Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 81 reacties

Jimmy Wales, de oprichter van Wikipedia, heeft met verbazing gereageerd op de uitspraak van het Europese Hof dat Google zoekresultaten moet verwijderen die inbreuk op de privacy maken. "Ik heb zelden zulke vergaande internetcensuur gezien", zegt Wales.

Volgens Wales is de kans groot dat Google zich tegen de uitspraak zal verweren. "Het zou dom zijn om dat niet te doen, want als ze van iedereen die zeurt over een foto die ze vorige week hebben geplaatst klachten moeten afhandelen, wordt het erg moeilijk voor ze." Wales deed zijn uitspraken volgens de BBC op een Brits radiostation.

Dinsdag oordeelde het Europese Hof dat zoekmachines resultaten moeten verwijderen als die inbreuk op de privacy maken, zelfs als de pagina waar Google naar linkt wel legitiem is. Het EU-hof nam een Spaanse rechtszaak onder de loep, waarin een Spaanse man klaagde dat een krantenartikel uit 1998 waarin hij werd genoemd via Google te vinden was. Omdat het krantenartikel ging over de veiling van zijn huis vanwege schulden, wilde hij de link verwijderd uit de zoekresultaten van Google.

Viviane Reding, Eurocommissaris voor Justitie, liet zich genuanceerder uit over de uitspraak. Volgens haar bewijst de uitspraak van het EU-hof dat de wetgeving, die nog uit het 'digitale stenen tijdperk' stamt, in lijn moet worden gebracht met de praktijk.

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (81)

Veel mensen zeggen dat het bij de bron moet worden aangepakt maar de uitspraak hield ook erg rekening mee dat verbanden leggen wel heel makkelijk word met google. Als je bijvoorbeeld een website met daar iets over iemand dan is dat een losstaand iets en misschien wel helemaal niet zo'n probleem, echter als je opeens verbanden kan leggen omdat je opeens 15 websites via 1 page naast elkaar kan leggen dan kan het wel een probleem zijn.

Ik heb hier dan ook hele erge gemengde gevoelens bij. Ik zelf zou mij niet zo druk maken als er iets negatiefs over mij op internet stond op 1 website maar Google maakt het wel heel gemakkelijk om dat te vinden. Zoals iemand hierboven al zei er is gewoon geen juiste uitspraak hiervoor.
Het meest vergaande wat voor mij redelijk is, is dat zoekresultaten mogen/moeten/kunnen verwijderd als het originele artikel / de originele webpagina inmiddels verwijderd is, en als dat door een DMCA takedown of een rechter is gedaan.
Dat gaat dan vooral om cache laten verwijderen.
Het probleem op deze manier is dat iets helemaal wél of helemaal niet vergeten wordt. Dat is niet de manier waarop mensen normaal vergeten.
Belangrijke gebeurtenissen van 20 jaar geleden kun je je nog herinneren, onbelangrijke gebeurtenissen van 20 minuten geleden ben je al vergeten. Een herinnering van 20 dagen terug kun je je bijvoorbeeld weer inbeelden als je er aan herinnerd wordt.
Alles wat jij op het internet zet wordt geïndexeerd, bestudeerd en geclassificeerd door systemen als dat van Google. Waar dingen vroeger op natuurlijke wijze langzaam vergeten werden zijn ze nu met een muisklik weer naar boven te halen.
Stel, je hebt een Facebookprofiel waar je zo nu en dan je gedachte publiek maakt. Deze zijn zonder (juridische/technische?) maatregelen over 20 jaar nog steeds terug te vinden. Bedenk je nu eens wat voor gevolgen jouw kleine, onbenullige, uitspraken van 20 jaar terug kunnen hebben als die nu publiek gemaakt zouden worden. Die zakenpartner van nu schreef 20 jaar terug over een vrij drugsbeleid en zijn persoonlijke ontdekkingsreis op dat gebied. Je vrouw was vroeger erg gewild bij de mannen (en kon er zelf ook wat van). Je eigen politieke mening is veranderd. In 20 jaar tijd heb je zeker dingen gezegd of gedaan waar je misschien niet direct spijt van hebt, maar waar je nu toch niet meer aan herinnerd wilt worden.
Er zijn verschillende oplossingen denkbaar, op dit moment nog vooral theoretisch. Zo zou je aan data met behulp van metagegevens een soort 'tht'-datum kunnen hangen. Een krantenartikel is houdbaar tot 2024, een facebookpost is 4 maanden houdbaar. Na die tijd kan het daadwerkelijke artikel blijven bestaan, maar slechts als je er bijvoorbeeld heel specifiek op zoekt, bijvoorbeeld omdat je een herinnering van vroeger opzoekt. Stel je zoekt naar de man uit deze rechtzaak, dan vind je alleen gegevens van de afgelopen twee jaar. Zoek je naar diezelfde man, maar voeg je als zoekterm 'faillisement 1998 huisverkoop' toe, dan krijg je alsnog het resultaat te zien.
Andere mogelijkheden die in de wetenschappelijke literatuur besproken worden zijn bijvoorbeeld PDM's (Personal Data Management-systemen). Dit kun je zien als een soort admin-scherm waarop je zelf je eigen gegevens die andere bedrijven over je hebben kunt zien en beheren.
Als de pagina enkel nog in cache bestaat, kan je dat laten verwijderen. Dat is al jaren zo.
https://support.google.co...?hl=nl#ts=2889054,2889060
Volgens haar bewijst de uitspraak van het EU-hof dat de wetgeving, die nog uit het 'digitale stenen tijdperk' stamt, in lijn moet worden gebracht met de praktijk.
Is dit niet het probleem met veel van de wetgeving op dit gebied…? Simpelweg een lack of knowledge binnen de organen die hier over gaan?

[Reactie gewijzigd door Daantjeeuh op 14 mei 2014 17:27]

Ik denk dat het probleem hier eerder is dat er geen 'juiste' uitspraak is. De huidige uitspraak neigt gevaarlijk veel naar censuur; een andere uitspraak had mensen het levensbelangrijke recht op een nieuwe start ontnomen.

De vraag welke van beide een minder grote inbreuk op onze fundamentele rechten is, is er eentje die eigenlijk niet te beantwoorden valt.

Men had natuurlijk ook de plicht bepaalde artikels te verwijderen bij de hoster ipv de zoekmachine kunnen leggen, maar dan was het probleem van 'censuur' gebleven; bovendien is het lastiger: in plaats van enkele grote zoekmachines die als aanspreekpunten dienen krijg je honderdduizenden individuele sites.

[Reactie gewijzigd door Silmarunya op 14 mei 2014 17:31]

Een andere kwestie is dat search engines als Google d.m.v. het resultaten overzicht allerlei verbanden gaat leggen. Het is daardoor vergelijkbaar met hoe data mining tewerk gaat. De informatie over een persoon op één website is niet zo privacy gevoelig. Maar wanneer je alle websites waar een klein beetje informatie over iemand op staat, bij elkaar voegt, dan kun je plotseling wél heel erg veel (wellicht té veel) over die persoon te weten komen. Google's searchengine kan (onbedoeld) als zo'n data mining systeem gaan werken.

Als iemand in het verleden, (buiten zijn schuld om) schulden had, en zijn huis moest verkopen, is het natuurlijk wel vervelend als dat tien later later hem blijft achtervolgen, ookal is hij op dit moment compleet schulden vrij. Je krijgt dan automatisch een stigma aangemeten, hetgeen niet klopt met de huidige situatie. Dat het kranteartikel tien jaar oud is, en daarmee niet meer relevant, valt immers niet zo op wanneer je een lijst van zoekresultaten krijgt.

Het kranteartikel op zichzelf is niet verkeerd. En als je daar naar zoekt, dan weet je ook in welk historisch perspectief je dat moet plaatsen. Als je het echter buiten die historische context voor je neus krijgt, dan zul je vermoedelijk anders reageren.

Het idee dat het probleem bij Google ligt, en niet de informatie opzichzelf is zo gek dus niet. Hoe je dat moet oplossen is een heel andere kwestie.
Misschien valt dit op te lossen door meer op tijd te zoeken?
Dat google standaard zoekt tot x jaar in het verleden en oudere webartikelen ook gevonden kunnen worden als je uitgebreid zoeken kiest.

Hierdoor wordt met een standaard zoek opdracht meneer niet zo snel meer lastig gevallen.


Laat staan dat ik zelf gek wordt van 10 jaar oude html en css tutorials die je af en toe krijgt via google...

[Reactie gewijzigd door seapip op 14 mei 2014 19:07]

Er is vast genoeg informatie die ook naar 10 jaar nog van nut kan zijn. Tevens ik denk niet dat iedereen zo ver komt als de uitgebreide zoek optie. Er zijn immer nog genoeg mensen die het internet nog niet geheel machtig zijn.
Er zijn immer nog genoeg mensen die het internet nog niet geheel machtig zijn.
Klopt, mensen die het hebben over "het internet is stuk" (in plaats van: "ik kan geen verbdinding maken met het internet"), "dat staat op het internet" (in plaats van: "dat is te bereiken via het internet") of "het internet niet machtig zijn" (in plaats van: "om kunnen gaan met online applicaties ") kunnen meestal op een paar knopjes drukken zoals ze dat geleerd hebben, maar hebben geen idee wat er achter zit.
Op mijn werk heb ik een cursus gehad waarin werd vertelt dat, als je niet dagelijks een e-mail wilt krijgen (van een bepaalde webapplicatie), je naar opties moet gaan, en daar de dagelijkse e-mail uit moet zetten. Mijn conclusie: mensen weten niet wat er kan en gaan òòk niet op zoek naar de mogelijkheden.

edit:
Misschien kom ik wat vijandig over, maar met een uitdrukking als "het internet machtig zijn" geef je het idee dat het internet een gedefinieerd, beheerd, centraal ding is. Mensen moeten juist begrijpen dat het internet een infrastructuur is, dat je geen zaken van het internet kunt halen door een mailtje aan google te sturen, maar dat de persoon die de informatie aanbied de enige is/zou moeten zijn die het aanbieden van informatie kan stoppen.

[Reactie gewijzigd door 84hannes op 15 mei 2014 09:57]

Ik ben zelf van mening dat Google slechts een overzicht geeft en niet de bron is. Privacy-inbreuk moet je mijns inziens dan ook aanpakken bij de bron, oftewel de partij die fysiek de foto host, of jouw naam op een pagina host.

Ik ben lange tijd verantwoordelijk geweest voor een community met duizenden leden en ik kreeg regelmatig aanvragen van mensen die naar boven kwamen in Google door die community, om hun naam te verwijderen/wijzigen. Altijd meteen aan meegewerkt.
Het probleem is dan dat Google ook veel zelf in zijn eigen cache plaatst, zeker de images.

Ik had zo mijn profiel foto op Google+, en ik had te laat door dat die dan ook als eerste naar boven kwam als ik mijn naam door Google image search haalde (alle andere foto's op je profiel kan je wel privé maken, je profiel foto niet).

Ik heb toen onmiddellijk mijn profielfoto verwijderd maar maanden later was die foto nog steeds als eerste te vinden op Google images. Ook via hun 'request for removal' kreeg ik geen gehoor, ze zeggen alleen dat je met de webmaster van de pagina contact moet opnemen, maar dat is Google natuurlijk zelf. Ik kreeg de melding dat de inhoud die ik wou verwijderen op een actieve pagina stond. Terwijl de inhoud eigenlijk al verwijderd was. Of ik kreeg een melding dat de pagina niet het juiste robots.txt-bestand toegepast had, terwijl het om een site van Google zelf ging!

Ik heb dan uiteindelijk een andere foto (wit vlak) als profielfoto er op gezet en na nog een paar maand later is die dan eindelijk als vervanging op Google images search terecht gekomen.

Maar dan spreek je dus over een half jaar of langer voor je die foto niet meer vind op google images. Ondertussen heb ik die vervangende foto ook al bijna een jaar geleden verwijderd, maar die staat nog steeds als derde hit bij google image search.

Het probleem is dat Google image search niet naar de foto zelf linkt maar zo een data:image/ url gebruikt met een base64 string van de inhoud van de foto, en dus de foto in hun database opslaat.

[Reactie gewijzigd door kluyze op 14 mei 2014 18:47]

Is het censuur als consumenten het recht hebben om informatie die over hun verspreid word te controleren, controleren in de zin van controle over hebben? Lijkt mij toch niet.

Overigens wel een vreemde uitspraak gezien de methodiek van Wikipedia, daar word informatie ook verwijderd of gewijzigd, is dat dan geen censuur, volgens de maatstaf die Wales hier hanteert moet dat toch ook fout zijn.

[Reactie gewijzigd door Tijger op 14 mei 2014 17:54]

Is het censuur als consumenten het recht hebben om informatie die over hun verspreid word te controleren, controleren in de zin van controle over hebben? Lijkt mij toch niet.
Mag een politicus dan gaan eisen dat krantenberichten van een omkoopschandaal van het net verdwijnen? waar ligt de grens...
Nee, dat mag niet, lees de uitspraak vanhet hof erop na, publieke figuren zijn hiervsn uitgesloten.
Nee, dat mag niet, lees de uitspraak vanhet hof erop na, publieke figuren zijn hiervsn uitgesloten.
Nog wel ja, maar het hek is hiermee wel van de dam. Oftewel, een stapje dichterbij het verwijderen van informatie onder de noemer dat de informatie op een bepaald moment niet (meer) relevant is.
Er is geen enkele logische reden waarom het Europese hof dit zou uitbreiden naar publieke personen. Dat dient het algemeen belang niet.
Let wel dat het niet gaat om het verwijderen van informatie van het internet, maar van data-aggregatie platformen, zoals die van Google.

Met andere woorden, als op site X staat dat politicus Y iets fouts heeft gedaan, dan kan een reporter dat nog altijd terugvinden bij site X, alleen zal die iets meer werk moeten doen dan bij platform Z de naam van Y invullen en dan maar copypasten.
Ik ben het wel met het grooste gedeelte van je verhaal eens,
maar ik vraag me wel af waarom mensen dit meteen benoemen als censuur..

Ik bedoel, de site wordt niet uit de lucht gehaald hoor, alleen de google zoek resultaten worden uit de lijst verwijderd.

Als een krant kiest een artikel niet te plaatsen is dat toch ook geen censuur :P

(overigens ben ik er nog niet helemaal uit of ik nou voor of tegen deze uitspraak ben,
ik denk dat ik liever gewoon alle zoekresultaten zie zonder dat daar dingen uit verwijderd worden)

[Reactie gewijzigd door xenn99 op 14 mei 2014 18:10]

Als een krant kiest een artikel niet te plaatsen is dat toch ook geen censuur
Je analogie klopt niet helemaal. Je bedoelt wellicht:

"Als een krant door een belanghebbende wordt gedaagd om een artikel niet te plaatsen is dat... wel of geen censuur?" Hoe dan ook, Google kiest er zelf niet voor om de informatie niet meer te plaatsen, ze worden gedwongen door het Europese Hof.
maar ik vraag me wel af waarom mensen dit meteen benoemen als censuur..
Als een overheidsinstantie een onafhankelijke uitgever dwingt om bepaalde informatie niet te publiceren dan heet dat censuur.
Hoezo nieuwe start? Door deze rechtzaak vestigd de beste man bijzonder veel media-aandacht op zichzelf en gooit zo zijn eigen ruiten in
Maar daarmee geeft hij wel honderdduizenden medeburgers de kans die hij nooit kreeg.
Eerlijk gezegd neig ik eerder naar DaantjeEeuhme zijn stelling.

Zo had de uitspraak ook kunnen zijn dat het voorbeeld met de foto, dat de betreffende site waar de foto op staat binnen x tijd verwijderd moet worden en dat Google zijn zoekresultaten daarom altijd binnen X tijd moet verversen (en niet cachen). Dit is technisch haalbaar en te verwerken voor google, maar ook een nette oplossing voor het probleem van de eisende partij.

Ik kan mij voorstellen dat er meer mogelijkheden zijn, maar volgens mij is hier wel degelijk sprake van 'lack of knowlegde' zoals TS stelt. De huidige uitspraak is niet uit te voeren en volgens mij ook zeer moeilijk te handhaven.
Een van de problemen is volgens mij ook dat men te veel waarde hecht aan de informatie die Google voorschotelt.
Men zou Google-resultaten kunnen gebruiken als een aanleiding tot verder onderzoek, maar in Nederland (mbt het voorbeeld van de man met schulden) zijn dergelijke schulden officieel geregistreerd in het BKR.

Betrouwbare informatie kan alleen maar komen uit betrouwbare bronnen.

Google zou inderdaad wel wat mogen doen aan 'oude' webpagina's in de cache die nog steeds in de zoekresultaten naar voren komen.

daarnaast: volgens mij bestaat er niet zoiets als een 'recht op een nieuwe start'. Volgens mij zouden er anders best wat mensen met een strafblad daar aanspraak op willen maken.

Dus ik ben het ook veel meer met DaantjeeuhMe eens.
Er is geen expliciet 'recht op een nieuwe start', maar voor het internet was dat er wel impliciet, doordat het vrij moeilijk was om informatie over het verleden van een persoon te krijgen. Je moest allerlei aanvragen bij een overheidsinstantie doen of een privédetectieve gebruiken, beide te duur en te omslachtig om in te zetten zonder een vermoeden.

Nu kan elke verzekeraar, collega, werkgever, buurman en god weet wie nog allemaal allerhande zaken over je vinden zonder enige inspanning.

Vergelijk het met de NSA: weinig mensen zullen er iets op tegen hebben dat een overheid gericht personen die ze ernstig verdenken natrekken. Dat ze zomaar iedereen proberen te traceren zonder het minste vermoeden is een beetje twijfelachtiger.
Er is toch wetgeving voor deze dingen namelijk onder de noemer smaad en/of laster zie ook http://nl.wikipedia.org/wiki/Smaad
Als een rechter (of mag een advocaat/jurist dit ook bepalen?) het daar mee eens is mag bewijsschrift de uitkomst door naar Google als onderbouwing 'dit mag niet op internet staan'.
Edit: bewijsschrift is iets anders.

[Reactie gewijzigd door GewoonWatSpulle op 14 mei 2014 18:19]

Smaad en laster zijn niet geldig op bewezen feiten. Een rechter zal nooit meegaan met een aanklacht van laster omdat de archieven zullen uitwijzen dat het gestelde inderdaad gebeurd is.

Maar het gaat helemaal niet om laster, het gaat erom dat de ene uitgever (met de krantarchieven) een bepaald feit gewoon mag publiceren, en de andere uitgever (Google) geen hyperlink naar dit feit mag publiceren.
Het blijft vreemd, omdat het Europese Hof niet zo lang geleden oordeelde dat hyperlinks naar werken met auteursrechtbescherming wél zijn toegestaan.

[Reactie gewijzigd door Free rider op 14 mei 2014 22:26]

Misschien moet je even opzoeken wat smaad en laster zijn, en wat het verschil ertussen is.

"Smaad is het zwartmaken van een ander door deze in het openbaar van feiten te beschuldigen waaraan hij of zij zich schuldig zou hebben gemaakt, zonder dat wordt gehandeld uit noodzakelijke verdediging of dat te goeder trouw kon worden aangenomen dat deze feiten waar zijn en dat het algemeen belang vereiste dat de feiten naar buiten werden gebracht. Het doel is het ruïneren van de reputatie van het slachtoffer." (Wikipedia).

Het is dus niet voldoende dat de feiten waar zijn; ook moet er een algemeen belang zijn dat die feiten naar buiten worden gebracht.
Inderdaad het wordt eindelijk eens tijd voor een grote (door de wetenschap onderbouwde) revisie van de oude meestal alleen op dubieus aangepaste politieke en economische motieven gestoelde wetgeving.
Dat zal dan wel een grote (internationale) klus worden, want er is intussen ECHT heel veel mis en scheefgegegroeid.
Ik ga nu een beetje off-topic waarschijnlijk, maar het betreft een heel grote bekende maar niet meer herkende universele internationale misvatting die al jaren wereldwijd leeft. Harddrugs blijven harddrugs, ongeacht of je ze anders noemt (Alcohol/Tabak genotmiddelen en voorgeschreven chemische medicijnen) !

Hoe kan het zijn dat een gevaarlijke verslavende harddrug zoals Alcohol/Tabak, internationaal gewoon is geworden, maar dat wetenschappelijk als zeer gevaarlijk geclassificeerd wordt, nog steeds gewoon mag. Sterker nog bijna alle regeringen propageren en bevorderen het gebruik als ongevaarlijk genotmiddel (gelogen dus!) dat (dagelijks) jaarlijks heel veel slachtoffers maakt ook in allerlei bijkomende sectoren.

Een gevaarlijke verdovende en verslavende harddrug Alcohol/Tabak (wetenschappelijk bewezen) mag dus wel, maar een helpvoll onschuldig natuurlijk plantje (softdrug Hennep, Cannabis) met wetenschappelijk bewezen nuttige effecten ook op medicinaal gebied, mag alleen al door ongefundeerde roddel en achterklap van lobbygroepen niet, het wordt zelfs als volksvijand nummer 1 dagelijks en blijvend van belastinggeld bestreden, alsof het een zwaar besmettelijke gevaarlijke ziekte is die uitgeroeid moet worden ?
En niemand NIEMAND ook in de politiek en het bestuur hoor je hier over?

Er zijn in Nederland 13x meer alcoholisten {Alcohol =harddrug?] dan andere chemische harddrug drugsverslaafden, en er vallen 15x meer doden door alcohol (nog zonder het verkeer) Naar schatting is ongeveer de helft van alle geregistreerde criminaliteit dus hard-druggerelateerd.

Echt hoog tijd om met behulp van inmiddels toegepaste database computertechniek de onware en rare zaken (corrupt?) eruit te filteren, en met meer openheid en meer transparantie ook de ingeslopen (lobby) omkoping te bestrijden, zodat de wetgeving eindelijk weer menselijk en realistischer wordt :)

http://weblogs.nrc.nl/exp...erug-schrijft-bolkestein/

Het opheffen van het verbod op drugs zal drugsbendes verdrijven, denken de auteurs. “De zwarte markt schrompelt ineen. De werkdruk van politie en justitie wordt tientallen procenten lichter.
De samenleving wordt substantieel veiliger.”
Zoals onze overheid recentelijk aantoonde absoluut geen idee te hebben wat ze aan het doen zijn als het op IT aankomt. De term "vendor lock-in" was al te complex.
Beetje gemengde gevoelens hier.

Het is jammer dat een bijverschijnsel van het internet is dat bepaalde aspecten van je leven ongevraagd gelogd en vrij beschikbaar worden gesteld voor iedereen.

Aan de andere kant is het maar de vraag of wij daar rekening mee moeten houden. Ik kan me voorstellen dat oude, of foutieve informatie over iemand schadelijk kan zijn voor zijn/haar belangen. Maar waarom is dat google's probleem? Moeten we dit probleem niet aan de andere kant aanpakken? Mensen mogen niet zomaar anoniem dingen op internet zetten. De bron moet altijd te achterhalen zijn zodat foutieve of ongewenste informatie over iemand direct aangepakt kan worden door de bron te benaderen? google kan dan artikelen die geen bron hebben gewoon wegfilteren. op deze manier kun je wat betrouwbaarheid herstellen in de dingen die je leest.

maar ja... een internet sofi-nummer... daar zit ik eigenlijk ook niet op te wachten.
Beetje gemengde gevoelens hier.

Het is jammer dat een bijverschijnsel van het internet is dat bepaalde aspecten van je leven ongevraagd gelogd en vrij beschikbaar worden gesteld voor iedereen.
Dat voel ik ook zo. In het nieuwsbericht hierboven gaat het over foto's die iemand van zichzelf online heeft gezet, maar wat als iemand anders jouw foto ongevraagd online zet? In het voorbeeld over het krantenartikel is dat geen ingezonden brief geweest van iemand zelf, maar een artikel waarin (wellicht) onwaarheden stonden die hem zijn leven achtervolgen.

Dus ik ben op zich voor het plan als dat inhoudt dat ongevraagde openbaring van jouw privacy gevoelige gegevens verwijderd moet worden, maar natuurlijk niet als het om (in een dronken bui) zelf gepubliceerde gegevens gaat waar je een dag later (nuchter ofzo :P) spijt van hebt.
Aan de andere kant is het maar de vraag of wij daar rekening mee moeten houden. Ik kan me voorstellen dat oude, of foutieve informatie over iemand schadelijk kan zijn voor zijn/haar belangen. Maar waarom is dat google's probleem? Moeten we dit probleem niet aan de andere kant aanpakken? Mensen mogen niet zomaar anoniem dingen op internet zetten. De bron moet altijd te achterhalen zijn zodat foutieve of ongewenste informatie over iemand direct aangepakt kan worden door de bron te benaderen? google kan dan artikelen die geen bron hebben gewoon wegfilteren. op deze manier kun je wat betrouwbaarheid herstellen in de dingen die je leest.

maar ja... een internet sofi-nummer... daar zit ik eigenlijk ook niet op te wachten.
Dat is inderdaad het probleem. Internet zorgt ervoor dat mensen zich anders gedragen dan ze IRL zouden doen. Niemand haalt het in zijn hoofd om overal foto's van vrienden op te hangen op straat met hun naam eronder (foto's taggen op FB). Of briefjes achterlaten waarop staat dat je van dan tot dan op vakantie bent in Spanje (FB updates posten). Of te pas en te onpas rondschreeuwen wat jij nou van een bepaald nieuwsfeit vindt (Twitter)...

En zo zit het ook met "eenmaal op internet, altijd op internet". Iedereen kan maar van alles en nog wat online zetten. Daarna ben je de controle er compleet over kwijt (getuige de diverse sextapes bijvoorbeeld je van menig Hollywood-ster online staan). De rechter kan vorderen wat hij wil, dat gaat nooit meer offline. En dat had je voor de tijd van internet echt niet.

Een groot deel van de verantwoordelijkheid blijft bij mensen zelf liggen, maar wat andere mensen met jouw gegevens doen is lastig in de hand te houden. En hoe bewijs je wie jouw gegevens ongevraagd geopenbaard heeft? En nogmaals: wat doe je er echt aan?
waarin een Spaanse man klaagde dat een krantenartikel uit 1998
Ook alle kranten opzoeken en vernietigen dan maar?
Fysieke kranten uit 1998 liggen bij mij niet bovenop de krantenstapel, krantenartikelen uit 1998 doen dat bij Google blijkbaar wel.
Ja dus? Dat het verouderd is betekend niet dat het vergeten moet worden!
Daar ben ik het dus niet geheel mee eens. Mensen veranderen in de loop der tijd, en zeker als het gaat om wanbetalen of crimineel gedrag van zou maar zeggen 10 jaar terug is het jammer als dat nadrukkelijk naar voren komt bij een zoekopdracht. Zelfs als je opzoekt wat een stafblad inhoudt kom je het volgende tegen:
De tijd dat het strafblad blijft bestaan is 5 jaar voor overtredingen en 30 of 20 jaar voor misdrijven.
In onze samenleving is het dus gebruikelijk dat het verleden van personen na verloop van tijd 'vergeten' wordt, onder andere om te motiveren voor positieve veranderingen (zoals geen crimineel gedrag meer vertonen). Op het internet mag dat wat mij betreft ook.
Het gaat niet om dat het verouderd is, het gaat erom dat in het krantenartikel gevoelige informatie zit wat negatieve consequenties kan hebben voor deze persoon.
Ja, als je jezelf googled en je hebt maar en tiental resultaten, wat verwacht je dan?
Mocht de informatie foutief zijn, dan moet de aanklager toch eerst daar zijn, met een rectificatie bijvoorbeeld.
Mocht het artikel privé gegevens bevatten die volgens diverse wetgeving niet gepubliceerd hadden mogen worden, dan zou een schadevergoeding door de uitgever op zijn plaats zijn.
En hoe willen ze dit realiseren? Een verzoek indienen om de "verboden resultaten" te verwijderen per zoekmachine? Je bent wel even bezig als je alle zoekmachines alle verzoeken wil laten afhandelen. Deze verzoeken zouden dan op een centrale plek verzameld moeten worden zodat alle zoekmachines kunnen opvragen of een geindexeerde pagina wel of niet verboden is.

Daarnaast is het in strijd met wat een zoekmachine probeert te bereiken: Het vinden van een pagina op het internet gebaseerd op een search query.

Ik snap niet dat Europese Hof niet inziet dat censuur op zoekmachine niet de juiste oplossing is. Als de hoster het artikel offline haalt (en Google zijn cache verwijdert) is de "root cause" toch verholpen?
En hoe willen ze dit realiseren? Een verzoek indienen om de "verboden resultaten" te verwijderen per zoekmachine? Je bent wel even bezig als je alle zoekmachines alle verzoeken wil laten afhandelen. Deze verzoeken zouden dan op een centrale plek verzameld moeten worden zodat alle zoekmachines kunnen opvragen of een geindexeerde pagina wel of niet verboden is.

Daarnaast is het in strijd met wat een zoekmachine probeert te bereiken: Het vinden van een pagina op het internet gebaseerd op een search query.

Ik snap niet dat Europese Hof niet inziet dat censuur op zoekmachine niet de juiste oplossing is. Als de hoster het artikel offline haalt (en Google zijn cache verwijdert) is de "root cause" toch verholpen?
je kan er op zn minst 1 positief iets uithalen.. genoeg ruimte om mensen aan te nemen die hersenloze werk te doen.. dus wat nou werkeloosheid xD

nee even zonder grappen.. je hebt wel degelijk gelijk t gaat allemaal wat ver.. maar de oplossing is inderdaad dermaate simpel, en het EU hof heeft weer een te grote uitspraak met teveel rompslomp gedaan *zoals gewoonlijk bij grootmachten*
dan heb je duidelijk bovenstaande reacties niet gelezen en maar direct op 'posten' geklikt

gelukkig denkt het EUhof wat verder na, er zijn namelijk tal van nuances, het ging namelijk niet om foto's zoals deze man zo populistisch probeerd te doen voorkomen, het ging om iemand die in de schulden zat, en dat jaren later nog steeds krantenkoppen vol bovenaan google ziet verschijnen, terwijl de berichten (als die er al zouden zijn, want dat is toch vaak minder interessant nieuws), over het volledig hebben afbetaald en wellicht zelfs al weer een nieuw huis hebben mogen kopen, op google niet te vinden zijn.

zaken die al lang niet meer relevant (en dus vergeten) zijn, komen met de meest simpele zoekopdrachten bovenaan bij google. en liefst het meest sensationele bericht eerst.
We zijn het waarschijnlijk grotendeels eens. Maar toch deze opmerking:

Zelfs hoe sensationeel of en hoe niet-sensationeel iets is hoort er moreel en of juridisch niet toe te doen of iets wel of niet moet kleven (voor de rest van een mensenleven) aan een individu.

M.a.w. zijn schulden zijn afbetaald en of de straf ervoor is uitgezit. De zaak is afgesloten. Het gezeik en gezaag is gedaan. Punt. Move f. on society.

Moreel gezien is eens de straf uitgezit is, de schuld vereffend. Ja echt. Hoe pijn dat ook doet bij mensen die uit zijn op wraak (wat meestal niet de meest slimme mensen onder ons zijn).

Met andere woorden hebben de roddelbladen géén gelijk en hebben de roddelmensen géén gelijk en horen we ze ook nooit gelijk te geven. Ik wil immers geen brandstapels op de markt in onze steden omdat roddelmensen iets vinden (stel u voor dat we in het echt rekening met dé roddelmensen moeten gaan houden).

Dus moet het roddelblad google er maar eens mee ophouden hierover te publiceren.

En voor de rest noem je het roddelblad hoe je wil. CNET, Tweakers, Google, Dag Allemaal, Slashdot en mijn God geenstijl.nl: die persoon zijn straf is uitgezeten en daarom is de zaak gedaan. Niet omdat het meer of minder sensationeel was maar wel omdat het recht dat zo zegt.

Echt, ja.
je het is flinke censuur idd . maar van de andere kant is het wel zo dat iemand een foto op facebook kan zetten maar dat dat nog niet betekend dat google die info moet/mag tonen . je zet je foto tenslotte niet op google maar op Facebook. en als de industrie mag vragen om dingen te verwijderen waarom zou de gewone man dat niet mogen dan ??
google haalt gewoon info overal vandaan en linkt het weer in hun zoekmachine, maar kijkt verder niet of ze toestemming hebben daarvoor of niet. en als je het zo bekijkt is google gewoon fout,..
nee google zit niet fout aangezien google alleen maar openbare data indexeert
google is hier fout om dat het een onjuist beeld crieert en iets onbelangrijks en verouderd als 'meest relevant' presenteerd.
Het geeft dus een onjuist vertekent en negatief beeld van iemand. hoogst waarschijnlijk ook zonder contekst wat wellicht op de bron pagina wel te vinden is.
nee, je zet die op een publiek deel van facebook (anders kan google die niet zien).
Daarom dat er geen toestemming nodig is.
Vergelijk het met een bord in je voortuin plaatsen.

Ik vind de hele kwestie lastig om te beoordelen.
Het is heel tricky dat ook aan de vraag moet voldaan worden als de bron naar waar verwezen wordt wel degelijk correct is.
En het is 1 ding om jouw dronken foto's te laten "vergeten", maar wat bv met een krantenartikel waarin (correct) de link wordt gelegd tussen jou en pakweg uitbuiting van illegalen.
Hoe wordt privacy-schennis nu eigenlijk gedefinieerd? Ik wil ook wel een beetje privacy op het internet, maar ik was dan altijd al redelijk lastig via Google te vinden. Maar als je nu eenmaal in een risicovolle positie zit of wat bekender bent kan je niet voorkomen dat er publicaties over je komen, en als je elk levensdetail op internet zet ben je bezig met je eigen privacy vernietigen, dan kan je niet verwachten dat anderen je eigen schade voor je gaan herstellen. Als je naakt op straat rond rent verwacht je toch ook niet dat iedereen de andere kant op kijkt? Als je niet gezien wil worden moet je ook niet doelbewust dingen doen waardoor je juist gezien wordt.

Een beetje bewaren van privacy mag, maar ik zie niet zo gauw waar de grens wordt getrokken.

[Reactie gewijzigd door Amanoo op 14 mei 2014 18:13]

Mischien mag je die grens zelf, deels, trekken? Deze uitspraak geeft je een recht, staat nergens dat je er ook gebruik van moet maken. Als jij tevreden bent met wat Google over jou weergeeft, prima, maar zoniet dan bestaat nu iig de mogelijkheid om er wat aan te doen.

Let wel, deze uitspraak gled voor prive personen, niet voor openbare personen.
Is dat dan een recht dat we nu krijgen? Er staat in het artikel dat Google het moet verwijderen, en niet de mogelijkheid moet bieden tot laten verwijderen.
De uitspraak creert jurisprudentie waaraan de rechters in de EU zich zullen houden dus ja, het creert een nieuw recht volgens mij.
Helemaal mee eens dat dit vreemd is.

Of te wel, de website onderuit laten halen. En daarbij, mits niet automatisch gebeurd een vraag tot herindexeren.

Maar laten verwijderen door een zoekmachine, in dit geval specifiek google gaat echt veel te ver in mijn ogen.

Zeker wanneer de meeste mogelijk ook nog zelf schuldig zijn aan het nemen en plaatsen van de foto.
iedereen heeft het 'recht' om vergeten te worden, maar door de manier waarop google indexeert, en cashed en vervolgens weer serveert, is dat nagenoeg onomgelijk geworden,

ik vind het dan ook heel lastig om hier een uitspraak over te doen, duidelijk is dat de huidige wetgeving tekort schiet, en dat google wel degelijk enige verantwoordelijkheid heeft om mensen in bepaalde gevallen, de mogelijkheid biedt, om vervelende of privacy schendende informatie uit zijn cash te laten schrappen

maar aan de andere kant, kun je idd niet van google verwachten dat zei, elke breinscheet van dronke idioten, steeds gaan verwijderen, je hebt zelf gewoon de plicht om jezelf niet te kakken te zetten of anders maar te leren leven met het resultaat.

EEN mogelijkheid zou kunnen zijn dat je een bepaald bedrag aan google moet betalen, zodat de klacht in behandeling kan worden genomen, waarna er 3 mogelijke uitkomsten zijn...

1: je klacht is terecht, en je krijgt je geld terug,
2: de informatie is idd wel naar, maar het is je eigen schuld, wel verwijdering geen geld terug.
3: je klacht is ongegrond en in het publiek belang krijg je de vinger en houden wij je geld als vergoeding voor de gemaakte kosten.

op die manier kun je DEELS, misbruik proberen te voorkomen, en in ieder geval, google vrijwaren van de administratieve kosten.
Lastig te controlleren.

Overigens vind ik de grootste fout in dergelijke uitspraken dat bv Microsoft met Bing alles nog gewoon mag blijven vinden en weergeven.

Hetzelfde geld voor bv OSx en Safari/ Windows en IE.

Rechtszaken die moeten niet specifiek tegen één bedrijf gevoerd worden, maar tegen een techniek. Nu snap ik dat de rechtspraak dat lastig zal vinden.

Maar het recht om vergeten te worden vind ik op zich wel mooi. Maar je wordt niet vergeten zolang het nog ergens staat. En dus zou het makkelijker moeten worden om dingen van internet te verwijderen. En dan vooral door de bron aan te passen en daardoor de zoek resultaten.

Ook afspraken/regels dat bedrijven informatie (ook profiel based) slechts x jaar (bv 5 jaar) mogen gebruiken zouden goed zijn. Ook zoeken tot 5 jaar geleden zou mogelijk goed zijn. Immers is het andere niet meer relevant.

De vraag is hoe bepaal je of iets oud is als google? Tenzij je daar iets voor afspreekt.
Natuurlijk is het beter om het aan te pakken bij de bron dan de "tussenpersoon".

Maar er zullen altijd wel sites blijven die praktisch niet aan te pakken zijn (TPB).

Anders is het wel zo dat de beheerders / eigenaars van sites niet meteen alles uit hun handen laten vallen en aan jouw verzoek werken of webmasters die de verantwoordelijkheid proberen door te schuiven naar hun bezoekers omdat de inbreuk van privacy in de comments staat, zoals bij GeenStijl, Dumpert, Powned.tv het geval is.

edit: woord vergeten |:(

[Reactie gewijzigd door RoestVrijStaal op 14 mei 2014 20:30]

Ik wou net zeggen. Dit lijkt enigszins op het torrent aanbieder/indexeerder verhaal. Wat maakt die indexeerder nou uit. Pak die aanbieder aan en niet de indexeerders.

Ik vind dat deze persoon naar de website moet gaan om het daar offline te laten halen. Ik kan er via bing of website van de krant toch nog bij?

Het zal wel de makkelijkste optie zijn geweest of complottheorie; om de weg te banen voor verdere internet censuur.
De uitspraak is imho juist heel logisch. omdat het probleem hiet niet de gegevens zijn die op site x staan maar de prominente aanbieding daarvan door Google. Google raapt deze datta bijelkaar en kiest ervoor dit bovenaan de lijst te zetten als "meest relevant voor deze persoon" wat hier invloed heeft op iemands prive leven.

Google is hier dus "de boosdoender" en niet de informatie (waardoor alle censuur freaks zich ook gerust kunnen stellen, er wordt niets verwijderd of gecensureerd daarnaast is dit ook NIET van toepassing voor publiekelijk belangrijke personen).

Het gaat hier puur om iemand de mogelijkheid te geven zijn prive gegevens wat te beheren. Als je nu nog dagelijks achtervolgd word door iets vervelends wat 10 jaar geleden is gebeurt (kan ook iets zijn dat je is overkomen en je niet eens schuld voor hebt) is dat heel ernstig.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True