Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 59 reacties
Submitter: imagica

Een onderzoeksteam van de universiteit van Swinburne in AustraliŽ werkt aan een methode om de opslagcapaciteit van optische media vele malen te vergroten. De ambitie is een petabyte aan gegevens op een schijfje op te slaan.

In het centrum voor micro-photonics van de Australische universiteit in Swinburne werkt een groep onderzoekers al drie jaar aan een manier om de capaciteit van optische dragers te verveelvoudigen. Hun aanpak is drieledig: naast het inzetten van meerdere lagen om de gegevens op te slaan, willen de AustraliŽrs licht van verschillende golflengtes en gepolariseerd licht gebruiken. Daarmee zouden schijfjes met een capaciteit van een petabyte, ruwweg twintigduizend blu-ray-schijfjes, mogelijk moeten zijn.

De meest voor de hand liggende methode die professor Min Gu en zijn team toepassen, is meerdere lagen gebruiken om de data op weg te schrijven. Deze methode wordt momenteel al op kleinere schaal bij dvd's toegepast: dubbellaagse schijfjes verdubbelen de capaciteit. De wetenschappers gaan echter vele malen verder en zijn er inmiddels al in geslaagd 52 lagen op elkaar te stapelen. Een van de onderzoekers, doctor James Chon, weet te melden dat twee- of driehonderd lagen haalbaar is. Naast de meerlaagsstructuur wil het onderzoeksteam ook nanodeeltjes inzetten om de opslagruimte verder te vergroten.

Dataopslag met polarisatieIn de eerste plaats willen de wetenschappers bolvormige nanodeeltjes van halfgeleidermateriaal in de schrijflaag met verschillende driedimensionale structuren gebruiken. Door de variaties in vorm zouden de deeltjes voor verschillende kleuren lichtgevoelig zijn, waardoor binnen ťťn laag meer informatie weggeschreven kan worden door licht van diverse golflengtes te gebruiken. Door metallische koolstof nanobuisjes in te zetten, kunnen de onderzoekers ook van polarisatie gebruik maken: de 60 nanometer grote cnt's zijn gevoelig voor de elektrische velden die door de gebruikte lichtstralen worden opgewekt. Net als magnetische deeltjes zullen de nanobuisjes zich richten naar het elektrisch veld, en derhalve in staat zijn data op te slaan.

Het project aan de universiteit loopt nog twee jaar door voor de ruwweg zes ton die ervoor gereserveerd was, op is. Voor het zover is, moeten nog een aantal problemen opgelost worden: zo is de schrijfsnelheid nog te laag voor commerciŽle toepassingen. Toch hebben de onderzoekers al een overeenkomst met Samsung getekend en hopen ze binnen tien jaar een product op de markt te brengen. Volgens professor Richard Evans van het project zou de opslagtechnologie in eerste instantie voor medische en militaire toepassingen gebruikt kunnen worden.

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (59)

Allemaal wel heel erg theoretisch...

Op de website zie je bijvoorbeeld dat ze 2-foton fluorescentie gebruiken voor hun hoge data dichtheden. Tja.. dan kun je inderdaad heel mooie doorsnedes maken. Alleen een beetje jammer dat de soort lasers die je daar voor nodig hebt dusdanig duur zijn, dan zelfs universiteiten en onderzoeksinstellingen ze maar heel weinig gebruiken.

Iedereen die met confocale miscroscopen werkt, scant meer lagen dan een Blu-Ray doet. Maar die Blue-Ray kost dan ook geen half miljoen euro... En daar zit 'm het verschil.

Ze doen nuttig en interressant onderzoek, maar het gaat nogal ver om dit op Tweakers te vermelden. Dit is nog heel erg toekomst muziek... en ik zie nergens grote doorbraken die dit interessant maken voor anderen dan de collega's in het vakgebied.
Samsung ziet die kennlijk wel, anders hadden ze geen contract getekend. Natuurlijk is de apparatuur die ze gebruiken momenteel nog niet haalbaar voor commerciŽle toepassingen. Dat wil niet zeggen dat dat over tien jaar nog steeds niet het geval is, toch?
Om nog maar te zwijgen over het feit dat ze nanodeeltjes willen gaan gebruiken, waarvan de eerste onderzoeken ook niet erg rooskleurig zijn m.b.t. milieuverontreiniging en schadelijkheid. De kans is zeer reeel dat nanodeeljtes verboden gaan worden.
Ik zie dit ook niet zo gauw verschijnen, het lijkt me allemaal meer werk voor een produkt voor de volgende generaties.
Als nu al een kras een probleem kan vormen voor de huidige media, hoe zou het hierbij gesteld zijn met de gevoeligheid? De hoeveelheid data die je dan mogelijk kwijt bent in een klap is ook aanzienlijk meer dan vroeger / tegenwoordig.
Krasgevoeligheid hoeft opzichzelf niet zo erg veel groter te worden dan die nu is... De kras zit niet op het focus punt (de data laag), maar er ver boven. (Het DVD oppervlak) . Daardoor heb je er betrekkelijk weinig last van, op dezelfde manier dat een haar op je foto lens weinig problemen levert. Als je focus punt nu 10 micrometer verschuift naar een andere laag, dat verandert weinig aan wat er op het oppervlak gebeurt. Dus wat nu nog acceptabel is, is dat bij meerdere lagen waarschijnlijk ook.


Maar dit betekent natuurlijk wel dat die 'overbodig' dikte van een DVD helemaal niet overbodig is. Behalve stevigheid, is die dikte noodzakelijk om te zorgen dat je weinig last hebt van oppervlakte beschadigingen en vervuilding. Sterker, de laserstraal gaat door het dikke gedeelte van de drager naar het oppervlak met de data, om de krassen zo ver mogelijk van de data laag af te zetten. Hoe dichter je oppervlak bij de data ligt, hoe gevoeliger je voor oppervlakte beschadigingen bent.

De stelling dat je 99.9% van je volume van een DVD ongebruikt laat is dus twijfelachtig. Hoewel er geen data in dat volume is, is het wel degelijk essentieel voor het goed functioneren van het medium. Hoewel je zeer zeker vele data lagen op een schijf je zetten, is het zeker niet zo , dat je de complete dikte van de drager daarvoor kunt gebruiken.
Het is natuurlijk wel zo dat je absoluuut meer data kwijt kan raken, maar dat zegt niet zoveel. Zo worden bestandsformaten ook steeds groter. Nu zit je met een beetje word-document al snel op een paar MB.

En daarbij, het gaat om 1 petabye. Er zijn heel veel onderzoeken/metingen die immens veel data opleveren. Moet je daar nu 20.000 Blu-rays voor gebruiken, dan zal het met deze techniek allemaal op 1 schijfje kunnen (bespaard veel tijd-->geld). En als je bang bent dat het verrot gaat, dan brand je er toch gewoon 3? Daarom wordt in dit artikel expliciet vermeldt dat het in eerste instantie gericht is op onderzoek/wetenschap.
Dan doe je er net zoals MD een hoesje om ;)
Mmmm gaat de goede kant op. Nu lachen we om floppy's, over een aantal jaren over Blueray.

Het gaat nog zeker 10 jaar duren. Voordat het betaalbaar is, zijn we ook weer 15 jaar verder. Dat is jammer.
Jammer?

Wat ga je dan doen met een petabyte schijfje?

Laten we eerlijk zijn, hoeveel mensen krijgen vandaag de dag een schijf van 250GB vol? Slechts een klein gedeelte van ALLE computergebruikers krijgt dit voor elkaar ťn diegene die dit kunnen krijgen dit vol door in 90% van de gevallen deze schijven vol te zetten met illegale video's, muziek en software. Nu ja het kan de fabrikanten weinig schelen waarvoor het gebruikt wordt zolang het maar verkoopt.

Mijn punt: de capaciteit zit nu echt wel goed met schijven van 1 terabyte maar hetgeen ik mis is hogere snelheden, deze blijven nu al jaren op dezelfde snelheid zitten... USB2.0 is al hetzelfde verhaal. Meer capaciteit is leuk maar wilt ook wel zeggen dat we langer en langer kunnen wachten eer je zo'n schijf volgekopieerd hebt.

Ondertussen is er nu EINDELIJK SSD gekomen maar hoelang gaat dat nog duren eer dat ten eerste betaalbaar wordt en ten tweede deftige snelheden biedt want de eerste generatie is nu ook niet zo fantastisch veel sneller t.o.v. klassieke shcijven.
Een beetje gamer met een beetje een (legale!) gamescollectie krijgt die 250GB makkelijk vol hoor. Vooral als je ook een beetje custom content download. UT2004 was standaard maar 6GB, maar die installatie ging toch al gauw richting de 15GB na maar een maandje spelen.

Alhoewel het natuurlijk vooral mensen met illegale videos en muziek zijn die echt grote harde schijven nodig hebben. En zulke fanatieke gamers zijn sowieso ook verre van een meerderheid en hebben doorgaans het nodige illegale erop staan. (even kijkend naar de gemiddelde lanparty-ganger die ik ben tegengekomen)

[Reactie gewijzigd door Droniac op 7 april 2008 18:02]

Alhoewel het natuurlijk vooral mensen met illegale videos en muziek zijn die echt grote harde schijven nodig hebben.
Alhoewel het natuurlijk vooral mensen met illegale videos en muziek zijn die echt grote harde schijven nodig hebben.

[Reactie gewijzigd door Barbapapa720 op 8 april 2008 13:29]

Dat zei men begin jaren 90 ook van 120 MB en zie wat er is gebeurd de afgelopen jaren alleen het installeren van OS kost al 10GB
ik kreeg laatst een memory stick van 1 GB cado.. was er niet echt blij mee..

Vroeger kocht ik 10 diskettes van 720 kb voor 15 gulden en boorde er zelf een gat bij om er 1,4 MB van te maken.

Op het moment dat er meer data op een medium past, zal er ook gebruik van gemaakt worden.

Maar de techniek is zeker interessant. Alleen moet je oppassen met datapunten, die in de 'schaduw' van andere datapunten staan. Je zal dus meerdere invalshoeken moeten hebben om de data te schrijven/lezen.

Het gebruik van gepolariseerd laserlicht om magnetische deeltjes te schakelen is overigens als eerste onderzocht/gepubliceerd door Alexej Kimel, verbonden aan de Radboud Universiteit. (zie neoweb)

Het voordeel van gepolariseerd laserlicht is niet alleen dat er meer data op een schijf kan, maar ook dat de lees/schrijf snelheid met een factor 10.000 verhoogd kan worden, omdat laserpulsen binnen 200 femtoseconden kunnen schakelen.

Op dit moment is de harddisk namelijk een bottleneck aan het worden. Met deze technieken kan dit wellicht veranderen.
Vroeger kocht ik 10 diskettes van 720 kb voor 15 gulden en boorde er zelf een gat bij om er 1,4 MB van te maken.
Goed hŤ, en dan je DD-tjes formatteren als HD en als het een goed merk was dan had je hopelijk geen fouten thuis als je net een nieuw spel op 22 diskettes ge-ARJ-d had van een vriend :)

Niks internet of DVD-RW's, gewoon ARJ-en, AUTOEXEC.BAT, CONFIG.SYS, MemMaker in DOS 6.2, QEMM386...
"SET BLASTER=A220 D5 I7", who needs Plug 'n' Play!

Those good ol' days...
"Laten we eerlijk zijn, hoeveel mensen krijgen vandaag de dag een schijf van 250GB vol?"

Dat zeiden ze 8 jaar terug ook van een DVD van 4.7GB... denk dus maar even vooruit vooraleer je uitspraken doet die de capaciteitsnood onderschatten...

Verder ben ik volledig akkoord: momenteel is snelheid een probleem aan eht worden: SSD kan daar echter een oplossing voor bieden moesten ze dat nu eens wat sneller ontwikkelen: fragmentatie is praktisch geen probleem meer door de lage latency, en de lees-en schrijfsnelheden kunnen wel degelijk veel hoger als ze nu zijn...

Dan vraag ik me af waarom er in hemelsnaam nog zo hard wordt geÔnvesteerd in projecten als deze: bewegende media zijn IMO dood: HDDs zullen nog als backup gebruikt worden, maar optische schijven zullen het toch echt niet langer trekken hoop ik: traag en kwetsbaar...
Het potentieel van flash en andere SSD-techs ligt ZOVEEL hoger...


@OnePointOh: Dat je de definitie van fragmentatie kent maakt je dus duidelijk geen specialist...
-fragmentatie gebeurt wel degelijk nog, zeker op flashmedia: bijna alle chips die je vindt in fototoestellen zullen geformatteerd zijn in FAT32. De kleinere chips zelfs nog in FAT16. Hierin is fragmentatie een ware plaag, maar door de lage accestimes is dit bijna geen probleem meer.
-Ook andere systemen hebben wel degelijk nog fragmentatie: kijk maar eens in een analyser naar je NTFS- of ext3-schijfje. Ik geef toe dat ext3 er een pak minder last van heeft, maar het is er wel degelijk nog steeds, vooral wanneer je medium vol begint te raken!
-windows heeft een ingebouwde defragtool. ja, er bestaat dus een defragger. (Nu kun je daartegenin brengen dat NTFS niet bepaald modern is met zijn bijna 15 jarige leeftijd, en daar kan ik dan weer enkel bij knikken :) )

[Reactie gewijzigd door kiang op 7 april 2008 21:29]

Fragmentatie? Over wat begin jij nu.

Elk modern filesysteem kent het conceptie fragmentatie zelfs niet meer, laat staan dat er een "defragmenteerder" voor bestaat. Dus dat punt is nullified.
Pfff... Op HPFS na, ben ik nog geen PC filesysteem tegengekomen dat niet fragmenteerd... En dat er geen defragmenteerder voor bestaat, wil nog niet zeggen dat het niet fragmenteerd.

Andersom, dat er defragmenteerders bestaan, wil ook niet zeggen dat het wel fragmenteerd. Voor HPFS waren er meerdere defraggers... maar het grootste aantal fragmenten wat ik ooit heb gezien was 3...
Inderdaad, ik was mis.

Blijkbaar ontstaat er nog altijd fragmentatie in moderne filesystems, maar zijn ze er voor geoptimaliseerd om dat zo min mogelijk te doen. Vandaar dat defragmentatie slechts een miniem voordeel in snelheid brengt, en ze soms daarom besloten hebben om geen defragmenteerder te ontwikkelen.
Noem er eens een paar waar het praktisch niet tot nooit meer voorkomt..
Ik heb meer dan een terrabyte aan ingescande dia's en video, en een backup daarvan :>
Veel mensen waar ik de pc van mag reparen, hebben vaak de foto's al weggegooid omdat de pc daar traag van werd. 8)7
De grootte van de standaard harde schijf blijft groeien, net als de wet van moore, en dus moet de (optische) media ook blijven groeien.
De snelheid waarmee een harde schijf zichzelf met data vult is onafhankelijk van de grootte van de harde schijf.
Met Word documenten zul je 250GB inderdaad niet vol krijgen. Maar er zijn meer methoden dan illegale video's en muziek...

Met digitale fotografie gaat het bijvoorbeeld ook heel hard.

Het afgelopen weekend heeft twee ochtenden fotograferen mij 6,5 GB aan foto's opgelevert. Tja... gaat hard wanneer je 12 tot 14MB per foto hebt. (Canon 40D in RAW) Ga ik dan wel een beetje in opruimen... maar wanneer je meerdere editing versies maakt, dan krijg je van die joekels grote PSD files, die al het opruimen weer teniet doen.
Laten we eerlijk zijn, hoeveel mensen krijgen vandaag de dag een schijf van 250GB vol?
Man, in welk jaar leef jij zeg? LOL


Volgens mij loop je al weer een paar jaartjes achter. 250 GB is niet zoveel meer joh.
250GB heb ik zo vol hoor.
Dacht je van audio- en videobewerking en de bijbehorende software, filters, plug-ins.
Cash bestanden, tijdelijke bestanden, virtueel geheugen.

En uiteraard dan nog aan meerdere projecten werken zonder dat de andere moeten worden verwijderd wegens capaciteit gebrek.

Dan hebben we nog dual-boot mogelijkheden, denk aan combinatie van windows, osx, linux, beos, syllable.

Mensen die veel gamen op hun pc ook dat tikt aan als je veel spellen wil draaien en hier en daar wat media bestanden wil openen.

Het feit is de OS-en worden groter, bestanden worden groter, capaciteit word groter.
Dit alles omdat het steeds ontwikkeld en complexer wordt.

Tijd staat nooit stil zo ook de ontwikkelingen niet.
Leuk.... maar over houdbaarheid op de lange termijn hoor ik weinig. Sommige van m'n eerste zelfgebrande CD's (diverse A-merken media) doen het al niet meer na een jaar of 8. Gewoon opgeslagen bij kamertemperatuur buiten bereik van zonlicht in de jewel-case.

En ik ben niet de enige, ik hoor het helaas veel vaker. Helaas ook van zelfgebrande DVD's.

Als je dan nog veel meer data hebt, ben je nog veel meer kwijt.

Volgens mij kan er beter eerst eens wat energie in betrouwbaarheid op de lange termijn gestoken worden.

Een echt goed bruikbaar opslagmedium wat echt houdbaarheid garandeert voor de lange termijn is er zover ik weet gewoon niet. Meerdere malen opslaan of om de zoveel tijd een nieuwe kopie branden is voorlopig de enige mogelijkheid.

[Reactie gewijzigd door klaafstra99 op 7 april 2008 15:48]

Voor lange termijn data-opslag gebruikt men net daarom nog steeds tape drives. LTO tapes gaan zo'n 30-40 jaar mee! Nadeel is natuurlijk het sequentiŽle lezen/schrijven ...
De houdbaarheid van data is altijd al het grote probleem geweest. Het maakt ook niet uit welk medium je gebruikt, langer dan een jaar of 8-10 zal je data zelden kunnen bewaren. Alles is nu eenmaal gevoelig aan slijtage, zelfs als het niet gebruikt wordt.

ontopic: een dataopslag van 1 petabytje lijkt me wel aardig en daarvoor wil ik gerust wat langer wachten eer mijn schijfje vol is, zal dan naar alle waarschijnlijkheid eerder gebruikt worden voor bakcup van mijn data (alhoewel we niet kunnen weten waar we staan ivm oplsagcapaciteiten van andere media binnen 10 jaar).

Maar zoals zo vaak horen we langs alle kanten interessante technologieŽn verschijnen waar er maar een paar effectief van doorbreken of economisch haalbaar zijn.
Een echt goed medium wat echt houdbaarheid belooft voor de lange termijn is er gewoon niet.
Mja, hieroglyphen doen het volgens mij toch vrij aardig... in steen gehakt... of op de muur geverfd... werkt allemaal prima... :)
volgens mij zijn er anders erg veel oude teksten niet meer leesbaar omdat de tekens weggesleten zijn ;-)
dit wordt echt offtopic, maar heel veel van die schriften zijn ook niet meer leesbaar omdat we simpelweg geen idee meer hebben wat de symbooltjes betekenen. De steen van Rosetta was een vonst die zijn gewicht in goud waard was, maar de oude talen van amerika bijvoorbeeld zijn nog niet te vertalen...
Hmmm, toch even op reageren, ik zelf heb in de grafische industrie gewerkt met het Krause systeem in de jaren 70, met dit systeem werden 4 kleuren Offsetplaten gemaakt wat inhoud dat 4 films exact op dezelfde plaats moesten komen op de vier drukplaten, daar maakte wij kleuren advertenties voor Elseviers Weekblad, Elegance en HP mee. Wij gebruikte daar een telexmachine voor met 6 kanalen en papieren rollen om de coordinaten van de films vast te liggen op de offsetplaten. Een jaar of 5 geleden heb ik nog eens zo'n papieren band uit gelezen op een oude Telex en die laten vertalen naar de teksten welke het z.g. programma gebruikte ten tijde van het maken van de ponsband, het bleek dat die nog perfect draaide en de uitdraai van de ponsband zo weer ingevoerd zou kunnen worden in een Krause kopieer machine. Dan te begrijpen dat die tape uit het begin van de automatische kopieermachines kwam en uit 1975 was :)

Oke, als je de tegenwoordige 500 Gb aan harde schijf moest omzetten had je een rol papier nodig van hier tot de maan en terug, maar waar het om gaat is dat de data nog perfect leesbaar was na 30 jaar en in principe de perfecte backup zou kunnen wezen qua houdbaarheid op de lange termijn. :)
Ten eerste hoef je niet zo wijsneus te zijn, iedereen maakt typefouten!
Ten tweede Hieroglyphen is een oudere vorm van hiŽrogliefen, wordt nog steeds gebruikt in Nederlandse teksten (google resultaten). Daarnaast kun je hiŽrogliefen ook schrijven als HiŽroglyfen (google resultaten)
Niks is zo gÍnant, dan om iemand uit te lachen en belachelijk te maken. En dan vervolgens er achter komen dat je het zelf ook niet helemaal goed hebt (dus dat doe ik dan ook niet :Y) ).

[Reactie gewijzigd door Bliksem B op 7 april 2008 17:49]

Ehhh, en de dataoverdracht?
Hoelang zou het duren al die lagen vol te schrijven?
Ongeveer 20.000 keer zo lang als een Blu-ray disc? :P
20000 keer 50 gigabytes = heel veel data die je op een schijfje kwijt zou kunnen...
en dan wil je ook nog dat schijfje binnen een uurtje vol hebben zeker. Het bekijken van al dat materiaal (er van uitgaande dat het blueray kwaliteit film is, dus 50 gigabytes voor een uurtje of 2 film), ben je dus 40000 uur film aan het kijken. En dat is best lang...
Het gaat hier maar om het doel van 1 petabyte. In de praktijk moet dat nog anders blijken :)
Blue ray heeft ook een theoretische opslaggrootte die veel hoger is dan de huidige schijfjes.. al die bende volgt een marktintroductie curve.. als we allemaal gewend zijn, komen er weer betere schijfjes, moet je weer een nieuwe brander aanschaffen etc.
De techniek is er al, maar ze willen het zo goed mogelijk uitbuiten.. Zo wordt innovatie vertraagd door commercie.
En waarom films?
Het artikel vermeld specifiek medische en militaire doeleinden als mogelijke gebruikers,
en die kunnen best wat meer data verwerken dan een of andere HD filmpje.
Bijvoorbeeld telescopen kunnen een hele hoop data in 1 keer produceren,
dus daarvoor kan zo'n schijfje wel handig zijn, handiger als die oude tapes op zn minste.
En tegen die tijd zijn er al nieuwe technologie-en.
Maar vergeet niet dat vooral voor bedrijven met veel data hier baat bij hebben.

Ik denk dat Philips, NASA, Overheden totaal geen moeite hebben om in 1 dag een PetaByte vol te krijgen.

Verder is het zeer handig als je heel je leven als je persoonlijke gegevens/data/backups op 1 schijfje kan hebben.
Las laatst dat YouTube elke seconde (!) 10 uur aan videomateriaal binnenkrijgt. Wat kost dat allemaal niet aan opslag...
Heb een jaar of 10 terug eens een docu gezien over dit soort techniek. Het ging erover hoe je een meerlagen cilindervormige opslagmedium (http://www.hema.nl/images/products/14810081_Big.jpg) d.m.v. 2 lasers kon beschrijven en uitlezen.
Volgens professor Richard Evans van het project zou de opslagtechnologie in eerste instantie voor medische en militaire toepassingen gebruikt kunnen worden.
In andere woorden; dit is niet te betalen voor de gewone sterveling. ;)
Op deze manier komen we steeds dichter bij de "datacrystals" uit startrek :)
Het project aan de universiteit loopt nog twee jaar door voor de ruwweg zes ton die ervoor gereserveerd was, op is.
Ik zie zo snel niet in welk jaar het project begonnen is. Maar voor zes ton kun je serieus onderzoek (inclusief apparatuur, materialen, maar ook salarissen, huisvesting etc) pak 'm beet 4 manjaar laten lopen.

Als het dus nog 2 jaar doorloopt, dan werken ze er met hooguit 2 personen aan. Nou, daar kom je niet ver mee. Voordat je een commercieel product hebt, ben je zeker honderden manjaren verder.
Als je op de website van de groep kijkt, dan zie je inderdaad dat er maar een paar mensen met dat onderwerp bezig zijn...

De prof zal wel uit eerste geldstroom zijn, en AIO's worden waarschijnlijk overal onderbetaald, dus dan kom je misschien aan een paar meer manjaren. }>
Ik heb hier bij lange na niet de data om 1 zo'n schijfje ook maar voor de helft te vullen. Dat zei ik een jaar of 10 geleden ook over een terrabyte, maar daar is nog niets aan veranderd.
In de loop van de jaren ben ik nogal eens van OS gewisseld en versies geupdate. Oude software werd dus langzamerhand overbodig en out of date. Wat doe je ermee? Oude drivers voor een Viper vga kaart? Of van een oude 3dfx kaart die ik allang niet meer heb. Die oude data gooi je inderdaad weg. Hou je het aantal data over dat je voor je huidige OS(en) gebruikt en dat is bij elkaar nog geen 500 gieg. Toch een leuk idee dat er straks meer op 1 schijfje weg te fikken is dan de huidige 4,7 of 8,5 gieg.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True