Shogun: Total War 2

We haalden al eerder aan dat het gat van dertien jaar tussen Shogun en Shogun 2 inhoudt dat de games grafisch onvergelijkbaar zijn. Toch hebben beide games dezelfde uitstraling, en dat heeft alles te maken met de manier waarop The Creative Assembly de Japanse sfeer in het spel heeft verwerkt. Van typische Japanse begroeing op het land tot aan de Japans klinkende achtergrondmuziek: alles ademt sfeer en je waant je bij vlagen inderdaad in het land van de rijzende zon.

Zoals gezegd, oogt de campagnemap erg gedetailleerd. Ook de units in de 3d-gevechten zien er prachtig uit en dat geldt al helemaal voor de af en toe adembenemd mooie omgevingen waar deze gevechten zich in afspelen. Foutloos is Shogun 2 echter ook niet. Wij zagen in diverse gevechten wat flikkerende textures voorbij komen. Ook viel op dat onze testconfiguratie, met daarin een gangbare AMD Radeon HD 5850-videokaart, het behoorlijk moeilijk kreeg zodra in de hoogste settings meer dan vierduizend man op het slagveld aantraden.

Sterke interface

Toch is het niet de grafische kwaliteit of de foutjes die we het meest noemenswaardig vinden. Het zijn vooral de wijzigingen in de gebruikersinterface die indruk maken. Het is knap om te zien hoe The Creative Assembly in een serie die al zo lang loopt toch steeds manieren weet te vinden om het spel gebruiksvriendelijker te maken. Zo zijn wij erg te spreken over de nieuwe unit-kaarten die heel snel en overzichtelijk laten zien waar de sterke en zwakke punten van units liggen. Ook alle menu's, skill trees en dergelijke zien er prachtig en overzichtelijk uit. Het managen van je clan kon door de vele menu's in de vorige Total Wars soms een hels karwei zijn, maar dat is in Shogun 2 veel minder het geval waardoor het spel direct aantrekkelijker wordt voor beginners in het strategiegenre.