De wet die je aanhaalt is onvolledig. Er staat bijvoorbeeld ook niet dat je het product niet mag omsmelten tot een racefiets en het in die vorm terugsturen.
Dat is een onzinnige stropop, daarop ingaan vertroebelt de discussie alleen maar.
Dat het product nog het origineel moet zijn vloeit voort uit de term ontbinden: je kan niet een overeenkomst ontbinden zonder dat de wederpartij, die jou het geld teruggeeft, ook hun product terugkrijgt
En de winkel krijgt het product ook terug, alleen in het geval waar we het over hebben met een beschadiging. Dat is nog steeds ontbinden.
Als een gekocht product uit zichzelf een mankement vertoont, dan heb je recht op garantie. Als de verkoper weigert het gebrek te herstellen, dan kun je ook de koop ontbinden. Ondanks het feit dat het product niet meer in originele staat is (het is immers defect).
Ik kan me dus niet vinden in jouw lezing dat de originele staat voortvloeit uit de term ontbinden.
Daarbij mag je dus doen wat je in een winkel ook kan doen
Dat is een uitleg die breed op Internet genoemd wordt, maar geen basis in de wet vindt.
De wet stelt slechts:
De consument is slechts aansprakelijk voor de waardevermindering van de zaak als een behandeling van de zaak verder is gegaan dan noodzakelijk om de aard, de kenmerken en de werking daarvan vast te stellen.
Hier op tweakers heeft ook
een artikel gestaan waarin juristen uitleggen dat je
juist verder mag gaan dan je in een fysieke winkel zou mogen:
Het herroepingsrecht is in essentie een probeerrecht, zoals blijkt uit dit arrest van het Hof van Justitie. Het aangekochte product mag daadwerkelijk uit de verpakking worden gehaald en worden getest, zodat de koper zeker weet of de aankoop bevalt.
[...]
Volgens de wet mag een consument een kledingstuk passen, een proefwas draaien met een gekochte wasmachine en een kopje koffie zetten met een espressoapparaat.
[...]
Gelet op het gebruiksrecht mag een consument bij een internetaankoop volgens prof. Loos meer met het product doen dan wanneer hetzelfde product in een fysieke winkel is aangeschaft.
.
Iets dat het product in een onverkoopbare staat brengt, valt daar logischerwijs niet onder, want de winkelier zou dat in de winkel ook niet toestaan.
Wat in een winkel toegestaan is is niet relevant, dus deze redenatie gaat niet op.
Zoals je zelf ook al aangeeft; de ACM schrijft de wet niet.
Maar misschien nog wel belangrijker: de ACM onderschrijft mijn standpunt meer dan de jouwe. In de door jou aangehaalde passage staat:
Maar u mag niet meer doen dan nodig is om het product te kunnen beoordelen. U mag bijvoorbeeld een broek passen. Maar u mag de broek niet dagen lang dragen en weer terugsturen. Doet u dit toch en is het product daardoor minder waard? Dan mag de verkoper deze schade aan u doorberekenen. Dit moet hij u wel laten weten vóórdat u het product koopt.
Als je te ver gaat mag de verkoper dus schade doorberekenen. De ACM zegt echter niks over retour weigeren, want dat mag dus niet.
@
fopjurist schrijft zonder bronvermelding in de forumreactie dat je ook een beschadigd product mag terugsturen.
Klopt, letterlijk:
Als een (particuliere) consument een overeenkomst op afstand sluit (zoals via een webshop) en de koop tijdig ontbindt, is een winkel verplicht om het product terug te nemen en het aankoopbedrag terug te betalen, zelfs als dat product is beschadigd.
Ik wil daar ook even bij opmerken dat die tweaker jurist is en zich bezig houdt met het consumentenrecht, en hij heeft veelvuldig consumenten bijgestaan op het forum. Ik ben dus geneigd zijn forumreactie zonder bronvermelding te vertrouwen.
Ik kan dit enkel rijmen met het bovenstaande indien: (1) het product al kapot was (in dat geval kun je ook garantie aanmelden, maar ontbinding van het ontvangen waar blijft je goed recht) of (2) het kapot is gegaan terwijl je het enkel hebt behandeld zoals je in een winkel ook zou doen. Gebruikssporen vallen daar dan zeer beperkt onder: het moet dan echt niet slechter uitzien dan een product dat in de winkel bepoteld werd
Dat is echt jouw interpretatie van hoe je denkt dat het zou moeten zijn. Het simpele feit is: gebruikssporen of beschadigingen vormen geen grond tot weigeren van retour onder de Wet Koop op Afstand.
Wel kunnen ze eventueel grond zijn voor aansprakelijkheid van de consument voor een vergoeding voor waardevermindering,
als deze verder is gegaan dan nodig om het product uit te proberen. (En, nogmaals: als de winkelier de consument hier op de juiste manier van te voren over heeft geinformeerd, want dat gaat ook nogal eens mis)
Als ik in de winkel een product laat vallen, ga ik er ook vanuit de schade te moeten vergoeden.
Om te beginnen is dat een andere situatie met andere spelregels. De Wet Koop op Afstand definieert nou eenmaal bepaalde rechten en plichten die niet van toepassing zijn op fysieke winkels.
Maar belangrijker: "schade moeten vergoeden" is iets heel anders dan "retour mag geweigerd worden". Je haalt deze twee zaken in je argumenten nogal door elkaar, wat de discussie niet duidelijker maakt.
Dus nogmaals, bij een koop op afstand biedt de wet
geen opening om retour te weigeren "bij gebruikssporen" (de bewoording uit de originele comment waar ik op reageerde).
De wet biedt
wel een opening om waardeverminding in rekening te brengen,
maar alleen als de consument verder is gegaan dan nodig bij het uitproberen.