Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 182 reacties

Uit een uitspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens blijkt niet, zoals woensdag wordt bericht, dat een werkgever de algemene bevoegdheid heeft om privéberichten van een werknemer te lezen. Dit laat universitair docent arbeidsrecht Ivo van der Helm aan Tweakers weten.

In de Bărbulescu-uitspraak gaat het om een Roemeense werknemer die werd ontslagen omdat hij privéberichten stuurde met Yahoo Messenger, terwijl deze was bedoeld voor zakelijke communicatie. De werkgever had de berichten onderzocht in de veronderstelling dat deze van zakelijke aard waren. Vervolgens bracht Bărbulescu een aanklacht tegen zijn werkgever, omdat deze zijn grondrecht op bescherming van het privéleven zou hebben geschonden door de communicatie te onderzoeken. De Roemeense rechter oordeelde vervolgens dat de werkgever wel een dergelijk onderzoek mocht uitvoeren.

Het EHRM heeft in deze zaak slechts geoordeeld dat de Roemeense rechter in zijn uitspraak inderdaad de juiste afweging tussen het belang van de werkgever en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer van de werknemer had gemaakt. Want ook al geldt het grondrecht niet tussen burgers onderling, dan heeft de staat alsnog een verplichting om te zorgen dat deze rechten worden beschermd. In dit geval gebeurt dat door de rechter.

In verschillende media wordt deze uitspraak woensdag zodanig geïnterpreteerd, dat eruit voort zou vloeien dat een werkgever de algemene bevoegdheid heeft om privécommunicatie van werknemers in de gaten te houden. Die conclusie is echter niet direct te trekken volgens universitair docent Ivo van der Helm, verbonden aan de Universiteit Utrecht.

Hij laat verder aan Tweakers weten dat het EHRM in deze zaak eigenlijk alleen heel marginaal toetst of de nationale rechter de juiste afweging heeft gemaakt. Het Hof doet dan ook geen uitspraak over een algemene bevoegdheid van de werkgever om privécommunicatie in de gaten te houden. Werkgevers zouden ook in Nederland communicatie mogen onderzoeken, mits daar een geldige reden voor is.

Het zou om de vraag gaan of een werknemer een redelijke verwachting van privacy kan hebben. Zo zal er bij een zakelijk communicatiemiddel niet snel een inbreuk op dit recht zijn. In de zaak waar nu uitspraak over gedaan is, heeft de werkgever dan ook niet verdere privégegevens van de werknemer onderzocht. Daarmee is hij volgens de nationale rechter en het EHRM binnen de perken gebleven en is er dus ook geen privacyschending vastgesteld.

Deze uitspraak van het EHRM is volgens Van der Helm dan ook niet verrassend of überhaupt bijzonder interessant te noemen.

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (182)

Als een werknemer het apparaat(telefoon, mailaccount, fax) gebruikt van zijn werkgever, zou hij/zij mogen weten wat er precies verstuurd is/wordt. Als men bepaalde dingen wilt bespreken, heb je daar je eigen privé telefoon voor, je eigen mailaccount en dergelijke. Gebruik je toch het gegeven van je werkgever, dan zou hij ook mogen weten wat er zich afspeelt. Als het om een onschuldig "He schat, ik werk wat langer door" gaat, geen haan die ernaar kraait. Gaat het om strafbare feiten en om dingen van seksuele aard e.d. , Wees dan zo slim om je eigen spullen te gebruiken. :P
Als een werknemer het apparaat(telefoon, mailaccount, fax) gebruikt van zijn werkgever, zou hij/zij mogen weten wat er precies verstuurd is/wordt.
Dat kun je wel vinden maar dat is niet de afspraak.
De afspraak is dat je (beperkt) privézaken mag doen in de tijd van de baas, zoals een telefoontje met een bedrijf dat alleen open is tijdens kantooruren, en dat je daar de middelen van de baas voor mag gebruiken zoals de telefoon.

Die afspraak is er omdat het scheiden van zakelijk en privé niet altijd mogelijk is, soms lopen ze door elkaar. Communicatie met de bedrijfsarts is bijvoorbeeld privé, net als een mail aan de medezeggenschapsraad, een sollicitatiecommissie of een vakbond.
In theorie kun je dat soort communicatie vanaf thuis doen maar in praktijk is dat vaak erg lastig. Als we dit strict zouden scheiden dan zouden werknemers ook veel strengere eisen moeten stellen aan hun arbeidsvoorwaarden om hier voor te compenseren, daar zitten de werkgevers ook niet op te wachten.

PS. Er zijn wel uitzonderingen, het is niet de bedoeling dat je de centrale computer van een kerncentrale gaat gebruiken om je Facebook bij te werken, maar die zijn beperkt en als werkgever ben je dan verplicht om een alternatief te bieden, bv een extra computer in de kantine voor prive-zaken.

[Reactie gewijzigd door CAPSLOCK2000 op 13 januari 2016 19:57]

bij mijn werk is er een hele simplele disclaimer,
alles wat je op de werkcomputer doet kan mogelijk ingezien worden door IT.
en dat is logisch ook, er zijn vroeger veel dingen gelekt bij het type werk dat ik doe, en om dat te beperken heeft men het recht om achteraf in te zien wat ik uit heb gespookt.

ik heb hier geen problemen mee gezien veel dingen die ik doe onder NDA vallen.
als ik dus iets prive (niet perse persoonlijk maar als het echt prive is) moet regelen doe ik dat via mijn smartphone.
"en dat is logisch ook, er zijn vroeger veel dingen gelekt bij het type werk dat ik doe, en om dat te beperken heeft men het recht om achteraf in te zien wat ik uit heb gespookt."

Je kunt niet zelf rechten verzinnen als bedrijf. Een werknemer heeft wel degelijk recht op privacy, ook op het werk, en ook via bedrijfshulpmiddelen.
Dat mag dan wel zo zijn maar ik vind dat een bedrijf gerust mag zien wat er via de bedrijfsmail wordt verzonden, en zoals Capslock hierboven aangeeft
De afspraak is dat je (beperkt) privézaken mag doen in de tijd van de baas, zoals een telefoontje met een bedrijf dat alleen open is tijdens kantooruren, en dat je daar de middelen van de baas voor mag gebruiken zoals de telefoon.
Ik kan mij voorstellen dat zo was toen mobieltjes e.d. niet echt ingeburgerd waren. Maar tegenwoordig hebben we een computer op zak. Dus op eigen telefoon anders de mogelijkheid geven aan de baas voor het inzien. Ik snap dat je recht hebt op privacy. Maar doe prive dingen dan op je eigen toestel en er is geen probleem.

Ik mail ook gewoon met mijn hotmail en als mijn baas al het verkeer op het netwerk uitpluist dan mail ik via de telefoon. Bellen kan ook met een smartphone :)

Ik kan mij ook niet voorstellen dat bijvoorbeeld een architect, of een klein bedrijf dit bij zijn werknemers doet meestal ben je daar gewoon sjon, henk, of mariet. Maar een multinational zie ik dit eerder doen (waar je meestal een nummer bent). Bijvoorbeeld ASML die hebben genoeg gevoelige info

Dit is natuurlijk los van de wet,en mijn persoonlijke mening.] ik vind nu wel dat er ophef is over niets. Als je niet wil dat je baas leest dat je aan je vrouw/vriendin/minnares of net wat stuurt dat je zoveel van haar houd of wat dan ook. Trek die telefoon uit je zak.

Dat ze zich maar druk maken over spionerende overheden, IS de vluchtelingenproblematiek e.d. De halve wereld in brand, maar owee als mijn baas het boodschappenlijstje leest dat ik doorstuur naar huis...

EDIT: snap niet hoe dit off topic/irrilevant kan zijn. Ik reageer toch over het onderwerp... nu.nl taferelen nu ook al op tweakers?

[Reactie gewijzigd door Splitinfinitive op 14 januari 2016 00:29]

Wat jij vind, vind ik grotendeels ook. Maar het is niet relevant wat je vind, het gaat er om wat de WET is.
daarom had ik het maar even onderstreept :)

ik kan me wel voorstellen dat er wetten zijn. Maar ik snap gewoon het probleem niet. 10/20 jaar geleden zeker. Maar tegenwoordig gewoon niet meer.

En als je baas toch afspreekt met jou dat je geen persoonlijke mail met je werkmail beantwoord dan hoor je jezelf daar toch aan te houden? lijkt mij hetzelfde dat wanneer je met je baas afspreekt dat je de auto van de zaak alleen voor zakelijk gebruik is. of dat je een 3-delig pak of iets dergelijks aan moet.

maar als je dan ineens naar Italië met de werkwagen naar de camping gaat of je komt in een trainingspak naar je werk krijg je ook op zijn allerminst een gesprek/waarschuwing.
Dat is prima, als die baas dan ook openstaat voor de afspraak om buiten werktijd geen enkele mail te beantwoorden en nooit te hoeven overwerken.

Oftewel, het is geven en nemen, dat werkt het beste.
Dat is prima, als die baas dan ook openstaat voor de afspraak om buiten werktijd geen enkele mail te beantwoorden en nooit te hoeven overwerken.

Oftewel, het is geven en nemen, dat werkt het beste.
Precies dat idee. Ik wil best met de baas afspreken dat ik geen enkel privé-telefoontje over de werkmobiel doe, maar dan mag hij ook de mobiel zelf aanleveren en dan laat ik hem ook op de zaak als ik uitklok.

Dat is voor mij alleen absoluut niet praktisch, ik heb een eigen toestel met dual SIM en daar steek ik net zo makkelijk de werk-SIM in. Daar staat dan wel tegenover dat ik af en toe ook privé met dat nummer bel als het nodig is en de 3G-verbinding van de zaak voor een handjevol MB per maand gebruik om te Whatsappen en te navigeren.
Inderdaad is het geven en nemen. En normaliter geeft de werkgever vertrouwen en maakt de werkgever daar geen misbruik van.

Gelukkig zie je in meer en meer bedrijven dat wordt gemanaged op output en niet op input (lees, braaf je uren maken, of zelfs overuren).

Daarbij hoort dat werknemers hun werk doen zoals ze het zelf fijn vinden en dat betekent bijna automatisch dat werk en prive enigzins door elkaar lopen. Immers bel ik de dokter in kantooruren met het mobieltje dat ik van de baas heb gekregen, maar beantwoord ik in de avond ook een urgent mailtje.

Bij dat vertrouwen hoort ook dat een werkgever niet zomaar in al je gegevens gaat zitten spitten. Doe je je werk goed is er geen enkele reden om iemand te verbieden tijdens werktijd facebook te openen. Want de werkgever krijgt immers gewoon waarvoor hij/zij betaalt. Een eindresultaat.

Overigens vind ik het prima dat bij een gedocumenteerd vermoeden van het overtreden van geheimhouding, wangedrag etc. er een onderzoek wordt ingesteld. Maar dan alleen gericht.

Met een sleepnet alle data vangen... en dan kijken wie er wel eens een nieuwswebsite bezoekt, of iets prive doet... niet effectief, noch efficient.
Maar ik snap gewoon het probleem niet. 10/20 jaar geleden zeker. Maar tegenwoordig gewoon niet meer.
Roemenië.
Een werknemer heeft wel degelijk recht op privacy, ook op het werk, en ook via bedrijfshulpmiddelen.
Echter heeft een werkgever zondermeer het recht om diezelfde bedrijfshulpmiddelen, eigendom van de werkgever, niet de werknemer in te zetten zoals het de werkgever belieft. Ik trek een vergelijking met het monitoren en eventueel opnemen van telefoongesprekken binnen een helpdesk.

Mits de klant ervan op de hoogte wordt gebracht (en daarmee dus de mogelijkheid krijgt aangeboden er niet mee akkoord te gaan) is het zondermeer toegestaan.

In de situatie beschreven in dit artikel komt het toch min of meer op hetzelfde neer; het monitoren van (bedrijfs)-communicatie, al dan niet met kwaliteitscontrole als doelstelling. Natuurlijk heb je ook als werknemer het recht om hier niet mee akkoord te gaan; het logische geval is dan om ontslag te nemen. Of de werknemers er in dit geval van op de hoogte waren gesteld weet ik niet.

Los daarvan vind ik het persoonlijk gewoon niet zo handig om dergelijke handelingen te verrichten met bedrijfshulpmiddelen; wie weet wat aan wie de persoon aan de andere kant de Messenger identiteit doorstuurt? Ja, je hebt als werknemer recht op privacy maar je hebt ook de plicht (via je contract) om de integriteit van de werkgever in stand te houden, enige professionaliteit te bewaren.

Al met al vind ik het een moeilijke situatie om zomaar glashard danwel de ene richting uit danwel de andere richting uit te laten vallen.
En een eigenaar van apparatuur mag bepalen wat daarmee gebeurt. Als ik jou bv even mijn telefoon leen omdat je direct een belletje moet plegen geeft je dat niet het recht om daar na het bellen nog meer gebruik van te maken en bv rustig je facebook te gaan checken. In het geval van bedrijfsapparatuur is de werkgever de eigenaar en die bepaald dus wat er mee gebeurd. Dat heeft niks te maken met werkgever of niet, maar met eigendomsrecht. Het staat je vrij om je privezaken via je eigen apparatuur te doen als je echt bang bent voor je privacy.
Kan ingezien worden, maar mag niet.
In geval van verdenking van een misdrijf/misbruik kan de directie de IT machtigen om zaken te checken. In dat geval dient de voorzitter van de OR ingelicht te worden.
Communicatie naar bedrijfsartsen/OR leden is in beginsel geheim. En slechts in uitzonderlijke gevallen (verdenking ernstig misdrijf) kan daar vanaf geweken worden.
Er is toch altijd een grijs gebied? Voorbeeld je werkgever verplicht je werk veilig te stellen op het netwerk of als je een nieuwe laptop / PC krijgt maak je zelf wellicht een uitgebreidere backup. Als dit vervolgens door jou dan naar een USB schijfje wordt gekopieerd dan kan dat heel onschuldig lijken voor jou maar misschien zeer schuldig vanuit het bedrijf gezien. Je kan namelijk heel veel gevoelige informatie op dat schijfje zetten. Als is het maar een outlook PST file van 10GB. Waar wil dit bedrijf dan kijken? Ergens in een logging dat je ooit iets naar een USB drive hebt gekopieerd?
Hoezo moeilijk? Juist prive dingen als telefoontje aan de bedrijfsarts, sollicitatie of verkeer met de vakbond gaat NIET via communicatiemiddelen van de baas.

Hoe moeilijk kan het zijn om dat via je eigen mobiel te doen? Ik weiger zelfs om het WiFi netwerk te gebruiken. Prive en zakelijk houd ik heel doelbewust uit elkaar. Kun je dit soort gezeik ook niet krijgen.
Hoezo moeilijk? Juist prive dingen als telefoontje aan de bedrijfsarts, sollicitatie of verkeer met de vakbond gaat NIET via communicatiemiddelen van de baas.
Al is het maar omdat nog niet iedereen een smartphone heeft en daar ook lange verhalen op kan schrijven.

Een tweede reden is dat sommige onderwerpen zo met het werk verweven zijn dat je ze moeilijk los kan zien.

Een andere reden is dat je alleen controle hebt over mail die je schrijft en niet over de mail die je ontvangt.
Voor een telefoontje plegen ben je geen smartphone nodig. Email komt toch wel aan, ook al schrijf je die midden in de nacht. En ik zie niet in waarom een werkgever jou in de gelegenheid moet stellen om te gezichtsboeken of iets dergelijks. Dat heeft werkelijk niets met dringende zaken te maken.

Wat betreft de bedrijfsarts, daar moet je al helemaal niets van verwachten qua geheimhouding. Zie dit stukje: http://www.medischcontact...-lastig-beroepsgeheim.htm
Die worden dus zelfs geacht om dingen door te spelen naar je baas, juist als het werkgerelateerd is.

En heb jij een bron dat de baas verplicht is om een pc ter beschikking te stellen voor prive doeleinden? Want van die regel heb ik werkelijk nog nooit gehoord. Er lopen bij ons zat mensen rond die geen inlogcodes hebben voor de pc`s en dus ook niet kunnen internetten etc.
Privacy is een belangrijk recht. In een normale bedrijfsomgeving mag je een beetje privacy verwachten. De baas mag niet zomaar een camera in ieder kantoor hangen of alle bureaulades doorzoeken. Op dezelfde manier genieten PC en mailbox enige bescherming.

De baas moet een redelijke gelegenheid bieden om privezaken te regelen en privacy hoort daar bij. Wat redelijk is hangt af van de omstandigheden. De balie van een tankstation is iets anders dan het hoofdkwartier van een bank.

In een dichtgetimmerde omgeving of een omgeving waar het nodig is dat de baas met alles meekijkt moet er ook een plek zijn waar er wel privacy is. Vandaar mijn voorbeeld van een aparte PC in een kerncentrale.

Als altijd is Arnoud Engelfriet erg goed in de juridische kant uitleggen: http://www.iusmentis.com/internetten/prive-ophetwerk/
Correct me if i`m wrong, maar daar staat alleen dat je de communicatiemiddelen die je van de baas tot beschikking hebt gekregen eventueel ook voor prive doeleinden mag doen, mits je dat verantwoordelijk doet. Nergens staat dat de baas jou middelen tot beschikking MOET stellen om prive dingen te kunnen doen.

En dat was mijn vraag aangezien jij stelt dat je baas je ten alle tijden toegang tot een internet pc / telefoon moet verschaffen voor prive doeleinden. Dat is volgens mij klinkklare onzin.

De baas kan mij inderdaad niet verbieden om met mijn eigen telefoon even naar huis te bellen. Maar hij hoeft me daar echt geen telefoon voor te leveren. Ik heb dan een werktelefoon maar het merendeel van collega`s heeft dat niet en die moeten toch echt hun eigen telefoon meenemen als ze willen bellen.
Nergens staat dat de baas jou middelen tot beschikking MOET stellen om prive dingen te kunnen doen.

En dat was mijn vraag aangezien jij stelt dat je baas je ten alle tijden toegang tot een internet pc / telefoon moet verschaffen voor prive doeleinden.
Dat is niet wat ik bedoel en volgens mij heb ik dat ook niet zo gezegd. Hoe dan ook, er spelen twee dingen, enerzijds heb je het recht op privacy en anderzijds hoort je baas je een gelegenheid te bieden om prive-zaken te regelen.

In de meeste situaties betekent dit in praktijk dat je de spullen van de baas (beperkt) mag gebruiken en daarbij (enige) privacy mag verwachten.

Indien nodig mag de baas van de wet daar redelijke beperkingen aan stellen. Alles helemaal verbieden is meestal niet redelijk en zal niet door de ondernemingsraad worden geaccepteerd. Bepaalde tijden, plaatsen of apparatuur aan te wijzen die wel veilig zijn kan de OR overtuigen dat het plan wel redelijk is.
De baas mag niet eenzijdig alles zomaar verbieden.
Maar je achter een bureau zit met een telefoon van de zaak, Mag je die best gebruiken om bv een afspraak met je huisarts te maken. En de werkgever mag dat niet zomaar afluisteren.
De keerzijde gaat ook worden dat de werkgever mij niet mag bellen op mijn privé telefoon. En dat ik in vakantie niet verplicht ben om een bedrijfstelefoon mee te nemen.
En als je dat gaat doen dan gaan we allemaal niet blijer worden.
Maar je achter een bureau zit met een telefoon van de zaak, Mag je die best gebruiken om bv een afspraak met je huisarts te maken. En de werkgever mag dat niet zomaar afluisteren.
De keerzijde gaat ook worden dat de werkgever mij niet mag bellen op mijn privé telefoon. En dat ik in vakantie niet verplicht ben om een bedrijfstelefoon mee te nemen.
En als je dat gaat doen dan gaan we allemaal niet blijer worden.
De vraag is ook met welke argumentering de werkgever dat doet. Als een werkgever zoiets afdwingt om belangrijke bedrijfsgeheimen te beschermen, dan is dat redelijk, maar als het is om de productiviteit van de werknemers dwangmatig te maximaliseren en iedereen af te straffen die af en toe kijkt of ie nog een Whatsappje van zijn partner krijgt, dan werkt dat alleen maar contraproductief omdat het werknemers frustreert.
Natuurlijk wel, ik heb een laptop en mobieltje van mijn werk. Arbeidsvoorwaarde. Ik heb geen privemobiel, ga niet met twee van die dingen op zak lopen ;)
De laatste 15 jaar werk ik in een gebouw waarin er voor Vodaphone wel steunzenders zijn, maar niet voor KPN, Ben. Briljant idee in 1990: stalen tussenwanden die makkelijk verplaatsbaar zijn, zodat kamers veranderd kunnen worden. Wifi in het gebouw RAMP.
Dus eigen mobiel gebruiken is moeilijk. Zeker als in verband met afspraken ook teruggebeld moet kunnen worden, dat is onmogelijk.
Vraag mij af waarom wij in Nederland hier ons heelndruk om maken? Ik maak al jaren lang geen gebruik meer van mijn werkgevers faciliteiten om privé te communiceren... mijn Prive Smartphone is wat ik nodig heb en niet meer dan dat.

Je moet er gewoon vanuit gaan, al is dat niet correct (net als de NSA), dat je werkgever (een administrator) alles kan lezen. Met deze insteek gebruik ik 99% van de tijd mijn privé smartphone.
je stelt hier nogal wat zaken waar ik niet heel erg zeker van ben,
Dat kun je wel vinden maar dat is niet de afspraak.
De afspraak is dat je (beperkt) privézaken mag doen in de tijd van de baas, zoals een telefoontje met een bedrijf dat alleen open is tijdens kantooruren, en dat je daar de middelen van de baas voor mag gebruiken zoals de telefoon.
wat ik hier zeker weet is dat je zakelijke comunicatie middelen altijd vallen onder bevoegdheid van je werkgever, wat niet wil zeggen dat je niet enige mate van privacy mag verwachten wanneer je bijv de dokter belt... als je daarentegen een sexlijn belt, of een webcamslet bekijkt vanaf een zakelijke pc (zelfs in je lunchpauze) is dat wel degelijk misbruik van de door je werkever voor diens doelen beschikbaar gestelde middelen ...
Die afspraak is er omdat het scheiden van zakelijk en privé niet altijd mogelijk is, soms lopen ze door elkaar. Communicatie met de bedrijfsarts is bijvoorbeeld privé, net als een mail aan de medezeggenschapsraad, een sollicitatiecommissie of een vakbond.
In theorie kun je dat soort communicatie vanaf thuis doen maar in praktijk is dat vaak erg lastig. Als we dit strict zouden scheiden dan zouden werknemers ook veel strengere eisen moeten stellen aan hun arbeidsvoorwaarden om hier voor te compenseren, daar zitten de werkgevers ook niet op te wachten.
wat je hier zegt klopt maar ten dele, als je een werk gerelateerde pc gebruik, met een eigen mail-account dan mag de werkgever die informatie in principe niet in handen krijgen, maar als dat om andere redenen toch gebeurd mogen ze die informatie niet bekijken/lezen/er naar handelen. ook als er een inrichting zou bestaan die alle uitgaande telefoontjes opneemt dan hebben ze tenminste de plicht om jouw telefoontje met de bedrijfs arts niet af te luisteren en te verwijderen.

een andere afweging kan worden gemaakt als je je prive telefoon voor zakelijke doeleinden gebruikt, in dat geval valt er iets te zeggen, dat je werkgever niets met je telefoon doet, omdat je er redelijkerwijs vanuit mag gaan dat ze dan onredelijk veel prive-informatie in handen kunnen krijgen, maar dat is hier nooit te sprake geweest..
PS. Er zijn wel uitzonderingen, het is niet de bedoeling dat je de centrale computer van een kerncentrale gaat gebruiken om je Facebook bij te werken, maar die zijn beperkt en als werkgever ben je dan verplicht om een alternatief te bieden, bv een extra computer in de kantine voor prive-zaken.
er zijn zoals ik hierboven al aangaf dus veel meer mitsen en maren aan je verhaal, en over de computer in die kantine, daar heb ik nog nooit van gehoord, maar ik zou graag een stukje jurispredentie willen zien waaruit dat blijkt.
Wat je aangeeft klopt. Lijkt me echter dat het in het verhaal hierboven niet over privé zaken ging die niet in eigen tijd konden. Anders zou er geen ontslag over volgen omdat het dan echt ongegronde redenen zijn. Mogelijk dat hij gewoon veel tijd aan het verspillen was aan het mailen van vrienden en wie dan ook ipv zijn werk.
Werkmail e.d zullen toegankelijk moeten zijn om mee te kunnen gaan in back-ups en bij vervanging (ziekte, vertrek, vakantie) door collega's geraadpleegd te kunnen worden.
Complexer zijn idd dingen als Messenger accounts en (prive)-webmail op een zakelijke PC. In principe hoef je daar als werkgever geen toegang toe te hebben - al kun je wel beleidsregels opstellen over wat wel en niet mag (Dus OF het gebruikt wordt).

Bij ons zijn er veel mensen die dingen als Dropbox en Onedrive installeren. Niet onze schuld als ze daar priveefoto's onversleuteld ingooien. Omgekeerd, lokale bestanden worden niet gebackupped, dus als hun zakelijke dingen daarin staat zijn ze ze bij een storing kwijt.
Bij ons op het bedrijf zijn er veel mensen die hun eigen telefoon gebruiken en waarbij het priveGSMnummer wordt opgenomen in het abonnement van het werk (met een getekend papier dat je het weer terugkrijgt wanneer je vertrekt)

Of dat ideaal is, weet ik niet. Het vermijdt in elk geval dat ik met 2 telefoons moet rondlopen, of dat ik declaratiebonnetjes moet gaan invullen omdat ik met mijn privétoestel voor het werk heb lopen bellen.

Dus: mijn toestel, mijn nummer, hun abonnement.
Dat maakt het iets ondoorzichtiger om te bepalen of 'ze' zomaar even mogen kijken, niet?

-- edit: spelling --

[Reactie gewijzigd door tc-t op 13 januari 2016 17:53]

Dan neem je toch een phone waar 2 sims in kan?
Dat is inderdaad precies de reden waarom ik de OnePlus 2 heb gekocht.
Sim van het werk en van mezelf er in.

Lekker bereikbaar op 1 toestel, voor alles :)
Het toestel dat ik van het werk heb gekregen heb ik mooi teruggegeven.
Loop ondertussen al jaren met twee toestellen. Zie het probleem niet meer, eigenlijk juist meer een opluchting. In het verleden verloren ik mijn telefoonnummer en lastig/onbereikbaar voor anderen.

Tegenwoordig met WhatsApp (ja je kunt wel overzetten.... moet je eerst wel nog het oude toestel in je bezit hebben) wil ik niet dat de nieuwe eigenaar zomaar voor mij bestemde berichten kan ontvangen. Maar dan ook het opnieuw instellen, het bekend maken van je nieuwe nummer, je contacte.... kost allemaal teveel tijd.

Nee, die kleine investering is mij het waard.
in dit geval zou ik zeggen dat het een duidelijk prive toestel is (je eigen nummer en terugkrijgen als je bij het bedrijf vertrekt) die je ook voor zakelijke diensten gebruikt, in dat geval ga ik er vanuit dat het onredelijk bezwarend is wanneer een werkgever inzage in je telefoon verwacht. wat ze wel kunnen vragen is om alle comunicatie die jij bij het uivoeren van je werkzaamheden het gevoerd aan ze over te dragen.

smsjes mailtjes, whatsapjes etc aan klaten van je werkgever kunnen ze dan opvragen eventueel wellicht zelfs door een onafhankelijke 3rd-party uitgevoerd - zodat er wel de zekerheid is maar niet het lekken van jouw prive (aan het bedrijf)


*disclaimer - ik heb helaas geen jurispredentie-bunders van arbeidsrecht om deze claim te staven
Volgens mij zijn er genoeg bedrijven in Nederland waar een werknemer een telefoon van de zaak kan krijgen waarbij soms secundaire arbeidsvoorwaarden de medewerker het recht geven de telefoon ook voor privé te gebruiken. Bij ons is dit, afhankelijk van de functie, zelfs redelijk gemeengoed. Ik vraag me af of dit dan alsnog opgaat. In onze CAR staat hierover bar weinig informatie, maar ik ben van mening dat in zo'n geval privé ook privé moet blijven. Als de werkgever wil kunnen controleren, om welke reden ook, moeten ze zoiets niet beschikbaar stellen imo.

Zelf heb ik bewust, niet om privacy redenen, gewoon een privé telefoon met nummer. Dit vooral omdat ik niet altijd bereikbaar wil zijn voor de werkgever wanneer ik geen stand-by dienst(en) draai. Buiten die diensten wil ik zelf de dienst uitmaken en (on)bereikbaar zijn wanneer mij dat uitkomt. Die vrijheid is mij een privé abonnement meer dan waard en dat zal niet snel veranderen, ook al is het stukken goedkoper om gebruik te maken van de aansluiting van mijn werkgever.
Gelukkig zijn de meeste werkgevers hierin iets losser dan de meerderheid van de nogal starre types in dit topic: als je je werk goed doet is er geen enkele reden om werknemers zo te controleren. Managing op output is de mode, met micromanagement rennen al je goede medewerkers naar de concurrent.
Dat is absoluut waar. Heb het binnen onze toko dan ook nog nooit meegemaakt, en ik werk er toch al meer dan 10 jaar inmiddels.
Mijn werkgevers (overheid) werkt met citrix. Wij krijgen een browser via citrix waar een eigen root-certificate in zit.
Op die manier heeft gebruik maken van eigen email (gmail bijv) geen toegevoegde waarde.
Ik weet dat ze dit doen, echter veel collega's niet.

Mag dat dan wel of niet? Zelfs in de pauze kijkt de baas mee (bulk, niet gericht) naar alle communicate van alle medewerkers.
En dit allemaal zonder waarschuwingen.
ik kan me niet goed voorstellen dat er geen waarschuwingen staan,
dat kan door 'pas op wij lezen mee stickers' maar ook door: 'het is niet toegestaan bedrijfspc's voor persoonlijke doelen te gebruiken' in dit laatste geval ben je immers ook beschermt doordat de werkgever zegt 'ja we kunnen je privacy niet garanderen dus mag je het er niet voor gebruiken' als je het dan toch doet... tja dan overtreed je niet alleen de gebruiks voorwaarden, maar forfaiteer je ook je privacy-recht.
Daar ben ik het mee eens. Het probleem is simpelweg onze eigen aard, die inherent corrupt is.

Om die reden, zo bleek vele jaren geleden al, dat een groot deel van de Nederlanders geen moeite heeft om een gejatte fiets op straat voor een geeltje te kopen. Heling is voor velen dus moreel aanvaardbaar.

Er wordt heel wat gesjoemeld met de kilometervergoeding. Waar maar kan buigen mensen de regels of interpreteren ze zodanig dat ze er het meeste gewin uit halen.

Maar het is zoals je zegt, krijg je een GSM voor zakelijk gebruik, dan gebruik je hem uitsluitend daarvoor. Dat zorgt voor duidelijkheid en je vermijd lastige vragen. Ik vind daarom dat men de wet zo zou moeten wijzigen dat het verboden is om mobiele (en andere) communicatie apparatuur te gebruiken voor privé doeleinden. De werkgever is eigenaar en mag de gadgets uitlezen en er is dan geen probleem.

Houd zakelijk en privé gescheiden en je hoeft niet te lopen mekkeren bij een rechter. Blijkbaar vinden veel mensen dat het volstrekt normaal moet zijn om op kosten van een ander, zoals je werkgever, privé te rijden, bellen of texten. Waarschijnlijk met het idee 'Ach, het gaat van de grote hoop en mijn baas zal vast wel vinden dat als ie mij wat ademruimte geeft, een beetje toeschietelijk is, ik wel af en toe wat belminuten kan stelen, ik dan een tevreden werknemer ben en harder werk voor zijn BMW.'
Ik vind het zeer interessant dat er een artikel wordt geschreven over een uitspraak, die in het zelfde artikel dan niet interessant wordt genoemd.

Overigens vind ik ik het inderdaad niet meer dan logisch dat een werk-emailadres mag worden bekeken door de werkgever, maar een messenger lijkt me eerder een beetje een grijze zone. Dit zal case per case moeten worden onderzocht en het zal wel lang duren voordat er een eenzijdige rechtsleer over komt.
http://www.mirror.co.uk/n...an-now-officially-7171128

Hier zegt men dat je werkgever je whatapps berichten zou mogen lezen, want vele interpreteerde alsof je opeens je privetelefoon af moest geven en je baas even alles door mocht spitten.

Maar zover is het gelukkig niet, de werknemer in dit artikel schijnt op een werk pc met yahoomessenger met een account voor het werk priveberichten te hebben gestuurd en die mag de baas dus wel inkijken om je te controleren of je je werk wel doet of te veel met prive bezig ben.
"en die mag de baas dus wel inkijken om je te controleren of je je werk wel doet of te veel met prive bezig ben."

Ok dat is niet de kern van deze uitspraak. De werkgever keek hier in de berichten omdat hij er vanuit ging dat deze zakelijk waren en ontdekte toen dat dit niet zo was. Waarschijnlijk had hij een verbod op privegebruik van dat account in zijn arbeidsvoorwaarden oid dat dit meteen een probleem werd, of er was al meer aan de hand.

Een werkgever die beperkt privé gebruik echter gewoon toestaat in zijn arbeidsvoorwaarden, zal nog steeds met een goed argument moet komen om vervolgens in die communicatie te mogen spitten.

Of hij moet vooraf in een reglement hebben opgenomen dat de communicatie inzichtelijk is voor werkgever/leidinggevende/secretariaat omdat dit voor het werk nodig is. Dan weet je waaraan je begint als je het vervolgens privé gebruikt.

Kern is, als werkgever prive gebruik toestaat, zal hij moeten accepteren dat hij niet meer zomaar mag rondneuzen. De meeste werkgevers in NL die ik ken staan beperkt privé gebruik van zakelijk e-mail e.d. toe, en zullen zich dus beperkt zijn in wat ze kunnen.
...
Of hij moet vooraf in een reglement hebben opgenomen dat de communicatie inzichtelijk is voor werkgever/leidinggevende/secretariaat omdat dit voor het werk nodig is. Dan weet je waaraan je begint als je het vervolgens privé gebruikt.

Kern is, als werkgever prive gebruik toestaat, zal hij moeten accepteren dat hij niet meer zomaar mag rondneuzen. De meeste werkgevers in NL die ik ken staan beperkt privé gebruik van zakelijk e-mail e.d. toe, en zullen zich dus beperkt zijn in wat ze kunnen.
Al zou privé-gebruik toe worden gelaten,
dan nog loop je tegen het feit aan dat het een bedrijfsmiddel is.

Een toestel van de zaak is ten alle tijden opeisbaar. Hetzelfde geld voor laptops en tablets. Soms maakt een werknemer zich wijs dat een gebruiksmiddel van hem is omdat die die nodig heeft om zijn functie uit te voeren, maar niets is minder waar.


Privé-gebruik en daadwerkelijk privé moet niet met elkaar worden verward. De consequenties die daaruit volgen is een ander verhaal en in casu van deze zaak is het duidelijk, betrapt terwijl het niet is toegestaan. Als een werkgever het wel toestaan dan kan hij prima op de hoogte zijn wat je allemaal uitvreet maar kunnen er geen consequenties aan worden verbonden indien het binnen de perken blijft.
Bij een eerdere werkgever zijn daar discussies over geweest.

Werkgever wilde kunnen controleren op misbruik, maar mocht dat niet vanwege het toegestane privé gebruik en geen reglement. Er is daarop een reglement gekomen, waarbij de werkgever in de mailbox en op de telefoon mocht kijken als er aanwijzingen waren van misbruik en de OR hiervan op de hoogte werd gesteld.

Een werk telefoon mag direct ingenomen worden, maar als je toestaat dat mensen die privé gebruiken, mag je als werkgever niet vervolgens de SMS berichten lezen. Als je misbruik vermoed kan je hem natuurlijk wel apart houden en als het bij de kantonrechter komt, vragen om een onderzoek te mogen instellen naar de telefoon. Je zal echter al een stok moeten hebben voor je hieraan begint.
Als je misbruik vermoed kan je hem natuurlijk wel apart houden en als het bij de kantonrechter komt, vragen om een onderzoek te mogen instellen naar de telefoon.
Als de regel is dat je hem in mag nemen als je misbruik vermoedt, is er in de praktijk letterlijk geen enkel middel om te voorkomen dat de werkgever je mobieltje in kan nemen.
Immers, een werkgever kan altijd wel zeggen dat er vermoeden van misbruik is.
Ja, maar als de werkgever hem inneemt wil dat niet zeggen dat hij zomaar door de data mag struinen als hij expliciet prive gebruik heeft toegestaan.

Daarom zie je vaak reglementen dat bij vermoeden misbruik bijvoorbeeld de OR wordt ingelicht voor de data wordt bekeken.

Er is een verschil tussen mogen innemen en door de gegevens moegen kijken op zoek naar informatie.

Privacy wetgeving is wat dat betreft simpel. Als Privé gebruik niet is toegestaan, en je vermoed privegebruik, bijvoorbeeld van een telefoon. Dan mag je mits je aan alle voorwaarden voldoet, alleen kijken of er inderdaad prive berichten op de telefoon staan. Als je dat geconstateerd hebt, dan ben je klaar. Als je vervolgens de inhoud van die privé berichten gaat bekijken, dan overtreed je de wbp gegevens al. Je hoeft immers niet op de hoogte te zijn van de inhoud van die berichten, de vast stelling dat er privé berichten op staan is voldoende.
UK wetgeving is anders dan NL wetgeving etc. Een echte Europese wet in voldoende detail uitgewerkt is wenselijk, maar helaas nog geen realiteit
Wat heeft de engelse wet met dit alles te maken? Het speelde zich af in roemenië en het europese hof van de rechten van de mens heeft een uitspraak hierin gedaan.
Wat heeft de engelse wet met dit alles te maken? Het speelde zich af in roemenië en het europese hof van de rechten van de mens heeft een uitspraak hierin gedaan.
Hou daarin ook rekening met het feit dat het onstlagrecht in Roemenië waarschijnlijk iets soepeler is dan in Nederland.

In NL kun je niet zo maar op staande voet worden ontslagen omdat je een paar privé-mailtjes gestuurd hebt overr je werkmail-adres.
Kan, maar roemenië is een EU land, dus valt het ook onder de EU rechten, en die zijn in elke lidstaat hetzelfde. Deze EU rechten staan hoger dan de lokale rechten.
Maar hoe dan ook, hij had geen prive berichten met het zakelijke yahoomessenger account moeten versturen, bij verdenking mag je baas dat inkijken zoals ook blijkt uit het artikel en dat is in nederland ook zo mits de baas verdenkingen en of klachten over jou heb.
Zoals ik al zei, werk en prive gescheiden houden. :)
Maar hoe dan ook, hij had geen prive berichten met het zakelijke yahoomessenger account moeten versturen, bij verdenking mag je baas dat inkijken zoals ook blijkt uit het artikel en dat is in nederland ook zo mits de baas verdenkingen en of klachten over jou heb.
Zoals ik al zei, werk en prive gescheiden houden. :)
Precies, alleen als er verdenkingen of klachten zijn. Als een baas vermoedt dat een werknemer "niet produktief genoeg is" zonder dat daar duidelijke aanwijzingen voor zijn. Als iemand normaal zijn werk doet dan mag een werkgever niet lukraak gaan bespioneren om te bekijken of een werknemer geen privé-telefoontjes aan het voeren is.

Bij duidelijke wanprestatie of misbruik (zoals telefoonkosten die de pan uit rijzen) is het natuurlijk wel terecht, maar ook dan is ontslag op staande voet pas een allerlaatste maatregel. Dan moet er al sprake van grove opzet of strafbare feiten zijn.
Elke baas moet zich ook realiseren dat werknemers ook prive dingetjes doen onder werktijd en zolang het werk er niet onder leidt moet het geen probleem zijn. Onderzoek heeft uitgewezen dat werknemers die ook wat prive dingetjes onder werktijd doen over het algemeen produktiever zijn. Daarbij denk ik dat het voor de mens ook beter is al ze zo nu en dan eventjes iets anders doen dan alleen maar werk, mits het even kan natuurlijk.
Persoonlijk zie ik er ook niets fouts in, mits het werk er niet onder leidt, het is een resultaat van de techonolgie. 10 jaar geleden was het nog bellen en smsen, nu is het even whatsappen, facebooken, twitteren of soortgelijke communicatiediensten.
Engelse link, zegt niets over Nederland.
Blijkbaar heb je het artikel niet eens gelezen. Ik weet niet of je het weet, maar media kan ook berichten over zaken in andere landen. :+
:)
Had maar half gelezen. Inderdaad europees dingetje. Vraag me af of zoierts in Nederland door de rechter zou worden toegestaan met dit in het achterhoofd.
Deze uitspraak is gedaan door het europese hof van de mensenrechten en gezien nederland ook in de eu zit heeft deze uitspraak ook invloed op nederland.
Verder is het in nederland onder bepaalde voorwaarde al toegestaan dat je baas de door het werk geleverde voorzieningen in mag kijken bij voldoende verdenkingen of klachten over de persoon.
Dus ik herhaal nogmaals, hou werk en prive gescheiden en voorkom problemen.
Dat begrijp ik, wat ik me afvraag is of er in NL niet in arbeidsrecht en het recht dat gaat over privacy regels zijn die scherper zijn dan wat het EHRM heeft uitgsproken. Kort gezegd: wellicht is het geen inbreuk op mensenrechten, maar misschien wel op Nederlands civiel /arbeidsrecht
Dat weet ik niet, maar die eventuele scherpere nederlandse regels zouden overruled worden door europese regels. Onze leiders hebben onze nederlandse soevereiniteit allang verkocht door ondanks de nederlandse nee-stem in een referendum toch voor de europese grondwet te kiezen.
De titel van het artikel begint al met 'nuance'. Ik denk ze dit artikel geschreven hebben omdat er redelijk wat andere nieuwsberichten naar buiten zijn gekomen dat werkgevers opeens allemaal prive dingen mogen doorlezen, en dat proberen ze nu juist te nuanceren.

Vind het daarom wel een goed artikel, al had ik dezelfde conclusie ook al getrokken, maar heel veel mensen kijken niet verder dan de neus lang is jammer genoeg..
Inderdaad, het context verschil tussen 'werkgever luisterd prive communicatie af' en 'werkgever volgt het werkaccount' nogal een enorm groot verschil geeft.

Mailen met je werkadres is voor werk, en wordt opgeslagen. Werkgever mag ervan uitgaan dat een werkmiddel voor werk gebruik wordt. Vrij logisch. Als je dan prive gaat mailen ermee is dat niet handig, en niet iets waar de werkgever bij voorbaat dus rekening mee moet houden. Dat is in dit geval ook gebeurt, werkmiddel gebruikt voor prive.

Ga je nou prive mailen vanaf je prive adres (gmail ofzo) op je werkpc/laptop krijg je een heel andere vorm van controle als je werkgever dat ook volgt, opslaat en tegen je gaat gebruiken. Dan gaan ze namelijk bewust je prive gedrag volgen, omdat ze er in die context vanuit kunnen gaan dat je het niet voor je werk gebruikt.

[Reactie gewijzigd door Xanaroth op 13 januari 2016 17:34]

Eigenlijk zielig dat je op een plek als Tweakers nog een van de weinig bastions is waar WEL goed onderzoek gedaan wordt door journalisten.

Helaas valt dat niet te zeggen over de gemiddelde kranten, die ook steeds meer in roddelblaadjes veranderen. Gemiddelde wetenschappelijke berichtgeven is om te huilen.

Chapeau aan de schrijver :)

[Reactie gewijzigd door Bjorn89 op 13 januari 2016 20:52]

Ik denk steeds dat het over Nuance Naturally Speaking (Dragon/TextToSpeach) gaat...
We schrijven zo nu en dan een nuance-bericht, als andere media er naast zitten of kort door de bocht gaan. Het is altijd frustrerend om er na wat onderzoek achter te komen dat iets geen nieuws is, of dat de zaken er anders voor staan dan bericht, en er dan niks mee te kunnen doen. Vooral omdat we dan nog regelmatig submits over die onderwerpen krijgen. We willen lezers in uitzonderingsgevallen dan graag kunnen melden hoe het zit, vandaar dat we een soort 'nuance'-categorie in het leven hebben geroepen.
http://tweakers.net/nieuw...ZuSCxgsT01ODMqlQlK0MDg1oA
Bedankt voor de toelichting. Voor mij was er onduidelijkheid doordat ik nog geen eerdere nuanceberichten had gezien en het wel degelijk tussen de 'nieuws'berichten stond, en ik ook geen/weinig actualiteiten behalve t.net volg (en daardoor nog niets over deze uitspraak had gehoord).
Eerlijk gezegd dacht ik eerst dat dit een persbericht van het bedrijf Nuance (van de spraakherkenning) was. Kon dit eerst niet plaatsen, dus ff twee keer gelezen. Wel prettig om dit soort verdieping te lezen t.o.v. reguliere nieuwsmedia, maar wellicht zou het woord 'Nuancering' of dit cursief in de titel weergeven helpen.
Het gaat er om dat er prive berichten verzonden waren met een zakelijk adres.
De werknemer maakte de fout om prive en zakelijk niet te scheiden.
Dit zal case per case moeten worden onderzocht en het zal wel lang duren voordat er een eenzijdige rechtsleer over komt

Een werk-messenger zoals Skype for Business lijkt me geen grijze zone. In diverse landen is het zelfs verplicht dat in de gaten te houden. Denk aan insider trading bij zakenbanken en aanverante instellingen.

Het is heel simpel: gebruik geen zakelijke email/messenger/etc voor prive-zaken. Veel werkgevers hebben ook bedrijfs-beleid betreft dit soort zaken.

Je prive messenger zoals WhatsApp is uiteraard een ander verhaal. Daar is het dan ook vooral een kwestie wat het bedrijfsbeleid toestaat. In veel gevallen zal dat zeggen dat dat niet toegestaan is op bedrijfs-computers of enkel op speciaal aangewezen netwerken zoals gastnetweken. Zo ook bij mijn bedrijf. Dus mijn prive-telefoon staat met WhatsApp op het gast-netwerk en mijn zakelijke spullen zitten op het bedrijfs-netwerk.

Iedereen tevreden, werkgever dat zakelijk en prive gescheiden zijn, en ik dat mijn prive ook daadwerkelijk prive blijft.
Overigens vind ik ik het inderdaad niet meer dan logisch dat een werk-emailadres mag worden bekeken door de werkgever, maar een messenger lijkt me eerder een beetje een grijze zone. Dit zal case per case moeten worden onderzocht en het zal wel lang duren voordat er een eenzijdige rechtsleer over komt.
Ook mail mag niet zomaar door de werkgever bekeken worden. Je zal maar een mail naar de OR of naar de vertrouwenspersoon binnen het bedrijf hebben gestuurd, waarin je je beklaagt over je baas. Zelf al doe jij het vanuit je privé mail, de OR en de vertrouwenspersoon hebben toch echt bedrijfs-email adressen.
Ik vind het zeer interessant dat er een artikel wordt geschreven over een uitspraak, die in het zelfde artikel dan niet interessant wordt genoemd.

Overigens vind ik ik het inderdaad niet meer dan logisch dat een werk-emailadres mag worden bekeken door de werkgever, maar een messenger lijkt me eerder een beetje een grijze zone. Dit zal case per case moeten worden onderzocht en het zal wel lang duren voordat er een eenzijdige rechtsleer over komt.
Sowieso is het recht van een werkgever om de e-mail van een werknemer te lezen lang niet zo absoluut als je hier stelt. De situatie zit complex in elkaar. In het artikel Internetten en mailen op het werk (Ius Mentis) wordt er ingegaan op een aantal van de bepalingen en beperkingen bij het gebruik van zakelijke middelen voor privé doeleinden.

De reden dat je die tegenstrijdigheid tegenkomt in dit artikel is omdat de uitspraak in eerste instantie lijnrecht tegenover de principes van bovengenoemd artikel in lijkt te gaan. Dat zou dus best nieuwswaardig zijn. Bij nadere bestudering blijkt dat het hier eerder om een nuancering gaat van de voorwaarden waaronder een werkgever privé communicatie via een zakelijke account in mag zien. Zoals eerder genoemd artikel aangeeft was al bekend dat de regelgeving op dit gebied behoorlijk complex was, dus dat maakt dan het per saldo een stuk minder schokkend is dan dat het in eerste instantie leek.
Je vind het logisch maar dat betekend niet dat het daadwerkelijk mag.

In Nederland mag je als werkgever niet zomaar het mailverkeer van je werknemers doorpluizen.
je vergeet hier de nuance dat het een zakelijke messenging-account was. zou je zijn uitgelogd om op een prive account in te loggen, dan zou het evrm heel anders hebben geoordeeld.

@IplugNplay - je maakt hier de denkfout dat dit 'mailverkeer' van de werknemer was, het was @werkgever.tld email adres, waardoor het dus geen mail verkeer was uit hoefde van de persoon, maar uit hoofde van zijn functie binnen dat bedrijf. juist hierom is er door het europees hof geoordeeld dat de rechter hier de juiste afweging had gemaakt.

[Reactie gewijzigd door i-chat op 14 januari 2016 11:37]

Heel scherp, maar anderzijds, juist omdat de uitspraak eigenlijk niet interessant is en men dat als opmerkelijk vaststelt, wordt het weer nieuwswaardig. Immers zeg je zelf dat je het interessant vind vast te stellen dat er deze ogenschijnlijke tegenspraak in zit :-)

Ik denk dat we niet moeten kijken naar accounts. Ik denk dat je moet kijken naar hardware. Een pc in een kantoor, waarop een email client geïnstalleerd is, dient uitsluiotend zakelijke accounts te hebben.

Als je privé wil mailen of anderszins communiceren, dan doe je dat in je eigen tijd, in de pauzes, via je je eigen hardware. Tegenwoordig is er geen excuus, want vrijwel iedereen heeft een gadget.

Ik denk dat het strikt gescheiden houden van werk en privé aangelegenheden privacy-bevorderend werkt. We weten allemaal dat we soms de meest waanzinnig domme clusterfucks uithalen. 'Oeps, de porno gaat naar de mail van de baas.' 'Oeps, mijn dronken kop op sociale media.' En gisteren nog weer in het nieuws, het fenomeen 'sexting'. Kinderen die schunnige foto's van zichzelf maken, die delen, en dan gaat het viraal want een boel likes en dan springen de meiden van flats. En in al die zaken heb ik nog niet zegge en schrijve één verslaggever of interviewer horen vragen aan zo'n tiener, die zo lijdt onder het imago van slet en hoer, of het nu wel zo verstandig was om jezelf naakt te fotograferen en te 'sexten'. Ben je dan niet gewoon een slet? Of heb je gewoon zulke achterlijke ouders?

Ik ken een gast, een paar pc's verderop op de afdeling, die de meest ranzige, vunzige poep- en plas porno zat te bekijken, dat via de mail aan de collega's rondstuurde, van die kleine filmfragmenten. Ze hebben hem er uiteindelijk uitgetrapt, terecht.

Kortom, mensen zijn stupide en wie dat niet snapt gaat domme fouten maken en dat kost je je baan, je relatie of je imago. Of allemaal tegelijk. Wie dat wel snapt, snapt meer het belang, de noodzaak van privacy en het optrekken van een barrière tussen privé en zakelijk gebruik van soft- en hardware.
Als mensen dit in hun pauze doen dan heb ik hier geen enkel probleem mee.
Afhankelijk van de situatie is het ook hypocriet van een werkgever, veel werknemers doen regelmatig iets voor hun werk(gever) buiten officiële werktijd zonder dat ze hiervoor enige compensatie krijgen.
Bij een gezonde verhouding hoort een wisselwerking geen enkel probleem te zijn.
goed punt. echter gaat het hier om de letter van de wet, niet om hoe een gezonde arbeidsrelatie eruit hoort te zien.
Op het moment dat privé communicatie het arbeidsproces aantast dan spreek je deze persoon hierop aan, indien dit niet werkt dan ga je over tot de officiele procedure .

Je bemoeien met privé informatie is gewoon not done.
je vriendin opgeilen via het mail adres van juridisch@jouwwerkgever.nl is ook not done.. dan had je een inconito venster moeten openen en even je viesgeilmannetje@gmail.com moeten gebruiken.
Nu cloudservices en accounts steeds meer verweven worden, is dit toch een lastig punt aan het worden. Voorbeeld: Op mijn werk gebruik ik een MS account dat ik oorspronkelijk privé heb aangemaakt en ook deels nog privé gebruik. Ik zou het eigenlijk moeten scheiden, maar dat is dus (nog) niet gebeurd. De gelinkte communicatiemiddelen zijn vanuit werkgever beschikbaar gesteld onder de MS Office suite (werk), maar intussen wel gelinkt aan mijn 'privedeel' van MS.

Ik weet het: de oplossing is twee accounts gebruiken, maar met de trend om alles steeds meer te integreren gaan dit soort situaties steeds meer een issue worden.
Dan heb je dus een ander probleem. Je moet werk en prive echt kunnen scheiden.
Mijn werkgever heeft mijn prive nummer, maar met de begrenzing dat het alleen in noodgevallen gebruikt mag worden. Het mag niet doorgegeven worden aan collega's.

Je moet een prive leven hebben, anders wordt je geleefd. En dat heeft ook weerslag op je functioneren in het bedrijf. Als jij geen vrije tijd hebt, puur familie, vakantie, noem maar op, ga je de effecten zien in je functioneren.
Zet een muur neer, houdt hem omhoog.
Heb ooit ook zoiets gehad.
Mijn internet thuis had een storing en ik checkte in de pauze mijn privé email.
Mijn werkgever liet toen weten, dat hij zijn computer en energie niet beschikbaar stelde voor privé doeleinden.
Ik heb nooit meer een computer, bij die werkgever privé gebruikt.
En jij kan hem met succes aanklagen wegens schenden van je privacy.
http://www.iusmentis.com/internetten/prive-ophetwerk/
En je bent er snel weggegaan????
Ik werk daar, inmiddels al een paar jaar niet meer.
Er waren daar wel meer dingen een beetje raar, daar wen je aan.
Zoals de UPS van de server die iedere dag een uur loeide.(maanden lang)
Men had vergeten, de accu stekker er in te doen.

Kan er wel uren over praten.
Lekker onmenselijke werkgever heb je dan, was met gierende bandjes vertrokken.
Maar goed, je werkgever van toen trekt aan het korte eind als je er een zaak van had gemaakt.
Dan zou bij mij die stelling ook omgekeerd waar zijn.
Geen smsje, telefoon of e-mail buiten de kantooruren. Want tijdens je privétijd kan je toch geen enrgie verspillen voor werkdoeleinden? :)
Ik vindt in principe van niet, aangezien ik ook vaak vanuit thuis diensten verleen voor het werk en dan is het beide water bij de wijn doen. Maar dat staat los van de WET uiteraard zoals Kuusje ook al aangeeft.
Ik vind dat geen gezonde verhouding. Als je gaat morrelen en de scheidslijn tussen werk en privé wazig maakt, dan krijg je dus geheid problemen.

Conflicten vermijd je het best door zaken gescheiden te houden. Dat schept duidelijkheid en als de regels duidelijk zijn, dan kan iedereen weten waar ze aan toe zijn. Om die reden is een wetboek nauwelijks leesbaar, omdat er een taal gebruikt wordt die zo expliciet en specifiek is, dat elke interpretatie die niet beoogd wordt, zo veel mogelijk wordt uitgesloten. En zelfs dan lukt het niet altijd...

Een gezonde werk (ver)houding is om niet te stranden in een subjectieve illusie van wederzijds wegkijken van het overschrijden van grenzen, en ik denk dat dit morele grenzen zijn.

Als een werknemer iets doet voor de baas buiten werktijd om, dan moet ie daar gewoon voor betaald worden. Ik werd ook wel eens gevraagd om iets buiten normale uren te doen, alle pc's bij langs in de avonduren en IP's uitlezen. Dan werd er pizza besteld en later kreeg je nog een leuke cadeaubon.

Bij mijn vader op het werk, als er een late vrachtwagen kwam lossen, dan deelde de baas wat flappen uit eigen zak rond als de boel gelost was. Klaar. Boter bij de vis.

Het klinkt misschien heel zakelijk, dat voor elke karweitje er de vraag is 'wat schuift het?', maar het schept duidelijkheid en je hebt later geen dwarse gevoelens onderling van 'Doe ik een iets extra's en ik werk al zo hard en ik krijg er niets voor.' Dus werk gewoon betalen en belonen.
Het lijkt mij dat een werkgever best mag controleren of je je werk doet en wat je met de door het werk geleverde voorzieningen doet.

Overigens: altijd werk en prive gescheiden houden, dat voorkomt problemen.
Het lijkt mij dat een werkgever best mag controleren of je je werk doet en wat je met de door het werk geleverde voorzieningen doet.
Dat mag dus niet door zomaar mail van de werknemer te lezen. Zie ook https://www.security.nl/p...ver+mijn+e-mails+lezen%3F
Dat ziet de werkgever toch aan de hand van wat je oplevert? Dat zie je niet door iemands mailbox te doorspitten.

Maar eens: werk en privé gescheiden houden. En anders niet klagen als je ook in je privé tijd op je privé account wordt lastig gevallen door het werk.
Mag je wel kijken tussen welke adressen een wisselwerking is geweest?

Een liefmoedertje@gmail.com(bij wijze van spreke) is natuurlijk niet echt een superzakelijk adress :P
Ben ik te rechtlijnig als ik zeg dat wat een werknemer tussen 9:00 en 17:00 doet ("de baas z'n tijd"), dat dat de baas aangaat? Zekers als een werknemer middelen gebruikt die door de baas zijn aangeleverd en zijn bedoeld voor werk.
Deze discussie vind ik onhandig omdat er per geval en per periode gekeken moet worden of de balans in orde is. (Tijden veranderen, vandaar per periode)

Dan wordt de discussie over het doorbetalen tijdens de lunch/pauze opeens heel anders :). Niet betaald krijgen = eigen tijd =doen wat je zelf wil met je eigen spullen en geen gebruik van de spullen van de baas. Daarmee is het duidelijk, weet iedereen altijd waar die aan toe is en kunnen mensen een afweging maken - betaalde pauze ja of nee.

Ik zou het strontirritant vinden als m'n baas de hele dag over m'n schouder kijkt maar hij mag het wel. Hij mag, vind ik, dan ook monitoren wat er gebeurd met bedrijfseigendommen, in dit geval de yahoo messenger.

Als werkgever moet je hier, vind ik, eerlijk en duidelijk over zijn op het moment dat iemand in dienst treed. Dan zijn er geen verrassingen en is ook duidelijk wat privé is en wat niet.
En als die duidelijkheid er niet is? Bij mijn werkgever wordt er ook bij nieuwe medewerkers met geen woord over gerept. Mogen ze er dan volgens jou nog steeds in?

Ze hebben wat mij betreft kansen genoeg: in contract bij nieuwe medewerkers, in personeelshandboek, in arbeidsreglement. Nergens staat er iets van in.
Ben ik te rechtlijnig als ik zeg dat wat een werknemer tussen 9:00 en 17:00 doet ("de baas z'n tijd"), dat dat de baas aangaat? Zekers als een werknemer middelen gebruikt die door de baas zijn aangeleverd en zijn bedoeld voor werk.
Ja, dat is te rechtlijnig. Er spelen verschillende belangen en die zijn groter dan de relatie werkgever-werknemer. Om het even te overdrijven: de baas mag z'n medewerkers ook niet slaan tijdens werktijd. Privacy staat vrij hoog in de pikorde van belangen en zal het in veel gevallen winnen van zakelijke belangen. Anders gezegd, jouw recht op privacy is groter dan het recht van je baas om precies te weten wat zijn medewerkers doen.
De werknemer heeft echter geen recht om bedrijfs infrastructuur te gebruiken voor privé doeleinden en dat mag gewoon gecontroleerd worden.
Het is geen plicht van de werkgever om een telefoon (of pc) op jouw bureau neer te zetten maar als die er staat dan mag je die (binnen bepaalde grenzen) ook voor prive-doeleinden gebruiken tenzij daar andere afspraken over zijn gemaakt. Die afspraken mogen niet onredelijk zijn maar wat redelijk is hangt af van de omstandigheden.

Daarnaast heb je een (wederom beperkt) recht op privacy. Onredelijke controles (wat dat ook zijn) schenden die privacy. Eigendomsrecht gaat niet automatisch boven privacy. Een huisbaas mag ook niet zomaar de slaapkamer van zijn huurder binnen wandelen.


Ik wil er niet meer van maken dan het is. Een bedrijf mag wel degelijk beperkingen stellen en in de computer en mail van werkgevers kijken maar niet zomaar, er zijn grenzen.
Ben ik te rechtlijnig als ik zeg dat wat een werknemer tussen 9:00 en 17:00 doet ("de baas z'n tijd"), dat dat de baas aangaat?

Daar ben ik het de volle 100% mee eens.

De baas betaald jou voor diensten en dus moet je niet met andere dingen bezig zijn.
Dat doe je maar lekker in de tijd dat je niet betaald word en je eigen spullen gebruikt.

Verder doen goede bazen dit natuurlijk alleen als steekproef of als er vermoedes zijn dat iemand er een potje van maakt.
Dat is rechtlijnig, en dat mag. Echter, als je rechtlijnig bent, dan moet je ook consequent rechtlijnig zijn. Dus ook iedere minuut na 5 uur (dat half uurtje overblijven wat zo populair is, je wilt immers geen ambtenaar zijn) in rekening brengen, en ook die mailtjes in de avond, en zelfs wanneer ik 's avonds onder de douche een goed idee voor het werk heb. Oh ja, en ook reistijd.

Kantoorwerk, en met name kenniswerk, laat zich niet vangen in 9 tot 5. Hersenen werken niet op de manier. Ik heb een aantal goede cursussen gevolgd omtrent tijdschatten en plannen, en de academische consensus is dat kenniswerkers ongeveer 60% effectief zijn. De iets meer ouderwetse project management methodieken stellen 80%, maar dat is waarschijnlijk achterhaald.

In die overige 20-40% drinken ze koffie, praten wat met collega's, surfen wat over web, whatever. Dit is volstrekt natuurlijk en nodig. Het doet er niet toe welke maatregel je verzind, werknemers pakken deze ruimte, linksom of rechtsom.
Op zich interessant om te lezen hoe het hele ''ik doorzoek een computer van een werknemer op grond van mijn (de werkgever) belangen'' zich ontwikkelt. Ik heb genoeg voorbeelden voorbij zien komen bij mijn colleges arbeidsrecht in o.a. jurisprudentie waar je aan merkt dat dit een zeer gevoelig onderwerp is. Zo heb je nuances waarbij een werkgever een privé bericht leest dat toevallig open op het scherm staat maar ook werkgevers die de verkeerde map aanklikken of zelfs bewust op deze map of email klikken. Het privacy argument heeft veel kans van slagen mits het ook werkelijk privé is maar dat is niet altijd zo, soms is het een combinatie waar de werkgever onder de indruk was dat het iets zakelijks betrof. Het vraagstuk of de aangezette computer van de werknemer bekeken/ aan gewerkt mag worden door de werkgever komt ook nog wel eens voor.
Daarnaast heb je nog zwaarwegende belang wat in het arbeidsrecht voor de werkgever een handvat om iets te rechtvaardigen.

Maar zoals hierboven is gezegd door Rudie_V is het eigenlijk heel simpel. Hou werk en privé gewoon gescheiden en zeker als je weet dat er bijvoorbeeld lastig uit te leggen informatie in staat, zorg dan dat jij het ook weer afsluit als je ermee bezig bent. Een forumpost of tweakers schrijven tijdens het werk of een dumpert filmpje kijken kan naar mijn mening best, maar blijf erbij en sluit het af als je denkt dat de werkgever op je scherm kan kijken, of doe het helemaal niet. We hebben immers allemaal een smartphone tegenwoordig, boordevol met je eigen informatie.
... of doe het helemaal niet. We hebben immers allemaal een smartphone tegenwoordig, boordevol met je eigen informatie.
En mag dat (het internetgebruik vanop die privé smartphone) dan weer wel gemonitord?
Alle verkeer loopt immers over het public wifi gedeelte van de werkgever (alleszins hier toch)

Van alle privacy issues (toegang tot mail, agenda, ...) staat niks in het personeelshandboek.
Dit daarentegen staat er wel in: Ten behoeve van de controle op de goede werking
van de systemen worden van het internetverkeer logbestanden bijgehouden


Dat is een copy-paste van het oude personeelshandboek (ver voor mijn tijd) en staat er nog steeds of opnieuw in in de versie van oktober 2015.
In de praktijk gebeurt dat loggen uiteraard niet, ik heb dat ook aangegeven maar met mijn opmerking wordt niks gedaan.


Bij gebrek aan enige kennis terzake hebben ze dat (en een aantal andere IT-gereleteerde zaken) wellicht van een of andere slecthe IT-site gepikt.

[Reactie gewijzigd door tc-t op 13 januari 2016 18:19]

Ik ging er hoofdzakelijk van uit dat de werknemer dan op zijn eigen ''privé'' verbinding van 3G/4G zou zitten. Via de bedrijfs wifi denk ik dat je wederom het vraagstuk krijgt tot hoever je precies kan gaan met logging etcetera onder het mom van bedrijfsveiligheid en zoals je zelf al zegt, systeemcontrole. Er is natuurlijk een probleem als niemand precies weet of er wel of niet traffic wordt bijgehouden en wie hier precies bij kan. Nu zorg ik zelf dat ik altijd de VPN heb draaien op het moment dat ik allesbehalve thuis ben en dus op een semi (on)vertrouwde wifi spot connect.
Ik denk dat er sowieso op veel werkplekken meer aandacht moet worden besteed aan privacy en grenzen. Er wordt nooit over gepraat totdat het misgaat. Als iedereen weet waar hij/zij aan toe is bevordert dit natuurlijk de werkplek in het geheel.

[Reactie gewijzigd door Rabbitto op 13 januari 2016 18:48]

Een smartphone van de zaak wordt over het algemeen ook gezien als secondaire voorwaarde bij het aangaang van een arbeidscontract.
Idem met een auto van de zaak waar je ook prive gebruik van maakt.
Dat is meestal van toepassing op een telefoon van de zaak tenzij daar specifiek in het arbeidscontract regels voor opgesteld zijn.
Een telefoon zo maar doerzoeken als prive gebruik toegestaan is zou niet kunnen.

Gebruik je de pc van de zaak op de zaak, (dus niet je laptop die ook weer een voorbeeld kan zijn van gemend gebruik) ook prive dan zou het idd kunnen zijn dat er controle op is.

Zelf denk ik dat je dit in verhouding moet zien. De meeste werkgevers zullen er normaal geen problem,en mee hebben als je af en toe wat prive zaken doet. Maar facebook de hele dag op en andere zaken, tja daar is het werk niet voor bedoeld. Ik vind dat een werkgever tot op zekere hoogte en dat blijft uit de uitspraak wel zaken kan bekijken.
Als de werknemer het scherm open laat staan, dan gaat de werknemer zelf toch slecht met zijn privacy om?
Wel als je privé berichten stuurt met je werk computer, dan heeft in mijn mening je werkgever het recht te zien wat je doet.

Je werkgever verschaft je een computer om je job uit te oefenen, niet voor privé gebruikt. Ik ga er natuurlijk wel van uit dat dit tijdens de kantoor uren gebeurde.
Hoewel ik het deels met je eens bent zijn meningen wat verminderd relevant.

Het is toetsing aan de wet waar het om gaat. Of je het daar nu mee eens bent of niet.
Dit is een zeer onjuridische kijk op de zaak. Over alles kan worden gediscussierd en zwartwitte 'toetsing aan de wet' is iets wat alleen in politiestaten gebeurd.

Bij rechtszaken is de mening van de rechter wat telt, en die mening is meestal onderbouwd met wetteksten maar kan ook onderbouwd zijn met bijvoorbeeld een algemeen beeld dat door publicaties van bekende juristen wordt geschetst.
De mening van een rechter. Dat is geen mening. Dat is wel overwogen beslissing op basis van de beschikbare feiten en waarschijnlijk vaak niet eens de mening van de rechter. Die moet hij voor zich houden.

Mijn bericht ging puur over boosterbosch zijn mening. tenzij hij de rechter in kwestie is, blijft mijn bericht staan.

[Reactie gewijzigd door Hann1BaL op 13 januari 2016 17:08]

Ik maak buiten kantooruren ook gebruik van de laptop van mijn werkgever, deels zakelijk, deels privé. Ik vind het redelijk dat mijn werkmail inzichtelijk is voor mijn werkgever, de rest is off limits. Zoals hierboven ook al aangegeven is lopen werk- en vrije tijd steeds meer door elkaar. De werkgever moet dan ook zo redelijk zijn dat je privé zaken op je zakelijke apparaat afhandelt. In de ITsector ben ik hierbij overigens nog nooit tegenaan gelopen.
Daar ben ik, en volgens mij ook Nederlands rechters, het totaal niet mee eens.

Als het gaat om een communicatie kanaal dat je werkgever beschikbaar stelt (bijv. een e-mail adres van je werk of een zakelijke messenger service), heeft de werkgever het recht om deze te kunnen lezen. Ongeacht of ik dat kanaal vanaf een werk PC of een prive PC gebruik. Ik zou die kanalen ook nooit voor privé berichten gebruiken.

Als ik echter mijn door mijn werkgever verstrekte computer af en toe gebruik voor privé berichten via eigen kanalen (bijv. mijn persoonlijke gmail), dan mag de werkgever daar niet aan zitten. Ook niet als dat tijdens werktijd gebeurt. Of en hoeveel werknemers tijdens werktijd met privé zaken bezig mogen zijn is een ander verhaal en dat wordt door veel werkgevers in een sociaal beleid vastgelegd. Maar dat dit meer dan 0% van de tijd is, is inmiddels wel een geaccepteerd gegeven. Een Nederlandse rechter zal een ontslag nooit goedkeuren als dit op basis van heel sporadisch (zeg één keer per dag) facebook checken is. Als iemand 30% van de tijd aan het facebooken is, wordt dat een ander verhaal.
Dat zwart-witte beeld van een perfecte scheiding tussen werk en prive is steeds meer achterhaald. Het is een algemeen maatschappelijk fenomeen dat werknemers wel eens wat prive dingen doen op het werk, maar ook buiten werktijden prive tijd besteden aan werk.

Mijn mening is dat een werkgever berichten mag onderzoeken van een werknemer indien de werkgever eigenaar van het medium is, bijv de bedrijfsemail of chat. Wanneer ik echter gmail of iets dergelijks gebruik, dan vind ik het zwaar ongepast.
Ik vind het op zich wel een interessante discussie.

Ik weet ook niet wat er nu wel of niet mag, ik heb voor mezelf in elk geval bepaald dat mijn antwoord NEE is.
Ter info: ik ben de SysAdmin, en de enige IT-er hier. We hebben geen IT-Manager of iets dergelijks.

Toen de directrice vroeg of ik haar toegang wou geven tot de mailbox van een medewerker die ziek was (1 dag, waarbij de nuance moet gesteld worden dat de directrice en de medewerker in kwestie mekaar niet mogen) heb ik dat geweigerd.
Ik heb gezegd dat als ze toestemming kreeg (mailtje, SMS, ...) van die medewerker dat ik daar voro zou zorgen, en anders niet.

Er is geen policy wat dat betreft, ook geen enkele verwijzing naar deze kwestie in het (nochtans nieuwe) personeelshandboek.

Volgende fase is dat er een nieuwe mailserver komt, en dat de directie volledige toegang wil tot de agenda's van alle medewerkers (niet enkel free/busy) maar ook wat en waar (dus alles).
Koppel dat met mensen die hun agenda syncen met hun smartphone en ik voorspel een massa heibel.
Ik zie daar niet direct het probleem van in. Een agenda gekoppeld aan je werk account is voor werkafspraken. Niet voor privé doeleinden. Dat je daar privé afspraken in plant, doe je, neem ik aan, juist omdat je je collega's op de hoogte wilt stellen van je afwezigheid. (en privé afspraken kan je inhoudelijk ook prima afspraken in bijv outlook). Ook syncen van je account naar mobiel zal volgens mij niet voor problemen zorgen. Ze hebben daardoor toch nog steeds geen toegang tot je andere agenda's van bijv gmail? (al kunnen ze wel je telefoon op afstand wipen eventueel. Dat is ook een keuze die je maakt. Wil je dat niet, dan moet je gewoon je gegevens niet syncen op je privé telefoon. Een werkgever kan je daar volgens mij nooit toe dwingen. Dan moeten ze maar een zakelijke telefoon beschikbaar stellen, lijkt me.
Ik denk dat in veel arbeidscontracten staat dat je de resources van de werkgever niet mag gebruiken voor persoonlijke dingen, en zeker niet tijdens de werkuren. Het email adres van je bedrijf voor persoonlijke communicatie gebruiken is natuurlijk not-done. Gewoon goede afspraken maken, zoals gebruik eigen email adres, en geen bitcoins mining op de bedrijfsserver. :)
Ik snap je punt, maar denk dat dat moeilijk te handhaven is.

Ik probeer zelf via mijn gmail account mijn privecontacten te onderhouden, maar als ik bv. een interessant artikel op tweakers zie, of even hulp nodig heb met een bash scriptje dan gebruik ik 9 op 10 daarvoor mijn werkmail om het artikel door te sturen naar mijn broer of om een Linux-guru-kennis even om hulp te vragen.

Als ik een afspraak wil maken om pinten te gaan pakken zal ik dat wel met mijn privé account doen.
Anderzijds staat die afspraak dan weer wel in werkagenda (gemarkeerd als privé -- omdat ik weet dat dat kan) omdat ik wel een overzicht nodig heb van mijn priveleven om zakelijke afspraken te kunnen boeken (en omgekeerd)

De directrice bezondigt zich daar trouwens zelf ook aan: afspraakjes met de vriendinnen van de tennisclub maken over privé aangelegenheden via haar werkmail, en dan de afgedrukte versie (14 pagina's, i kid you not) op de printer laten liggen. Duh!

[Reactie gewijzigd door tc-t op 13 januari 2016 18:36]

Op je werk heb je een redelijke verwachting van privacy en niet meer dan dat. Als je werkgever daar tegenover een redelijk vermoeden van onrechtmatig handelen heeft, kan hij dus je berichtenverkeer doorzoeken en analyseren.

Als aan jou verteld is toen je zakelijke apparatuur zoals mobiel, pc en tablet in gebruik nam dat je werkgever het gebruik mag monitoren, is het je eigen verantwoording als je die apparatuur toch privé gebruikt. Zo is het bij mijn werkgever alleen mogelijk om te internetten via een proxyserver en dit wordt ook gelogd. Op het moment dat er problemen zijn kan dus in die logs nagegaan worden wie die problemen veroorzaakt. Dat word je ook verteld als je bij ons komt werken. Overigens door de trend van steeds meer websites met SSL versleuteling is de kans op schending van je privacy daarmee een stuk kleiner aan het worden.
Een belangrijk punt dat je aanhaalt is dat die duidelijkheid er is. Medewerkers op jouw bedrijf weten waar ze zich aan kunnen verwachten.

Dat is bij ons niet het geval.
Onrechtmatig handelen, wat bedoel je daarmee? Ik ga er even vanuit dat je werknemer dan denkt dat je films aan het uploaden bent.

Je werkgever monitord het netwerk en ziet dat jij een paar keer facebook hebt bezocht.

En nu??

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Samsung Galaxy S7 edge Athom Homey Apple iPhone SE Raspberry Pi 3 Apple iPad Pro Wi-Fi (2016) HTC 10 Hitman (2016) LG G5

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True