Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 56 reacties

De Europese Raad is maandag akkoord gegaan met een voorstel voor de nieuwe Europese algemene verordening gegevensbescherming. De verordening beschrijft onder meer het recht om vergeten te worden en toegang tot persoonlijke gegevens te krijgen. Er is kritiek op de verordening.

Nu de ministers van Justitie van de lidstaten het eens zijn geworden, kan het voorstel met de Europese Commissie en het Europees Parlement besproken worden. De eerste bespreking staat op 24 juni op de agenda en het doel is om nog dit jaar de verordening definitief te maken.

Aan de privacyverordening wordt al sinds 2012 gewerkt: toen deed de Europese Commissie een eerste aanzet, die in maart 2014 na enkele aanpassingen de steun van het Europarlement kreeg. De Europese Raad zegt nu 'veel van de fundamentele pilaren' van het voorstel overgenomen te hebben. De ministers benadrukken dat bedrijven van buiten Europa aan één stel privacyregels voor de hele EU moeten voldoen en die regels zouden de privacy van inwoners van lidstaten beter beschermen.

Het voorstel voor de verordening beschrijft onder andere het recht om vergeten te worden: bedrijven zouden data op verzoek moeten verwijderen als er geen legitieme reden meer is deze te verwerken of te behouden. In de tekst is echter de uitzondering opgenomen dat uitzonderingen mogelijk zijn op basis van het recht op vrijheid van meningsuiting en de media, zoals krantenarchieven. Bedrijven moeten aantonen dat bewaren van data nog nodig of relevant is.

In het voorstel staat verder dat bedrijven en organisaties die gegevens verwerken verplicht worden de privacy-autoriteit van hun lidstaat zo snel mogelijk in te lichten bij een grote hack, zodat klanten de tijd hebben maatregelen te nemen. Daarnaast is het recht op gegevensportabiliteit opgenomen: klanten moeten hun persoonsgegevens mee kunnen nemen bij een overstap naar een andere provider.

De boeteclausule schrijft voor dat bedrijven een bedrag riskeren van 2 procent van hun jaarlijkse omzet bij inbreuk op de verordening. In andere gevallen kunnen de boetes oplopen tot maximaal 1 miljoen euro.

In aanloop naar de goedkeuring van de tekst was er kritiek van burgerrechtenorganisaties. De Raad zou onder invloed van een lobby van bedrijven de positie van burgers verzwakt hebben. Zo vindt EDRi dat de tekst over gegevensverwerking zo ruim is, dat bedrijven zich te makkelijk kunnen beroepen op een legitiem belang voor het verwerken van de data. Ook Bits of Freedom vond de tekst te veel afgezwakt.

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (56)

De boeteclausule schrijft voor dat bedrijven een bedrag riskeren van 2 procent van hun jaarlijkse omzet bij inbreuk op de richtlijn.
Als je een bedrijf hebt, dat haar winst met meer dan 2% van de omzet kan vergroten door gebruik te maken van onethische privacy-schending op grote schaal, blijft het dus nog altijd lucratief om van zo'n methode gebruik te maken.

Maximaal 2% extra omzetbelasting door de EU vind ik een 'goedkope prijs' tegenover een grondrecht dat eigenlijk veel fundamenteler verankerd zou moeten zijn in nationale en Europese regelgeving.

Edit: Ik ben altijd best wel Pro Europa geweest, en Nederland als lidstaat faalt nog harder dan de EU als het gaat om het beschermen van dit grondrecht. Maar hoe meer ik de EU leer kennen, hoe meer ik ook doorkrijg dat in de huidige besluitvorming de rol van bedrijven veel groter is dan de invloed van burgers.
Ondanks onze democratische legitimatie van het Parlement. Is het uiteindelijk de Commissie die de agenda zet in Europa, en de raad die hem bepaald. De invloed van burger-lobby organisaties of het parlement lijkt ook vrij miniem tegenover dat van de grote bedrijven.

[Reactie gewijzigd door nul07 op 15 juni 2015 14:03]

[...]

Als je een bedrijf hebt, dat haar winst met meer dan 2% van de omzet kan vergroten door gebruik te maken van onethische privacy-schending op grote schaal, blijft het dus nog altijd lucratief om van zo'n methode gebruik te maken.
En al helemaal als die omzet dus je kernactiviteit is, zoals dat bij Facebook bijvoorbeeld het geval is. Dan komen die 2% gewoon als berekende 'onkosten' op de bon aan het einde van het jaar.
Het is wel 2% van je omzet. Facebook deed in Q4 2014 een omzet van 3.59 miljard, dus als je dat omrekent naar jaarbasis en er dan 2% van pakt is dat een boete van 280 miljoen dollar. Dat moet toch pijn doen }>
Helaas tot een maximum van 1 miljoen ;)
Dat is niet wat ik uit de bron opmaak:

Effective sanctions
The Council agrees that national data protection authorities need to be able to impose effective sanctions in case of breach of the law. It has maintained the Commission's proposal that fines going up to ¤1 million, or, in case of a company, 2% of the annual worldwide turnover of that company can be applied.

Lijkt mij dat men boetes kan opleggen tot 1 miljoen ¤ tenzij het dus een bedrijf is en dan kan een boete opgelegd worden tot 2% van de omzet. Om het Facebook voorbeeld even aan te halen zou dat dus 2% van de wereldwijde omzet van Facebook zijn. Dat zijn middelen waar een handhavingsinstantie wel wat mee kan, zeker als iedere privacy-instantie in Europa deze kan opleggen.
2% kan idd veel zijn maar uiteindelijk gaat het bij die bedrijven om een kosten baten analyse.
Als de opbrengst van de schending hoger is dan kan men 2% voor lief nemen.
Daarnaast krijg men de boete vaak niet meteen, er moet eerst een onderzoek plaatsvinden, daarna krijg men de kans om het leven te beteren.
Dan komt er misschien een boete, waartegen men weer in beroep kan gaan. Tegen die tijd zijn we jaren en jaren verder. In al die jaren heeft men dus extra geld kunnen verdienen. De boete blijft echter beperkt tot 2% van de jaaromzet.

Je moet dus ander rekenen, vaak duurt de schending zeg 5 jaar voordat er een boete komt.
verdeel die 2% over 5 jaar en het is ineens maar 0,4% van je omzet. Zie daar de kosten beten analyse ziet er dan ineens anders uit.

De conclusie blijft dan ook dat de boetes waarschijnlijk veel te laag blijven en de amerikaanse bedrijven blijven doorgaan met de schending van privacy.
Het is en het blijft zo dat de handhavingsinstantie dit repetitief kan toepassen en dat fouten in het verleden niet noodzakelijk vergeten worden. M.a.w. kan het wel zijn dat ze vijf jaar blijven voort boeren (om winsten te maken). Maar dan blijft de handhavingsinstantie, hoewel ze vijf jaar achterstaan, gewoon doorgaan met boetes tot en met het laatste jaar van de feiten (met vijf jaar achterstand voor ieder jaar, but so what? De boetes blijven gewoon doorgaan)

Microsoft probeerde ooit ook haar monopolie in Europa te laten gelden. Microsoft is volledig geplooid. Facebook zal zelfs nog vollediger plooien.

Hier in Europa doe je op onze manier zaken, of niet.

Ik ben het wel eens met je dat de boetes te laag zijn. Ze zouden > 180% van de omzet moeten zijn voor mij. Niet 2%. Inderdaad. 180%. Ik schreef dat niet verkeerd. Ik heb nul comma nul medeleide met Facebook. Van mij mogen de handhavingsinstanties ze volledig kapot beboeten. Zodat ze volledig kapot en meteen failliet zijn vanaf de eerste boete.

Verschroei Facebook.

Dat zou geweldig zijn.
Het is wel zo dat Europa maar een kleiner deel van de wereld is. Dit betekent dat 2% van de wereldwijde omzet zo maar eens 20% van de omzet kan zijn wat ze uit Europa halen, nu weet ik niet precies wat de cijfers zijn maar als het in dat perspectief wordt geplaatst, is het ineens wel zo dat de boetes relatief een stuk ' duurder ' zijn.

Daarbij komt ook dat de rest van de wereld ook niet gaat toekijken hoe de EU miljarden en miljarden met boetes binnenhaalt terwijl de bedrijven een kosten baten analyse maken, andere landen zullen ook geld gaan ruiken en boetes voor privacy willen gaan uitdelen.

Nu is dat een beetje de omgekeerde wereld, maar de burger zelf wordt er hopelijk wel beter van.
stel je slaat me in me gezicht dan voel ik 100% pijn.
vergelijk dat met faceboeks slap in je face, hun voelen maar 2% pijn

denk dat je het eerder zo zou moeten stellen.
De groter je bent, de meer onorthodoxe methodes je mag uitvoeren die neigen richting crimineel gedrag. Ach.. je bedrijf loopt er maar een schrammetje aan op.
omzet is geen winst.. 280m is toch bijna de helft van de winst.. dus dat voelen ze wel degelijk
Inderdaad, en als Google elk jaar die boete betalen moet dan zijn ze hun partners ook kwijt. Welke firma wil nu zaken doen met iemand die doelbewust wetgeving overtreed en dat blijft doen omdat het goed voor de omzet is? En de aandeelhouders zullen ook weglopen, ik zal zeker mijn aandelen Google verkopen als ze doelbewust en stelselmatig de wet overtreden omdat de wist groter is dan de boete.

Zeggen dat Google dit soort dingen kan 'afschrijven' als kosten is nonsense. Borrelpraat.
280 miljoen voor 1 jaar lijkt leuk maar voordat het daartoe komt zijn we meestal al 5 jaar verder.
Deel die 280 miljoen dan door 5 jaar en het blijkt maar 56 miljoen per jaar te zijn. Grote kans dat ze door die schending meer verdiend hebben en dus onder de streep nog steeds winst maken op de privacy schendingen.
de helft van de winst. dus ze hebben nog een goeie 280m om leuke dingen te doen... aldus ze voelen er niks van :)
Waar staat dat de boete maar eens per jaar kan worden opgelegd?
Klopt. Het is ook nog eens omzet. Dus als facebook 0 dollar winst heeft gemaakt van de 3.59 miljard, dan staan ze in 1 keer op een verlies van 280 miljoen.

Dat gaan shareholders echt niet pikken, ook niet bij een hoge omzet of winst. De dreiging op verlies is dan te groot.
Dat ligt eraan wat de frequentie van de boete wordt; als dit iedere maand beboet wordt zolang het niet veranderd is dan wordt het een dure hobby.
Het is 2% per geval, niet per jaar. Het is geen belasting maar een boete die per geval kan worden opgelegd.
De boete kan in elk EU land worden opgelegd (Artikel 79: "Each supervisory authority shall be empowered to impose administrative sanctions in accordance with this Article"). Als de inbreuk voortduurt, kan de boete opnieuw worden opgelegd. Het kan dus behoorlijk oplopen.

De vergelijking met "2% extra omzetbelasting" klopt niet, want bij de omzetbelasting krijg je de betaalde omzetbelasting terug.
De boete kan in elk EU land worden opgelegd (Artikel 79: "Each supervisory authority shall be empowered to impose administrative sanctions in accordance with this Article"). Als de inbreuk voortduurt, kan de boete opnieuw worden opgelegd. Het kan dus behoorlijk oplopen.

De vergelijking met "2% extra omzetbelasting" klopt niet, want bij de omzetbelasting krijg je de betaalde omzetbelasting terug.
Juist voor dat soort grappen heeft Facebook in elk land een aparte BV. Met als grootste schuldeiser/aandeelhouder van die BV, de grote onderneming in de VS.

En op een jaaromzet is 2% juist heel weinig. Want het is niet de enige onkosten die ze moeten maken, dus dat wordt gewoon bij het totaal opgeteld. Het enige verschil is dat die onkosten, in tegenstelling tot 'economische' onkosten, weer niet aftrekbaar zijn van de omzetbelasting.

Het bijtellen van boetes op een totale jaaromzet is iets wat in andere bedrijven, zoals het bankwezen, volkomen normaal is. Daarom werken simpele procentboetes ook niet, eigenlijk zouden die progressief moeten zijn met elke overtreding, dus de volgende overtreding wordt het bijvoorbeeld 4%, dan 8%, dan 16%, enzovoort. Dan gaat het pas echt pijn doen om structurele overtredingen te begaan.
FB heeft helemaal niet een aparte BV in elk land om die reden. FB verwijst er in de Belgische zaak net naar dat enkel de vestiging in Ierland verantwoordelijk is voor het privacy beleid binnen de EU, en als het hof die redenering volgt dan kan FB ook enkel en alleen in Ierland vervolgt worden.

Het is ook 2% op omzet en niet op winst. 2% op de omzet kan wel degelijk hoog oplopen. Je mag ook niet vergeten dat wanneer men verder blijft doen de boete sompelweg herhaald zal worden of dat er bij herhaalde inbreuken ook andere maatregelen getroffen kunnen worden (zoals het verbieden van de dienst), iets waar aandeelhouders helemaal niet om zullen staan te springen.
En op een jaaromzet is 2% juist heel weinig.
Maar wel de helft van de winst. Ik weet niet hoe jouw CEO denkt maar als de mijne de helft van de winst ziet verdampen dan gaan er echt wel dingen veranderen. Te denken dat Google dit soort boetes als 'bedrijfskosten' zal zien is totale nonsense. De maffia doet dat, grote bedrijven met aandeelhouders niet.
Wat je zegt klopt uiteraard wel, maar je vergeet dat negatieve reclame (ja, het is reclame) ook een hoop kan kosten. Het kan een "sneeuwbal-effect" opleveren en dat wil je niet want dat gaat je dan veel meer kosten als alleen die max. 2%.
Het BoF artikel linkt naar http://lobbyplag.eu/governments/ waar relatief eenvoudig te zien is dat oa Nederland meegeholpen heeft deze wetgeving in voordeel van de bedrijven uit te laten vallen.

Deze zelfde site heeft geconstateerd dat:
A number of Parliamentarians have simply copied changes to data protection laws from Amazon, eBay, the American Chamber of Commerce, but also from Privacy NGOs – consequently called “lobby and paste”.
Als je een bedrijf hebt, dat haar winst met meer dan 2% van de omzet kan vergroten door gebruik te maken van onethische privacy-schending op grote schaal, blijft het dus nog altijd lucratief om van zo'n methode gebruik te maken.
2% van de omzet is bepaald geen kattepis. Voor Facebook zou dat neerkomen op honderen miljoenen dollars. In het eerste kwartaal van 2015 hadden ze een omzet van 3.5 miljard dollar en een winst van 500 miljoen dollar. Een boete van 2% van neerkomen op een boete van 70 miljoen alleen voor het eerste kwartaal, oftewel zo'n 15% van de winst. Op een jaar zou dat 280 miljoen boete zijn (even simplistisch gerekend). Dat is zelfs voor een bedrijf als Facebook een gigantisch bedrag.
Van 15% minder winst gaan de aandeelhouders echt wel piepen.

Het is ook niet alsof je na zo'n boete vrij bent om op de oude voet verder te gaan. Als je dat doet krijg je gewoon weer een boete. Rechters vinden het ook niet leuk als ze genegeerd worden en zullen dan hun uiterste best doen om je wat respect bij te brengen.
Om 2% winstgroei te krijgen moet je wel een hele goede dienst kunnen bedenken....
Voor sommige bedrijven werkt die 2% afschrikwekkend. In veel bedrijfstakken zijn de winstmarges klein. 2% extra kosten over de omzet kan zomaar een flinke hap uit de winst en dus de winstuitkering zijn. Wanneer je bedrijf 10% winst maakt, dan heb je op een aandeelhoudersvergadering aardig wat uit te leggen waarom de winst dit jaar 20% lager uit valt.
De veroordeling zelf kan een nog groter effect hebben. In veel aanbestedingen is een moraliteitsclausule opgenomen, wat kan betekenen dat een bedrijf met een aantal veroordelingen voor privacyschending het moeilijk kan krijgen met het binnenhalen van nieuwe bedrijven of instellingen. Google is flink bezig met het werven van bedrijven en instellingen voor Gmail/ Google docs. Wanneer Microsoft dan kan zeggen dat Office 360 misschien wel wat duurder is, maar dat Google de afgelopen paar jaar meerdere keren veroordeeld is voor privacyschending, en Office 360 dus misschien de veiliger keuze is.
Komt vooral bij dat de imagoschade nog veel groter zal gaan zijn dan 2%.

Dát is uiteindelijk waar de drive vandaan komt voor bedrijven om te veranderen. Imago is álles. Wanneer Facebook meer en meer bekend komt te staan om matige privacy en daar vervolgens ook nog eens boetes voor ontvangt (wat in zekere zin hetzelfde betekent als: 'jij handelt niet volgens de regels') dan kun je er donder op zeggen dat de publieke opinie zich tegen Facebook gaat keren.

Verder is 2% van de totale omzet al gauw een leuk bedrag dat niet veel bedrijven graag op het resultaat afschrijven. Er is meer dan alleen Facebook.

Even ter vergelijking: de gemiddelde verzekeringsmaatschappij in Nederland kent een marge van tussen de 1% en 4% (Zorg niet meegerekend).

Betekent dit dan wél dat je als bedrijf met een goede cashflow je meer kunt permitteren? Absoluut, maar dat is overal zo. Geld is macht, en geld spreekt recht.

[Reactie gewijzigd door Vayra op 15 juni 2015 17:15]

Kan iemand me uitleggen waarom drie verschillende instanties hier hun goedkeuring over moeten geven?
Zowel de Europese Raad, de EC en het EP.
Zo werkt de besluitvorming in de eu.

Er zijn trouwens meerdere routes die de besluitvorming kan lopen en waar de besluiten worden ingevuld.
  • Gewone wetgevingsprocedure
  • Bijzondere wetgevingsprocedures
  • Procedures voor afgeleide wetgeving
Er is volgens mij wat contaminatie van begrippen opgetreden in het artikel;
Er zijn drie begrippen die door elkaar worden gebruikt lijkt het: (EDIT: of het in ieder geval verwarrend maken ;) )
De raad van Europa (47 lidstaten, alle europese landen). Heeft niks met het artikel van doen.
De Europese raad (The European Council), het orgaan van politieke kopstukken uit Europese landen die 'impetus' moeten geven aan de Commissie.
De raad van de Europese Unie (the Council of ministers/Council of the EU); Een afvaardiging die nationale belangen vertegenwoordigen in de EU.

Geen van deze drie lijkt hiermee, tot nu toe, te maken te hebben gehad, haal ik uit de engels bron. Alleen maar de zogeheten 'justice councils'. De Europese Commissie heeft al wel initiatief genomen.

Er zijn co-legislatie procedures tussen de EP en de council of the EU, ze zullen er nu samen moeten uitkomen. Aangezien de commissie het recht van initiatief heeft zullen zij aangesloten zijn bij deze gesprekken (die buiten de kamers worden gevoerd, in zogeheten trilogues.)

EDIT:
The first Trilogue meeting between the Commission, the European Parliament and the Council of the EU will take place on June 24 with the participation of Commissioner Jourová. The three institutions intend to agree on a roadmap towards the finalisation of the reform in 2015.

[Reactie gewijzigd door ArjenVSilfhout op 15 juni 2015 14:40]

Het voorstel voor de richtlijn beschrijft onder andere het recht om vergeten te worden: bedrijven zouden data op verzoek moeten verwijderen als er geen legitieme reden meer is deze te verwerken of te behouden.
Dat is niet te handhaven, tenzij je ook de betreffende data uit offline back-ups haalt.

Aan de andere kant is er altijd een legitieme reden om het te verwerken: "contact opnemen voor verdere aanbiedingen", "de gebruikerservaring verbeteren", etc.

[Reactie gewijzigd door The Zep Man op 15 juni 2015 14:12]

Daarnaast wordt het nu ook beetje vals door bedrijven geďnterpreteerd.

Bij google houdt een verwijderingsverzoek namelijk in, dat je gegevens alleen voor de *.eu extensies niet meer opvraagbaar zijn maar nog wel op amerikaanse servers staan.

In Europa (of in ieder geval in Frankrijk) ontstaat daar natuurlijk ophef over. Maar we moeten ons ook realiseren dat onze visie op het eerbiedigen van privacy vrij 'europees' is. De ideeën van Burgerrechten zijn honderden jaren geleden na de Franse revolutie al verspreid in Europa. En in ons recente verleden hebben we in ons collectief geheugen (vooral ten oosten van het ijzeren gordijn) voorbeelden van wat voor een machtig wapen 'persoonlijke informatie' in de handen van verkeerde partij kan zijn.
Het voorstel voor de richtlijn beschrijft onder andere het recht om vergeten te worden: bedrijven zouden data op verzoek moeten verwijderen als er geen legitieme reden meer is deze te verwerken of te behouden. In de tekst is echter de uitzondering opgenomen dat uitzonderingen mogelijk zijn op basis van het recht op vrijheid van meningsuiting en de media, zoals krantenarchieven. Bedrijven moeten aantonen dat bewaren van data nog nodig of relevant is.
Dit betekent dat we nog steeds met een opt-out scenario te maken hebben. Ik zou liever een opt-in scenario zien. Waarbij de gebruiker bij aaanmelding de aanbieder toestemming verleent.

Daarnaast zou het wenselijk zijn dat, als zo'n scenario werkelijkheid wordt, aanbieders de gebruikers persoonlijk op de hoogte stellen van hun recht en hieraan verbonden mogelijkheden om het verzamelen en volgen te stoppen.
Elke keer opt-in?
Dat hebben we sort of met de cookie-wall.
Klopt wel wat je daar zegt. Maar die grote bedrijven trekken zich weinig aan van die cookies.

Een, naar mijn idee, betere oplossing zou een InternetFiler zijn op Europees niveau. In de trant van PostFilter.

Consumenten kunnen hier op Europeesniveau aan bedrijven kenbaar maken of ze wel of niet mee willen doen aan de programma's van bedrijven. Hierbij kun je aan digitale reclame denken maar ook aan data-aquisitie. Daarmee leg je bedrijven dan ook vast dat ze alleen maar gegevens mogen verzamelen van geregistreerde gebruikers.

Het is eigenlijk te gek voor woorden dat een bedrijf als Google, om maar een naam te noemen, gewoon je mail, bestanden en gedrag zit door te spitten.
Betekent dit nu ook dat ik bedrijven zoals telefoonbedrijven en dergelijke kan dwingen om mijn metadata te verwijderen?
Bv na een half jaar aangeven dat ze alle locatie en belgegevens moeten verwijderen aangezien ze geen direct legitieme reden hebben om deze te bewaren.
Ik denk dat veel telco's dit graag na een maand zouden willen verwijderen: bij klachten over een te hoge rekeningen kunnen ze zeggen dat ze de data niet meer hebben omdat ze die volgens de wet moeten weggooien....
Dat recht om vergeten te worden, kan dat ook aangevraagd worden op negatieve reviews? Ik ben de beheerder van blacklist-recruiters.nl, kunnen bedrijven met gerechtelijk bevel mijn site verzoeken negatieve meldingen eraf te halen omdat ze zich beroepen op "recht tot vergeten", bijvoorbeeld omdat de betreffende persoon in de melding daar niet meer werkt?

[Reactie gewijzigd door anargeek op 15 juni 2015 14:26]

Het recht om vergeten te worden is alleen geldig voor personen. Niet voor bedrijven.

De bedoeling is dat voor de uitoefening van dat recht geen rechter aan te pas voor hoeft te komen; als een bedrijf een gerechtelijk bevel heeft dan geldt dat bevel (uiteraard) wel.
Dank voor de reactie
Ze zouden facebook eens moeten aanpakken want met de privacy van de gebruikers is het zeer slecht gesteld.
Want? Wat heeft FB dan misdaan met de informatie die gebruikers er zelf neer zetten?
Foto's door geven aan adverteerders en het opslaan van de gegevens van gebruikers er wordt gelogen als er wordt gezegd dat Facebook dat niet doet.
Maar de gebruikers, gaan zelf akkoord, met gebruikersvoorwaarden, die ze niet eens kennen, of ooit hebben gelezen. Omdat in de praktijk, niemand de moeite doet de gebruiksvoorwaarden door te nemen. Van welke applicatie dan óók.
Type fout

[Reactie gewijzigd door Astrix op 15 juni 2015 16:02]

Het recht om vergeten te worden impliceert dat je zonder gevraagd te worden op voorhand herinnerd mag worden.

Dit is wel te vergelijken met de discussie over het donorcodiciel. Ook een gevoelige kwestie. Waar toch gekozen is voor een Opt-In oplossing.
Niemand die dit interessant vindt?
Daarnaast is het recht op gegevensportabiliteit opgenomen: klanten moeten hun persoonsgegevens mee kunnen nemen bij een overstap naar een andere provider.
Ten eerste, wat valt er precies onder persoonsgegevens? Naw-gegevens? Facturen? persoonlijke instellingen? Mail/bericht/post-geschiedenis? Opgebouwd klantenprofiel? Apps(-aankopen)?
Ten tweede, wat is een provider? Een bedrijf dat iets aanbiedt?

Als dit het geval is, zijn bedrijven verplicht een fatsoenlijke export functie te maken, en maakt dit enige vendor lock-in automatisch verleden tijd (iets wat ik toejuich overigens!).

[Reactie gewijzigd door geekeep op 15 juni 2015 18:10]

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True