo'n parafoil. Als de raket eenmaal uitgerust is met de bewuste fairing, dan wil je toch die test doen omdat je het systeem er niet even snel uit kan slopen en in een andere fairing kan gebruiken.
Het plannen van de lancering is prioriteit. Bij de lancering moet alles goed gaan en de marge in het weer is daarom ook kleiner. De landing van de onderdelen van de raket blijft tweede prioriteit en als het weer slecht is, dan pech. Maar ook hier maken ze vorderingen: de eerste trap landde deze keer ook in slechte omstandigheden.
je kunt niet zomaar op elk moment gaan lanceren. nu zal dat bij dit soort lanceringen kort uitgesteld kunnen worden, maar ik denk dat als ze dit weer hadden verwacht/voorspeld, dat ze het dan bewust door lieten gaan. als het dan niet lukt in die situatie, hebben ze veel meer data waar ze wat mee kunnen
Soort pong voor volwassenen :+
Meer dat spelletje op de kermis waarbij je van die stokken moet opvangen
Zonder een stuurbare parafoil gaat dit nooit lukken. Ik kan me goed voorstellen dat het parafoil met GPS wordt geleid naar het net.

[Reactie gewijzigd door ArtGod op 26 juli 2018 10:27]

Ze hebben al een stuurbare parafoil ;) Het is alleen nogal lastig om iets dat zo'n groot oppervlak maar relatief laag gewicht heeft, netjes naar zijn bestemming te sturen.
De vorm van een halve cone helpt ook niet echt met het opvangen. Als een blad dat van een boom dwarrelt. Maar ik verwacht dat het uiteindelijk wel lukt. En zeker bij een kalme zee. Het landen van de booster om deze omstandigheden was echt heel knap.
Het is net iets te massief om als een blaadje rond te dwarrelen :P
Maar slecht weer zal zeker impact hebben op de koers van de fairing.
Ik moest effe opzoeken wat Iridium-satellieten (sat com) zijn. Leuk om te lezen dat de oude generatie van deze satellieten verantwoordelijk zijn voor de flitsen in de lucht.
Het is echt een apart zicht om zo'n Iridiumflits te zien, erg knap. Indrukwekkender dan het ISS voorbij zien vliegen imo.
Het is de laatste zomer met Iridiumflitsen, tegen volgende zomer zijn de oude exemplaren allemaal vervangen.


Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn


Call of Duty: Black Ops 4 HTC U12+ dual sim LG W7 Google Pixel 3 XL OnePlus 6 Battlefield V Samsung Galaxy S9 Dual Sim Google Pixel 3

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank en Intermediair de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2018 Hosting door True