Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door Jurian Ubachs

Redacteur games

Assassin's Creed Origins Review

Heeft goed gekeken naar The Witcher 3

Door , 145 reacties

Andere game dan normaal

Samengevat

Assassin's Creed Origins bevat onderdelen die de algemene kwaliteit van de game flink omhoog stuwen, maar ook een aantal onderdelen die daar juist afbreuk aan doen. Het is goed om te zien dat Ubisoft het met diverse elementen daadwerkelijk een keer over een andere boeg gooit. De manier waarop de spelwereld in elkaar zit en het nieuwe vechtsysteem zijn daar de beste voorbeelden van, en ze lijken te verklappen dat games als The Witcher 3 een belangrijke inspiratiebron zijn geweest. Het is echter jammer dat het verhaal nauwelijks uit de verf komt doordat te veel stemacteurs een onvoldoende scoren. Daarnaast vertoont de kunstmatige intelligentie van de soldaten duidelijk gebreken, wat soms kolderieke situaties oplevert. Toch is Assassin's Creed Origins de moeite waard. Nooit eerder speelden we een uitgebreidere game in de serie en nooit eerder zat de gameplay zo goed in elkaar. De kans om een topgame te zijn wordt dan wel gemist, maar goed is het spel zeker nog wel.

De Assassin's Creed-serie van Ubisoft viert dit jaar zijn tiende verjaardag. Door de jaren heen zagen we diverse geslaagde en minder geslaagde games voorbij komen, met hoofdpersonages van eveneens wisselende statuur. Altaïr was de pionier, in een game die voor zijn tijd vernieuwend was, maar achteraf veel te lineair en saai. Ezio Auditore da Firenze maakte de hoogtijdagen van de serie mee en geldt nog steeds als de meest geliefde van alle Assassins. Zelfs Edward Kenway, de populaire piratenkapitein uit Assassin's Creed IV: Black Flag, was niet zo cool als Ezio. En dat gold ook voor Arno, Evie en Jacob uit respectievelijk Assassin's Creed Unity en Syndicate.

In al deze jaren bleven het uitgangspunt van de serie en de belangrijkste ingrediënten in de gameplay redelijk gelijk. Ubisoft ondernam wel pogingen om bijvoorbeeld het vechtsysteem uitdagender te maken, maar slaagde daar maar matig in. Altijd voerde het bekende systeem waarbij de speler wacht tot een vijand aanvalt, om vervolgens te counteren, weer de boventoon. Ook de invulling van het verhaal kwam vaak wel overeen, alsmede de setting. Met de delen III, IV en Rogue als uitzondering speelde altijd een grote stad een belangrijke bijrol in het spel, dat meestal zo'n tien tot twintig sequences kende waardoor je de game in ongeveer twintig uur kon uitspelen. Het steeds bekender wordende recept leverde Ubisoft genoeg succes op, maar toch kwam er een moment waarop de uitgever het nodig vond een pauze in te lassen. Mede door de (geflopte) Assassin's Creed-film bespeurde het bedrijf een bepaalde 'Assassin's Creed-moeheid', en dus sloeg de serie in 2016 een jaartje over.

Dat leverde het ontwikkelteam direct ook meer tijd op dan er normaal voor was, en dat is te merken. Assassin's Creed Origins is zichtbaar gebaat geweest bij de extra tijd en aandacht die Ubisoft de game heeft kunnen geven. Natuurlijk zijn er punten waar we minder tevreden over zijn, maar bekijken we de game eerst even in grote lijnen, dan valt op dat wat zaken flink zijn veranderd. In de eerste plaats is de game immens. Met de twintig uur waarin je normaal de game kon uitspelen, zit je nu misschien net op de helft, en dan heb je zeker niet alle sidequests uitgevoerd.

Zou je Origins naast de vorige games leggen, dan is deze game in alle opzichten meer open. Je zou kunnen zeggen dat de vorige spellen meer richting een action-adventure gingen, terwijl dit meer een openwereld-rpg is, in de stijl van bijvoorbeeld The Witcher 3. Een gevaarlijke vergelijking natuurlijk, want dat spel is waarschijnlijk de koning der role-playing games momenteel, maar het geeft een idee welke richting Ubisoft met Assassin's Creed op wil. Een meer open wereld waarin je op allerlei plaatsen allerlei quests kunt vinden van verschillende niveaus, om weer terug te keren bij de main quest als je daar zin in hebt: het is inderdaad hoe wij, en vermoedelijk de meeste gamers, ook The Witcher 3 hebben gespeeld.

De vergelijking houdt niet op bij de insteek van het spel. Ook kijkend naar de letterlijke afmetingen van de spelwereld komt Origins dichter in de buurt bij de Poolse rpg dan bij zijn voorgangers in de serie. Het Egypte van Assassin's Creed Origins is namelijk gigantisch. Je begint in Siwa, wat al een aardig grote regio is. Je verplaatst je na de proloog van het spel vervolgens richting Alexandrië, en komt van daaruit in tal van andere regio's terecht. De piramides die je aanvankelijk helemaal in de verte in het zuiden kunt zien liggen, ga je uiteindelijk nog ver voorbij, dieper het zuiden in.

Toch voelt Origins niet aan als een 'Witcher-rip-off'. De game behoudt enkele basisingrediënten die we kennen uit Assassin's Creed. Werken met je hidden blade is daar een voorbeeld van, en 'synchroniseren' door op hoge torens te klimmen ook, al open je er nu geen kaart mee maar levert het slechts wat meer informatie over een regio op. Ook aardig: vechten op zee, dat in Black Flag en Rogue nog de hoofdrol innam, keert terug in Origins. Zo af en toe staat hoofdrolspeler Bayek de leidende rol af aan zijn vrouw Aya, die dan een missie op zee voor haar rekening neemt. Een leuke extra, maar tegelijk ook fijn dat de meeste van die missies niet verplicht hoeven te worden gespeeld, mocht je het niet leuk vinden.


Apple iPhone X Google Pixel 2 XL LG W7 Samsung Galaxy S8 Google Pixel 2 Sony Bravia A1 OLED Microsoft Xbox One X Apple iPhone 8

© 1998 - 2017 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Hardware.Info de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True

*