NASA lanceert Roman-telescoop voor onderzoek naar planeten en donkere materie

NASA heeft zondag de Nancy Grace Roman Telescope gelanceerd. De telescoop gaat met een infraroodsensor grote afbeeldingen maken van het heelal om onderzoek te doen naar bijvoorbeeld nieuwe planeten en donkere materie.

De telescoop is zondag om 13.26 uur Nederlandse tijd volgens planning gelanceerd vanaf NASA's Kennedy Space Center in Florida met een Falcon Heavy-raket van SpaceX. De bestemming van de telescoop is het tweede lagrangepunt, op zo'n 1,6 miljoen kilometer afstand van de aarde. Ook de James Webb-telescoop bevindt zich hier.

Nancy Grace Roman-telescoop

Infraroodcamera en coronagraaf

De Roman-telescoop heeft twee instrumenten, waarvan de infraroodcamera van 300 megapixel de belangrijkste is. Deze heeft een beeldhoek die minstens 100 keer groter is dan die van de Hubble-ruimtetelescoop. Daardoor kan Roman met één opname fors grotere afbeeldingen maken dan Hubble.

Het tweede instrument is een coronagraaf die de schittering van sterren kan blokkeren. Zo kunnen planeten die relatief dicht bij sterren zitten, gedetecteerd en onderzocht worden.

Op zoek naar planeten waar mensen kunnen overleven

Met de telescoop wil NASA bijvoorbeeld onderzoek doen naar sterrenstelsels uit het begin van het heelal en zoeken naar planeten waar mensen mogelijk kunnen overleven. Met de telescoop hoopt NASA ook antwoord te kunnen geven op vragen over donkere materie en donkere energie.

Doordat de infraroodcamera een veel grotere beeldhoek heeft, kan de Roman-telescoop efficiënter onderzoek doen dan andere ruimtetelescopen. Onderzoekers krijgen immers grotere beelden van het heelal voor hun onderzoek.

Het beeldveld van Roman versus dat van Hubble
Het beeldveld van Roman versus dat van Hubble

Daar staat tegenover dat Hubble en James Webb meer data opleveren over kleinere delen van het heelal die zij in beeld brengen. Het idee is dat Roman de grotere scans maakt, waarna onderzoekers met Hubble en James Webb van specifiekere zones gedetailleerdere opnames kunnen maken.

Eerste scans komen begin volgend jaar

NASA verwacht begin 2027 de eerste scans van Roman te kunnen delen. De telescoop heeft een missieduur van vijf jaar, die eventueel met nog eens vijf jaar verlengd kan worden. De telescoop verbruikt brandstof om zijn positie aan te passen en zo specifieke scans te kunnen maken. Waarschijnlijk zal een gebrek aan brandstof het uiteindelijke einde van Roman betekenen.

Europa draagt ook bij aan de missie. Zo komen de batterijen, sterrentrackers en bepaalde detectoren voor de coronagraaf van Europese bedrijven. De Europese ruimtevaartorganisatie ESA biedt ook een nieuwe antenne van 35 meter hoog in Australië aan om data te downloaden.

De telescoop is vernoemd naar Nancy Grace Roman, de astronoom die in 1961 als chef astronomie de eerste vrouwelijke leidinggevende bij NASA werd. Ze is vooral bekend door haar bijdrage aan de Hubble-telescoop en wordt door NASA aangeduid als de 'moeder van de Hubble-telescoop'.

Door Hayte Hugo

Redacteur

30-08-2026 • 13:28

80

Submitter: Xtuv

Reacties (80)

Sorteer op:

Weergave:

De ruimte in enkel ons zonnestelsel is al enorm, ongelooflijk, niet begrijpbaar groot.
Hoewel de Lagrange points een absoluut punt is zitten de satellieten er niet direct op.
De afstand tussen James Webb en Aarde L2 is tussen de 250.000 en 830.000 kilometer.
Er is dus meer dan genoeg ruimte dat ze elkaar niet in de weg zitten.

Trouwens het artikel zegt dat Aarde L2 richting de zon is, maar dat is incorrect, het is juist weg van de zon ten opzichte van de aarde.

Bron:
https://science.nasa.gov/asset/webb/webbs-orbit-at-sun-earth-lagrange-point-2-l2/
Wat ik altijd een mooie site vindt om te laten zien hoe ongelooflijk groot en leeg de ruimte is:
If the Moon were only 1 Pixel

Dit is dus op schaal op basis van je beeldscherm en zelfs mensen met drie ultrawide schermen naast elkaar zullen momenten van puur zwart ervaren.
Nice die zocht ik laatst. Ik heb voor kinderen https://oplijfreis.nl gemaakt (engels https://onaspacejourney.com) en was bezig om te kijken of het ook leuk is om een soort van 'waarheids versie' te visualiseren maar kwam er al snel achter dat dan de app helemaal niet leuk is ivm de afstanden 8)7.

[Reactie gewijzigd door sanderdw op 31 augustus 2026 21:38]

En wat doen ze er dan mee na die max 10 jaar (of als de brandstof op is?) .. want zo'n lagrangepunt is natuurlijk eigenlijk letterlijk dat .. een punt .. je kan er een beetje "om heen zwabberen" .. maar je wil het daar natuurlijk niet te druk hebben. Dan gaan dingen elkaar in de weg zitten waarschijnlijk.

En er eventjes een brandstof tank langs sturen om bij te vullen is natuurlijk ook niet echt handig (als het überhaupt gemaakt was om bij te vullen).
Het L2 punt is (net als L1) instabiel: als je nét niet op het goede punt zit, dan raak je steeds verder van het goede punt vandaan. Dat is deels waarom het een geschikt punt is: het "verzamelt" geen kometen (wat L4 en L5 wel doen; in elk van de L4 en L5 punten van Jupiter en de Zon bevinden zich grote aantallen asteroïden).

Je kunt L1 en L2 zien als de toppen van een berg: als je daar een bal op legt rolt ie vroeg of laat een keer naar beneden. L4 en L5 zijn dalen: als je net naast het laagste punt van het dal een bal neerlegt, dan rolt ie langzaam naar het laagste punt.
Wat ik begrepen heb is dat het gaat om een orbit om L2 (Wikipedia: Halo orbit). Als de brandstof bijna op is zou ik verwachten dat ze hem in een orbit om de zon sturen.
Die baan is volgens mij instabiel, de brandstof is daarom ook nodig om af en toe te corrigeren. Dus ik vermoed dat de telescoop als deze niet meer kan corrigeren de baan om L2 zal verlaten en in een baan om de zon of aarde zal eindigen.
Wat ik begrepen heb is dat het gaat om een orbit om L2 (Wikipedia: Halo orbit). Als de brandstof bijna op is zou ik verwachten dat ze hem in een orbit om de zon sturen.
Deze telescoop is gemaakt om bij te tanken. En hoewel dat op die afstand niet makkelijk is, wel mogelijk.
Er zijn (recent?) missies die een sateliet 'koppelen' aan een bestaande, zodat de nieuwe kan dienen als extra brandstof/sturing. Natuurlijk niet rechtstreeks dat er brandstof overgepompt wordt, maar als ze vastgekoppeld zijn kan de tweede dus voor de eerste 'sturen'.

Als dat niet gaat gebeuren, kan men er ook nog voor kiezen om deze aan het einde van zijn (haar) brandstof 'weg' te sturen, zodat de 'ruimte' weer vrij komt voor een nieuwe.

Moet wel eerlijk toegeven dat 5 jaar wel relatief kort is, voor zo'n investering.
Hij is opnieuw bij te vullen en dat is getest, maar er is nog geen tanker die bestaat die je langs kan sturen.
Daar beginnen nu wel steeds meer opties voor te komen, verschillende bedrijven zijn nu opties aan het ontwikkelen om satellieten in Low Earth Orbit te servicen en of een trust module er tegen aan te klampen.

Dus kwestie van tijd dat we in 5 jaar tijd niks hebben om zoon module naar deze satelliet te sturen.

Ik weet vrij zeker dat een Falcon heavy al genoeg massa naar L2 kan sturen.(en alle3 de boosters te landen)

Door de komst van andere launch providers naast SpaceX die herbruikbare raketten hebben wordt het servicen van satellieten steeds meer economisch aantrekkelijk.
Die telescopen hebben een instabiele baan rond L2, op een afstand tot L2 die ruimer is dan de afstand tussen de aarde en de maan. Dus je onderschat denk ik hoeveel ruimte daar nog is.
De satellieten hebben een beetje brandstof bij zich om bij het einde van de levensduur in een andere baan gebracht te kunnen worden.

In een van de afleveringen van Zimmerman en Space vertelt Hens Zimmerman over de Lagrange punten. Heel interessant. De hele podcastserie trouwens.
Deze zal dat niet hebben. De locatie waar die zit (L2) is onstabiel. Je hebt een klein beetje brandstof nodig om daar in de buurt te blijven. Over 10 jaar zal deze vanzelf langzaamaan van L2 wegvliegen. In eerste instantie komt die in een extreem hogen baan rond de aarde, maar dat kan zelfs overgaan in een baan rond de zon.
"Op zoek naar planeten waar mensen kunnen overleven". Dat lijkt me een beetje nutteloos. De dichtstbijzijnde ligt op 4,2 lichtjaar en die gaan we waarschijnlijk nooit bezoeken. Dat je bij onderzoek er toevallig een tegenkomt is mooi maar geen doel op zich lijkt me.
Zo sceptisch ben ik niet, met de huidige technieken moeten we op z'n minst al een sonde naar Proxima Centauri kunnen sturen in een reistijd van ongeveer 80 jaar.

Dat is natuurlijk van compleet andere orde dan daadwerkelijk mensen sturen en het is hoogst speculatief, maar als we ons zo door blijven ontwikkelen als de laatste paar honderd jaar, vind ik binnen de komende 200 jaar een flyby met mensen erin helemaal niet onrealistisch klinken.
Dat zou je tegenvallen denk ik. Eerst een jaartje 'optrekken' met de snelheid van een vlotte audi, dus zeg maar 0/100 in vier seconde (0.71g),dan een jaartje of vier vijf cruisen, en dan weer een jaartje (!) vol in de remmen met dezelfde acceleratie.

Ik denk dat je behoorlijk spuugziek zou worden van zo'n tripje :)
0.71g is eigenlijk bijna ideaal, je hebt dan simpelweg 71% zwaartekracht, beter dan de drie jaar gewichtloosheid. Nu nog een motor/brandstof vinden die dit kan.
Eigenlijk wil je gewoon blijven versnellen tot het halverwege punt met 1g en dan pas gaan remmen. Dat brengt je tot ongeveer 95% van de lichtsnelheid op het keerpunt. Bijkomend voordeel is dat, alhoewel het schip vanuit ons perspectief 6 jaar onderweg bent, het schip zelf slechts 3.6 jaar ervaart. Ook heb je de hele trip gewoon zwaartekracht van 1g.

Makkie! ;)

Probleem is de propellant (niet brandstof, eerder voorstuwingstof) aangezien je ergens tegen aan moet duwen om vooruit te komen. Meenemen is eigenlijk onmogelijk met de huidige techniek dus dan krijg ingewikkelde oplossingen als onderweg harvesten (zonnezeil) of blijven duwen vanuit de aarde met lasers. Als je dat uitvindt sta je wel op gelijke hoogte met het wiel, het zeil of de stoommachine.
0.71g is weinig maar alsnog comfortabel. Die 4 jaar ertussen zijn juist het probleem.

1g is normaal.
1g normaal? Ja verticaal gezien ervaren we zo'n kracht, in de z-as zegmaar. De pseudokracht zwaartekracht dan - want versnellen doen we niet natuurlijk, de grond houdt ons tegen.

Maar een airbus die vertrekt, waarbij je dus behoorlijk in je stoel geduwd wordt, houdt zo'n beetje 0.4g aan, en dat is horizontaal. 0.71g is dus extreem veel.

Ter vergelijking: een formule-1 raceauto trekt op met een acceleratie van ongeveer 1.0g. Dat is van 1 naar 100 km/h in 2.6 seconde. Ik zou optrekken met een F1 niet 'normaal' noemen en zeker niet comfortabel voor een jaartje :D
Zowel een Airbus als een F1 auto heeft bovenop de acceleratie ook nog de zwaartekracht op zich werken. Die 0.4G horizontaal is dus vergezeld van 1G verticaal. Wanneer je een tijdlang 1G horizontaal ervaart zul je daar je oriëntatie prima aan kunnen aanpassen, want je pleurt niet naar beneden als je horizontaal gaan staan/zitten.
Als je dan ook nog voor een beweegbare stoel zorgt die zich aanpast aan de richting van de G-kracht is het helemaal goed te doen.

(als je in het vliegtuig stevig voorover leunt terwijl het optrekt, valt de kracht ook al veel makkelijker uit te houden)
Als je goed leest heb ik het over een flyby en niet een full stop, wat inderdaad de theoretische reistijd zou verdubbelen. Maargoed, het is natuurlijk allemaal erg speculatief.
Niet goed gelezen, skip dan idd de sectie over onaangenaam langdurig afremmen :)

Dat zou ik misschien nog wel willen weten over de verre toekomst - zou het ons lukken andere zonnestelsels te bezoeken.
Hoe kom je daarbij? Er is geen enkele techniek die in de buurt komt om een sonde daarheen te sturen. 80 jaar is circa 5,3% van de lichtsnelheid. Dat is 15.900km/s ofwel 57.2 miljoen km/h. De parker solar probe die een slingshot kreeg (meerdere) zit op 192km/s ofwel 690.000km/h.

Welke sonde denk jij te gaan lanceren? Met welke brandstof? En hoe groot? Stel die sonde weegt 5kg dan hebben we al meer energie nodig dan op aarde te vinden is om dat ding überhaupt naar “80 jaar” te krijgen.
Je maakt de fout door in je redenatie uit te gaan van de huidige stand van de techniek. Jouw vragen wijzen daar ook op. Je hebt waarschijnlijk helemaal over de volgende zin van @vlaaing peerd heengelezen: "maar als we ons zo door blijven ontwikkelen als de laatste paar honderd jaar". Honderd jaar geleden konden we nog niets in een baan om de aarde brengen en het gros van de mensen geloofde ook niet dat dat kon. Honderd jaar geleden konden maar weinigen bevroeden dat je op de top van de Mount Everest je vrouw kon bellen dat het je gelukt was.
Ik deel je optimisme niet. Als wij ons blijven ontwikkelen als de laatste paar honder jaar dan ben ik bang dat we er over 200 jaar helemaal niet meer zijn, terug geworpen zijn naar de middeleeuwen of vechten om het laatste stukje droog land ala "Waterworld".
Ik denk dat je deze zin anders moet lezen: het gaat er vooral om planeten te vinden die lijken op de aarde. Als we planeten vinden waarop wij zouden kunnen overleven, dan zijn dat planeten waarop leven zich zou kunnen hebben ontwikkeld zoals wij dat kennen.

Als je die planeten vindt, dan kun je veel gerichter zoeken naar signalen van leven.
Gaaf dat dit soort dingen zelfs in deze politiek instabiele tijd nog kunnen.

[Reactie gewijzigd door DLSS op 30 augustus 2026 13:57]

Vind ik ook.

En alle verzamelde data per direct publiek beschikbaar.

Als we nu geen buitenaards leven ontdekken dan weet ik het ook niet meer. 😅
Een plaatje met deze roman scope van een eventuele planeet rondom de dichstbijzijnde sterren (alpha centauri stelsel) zou die planeet weergeven met 0.003 pixels (de hele planeet). Denk dat het ontdekken van buitenaards leven niet zo makkelijk met een passief optisch instrument gaat lukken.
Een plaatje [..] zou die planeet weergeven met 0.003 pixels (de hele planeet).
Oh nee, maar het idee is ook niet om een foto te maken van een planeet, te zien dat daar (ik noem maar iets) een een heleboel wegen liggen en dan leven te hebben ontdekken. De truc is om een spectrogram te maken. Daarmee kun je zien welke chemische verbindingen er allemaal voorkomen. *)

Als daar een verbinding tussen zit die niet door "dode chemie" wordt geproduceerd, maar (voor zover wij weten) alleen door levende organismen, dan is dat een hele goede indicatie dat er waarschijnlijk leven aanwezig is. Ik ben geen exo-bioloog, dus misschien klopt het voorbeeld niet, maar zelf zou ik aan zuurstof denken. In chemie wordt zuurstof bij allerlei reacties geconsumeerd, maar zelden geproduceerd. Zelfs als er een paar rare reacties zijn die een klein beetje zuurstof produceren, dan zou dat vliegensvlug in allerlei andere reacties opgebruikt moeten worden, zodat een dode planeet vrijwel geen zuurstof zou moeten bevatten. Als iemand vanaf tientallen lichtjaren afstand naar ons kijkt en de 20% zuurstof in onze atmosfeer ziet, dan weet ie meteen dat hier leven moet zijn.

Daardoor maakt het niet uit hoeveel pixels groot de planeet is. Het enige wat wel belangrijk is, is dat er niets anders in diezelfde pixel zit. Het probleem is dat er nou juist gegarandeerd wél iets anders op dezelfde plek zit: de ster waar die planeet omheen draait. De manier waarop het licht van de ster "tegen zichzelf" wordt weggestreept is zo briljant dat ik het zelf niet precies begrijp :+ dus die uitleg moet ik je helaas schuldig blijven. Ook heb ik nog niet uitgepuzzeld wat er gebeurt bij een ster waar meerdere planeten omheen draaien. (Misschien nemen ze genoegen met vaststellen dat op, minimaal, één van die planeten leven is, nemen daarvoor een welverdiende Nobelprijs in ontvangst en zoeken later wel uit op welke planeet precies...!?)

*) Dit is ook hoe we in 1868 ontdekt hebben dat er een (op dat moment) onbekend element op de zon voorkomt: ze zagen een onbekende lijn in het spectrum van de zon. Omdat het Griekse woord voor zon "Helios" is, werd de naam van dat element "Helium". Pas jaren later is helium op aarde ontdekt. Spectrografie is echt een geniale techniek!
Ook die spectrografie heeft grenzen. Maatje jupiter ok. Maar kleiner is roman niet gevoelig genoeg voor.
Eens! Maar we moeten niet vergeten dat aan de lancering van een telescoop als deze jaren van planning en ontwikkeling vooraf gaan.
Maar met de huidige bewoner van het Witte Huis zegt dat niets meer.
Ja en het scheelde geen haar. Trump heeft meerdere keren geprobeerd het project stop te zetten. In 2019, 2020, 2021 en recent nog in 2026. Trump heeft weinig te winnen met zo een abstracte telescoop zoals Roman die er bovendien jaren over doet om operationeel te worden. Hij heeft meer nood aan korte missies met een duidelijke uitkomst zoals de Artemis missies. Wetenschappelijk minder interessant maar mensen rond de maan schieten levert meer beziens op.

Nu ligt er weer een 23% cut klaar voor het congress. Ook wim trump steeds meer budget dat bedoelt was voor wetenschappelijk projecten heralloceren naar militaire projecten. (Nasa moet in het voorstel 46% bezuinigen op wetenschappelijke missies en projecten). Voor defensie voorziet bij +40% budget. In absolute termen is dat 1500 miljard dollar voor defensie en €17 miljard voor Nasa.

En dan heeft hij nog 55% cut op de National Science Foundation voorzien. Het heeft ook veel weg van een afrekening met diepe politieke tentakels. Het zijn vooral democratische staten die contracten verliezen. Terwijl men in Texas net 10miljard meer contracten kan afsluiten. Dat komt voornamelijk omdat Republikeinse congresleden hun staten beschermen bij een vote.

Afhankelijk van hoe Trump het doet in de midterms is het niet ontdenkbaar dat dkit één van de laatst grote puur wetenschappelijke missies zal zijn. En zeker wat grote ruimtetelescopen betreft want de funding van nieuwe ligt zo goed als stil. Er komt nog wel een ESA-Marsrover in 2028.
Ik ben heel nieuwsgierig naar de bevindingen die hier uit voort gaan komen. Ik heb zelf een sterk vermoeden dat "donkere materie" en "donkere energie" helemaal niet bestaan en we gewoon ergens iets vergeten zijn in ons natuurkundige model dat het geobserveerde gedrag van de zwaartekracht verklaart. Misschien komen we er zelfs achter wat zwaartekracht nou eigenlijk is! :D
Vermoedelijk krijg je wel een nobelprijs of 2 als je kunt aantonen dat donkere niet bestaat/niet nodig is om het een en ander te verklaren. Vooalsnog lijkt het veel te kunnen verklaren. Maar het heeft inderdaad een slechte naam omdat het "er bij verzonnen zou zijn om de boel kloppend te krijgen". Een betere uitleg is van harte welkom maar dat schiet niet zo op. Then again, ether-theorie heeft ook lang bestaan om dingen te bewijzen die niet anders uitglegd konden worden. Dat was wel leuk: De dingen waar het ether-verhaal voor nodig was om te verklaren, bleken steeds meer door andere ontdekkingen verklaard te kunnen worden en de theorie is een stille dood gestorven. Hetgeen overlet laat dat ik niet zo snel zou zeggen "men is iets vergeten".
Dat is inderdaad gewoon hoe wetenschap werkt. Je bedenkt iets en als je dat "iets" met waarnemingen kunt bevestigen, dan blijft het staan. Totdat er iets anders wordt verzonnen dat de waarnemingen beter verklaart.

Het is een misvatting om te denken dat wetenschappelijke theorieën als de waarheid worden gezien. Ze zijn heel simpel de op dat moment best mogelijke verklaring voor wat we zien.

Donkere materie is zo'n verklaring. Maar hij is geldig totdat we een betere bedenken.
Het heet niet voor niets een wetenschappelijke theorie. De zwaartekracht bijvoorbeeld heet nog steeds zwaartekrachttheorie. Totdat iemand met een betere uitleg komt denken we dat het zo werkt. Maar "bewijs" is alleen ondersteuning van huidige theorie.
Ik gun Nasa heel het militair budget. We hebben meer aan dit soort onderzoek dan aan soldaatje spelen. Helaas moet dan ook iedereen meedoen.
En waren ze niet afhankelijk van Musk's SpaceX
Wat een onzin toch weer. SpaceX levert gewoon een goede en goedkope service, b een SLS is pure belastingcenten verspilling. Het is niet alsof NASA zelf de raketten bouwt, ze schakeoen daar ook gewoon externe bedrijven voor in en begeleiden het proces. Ik zie liever mijn belastingcenten uitgegeven worden aan een bedrijf als SpaceX, dat inmiddels al vaak aangetoond hebben dat ze ook kunnen leveren binnen aanzienbare tijd (nee, ook niet altijd op tijd, maar wel veel minder over tijd als anderen), dan dat het verspilt wordt aan een bedrijf als Boeing dat met een veel groter toegewezen budget jaren na deadline nog steeds niet geleverd heeft.
Ik vind dat de verantwoordelijkheid voor zulke belangrijke zaken niet bij commerciële bedrijven van multimiljardairs moet liggen maar bij de overheid en defensie. Helaas geeft diezelfde overheid hun geld liever uit aan aan militaire zaken zoals Dlsruptor al aangeeft waardoor NASA moet aankloppen bij Musk en dat vind ik gewoon betreurenswaardig. En Boeing moet inderdaad niet zo lopen beunhazen. Die krijgen niet eens hun burgerlijke zaken voor elkaar met dat 737 MAX gedoe.
Dan waren ze dat wel van een ander, Blue Origin misschien wel... Wat niet per definitie beter of slechter is, getuige het succes dat SpaceX heeft en het gemis ervan bij Blue Origin.
Ik gun Nasa heel het militair budget. We hebben meer aan dit soort onderzoek dan aan soldaatje spelen. Helaas moet dan ook iedereen meedoen.
De ironie dat moderne ruimtevaart direct is voortgekomen uit oorlogstechnologie ontgaat mij bij deze opmerking niet
Voor zij die zich afvragen waarom deze vorm (pacman ghost :)) vd camerasensoren is gekozen, als ik het goed heb begrepen, vullen de sensorvlakken een middenstuk van een pizzapunt van de gebruikte spiegel. Dat zou de scherpte ten goede moeten komen.

YouTube: Everything You Need To Know About NASA's Roman Space Telescope
De telescoop is vernoemd naar Nancy Grace Roman, de astronoom die in 1961 als chef astronomie de eerste vrouwelijke leidinggevende bij NASA werd. Ze is vooral bekend door haar bijdrage aan de Hubble-telescoop en wordt door NASA aangeduid als de 'moeder van de Hubble-telescoop'.
Dan wordt het tijd voor een update van een LEGO set van een paar jaar geleden. Ook al is ze nog steeds "Moeder van HST", nu er een telescoop naar haarzelf is vernoemd, is het niet meer dan logisch dat ze tussen beide telescopen mag staan. (In die tijd waren minifigs van echte personen net zo zeldzaam als ruimtetelescopen. Iedereen moet zelf maar kiezen wat ie een grotere eer vindt. :+ )
De bestemming van de telescoop is het tweede lagrangepunt, op zo'n 1,6 miljoen kilometer afstand van de aarde, richting de zon. Ook de James Webb-telescoop bevindt zich hier.
Deze zin klopt niet helemaal. Het gaat hier om lagrangepunt L2, dat is niet richting de zon maar juist de andere kant op. L2 is de ideale plek voor telescopen gericht naar het heelal, je hebt dan niet een dikke blauwe knikker die je zicht belemmerd ;). Ga je de zon bestuderen, dan is L1, dat is wel richting de zon, de ideale plek.
Misschien ook leuk om te weten, NGR zal in 5 jaar 20 Petabyte aan data verzamelen, dagelijks is dat 1,4 terabyte (500 Terabyte per jaar).
Alle data wordt direct in de cloud opgeslagen zodat het meteen beschikbaar is voor de wetenschappers.
Dit is goedkoper en scheelt enorm veel harde schijven.
Alle data wordt direct in de cloud opgeslagen …
Dit is goedkoper en scheelt enorm veel harde schijven.
Want ‘in de cloud’ is geen opslag nodig?
Opslag heb je natuurlijk nodig, maar als het publiek wordt neergezet, heb je wellicht niet overal copien ervan nodig.
Uiteraard is daar ook opslag voor nodig maar door het op deze manier te doen scheelt het lokale opslag.
De cloud wordt niet als backup gebruikt en de data kan vanaf de ontvangstatations (3 stuks verdeeld over de wereld) meteen naar de cloud, dat hoeft niet eerst langs een "home"server.
Het zal wel netwerk verkeer kosten. Onderzoekers die alle foto’s scannen op iets. En na een week alle foto’s opnieuw gaan scannen voor iets andere parameters

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn