Belgische staatssecretaris: fabrikanten moeten genoeg reserveonderdelen hebben

De Belgische staatssecretaris voor Consumentenbescherming wil dat producenten voldoende reserveonderdelen in voorraad hebben of het mogelijk maken voor derden om onderdelen te fabriceren. Belgen moeten hierdoor defecte toestellen eenvoudiger kunnen laten herstellen.

Momenteel kan een Belgische consument via de garantiewet kosteloos herstel van een defect product eisen als het nog onder de wettelijke garantieperiode valt. Soms wordt een onderdeel echter niet meer geproduceerd of duurt een reparatie maanden. In zulke gevallen kan de verkoper volgens de huidige Belgische garantiewet herstel weigeren, vervanging voorstellen of prijsvermindering voor een ander toestel aanbieden. Om dit te voorkomen, pleit staatssecretaris voor Consumentenbescherming Eva De Bleeker ervoor dat fabrikanten voldoende onderdelen fabriceren of hun ontwerpen delen zodat derde partijen de onderdelen kunnen reproduceren.

Volgens De Bleeker is de huidige regeling funest voor het milieu. Er komen op deze manier volgens de staatssecretaris extra toestellen in omloop terwijl dat soms niet nodig is. De Bleeker vindt het dan ook cruciaal dat consumenten hun producten kunnen laten herstellen als dat nodig is en dat men bij de aankoop van een toestel te weten komt wat de verwachte levensduur is, evenals hoe repareerbaar een toestel is. “Op die manier kunnen consumenten een belangrijke rol spelen in de verduurzaming van onze economie”, klinkt het bij de staatssecretaris.

De Belgische staatssecretaris is niet de enige die het recht op reparatie wil aanscherpen. Eurocommissaris voor Justitie en Consumentenzaken Didier Reynders kondigde eerder dit jaar aan dat hij initiatieven verzamelt ter bevordering van het recht op reparatie. De Europese Commissie komt dit najaar met een voorstel voor de lidstaten.

Door Jay Stout

Redacteur

15-07-2022 • 15:29

127

Reacties (127)

127
127
63
7
0
37
Wijzig sortering
Hier kan ik mij compleet achter zetten. Een tijdje geleden waren de earpads van mijn B&W PX7 aan het falen (lijm aan het lossen) en het werd een heel gedoe om nieuwe pads vast te krijgen.
Uiteindelijk toch gelukt, maar er is behoorlijk wat tijd over gegaan (en importkosten...), een tweede zending nodig geweest en bijna 2 maanden, maar uiteindelijk toch nog vast kunnen krijgen.

Zulke onderdelen zouden gewoon standaard beschikbaar moeten zijn. Als ze de volgende dag, of een paar dagen later, een nieuw toestel kunnen leveren, moeten ze dat met reserveonderdelen ook kunnen.
Qua opslag is dat bijna niet te doen zonder ook de kosten te doen stijgen.
Veel bedrijven gebruiken fulfilment centers waar ze nu ruimte huren (per product of per m2 of per rek) waar dit nog eens voor een (erg) hoog aantal reserveonderdelen zou moeten betaald/opgeslagen worden ook.
Hoeveel reserveonderdelen zijn er bijvoorbeeld voor de Steam Deck bij ifixit? 21 beschikbare?
Dus ipv 1 artikel SKU/artikel op te slaan worden het er ineens 22.

Het is echt niet zo makkelijk als het lijkt logistiek gezien.
Ja het is "maar een bakje met schroefjes", maar het is een extra artikel, wat ook gesorteerd, gestockeerd, geteld en verzonden dient te worden.
Een van de redenen achter dit soort wetgeving is dat fabrikanten ook beter gaan nadenken over hergebruik van onderdelen in nieuwe producten. Als je een auto verkoopt hoef je niet bij elk model alle onderdelen te vernieuwen. Sommige onderdelen kunnen prima hergebruikt worden.

Een mooi voorbeeld hiervan vind ik zelf altijd de richtingaanwijzer van een auto uit de volkswagen familie.
Je ziet duidelijk dat ze bijna allemaal hetzelfde zijn, toch maken ze telkens net weer kleine aanpassingen in dat ontwerp. Vanuit een duurzaamheidsoogpunt is het onzin om niet gewoon 10 jaar lang in alle modellen dezelfde richtingaanwijzer te gebruiken.

Het is dus ook logistiek gezien wel makkelijk, als bedrijven bereid zijn om niet hun eigen winst maar duurzaamheid van producten voorop te zetten. Het probleem ligt daarbij niet eens zozeer bij de bedrijven, maar bij consumenten die bij de aanschaf van een nieuwe auto wel verwachten een compleet nieuwe auto te krijgen. Als opeens het nieuwe dashboard vrijwel gelijk is aan de oude auto dan krijgen ze daar niet zo'n fijn gevoel bij dan wanneer alles echt nieuw is.
Als we willen dat fabrikanten hierover gaan nadenken moeten we misschien eens beginnen met fabrikanten verantwoordelijk te maken voor de wettelijke garantie in plaats van de verkoper. Want zolang de fabrikant daar niets mee te maken heeft, is het voor hen niet interessant om er iets aan te verbeteren.
Je treft de spijker op zijn kop.
Dit is echt een enorm probleem voor verkopers en consumenten.
Een goede bekende van mij heeft een speciaalzaak in studio apparatuur (audio) en moet regelmatig nee tegen een klant zeggen voor een reparatie omdat de fabrikant simpelweg weigert enige vorm van service te verlenen.
Enige wat hij kan doen is een product met slechte support afraden maar dat wil de consument niet horen.
Maar het is aan een verkoper om relaties aan te gaan met fabrikanten en distributiecentra. Als je weet dat de serviceverlening slecht is, moet je als verkoper de keuze maken of je dat risico wilt nemen. Als je dan bij een garantieclaim geen reparatie kan laten uitvoeren, dan ben je als winkelier de sjaak, want de klant moet dan een nieuwe (of vergelijkbare) product krijgen.

Als genoeg winkeliers onderzoeken met wie ze het beste zaken kunnen doen, dan worden fabrikanten geforceerd om hun beleid te veranderen.

[Reactie gewijzigd door MrFax op 24 juli 2024 11:06]

Het merk niet meer voeren is ook een prima optie... Als je er niet achter staat moet je het niet voeren.
Garantie weigeren terwijl daar wel recht op is, is gewoon ondernemersrisico
Het is wettelijk de importeur die verantwoordelijk is. De verkoper draait er echter vaak voor op omdat het qua klantvriendelijkheid slecht over komt om niks te doen.

[Reactie gewijzigd door paulvd89 op 24 juli 2024 11:06]

Het nadeel van de verantwoordelijkheid bij de fabrikant te leggen is dat sommige mensen deze fabrikant niet makkelijk kunnen vinden. Ik zou primair een winkel verantwoordelijk stellen, en als deze failliet gaat dat dan de verantwoordelijkheid automatisch doorschuift naar de fabrikant.

Het is voor veel mensen wel belangrijk dat ze makkelijk hun garantieclaim kunnen indienen en dat is toch het makkelijkst in de winkel waar ze het product gekocht hebben.

voorbeeld: ik zou bij de Ikea niet graag naar de fabrikanten van de producten een garantieclaim willen indienen maar juist in de winkel. Als ze het een beetje slim hebben gedaan zijn dat namelijk wel gescheiden juridische entiteiten wat een garantieclaim bij de fabrikant veel lastiger kan zijn.
producten zijn geen lego-sets waar blokjes zomaar over te bouwen zijn. Je koopt geen bouwplan om dan enkel de defecte stukken nieuw aan te schaffen of te upgraden, da's gewoon een groene utopie.

(Ironisch genoeg zitten er in die sets ook telkens 'unieke' blokjes in |:( )
Vreemd genoeg was dat precies hoe het werkte 40 tot 60 jaar geleden. Je kocht een aparaat en daar kwam standaard een schema bij zodat iedereen het kon repareren. Van radio tot wasmachine tot computer.
Onderdelen vervangen was zeer normaal tot fabrikanten winst zagen in keer op keer hetzelfde opnieuw verkopen.

Fabrikanten uit het verleden als Geloso hadden het in hun bedrijfsopzet ingebakken dat als je een product van hen kocht, dat dit lange termijn mee moest gaan en oneindig te repareren.

Dus jou utopie is gewoon al geweest en verbannen uit naam van winst. Maar het kan prima weer terug.
alleen:
Production persisted till 1972, when the business closed. Several were the reasons for the end of activities: fierce foreign competition, managerial problems, union demands and massive indebtedness to banks
als je 50 jaar geleden al niet meer rendabel kon zijn, toen globalisatie en automatisering nog veel minder speelden, dan heb je als bedrijf geen andere keuze. Als je doelgroep verzadigd is, hetzij door je eigen product of dat van een concurrent, dan moet je innoveren of (verplicht) stoppen
Dat had weinig te maken met de service filosofie. En als iedereen verplicht word tot hetzelfde niveau valt jou argument helemaal weg. Italie had wel meer problemen in die tijd (en nog steeds) die dit bedrijf problemen gaven.

Als de rest afval produceert en jij niet dan verlies je de race. Als iedereen verplicht word kwaliteit en service te leveren dan hebben we weer een "level playingfield" en is er geen probleem.

Voor de duidelijkheid. Philips en alle anderen deden hetzelfde. Zelfs Amerikaanse bedrijven deden het. Philips bestaat nog steeds. Enige reden om Geloso te noemen is dat de eigenaar eigenlijk letterlijk een vroege voorstander was van right to repair voordat dit werkelijk een vraagteken werd.
"geen probleem" behalve dan de betaalbaarheid van alle producten, want zo lang het goedkoper is om robots of chineesjes tegen 300km/h je product te laten assembleren zal het nooit meer realiteit zijn. Iedereen is het nu zo gewend om alles te hebben dat ze geen keuze meer willen maken. De enige productcategorie die daar een uitzondering op vormt zijn transportmiddelen, mede omdat ze zo duur zijn en het nog wel opbrengt om ze te herstellen.
Dit is precies waar het om draait en niet alleen bij garantie op elektronica. Het besef begint langzaam in te dalen, dat ‘goedkoop bij aanschaf’ alsnog een prijs heeft, maar dan elders in de keten.

Iedereen wil het milieu ontzien, maar tegelijkertijd wil niemand meer gaan betalen voor zijn auto, vliegvakantie, gehaktbal, want dan moet je wat inleveren.
Dit is precies waar het om draait en niet alleen bij garantie op elektronica. Het besef begint langzaam in te dalen, dat ‘goedkoop bij aanschaf’ alsnog een prijs heeft, maar dan elders in de keten.
elders in de keten is in een globale economie de ver-weg-van-mijn-bed-show, als het niet merkbaar is, is het geen probleem, daarom dat de klimaatverandering nu pas begint door te dringen bij de mensen en politici, hoewel er al tientallen jaren alarmbellen afgaan bij de wetenschap (de eerste was dat ze veranderingen begonnen te merken zonder dat ze wisten waardoor ze veroorzaakt werden en het zijn beginnen te onderzoeken).
Iedereen wil het milieu ontzien, maar tegelijkertijd wil niemand meer gaan betalen voor zijn auto, vliegvakantie, gehaktbal, want dan moet je wat inleveren.
dat eerste komt pas op het einde voor de grote meerderheid. Als je de luxe hebt om duurdere product te kunnen kopen omdat ze groen zijn zonder dat je moet inboeten aan gemak/levenskwaliteit/..., dan pas begint dat van belang te worden. Auto's zijn daar een heel mooi voorbeeld van: als een elektrische auto ongeveer een gelijk bereik/prijs heeft als een ICE, dan wil het merendeel er gerust een kopen om het milieu te ontzien.
Mja maar onderschat planned obsolence niet.
Mijn schoonvader had een Sony soundbar die er na 4 jaar mee op hield. Dus de beste man was klaar om een nieuwe te kopen.

Dus voordat hij dat deed heb ik en even nagekeken en zag dat er allemaal goedkope "chong" Chinese elco's inzaten.

Deze vervangen door betere elco's en hij deed het weer als een nieuwe.

Als je die betreffende Chong elco's bekijkt zijn de rated voor 2000 uur, dus tis niet per ongeluk dat die soundbar ermee ophoudt.
dingen kunnen effectief gemaakt worden met een zeer lange levensduur in gedachten, maar dan draait de economie niet en zitten miljoenen mensen zonder werk. Een mooi voorbeeld is the centennial light, een lampje dat nagenoeg 120 jaar onafgebroken heeft gebrand.

Stel je voor dat je nooit een lamp moet vervangen, hoe veel winkel, fabrieken, chauffeurs en mijnarbeiders werkloos zouden zijn. Iets wat met de doorgedreven robotisering nu ironisch genoeg hetzelfde vraagstuk opwerpt. Wat gaan mensen nog moeten doen en hoe gaan ze geld verdienen om spullen te kopen?

Het zwarte gat waar veel gepensioneerden in vallen nadat ze gestopt zijn met werken is vaak een heel onaangename periode met veel psychische problemen. Nu al zitten ze tientallen jaren zonder werk en zonder werk zouden mensen ook helemaal niets meer zijn met hun opleiding. Plots moet je dan miljarden mensen een nieuw levensdoel geven en verliest de maatschappij heel haar structuur die duizenden jaren is opgebouwd
Als ze meteen een lamp hadden gemaakt die lang mee zou gaan zouden er niet onnodige banen gemaakt zijn en hoefde er niemand werkloos gemaakt te worden.

Er is bewust gekozen voor een niet duurzaam product omdat daar meer winst in zat.

Je opmerking over een zwart gat waar gepensioneerden in vallen is off topic en lijkt op een argument zoeken die losstaat van de duurzaamheid van producten.
Het is weg in sommige sectoren.
Wij zijn momenteel producten aan het herstellen van tientallen jaar oud en hebben onze producten van 50+ jaar gerecupereerd en herverkocht.
We zijn gegeneerd als we 20 jaar oude producten niet 1/1 kunnen herstellen, maar enkel met een alternatief onderdeel.
Het is weg in de consumentenmarkt. Ik gok zo dat als je over 20 jaar praat je niet over de consumenten markt spreekt.
Ben nu wel benieuwd wat voor type producten dat zijn.
Meubels voor een niche markt.
Het klassieke voorbeeld met naaimachines, "mijn oma had een singer, mijn moeder had een singer en nu heb ik ook een singer". Dat betekent 1 dure machine verkopen per 20/25 jaar. En dat geeft niet als de klant m dan 20 jaar continue gebruikt, maar je moet de meerprijs wel zien te verkopen.
Vreemd genoeg was dat precies hoe het werkte 40 tot 60 jaar geleden. Je kocht een apparaat en daar kwam standaard een schema bij zodat iedereen het kon repareren.
Er zijn wel een paar verschillen tussen 40 jaar geleden en nu:
- Spullen waren gewoonweg veel duurder vroeger. Haal prijzen van vroeger eens door een inflatie calculator en je schrikt van wat producten vroeger kostten. Repareerbaarheid was gewoon een must, omdat het gewoon te duur was om het te vervangen.
- Tegenwoordig is het juist omgedraaid: vaak is het repareren duurder dan een nieuw apparaat. Gewoonweg, omdat de uren die in het onderzoeken en repareren meer kosten dan de onderdelen en het in elkaar zetten door robots.
- Vergelijk apparaten van 40 jaar geleden met die van nu. Alles is veel kleiner geworden. Dat maakt modulair bouwen en repareren veel moeilijker dan vroeger.
- Voor een deel staat repareerbaarheid ook innovatie in de weg. Mijn vijf jaar oude TV heeft wel een 4k scherm, maar geen HDMI 2.1, geen 120 Hz, geen VRR, geen eARC, geen Dolby Vision, etc. etc. etc. Hoe langer een product (in dit geval een TV) meegaat, des te minder producten er in gebruik zijn die nieuwe features hebben en des te langer het duurt, voordat er in dit geval content komt die deze features kan gebruiken. En als het lang duurt voordat de content komt, zullen ook minder fabrikanten nieuwe features toevoegen, want dat kost geld en dan wordt dus het eindproduct duurder. Dan wordt het een beetje een kip-ei verhaal.
ehm ja dat zijn het wel. En als ze het niet meer zijn, dan moeten ze het weer worden dus :)
Dit soort wetgeving maakt het dus beter voor fabrikanten om het wel repareerbaar te maken en onderdelen uitwisselbaar te maken, goede zaak
tot op welk punt dan? Wij zijn tweakers die van aanpakken weten en ikzelf heb ook al de boiler van m'n senseo vervangen, maar dat zie ik m'n vriendin, broers of laat staan m'n ouders echt niet doen.
Op zich is het niet moeilijk, maar vele mensen hebben ondanks de goeie handleiding gewoon het technisch inzicht niet om het ding correct te openen, een paar slangetjes te lossen en vijsjes los te draaien + de omgedraaide weg om hem terug te assembleren.
Als je dat door een hersteller laat doen, dan moet je er al direct een half uurtje werk voor betalen en dan zit je aan de prijs van een nieuwe. Als het met simpele repareerbare dingen al niet gebeurt, wat verwacht je dan van complexer geïntegreerde en/of geminiaturiseerde dingen? Op je moederbord, telefoon of smartwatch beginnen solderen omdat er een transistor vervangen moet worden zie je enkel maar de echte die-hards doen en tenzij ze het voor hun beroep doen is het resultaat nog veel minder vaak succesvol.
De betere fabrikanten van autos of wasmachines fornuisen machnetrons etc etc die leveren gewoon reserve onderdelen. Mercedes garandeerd 20 jaar na productie
Miele mijn was machine is 8-9 jaar oud maar kon gewoon een nieuw rubber bestellen . kool borstels voor mijn stofzuiger. Iedem . onderdelen moeten gewoon beschilbaar blijven voor de levensduur van een product. Slijt onderdelen. Kun je als fabrikant niet voldoen. Verkoop je niets in de EU prima .. By by tesla en andere fabrikanten die moeilijk doen.
Heel veel dingen worden trouwens gewoon ingekocht bij grote firmas . veel deur mechanisme voorbmagnetrons zijn van sharp. Of elektrische onderdelen komen bij firma bosch in duitsland. Dingen kunnen misschien iets duurder worden maar als het te repareren is waarom niet?
Mobiele telefoons ik hekel me echt aan Android fabrikanten. 2 schroefjes en een iphone is open . vroeger kon de achterkant van je android gewoon open en kon je batterij wisselen of kwam je bij schroefjes zo dat hij open kon nu is alles dicht gelijmt... Dat is zo jammer
Het is misschien wel zo dat men de onderdelen elk jaar een beetje verandert zodat er geen imitatieproduct op de markt zal komen.
Want onderdelen zijn voor autofabrikanten echt wel een profit center.
Dan vinden ze maar een andere manier voor winst. Services wellicht?
"Services" zoals de stoelverwarming die een abonnement wordt in plaats van een schakelaartje, of de veel te dure updates van navigatiesystemen?
Ja en nee... Bij een smartphone bv. heb je toch het probleem dat de componenten snel op elkaar ontwikkelt worden en het heel lastig wordt om voor een langere tijd dezelfde processor, scherm etc te gebruiken. Dat is ook wat de klant niet wilt behalve het voorbeeld dat je bij Appel een ouder model als een nieuw "model" ziet verschijnen.
En toch zie je devkit leverancier als bijvoorbeeld olimex die lange termijn leverantie van een processor garanderen. Als er behoefte is kun je gewoon een nieuwe run laten maken van alles. Dit is iets wat je in de prijs van je product gewoon mee moet nemen.

En over je voorbeeld van schermen. Veel schermen krijgen op dit moment specificatie boven wat een normaal oog als onderscheidend vermogen heeft. Dat is gewoon nutteloos voor alles behalve marketing. En moeten we perse 5/5,4/5,5/5,7/6 etc etc inch schermpjes hebben? Laat ze maar gewoon 5/6/7 doen dan ben je al heel wat kwijt.
Het is echt niet zo makkelijk als het lijkt logistiek gezien.
Het is maar hoe je het bekijkt. In de huidige markt en met de huidige productiecycli niet nee. Maar vroegâh beloofde bv Philips dat ze altijd reserveonderdelen voor je TV hadden zolang die dingen in gebruik waren. Toen was het ook nog normaal om een reparateur te bellen als iets stuk was. Maar tegenwoordig is alles gebaseerd op weggooien als het stuk is. als fabrikanten geen onderdelen meer op voorraad moeten houden en als ze de spullen ook niet meer reparabel maken, krijg je dat.
En dan krijgen wij de schuld van de afvalberg. Het is niet iets waar wij om gevraagd hebben. Wij hebben goedkopere producten gekregen en dat vonden wij fijn. Moeten wij bij elke beweging van de markt gaan nadenken over hoe zij dat doen en wat de gevolgen zijn? Ik denk niet dat het grote publiek daartoe in staat is. Maar goed, nu gaan we weer de andere kant uit.
als fabrikanten geen onderdelen meer op voorraad moeten houden en als ze de spullen ook niet meer reparabel maken, krijg je dat.
Wat veel mensen niet weten, is dat fabrikanten nu vaak al verplicht reserveonderdelen moeten kunnen leveren. Bijvoorbeeld bij mijn 6 jaar oude LG airco die kapot ging. Printplaat buiten-unit was inderdaad gewoon te koop. Alleen… tegen een prijs waar je bijna een complete, nieuwe airco van kon kopen – mét garantie. Oftewel dan gaat niemand voor 80% van de nieuwprijs een reparatie doen.

Dit is een bewuste strategie van de importeur / fabrikant, want die verkopen liever een nieuwe airco.

[Reactie gewijzigd door laptopleon op 24 juli 2024 11:06]

Het is ook ergens wel logisch natuurlijk. De strategie van Philips was vroeger wel sympathiek, maar de keerzijde was dat mensen soms 20 jaar met één tv toestel deden. Hij kon toch weer voor een redelijk bedrag gerepareerd worden. Idem voor audio apparatuur. Versterkers en cassettedecks konden gewoon gemaakt worden. Maar dat betekent dat je misschien maar één apparaat per consument per 10 jaar verkoopt. Als je ervoor zorgt dat ze niet meer te repareren zijn, kun je er 2 of zelfs 3 per 10 jaar verkopen.

Een organisatie als Philips kan natuurlijk niet overleven op 1x een apparaat en dan 3 of 4x wat onderdelen van een paar euro. Overleven misschien wel, maar nieuwe producten ontwikkelen en de fabriek draaiende houden. Het vereist een ander businessmodel.
Dat kan prima, want de stuksprijs van een tv zakt op een bepaald niveau niet meer. Dus een fabrikant heeft die schaalgrootte waarschijnlijk niet eens nodig om rendabel te blijven.

Daarnaast is het niet erg dat de aanschafprijs wat hoger ligt, als de tv met reparaties uiteindelijk ook langer mee gaat.

Nu betaal je netto gemiddeld meer per jaar voor je tv én je betaalt indirect meer, want je moet meer afval verwerken, er gaat meer energie, transport en schaarse grondstof in zitten.

Je verkoopt alleen geen duurdere tv’s zolang er ook goedkopere, wegwerp-tv’s aangeboden worden. Dus dit gaat alleen lukken als de overheid minimumeisen stelt. Dat vinden we bij allerlei andere producten ook heel normaal dus dat zou prima kunnen via een wet die repareerbaarheid eist.

Auto’s bijvoorbeeld zijn ook duurder geworden de laatste jaren, vanwege hogere eisen qua veiligheid. Dat wil niet zeggen dat de maatschappelijke kosten ook gestegen zijn. Als er minder mensen door in de ziektewet belanden, kon het wel eens een hele goede investering zijn.

[Reactie gewijzigd door laptopleon op 24 juli 2024 11:06]

Je voorbeeld van televisie klopt niet helemaal,
wij als consument kiezen vaak voor nieuw omdat we een groter scherm willen, betere beeldkwaliteit, geluid, ed.
Wie laat zijn tv nog herstellen, vaak is herstellen duurder dan een nieuwe.
Er zijn genoeg mensen die 'm laten herstellen. Ga maar eens kijken bij een Repair Café. Je zult nog staan te kijken.
Heb mijn vorige TV 2 keer zelf hersteld... Ding heeft het bijna 15 jaar uitgehouden. Maar onderdelen moest ik uit Engeland laten komen via een of andere 2e hands zaak die ik toevallig via Ebay vond. Want inderdaad is zo'n ding al lang economisch afgeschreven en wordt er niets meer voor gemaakt.

Ik vind het overstappen van oud naar nieuw juist leuker als er een paar generaties tussen zit... Ben van HD nu over naar HDR10 4K en van 43 inch naar 77.... dat zie en waardeer je (ik in ieder geval) veel meer dan als je steeds die tussenstapjes maakt.

Maar ik snap ook dat het allemaal niet zo makkelijk is, die oude tv had 2 printplaten (1 voor stroom, 1 voor beeldbediening), was edge-lit en als je de kast open had, was er echt niets bijzonders aan.

Ik denk dat als ik de nieuwe open zou maken ik niet eens weet waar ik moet beginnen met troubleshooten.
Het publiek zou repareerbaarheid moeten eisen. Dat lijkt mij iets dat ze zouden moeten kunnen behappen.
Repareerbaarheid op welk nivo? Want zo te zien willen niet heel veel mensen de Fairphone hebben. En als de nieuwe iPhone 14 op die manier gemaakt zou moeten worden, wordt ie denk ik 2x zo dik. Op zich zijn de moderne telefoons wel te repareren, maar het kost wat moeite en ze worden ook niet echt gerepareerd, maar er worden onderdelen vervangen.
Ik hoor ook wel eens dat garantiegevallen in de categorie huishoudelijke electra (tv's enzo) de boel wordt omgeruild voor een nieuwe en de kapotte gaan naar een reparatiecentrum in Polen ofzo waar de mensen met een kookwekker de boel proberen te repareren. De kookwekker omdat het niet langer dan een bepaalde tijd mag duren, want dat is te duur. Die spullen komen dan al refurbished weer op de markt. Maar ook dat is vervangen en niet echt repareren. Je kunt natuurlijk ook geen schroefje aandraaien op een chip. Hooguit de chip verwijderen en een nieuwe erop zetten, maar dan kun je makkelijker en sneller de hele print vervangen. De oude gaat dan naar het recyclebedrijf.
Paar problemen. Chips kunnen makkelijk worden vervangen ook de hele grote. Is geen enkel probleem. Zelfs losse YT-ers kunnen het. Maar goed niet voor consumenten, daar heb je reparatie bedrijfjes dan voor.

Dat een telefoon mogelijk dan wat dikker word kan ik echt niet mee zitten. Zeker niet als dat betekend eenvoudig openmaken en batterij e.d. wisselen.

En ja, als de wet het eist voor iedere fabrikant dan is het niet meer te duur, dan is het kosten die iedereen heeft. Gewoon omdat er een paar dingen dan anders moeten, omdat je dan een beetje moet nadenken betekend niet dat je het dan maar niet moet doen,

Mensen zijn gewend geraakt aan wegwerpen, dat wil niet zeggen dat dit altijd zo moet blijven of goed is. Zeker als er nu wat economisch slechtere tijden aankomen dan moet alles even wat langer mee. Als dat niet meer kan dan hebben fabrikanten die betere kwaliteit en repareerbaarheid leveren een streepje voor.

Als men door een hoge energierekening geen nieuwe telefoon meer kan betalen dan word repareren van de oude ineens belangrijk.

Er mag best een balans zijn. Goede recycling is ook prima, maar alles maar weggooien is gewoon niet ok. Het hoeft niet dichtgelijmd te worden. Horloges waren ook waterdicht en er zat geen lijm in. Gewoon een beetje kwaliteit terug en dat mag een prijs hebben.
Het publiek wil helemaal geen repareerbaarheid. Iedere paar jaar een nieuw toestel bij een nieuw interieur.
En nu het economisch links en rechts wat krapper word gaat dat ineens anders worden. De consument is kortzichtig in veel gevallen. Maar dat gaat vlug over als het pijn gaat doen al die "nieuwe"

Maar als jij graag farbikanten blijft sponseren en aanmoedigen in het naaien van hun klanten....

een horloge kon honderd jaar geleden met schroeven open en dicht en waterdicht zijn. Er is geen enkele reden dat daar nu ineens lijm voor nodig is. Een batterij is wel het minste wat je in een handomdraai zou moeten kunnen vervangen zonder enige hulp.
Ik eis al decennia repareerbaarheid, maar ze luisteren meestal gewoon niet.
Vroeger kwam een technicus langs en die had met een eenvoudige multimeter op een half uurtje het probleem gevonden. Vandaag heb je een hele labo uitrusting nodig en ben je een dag bezig om soms nog maar de fout te vinden.

En neen, dat kan je niet puur steken op slecht ontwerp, want als je de gemiddelde consument laat kiezen tussen iets dat er mooi uitziet en iets dat eenvoudig hersteld kan worden dan zal die meestal dat eerste kiezen. Al helemaal als de prijs daarvan ook nog eens lager is.
Op zich valt dat ook wel weer mee. Je kunt inderdaad niet zomaar even met een multimeter de boel doormeten en een conclusie trekken, maar dat heeft ook te maken met hoe klein alles is. Dus aan huis is inderdaad niet echt makkelijk te doen, maar er zijn wel reparateurs. Je hebt bv initiatieven als het Repair Café, waar een vriend van mij ook af en toe ging helpen. Genoeg mensen die geen geld hebben om elke keer een nieuwe tv te kopen.
En smartphones worden ook gewoon gerepareerd. Kan allemaal, maar ze maken het niet makkelijk.
Apparaten hebben juist heel veel zelfdiagnose ingebouwd. Het kan juist eenvoudiger zijn dan ooit.
Dan gaan ze maar eens nadenken over hergebruik van onderdelen en kunnen ze kunnen ook de tekeningen publiceren dan kunnen we ze zelf maken of andere derde partijen.
Zou inderdaad tijd worden dat service-manuals, schema's voor electronische apparatuur en ook werkplaatshandboeken voor bv. moderne auto's verplicht beschikbaar zouden worden gesteld. Voorheen kon je van elke auto een Haynes of Olieslager werkplaatshandboek kopen, maar tegenwoordig zit je vast aan een digitaal systeem waarvan het nog maar de vraag is of je als consument, wel of niet betaald, überhaupt nog toegang kunt krijgen.
Werk zelf als restaurateur van vintage audioapparatuur en dan vooral bandrecorders en doorzoek meestal alle krochten van het internet om aan de benodigde informatie te komen.
Zelfs voor apparatuur die al meer dan 40 jaar niet meer geproduceerd is geven producenten bijna geen informatie terwijl ze eigenlijk trots zouden moeten zijn dat hun high-end apparaten prima weer in ere hersteld kunnen worden.

[Reactie gewijzigd door PJzzz op 24 juli 2024 11:06]

Geef ik jou gelijk in, maar dat reken je dan door in de kosten van die reserveonderdelen. Goedkoop zijn die algemeen gezien niet.
Gezien het ook meestal niet over grote volumes gaat, kan je zoiets perfect ook doen via een regionaal kantoor of via een verdeler in plek van via een fullfillmentcenter.
Maar is dat omdat ze duur zijn? Of omdat ze repareren op die manier ontmoedigen.

Als je ergens een miljoen van denkt te verkopen laat je gewoon voor 50.000 aan nieuwe onderdelen maken. Dat kost op die aantallen niets en bij kwaliteit bouw waarschijnlijk zat. Gewoon in 1 keer meenemen.
Kijk even onder dat nieuwsartikel van gisteren over het feit dat je de earbuds van Fairphone nu ook afzonderlijk kunt kopen naar hoe mensen reageren op het feit dat zo 1 enkel oortje bijna de helft van de prijs is van een volledige set.

Individuele onderdelen zijn duur. Daar kom je niet buiten. De overheadkosten blijven bijna hetzelfde. Of het nu een wisselstuk is of een volledig product. Administratie, verpakking, stokagekosten, verzendkosten, ... het is op alle twee van toepassing.

En als het om reserveonderdelen gaat die jaren in een magazijn blijven liggen, dan heb je een enorme magazijnkost aan die dingen. Want die ruimte waarin ze liggen kost ook geld, het inventariseren ervan kost ook geld. Toch verwachten mensen dat je het hen bijna gratis gaat geven want je hebt het toch gewoon liggen en niemand anders heeft er wat aan.
1 oortje is bijna de helft van een set, klinkt eigenlijk heel redelijk. Je krijgt een half product. Als nou een enkele onderdeel van een enkel oortje dat had was de zaak heel anders. Daar komt ook bij dat fairphone een hele kleine speler is. De "economies of scale" spelen daar veel minder mee.

Ik geef je het punt over overhead. Maar persoonlijk is dat wat mij betreft de "cost of doing business". Het hoort er gewoon bij. En als je het goed doet, hoef je echt niet elke week alles te tellen of zo. Loods heb je toch wel. Dus die huur is ook een bestaande factor.

Ik verwacht gewoon redelijke kosten (buiten garantie) voor het gevraagde, dat is niet hetzelfde als gratis. De kosten van al die "overhead" kan gewoon uitgesmeerd worden over alle verkochte units. Opnieuw, dit kosten horen gewoon bij de fabricage kosten bijberekend te worden.

Ik heb ook een alternatief voor fabrikanten die het toch niet willen doen. Een verplichting om de modellen, schema's en wat ook maar nodig is om een ander het werk te laten doen. Desnoods op een 3d printer. Die informatie hebben ze toch en kan makkelijk (net als vroeger) worden gepubliceerd. Desnoods centraal bij de overheid. Kost je geen extra opslag en het je verliest niets op iets wat je toch niet wil leveren.
En later in the life cycle ga je apparaten in nemen die sleets zijn en haalt daar bepaalde onderdelen uit.
Op dat moment hoef je alleen breuk- en slijtdelen nieuw te hebben, zoals accu's en displays.
Ze kunnen hun producten zodanig maken dat ze een langere levensduur hebben.
Als ze dat niet willen of kunnen moeten zich met andere dingen bezig gaan houden.

Het is wel zo makkelijk als het lijkt, wat denk van auto dealers, als voorbeeld, wat hebben die aan voorraad liggen, of anders de importeur.
Vandaag besteld de dealer, morgen heeft de dealer het onderdeel.
Amaai, wisselstukken op voorraad houden, da is nie zo plezant voor de kosten, hè, wa denk dien bolle wa da kost? Moet den klant allemoal meebetoalen hè!
Mijaar, mej alle Sjinezen moar niet met den dezen

Voor de mensen die niet begrijpen waarom dit duur is, de prijs van het onderdeel zelf is maar een klein deel van de kosten, de kosten zitten vooral in het distributiecentrum waar het opgeslagen ligt, de administratie. Voor veel zaken komt daar nog de houdbaarheid ervan bij, voor Model Hatseflats van je Samsung telefoon wordt accu XYZ gemaakt, die is na een paar jaar op. Wanneer denk je dat de reserve onderdelen gemaakt zijn? Precies, in dezelfde productierun die ook voor de accu in je telefoon het geval was. Dat ding heeft dan al die tijd in een magazijn gelegen en is zeker niet te vergelijken met toen ie vers uit de fabriek was.

Ja maar Patrick, vroegah werd er veel meer gerepareerd!!
Ja, dat klopt, toen waren de meeste apparaten ook veel eenvoudiger, en gingen ze ook veel vaker kapot. Een LED lamp leeft nu eenmaal veel langer en een IC ook langer dan een paar transitoren of buizen.

Natuurlijk kan je onderdelen op voorraad houden, en apparaten reparabel maken, of tenminste zo dat je alle onderdelen kan vervangen, maar dat maakt de boel ook duurder, flink duurder.

Wat veel belangrijker is dat onderdelen, laten we zeggen een GPS module voor een tractor niet uitwisselbaar is met een andere tractor omdat de electronica ziet dat de serienummers niet matchen. Das leuk om diefstal te voorkomen, maar funest voor mensen die zelf zaken willen vervangen met tweedehands onderdelen.

[Reactie gewijzigd door Jan Onderwater op 24 juli 2024 11:06]

Dank u, dat was plezant.

Maar zonder gekheid, tegenwoordig gebruiken ze soms niet eens dezelfde onderdelen bij producten in de eerste serie, ze sourcen gewoon bij wie wat heeft en maken het. En het gebeurt vaak zat dat ze later ook gewoon andere onderdelen bij andere fabrikanten vandaan halen om wat voor reden dan ook.

Denk dan ook niet echt dat ze dit kunnen waarmaken.
Tja, aan de ene kant willen klagen dat er onderdelen op voorraad moeten zijn voor reparatie en dat apparaten reparabel moeten zijn, maar aan de andere kant zo goedkoop mogelijk kopen.
Maar aan de andere kant doen veel fabrikanten ook hun uiterste best om vervangende onderdelen dicht te timmeren. Bij iets wat risico heeft, zoals accus, okay, dat begrijp ik nog, maar voor andere zaken is het schandalig. En dit is waar voor van alles, van landbouwvoertuigen tot displays en vaatwassers.
Is dat Vlaams voor reserveonderdelen? En 'nefast' betekent 'funest'?

[Reactie gewijzigd door Koppensneller op 24 juli 2024 11:06]

Wisselstukken wordt hier inderdaad vaak gebruikt, maar ik hoor voornamelijk reserveonderdelen hier.

Hangt beetje af van streek tot streek.

[Reactie gewijzigd door Kevjoe op 24 juli 2024 11:06]

https://taaladvies.net/wi...ken-of-reserveonderdelen/
Vraag
Is wisselstukken in de betekenis van ‘reserveonderdelen’ correct?

Antwoord
Ja, wisselstukken is standaardtaal in België. Standaardtaal in het hele taalgebied is reserveonderdelen.
Het zou fijn zijn, als ze hier de Standaardtaal van het hele taalgebioed gebruiken :)
Verwijderd @wica15 juli 2022 15:54
Je kunt toch niet zomaar woorden aanpassen in een directe quote?
Als het een directe quote is dan zou het tussen quotes moeten staan.
Aangezien het niet tussen quotes staat, komt het heel raar over om Belgische woorden te gebruiken op een Nederlandse site.
Deze site is ondertussen wel in Belgische handen.
Precies :p Altijd al vreemd gevonden waarom er moeilijk gedaan wordt over deze zaken. Tweakers is toch de techsite van de BENElux? Althans hier in Belgie waren er een tijd geleden grote reclameborden voor Tweakers. Een beetje inclusiviteit mag wel :)
Ik ben prima met alles, zolang men maar niet "cancellen" gebruikt in een Nederlandse tekst is het goed :D. Hoop dat het dan ook even rap terug uit de Nederlands taal gaat als dat het erin is gekomen.
Je vertaalt de quotes die een andere taal geschreven zijn dan Engels of Nederlands toch ook.
Dit was ook wel handig geweest, want ik snapte niks van de titel.
Vanuit een andere taal vertalen klopt, je buitenlandse term "quote" vertaal je dan naar "citaat". Echter is het citaat hier weldegelijk in het Nederlands, een taal die op meer plaatsen gebruikt wordt dan de randstad en dan ga je soms zaken tegenkomen die je niet direct begrijpt. Met vertalen heeft het in elk geval weinig te maken :) .
Nee, dit is Vlaams. Dat is een subtiel verschil, maar desondanks wel een belangrijke. Niet enkel "de randstad" kent niet het woord 'wisselstukken' - het is simpelweg geen gebruikt woord in het grootste deel van Nederland.

Ik zeg grootste deel, want ik weet niet wat ze allemaal gebruiken in Limburg, het heet niet voor niks reserve-België 8)7
Nu maak je een substantiele fout, Brabant is reserve Belgie,
Limburg zijn reserve Duitsers (in ieder geval in Zuid-Holland) }>
Nee, Limburgers zijn slecht Duits sprekende reserve Belgen.
Ah - dat zou best ook kunnen!

Heel eerlijk, als Groninger zeggen wij altijd "Onder de rivieren begint Afrika".
Ik dacht dat die Groningers verstandige mensen waren.
Limburg reserve Duitsers? Nog nooit in Maastricht geweest zeker.
Je bedoelt, dat is al Duitsland :D
Vertalen is misschien wat overdreven :P maar standaardtaal in Nederland is het ook zeker niet.

https://taaladvies.net/wi...ken-of-reserveonderdelen/
Maar daarvoor is toch ook een standaard taal voor het gehele taalgebied, zodat iedereen het kan begrijpen?

Ik heb zelf puur dit artikel aangeklikt om ik me afvroeg wat hij nou bedoelde. Als ik berichten van andere Belgen lees zie ik ook dat het voornamelijk in bepaalde delen van het Vlaamse gebied gebruikt wordt.

Om nu Groningse termen te gaan gebruiken als er weer een datacentrum in Groningen bij komt zouden we ook allemaal raar vinden. Dat het in een citaat gebeurt kan ik me nog voorstellen, maar het woord wordt ook buiten citaten gebruikt.
Ik dacht dat het artikel over het spoor ging, reserveonderdelen voor wissels. Heb letterlijk nog nooit van een wisselstuk gehoord.
Doen we toch ook als het in een andere taal is?
Ik ben aardig wat vlaams gewent, maar heb mijn vrouw nog nooit over een wisselstukken gehoord. Ook niet wanneer ze boos is en plat antwerps gaat.
Verwijderd @wica15 juli 2022 16:09
Haha :P, zal waarschijnlijk meer gebruikt worden in West- en Oost-Vlaanderen.
Ik kom uit die regio, opgegroeid op een steenworp van de NL-grens en wij gebruiken wisselstukken wel degelijk.
Maar hoe vaak heb je je vrouw dan het woord "reserveonderdelen" horen gebruiken? Volgens mij is dat ook nog niet echt voorgekomen.
Ik vind het wel prettig dat er ook Vlaamse woorden gebruikt worden. Geeft wat charme bij de Belgische artikelen.
Inderdaad beroerd taalgebruik hier. Er loopt een Brabander rond die zijn eigen dialect hier gebruikt.
Zijn nochtans gewone en correcte woorden in de Nederlandse taal hoor, geen dialect.
Ik kan nefast en wisselstuk nochtans niet terugvinden in de Van Dale.
Dat kan, dat moeten ze daar zelf weten. Het is nou niet dat ze daar een monopolie op iets levendigs als taal hebben. Het groene boekje kent ze daarentegen wel :) .

https://woordenlijst.org/#/?q=wisselstuk

https://woordenlijst.org/#/?q=nefast
Die woordenlijst bevat ook belgische woorden. En ze geven niet eens definities. In de Nederlandse taal heeft het geen officiële betekenis.

Maar dat maakt weinig uit. Ik begreep het artikel hoe dan ook wel.
Het is een beetje een definitiekwestie, maar, komt ie:
woordenlijst.org is ook wel bekend als het groene boekje, een uitgave van de Taalunie. De Taalunie stelt onder andere de officiële spelling vast (niet de betekenis en geen officiële uitputtende lijsf!) van zo'n 100.000 Nederlandse woorden in het Nederland, Vlaanderen en Suriname. Het is dus zeker wel een Nederlands woord. Maar het betekent niet dat dit woord algemeen gebruikt wordt in alle plekken waar ze Nederlands spreken, inclusief Vlaanderen en Suriname - of überhaupt algemeen gebruikt wordt.

Dus ja het is Nederlands, en Nederlandse standaardtaal, maar wel voornamelijk in gebruik in België.

En woordenboeken bevatten geen uitputtende lijst van woorden in het Nederlands, en verschillende woordenboeken bevatten andere selecties aan woorden. Er bestaat niet zoiets als 'officiële betekenis' van woorden in het Nederlands, wel in gebruik zijnde betekenissen.

Maar, ik vind het wel leuk toch dat dit soort woorden gebruikt worden. Nefast kende ik, wisselstuk eerst niet en nu wel.
Ik anders wel, misschien mis je een paar pagina's in je woordenboek?
Je moet wel vandale Nederland-Frans gebruiken (schijnbaar)
https://www.vandale.nl/gr...g/wisselstuk#.YtF2r8FBxjN
Betekenis 'wisselstuk'

Je hebt gezocht op het woord: wisselstuk.
wisselstuk (België)1pièce v de rechange
Alleen is Van Dale nu niet de referentie. Het is 1 van de grootste woordenboeken der Nederlandse taal, maar is daarom niet de definitie van die taal.
cc @RAAF12

Ik moet hier wel om grinniken. Tweakers hangt sinds jaar en dag van de Engelse termen aan elkaar. Beroerde vertalingen, letterlijke vertalingen naar het Nederlands die niet bestaan en nergens gebruikt worden. Soms tenenkrommende anglicismen terwijl er prima Nederlandse begrippen voorhanden zijn. Daar hoor je vrijwel nooit iemand over, maar ‘wisselstukken’ waarvan elke Nederlander kan bedenken wat het betekent, nee, dat is raar want het is Vlaams.
Compleet met je eens. Nederenglish, vreselijk gewoon. Zoals het "cancellen" opname in de Nederlands taal, ik snap dat taal vaak veranderd, maar met deze kan ik niet leven :D
Als je in het Nederlands rekenaar zegt, krijg je reacties hoe dom dat is.

Nederlanders beseffen niet dat een woord als ‘computer’ voor een Engelsman of Amerikaan ook gewoon ‘rekenaar’ betekenen.

In het Zuid-Afrikaans verdommen ze het gewoon om computer te zeggen :+ . Als je een paar keer rekenaar hebt horen gebruiken, klinkt het ineens heel normaal.. Soms denk ik; dat zouden wij ook gewoon moeten doen. Updaten is gewoon bijwerken. Een backup is een kopie.
Das waar, al moet ik zeggen dat ik best wel vaak "bijwerken" gebruik. De term backup gebruik ik dan weer wel, maar vertaal het dan bji jan modaal dat het eigenlijk gewoon een kopie is, niks speciaals aan.

Misschien moeten we toch een rekenaar gebruiken, als ze "cancellen" erin kunnen zetten, zal "rekenaar" ook nog wel kunnen :P

Heb er overigens niks op tegen om wat Engels & Nederlands door mekaar te gebruiken, maar soms klinkt het als "managers-taal" = Ik heb geen flauw benul wat je net allemaal hebt uitgekraamd.

[Reactie gewijzigd door Firestorm666 op 24 juli 2024 11:06]

ik heb nog nooit een Brabander 'wisselstuk' horen gebruiken. Gok dat deze rechtstreeks uit de Vlaamse bron is overgenomen.
Wat een anti-Brabantse stemmingmakerij hier alweer. Het wordt hoog tijd dat onze reserve-Belgen op de bezette zuidelijke Maasoever hun intifada tegen dat sjuu doraansj-gajes benoordens opvoeren.

[Reactie gewijzigd door EmbarrassedBit op 24 juli 2024 11:06]

Klopt beide inderdaad. Vlaams (of beter genoemd Belgisch-Nederlands) is prima te volgen als je wat logisch denkt :) .
Dat zijn gewoon synoniemen van elkander.
mekaar* :+
Ja, ge moet dit artikel lezen met een Vlaams accent in gedachten.
Het valt me al niet meer op na tien jaar in Vlaanderen wonen, maar dat klopt. De wisselstukken worden gebracht door een camion over de autostrada en uiteindelijk door een technieker geplaatst in je defecte frigo of microgolf ;)
Blijft schoon :)

https://www.standaard.be/cnt/dmf20121108_017

Intussen al wat ouder maar nog steeds van toepassing.
autostrade, we lenen nog altijd uit het Frans, niet het Italiaans. Daarnaast zal je nen technieker naar uwen frigo laten kijken. As we dan toch bezig zijn.
Nefast heeft inderdaad vele synoniemen met een negatieve connotatie
https://www.encyclo.nl/begrip/nefast
En funest lijkt me dan weer een typisch woord wat bij onze noorderburen wordt gebruikt. Hier in Vlaanderen wordt dat nooit gebruikt (en zal dan hier opgezocht moeten worden).
Kan mij prima vinden in wat de Belgische minister wil, maar dit lijkt me nu typisch een Europese aangelegenheid - en daar zijn ze volgens mij ook allang druk mee.
Ja maar hier is het voordeel dat de Eurocommisaris voor consumentenbescherming een Belg is.

Of dat iets ermee te maken heeft weet ik niet.

[Reactie gewijzigd door timoootjex op 24 juli 2024 11:06]

Goede ontwikkeling lijkt me. Het is natuurlijk een heel flauw excuus dat je geen reserveonderdelen meer op voorraad hebt omdat het niet meer gemaakt wordt, maar een ander mag het ook niet maken, want patent... Dus moeten we maar weer een nieuwe halen.

Altijd leuk als mensen roepen "concurrentie is goed", maar geldt dat vaak alleen voor de directe verkoopprijs en innovatiesnelheid. Repareerbaarheid en het milieu sneuvelen vaak het eerste in de concurrentiestrijd, want dat is te duur. Dus dit is in mijn ogen een mooi initiatief.
Ik denk dat het niet zo interessant is om meer onderdelen te produceren als een product maar een beperkte levensduur heeft. Kan ook veel e-waste opleveren als dan ook de “wisselstukken” een beperkte levensduur hebben.

Waarom wordt die beperkte levensduur niet eens getackeld?
Als je een service hebt: meerdere aanbieders mogelijk maken;
Als je het om updates gaat: maak het servicebaar door een derde partij.

Ik denk dat als je het bovenstaande hebt getackeld, dat het dan pas interessant wordt om ook die “wisselstukken” beschikbaar te hebben.
Prima, want right 2 repair yourself moet gewoon uit de schaduw gehaald worden. Er wordt teveel op verdiend door de fabrikanten. Daarbij is er niks mis met het begrijpen van het stukje techniek wat men vaak in hun handen heeft.

Tevens hoop ik dat het vocabulaire van T.net wel gewoon ABN blijft. Nu ben ik toevallig een zeeuw en snap ik het allemaal wel, maar wisselstukken gebruiken in een artikel, wat voor Belgie en Nederland prima te vervangen is voor reserve onderdelen, begint een beetje raar te worden. Nogmaals, ik begrijp het, maar er zullen er velen zijn die het niet begrijpen.
Een van de redenen dat dingen niet repareerbaar zijn is het uitbesteden.
Een fabricant beheerst sinds lang al niet meer het gehele fabricageproces; ze vragen aan hun leveranciers op onderdelen met bepaalde eigenschappen en kopen die dan in.
Als de leverancier van dat onderdeel, om een of andere reden, dit exacte onderdeel niet meer kan leveren dan wordt automatisch het product als onrepareerbaar bestempeld.
Ik zit zelf in de fietsrepareerbusiness waar een voorbeeld is "het originele beeldscherm van de e-bike wordt niet meer gemaakt, de fiets is niet repareerbaar".
En dat terwijl er hoogstwaarschijnlijk nog iets andere modellen zijn die perfect kunnen werken op dat systeem.
Maar de fietsfabrikant neemt (meestal) niet de moeite om dat voor zijn klanten uit te gaan zoeken want ze verkopen liever een nieuwe fiets.
(Wij wel en we hebben daardoor veel blije klanten.)
Fietsfabrikanten lijken uit het oog te verliezen dat die klanten veelal, door de teleurstelling, voor een ander merk kiezen.
Aan de andere kant, aangezien er slechts een klein aantal moederbedrijven zijn die alle merken bezitten, verliezen ze uiteindelijk weinig klanten.
Ik neem aan dat dit een wijdverbreid fenomeen is.
Absoluut een prima initiatief wat hopelijk ook hier naar NL komt want dit draagt zeer zeker bij aan minder afval van nog goede apparaten. Maar er zou eigenlijk ook een regeling moeten komen voor apparaten die dan buiten de garantieperiode vallen. Genoeg apparaten die dan maar 2 jaar garantie krijgen vanuit de fabrikant/winkel terwijl deze veel langer kunnen mee gaan.

Laatst b.v. een defect aan onze wasdroger, elektronica werkte nog prima alleen de trommel wilde niet meer draaien. Een geluk dat ik zelf wel handig ben en uiteindelijk bleek dat de aandrijfsnaar geknapt was na wel dan ongeveer 4 jaar trouwe dienst. De aandrijfsnaar was gelukkig gemakkelijk te krijgen en was iets van 15 euro inclusief verzenden.

Nu in mijn situatie heb ik dit zelf kunnen repareren maar de halve wasdroger moest hiervoor wel uit elkaar gehaald worden. Bij mensen die dit zelf niet kunnen was het een behoorlijk dure reparatie geworden door het uurloon. Denk dat een gemiddeld reparateur er ook wel minimaal 1 a 1,5 mee bezig was geweest en dan het bedrag al snel op ka lopen. Dus tja, dat zou ook weer betekenen dat een nog relatief goed apparaat in het milieu terecht zou komen.

Na dus een nieuwe snaar erin gezet te hebben werkt de wasdroger weer als vanouds en kan weer enkele jaren er tegenaan. Maar er zou eigenlijk dan ook een regeling moeten komen dat ook na de garantie in elk geval de reparatieprijzen een stuk lager zijn.
Er wordt heel veel 'toestel' gezegd in het artikel. Bedoelt men telefoon? Of breder? Want ook fabrikanten van e-bikes hebben vaak issues met oudere e-bikes te ondersteunen.
Gelukkig! mn 2de tv is kapot gegaan na 2,5 jaar. Eerst een samsung Ks7000 en nu mn philips pus 7805. De philips is niet meer te repareren en ik krijg met korting een nieuwe aangeboden. Wat een verkwisting van grondstoffen.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.