Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 13 reacties

Wetenschappers hebben een rekenkundig model ontwikkeld waarmee zij de mate van nierschade bij een patiŽnt kunnen voorspellen, zonder dat daarvoor een medische ingreep noodzakelijk is. Ook kunnen zij met het model voorspellen hoe effectief een ingestelde therapie is.

NierHet model bestaat uit een reeks met wiskundige formules waaruit kan worden afgeleid in hoeverre de nier van een patiënt is beschadigd. In deze formules moeten voornamelijk waardes worden ingevuld die iets zeggen over de mate waarin het immuunsysteem is geactiveerd. Deze waardes kunnen verkregen worden uit een urinemonster dat de patiënt moet inleveren. Uit de formules blijkt in hoeverre de nier is beschadigd. Normaalgesproken is een biopt nodig om de mate van schade te bepalen; een invasieve ingreep.

Tevens stellen de wetenschappers dat hun model kan voorspellen in hoeverre een ingestelde therapie effectief is. Nierproblemen kunnen behandeld worden met medicijnen die onder andere de ontsteking remmen; op basis van de formules kan worden bepaald of de ontsteking ook daadwerkelijk afneemt.

Om hun model te valideren werd een patiëntenpopulatie onderzocht die is gediagnosticeerd met systemische lupus erythematodes, kortweg lupus. Deze auto-immuunziekte wordt gekarakteriseerd door chronische activatie van het immuunsysteem, wat leidt tot verhoogde aanwezigheid van immuuncellen die allerlei moleculen uitscheiden. Deze kunnen neerslaan in het 'filter' van de nier, wat schade veroorzaakt.

Volgens de wetenschappers kan het door hen ontwikkelde model accuraat voorspellen in hoeverre patiënten met SLE last hebben van nierschade. Op termijn hopen zij zo te voorkomen dat een invasieve ingreep nodig is om de mate van nierschade te bepalen. Ook hopen zij dat het model gebruikt kan worden voor het design van klinische studies. Het model zou voor kostenbesparing kunnen zorgen door in een vroege fase van de ontwikkeling informatie te geven over welke dosis het meest effectief is bij patiënten met SLE. Waarschijnlijk kan het model ook voor andere, vergelijkbare ziektes worden ingezet, maar daarvoor is meer validatie nodig. De vondsten van het onderzoek met SLE-patiënten werd gepubliceerd in het vaktijdschrift PNAS.

Verscheidene onderzoeksgroepen werken aan modellen waarmee het ziekteproces en effectiviteit van behandeling voorspeld kunnen worden. Hiervoor wordt gebruikgemaakt van biomarkers; gemakkelijk te meten waardes die als voorspeller worden gebruikt. Doordat technieken om grote aantallen genen en eiwitten te meten snel goedkoper zijn geworden, zijn in de afgelopen jaren vele nieuwe biomarkers ontdekt.

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (13)

Dit is zeker de toekomst voor bepaalde aandoeningen waar (chemische of klinische) biomarkers een consequente voorspeller zijn voor de ernst van de aandoening. Wanneer er grote variaties zijn tussen patienten qua biomarkers is het een stuk lastiger om een goed model te maken. Dit is zeker problematisch wanneer een behandeling wordt voorgeschreven gebaseerd op het model. De ene patient met een bepaalde waarde (bv een bepaald eiwit in de urine) kan ernstig ziek zijn terwijl de andere nauwelijks ziek is met een zelfde waarde. Deze variatie tussen individuelen personen blijft een probleem in de moderne geneeskunde. Maar ik ben zeker voor het gebruik van modellen als deze goed gevalideerd zijn en dat er daardoor invasieve ingrepen niet meer nodig zijn.
Ik heb zo'n biopt gehad en kan je vertellen dat dat op zich wel meevalt. Toch is 't niet iets waar je 'even' naar toe gaat (iemand die met een lange naald even in je lichaam aan 't porren is) en als je 't vaker hebt gehad toch iets is waar je tegenop gaat zien... bovendien ben je er wel een half uurtje mee bezig wat natuurlijk ook weer geld kost (twee man personeel actief aanwezig).

Het rekenmodel zal ongetwijfeld bij veel mensen voldoende zijn (enorm veel informatie kan, zoals altijd, worden gehaald uit urine- en bloedmonsters door vergelijking), maar ik denk dat het wel ondersteund zal blijven worden door een biopt. Daarnaast zijn er natuurlijk altijd extra risico's bij invasieve onderzoeken...
Klopt.

Hou er rekening mee (en dat komt niet zo duidelijk naar voren in het nieuwsbericht) is dat dit mathematische model alleen geldt bij auto immuun aandoeningen zoals SLE (lupus). Bij gewone nierfunctiestoornissen en nierfalen zoals meestal het geval is, is het model niet bruikbaar.

Sowieso zijn de testen veel duurder dan een normaal urine sedimentje waar je glucose, erythrocyten etc in bepaald.
In de regel wordt trouwens voor de monitoring van dit soort ziektebeelden een simpele nierfunctie gebruikt (uit het bloed, kreatinine en gfr) aangezien je hiermee prima het vervolg van de ziekte kan meten, dit kan in het bloed maar ook in de urine.

Voor vaststellen van de ziekte zul je altijd een biopt willen doen aangezien je zo ook immuunkleuringen kan doen wat met zo'n mathematisch model niet mogelijk is. Een eenmalig biopt is dus zeker nog nodig.

Het model is potentieel bruikbaar als een iets betrouwbare maat voor de daadwerkelijke schade die aan een nier is opgetreden. Alleen hangt het heel sterk af van de kosten en hoe de resultaten van grotere studies met meer patienten zijn. Deze studie is erg klein met maar 47 patienten.

TLDR: potentieel bruikbaar bij immunologische nierfibrose (lupus), bij andere oorzaken van nierfalen niet bruikbaar. Effect moet zich nog bewijzen.
Voorzover ik meekrijg van mijn controles elke 3 maanden op dit moment.
Is er toch voor nierfalen al een model? In ieder geval kan ik me herinneren dat dat voorheen ingevuld werd en dan berekende ze op die manier de nierfunctie die je nog over had.

Maar goed. Dit is een stap vooruit en dat is het belangrijkste!
Ik zit net niet diep genoeg in de materie om hierop geheel adequaat te reageren maar:

Je kan de nierfunctie redelijk voorspellen door middel van het kreatinine te meten.

Kreatinine is een stofje dat vrijkomt wanneer spiercellen afgebroken worden. Het wordt door de nieren onveranderd uitgescheiden. Het wordt verder in de nieren niet meer teruggewonnen uit het nierfiltraat.

Hierdoor is het een goede marker van het filtratievermogen van je nier. Bij nierschade is het filtratievermogen afgenomen en stijgt daardoor het kreatinine in het bloed.

Er zijn een aantal mitsen en maren: bij vermagerde mensen en mensen die bedlegerig zijn heb je veel spierafbraak of nauwelijks spieren meer en dus resp te veel of te weinig kreatinine in je bloed zonder dat de nieren daar iets mee te maken hebben.

Je kan de nierfunctie met behulp van de Cockcroft-Gault vergelijking. Het zou kunnen dat je die formule in gedachten hebt?
Ja maar toch met zo'n biopt pas je wel de intrensieke waarde van de mens aan. Zie het als een vacuum verpakking. Het risico op besmetting van het lichaam via een naald en het doordringen van de huid zorgt voor risico's.

Met ziektes als Lupus is het afweersysteem al verzwakt. Niet een biopt hoeven doen is dus al een kans op infectie/verzwakking minder. ;)
Nog even, en Tricorders zijn de realiteit !! Wellicht kunnen de wetenschappers op dit ontwerp voortborduren en ook voor andere (menselijke en dierlijke) organen dergelijk modellen maken want het lijkt me dat niemand gek is op naalden en zeker niet van die dikke die gebruikt worden voor biopten :)
Gewoon als extra feitje dit bestaat ook al:
http://en.wikipedia.org/wiki/Artificial_pancreas

Dus het zou me niets verbazen als de tricorder ooit echt word. Misschien word ook de hypospray echt :D
Hou er rekening mee dat dit een zeer specifieke test is die alleen iets zegt over de mate van fibrosering (verbindweefseling) van een nier bij auto immuun ziekten als lupus.

Het zegt niets over hoe slecht je nier presteert en het toepassingsgebied is dus erg klein.
Het gaat er bij mij niet in dat je met invoeren van wat getallen een voorspelling kunt doen ten aanzien van iemands ziekte.

Want wat zouden de voorspellingen zijn als de patient waar het om gaat, ineens anders gaat eten? Of hij/zij gaat meer of minder sporten? Dan kloppen de ingevoerde getallen niet meer en krijg je een verkeerd beeld van het ziekteverloop.
Want wat zouden de voorspellingen zijn als de patiŽnt waar het om gaat, ineens anders gaat eten? Of hij/zij gaat meer of minder sporten? Dan kloppen de ingevoerde getallen niet meer en krijg je een verkeerd beeld van het ziekteverloop.
Deze vragen geven inderdaad het probleem weer, waar op datasets gebaseerde rekenmodellen mee te maken hebben. Niet alleen heb je veel data nodig, ook nog eens zal deze data consequent moeten gedragen (er moet dus daadwerkelijk een model zijn), om voorspellingen te kunnen doen. Zoals Streup in de eerste reactie al aangaf, kan variatie tussen patiŽnten het lastig maken een betrouwbaar model te maken. Hoeveel variatie er daadwerkelijk is weet ik of jij niet. Toch gedragen genoeg dingen in de natuur, en ook in de mens zich redelijk voorspelbaar. En gelukkig kan je bepaalde dingen wel in bepaalde mate controleren, bijvoorbeeld de patiŽnt bepaald voedsel- of werkpatroon te laten vermijden, tot zover je je patiŽnt kan dwingen natuurlijk.
het zegt in eerste instantie is niks, maar het is toch een heel klein stapje richting een wereld waarin alles te genezen is!
"It's never Lupus." - House

:P

Serieus: zeer mooie uitvinding, zal een hoop pijn, tijd en kosten schelen. :)

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True