Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 65 reacties

Onderzoekers van de TU Delft denken een manier te hebben gevonden om grafeen te fabriceren voor een prijs die duizend keer lager is dan wat nu gangbaar is. De methode werkt met een koperlaag als katalysator om vanuit methaan een laagje grafeen te produceren.

De methode om grafeen te maken is beschreven in het proefschrift van Shou-En Zhu. Hij promoveert binnenkort aan de TU Delft en heeft laten zien dat het mogelijk is om effectief grafeen te produceren met slechts koper en methaan, waterstof en argon als basismaterialen. Op een temperatuur van 1000 graden wordt het gasmengsel over het koper geleid. Vervolgens zorgt het koper ervoor dat de waterstofatomen worden 'gestript' van het methaan, waardoor alleen koolstof overblijft, dat vervolgens als een enkele laag op het koper blijft 'plakken'.

Volgens Zhu zorgt het gebruik van deze methode ervoor dat grafeen een factor duizend goedkoper kan worden. Zo zou een stukje grafeen met de grootte van een haar met conventionele productiemethoden 1000 euro kosten, terwijl Zhu hier slechts 1 euro voor nodig heeft. Ook kan de wetenschapper grafeen aanzienlijk sneller produceren dan wat nu gebruikelijk is. Uit tests blijkt dat de kwaliteit in orde is: Zhu heeft zijn synthetische grafeen al ingezet in een aantal toepassingen, zoals een druksensor.

Er wordt veel onderzoek gedaan naar grafeen omdat wordt verwacht dat het voor veel producten te gebruiken is. Zo kan grafeen zeer goed warmte en elektriciteit geleiden terwijl er slechts één atoomlaag voor nodig is. Dat maakt flexibele elektronica mogelijk.

Wetenschapper grafeen TU Delft

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (65)

Ik wist niet goed wat ik moest verstaan onder "de grootte van een haar", omdat een haar heel lang is, terwijl het over oppervlakten grafeen gaat.

Het artikel in Nature waarnaar wordt verwezen lijkt opheldering te bieden:
"Just one micrometre-sized flake made in this way can cost more than $1,000 — making it, gram for gram, one of the most expensive materials on Earth."

Het gaat volgens Nature dus echt een minisecuul stukje dat al zoveel kost.

Maar een bedrijf dat enkellaags-grafeen te koop aanbiedt, noemt een heel andere prijs, namelijk $229,- voor vier keer een vierkante centimeter. Ook hier lijkt de kwaliteit goed te zijn en ik zie zo gauw geen verschil met de grafeenlaag bedoeld in het artikel.
Vermoedelijk is het materiaal dat zij aanbieden geen volledige structuur (flakesize 10um bijv.) of moeilijk van het substraat te verwijderen en heeft het een lage(re) electronmobiliteit./

Hetgeen dat in dit artikel gepubliceerd word is ook een cvd techniek, net als wat jij aangeeft, maar zou aanzienlijjk hogere electronmobiliteit moeten hebben en een stuk uniformer moeten zijn.
Waarschijnlijk is de prijs van het grafeen dus ook zeer afhankelijk van die twee factoren en voor wetenschappelijk onderzoek zullen ze de meest uniforme materialen willen hebben vermoed ik.

Ter vergelijking:
2000-4000 cm2/Vs voor de goedkope
tegen
>20000 cm2/Vs (http://arxiv.org/pdf/1401.6771.pdf) voor wat zij produceren.

[Reactie gewijzigd door Sloerie op 24 januari 2015 12:10]

slechts één atoomlaag voor nodig is. Dat maakt flexibele electronica mogelijk.
Dit schrijft Tweakers wel vaker, maar kom op, waar komt dat idee vandaan? Een plakbandje is flexibel en is ook niet één atoomlaag dik. Een flexibele telefoon is leuk, maar niet als hij 1 atoomlaag dik is. Flexibiliteit betekend dat iets dun moet zijn, maar 1 atoomlaag dikte is wat anders.
Als je zelf een heeeel klein beetje zoekt op internet, kom je het volgende al tegen:
...door de structuur van kippengaas is het wel 200 keer sterker dan staal... flexibele displays maken op smartphones, waarmee ze bijvoorbeeld opvouwbaar kunnen worden gemaakt....smartphones die niet dikker zijn dan een vel papier...

Grafeensensoren hebben de potentie om met je lichaam te communiceren. Samen met de andere eigenschappen van het materiaal maakt het grafeen interessant voor de inzet in zogenoemde wearables.
Het hele artikel kun je hier lezen.
Als jeen heeeel klein beetje leest zou je inhoudelijk kunnen reageren.

Het punt is niet dat in theorie grafeen niet geschikt zou zijn voor flexibele elektronica, het punt is dat één atoom laag dikte er iets mee te maken heeft. Je quote zelf de dikte van een vel papier: Papier is heel wat meer dan één atoomlaag dik.

Een standaard transistor heeft een effectieve dikte van ook niet veel meer dan tientallen nanometers (afhankelijk van hoe je het precies ziet). Toch is hij niet opvouwbaar: Dikte van de transistor is niet alles.
Freakertje reageert naar mijn idee wel inhoudelijk, maar net als bij jou en tweakers is er een hiaat in het verhaal.

Tweakers schrijft i.i.g. niks verkeerds, omdat er staat dat er flexibele electronica mee gemaakt KAN worden. Jij maakt er zelf van dat dat dan maar 1 atoomlaag dik zou zijn, of dat dat alleen met 1 laag mogelijk is. Dat zegt tweakers niet, al zou je dat wel zo kunnen lezen.

Omgekeerd kan je immers zeggen (en dat stel jij ook met je voorbeeld van plakband) dat iets met meer atoomlagen ook flexibel kan zijn en dat dat dan ook van ander materiaal kan zijn. Maar er zijn dus meer eigenschappen van belang.

Als je dus de hele zin zou quoten, komen die eigenschappen naar voren, waarin niet door ander gangbaar materiaal moeten worden voorzien; warmte en elektriciteit. Doe daar nog de sterkte van het materiaal bij (per eenheid?) en voila, een stuk dichterbij een dun scherm. Het is dus niet alleen de dikte, maar de combinatie van al die eigenschappen en daarmee kan een flexibel scherm gemaakt worden. Dat er meer materialen zouden kunnen zijn wordt dus ook niet ontkend (al zal dat niet plakband zijn, maar dat zeg jij dan ook weer niet, enz, enz .... )
Papier is ca. 650.000 atoomlagen dik.
En wat denk je van draden in kleding. Hoe dunner hoe flexibeler.
Maar ik vraag me dan af hoe "kabelbreuk" tegen gegaan wordt bij 1 atoomlaag dikte.
Grafeen is 1000 keer sterker dan metaal door zijn bijenkorf-achtige structuur, dit is ook juist een reden waarom er grafeen van 1 atoomlaag dikte gemaakt kan worden.
Grafeen is per definitie een atoomlaag dik (een enkele laag van grafiet). Of bedoel je te zeggen dat, omdat grafeen zo sterk is, het stabiel/sterk genoeg is om zo gebruikt te worden?

Voor veel elektronica is volgens mij de sterkte van het substraat niet (dus grafeen) vaak de beperkende factor, maar de soldeer verbindingen tussen componenten. Na even kort zoeken blijkt grafeen een negatieve thermische expansie coëfficiënt te hebben. Ik zou dan denken dat dit mogelijk eerder de belasting van de verbindingen, door temperatuurschommelingen, zal vergroten. Maar ik ben een leek op dit vak gebied, dus misschien is de negatieve thermische expansie coëfficiënt juist een hele gunstige eigenschap van grafeen.
Die honingraat structuur gaat ook nog eens heel groot worden.
Ik ben geen expert, maar google vindt er genoeg hits op dus tweakers is in ieder geval niet de enige die dat zegt...
https://www.google.nl/webhp?#q=graphene+flexible+electronics
Punt isn iet dat grafeen geen flexibele elektronica zou kunnen maken (al is het te betwijfelen of grafeen ooit een bouwsteen voor standaard elektronica wordt), punt is dat één atoomlaag dikte daar niks mee te maken heeft.
[...]

Dit schrijft Tweakers wel vaker, maar kom op, waar komt dat idee vandaan? Een plakbandje is flexibel en is ook niet één atoomlaag dik. Een flexibele telefoon is leuk, maar niet als hij 1 atoomlaag dik is. Flexibiliteit betekend dat iets dun moet zijn, maar 1 atoomlaag dikte is wat anders.
Normaal Plakband bestaat uit tientallen lagen atomen, alleen aller dunst plakband dat toevallig gebruikt word voor elektronicaproductie is 1 of meerdere atomen dik.
nieuws: Plakband ingezet voor chipproductie

1 atom qubit, daar ligt de toekomst, 1 fosfaat atom is zat, ze zijn er druk mee bezig om einde van Si niet einde van transistor te laten zijn, Si heeft zijn beste tijd gehad en verkleinen kan straks ook niet meer. Toekomst ligt bij enkele atomen en hele nieuwe manier van aansturen en uitlezen, mag ook wel naar 70 jaar, want we doen al 70 jaar hetzelfde trucje, er is niks nieuws bedacht afgelopen 70 jaar alleen doorgeborduurd op oude techniek en die verbeterd.

1 fosfaat atom "transistor"
https://www.youtube.com/watch?v=zNzzGgr2mhk
Laat dan over 70 jaar duidelijk ingeburgerd zijn dat
Normaal Plakband bestaat uit tientallen lagen atomen
eerder 10.000-100.000 atoomlagen dik is.

Ik snap niet hoe een deze toch wel revolutionaire ontdekking van het eindelijk massaproductierijp maken van grafeen verloopt naar het topic van een youtube glorificatie van een qbit van fosfor (notabene in een Si matrix ;) Wel leuk om het filmpje te zien overigens.

Het gaat bij dit artikel juist over het efficient (heel belangrijk) vervaardigen van een schone en relatief grote plak grafeen (per definitie 1 atoom dik) waarvan we nog maar op het beginpunt staan van het ontdekken van de mogelijkheden die dit supermateriaal bezit.
Behalve dat het zwaar overdreven is alsof we 70 jaar lang hetzelfde trucje doen, de MOSFET bestaat nog niet zo lang. Die is slechts ruim 50 jaar geleden voor het eerst geproduceerd, en de moderne mosfets hebben daar weinig meer mee te maken.

Niemand weet waar in de verdere toekomst we naartoe gaan, in de nabije toekomst blijven we gewoon doorschalen en zullen III-V materialen worden toegepast. Of het daarna grafeen, quantum computers, of iets heel anders wordt, of wel helemaal niks echt nieuws, dat zal de grote vraag zijn.
Er wordt met graagte gehyped. Because NEW is BETTER!!!!

Bewijs eerst maar dat flexibele elektronica ergens voor nodig is.
Grafeen kun je voor veel betere dingen gebruiken dan dom flexibel electronica. Wat dacht je van drinkwater maken? Of verbeteren van Batterijen voor elektrische auto's en veel medische toepassingen.

Lijkt mij interessanter dan flexibele electronica zoals mobieltjes. Dat zijn Luxe dingen.
Dat ben ik helemaal met je eens. Grafeen is een soort wondermiddel waarmee de grootste uitdagingen van de wereldbevolking kunnen worden aangegaan en dan 'flexibele elektronica' als voorbeeld noemen... 8)7
Wat is er mis met flexiblele eletronica? Dat jij dan denkt aan nutteloze mobieltjes (blijkbaar) kan de schrijver van het stuk niets aan doen.

Kan me voorstellen dat het ook verdomd praktisch kan zijn bij medische toepassingen, of synthetische huid bijvoorbeeld, met kunstmatige zenuwen erdoor oid.

Flexibele electronica is iig heel wat meer dan jij doet vermoeden.
Of wat dacht je van gebruik in de ruimtevaart.
Zijn de systemen die we nu hebben om schoon drinkwater te maken niet goed genoeg?
Uhm nee. Ontzilting is voor veel (ei)landen de enige manier om aan voldoende drinkwater te komen. Dat is duur en kost bergen energie.

Ook veel lagen grondwater zijn vervuild of verzilt, rivierwater is vaak vervuild, etc. De beschikbare hoeveelheden bruikbaar water uit smeltwater nemen af agv klimaatverandering, andere gebieden krijgen te maken met meer droogte. Niet voor niets verwachten verschillende experts in internationale betrekkingen dat in de 21e eeuw oorlogen over water gevoerd zullen worden.

Dus: alles wat helpt om meer en goedkoper drinkwater te maken is de komende jaren hard nodig.
Conflicten over water bestaan al een tijdje. Waterrechten is een van de punten waarover Isreal en de palestijnen ruzien.
Grist
BBC
En dan nog zouden ze hoofd koel moeten houden in de hitte. Ze hebben energie zat aangezien bij het hele jaar door de zo'n schijnt.

Daarnaast bestaat er ook voedsel dat op 'zout' grond kan groeien. Het water hoeft niet helemaal ontzilt te zijn en de eisen aan de grond zijn ook wat minder.

http://www.rtlnieuws.nl/e...kt-zoutminnende-aardappel

[Reactie gewijzigd door Iblies op 25 januari 2015 11:48]

Het drinkwater is maar een zeer klein deel van de zoetwaterbehoefte van mensen. Veel van de conflicten die er nu zijn gaan erom dat er een hogere prioriteit wordt gegeven aan watergebruik door exportlandbouw, mijnbouw of industrie. Hierna is het water niet meer bruikbaar voor andere doelen omdat het ernstig vervuild is, of verdampt, of de grond in is gepompt.

In de meeste waterconflicten is het probleem in de eerste plaats politiek. Schaarste speelt een belangrijke factor, maar directe menselijke consumptie (drinken, koken, wassen, etc.) is meestal een insignificante hoeveelheid van het totale watergebruik.
Zou het handig zijn om er voor te zorgen dat we ons drinkwater niet zo vervuilen?

Het lijkt wel of de geschiedenis de verkeerde kant op stroomt. Eerst is alles schoon, dan maken we het vuil, dan maken we technologie om het weer schoon te maken. En het is steeds de tech die alles vuil maakt.
In Nederland hebben we qua water een Luxe positie. :) Nog nooit in een ander land geweest zeker? Waar drinkwater enorm schaars is.
Maar je hebt gelijk dat het voor ons niet nuttig is.

[Reactie gewijzigd door Texamicz op 24 januari 2015 12:08]

Maar ook hier worden steeds meer geavanceerde technieken als omgekeerde osmose, hyperfiltratie en UV desinfectie toegepast. Dit omdat de kwaliteit van het ingenomen water afneemt.
De kwaliteit van het ingenomen water voor bijvoorbeeld Rotterdam is beter geworden. In de afgelopen decennia is de waterkwaliteit van het oppervlaktewater toegenomen. (het kan en moet nog steeds beter, maar er zijn stappen gemaakt met o.a. de EU Water Framework Directive).
We krijgen wel te maken met verziltingsproblematiek (met name in de polders) door constante bemaling is indringing van zeewater in de bodem iets dat begint op te spelen.

De technieken die je noemt zijn ook gewoon goede, goedkopere en veiligere alternatieven voor de chemicaliën zoals chloor om de veiligheid van het drinkwater te garanderen. Die worden niet noodzakelijk toegepast omdat de kwaliteit van het ingenomen water achteruit loopt.
haha ja ik weet nog wel dat ik in zuid-amerika chloortabletten in mijn water moest doen alvorens het te kunnen drinken... afgrijselijk vies smaakt dat!

Geef mij maar lekker heerlijk zacht Brabants leidingwater, ahhh :+
Grafeen is nog steeds de belofte.
Geloof het pas wanneer het in de producten komt
Het gaat zeker een keer in productie komen. De methode die Shou-En Zhu heeft gevonden is nu op laboratorium-schaal uitgevoerd. Het is een methode die zich goed laat opschalen tot een productie volume. Daarbij wordt heet meestal weer flink goedkoper, een factor 5 tot 10 is daarbij heel gewoon. Dan zit je al op een prijs waarbij je het voor (flexibele) elektronica kan gebruiken. Voor gebruik in batterijen en accu's moet dan nog een stap gemaakt worden, maar dat zal ook wel komen.
De ontwikkeling gaat eigenlijk redelijk snel. Het is nog maar een paar jaar geleden dat men echt grafeen kon maken in volumes die groot genoeg zijn om daar serieus metingen mee te doen. Van uitvinding tot een productierijp proces duurt meestal vele jaren.
Inderdaad deze doorbraak was nodig, Grafeen was nog veel te duur om dat te gebruiken voor massaproductie. Dit is een van de doorbraken die nodig zijn om het überhaupt geschikt te kunnen maken voor massaproductie.

Dat ze geschikte stof gevonden hebben is één ding, of het geschikt gemaakt kan worden voor massaproductie is heel andere verhaal en noodzakelijk!
Inderdaad deze doorbraak was nodig, Grafeen was nog veel te duur om dat te gebruiken voor massaproductie. Dit is een van de doorbraken die nodig zijn om het überhaupt geschikt te kunnen maken voor massaproductie.
Nu weet ik niet hoe rijk je bent maar: Just one micrometre-sized flake made in this way can cost more than $1,000.

Dus deze doorbraak maakt iets wat godsgloeiend duur was iets minder godsgloeiend duur. Maar dat is nog duizenden malen duurder dan nodig is voor massaproductie. Er zijn veel onderzoekers die dit veld verlaten hebben omdat de uitzichten op goedkope productie zo klein zijn en ik snap niet goed waarom Tweakers nog altijd zo focussed op nieuws hierover. Voorlopig is dit het stadium van puur theoretische natuurkunde maar net ontstegen.
De $1,000 is gebaseerd op een oude productiemethode. Daar kan je nu dus de nullen af halen. Over vijf tot zeven jaar kunnen ze vast al velletjes maken voor enkele centen per cm2.
Dat veel onderzoekers nu afhaken is normaal. Het zoeken naar een goedkope massaproductie is niet iets voor de gevestigde orde, maar voor de aankomende wetenschappers en daarna voor de bedrijven om het op te schalen.

Gevestigde wetenschappers zoeken vooral naar de eigenschappen van het materiaal. Nu daar steeds meer van bekend is moet men gaan kijken naar de eigenschappen over grotere oppervlakten en de duurzaamheid. Dan worden kosten van de productie ineens een struikelblok.
Nu ben ik leek op dit gebied maar grafeen is toch dat spul wat je met een stukje plakband van grafiet af kon halen, of zit ik aan de verkeerde stof te denken. Hoe kan het ooit zo duur zijn? Grafiet is naar mijn weten niet heel schaars, denk aan het gebuik in vele machines voor o.a. koolstofborstels. :?

edit: typo

[Reactie gewijzigd door lalilaloe op 24 januari 2015 20:09]

Kwaliteit / zuiverheid is alles...

En tja, bij een koolstofborstel hoeft de kwaliteit / zuiverheid niet hoog te zijn.
Wil je het echter als bouwsteen in een chip gebruiken oid dan praat je bijna over een ander materiaal.
1000 keer lager heeft geen betekenis als het geen context heeft tov andere methodes die nu al toegepast worden in de praktijk

[Reactie gewijzigd door 80466 op 24 januari 2015 10:15]

Precies, daarom staat het gewoon in het artikel:

"
Volgens Zhu is deze methode uiteindelijk een factor duizend goedkoper dan de nu gangbare prijzen voor grafeen. Zo zou een stukje grafeen met de grootte van een haar met conventionele productiemethoden 1000 euro kosten, terwijl Zhu hier slechts 1 euro voor nodig heeft.
"

|:(

On-topic: Dit is natuurlijk een geweldige ontwikkeling. Als de productiekosten lager worden wordt de toepasbaarheid een stuk groter.

[Reactie gewijzigd door -RetroX- op 24 januari 2015 10:14]

Ik bedoelde niet andere methodes van grafeen maar tov methodes die nu echt gebruikt worden op chips bijvoorbeeld.

[Reactie gewijzigd door 80466 op 24 januari 2015 10:15]

Ehm... dan vraag je om de prijs van specifieke producten met een specifiek productproces. En vervolgens het verschil.

Zelfs als zou je dat weten schiet je er niet veel mee op. Doordat de productkosten van grafeen hoog zijn is de toepasbaarheid kleiner. Het effect op de kostprijs wordt dan versterkt omdat het voordeel van schaalgrootte ook niet meewerkt. Kortom, een echt praktisch antwoord is er nog niet.

Of ik draai het om: waarom wil je het weten?

Overigens kent grafeen meer toepassingen. Ik ben eerder benieuwd naar de mogelijkheid van nieuwe toepassingen dan het verlagen van de prijs van een chippie.
Of ik draai het om: waarom wil je het weten?
Om te weten of het nu al gaat richting iets wat men in productie kan brengen.
Dat is een heel andere vraag. Stel dat een chip met grafeen een keer zo duur zou zijn dan een reguliere chip.... kan je dan iets me die info? Het is toch wachten op de fabrikanten om het in te zetten alvorens je iets over de prijseffecten in de markt kan zeggen.

Je stelt goede vragen maar het productieproces is nog niet ver genoeg om zulke vragen te kunnen beantwoorden. Dat gaat nog wel een jaar of 5 duren.
Ik denk ook dat het meeste geproduceerde Grafeen weer rechstreeks in onderzoek gaat naar toepassingen. Niet echt gebruik in producten. De grafeen eigenschappen zijn fundamenteel en dus duurt het nog wel even denk ik.
1000 keer lager betekend dat innoveren goedkoper kan worden, toegankelijker en er heel, heel wat meer geëxperimenteerd kan worden. Je denkt de verkeerde richting in.

Als ik het goed interpreteer kan je deze methode ook gebruiken voor lithografie.
Dat is natuurlijk waar.
Een lagere kostprijs zal zeker in onderzoek al snel heel veel kosten kunnen besparen en onderzoek ook meer toegankelijk maken tot partijen die daar voorheen geen geld voor hadden.
Duizend keer is ook nogal optimistisch. Dit is dan ook de verbetering tegenover de potlood-plakband methode, zoals te lezen is in de link in het artikel.

Ik weet verder niks over de grootte van de chips die meneer Shou-En Zhu maakt (de grootte van een haar is nou niet bepaald een internationale standaardmaat), maar hier bijvoorbeeld kun je vier 10 mm x 10 mm grafeen chips op koper kopen voor $48. De titel is dus nogal optimistisch, daar het over een chip ter grootte van een haar gaat. Desalniettemin ziet het eruit als een mooie techniek en bij dit soort (relatief) nieuwe materialen is het alleen maar mooi als er meer concurrerende techniek is.

EDIT: ik zie dat Timfonie me net voor was, die heeft het echter over grafeen op SiO2/Si, dat weer bijna vijf keer duurder is dan grafeen op koper.

[Reactie gewijzigd door wimjongil op 24 januari 2015 11:30]

Want? Standaard CV voor een pHD. Uit een CV blijkt nooit zoveel. Hooguit dat deze man bescheiden is.
uit een cv kan je inderdaad niet zoveel uit opmaken.
Maar hij staat niet voor niets op tweakers met zijn onderzoek.
Heeft diverse prijzen gewonnen en Chinese Government Award for Outstanding Self-Financed Students Abroad.

Goed je kan alles overal aan twijfelen maar ik zie de meeste dit niet in hun cv staan.
Hoe hij als persoon is, is een ander beoordeling.

[Reactie gewijzigd door alteclansing op 24 januari 2015 13:50]

Dat is een zeer mooie ontwikkeling. Alleen maar goed dat het goed-koper kan worden gemaakt, dat wil dus zeggen dat we sneller dingen gaan zien ontwikkeld op grafeen.
Er staat verder niets over het verwijderen van de gemaakte grafeen van het koper. Als ik het me goed herinner is dat het grootste probleem bij de meeste productie-methoden.
Eerlijk gezegd snap ik de nieuwswaarde van dit bericht niet.

CVD grafeen op koper wordt al jaren gedaan op exact dezelfde manier, niet alleen bij ons in Eindhoven maar over de hele wereld.

Desalniettemin goed dat er onderzoek naar wordt gedaan natuurlijk :)
Goedkoop grafeen is zeker goed nieuws, maar ook als het gevaarlijker blijkt te zijn dan asbest? Fullerenen (denk aan bucky balls en -rolls) blijken ook niet zo gezond...
Aan 1 eetlepel zout in 1 keer ga je ook dood. Het is net hoe je er mee om gaat. Wat mij betreft is dat niet eens een overweging om mee te nemen in dit onderzoeksstadium...
Aan 1 eetlepel zout in 1 keer ga je ook dood.
Dat lijkt mij niet. Daar is "iets" meer voor nodig.
Inderdaad, daar is meer zout voor nodig. Ik kan niet zo snel een referentie vinden voor mensen, maar wel voor dieren: Varkens, runderen en paarden zijn het meest gevoelig voor een zout-overdosis, namelijk bij 2,2g/kg.
http://www.merckmanuals.c...iew_of_salt_toxicity.html

Een gemiddelde volwassene van 70kg zou dan minimaal 154 gram zout moeten innemen. Dat past niet op een eetlepel.

Een eetlepel zout is ongeveer 15 gram: http://foodbgood.com/conversietabellen/
Een eetlepel zout is dan giftig voor mensen lichter dan 7kg, vergelijkbaar met een baby van 3 maanden.
Probeer het maar eens dan :-).

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True