Duitse kleuterscholen moeten betalen voor kopiëren bladmuziek

Zeker alleen voor boeken die ze niet zelf hadden geschreven? Ik had ooit een docent die hetook niet zo nauw nam met auteursrechten, maar hij was behoorlijk pissed off toen bleek dat er van zijn lesboek uiteindelijk minder werden verkocht dan verwacht, omdat er veel gekopieerd werd,....

Dat is natuurlijk waar, maar hun bestaan is in het leven geroepen door auteurs die niet zelf achter wanbetalers aan willen gaan. Het is niet zo dat iemand bedacht dat er misbruik te maken is van wetten en auteurs om er flink geld aan te verdienen. Als je iets maakt, krijg je van zo'n organisatie vrij weinig geld, ze houden het grotendeels zelf. Al die boetes en rekeningen komen niet vaak bij een artiest op de rekening binnen. Bovendien willen de artiesten ook vooral (muziek) mensen dingen laten horen, en er van leven, en dus niet het leven van kleuterscholen zuur maken.

Als bijv. kleutertjes iets van Krezip gaan zingen, en Krezip bestond nog en was zelf bezig z'n auteursrecht te handhaven, dan gingen ze echt niet alle kleuterscholen langs om een euro van elke kleuter te vragen.

Het is natuurlijk onzin dat een artiest dat zou willen, of zou doen. De industrie is gewoon aan het zoeken naar manieren om geld te ontfutselen. De laatste 50 jaar luisteren mensen vrij vaak naar de radio, maar toch is het de laaste 5 jaar pas zo dat een organisatie bedacht dat daar extra voor betaald moet worden.

Net als de onzin regel dat je eigen muziek op het werk geld kost naast het thuisgebruik, terwijl er echt niets verandert aan de zaak in kwestie: Persoon X luistert nummer Y. Dat is niet locatiegebonden!

Ander voorbeeld: luisteren naar de radio. Dat kan je thuis doen, en je kan je radio naar werk mee nemen. Persoon X luistert nog steeds naar de radio, ook locatieonafhankelijk. Het is dus waanzin om toch per locatie extra geld te vragen. Als je in de auto luistert betaal je toch ook niet extra? En op die fiets? En als je langs een concertzaal loopt en door een open achterdeur 10 seconden van een nummer hoort, dat kost dan toch ook niks?!

Het is vrij normaal dat artiesten betaald moeten worden voor hun werk, maar het is absoluut idioot om kunstmatig personen tussen de artiest en de consument te zetten die ook geld willen. Die mensen kan je wegnemen, en dan zal de consument nog steeds werk van de artiest consumeren, dat staat compleet los van organisaties e.d.
Behalve dan de extra's waar consument en artiest nooit wat van mee krijgt (maar wat op papier wel zo geregeld is). De kosten zijn gewoon te hoog. Krijgen we straks muziek-in-je-hoofd-hebben belasting?

Een drukker komt hier niet aan te pas. Al die kosten zitten in de verkoop van de originele boeken met partituren of songteksten. In dit geval komt er geen externe drukker aan te pas en wordt wel enkele centen gevraagd voor de rechten op de content.

En hoe verkeerd is dat? De schrijvers van de bladmuziek (en de vormgevers, en ander creatief personeel) mogen er ook best wat aan over houden.

Wat me gewoon dwars ligt is dat het vaak compleet uit proportie getrokken wordt. Een acteur die een ton krijgt voor een film, best (want hij weet niet of ie volgend jaar ook nog een klus kan krijgen), maar een acteur die 35 miljoen krijgt omdat ie nou eenmaal een bepaald personage opnieuw moet doen, dat is gewoon idioot.

Het gaat er dus om dat je maar een gedrukt exemplaar van de bladmuziek hoeft te kopen en daar kopieën van maakt. De uitgever (en dus ook de zetter en drukker) verkoopt liever een heleboel exemplaren.

Jij stelt dat er in de Duitse wet staat uitgeschreven dat een dagverblijf EUR 56 per 500 kopieën moet betalen voor het kopiëren van muziek voor meezingen? Dat lijkt me heel erg sterk, dus graag een linkje.

Ongetwijfeld heeft ook Duitsland een wet die spreekt over auteursrechten enerzijds en een zekere mate van fair use anderzijds (zoals onze thuiskopie). Vast net als bij ons een hele brede, oude wet met veel ruimte voor interpretatie.

Die ruimte voor interpretatie wordt door instellingen als deze GEMA, onze BUMA/STEMRA en in ruimere zin ook Brein e.d. vrijelijk gebruikt om heffingen op te leggen (of schadevergoedingen te claimen) van kleine partijen (consumenten, kleine bedrijven). Dit zijn geen overheidsinstellingen, maar belangenvertegenwoordigers. Het is in hun belang dat deze heffingen zo breed en hoog mogelijk zijn, in tegenstelling tot het algemeen belang dat deze heffingen rechtvaardig en proportioneel zijn. Controle daarop is dus keihard nodig, maar in de praktijk afwezig. Het is aan de kleine benadeelde om naar de rechter te stappen voor die toetsing, maar dat kost (ook na eventuele vergoeding van proceskosten) altijd veel meer dan gewoon te betalen. Daarom dient naar mijn mening inderdaad de wet veranderd te worden zodat deze controle wordt ingebouwd.

Daarbij zou de rechtstreekse incasso van heffingen van deze omvang trouwens vrijwel automatisch afgewezen moeten worden omdat het totaal niet uit kan: de administratieve lastendruk van het juist uitvoeren van zulke kleine heffingen is veel te hoog (bij zowel betaler als inningsinstantie). Het is dus een erg inefficiënte manier om geld naar de auteursrechthouders te laten vloeien.

En welke school licht er langs de route van huis naar werk en terug?

En welke school licht er in een achterstandswijk met meer vandalisme en mogelijk geweld (de voor ons dichtstbijzijnde katholieke school lag midden in een moslimwijk, dus dat is vragen om problemen, de openbare school ligt in de wijk waar 10 jaar geleden op straat gedealt werd en tot deze zomer de grootste coffeeshop van Nederland stond (meer dan een miljoen klanten per jaar) dus geen van beiden ideale lokaties)

Je gaat bij de school langs, praat met wat mensen daar, bezichtigd de klassen, en als je er vertouwen in hebt, dan gaat je kind daar naar toe. Heb je er geen vertrouwen in, dan gaat je kind naar een andere school. Zo simpel is dat. Waar voor je geld is in die zin veel belangerijker dan het meezingen van de nieuwste populaire liedjes. De liedjes bij de school waar ons kind naartoe gaat zijn klassieke (public domain) sinterklaasliedjes en religieuze kinderliedjes die zo eenvoudig zijn dat ze onmogelijk een origineel werk kan zijn in het kader van de auteurswet. De kwaliteit van het onderwijs is belangerijk, de liedjes niet.