Het Amerikaanse congreslid James Sensenbrenner heeft een wetsvoorstel ingediend dat Digital Rights Management verplicht stelt in alle elektronische apparatuur die in staat is analoge videosignalen om te zetten in digitale. Onder andere digitale videorecorders en pc-tv-kaarten zouden hieronder vallen. Al eerder werd drm door de Federal Communications Commission voor digitale uitzendingen verplicht gesteld in de vorm van de zogenaamde 'broadcast flag', iets wat overigens later door de rechter onrechtmatig werd verklaard. De MPAA, de organisatie van Amerikaanse filmmaatschappijen, heeft zich hier echter niet bij neergelegd en probeert een wetsvoorstel aangenomen te krijgen dat het gebruik van de flag alsnog verplicht stelt.
Aangezien de digitale drm-informatie uit het signaal kan worden gefilterd door het om te zetten naar analoog en daarna weer naar digitaal, is de MPAA er zeer op gebrand dit zogenaamde 'analoge gat' aan banden te leggen. Het nieuwe wetsvoorstel, genaamd Digital Transition Content Security Act, voorziet hierin en wordt dan ook toegejuicht door de filmstudio's. Het voorstel gaat uit van twee methoden om digitale informatie onzichtbaar in een analoog videosignaal te stoppen: 'Video Encoded Invisible Light' en 'Content Generation Management System-Analog'. Deze signalen, die behouden blijven bij conversie tussen analoog en digitaal, kunnen aangeven wat de consument ermee mag doen. Dat kan variëren van 'helemaal niet mogen opnemen' tot 'geen beperkingen'.
Een jaar na inwerkingtreding van de wet zou er in de VS alleen nog maar apparatuur mogen worden gemaakt of verkocht die deze signalen herkent en de bijbehorende beperkingen oplegt. De voorgestelde straffen voor het verkopen van 'verboden' apparatuur zijn fors: een civiele boete van 200 tot 2500 dollar per apparaat. Commerciële handelaren zouden een boete van ten hoogste een half miljoen dollar en een gevangenisstraf van maximaal vijf jaar tegemoet kunnen zien. De handel in oude apparatuur, gemaakt voordat de beperkingen van de wet in werking traden, zou overigens wel toegestaan blijven.
Bibliotheken en onderwijsinstellingen zullen gedeeltelijk worden vrijgesteld van de beperkingen van de wet, waarschijnlijk om de verwachte tegenstand uit deze hoek wat te verminderen. Het opnemen van een programma wat niet gekopieerd mag worden met als doel het 'later' te bekijken zou nog wel mogen, maar met een stevige beperking: na 90 minuten moet de opname worden gewist of anderszins onbruikbaar worden gemaakt. Overigens is het nog lang niet zeker dat de wet er ook komt. Het Congres zal pas over een paar maanden, na de vakantie, aan de behandeling ervan beginnen en vanuit de elektronica-industrie en consumentenorganisaties wordt stevig verzet verwacht.