Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 111 reacties

Het technologieinstituut MIT werkt aan een dun, licht ruimtepak dat als een tweede huid zich om de astronaut moet vouwen. Wanneer het ruimtepak klaar is moeten astronauten beter in staat zijn om zich te bewegen.

De onderzoekers van MIT omschrijven het ruimtepak als een soort 'second skin'. De structuur van het pak sluit naadloos aan op het lichaam van de astronaut. Voor het pak wordt gebruikgemaakt van een materiaal dat shape-memory alloy wordt genoemd. Normaalgesproken is het zacht, waardoor de astronaut het pak gemakkelijk aan kan trekken. Het materiaal heeft echter 'geheugen' en vervormt zich wanneer het wordt verwarmd; daarvoor zijn kleine, spiraalvormige spoeltjes ingebouwd. Bij verwarming vervormt het pak zich naar het lichaam van de astronaut, waardoor het dicht op de huid komt te zitten.

Naast een goede pasvorm heeft het pak als bijkomend voordeel dat het lichaam van de astronaut bloot wordt gesteld aan de juiste druk. Buiten de aarde moeten astronauten op druk worden gehouden, net als bijvoorbeeld de luchtdruk in een vliegtuig. Doordat de druk direct op de huid wordt uitgeoefend is geen gasdruk nodig, zoals gebruikelijk is bij conventionele ruimtepakken.

Volgens MIT moeten er eerst nog een aantal problemen worden opgelost voordat het second skin-ruimtepak daadwerkelijk kan worden gebruikt. Zo wordt er gewerkt aan een soort 'locking'-mechanisme, dat ervoor moet zorgen dat het pak strak blijft zitten. In dat geval hoeft het niet constant te worden verwarmd en hoeft de astronaut geen grote accu's bij zich te dragen. Ook over de plaatsing van de spoeltjes wordt nog nagedacht.

Behalve als ruimtepak kan het second-skin-materiaal ook gebruikt worden in andere omstandigheden. MIT noemt gebruik door militairen; het pak zou bijvoorbeeld automatisch druk uit kunnen oefenen wanneer een militair gewond raakt: zo wordt voorkomen dat de persoon doodbloedt. Het is onduidelijk wanneer MIT denkt het pak op de markt te kunnen brengen.

MIT ruimtepak

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (111)

Ik vraag me af hoe dingen zoals transpiratie en andere lichaamsvloeistoffen opgevangen worden, want in de huidige pakken kan de astronaut urineren terwijl hij of zij in het pak zit. En ik vraag me af hoe ze dan transpiratie opvangen, een extra absorberende laag?
Met dit pak zit je huid echt in een vacuum, dus transpiratie zal gewoon gelijk verdampen (immers onder de dampdruk). Je kunt dus veel makkelijker transpireren en je hoeft niets op te vangen. In principe zou je ook gewoon kunnen urineren in de ruimte. Misschien een beetje ranzig maar het zou gelijk gas worden.

[Reactie gewijzigd door Shadow op 21 september 2014 13:08]

Haha wat een onzin. Lees je het artikel wel Shadow? Er staat duidelijk in dat er nu direct druk op de huid staat, wat uitgeoefend wordt door het pak, in plaats van een atmosferische gasdruk in conventionele ruimte pakken. Het oppervlak van je huid staat dus nog steeds onder druk, wat ook de bedoeling is, om letsel te voorkomen. De afvoer van lichaamsvloeistoffen moet dan tussen het materiaal en je huid plaatsvinden. Dat is dan best lastig, en dus een terechte vraag van gamer13.
Volgens mij begrijp jij niet hoe dit pak werkt. Het oppervlak van de huid wordt onder mechanische druk gezet, en niet onder gas-druk. Zie het als een dun gaas dat een tegenkracht op je huid uitoefend zet zodat je niet zal 'opzwellen'. Je huid is vanzichzelf al gas-dicht, dus daarom is het genoeg om het onder mechanische druk te houden (je bloed zal niet gaan koken dus).

Dit pak is niet gas-dicht. En je huid staat dus bloodgesteld aan het vacuum.Transpiratie zal er dus zo doorheen kunnen verdampen.

Het staat zelfs letterlijk in het artikel (lees jij het Artikel wel en waarom gelijk zo aanvallend reageren?)
Naast een goede pasvorm heeft het pak als bijkomend voordeel dat het lichaam van de astronaut bloot wordt gesteld aan de juiste druk.
Dit werkt ook niet voor je ogen en mond, die zouden gelijk uitdrogen (nogmaals, al het vocht zal gelijk verdampen door de dampdruk). Dus je moet hoe dan ook een gas-gevulde helm op.

[Reactie gewijzigd door Shadow op 21 september 2014 14:08]

Volgens mij begrijp jij niet hoe dit pak werkt. Het oppervlak van de huid wordt onder mechanische druk gezet, en niet onder gas-druk. Zie het als een dun gaas dat een tegenkracht op je huid uitoefend zet zodat je niet zal 'opzwellen'. Je huid is vanzichzelf al gas-dicht, dus daarom is het genoeg om het onder mechanische druk te houden (je bloed zal niet gaan koken dus).
Dat is precies wat in mijn antwoord staat, lezen is ook een kunst.
Dit pak is niet gas-dicht. En je huid staat dus bloodgesteld aan het vacuum. Transpiratie zal er dus zo doorheen kunnen verdampen. Het staat zelfs letterlijk in het artikel (lees jij het Artikel wel en waarom gelijk zo aanvallend reageren?)
In het artikel wordt nergens vermeldt dat het pak niet gas dicht is. Niet in dit artikel, en ook niet in het artikel van MIT.
Hoe zit dat met de uitgangen in het midden dan? Die zijn ook niet gasdicht lijkt me ;).

Als je dan een scheet zou laten oid worden je organen er dan ook meteen uitgezogen, of is dat te ver gezocht?
Die zitten in een zak met vloeibare siliconen om de mechanische tegendruk te geven. Net zoals alle andere ingewikkelde holten (oksels etc.) van het lichaam.
Door de snelle expansie heb je echter ook grote kans dat je een grote gele ijspegel op je duitse helm ontwikkelt ;)
Spiderman, superman, batman, hebben allemaal zo'n nauwsluitend kostuumpje. Komt toch wel een stapje dichterbij zo ;)
Ach, het kan (helaas) nog wel even duren. Professor Dava Newman die dit project bij MIT leidt werkt daar al zo'n tien jaar aan dit pak. En het hele concept dateert al uit eind jaren 50: http://en.wikipedia.org/wiki/Space_activity_suit. Het zou mooi zijn als ze eindelijk een werkend pak de ruimte in krijgen, maar blijkbaar moeten ze nog wel het één en ander oplossen dus verwacht dat het zeker nog wel een paar jaar gaat duren.
Ze hebben nog een scala aan struikelblokken te gaan maar het feit dat ze er al 15 jaar aan werken en de subsidies ervoor maar blijven komen betekent dat o.a. NASA er groot potentieel in ziet. En dat is ook zo.
Urine willen ze bijv opvangen en filteren en zuiveren via een chemisch of biologisch proces, waarna het weer als drinkwater aangeboden kan worden. Soort mini-biosphere. En dat allemaal in een relatief kleine backpack, samen met o2 reservoir en temperatuur-regelende elementen. Echt revolutionair. En het kan idd nog wel wat jaren duren eer het gereed is.

Hier het stuk van wikipedia over de vooruitgang van onderzoek:
MIT Bio-Suit
MIT Bio Suit next to the Mars Mark III planetary hard suit.

The Bio-Suit is an experimental space activity suit under construction at the Massachusetts Institute of Technology at the direction of professor Dava Newman, with support from the NASA Institute for Advanced Concepts. Similar to the SAS in concept, the BioSuit applies a number of advances in engineering and measurement to produce a dramatically simplified version of the SAS design.

Newman has worked extensively in biomechanics, especially in the field of computerized measurement of human movement. Newman has used the principle of "lines of non-extension", a concept originated by Arthur Iberall in work dating back to the late 1940s, to place the tension elements along lines of the body where the skin does not stretch during most normal movements.

The primary structure of the BioSuit is built by placing elastic cords along the lines of non-extension. Thus, whatever pressure they provide will be constant even as the wearer moves. In this way, they can very accurately control the mechanical counter-pressure the suit applies. The rest of the suit is then built up from spandex lying between the primary pressure cords. The Bio-Suit team has thus far constructed a number of lower leg prototypes using different materials, including nylon-spandex, elastic, and urethane-painted foam.[7] In one experimental design, kevlar fabric was used between cords for areas where the expansion was limited. At least one full-body suit has been constructed for Newman, which she has worn for numerous photo-ops; it is unknown if the entire suit meets the same counter-pressure standards that the lower-leg prototypes were designed for. Each suit has to be custom tailored for the wearer, but the complexity of this task is greatly reduced through the use of whole-body laser scans.

The result is a one-layer version of the SAS; it is lighter than the original and considerably more flexible, allowing much more natural motion and decreasing the energy cost of motion. Current versions of portions of the BioSuit have consistently reached 25 kilopascals (190 mmHg; 3.6 psi), and the team is currently aiming for 30 kilopascals (230 mmHg; 4.4 psi) for a baseline design. As mechanical counter-pressure has proven difficult for small joints such as those in the hands, the BioSuit baseline design uses gas-filled gloves and boots, in addition to a gas-filled helmet.
Ze hebben hun target van 30kPa al bijna bereikt, dus ik denk dat we binnen 3-6 jaar een prototype kunnen verwachten voor wat betreft de werking van mechanische tegendruk. Wat betreft de backpack, dat kan iets langer duren verwacht ik.

[Reactie gewijzigd door Pmf1971 op 21 september 2014 15:22]

Het klopt dat dit pak al jaren in ontwikkeling is. Ik dacht bij het lezen van de titel ook dat T.net wat achter de feiten aanliep.
Wat echter nieuw is aan dit concept en wat volop in ontwikkeling is, is dat het een pak is dat middels hitte-activerende veren in het pakdruk uitoefend op het lichaam en daardoor mensen toestaat om in omvang te groeien en te krimpen (lees: aankomen, afvallen). Dat laatste was namelijk een groot probleem bij voorgaande pakken. Deze konden de druk niet gelijkmatig verdelen, of lieten niet toe dat een astronaut wisselt qua omvang. Daardoor waren deze pakken volledig onbruikbaar (ook astronauten eten wel eens wat meer of minder). Ook waren deze pakken een crime om aan te trekken/uit te doen, wat bij deze niet het geval lijkt te zijn.

Al met al is het dus niet nieuw, maar een sterke vooruitgang in de realisatie van een oud concept.
Ze hebben dus feitelijk de "lines of non-extension" uitgerust met dit materiaal. En jaren terug toen ik hierover las, dacht ik al, waarom gebruiken ze niet een geheugenmetaal? Maar dat hebben ze nu dus wel op een praktische manier toe kunnen passen. Geniaal. Nu alleen nog de activatie temperatuur omlaag en een locking mechanism. En we zijn zowat klaar om naar Mars / Asteroïden te gaan :)
Om het nog maar niet te hebben over de prijs van zo'n pak als het ooit op de markt komt... Voorlopig nog maar even in mijn carnavalspakje over straat dus.
Yup, als je alleen al bedenkt dat elk pak op maat gemaakt moet worden waarbij je lichaam opgemeten wordt d.m.v. een full-body laser scan dan geeft dat inderdaad wel aan dat het geen goedkoop pak is. Vraag me dan wel af hoeveel marge zo'n pak kan hebben mocht een astronaut aankomen/afvallen.
Zou je denken dat een astronaut de vrijheid heeft om naar behoefte te drinken en batman te kijken met een zak paprika chips? Ik zou denken dat ze toch wel heel wat keren worden gemonitoord op gezondheid en fitheid. Anders kan je een missie gewoon vergeten. Wat dat betreft zijn het topsporters met alle management van dien.
Ja topsporters, net als de bierbuik van André Kuipers?:P
http://www.volkskrant.nl/...onsopgangen-per-dag.dhtml

Qua topsporters valt het volgens mij reuzen mee, zolang de ingewanden maar gezond zijn ( hart, longen etc ).
Aangezien dit soort pakken ook een optie kunnen zijn voor lange missies zoals naar Mars denk ik dat het zeker iets is om rekening mee te moeten houden.
voor de reis is het pak niet nodig, pas wanneer je buiten het schip bent wordt bescherming noodzakelijk.
Och ja, dat is waar ook, maar je begrijpt toch wel wat ik bedoel? ;)
En een gewoon ruimtepak is gratis? Het lijkt erop dat dit pak de meeste taken van een regulier pak kan overnemen. De kans is wel aanwezig dat dit pak een soort ondergoed zal zijn, met nog lagen erover heen(zoals anderen al opmerkten). Desalniettemin kan ik me goed voorstellen dat dit goedkoper zal zijn dan de reguliere pakken.
Moeten de astronauten ook hun onderbroek over het pak dragen dan?
hahaha... sorry... maar dat is grappig...

Zo'n dun laagje stof zal wel alle overige voorzieningen moeten herbergen van een normaal ruimte pak.

Ik kan mij voorstellen dat dit pak onder een 'normaal' ruimtepak gedragen gaat worden wat dan niet meer op druk gebracht hoeft te worden. Hierover zal dan vast nog een pak komen dat beschermd tegen straling, schade, voorzien is van koeling en vochthuishouding e.d. Dit pak zal dan alleen niet meer zo onhandelbaar zijn als de huidige omdat hij niet meer opgeblazen hoeft te worden.

[Reactie gewijzigd door henkbas op 21 september 2014 12:06]

Dat zal wel een hele verbetering zijn, op gebied van ruimtevaart, die nieuwe pakken, tenminste als de testen slagen, zullen die pakken aan toekomstige astronauten aanzienlijk meer bewegingsvrijheid geven, dan de huidige generatie logge ruimtepakken, maar die nieuwe pakken zijn, door de flexibiliteit wel veel kwetsbaarder voor scheuren, wanneer een astronaut ergens tegen aan stoot. of ergens langs schuurt.
Volgens deze studie van RMIT University zijn juist de gevolgen bij schade vele malen kleiner bij zo'n MCP-pak dan bij een een traditioneel gas-gevuld pak.
A tear or hole in a gas-pressurised suit would result in a rapid and probably fatal decompression. Tears in a MCP suit would remain a local defect as the elastic weave prevents the tear from propagating. A tear, therefore, would cause symptoms of localised low pressure exposure at the site of the tear (such as bruising and edema), while the rest of the body remains protected. The severity of these symptoms is quite mild and dissipates within hours/days (depending on exposure time), especially when occurring on a small area.
Joseph Kittinger had in één van zijn "near space" parachutesprongen een lek in 1 van zijn handschoenen. Maar dat wat geïsoleerd van de rest van zijn pak , waardoor hij er niets aan over heeft gehouden.
Terwijl op die hoogte bij onbeschermd weefsel het bloed zou moeten koken. Blijkbaar is het menselijk lichaam beter bestand tegen vacuüm dan je in eerste instantie zou denken.
Het lichaam oefent natuurlijk ook nog een bepaalde druk op zichzelf uit. Je celwanden en de cellen er om heen bijvoorbeeld. Zelfs het kook proces zelf oefent druk op de vloeistof uit.
Zeker, maar de tegendruk van je lichaam is beperkt.
Overigens heeft de mens geen celwanden om zijn cellen, maar alleen celmembranen. Dit is niet meer dan vetzuren, cholesterol en een netwerk van verschillende polymeren (dat meer verschillende delen op een celmembraan van elkaar afscheid en eiwitten als receptoren en transportmoleculen op hun plek houdt, dan voor stevigheid zorgt) De binding van cellen aan elkaar, die overigens ook door dit polymeernetwerk wordt verzorgt, is lang niet zo sterk als een celwand die te vinden is bij planten, bacteriën en de meeste schimmels.

Het grootste probleem van het "koken" van bloed is het ontstaan van gasbelletjes in het bloed (luchtembolie). Deze belletjes belemmeren de normale bloedsomloop.
Klopt, blootstelling van menselijk lichaam aan vacuüm is niet zo dramatisch (grafisch) zoals in veel Holywood-films wordt gesuggereerd, maar echt gezond is het ook niet. Zie http://en.wikipedia.org/wiki/Space_exposure.

Kittiger had het geluk dat de blootstelling beperkt werd tot zijn hand, was een groter deel (m.n. romp of hoofd) aan het vacuüm blootgesteld geweest had hij het niet overleefd.
Als er lokaal, bijvoorbeeld bij je hand, een gat in het pak ontstaat van bijvoorbeeld 5cm doorsnede, dan zal dat ongeveer zo voelen als wanneer je een sterke stofzuiger op je hand zet. Tenminste dat lijkt me zo.
Joseph Kittinger experienced localised ebullism during a 31 kilometres (19 mi) ascent in a helium-driven gondola. His right-hand glove failed to pressurise and his hand expanded to roughly twice its normal volume accompanied by disabling pain. His hand took about 3 hours to recover after his return to the ground.
Dat is een vrij stevige stofzuiger dan, met meer zuigvermogen dan de stofzuiger die bij mij in de kast staat.
Inderdaad :)

Aan de andere kant, in mijn voorbeeld gaat het slechts om een oppervlak ter grootte van de stofzuigermond. Een hand heeft een veel groter oppervlak, natuurlijk.
Ik vraag me af hoe ze de warmte regeling gaan doen. Er zit nogal een verschil tussen schaduw en zonnekant en zo dicht op de huid heb je weinig bufferruimte.
In de ruimte is het eerder een probleem dat je verbrandt dan bevriest. Door het vacuum is er niks dat je warmte opneemt, waardoor er alleen stralingswarmte over blijft. De zon straalt veel meer uit dan dat een persoon doet. Gewoon een witte/reflecterende buitenste laag en wat isolatie zou meer dan voldoende moeten zijn.
Sterker nog, dat is zo, kijk maar naar de huidige pakken. Enige reden waarom dat die zo groot/ruim zijn is omdat ze sterk genoeg moeten zijn om het (gas) drukverschil aan te kunnen.
En wat te doen met andere vormen van straling, bijvoorbeeld (sub)atomaire deeltjes die met relativistische snelheden door de ruimte bewegen?
Daar doe je niet veel tegen. Daarom is een ruimtewandeling ook niet bijster goed voor je gezondheid. (Vaak vliegen ook niet trouwens)
Ik heb wel eens gehoord dat een astronaut regelmatig "flitsen" ziet, die ontstaan door de impact van straling op het lichaam (ogen/hersenen). Maar in het vliegtuig heb ik dat nog niet meegemaakt. Dus vliegen zal wel een stuk minder gevaarlijk zijn (?)

Overigens zijn er al wel ideeen om met een enorm magnetisch veld (enkele Tesla's) deze straling te kunnen afbuigen. Dit zou ook een ruimtewandelaar in de nabijheid van het schip kunnen beschermen.

[Reactie gewijzigd door twop op 21 september 2014 15:59]

Niet alleen de ruimtewandelaar :) Maar inderdaad zolang de astronout dan binnen de defllector-schields van het schip of ruimtestation blijft zal hij veilig zijn.

Hooguit dat ie dan dichtbij een lichtshow ziet :)

[Reactie gewijzigd door hackerhater op 21 september 2014 16:34]

Vliegen is inderdaad minder gevaarlijk dan 6 maanden in het ISS gaan zitten, maar goed vliegen doe je ook niet 6 maanden continue. Het is wel zo dat een piloot die altijd intercontinentaal vliegt meer stralingsdosis per jaar oploopt dan de gemiddelde radiologisch werker.

Ook zakenmannetjes die elke week op en neer gaan naar New York lopen een behoorlijke dosis op.

Maarja twee weken op wintersport op 3km hoogte geeft je ook een hogere dosis dan wat je had gekregen als je thuis was gebleven.

Alles is relatief, je kan dan weer beter op wintersport gaan dan in je potdichte nieuwbouhuis gaan zitten de hele winter met alle ramen dicht, dan neemt de Radon concentratie enorm toe, wat dan ook weer voor meer dosis zorgt.

Straling is overal, je kan er niet van weg komen, je moet er alleen wel voorzichtig mee om gaan wanneer je er zelf invloed op kan hebben, ventileren ipv je huis potdicht te houden, ook in de winter helpt enorm om de dosis omlaag te brengen.
Dat is inderdaad een groot probleem bij langdurige missies, zoals een bemande Mars missie of een eventuele kolonie, want Mars heeft geen significant magnetisch veld meer. Maar ook langdurig in het ISS verblijven is voor een astronaut niet gezond, en komt met een verhoogd risico op kanker.
Voor de kou hebben ze toch wel een actief verwarmings systeem nodig lijkt me. Het kan op Mars ruim 100 graden onder nul worden. Zelfs de Rovers hebben daar verwaming nodig.
Dan is er een hele planeet die makkelijk de warmte op kan nemen, zowel de stralingswarmte als door convectie (er is immers een (ijle) atmosfeer en je staat op de grond).
ik gok dat dat misschien met een dunne laag folie van het een of ander voldoende opgevangen kan worden.
Ik ben geen expert, maar voor zover ik weet is vacuum de beste soort isolatie die er is voor alles behalve warmte afgifte door straling. Dus als je die 2 kanten op redelijk weet tegen te houden ben je er volgensmij al bijna.
Dat ligt maar net aan hoe sterk het materiaal is natuurlijk. De huidige pakken zijn volgens mij ook niet bijster sterk. Je kan je ook afvragen of de kans op schade niet een stuk kleiner is met een pak waarin de astronaut zich makkelijker kan bewegen (meer zicht, makkelijker om dingen te ontwijken door de grotere bewegingsvrijheid) dan met de huidige pakken waarin astronauten behoorlijk gelimiteerd zijn in hun bewegingsvrijheid.
Het grootste probleem kwa schade aan de huidige ruimte pakken is niet ontwijkbaar. Het probleem zit hem namelijk in micrometeoriten. wordt vrij lastig die te ontwijken. Maar snap wel wat je bedoeld.
Deze nieuwe pakken zijn veel minder kwetsbaar dus.. want bij een conventioneel ruimtepak verlies je meteen al je gasdruk wanneer een micrometeoriet een (piepklein) gaatje in je pak maakt.
Met dit pak, wat strak op de huid zit, kan ik me voorstellen dat dat een veel minder groot probleem is? Ok een minuscuul klein gedeelte van je huid wordt blootgesteld aan de ruimte, maar zo enorm erg is dat volgens mij niet. + vanwege de betere bewegingsvrijheid in deze pakken zou je zo met gemak een soort pleister achtig iets over het gat kunnen plakken.

[Reactie gewijzigd door Ayporos op 21 september 2014 23:36]

Een stuk blote huid (hoe klein ook) blootstellen in de ruimte is volgens mij een vrij groot probleem gezien de straling daar. Maar kan mij ook vergissen. In ieder geval is dit pak beter dan het vorige.
De pakken schermen totaal niet af, dus de straling zal niet meer kwaad doen doordat er een gaatje in het pak zit.
de pakken beschermen meer tegen UV dan tegen radioactieve straling dacht ik mij te herinneren. Een stukje huid dat bloot wordt gesteld aan de ruimte is geen probleem, zeker niet als je bedenkt dat er vast wel een patch op te plakken is (of misschien zelfs wel self-healing gemaakt kan worden, die technologie bestaat al
).
Dit zijn pakken die bedoeld zijn om te gebruiken op de maan, en vooral op mars waarde zwaartekracht 2x zo sterk is als op de maan. Op de maan volstond een groot pak van 200kg, die op de maan voor het gevoel amper 35 woog (horizontale inertia is nog wel even groot). Aan dit pak is denk ik al ruim 15 jaar gewerkt, en zal een revolutie zijn wanneer het gereed is voor gebruik. Echter er zijn nog problematische punten zoals de nek, en vooral de borst. Die moeten kunnen uitzetten en krimpen met ademhalen, en anders moet daar toch een steviger gedeelte gemaakt worden met gasdruk.

Hier een artikel uit 2007, en de dame die het initiële onderzoek en ontwikkelingen heeft gedaan:

http://content.time.com/t...9_1678408_1678409,00.html

[Reactie gewijzigd door Pmf1971 op 21 september 2014 15:02]

Hier een artikel uit 2007, en de dame die het initiële onderzoek en ontwikkelingen heeft gedaan:

http://content.time.com/t...9_1678408_1678409,00.html
Deze dame, Dava Newman, is dus dezelfde die ook de leiding heeft bij de ontwikkeling van het in dit artikel genoemde pak. Ze is hier ook nog maar pas een decennium mee bezig. ;)
wordt een scheur ook niet 'op zijn plaats' gehouden door die spiraaltjes? Dus verder scheuren kan niet. Enige nadeel is dat dan de huid direct bloot gesteld wordt aan cosmische straling e.d.
Waarom kwetsbaarder? Dat is aanname die je doent
Een aanname die ik doe is dat ze daar ook wel aan gedacht hebben
maar die nieuwe pakken zijn, door de flexibiliteit wel veel kwetsbaarder voor scheuren, wanneer een astronaut ergens tegen aan stoot. of ergens langs schuurt.
Je kan die pakken dan bedekken met een laag snijbestendige kevlar, zeker het snijbestendige gedeelte is redelijk dun en kan dus gemakkelijk beschermen ten schuren en snijden.
Dat probleem is dan al weggewerkt.
Of het nuttig is om ook het dikke kevlar gedeelte toe te passen tegen de kleine deeltjes die aan hoge snelheid rondvliegen is de vraag. Kevlar zal daarvoor te dik worden en hierdoor weer te lomp.
Misschien wel een lichter soort harnas. of een combinatie.
nu kunnen wij hierover wel kritiek hebben, maar denk je nu echt dat die mannen van MIT daar niet aan zullen denken ?
'Maximum strength!'. Heeft wel wat weg van het Crysis nanosuit :).

Als ik het artikel op Mit lees dan staat er dan het geheugenmateriaal tussen de 60 en 160 graden verhit moet worden om het terug te laten springen naar zijn gebogen vorm. Dat wordt toch aardig zweten nadat je dat pak hebt aangetrokken.
Terugspringen naar zijn basisvorm is nadat je het pak hebt uitgetrokken. 60-160 is niet 'zweten', dat betekent gewoon brandwonden.
Dat hangt natuurlijk van verdere isolatie af welke temperatuur je ervaart. Maar er staat echt dat het verhit moet worden om het skin-tight effect te generen. Ze zijn nu bezig om een vergrendel mechanisme te vinden zodat ze het pak niet continu verwarmt hoeft te blijven
Dat hangt natuurlijk van verdere isolatie af welke temperatuur je ervaart. Maar er staat echt dat het verhit moet worden om het skin-tight effect te generen. Ze zijn nu bezig om een vergrendel mechanisme te vinden zodat ze het pak niet continu verwarmt hoeft te blijven
Je hoeft natuurlijk niet diret op de huid te verhitten. Een temperatuur van 60-160 graden houd je met een paar laagjes doek al goed tegen, ooit wel eens een pannenlap vast gehad?
Niet helemaal waar. Je voorbeeld van een pannenlap werkt ook maar voor een bepaalde tijd. Als je een ovenschaal een paar minuten vastpakt heb je toch echt wel de neiging om hem los te laten. Een ruimtewandeling duurt over het algemeen iets langer.
Kwestie van het bimetaal anders ontwerpen; verwarmen om uit te trekken.
Dat is tussen de 15 en 71 graden celcius .
Nope, want het artikel van MIT zelf houdt ook al graden Celcius aan.
Krijgen we een soort nanosuits uit Crysis?

Wat gebeurd er als het pak geen energie meer heeft? Zakt het dan als een pudding in elkaar of glijdt het gewoon van je lichaam af? En hoelang nadat je het aangetrokken hebt vormt het zich naar je lichaam?
Volgens mij denk je iets te ingewikkeld. Het is een gewoon pak met daarin koperen spoelen die het kunnen verwarmen, zodat het zich naar het lichaam gaat vormen. Dat kun je dus vermoedelijk gewoon aan/uit zetten.
Ingewikkeld? * Nice pun.

Ik lees het niet, maar het zou kunnen dat de vorm al door lichaamstemperatuur wordt vastgehouden. Dan is het probleem al opgelost. Enigszins.
Met zo'n pak, denk ik dat men de naam van dit beroep moeten veranderen: spacemummies of mummynauts, i.p.v. astronauts.

Ik zie wel veel meer voordelen aan zo'n pak: minder omvangrijk, dus preciezer werken, en minder vermoeiend.

En misschien kunnen ze variantes vinden om in de diepte van de oceanen te gaan. We weten zo weinig af van die wereld beneden. We weten minder van onze oceanen en troggen dan van sommige planeten. Dat is zeer jammer.
Pak was een tijdje geleden ook behandeld in de docu serie "Man Vs. The Universe" voor wie meer info wilt ;)
Dat was een leuke tip. Moest even zoeken maar ..... http://youtu.be/IsTLdxhbQF4?t=25m30s
ik heb dit al in 2006 op discovery gezien, dit is best wel oud nieuws volgens mij
Ach ja, de Z1 dateert alweer uit de jaren 30 van de vorige eeuw, dus nieuws over computers is ook oud nieuws? En Cugnot's fardier à vapeur dateert ook alweer uit 1771 dus laten we ook maar niet meer over auto's schrijven. :P
ik heb het meer over dit specifieke pak,
Inderdaad, dit was ook het eerste wat ik dacht. Dit specifieke pak zag ik jaren terug al in een Discovery documentaire. Dus het is eerder oud nieuws dan nieuw nieuws. :)
Het pak mag er dan redelijk hetzelfde uitzien als wat in 2007 geshowed werd, de techniek verwerkt in dit pak waaraan de meeste aandacht in dit artikel besteed wordt is geïnspireerd door ander ondezoek uit 2012.
Dus
  • Uiterlijk pak = zelfde
  • Techniek pak = nieuw
Wat gebeurt er als een astronaut een erectie krijgt in dit pak :?
er zal niet zo veel reden zijn een erectie te krijgen in de ruimte en het is ook nog eens hartstikke koud
Een erectie hoef je geen aanleiding voor te hebben hoor, dat gebeurd eens in de zoveel tijd bij een gezond persoon. Verder is het misschien koud maar in een vacuüm is geen warmtetransport dmv geleiding of convectie. Het voelt dus niet koud aan.
Het krijgen van een erectie is hoogstwaarschijnlijk best een issue met dit pak. Of ze moeten het pak dusdanig goedkoper kunnen produceren dan de huidige pakken. Dan word de ruimte misschien women only?
offtopic:
Lol, wel geinig dat je dit zo zegt, als je het artikel op de MIT site leest wordt over de astronaut in de vrouwelijke vorm geschreven!

"For future astronauts, the process of suiting up may go something like this: Instead of climbing into a conventional, bulky, gas-pressurized suit, an astronaut may don a lightweight, stretchy garment, lined with tiny, musclelike coils. She would then plug in to a spacecraft’s power supply, triggering the coils to contract and essentially shrink-wrap the garment around her body.
The skintight, pressurized suit would not only support the astronaut, but would give her much more freedom to move during planetary exploration. To take the suit off, she would only have to apply modest force, returning the suit to its looser form."

[Reactie gewijzigd door Eric70 op 21 september 2014 17:01]

Nu dta je het zegt, ben terug gaan kijken naar de foto van dit artikel, en inderdaad, door dat pak is het moeilijker te zien, maar ik zie inderdaad vrouwelijke vormen (tenzij het moobs zijn :X ).
Dat van die foto is geen toeval, als ik het goed gelezen heb (ergens) is er nog maar één pak gemaakt, en dat is voor degene die dit project leidt, Dava Newman, en die is nu eenmaal een vrouw, dus dat zie je terug in de foto's van het pak.
Ik denk hetzelfde als hier op aarde alleen denk ik dat de bobbel wat minder opvallend is :D
"Het is onduidelijk wanneer MIT denkt het pak op de markt te kunnen brengen."

Waarschijnlijk nooit. Journalisten trappen steeds weer in dit soort persberichten. Het doel is om fondsen te werven in de hoop ooit met een werkend preprocess te komen. De meeste "2x zo sterke batterijen", quabtumcomputers, etc komen echter nooit of nog lang niet op de markt.

Tl;dr Product zal waarschijnlijk nooit bestaan. Ze willen gewoon geld voor onderzoek.
Tl;dr Product zal waarschijnlijk nooit bestaan. Ze willen gewoon geld voor onderzoek.
En er is geld nodig voor de financiering van de ontwikkeling van het product zodat het zal bestaan. Daarom dit soort berichten. Je zegt het eigenlijk zelf.
Yup, is ook niks mis mee, maar journalisten nemen vaak een persbericht over een leuk onderzoek en doen dan alsof het zeker naar de markt komt. De vraag is alleen nog even wanneer.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True