Cookies op Tweakers

Tweakers is onderdeel van DPG Media en maakt gebruik van cookies, JavaScript en vergelijkbare technologie om je onder andere een optimale gebruikerservaring te bieden. Ook kan Tweakers hierdoor het gedrag van bezoekers vastleggen en analyseren. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Cookies accepteren' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt? Bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

China lanceert met succes laatste satelliet voor BeiDou-navigatiesysteem

China heeft dinsdagochtend de laatste satelliet voor het BDS-3-netwerk met succes gelanceerd. Het derdegeneratienetwerk van China's satellietnavigatiesysteem BeiDou is daarmee compleet. Volgens de Chinese overheid gebeurde dit een half jaar eerder dan gepland.

De 55e BDS-3-satelliet werd om 3:43 uur Nederlandse tijd aan boord van een Lange Mars-3B gelanceerd, zo schrijft de Chinese overheid. Deze geostationaire satelliet moet nu nog een serie tests ondergaan voordat hij officieel in gebruik wordt genomen. Daarna wordt het hele BeiDou-systeem getest om stabiel en betrouwbaar gebruik te kunnen garanderen. Als de test klaar is, zal BeiDou volledig operationeel zijn en te allen tijde, ongeacht het weer positionering met hoge precisie, navigatie en tijdmeting kunnen aanbieden, aldus de Chinese overheid.

Deze allerlaatste lancering moest aanvankelijk in mei plaatsvinden, maar werd door technische storingen uitgesteld tot 16 juni. Ook die lancering kon niet doorgaan door technische problemen. Welke technische problemen dat waren, blijft onduidelijk.

Op het Chinese sociale netwerk Weibo is inmiddels wel te zien hoe verschillende onderdelen van de Lange Mars 3B-raket op aarde zijn gevallen. China lanceert de raketten soms boven bevolkte gebieden. Daarbij zijn al vaker raketonderdelen met de giftige hydrazinebrandstof neergekomen.

Met BeiDou wil de Chinese overheid minder afhankelijk zijn van de Verenigde Staten en het Amerikaanse GPS. Het eerste BDS-netwerk was voornamelijk bedoeld voor militaire doeleinden, maar inmiddels wordt BeiDou ook ingezet voor commerciële toepassingen. Volgens de Chinese overheid wordt BeiDou nu in meer dan de helft van alle landen gebruikt.

Het BDS-3-netwerk bestaat volgens de Chinese Global Times uit 30 satellieten die in 3 verschillende banen om de aarde circuleren. 3 satellieten zitten in een geostationaire baan, 3 in een inclined geosynchrone aardbaan en 24 in een medium Earth orbit.

De satellieten kunnen overweg met een grotere bandbreedte dan de twee voorgaande generaties en hebben nauwkeurigere atoomklokken aan boord. Door deze twee verbeteringen kan het BDS-3-systeem beter communiceren en heeft het een verbeterde precisie.

China claimt sinds eind 2018 een wereldwijde dekking te hebben met BeiDou. Per 2035 wil de Chinese overheid een verbeterd navigatie- en tijdmetingssysteem hebben ontwikkeld.

Wat vind je van dit artikel?

Geef je mening in het Geachte Redactie-forum.

Door Hayte Hugo

Nieuwsredacteur

23-06-2020 • 11:11

66 Linkedin

Reacties (66)

Wijzig sortering
Daarbij zijn al vaker raketonderdelen met de giftige hydrazinebrandstof neergekomen.
Het is niet alleen de brandstof die vervelend is als er iets fout gaat. De Lange Mars 3B raket verstookt UDMH als brandstof, met N2O4 als oxidator. Zowel UDMH (unsymmetrical dimethylhydrazine) als N2O4 (Distikstoftetraoxide) wil je niet als regen meemaken.

[Reactie gewijzigd door JumpStart op 23 juni 2020 11:49]

Bij raketten tel je de oxidator meestal mee als "brandstof"...
Tenzij je over "monopropellants" spreekt, da's een geval apart, heb je toch echt een component dat zuurstof opneemt en een component dat zuurstof doneert (of, in geval van vloeibare zuurstof gewoon pure zuurstof IS). N2O4 verbrandt niet (want dat zou reageren mét zuurstof zijn), het valt uiteen in N2(g) en twee keer O2(g), en die laatste is waar UDMH (C2H8N2) zeer gretig mee reageert/verbrandt.

Je hebt ook altijd twee tanks, twee pompen, en twee sets leidingwerk nodig. Raketgeleerden noemen het zeker niet beide "brandstof".

Tip: Lees Ignition! An Informal History of Liquid Rocket Propellants van John D. Clark, als je een beetje scheikundig inzicht hebt en geïnteresseerd bent in raketmotoren.
Ik denk niet dat N2O4 uiteenvalt in N2 en O2. De reden daarvoor is dat de zuurstof atomen in N2O4 niet met elkaar verbonden zijn. N2O4 kan doormidden breken (N-N bond), en produceert dan 2 NO2 moleculen. Die kunnen elk weer een los zuurstofradicaal verliezen (enkel zuurstof atoom of ion), en zuurstofradicalen reageren veel aggressiever met alle brandstoffen.

Het kan ook zo zijn dan de 2 NO2 resulterende moleculen zelf al geïoniseerd zijn, dus één positief en één negatief ion. Die kunnen dan al direct reageren met de brandstof. UMDH heeft een dipool, dus die kan aan twee kanten reageren.

Juist vanwege die verschillende mogelijkheden zullen die reacties samen erg snel verlopen.

Overigens: Als je Ignition! leest, dan leer je ook dat zuurstof niet noodzakelijk is. Fluor-gebaseerde brandstoffen zijn ook een mogelijkheid. Maar om John D. Clark te citeren, in het geval van een fluor brand heb je het meeste aan een paar hardloopschoenen.
Ja, OK, ik was wat kort-door-de-bocht. Druk en temperatuur in de verbrandingskamer zullen niet netjes voor N2 en O2 zorgen, het eindproduct is N2, H2O, CO2, misschien nog wat NOx, CO, een verdwaalde NH3, wat roetdeeltjes en heul veul herrie en geweld.
't Is bepaald geen schone reactie met katalysator. Je kunt waarschijnlijk alles tegenkomen. HCN (blauwzuurgas)? Dat is wat je overhoudt als UMDH in tweeën breekt en van z'n waterstofatomen wordt gestript. H2CO (methanal)? Da's een half geoxideerde koolwaterstof. HNO3 (salpeterzuur)? Waarom niet.

Nee, als zo'n Lange Mars raket in een vuurbal neerstort, dan doe je er verstandig aan om uit de rook te blijven.
Ik heb dat boek geprobeerd, maar halverwege maar mee gestopt, vond het niet om door te komen. Misschien omdat audioboek niet het juiste medium is, misschien omdat de schrijfstijl + de hoeveelheid scheikunde gewoon geen goede combi voor mij was (met VWO scheikunde kennis).
De stof leent zich inderdaad niet zo voor luisteren. Je moet terug kunnen lezen, afkortingen kunnen opzoeken, formule-notatie zien, enz.
Tsja, als elk land apart die dingen de ruimte in schieten....wordt mss niet es tijd dat we de zooi die rond de aarde “hangt” es opruimen.
In een geostationaire baan is wel heel veel ruimte, hoor.

Dit is 35,786 km boven de equator. Denk je de diameter van de aarde in (12.742 km), tel daar dit getal bij op, en trek een cirkel van die diameter. Deze cirkel is dan gigantisch.

Zet daar streepjes van de breedte van de satelliet (over het algemeen 1-5 meter) voor het aantal satellieten. Als je het op schaal tekent op een A4tje, dan lukt dat niet omdat deze streepjes te dun moeten zijn.

In low earth orbit, ~2000 km boven de aarde, zitten wel een hoop meer satellieten, en is er een hoop minder ruimte (deze cirkel is enkel ~15.000 km in diameter, t.o.v. de ~ 50.000 km van GEO). Dat is iets meer zorgelijk.

Natuurlijk is het alsnog zo dat alle satellieten in GEO verplicht een plan moeten hebben wat ze doen als ze "over datum" zijn. De meeste gaan dan naar een nog hogere baan, een zogenoemde "graveyard orbit"
Het probleem is echter dat als er een satelliet botst tegen een andere er heel veel ruimtepuin kan ontstaan dat met hoge snelheid weer andere objecten kan raken. De kans op het raken van andere objecten neemt bij elke inslag exponentieel toe waardoor uiteindelijk zelfs een ondoordringbaar schild van ruimtepuin rond de aarde kan ontstaan. Kurzgesagt heeft er informatief filmpje van gemaakt:
"Het eind van de ruimte - Een gevangenis maken voor de mens"
https://www.youtube.com/watch?v=yS1ibDImAYU&vl=en-GB
Ja, maar dat is van toepassing op LEO.

In GEO is de afstand tussen 2 satellieten veel groter, zijn er veel minder satellieten, en is ook alles veel voorspelbaarder.

De leuke eigenschap van GEO is dat de satelliet constant op hetzelfde punt boven de aarde blijft hangen, of in het geval van een geosynchronous orbit steeds dezelfde baan afleggen. Om dit voor elkaar te krijgen zitten alle satellieten in GEO op exact dezelfde hoogte en snelheid in een ronde baan, er zijn dus geen satellieten die sneller dan de andere gaan. Omdat het zo'n verre baan is, zijn er geen satellieten die elliptisch toevallig ook door deze banen kruisen.

Dit heeft als voordeel dat alle satellieten zich extreem voorspelbaar gedragen, en er dus ook nooit avoidance maneuvers gedaan hoeven te worden. Satellieten in geostationaire of geosynchronous baan botsen dus niet, tenzij ze op precies dezelfde plek boven de aarde willen zitten (onder de meter nauwkeurig, omdat ze ver van de aarde af zitten).

In LEO, daarentegen, is het een wirwar van satellieten in andere banen met andere eigenschappen, en zijn botsingen een hoop waarschijnlijker.

Een aantal van de sattelieten zit ook in MEO, wat een tussenvorm is, maar waar ook relatief weinig satellieten zitten en de kans op botsingen kleiner is.

Kortom, bij satellieten in LEO is dit een punt, daar zitten veel satellieten binnen een relatief kleine baan. Bij MEO, een hoop minder. In GEO, geheel niet naar mijn mening, daar is de kans op botsingen zo astronomisch veel kleiner dan in LEO dat tegen de tijd dat dit een probleem zou worden, we al lang het genoemde probleem in LEO gehad zouden hebben en dus toch niet meer zouden kunnen lanceren ;)

Natuurlijk zijn er alsnog regels, en zullen deze satellieten vast ook uiteindelijk naar een graveyard orbit gaan of gede-orbit worden, om het schoon te houden. En dingen gaan veranderen als men bedenkt dat deze satellieten gebruikt gaan worden voor het geleiden van raketten en iemand besluit om ze daarom stuk te schieten.
Let wel op dat er duizenden kilometers tussen de pixels zitten. Het lijkt vol, maar feitelijk is er veel ruimte en de kans op een botsing is heel erg klein.
De meeste sats in GEO zitten ook vaak ook nog rond dezelfde hoogtegraad (inclination, geen idee wat het eigenlijk in het NL is) en niet kris kras door elkaar heen, wat vooral bij LEO het geval is. Waardoor je er gewoon omheen kan vliegen.

GEO-sats worden doorgaans niet gedeorbit, maar gaan een paar km hoger zitten in een graveyard orbit.
Maar met zo een botsing veranderd de snelheid van een hoop van die stukjes, waardoor het in een lagere of juist hogere baan komt. Veranderd de snelheid niet, dan blijft het op de plaats van de voormalige satelliet. Juist bij een geosynchronous orbit lijkt dit mij een minder groot probleem?

Bij een low earth orbit vervallen die stukjes met genoeg jaar weer de atmosfeer in waar ze opbranden. Gezien in zo een lage baan er nog gassen zien die de boel afremmen. Die youtube video zegt dat dat 'eeuwen' duurt, maar dat klopt niet, enkel voor de weer wat hogere banen, waar weer meer ruimte is, en waar we minder heen sturen.

Ruimte puin is zeker een probleem. Impacts zijn er nu af en toe al, en het ISS moet ook wel eens oppassen (en daarom is het al een probleem!) Maar dat 'worst case scenario', met een ondoordringbare debris field om onze planeet, uit dat filmpje gebeurd niet als wij doorgaan zoals wij nu doorgaan.

Edit: Met Nasa als bron dat eeuwen wat overdreven is in Low Earth Orbit: https://www.nasa.gov/news/debris_faq.html
How long will orbital debris remain in Earth orbit?

The higher the altitude, the longer the orbital debris will typically remain in Earth orbit. Debris left in orbits below 370 miles (600 km) normally fall back to Earth within several years. At altitudes of 500 miles (800 km), the time for orbital decay is often measured in decades. Above 620 miles (1,000 km), orbital debris normally will continue circling Earth for a century or more.
Het ISS zit dus op iets meer dan 400 kilometer boven de aarde, en moet regelmatig (maandelijks) gas bij geven om weer een aantal kilometer te klimmen: https://www.heavens-above.com/IssHeight.aspx

Hoe lager je zit, hoe harder je zakt :)

[Reactie gewijzigd door svenk91 op 23 juni 2020 13:04]

Dat gaat niet over de geostationaire baan. Daar vliegen alle satellieten met dezelfde snelheid in dezelfde richting: rond de evenaar in 24 uur. En sowieso kun je daar langs vliegen als je naar Mars wil, daar kun je gewoon ten noorden of ten zuiden langs.
Mee eens, maar wil je als Europa afhankelijk zijn van China daarmee? Dat denk ik niet, andersom geld dat ook natuurlijk.
Na de Brexit komt er misschien nog een netwerk bij. De Engelsen twijfelen nog of ze aangesloten bij Galileo blijven of dat ze een eigen GPS netwerk gaan opzetten. Tweakers
Als de Britten zoiets van de grond krijgen eet ik m'n hoed op. Ze zijn nu al bij Plan C (of is het Plan D?) om een alternatief voor Galileo op te zetten (Financial Times: UK scales back plans for £5bn rival to Galileo satellite system). Ik verwacht dat we ook van dit plan over anderhalf jaar te horen krijgen dat ze het niet voor elkaar krijgen.

Een aantal van de bedrijven die betrokken waren bij de Britse bijdrage aan Galileo hebben die afdeling of verkocht aan bedrijven in de EU (CGI) of het intern verhuisd (Airbus).

Daar bovenop verwacht ik een brain drain van het VK naar Toulouse om de 200.000 mensen die daar nu al in Aerospace werken nog verder te versterken. Het VK wordt langzaamaan minder interessant om nog te zitten als aerospace bedrijf of engineer en ik verwacht dat Toulouse daar het meest van gaat profiteren omdat die inmiddels een zichzelfversterkend cluster effect hebben. Als aerospace talent is dat een goede plek om te zitten waardoor aerospace bedrijven weer naar Toulouse komen, wat weer talent aantrekt enzovoorts.

Het zou mij niets verbazen als het European Centre for Medium-Range Weather Forecasts straks ook van Reading in het Verenigd Koninkrijk naar Toulouse verhuist. De wetenschaps/sateliet afdeling van de ECMWF gaat weg uit het VK en Toulouse is kanshebber.

[Reactie gewijzigd door Maurits van Baerle op 23 juni 2020 15:07]

Ongelooflijk, dat ze niet afhankelijk willen zijn van China of Amerika snap ik, maar wat is het probleem met Europa?
De Britten krijgen geen toegang tot de gevoelige onderdelen van het Galileo programma (terwijl ze er wel aan meebetaald hebben). Als voornaamste militaire macht van Europa hebben ze bepaalde capabiliteiten nodig.
De Britten denken erover na om het over een andere boeg te gooien en satellieten van het failliete OneWeb ervoor te gebruiken. Dit zou veel goedkoper zijn dan een systeem vergelijkbaar met GPS/GLONASS te ontwikkelen.
Zitten er dan atoomklokken in die satellieten?
Daar was ik benieuwd naar en blijkbaar zouden ze wel een Chip Scale Atomic Clock (CSAC) bevatten. Die zijn een stuk goedkoper maar ook wel 100 keer minder accuraat dan de traditionele atoomklokken aan boord van de GPS satellieten. Dat probleem is echter te overbruggen door ze bij elke orbit te synchroniseren met een grondstation.
Ongelooflijk, dat ze niet afhankelijk willen zijn van China of Amerika snap ik, maar wat is het probleem met Europa?
Zeg hallo tegen "paranoia"... helaas.
Daarom zeg ik altijd dat hele wereld zich samen moet verenigen en UNSC (United Nations Space Command) oprichten. Geen enkele land mag uitgesloten worden, dus Noord Korea moet hoe dan ook meedoen!
Too late: https://www.unoosa.org

En ja, de Democratische Volksrepubliek Korea (zoals ze zichzelf noemen) is, net als alle andere VN leden, ook lid van de United Nations Office for Outer Space Affairs
Too late: https://www.unoosa.org

En ja, de Democratische Volksrepubliek Korea (zoals ze zichzelf noemen) is, net als alle andere VN leden, ook lid van de United Nations Office for Outer Space Affairs
Is die organisatie krachtig genoeg? Anders werkt het niet genoeg, denk maar aan dat de amerikanen geen Chinezen op ISS willen. Daarom moet die organisatie de amerikanen dwingen dat ze de chinezen op ISS toelaten.
Volgens mij werkt die organisatie niet goed genoeg! Daarom wil ik UNSC, want dat maakt amerikaanse Space Force overbodig! Dat verbetert wereldvrede!
[...]
Is die organisatie krachtig genoeg? Anders werkt het niet genoeg, denk maar aan dat de amerikanen geen Chinezen op ISS willen. Daarom moet die organisatie de amerikanen dwingen dat ze de chinezen op ISS toelaten.
Eigenlijk zorgt dit orgaan voor o.a. de legale basis om dit af te dwingen of juist niet. Een van die wettelijk afdwingbare afspraken is dat elke natie soevereiniteit blijft behouden in hun eigen station. M.a.w. de US kan dit enkel afdwingen in hun deel van het ISS en dat is o.a. de reden waarom er naast een Russische ook een Amerikaanse docking module is. De ESA, die oorspronkelijk eigenaar was van de module, heeft een overeenkomst met de NASA om deze te gebruiken.

Overigens zijn er wel enkele uitzonderingen. De meest logische is dat een land geen toegang kan weigeren als iemand in nood is.

Maar minder logisch weigering niet van toepassing is op basissen op anderen hemellichamen. M.a.w stel dat de Chinezen naar een Amerikaanse maan basis zou vliegen en de Amerikanen zouden hen de toegang weigeren, dan kan China die toegang afdwingen bij een Amerikaanse rechtbank.
Even een nuance en een klein verschil. Ze willen een eigen plaatstbepalingsysteem. GPS = Amerikaans.
De Britten gaan zich met hangende pootjes bij Amerika aansluiten. Liever een slaaf dan een broeder van Europa.
Elon M. is er net 86.000 stuks aan het bijpompen.
+1Anoniem: 310408
@STFU23 juni 2020 11:33
Met een keurig systeem om ze na gebruik op te ruimen (en in een hele lage baan dus zelfs als ze geheel defect zijn verbranden ze na een paar jaar). Die zijn dus het probleem niet.
Sinds enkele jaren is er inderdaad een verplichting om een plan te hebben voor het levenseinde van een satteliet. Zij het laten opbranden in de atmosfeer, zij het wegschieten van de satteliet naar een enorm hoge baan waarbij het eerste de voorkeur heeft omdat het veel minder brandstof kost.

Maar het gaat niet altijd zoals gepland. Zo kunnen er defecten ontstaan waardoor dit niet kan gebeuren alsook heeft men zowat 50 jaar lang sattelieten in de ruimte geschoten zonder zo een plan, en die blijven nog enorm lang rond onze blauwe planeet draaien zonder actie.
Zoals @falconhunter zegt, de Starlink sattelieten zitten in een zodanig lage baan dat ze simpelweg naar beneden moeten vallen na een bepaalde tijd. Er is met regelmaat voortstuwing nodig om het terugvallen naar de aarde te voorkomen. Een veiliger mechanisme bestaat niet.
Sinds enkele jaren is er inderdaad een verplichting om een plan te hebben voor het levenseinde van een satelliet.
Zover ik weet is dat geen internationale verplichting, ondanks dat er wel akkoorden zijn tussen agentschappen onderling, maar in princiepen staat het je vrij om zelfs je vuilnis de lucht in te schieten.

Máár, de eindverantwoordelijkheid is wel geregeld since 1967 in "Magna Charta of Outer Space for all nations" of "United Nations Treaties and Principles on Outer Space"

Artikel VI
States Parties to the Treaty shall bear international responsibility for national activities in outer space, including the Moon and other celestial bodies, whether such activities are carried on by governmental agencies or by non-governmental entities, and for assuring that national activities are carried out in conformity with the provisions set forth in the present Treaty. The activities of non-governmental entities in outer space, including the Moon and other celestial bodies, shall require authorization and continuing supervision by the appropriate State Party to the Treaty. ...
Gezien de activiteiten van SpaceX onder de US vallen, dragen die de eindverantwoordelijkheid mocht er iets fout gaan met één van hun satellieten. Het is dus logisch dat ze hiertoe verplicht worden door de VS.
Voor ons westerlingen wel makkelijk praten. Onze satellieten vliegen hangen al in de lucht, dus lekker kritiek leveren op China, India e.d. als zij het zelfde doen.
Ik ben van mening dat elk land zich moet kunnen ontwikkelen op dit gebied als ze daar de kennis en capaciteit voor hebben. Concurrentie op dit gebied is gezond voor de ontwikkelingen hierin.
Eens dat het inmiddels wel een drukke boel word en dat er goed moet worden nagedacht over het opruimen of tegengaan van ruimtepuin.
Het is inderdaad jammer dat het zo moet maar daar zijn we nog niet klaar voor, alles delen...

Pakken wat je pakken kan is waar we nu nog in leven.
Kan iemand met meer kennis mij vertellen waarom zij in hemelsnaam van landinwaards lanceren? Waarom niet gewoon aan de kust zodat al die troep in zee valt? (niet dat ik dat goedkeur, maar ik zou verwachten dat de Chineze die troep liever in de oceaan dumpen dan op hun eigen land)
Van wat ik begrepen heb is dat een historisch dingetje en is de lanceer plaats in tijden van de koude oorlog landinwaards gebouwd. Daarnaast hangt de lanceerplaats ook af van de baan waarin de satelliet moet komen.
Ze lanceren niet land-inwaarts, de lanceerbasis bevindt zich midden in China. Ze lanceren gewoon richting het oosten, zoals alle anderen ook doen.
Eigenlijk is de vraag dus: waarom de lanceerbasis niet aan de kust geplaatst? Geen idee. Misschien omdat een lanceerbasis in het binnenland eenvoudiger is te beveiligen tegen ongewenste waarnemers?
Bovendien lijkt het erop dat de chinezen het risico dat onderdelen op huizen landen niet groot genoeg vinden om daar veel moeite voor te doen.
Ze hebben recentelijk een nieuwe lanceerbasis op Hainan gebouwd. Geloof dat er op het moment alleen de Long March 5B er vanaf vliegt.
Ik heb wat verhalen gehoord dat het met de koude oorlog te maken heeft, waarbij lanceringssites landinwaarts beter beschermd konden worden dan aan de kust.
Dat is inderdaad de vornaamste reden: de lanceerplatforms stammen nog uit de jaren 60, tijdens de koude oorlog, waarbij ze bang waren voor aanvallen van Taiwan en de VS. De basis die @Yakolev noemt in Hainan heeft ze veel geholpen. Er kunnen makkelijker grotere raketten vanuit gelanceerd worden.
Maar blijkbaar blijft de lanceerlocatie in Taiyuan (redelijk landinwaards) de voorkeur houden voor zon-synchrone lanceringen :) Wel met risico dat iemand een raketmotor door z'n dak krijgt.
Volgens mij hadden ze dat gedaan wegens spionage. Dus in een berg ofzo dacht ik dat ze alles bouwde en ontwikkelde. Ook heb je minder brandstof nodig als je op een berg lanceert. China heeft volgens mij wel een lanceer platform bovenop een berg. Denk een beetje een combinatie van hierboven.
Het kan zomaar zijn dat zij via daar ook militaire doelen willen raken. Het zit relatief dichtbij de zuiderburen en is min of meer 'beschermd' tegen een land en zee aanval. Het ziet er ook uit alsof er best wel wat gebergte is daar en dat is perfect om te verdedigen.
Wat betreft onderdelen van de Mars 3B raket die neerstorten in bevolkt gebied, zie @Tijs Hofmans Tweet: https://twitter.com/tijshofmans/status/1275322608494542848
Echt bevolkt ziet dat er niet uit?
Er wonen mensen en het is neergestort op een huis.... Oke geen miljoenen stad maar het feit dat er een huis staat is wel de minimale betekening van "bevolkt".
Het is wel fantastisch dat we nu GPS, Gallileo, Glonass en Beidou hebben die in sommige mobieltjes al gelijktijdig kunnen worden gebruikt om zeer nauwkeurige plaatsbepaling te doen.

Eindelijk je mobieltje gebruiken om bv. een nauwkeurige plattegrond te maken van je huis door simpelweg dat ding in alle hoeken tegen de muur te houden. 8-)
Maar als alle systemen een nauwkeurigheid hebben van een paar meter, hoe gaat die combinatie er dan voor zorgen dat het beter wordt?
Een paar meter is GPS, modernere systemen zoals Galileo zijn nauwkeuriger.

Maar goed, op een gegeven moment is het niet de nauwkeurigheid maar de beschikbaarheid die meer waarde toevoegt. Als je ontvangers voor twee of drie systemen ingebouwd hebt dan is er een grotere kans dat altijd wel een paar satellieten oppikt. Ik kan me ook voorstellen dat je iets sneller een fix krijgt.

[Reactie gewijzigd door Maurits van Baerle op 23 juni 2020 11:55]

GPS kan ook tot een paar centimeter, alleen de signalen daarvoor zijn versleuteld en alleen voor militair gebruik bedoeld.
Bron? Kan hier namelijk niets over vinden anders dan dat dit in 2000 opgeheven is

https://www.gps.gov/systems/gps/modernization/sa/

[Reactie gewijzigd door smiba op 23 juni 2020 11:57]

Mogelijk worden er zaken verward, als er een militair belang is kan het gps signal in bepaalde regio's ontoegankelijk zijn voor civiel gebruik. Hogere nauwkeurigheid in plaatsbepaling wordt behaald met extra grondstations of andere secundaire systemen, iets wat je veel ziet (opkomen) in de agrarische sector.
klopt,
Is echt een mooi systeem.
sommige percelen zijn niet helemaal recht.
terwijl bedden, waarin bloembollen geplant worden, wel recht zijn.

als je dan op alle hoeken van je perceel een speld plaats.
dan berekend het systeem hoeveel hij zal afwijken bij elk bed.

Waarna je geen scheer meer hebt in je bedden.

lekker achterover leunen tot de sloot dus
High-end users boost GPS accuracy with dual-frequency receivers and/or augmentation systems. These can enable real-time positioning within a few centimeters, and long-term measurements at the millimeter level.
https://www.gps.gov/systems/gps/performance/accuracy/

Het is dus niet langer enkel voor militair gebruik, maar je hebt er wel specifieke apparatuur voor nodig. Blijkbaar is dit ook al enige tijd in smartphones mogelijk, wellicht dat het zelfs ingebouwd zit :)
Dual-frequency GNSS is not a technological breakthrough. In 2017 Android launched its version 8.0 Oreo which was compatible with a dual frequency GNSS. Following this, Broadcom announced the launch of BCM47755, the world’s first dual-frequency GNSS receiver for smartphone in September 2017. Dual-frequency GNSS is especially crucial for location-based services.
https://www.geospatialwor...ency-gnss-in-smartphones/
Het klopt inderdaad. Er is een 1 Mhz civiele band (sinds 2000 nergens meer versleuteld) en een 10 Mhz militaire band (nog steeds versleuteld). Raventhorn heeft gelijk dat er tegenwoordig twee civiele GPS banden zijn, allebei onversleuteld. Dat verbetert de positie met meer dan een factor 2, omdat je een betere schatting kunt maken van atmosferische verstoringen. Het is echter nog steeds niet zo goed als de militaire GPS, die nu dus 3 banden kan gebruiken (de 2 civiele banden plus de versleutelde)
dat werd inderdaad altijd zo verteld herinner ik me, maar of dat effectief (nog) zo is...

Er bestaan wel systemen (zoals de meetsystemen van Leica) die door combinatie van verschillende gegevensbronnen tot op een cm nauwkeurig kunnen gaan. Hierbij combineren ze de satellietgegevens met gegevens die afkomstig zijn van vast opgestelde meetpunten.
net gezocht - kwam 33 GpsSats tegen
loc on 20 GpsSats
met App Satellite Director
(voor het uitrichten van satellietschotels voor tv)
De waarheid ligt in het midden, vrij letterlijk in dit geval. De nauwkeurigheid van de meting kan getoetst worden aan of de andere 3 systemen het er mee eens zijn.
GPS signaal binnenshuis bereik?
Het GPS signaal is heel zwak, en dus niet erg geschikt binnenshuis. De nieuwe Bluetooth 5.1 standaard ondersteunt een techniek die plaatsbepaling indoor met cm precisie beloofd.

Je hebt wel een aantal bluetooth beacons nodig. Deze beacons hebben meerdere antennes, waardoor de richting van het Bluetooth signaal bepaalt kan worden. Hiermee kan je telefoon vervolgens zijn positie uitrekenen ten opzichte van de beacons.
Ik geraak niet goed wijs uit die aantallen. Met de 55ste satelliet is het systeem compleet maar datzelfde systeem werkt op 30 satellieten. Waarom zijn er dan bijna dubbel zoveel satellieten de ruimte in gestuurd?
Testsatellieten van jaren terug die al niet meer in gebruik zijn.
Die satellieten hebben niet het eeuwige leven. Sommige zijn teruggevallen, andere zijn defect.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


Apple iPad Pro (2021) 11" Wi-Fi, 8GB ram Microsoft Xbox Series X LG CX Google Pixel 5a 5G Sony XH90 / XH92 Samsung Galaxy S21 5G Sony PlayStation 5 Nintendo Switch Lite

Tweakers vormt samen met Hardware Info, AutoTrack, Gaspedaal.nl, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer DPG Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2021 Hosting door True