Samengevat
De Superstrike maakt gebruik van een nieuw type muisknoppen waarbij je zelf het actuatiepunt kunt instellen. Dat is een revolutie voor (pro)gamers, die daardoor sneller kunnen klikken. Zelfs als niet-pro merk je het verschil, al is het de vraag of je er daadwerkelijk wat aan hebt. Het is geen magisch wapen, maar een mooi hulpmiddel voor de professionele gamer. Verder zit alles erop wat je mag verwachten van een high-end muis, dus een sensor die tot 44.000dpi gaat en een ontvanger die 8000Hz doet. Voorlopig is het de enige muis met deze nieuwe muisknoppen en daarvoor betaal je dan ook flink.
Minpunten
In de G Pro-serie bouwt Logitech muizen voor professionele gamers, mensen voor wie iedere milliseconde telt. Met de G Pro X2 Superstrike, die haptische switches heeft, beweert Logitech tot wel 30ms sneller te zijn dan andere gamemuizen. Dat is een stevige claim, waaraan een interessante techniek ten grondslag ligt. Hoe wint Logitech 30ms en klopt die claim een beetje?
Pro, maar niet meer superlicht
Van buiten lijkt de Superstrike als twee druppels water op de G Pro X Superlight 2. Die ziet er weer vrijwel hetzelfde uit als de eerste Superlight, die we in 2021 reviewden. De gedachte achter deze progamermuizen is dat ze de reactietijd aan de hardwarekant zo kort mogelijk te maken.
Ten tijde van de eerste Superlight werd die reactietijd verkort door de muis steeds lichter te maken. Het idee daarachter is: hoe lichter de muis, hoe sneller je hem kunt bewegen. Die eerste generatie Superlight was met een gewicht van 63 gram destijds een van de lichtste muizen die je kon krijgen. Dat is ondertussen niet zo bijzonder meer. Vorig jaar reviewden we de Corsair Sabre V2 Pro, die iets meer dan de helft daarvan weegt – 36 gram om precies te zijn – en ze zijn er nog lichter.
:strip_exif()/i/2008015702.jpeg?f=imagearticlefull)
De tweede generatie Superlight was dus niet echt superlicht meer ten opzichte van de concurrentie. De muis zag er hetzelfde uit, had USB-C in plaats van micro-USB, maar woog nog altijd 60 gram. De verbetering zat hem in de nieuwe sensor, die niet tot 25.600 maar tot 44.000dpi ging, en in de nieuwe draadloze ontvanger met een pollingrate van 8000Hz in plaats van maximaal 1000Hz. Ook deze keuzes dienden om de vertraging van de hardware zo klein mogelijk te maken.
De nieuwe Superstrike weegt 61 gram. Dat gewicht is geen onderscheidende eigenschap meer. 'Superlight' is daarom uit de naam geschrapt en de nieuwe muis heet Superstrike, wat verwijst naar de muisknoppen. Die moeten zo snel reageren dat je volgens Logitech tot 30ms van je inputlag af kunt schaven.
Dat is véél. Wat het verlagen van het gewicht bij de eerste Superlight oplevert, kun je moeilijk in milliseconden uitdrukken, maar het verhogen van de pollingrate van 1000 (1ms) naar 8000Hz (0,125ms) levert bijvoorbeeld maar 0,875ms op. Deze nieuwe knoppen zouden bijna 35 keer zoveel moeten opleveren. Gewapend met een flinke dosis scepsis maakte ik de doos van de Superstrike open.
Geen schroefje zichtbaar
In de doos tref je een muis aan met dezelfde vorm als de Superlights, maar dan met zwarte muisknoppen. Net als bij de eerdere muizen krijg je er een soort antislipstickers bij, die ervoor kunnen zorgen dat je de grip op de zijkanten en de muisknoppen niet verliest. Verder zit er nog een 'puck' in de doos met een extra glijder erop. Daaronder kun je de ontvanger verstoppen. Heb je een Powerplay-muismat van Logitech, dan kun je het bijbehorende laadspoeltje op die plek zetten en de accu inductief laden.
De muis heeft geen zichtbare schroefjes. Dat is jammer, want op dat punt konden we de MX Master 4 nog bejubelen. Die muis kun je uit elkaar halen en vervangingsonderdelen zijn beschikbaar via iFixit. De G Pro-afdeling doet blijkbaar niet aan duurzaamheid, want op de Superstrike is geen schroefje zichtbaar, net als bij zijn voorgangers trouwens.
Techniek waar we meer van gaan zien
Maar wat maakt de Superstrike nou zo bijzonder? Dat zijn de muisknoppen, want die zijn anders dan wat je gewend bent. Normaal gesproken drukt een muisknop op de microswitch die eronder zit. Die microswitch moet je volledig indrukken, want als je je muisknop maar half indrukt, wordt er geen klik geregistreerd.
Verpakking
De Superstrike wordt geleverd in full colour bedrukte kartonnen doos. De binnendoos is ook van karton. Er wordt een USB-C-kabel bijgeleverd.
Bij de Superstrike zijn de microswitches vervangen door een analoge sensor, die met behulp van inductie meet hoe ver je de muisknop indrukt. In de G Hub-software kun je vervolgens zelf kiezen waar het actuatiepunt ligt. Klinkt bekend? Ja, hetzelfde idee paste Logitech al eens toe op zijn Pro X TKL Rapid-toetsenbord, Corsair heeft ook zo'n toetsenbord en het Nederlandse Wooting deed dat al in 2021. Technisch gezien werkt het anders, maar voor de gamer werkt het hetzelfde. Je kunt zelf kiezen wanneer je toetsenbord actueert, oftewel een aanslag doorgeeft: bijvoorbeeld als je de toets tot het diepste punt indrukt of als je er maar een klein tikje op geeft.
Bij toetsenborden wordt dit dus wel toegepast, maar bij muizen is dit trucje, voor zover ik kon vinden, nog niet eerder vertoond. Vermoedelijk zal dat niet lang gaan duren, want – spoileralert – het werkt indrukwekkend goed.
Geen placebo-effect
Nee, het is geen placebo-effect, wat ik stiekem wél vermoed bij mensen die de 0,8ms verschil tussen 1000Hz en 8000Hz zeggen op te merken. Je hoeft ook geen professionele gamer te zijn om het verschil tussen een gewone microswitch en de Superstrike-knoppen te voelen. Dit effect merk je direct. Je hoeft de muisknop maar heel licht aan te raken en hij klikt al.
Als ik daarna de gewone Superlight erbij pak, lijkt het een eeuwigheid te duren voordat de muisknop helemaal ingedrukt is en er eindelijk een klik geregistreerd wordt. Ik overdrijf natuurlijk en ik weet niet of het 30ms verschil oplevert, zoals Logitech claimt, maar het gaat erom dat er een voelbaar effect is.
Dat effect merk je het beste als je het actuatiepunt in de G Hub-software zo hoog mogelijk zet, op stand 1. In totaal kun je tien verschillende punten kiezen. Als je hem helemaal omlaagzet, op Long Click, komt het klikken enigszins overeen met hoe ver je de muisknoppen bij de oude Superlight indrukt.
Van het klikje dat bijna direct volgt op de kleinste beweging van je vinger, kan ik het me daarentegen goed voorstellen dat het milliseconden van je totale reactietijd afsnoept. Het gevoel van het klikje is alleen wat anders dan je gewend bent. Als je vervolgens zo snel mogelijk achter elkaar wilt klikken, kun je Rapid Trigger inschakelen. Dat zorgt ervoor dat de muisknop niet helemaal omhoog hoeft te komen voordat je de volgende klik maakt.
Vervreemdend niet-klikken
Omdat je niet meer op een echte schakelaar of microswitch drukt, valt er eigenlijk niets meer te klikken. Een trilmotortje zorgt er daarom voor dat de muisknoppen nog steeds feedback geven en de muis klikt zoals je gewend bent. Je kunt het vergelijken met haptische touchpads op laptops, die vooral Apple toepast. Als je vinger op zo'n touchpad drukt, beweegt het touchpad zelf niet of nauwelijks, maar zo voelt het wel. Je wordt gefopt doordat de trilmotor in het touchpad voor feedback zorgt.
Bij de Superstrike beweegt de muisknop wel, maar omdat het actuatiepunt kan variëren, varieert ook het punt waarop de muis feedback geeft. De sterkte van die feedback kun je in vijf standen instellen. Daarbij waarschuwt de software dat stand 4 en 5 extra energie van de accu vergen. Die standen geven een flinke tik en voelen daardoor ook raar aan, zeker als je het actuatiepunt hoog hebt ingesteld. Dan geef je voor je gevoel een zacht klikje en krijg je een agressieve duw terug, alsof je muis boos op je is.
Je kunt de haptische feedback ook helemaal uitzetten. Als je dan drukt, lijkt je muisklik nogal vervreemdend 'in het niets' terecht te komen. Omdat je gewend bent dat er feedback komt, heb je niet het idee dat je klikt, maar dat gebeurt dus wel. Het is niet mijn favoriete instelling, maar wellicht iets voor de fijnproever.
Niet voor aan je laptop
Verder is er aan de muis niet zo gek veel gewijzigd sinds de Superlight 2 en eerlijk gezegd hoeft dat ook niet. De muis maakt nog steeds gebruik van dezelfde Hero 2-sensor als in de Superlight 2. Die heeft een precisie van 44.000dpi, een instelling die vrijwel niemand zal gebruiken en die ook niet echt onderscheidend is ten opzichte van andere gamemuizen. Ook de symmetrische vorm is hetzelfde gebleven en dat maakt de muis soort van geschikt voor links- en rechtshandig gebruik. De duimtoetsen aan de linkerkant zijn echter alleen voor rechtspoten bereikbaar.
Verder wordt de muis geleverd met een losse ontvanger met USB-A-aansluiting. Dat verraadt dat de Superstrike echt gemaakt is voor desktopgamers. Voor muizen die meer voor laptops bedacht zijn, levert Logitech tegenwoordig een USB-C-dongel bij – bijvoorbeeld bij de MX Master 4 – maar dat is hier niet het geval. Dat is logisch, want een desktop heeft over het algemeen meer USB-A-aansluitingen dan USB-C.
Mocht je de muis via bluetooth aan je laptop willen hangen, dan gaat dat ook niet lukken, want de enige draadloze verbinding die de muis ondersteunt is via de dongel. Ook dat is wel logisch. Bluetooth heeft een pollingrate van 125Hz, terwijl de dongel van Logitech tot 8000Hz gaat. Waarschijnlijk vindt Logitech bluetooth te langzaam en bovendien levert een bluetoothzender weer extra gewicht op in de muis. Wil je de muis dus met je laptop gebruiken, dan moet je zorgen voor een vrije USB-A-poort.
Skillissue
Waarschijnlijk vraagt iedereen die dit leest zich inmiddels af of ik ook daadwerkelijk beter werd in games dankzij deze muis. Je kunt immers veel sneller klikken dan met een gewone muis. Om dat te kwantificeren heb ik een aantal keer een cps-testje gedaan. Deze click-per-secondtests kun je overal op het web te vinden en het doel daarbij is om binnen een vaste tijd zoveel mogelijk te klikken op je muis. Bij de gewone Superlight haalde ik ongeveer 7,5 kliks per seconde, terwijl ik met de Superstrike rond de 9 zat – een meetbaar verschil dus.
Gewapend met deze door cijfers onderbouwde kennis startte ik Counter-Strike 2 op, een game die ik sinds CS 1.6 eigenlijk niet meer fanatiek gespeeld heb. Je raadt het al ... ik werd finaal voor m'n donder geschoten. Op een paar heel lame spawnkills na en een paar momenten dat ik echt veel geluk had, werd ik ongenadig afgemaakt en ik eindigde ieder potje met een zwaar negatieve kill-deathratio.
De Superstrike hielp me niet, of toch wel? In principe kon ik wel sneller klikken. Negen kliks per seconde betekent dat ik 111ms over een klik deed (1000/9), terwijl het bij de Superlight 133ms kostte. Dat zijn rookie numbers voor een progamer, maar voor mij betekent het een winst van 22ms en dat is niet niks. Tegelijkertijd zijn mijn reactievermogen en ervaring met Counter-Strike zo matig, dat ik zelfs met 22ms winst geen deuk in een pakje boter schoot.
Kortom, en deze conclusie zag je ook al aankomen, de Superstrike is geen magisch wapen. Het zorgt er niet voor dat je ineens alle games die je voorheen verloor, nu wél wint. Maar andersom: als je al op hoog niveau speelt, kan deze muis je net even sneller maken.
Conclusie: kleine revolutie voor gamers
Logitech noemt de nieuwe Superstrike-knoppen op de G Pro X2 Superstrike een haptic inductive trigger system. Deze knoppen leveren een merkbaar verschil in reactiesnelheid op. Je hoeft geen professionele gamer te zijn om daar iets van te merken. Zodra je de actuatie op de gevoeligste stand zet, merk je dat het klikken ineens wel héél snel gaat. Het feit dat het merkbaar is, ook voor niet-progamers, zegt genoeg: we hebben hier te maken met een kleine revolutie.
Dat betekent ook dat Logitech vermoedelijk niet lang de enige zal zijn die een muis met haptische knoppen aanbiedt. De concurrentie zal dit willen nabouwen en is er vermoedelijk al mee bezig. Dat zal hopelijk zorgen voor meer aanbod en een lagere prijs. Want hoewel voor een progamer de snelheidswinst wellicht onbetaalbaar is, zal de gemiddelde consument 180 euro wél voelen.
Redactie: Jelle Stuip • Eindredactie: Marger Verschuur
Minpunten
:strip_exif()/i/2008015700.jpeg?f=imagenormal)
/i/2008014748.webp?f=imagenormal)
:strip_exif()/i/2008014886.jpeg?f=imagenormal)
/i/2008014750.png?f=imagenormal)
:strip_exif()/i/2008015706.jpeg?f=imagenormal)
:strip_exif()/i/2008015704.jpeg?f=imagenormal)