Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 106 reacties

Philae, het ruimtevaartuig dat vorig jaar op spectaculaire wijze op een komeet landde, is weer wakker geworden. Na een lange periode met lege accu's lijkt er weer zon op de zonnepanelen te vallen, waardoor het onderzoek mogelijk hervat kan worden.

De Europese ruimtevaartorganisatie ESA maakte bekend dat Philae weer contact heeft gezocht, wat een grote opsteker betekent voor het onderzoeksprogramma. Zaterdagavond ontving het European Space Operations Centre in Darmstadt ongeveer 300 datapakketjes van de kometenlander; het eerste teken van leven sinds maanden. Er zitten nog ongeveer 8000 datapakketjes in het geheugen en de ESA hoopt dat die bij het volgende contact worden verzonden. Dan moet ook duidelijker worden wat er in de afgelopen dagen allemaal is gebeurd.

Uit de gegevens blijkt dat de omstandigheden op de komeet goed zijn. Philae heeft een temperatuur van -35 graden Celcius en heeft voldoende stroom beschikbaar om taken uit te kunnen voeren. Wat er precies gedaan gaat worden, dat is nog niet bekendgemaakt. Het is het eerste contact dat Philae maakt sinds het zichzelf op 15 november uitschakelde wegens een gebrek aan stroom. De ESA had verwacht dat Philae al eerder weer zou ontwaken. Overigens bleek uit de ontvangen gegevens dat de lander al eerder weer actief was geworden, maar nog geen mogelijkheid had gehad om contact op te nemen met de aarde.

Philae landde op 12 november op de komeet 67P/Tsjoerjoemov-Gerasimenko. Het is de eerste keer dat er succesvol een ruimtevoertuig op een komeet landt: een dergelijke operatie wordt bemoeilijkt omdat kleine objecten zoals kometen nauwelijks zwaartekracht hebben. De landing van Philae ging daardoor niet volledig volgens plan. Door bij de landing te stuiteren was het voertuig enkele honderden meters van de beoogde standplaats terechtgekomen, wat negatieve gevolgen had voor de hoeveelheid zonlicht die op de panelen valt.

Philae op 67P

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (106)

Knap stukje techniek, maar ik blijf het maar vreemd vinden dat die lander niet uitgerust is met een alternatieve energiebron. Een mini kernreactor o.i.d. om ook ver van de zon nog te kunnen blijven werken.

De lander heeft ongeveer de grootte van een wasmachine dus waarom zou dat niet kunnen?

[Reactie gewijzigd door Mocro_Pimp® op 14 juni 2015 16:26]

Om een aantal redenen heeft Philae geen RTG.

1) Europa (en dus ESA) produceert die niet zelf, en zou deze dus moeten inkopen. Extra kosten. Plus dat NASA en Roskosmos (die ze wel hebben/produceren) ze waarschijnlijk liever voor hun eigen projecten in willen zetten.
2) Extra gewicht. Een RTG weegt al snel vele tientallen kilo's (het meest gangbare model is 57 kg), waar Philae in totaal zo'n 100 kg weegt, wat dus disproportioneel zou toenemen (met alle risico's en problemen vandien)
3) Er is een relatief tekort aan Pu-238 (waar een RTG op draait)
4) De missieduur was (planmatig) zodanig kort dat een RTG niet echt een toegevoegde waarde zou hebben, zeker niet als je bovenstaande punten ook nog eens in ogenschouw neemt.

[Reactie gewijzigd door wildhagen op 14 juni 2015 16:33]

Enkel reden 2 lijkt me een geldige reden.
ad 1) kosten van het gehele project zijn sowieso torenhoog.
ad 3) relatief tekort, maar voldoende voorhanden. Het gevolg hiervan heb je reeds onder 1 genoemd. Wet van vraag en aanbod namelijk, met als gevolg een hogere prijs.
ad 4) gezien de huidige problemen had de toevoeging van een RTG dus wel een duidelijk toegevoegde waarde gehad.
1) een radiactieve bron meeslepen voegt een heel stel extra eisen toe. Het gaat dus niet alleen om de kosten van de aanschaf maar ook om alle bijkomende kosten. Die stapelen snel op.

4) De echte missie is helemaal geslaagd. Alle geplande taken en metingen zijn al uitgevoerd. We zitten nu in de bonustijd. Er was wel verwacht dat we die zouden hebben maar het was niet nodig om de missie tot een succes te maken.

Maar we zijn het allemaal eens dat het gewicht het grootste probleem is. Ik wil nog toevoegen dat het extra gewicht een bedreiging voor de kerntaken had kunnen zijn.

[Reactie gewijzigd door CAPSLOCK2000 op 14 juni 2015 18:22]

Maar die meteoriet heeft vrijwel geen zwaartekracht dus is de lander toch zo goed als gewichtsloos?
2e wet van Newton: F = m*a,
Hoe zwaarder een voorwerp, hoe groter de kracht benodigd om deze een bepaalde versnelling of vertraging te geven.

Als zo'n RTG 50% extra gewicht betekent, moet je een 50% grotere kracht leveren om de totale constructie af te remmen/versnellen e.d.

Dat lijkt me zeker bij de landing een probleem; de belasting op het systeem dat de klap moet dempen wordt 50% groter, en ook bij elke andere maneuvre waarbij het vaartuig versneld/vertraagd wordt heb je hiermee te maken.
hij heeft zichzelf tijdens de landing vast gezet met haakjes geloof ik
Dat was het plan, maar die zijn niet afgegaan. Achteraf gezien is dat maar goed ook, omdat de komeet harder is dan gedacht. Hierdoor had Philae zichzelf weer van de komeet kunnen blazen.
De extra massa moet wel steeds worden versneld/geremd/bijgestuurd. Hierdoor is ook weer meer massa aan brandstof en motorvermogen nodig op zowel Rosetta (de satelliet) als Philae (de lander).

Dat de komeet weinig (zwaarte)kracht uitoefent op zijn omgeving, maakt niet dat je opeens geen energie meer kwijt bent om dingen in de buurt in beweging te brengen (of te stoppen).
Het enige voordeel van minder zwaartekracht is dat je niet zo veel hoeft te compenseren voor de versnelling van "vallen" die de aantrekkings kracht ook nog teweeg brengt. Maar je moet nog steeds je hele snelheid waarmee je naar het oppervlak valt compleet en gedoseerd afremmen.
ad 4) gezien de huidige problemen had de toevoeging van een RTG dus wel een duidelijk toegevoegde waarde gehad.
De huidige situatie was niet bepaald gepland. Dan lijkt het mij handiger om die 57 kg te besteden aan een (extra) backup-systeem dat Philae kan verankeren als de harpoenen niet werken. Als ie wel netjes op de goede plaats geland (en gebleven) zou zijn, dan zou een RTG namelijk niets toegevoegd hebben.

Het is ruimtevaart; zelfs de vorm van de komeet was een enorme verrassing als ik het goed begrepen heb. Je kunt nou eenmaal niet overal op voorbereid zijn. Bovendien, voor hetzelfde geld had het extra gewicht weer andere problemen veroorzaakt... Ja, het is doodzonde dat de missie niet nog succesvoller was, maar ik ben nog steeds diep onder de indruk wat er allemaal wel gelukt is!
Totaal geen deskundige, maar...
one gram of plutonium-238 generates approximately 0.5 watts of thermal power.
Dus 10KG produceert 5000 watt/5kw.
Voor die 57+10 kilo zou je bijvoorbeeld ook een accu van 5KW kunnen meenemen - http://www.alibaba.com/pr...ar-energy_1910947237.html.
Of wat er dan ook nodig is :).
Dus 10KG produceert 5000 watt/5kw.
Voor die 57+10 kilo zou je bijvoorbeeld ook een accu van 5KW kunnen meenemen - http://www.alibaba.com/pr...ar-energy_1910947237.html.
Een accu van "5KW" bestaat niet, waarschijnlijk gaat het om een accu van 5KWh. Dat is een accu die zoveel stroom kan opslaan dat hij één uur lang 5KW kan leveren voor hij leeg is.

Een 5KW RTG daarentegen levert continu 5KW, niet voor een uurtje. Nouja, met een kanttekening: omdat de Plutonium radioactief vervalt bevat de RTG steeds minder Plutonium, dus de energie-output neemt langzaamaan af. Na 88 jaar (de halfwaardetijd van Pu-238) zou het afgenomen zijn tot 2.5KW.

Na één halfwaardetijd, 88 jaar, heeft de RTG exact de helft van zijn energie geproduceerd. Dat betekent dat 10KG Pu-238 uiteindelijk in totaal 2 * 88 * 365.25 * 24 * 5 = 7.7GWh (aan thermische energie) zal produceren, ruim anderhalf miljoen keer zoveel als die accu kan opslaan. Om het even in perspectief te plaatsen ;)

Overigens klinkt 10KG Pu-238 een beetje over the top. Voorzover ik weet is iets van 0.5-1KG (250-500W) gebruikelijker in de ruimtevaart.
Nee want pu238 heeft een halveringstijd van 80 jaar. Dus na 80 jaar heb je nog steeds 0,25 watt per gram.

Lithium ion batterij is snel leeg en kan slecht tegen kou.
Een accu slaat energie op, maar dat is het probleem niet (en Philae heeft ook gewoon een accu aan boord), het punt is energie produceren en daar helpt een accu niks bij.

De reden dat ze zo lang naar de beste landingsplaats hebben moeten zoeken is omdat er heel veel eisen waren. Eén ervan was om Philae neer te zetten op een plek die zoveel mogelijk zonlicht vangt (waardoor de zonnepanelen zoveel mogelijk energie op kunnen wekken).
Doordat de harpoenen niet werkten (Is dat nog steeds de beste theorie, of is het ook echt bevestigd inmiddels?) stuiterde Philae weer op en (vanwege de absurd lage zwaartekracht) kwam ie pas een enorme afstand verder opnieuw neer... op een plek waar juist bijna geen zon is... en de zonnepanelen dus nauwelijks energie produceren.

Als je van tevoren geweten zou hebben dat dit zou gebeuren, dan zou je juist een kleinere accu meegenomen hebben; de zonnepanelen krijgen hem toch niet volgeladen.
Ten eerste: goed nieuwe over Philae

Uitleg voor @thegve:
Ik ga er vanuit dat je bron klopt, dan is het iets totaal anders dan een accu.
dat plutonium genereert namelijk continue 5kW aan vermogen. Neemt wel af, maar dan moet je denken aan na een jaar is het gedaald tot 4kW, na 2 jaar to 3.5kW (getallen zijn maar uit mijn duim gezogen, maar die RTG's kunnen vele jaren energie blijven leveren).

Dus stel dat je voorbeeld (5kW bij start) over een periode van 5 jaar gemiddeld 3kW aan vermogen levert, dan is dat:
5 jaar*365 dagen*24uur*3kW=131400kWh aan energie...
Een GSM accu bevat zo'n 10Wh aan energie (2800mAh * 3.85V), dat is dus 0,01kWh
Oftewel om dezelfde hoeveelheid energie in "GSM accu's" te hebben...heb je er zo'n 13 miljoen nodig.

Een accu vinden die 5kW kan leveren is geen probleem inderdaad, maar een accu die gedurende 5 jaar continue 5kW kan leveren gaat een probleem worden.
Ik denk dat je twee eenheden met elkaar verward. Watt is vermogen, niet capaciteit. Dus kilowatt is iets heel anders dan kilowatt-uur.
10 kG Pu-238 levert 5000 Watt warmte. Niet 5000 Watt aan elektriciteit.

Nu is het warm houden van zo'n lander ook wel nuttig, dus zo'n RTG moet je niet alleen afrekenen op het netto elektrische vermogen.
Je moet niet vergeten dat het toevoegen van die paar kilo's ook extra draagkracht van een raket vraagt. Dan nemen niet alleen de kosten van de satelliet plus extra krachtbron toe, maar ook die van de draagraket.
Als deze landen zijn beoogde werk ook kan doen zonder die krachtbron, is het natuurlijk niet nodig dit in te bouwen.
Nog even een aanvulling hierop, weet niet of dat dit juist is of niet.
Maar de philae ging op 2 maart 2004 de ruimte in. Nu weet ik niet hoe lang de bouw duurde van dit stukje techniek, maar het zou kunnen dat ze toen nog niet de juiste materiaal hadden om zo een "mini kernreactor" veilig te kunnen plaatsen / maken / ontwikkelen.
Voyager 1 en 2 hebben een nuclear power supply, en die zijn in 1977 gelanceerd (en doen het nog steeds!) Zie https://en.wikipedia.org/wiki/Voyager_program
Zoals wildhagen al aangeeft produceert europa simpelweg de benodigde plutonium dat nodig is voor een RTG niet. Ook de VS produceert dat al een hele tijd niet meer, waardoor die ook niet meer over (de productiemodelijkheid voor) RTG's bezitten. De RTG van Curiosity was een van de laatste die ze nog hadden.

NASA is wel weer bezig om Pu-238 productie op te starten: http://www.extremetech.co...arts-plutonium-production
ESA is onderzoek aan het doen om RTG's met andere isotopen te produceren (Am-241): www.unoosa.org/pdf/pres/stsc2012/tech-18E.pdf
Ook de VS produceert dat al een hele tijd niet meer, waardoor die ook niet meer over (de productiemodelijkheid voor) RTG's bezitten.
Volgens mij draai je het om: omdat men niet de behoefte heeft om RTG's te bouwen, heeft men ook niet de behoefde om de benodigde brandstof te maken.
Niet bepaald. De reden dat US en RU jarenlang enorme stapels Pu-238 hadden was niet omdat ze dat speciaal voor RTG's produceerde, maar omdat Pu-238 in wat grotere hoeveelheid erg geschikt is om *boem* te zeggen in een exponentiele kernreactie. Oftewel het was (en is) de basis van alle kernbommen na Little Boy (die U-235 gebruikte). Sinds de ontwapeningsverdragen tussen US en RU is de noodzaak tot bijmaken meer Pu-238 verdwenen.

Omgekeerd, dat productie van Pu-238 nu weer gestart wordt "voor RTG's" net op moment dat relatie met RU instort ook geen toeval ;)
... maar omdat Pu-238 in wat grotere hoeveelheid erg geschikt is om *boem* te zeggen in een exponentiele kernreactie. Oftewel het was (en is) de basis van alle kernbommen na Little Boy (die U-235 gebruikte). Sinds de ontwapeningsverdragen tussen US en RU is de noodzaak tot bijmaken meer Pu-238 verdwenen.
Voorzover ik weet (en volgens Wikipedia) is het Pu-239 wat voor kernwapens wordt gebruikt.

De halfwaardetijd van Pu-238 is 275 keer zo kort als die van Pu-239; het hoge radioactieve verval van Pu-238 resulteert in warmte, wat uiteraard de basis is voor de werking van RTGs.

Maar enkele kilo's Pu-238 bij elkaar (dat zou nodig zijn voor een kernbom) produceert zoveel warmte dat het spul gewoon gloeit en smelt (zie deze schitterende foto). Het lijkt me daarom dan ook sterk dat Pu-238 gebruikt wordt voor kernwapens ;)
Inderdaad, Europa pompt wel geld in onderzoeken en het lijkt er niet op dat we snel een voor de ruimtevaart inzetbare "eigen" RTG hebben (zonder import van onderdelen of Pu-238), daar ik op de roadmap zie dat een kleinschalig prototype in het beste scenario eind 2016 af is.

En AM-241 leidt tot zwaardere RTG's vanwege de hogere gamma straling, dus voor een landertje als Philae totaal ongeschikt (zonder de extra kostprijs van het gewicht in beschouwing genomen - zonnepaneeltjes op de behuizing van de lander is ordegroottes lichter)

bronnen:

https://www2.le.ac.uk/dep...xt50-session4-ambrosi.pdf

http://www.quora.com/How-...hey-dont-want-to-use-RTGs
Kernenergie wordt/werd veel gebruikt in ruimtevaart, maar de voorraad nucleaire brandstof is extreem beperkt en ESA heeft daar geen toegang toe.

Daarnaast zijn er tal van nadelen aan verbonden wat betreft gewicht, de ruimte die het inneemt en de warmte die het afgeeft.
Op deze manier hou je het spannend en heb je telkens nieuws. Als dit apparaat het gewoon had gedaan was het allang niet meer in het nieuws. Veel mensen zien nu hoe knap die ruimtevaart jongens zijn. Misschien doet dit ding het gewoon en is dit puur publiciteit. }>
Kernreactor lijkt een goed idee, maar niet echt veilig. Dadelijk zit niet alleen onze aarde vol met kernafval, maar ook nog het hele universum.
Het hele universum zit stampvol met radioactive bronnen (om te beginnen rond de 300,000,000,000 sterren), en ik denk dat een paar landertjes daar, gezien de omvang helegaar niets op uitmaken.

En veilig? Ik denk dat de nucleare stroombronner die we op mars gebruiken om te beginnen zeer veilig zijn en als ze eens mogen ploffen dan is een stukje Mars niet bewoonbaar voor een paar jaar. Komen we vast wel overheen.

[Reactie gewijzigd door falconhunter op 14 juni 2015 16:35]

In de ruimte maakt zo'n beetje radioactief materiaal niet echt uit, maar als er bij de lancering iets misgaat kunnen de gevolgen wel serieus zijn.
Dat valt gelukkig wel mee, aan boord van de curiosity zit nog geen 5kg aan plutonium. Mocht dat opgeblazen worden in de atmosfeer, zal het effect niet schrikbarend zijn.
De afgelopen jaren is maar liefst 3,5 ton plutonium in de atmosfeer vrijgekomen door atoomproeven. Die 5kg kan er nog wel bij.

[Reactie gewijzigd door Fly-guy op 14 juni 2015 17:25]

Als ik lees dat bijvoorbeeld: "Approximately 39.6 percent of men and women will be diagnosed with cancer at some point during their lifetimes (based on 2010-2012 data)."
bron: http://www.cancer.gov/about-cancer/what-is-cancer/statistics

Dan zou ik er niet raar van staan te kijken als dat deels aan radioactiviteit vrijgekomen tijdens atoomproeven te wijten is.
"As of 1993, worldwide, 520 atmospheric nuclear explosions (including 8 underwater) have been conducted with a total yield of 545 Megaton (Mt): 217 Mt from fission and 328 Mt from fusion, while the estimated number of underground nuclear tests conducted in the period from 1957 to 1992 is 1,352 explosions with a total yield of 90 Mt"
"Extra" radio actief materiaal in de atmosfeer is nooit goed, echter het ging over het vrijkomen van nog geen 5 kilogram bij een eventuele ontploffing en dat dat een groot probleem zou zijn. Het ging niet over het effect van atoomproeven.

Gezien er al duizenden kilo's plutonium (naast het veel ergere uranium en dergelijke) in de atmosfeer gedumpt zijn, zal een kleine vijf kilo de problemen nauwelijks doen toenemen.
[off topic] Nee zeker de 238 variant met z'n korte halfwaarde tijd valt in het niet bij wat er al allemaal al is vrijgekomen. En van Fukushima is nog steeds niet duidelijk hoeveel er precies is vrij gekomen/vrijkomt. Het is ze nog niet gelukt een afstandsbestuurbare camera te maken die het uit houd op de radioactiefste plekken in de voormalige reactors. En jammer dat die "spent fuel pool" er boven hing. Is wel lekker goedkoop en makkelijk als het allemaal goed blijft gaan, maar imo wel een te groot risico.
Verder hoor/lees ik veel tegenstijdige beweringen wereldwijd. Ik heb wel het vermoeden dat er een flinke lobby is die alles net wat rooskleuriger afschilderd, en aan de andere kant weer tegenstanders die het gevaar zwaar overdrijven. Ik weet ook niet hoeveel pu239 er bij die atoomproeven is vrijgekomen, gebruikte reactor brandstof is ongeveer 0,8% pu239, met een halfwaarde tijd van iets meer als 24.000 jaar. Niemand kan garanderen het zo lang veilig op te kunnen bergen. Alle kernreactors wereld wijd produceren samen ongeveer 100 ton pu239 per jaar. Geschat word dat van een pond(454 gram) pu239 oxide stof ongeveer 2 miljoen mensen kanker kunnen ontwikkelen als het in hun lichaam komt. Alleen neemt je lichaam het niet snel op. (Halfwaarde tijd van pu238 in het lichaam is trouwens 200 jaar (biolochische halfwaarde) Ik hoop dat er een failsafe systeem word ontwikkeld om dat naar de zon te sturen, of het hier onschadelijk te maken.
En andere manieren van engerie opwekken waren ook niet zonder nadelen. Kijk in Peking wat het te weeg kan brengen, nog geen paar kilometer zicht. Hopen dat Lockheed Martin hun fusie reactor snel uit ontwikkeld, ze bewereren een rendabel ontwerp te hebben uitgevonden.
Van mensen die dagelijks werkzaam zijn in de kankerbestrijding (mijn partner) weet ik dat uiteindelijk iedereen kanker krijgt wanneer hij of zij oud genoeg worden. Alleen overlijden mensen eerder aan andere aandoeningen. Door externe factoren kan de kans op kanker worden vergroot, zoals roken, drankgebruik, asbest en atoomproeven enz enz.
Hoe zwaarder je lichaam het heeft hoe groter de kans word dat het cellen die beschadigd zijn niet tijdig op kan ruimen en de foute cellen zich verspreiden.
Vraag voor de gein is of je partner ooit van "Royal Raymond Rife" heeft gehoord. Die had begin vorige eeuw met behulp van een sterke microscoop, methoden onwikkeld om kanker succesvol te behandelen. Het probleem van electronen microscopen van nu is dat alles wat je er onder legt dood gaat, en dat was bij zijn model niet het geval. Schijnbaar zijn de niet electronen microscopen van nu niet sterk genoeg om de waarnemingen te doen die nodig zijn voor kanker onderzoek. Hij behandelde mensen met frequenties, en met behulp van zijn microscoop kon hij zoeken naar de goede frequentie, was wel precisie werk, want verkeerde frequenties konden de kankergroei ook versnellen. Toen hij het uit ontwikkeld had heeft hij 16 terminale patiënten geselecteerd als test, alle 16 genezen. Daarna nog heel zijn leven lang mensen behandeld.
Misschien is de term koolstof-14 bekend? De grootste contributie van radioactiviteit is afkomstig van die isotoop, en die wordt van nature in de atmosfeer gevormd onder invloed van kosmische straling. Dat gaat om letterlijk duizenden tonnen, simpelweg omdat er zoveel koolstof in de atmosfeer zit in de vorm van CO2.
Was alleen bekend met de daterings methode. En op wiki staat dat het gevormd word van stikstof.
van wiki:
"De belangrijkste bron voor koolstof-14 op Aarde is de werking van kosmische straling op stikstof in de atmosfeer. Daarom is koolstof-14 een kosmogeen nuclide. Het wordt voornamelijk gevormd in de troposfeer en de stratosfeer. Daar worden thermische neutronen (geproduceerd door kosmische straling) geabsorbeerd door stikstofatomen.
Het gevormde koolstof-14 reageert snel met zuurstofgas in de lucht tot radioactief koolstofmonoxide en koolstofdioxide, dat ook door het water in de oceanen wordt opgelost (onder de vorm van waterstofcarbonaat)."
Om kanker te krijgen hoef je maar één ding te doen: oud worden. Als je niet dood gaat aan hart en vaatziekten ga je het uiteindelijk namelijk vrijwel altijd aan kanker.
Paradoxaal genoeg lijdt onze steeds gezondere levenshouding daarom tot een toename van het risico om er aan dood te gaan...
"een toename van het risico om er aan dood te gaan... "

Je probeert mooi te praten, maar lololol
Wat, 200jr geleden werden mensen geboren en hadden ze kans om niet dood te gaan?

Mensen worden ouder, dus gaan ze dood aan zaken waar ze vroeger niet oud genoeg voor werden.
http://www.volkskrant.nl/...e-oud-te-worden~a3355046/

Geen onzin dus. Niet gehinderd door kennis iets roepen alsof het de waarheid is, dat is onzin.
Dus omdat het in de Volkskrant staat is het waar? En zeg ik onzin?
Is slechts een van de tienduizenden hits als je er op Googlet. Ik zou zeggen: probeer het zelf eens: https://www.google.com
Aha dus het aantal hits op Google is rechtevenredig aan het waarheidsgehalte?
Het wordt steeds interessanter.
Ja en ja. In tweede geval niet het aantal hits, maar wat je aan gerenomeerde meningen en feiten vindt.

[Reactie gewijzigd door Homer J.Simpson op 18 juni 2015 19:04]

Het is niet zo zeer het risico op een kernontploffing als wel dat er ergens een wolk van zeer radioactief stof zou landen. Als je de pech hebt dat die wolk in een grote stad terecht komt heb je een serieus probleem.
Zoals ik al zei, er is al 3,5 ton plutonium vrijgekomen tijdens atoomproeven. Verreweg het meeste plutonium in een atoombom ontploft niet en komt gewoon vrij. Bijvoorbeeld in de bom op Nagasaki werd ongeveer 1 kg van de 6kg omgezet in de reactie, de rest kwam gewoon vrij in de atmosfeer.

Nog geen 5 kg op 3,5 ton is niet iets waar je je zorgen over hoeft te maken.
Die atoomproeven worden gedaan in gebieden waar geen mensen wonen. Bij de bommen op Japan maakten we ons toch al niet zo veel zorgen over de inwoners van dat gebied.
Een kilo plutoniumstof in New York zou op z'n minst voor een gigantische paniek zorgen.

Daarmee is niet gezegd dat er een nucleair materiaal wordt gelanceerd maar de eisen liggen wel een stuk hoger en daarmee het gewicht en de kosten ook.
Ook de rosetta was niet gelanceerd in of om New york, maar in Frans Guiana. De enige manier om iets van plutonium na een mislukte lancering (ontploffing) in New York te krijgen is via atmosferische stromingen. Echter op dat moment is het al zo verdund dat het zeker wegvalt tegen de achtergrond straling.

De bom op Nagasaki was niet de enige (plutonium)bom die plutonium in de atmosfeer heeft gebracht en veel van de plutonium die in de atmosfeer kwam (na testen door allerlei landen op allerlei plaatsen) verplaatst zich door de gehele atmosfeer (om zo nu en dan neer te slaan als bijvoorbeeld plutonium oxide).

Mocht een toekomstige lancering van een apparaat met een RTG (er staan er nog twee op het programma, dan is de voorraad pu238 voorlopig op), dan zal het ofwel, indien de ontploffing op lage hoogte plaatsvindt, neerslaan in de nabijheid van de lanceerplek (zeer dun bevolkt), ofwel zich vermengen in de atmosfeer met de relatief grote hoeveelheid die al in de atmosfeer te vinden is.
De grootste kans op echt en groot probleem heb je als een lancering niet desastreus misgaat, maar de lading (inclusief de RTG) niet in een stabiele baan om de aarde komt en ongecontroleerd ergens neer zal komen.
Maar dat is pas als de "tank" met het plutonium ook daadwerkelijk kapot gaat bij de ontploffing, wat lang niet altijd het geval hoeft te zijn. Er zijn al eerder incidenten geweest waarbij de lancering desastreus verliep, maar de "tank" nog heel terug gevonden is (zoals bij de NIMBUS B-1 eind jaren '60 en het meest beroemde geval, apollo13 waarbij de "tank" de terugkeer in de dampkring overleefde.)

http://listverse.com/2012...-age-radiation-incidents/

[Reactie gewijzigd door Fly-guy op 14 juni 2015 19:28]

De Melkweg (ons sterrenstelsel) heeft naar schatting 300 miljard sterren. Er zijn echter naar schatting 100 miljard sterrenstelsels, dus je zit er naar schatting een factor 100 miljard naast :9
Afgezien darvan, Pu-238 heeft een halfwaardetijd van 87 jaar. Op astronomische schaal is dat een oogwenk.
Sorry dat ik dit moet melden maar dat is het geval al. Het zit vol met radioactieve bronnen in het universum. Een klein beetje van een rtg gaat echt niks uitmaken.
Niet aan gedacht, sorry!
Dadelijk zit niet alleen onze aarde vol met kernafval, maar ook nog het hele universum.
Als hij wil is de mens tot veel in staat, maar het hele universum? Dat duurt naar mijn ruwe schatting nog zeker 200 miljard jaar.
200 miljard jaar? Waar haal je dat getal vandaan? dat zou vele malen trager zijn dan dat het heelal gevormd is. Met de juiste technologie zou die klus niet veel langer dan 10 miljard mogen innemen.
Je bedoelt "naar wat wij kunnen waarnemen"

Er is geen enkel bewijs dat het voor die tijd niet op dezelfde manier eraan toeging.
In 10 miljard jaar het heelal volplempen met kernafval? Tegen zo'n bid kan ik niet op. Of ga je het aan Ansaldo Breda uitbesteden?
Bah. Waarom zo moeilijk doen?

Je kunt ook een harpoen inbouwen. Een kleine lier. En dan was het allemaal klaar geweest.
24 watt en hij kan met de aarde communiceren. Dat is efficiente hardware!
Philae stuurt de data naar Rosetta (met 64 vierkante meter aan zonnepanelen), en die stuurt het naar Aarde.

Edit: het aandoenlijke filmpje waar ik deze informatie vandaan heb :)

[Reactie gewijzigd door Rafe op 14 juni 2015 17:42]

Ja inderdaad, deze informatie miste ik al in het artikel (en de andere newsflashes).
Ben trouwens verbaast dat een object met zo weinig zwaartekracht Rosetta in een baan kan houden (ik begrijp dat de relatieve snelheid van Rosetta t.o.v. 67P erg laag is).
Stapvoets; een paar kilometer per uur dus.
Ahhh natuurlijk. Dank voor de correctie!
Ontzettend gaaf dat dit gebeurt. Felicitaties aan ESA-team wat hier aan heeft gewerkt. Ik ben benieuwd welke nieuwe inzichten er mogelijk nog worden verkregen, buiten alles wat al bereikt was met de oorspronkelijke 'landing'
Het belangrijkste verkregen inzicht totdusverre lijkt toch te zijn dat zo'n komeet van een veel harder materiaal is dan wij allemaal dachten.

Misschien de volgende komeetlander maar uitrusten met superlijm :)
Misschein heb ik er wel over gelezen , maar heft men een idee wanneeer er terug zonlicht op het toestel valt of is dit niet na te gaan?
Philae is blijkbaar al een paar dagen wakker (door de backlog aan data), maar kon pas nu communiceren. Wanneer ze de andere 8000 pakketjes kunnen downloaden kunnen ze exact zien wanneer Philae terug wakker is geworden. Er zijn altijd al periodes van zonlicht geweest voor Philae, maar niet genoeg om operationeel te blijven. Omdat de komeet nu dichter bij de zon is (en mogelijk een wat andere oriëntatie heeft) is er nu dus wel genoeg zonlicht om operationeel te blijven. Het zal dus sinds de landing geleidelijk gestegen zijn tot boven het kritische niveau.

Hoe dan ook, nu er weer contact is zullen ze Philae vrij rap kunnen vinden. Dankzij de geweldige data van Rosetta kunnen ze dan gewoon simuleren welke omstandigheden Philae heeft moeten doorstaan.
Petje af voor de ingenieurs van dit stukje geavanceerde hardware. Prachtig om te zien hoe hij zich redt en het beste haalt uit de moeilijke omstandigheden waarin hij terecht is gekomen.
Net deze week is op foto's de vermoedelijke (maar nog niet bevestigde) landingsplaats teruggevonden. De resolutie van de camera van de Rosetta heeft tot gevolg dat op de foto's de Philae maar 3 pixels groot is. http://www.universetoday....ettas-lost-philae-lander/
Echt zeer indrukwekkend dat men hard- en software kan ontwikkelen die onder die omstandigheden kan werken en zich aan kan passen aan de omstandigheden en allerhande scenario's.
Wat een zeer goed nieuws, en prachtig om te zien dat dat ding het nog doet en verder gaat zoals geplanned; kennelijk zelfs stiekem al bezig was zonder dat ze het wisten. :)
De ingenieurs moeten echt verschrikkelijk blij en trots zijn nu! :D
Moet je je voorstellen dat je achter je desk zit en opeens een berichtje krijgt van je long lost apparaat. :P

Ben heel benieuwd welke data ze gaan verzamelen. :)
Toch knap, dit was nog nooit eerder gedaan/gelukt. Nu lukt het in 1x: niet helemaal vlekkeloos door dat stuiteren (mooi, daar kunnen we van leren.), maar het is toch behoorlijk geslaagd! Zeker onder de omstandigheden.

Mooie dag voor ze :)

[Reactie gewijzigd door WhatsappHack op 14 juni 2015 17:31]

Hoe dan ook, ik blijf het een fantastische prestatie vinden een lander op een komeet te zetten. Het is letterlijk een stap in het onbekende, waar dingen gebeuren die niet voorzien kunnen worden. Ik vind het al geweldig dat het ding na maandenlang in een soort coma vanzelf wakker word en weer aan het werk gaat. Dit soort van experimenten is van onschatbare waarde voor de ruimtevaart en de wetenschap. Zonder trial and error kom je er niet.
Iemand enig idee welke hoeveelheid data verstuurd moet worden? Ik lees 8000 datapakketjes, wat houdt dat in kb's in?

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True