Ik heb wat van die stereogrammen eens opgezocht.
Nu vrees ik echt dat mijn hersenen zwaar verneukt zijn.
http://www.smart-kit.com/...l-brain-and-eye-function/
Hierbij zie ik 19 zwaantjes onderin het plaatje, maar dat vereist geen trucks. Ik heb er een poosje naar zitten staren, dichterbij focussen, er voorbij focussen, en ik zie niets anders dan een brei. Niks vogels.
http://www.custom-stereograms.com/html/stereogram_guide.html
Bij het bovenste plaatje staat "If you stare at the image for a little while, the two images should merge into one image, with the appearance of form and depth.".
Dat zie ik dus niet gebeuren! Sterker nog, ik heb een stukje papier gepakt om het beeld af te scheiden. Zodat mijn linker oog alleen de linker Hotei-Sama ziet en mijn rechter oog alleen de rechter Hotei-Sama. Dus als ik één oog dichtknijp zie ik dan ook echt maar één Hotei-Sama.
Zo heb ik er een tijdje naar zitten staren. En ik zie dus geen diepte erin. Wat me wel opvalt is dat, zelfs met het papier ertussen, ik het gevoel heb dat ik met beide ogen twee beeldjes waarneem. Met andere woorden: als ik het papier weghaal, dan maakt dat geen enkel verschil. Ik heb dus het gevoel dat ik met mijn linker oog óók het rechter beeldje zie, terwijl ik dat alleen met mijn rechter oog kan zien door het papier wat ik ertussen heb geplaatst. Voor het tweede plaatje met het bolletje erbij is het gewoon precies hetzelfde verhaal. Ik heb het gevoel dat, ondanks het papier, mijn beide ogen beide Hotei-Sama's zien.
Heel weird. Maar geen 3D.
Binoculaire dispariteit lijkt in mijn hersenen dus voor geen meter te werken. Mijn ogen zijn overigens zover ik weet allebei prima. Ben ook nooit bij een opticiën geweest en nooit ergens last van gehad.
[Reactie gewijzigd door W3ird_N3rd op dinsdag 21 juli 2009 15:35]
Papier ertussen is juist slecht, dan zie ik ze ook niet meer, wat je eigenlijk doet is met je linker oog rechts kijken en met je rechter ook links,. (scheel zeg maar) je moet naar het scherm kijken alsof je erdoor heen kijkt. Zoals in een spiegel bijvoorbeeld, je kijkt dan ook niet naar het glas oppervlak maar naar jezelf die er dieper in afgebeeld staat.
Gewoon denken dat je naar de muur kijkt achter je scherm.
Wanneer je het 3D beeld ziet is het plotseling alsof je weer gewoon kijkt en voelt het ook niet meer raar.
Als ik soms een moeilijker plaatje probeer te zien en het lukt niet dan krijg ik echt kramp in mn maag, en dan wil ik het persee zien. (frustratie gevoel) maar als het dan lukt is het echt een opluchting, en de 2e keer kijken gaat dan ook een stuk makkelijker.
Als je het eenmaal gezien hebt dan is de technniek makkelijk.
http://www.gitaar.net/for...ile/8/7303/Stereogram.JPG
Deze is bijvoorbeeld makkelijk te zien en toch heel mooi met verschillnde diepten.
[Reactie gewijzigd door Bulls op dinsdag 21 juli 2009 15:46]
Ik begin zo onderhand wel (letterlijk) kotsmisselijk te worden van al die stereogrammen, maar ik
zie het gewoon niet. Na een poosje staren begin ik wel chagrijnig te worden omdat het niet werkt.
Ook bij het plaatje op gitaar.net: ik zie de brei, ik focus er voorbij en het enige resultaat daarvan is dat het iets waziger is (logisch, ik stel dan niet meer scherp op mijn monitor). Na een minuut ofzo begon het plaatje wat te bewegen en te draaien, maar dat is volgens mij niet het gewenste effect maar meer het effect van te lang staren met verkeerde focus.
Die kramp in mijn maag herken ik nu dus wel, maar ik zie in geen enkele stereogram 3D. Ik wil het wel graag zien maar ik zie er ècht niks in. Als kind met dat groen-rood brilletje bij de donald duck dus ook al niet.
Ik gebruik wel mijn beide ogen om een breder blikveld te hebben maar heb nooit ook maar het idee gehad twee ogen te gebruiken om ergens diepte in te zien. Ik voel hoe ik focus, ik zie hoe groot objecten zijn, hoe ze t.o.v. elkaar bewegen en de overige technieken zoals beschreven op
wiki onder monocular cues en dat is het dan ook. Ik zou eens een dag met een ooglapje (arrr) of bril met een afgeplakt glas rond moeten lopen, kijken of ik het merk.
[Reactie gewijzigd door W3ird_N3rd op dinsdag 21 juli 2009 18:28]
Ik zie het ook absoluut niet. Ik heb nooit moeite gehad met diepte.
Ik heb nog nooit met zon rood/groen brilletje gekeken. Ik heb wel eens een keer zon ding op gehad, maar ik heb er nooit een bijpassend plaatje mee gezien.
Die stereogrammen moet je ook niet te lang naar kijken, als ik erna kijk duurt het hoogstens 10 seconden en dan zie ik hem.
Je moet er gewoon doorheen kijken. Als het niet lukt, kan ik je verder ook niet helpen.
Nog iets over diepte zien in het echt:
Als je bijvoorbeeld een snoer voor een muur hebt hangen, en je kijkt met 1 oog. Dan zie je het als het ware 2D, je kan geen verschil zien of de snoer nou tegen de muur aanzit of 3 CM ervan af. (zonder te bewegen met je hoofd, of aan de hand van de schaduw te kijken) Als je met 2 ogen kijkt dan ziet je linker oog het beeld van een iets ander standpunt, en dan maken je hersens een totaal beeld zodat je diepte ziet.
Met 1 oog zie je ook amper verschil in afstand, alleen de scherpte veranderd afhankelijk waar je op focussed. Terwijl met 2 ogen zie je het object in de voorgrond als je op de verdere focussed ook dubbel tegelijk met dat het waziger wordt. Dat is dus het effect van 2 ogen. Je kan het heel makkelijk testen door snel te wisselen met focus op de muur en dan weer op een object dichterbij, zoals een cola fles of je monitor.
[Reactie gewijzigd door Bulls op dinsdag 21 juli 2009 19:50]