Sony's eerste camerasensor met lofic legt beeld met veel contrast beter vast

Sony gaat vanaf de zomer camerasensoren maken die lofictechnologie bevatten. Daardoor krijgen de sensoren een dynamisch bereik van 100dB. Camera's met die sensor kunnen beeld vangen dat zowel heel licht als heel donker is. Ook kunnen ze scherpere bewegende beelden maken.

De Lytia L910 is een 50-megapixelsensor die gebruikmaakt van technologie genaamd lateral overflow integration capacitor, of lofic. De sensor krijgt een dynamisch bereik van honderd decibel op een enkele belichting. Volgens Sony is dat onder andere geschikt om motionblur en flikkering tegen te gaan bij het maken van beeld bij bewegende objecten.

Dergelijke belichting maakt de sensor ook sterk in beelden maken die veel contrast hebben tussen licht en donker.

Wat is lofic?

Bij lofic heeft elke pixel op de sensor een kleine condensator tot zijn beschikking. Die kan een overvloed aan licht opvangen. Bij foto's met veel donker en licht tegelijk, kiezen sensoren vaak een van die omgevingen om zich op te focussen. Daardoor zie je óf veel schaduwen met een grote zwarte brij, óf felle gebieden die helemaal wit zijn.

Camera's proberen het dynamisch bereik meestal uit te breiden door meerdere foto's te maken en die samen te voegen. Lofic heeft een hoger bereik dat dat proces met één foto kan uitvoeren.

Het bereik van 100dB is hoger dan in de meeste camerasensoren met multiframe-hdr. Volgens Sony werkt de technologie ook beter dan normale hdr-beeldverwerking, omdat er minder ruis in bijvoorbeeld schaduwen ontstaat. Sony bracht eerder ook al wel de LYT-828-sensor uit, die onder andere in de OPPO Find 9 zat en ook een bereik van 100dB had. Het verschil met de nieuwe Lytia L910 is dat de LYT-828 meerdere foto's tegelijk moest maken om dat bereik te halen, terwijl de L910 dat haalt bij een enkele belichting.

Sony verwacht de sensor in de zomer van dit jaar op schaal te kunnen produceren. De sensoren verschijnen dan waarschijnlijk later dit jaar in de eerste telefoons, maar op dit moment is nog niet bekend welke modellen dat zijn.

Sony Lytia L910

Door Tijs Hofmans

Nieuwscoördinator

19-06-2026 • 13:29

47

Submitter: Xtuv

Reacties (47)

Sorteer op:

Weergave:

Camera's proberen het dynamisch bereik meestal uit te breiden door meerdere foto's te maken en die samen te voegen.
Ja, bracketing heet dat. Veel camera's kunnen dat prima maar als het beeld beweegt dan werkt het natuurlijk niet goed.

Ik ben wel benieuwd hoe goed deze techniek werkt. Dynamisch bereik was nog iets waar onze ogen veel beter in waren dan camera's maar dit klinkt alsof de techniek het hier beter gaat doen.
[...]

Dynamisch bereik was nog iets waar onze ogen veel beter in waren dan camera's maar dit klinkt alsof de techniek het hier beter gaat doen.
Uiteindelijk zijn onze ogen onderhevig aan dezelfde natuurkundige wetten als camerasensors. Dus het is m.i. een kwestie van tijd voordat er een sensor ontwikkeld wordt die het net zo goed of beter doet dan onze ogen.

(Nu moet daarbij meegenomen worden dat onze hersenen ook een grote rol spelen in onze beeldverwerking, maar je ziet vooral in telefoons dat ook daar allerlei "slimme" trucjes gebruikt worden om uit minder optimale optische input toch een acceptabel beeld te creeren.)

[Reactie gewijzigd door aap op 19 juni 2026 13:41]

Define 'net zo goed doet'. De betere mirrorless vangt al veel meer licht dan jij in het donker, en als je het infrarood-filter en UV-filter er niet op had zitten zag hij ook nog veel meer van het spectrum dan wij. Daarnaast kan ie op verzoek meer frames per seconde aan. Jouw ogen vinden alles na 24 fps al 'vloeiend' (speciale gamers uitgezonderd, die moeten 500 fps hebben :+ ) terwijl een camera prima 100 frames los kan behappen.

Onze ogen zijn verre van perfect, of maar optimaal. Een kat doet dat al een stuk beter, en cameras doen het op de gevraagde vlakken nog weer beter.
Daar gaat het niet om.

Dynamisch bereik is het verschil tussen het lichtste en het donkerste stuk binnen een bepaald beeld. Je kunt belichting wel instellen dat je de donkerste delen perfect uitlicht, maar dan loop je het risico dat je de lichtste delen van de foto zodanig overbelicht dat alle detail verloren gaat. En andersom.

Het menselijk oog kan in één beeld een hoger dynamisch bereik verwerken dan camerasensors.

De beste fullframe camerasensors hebben een dynamisch bereik van rond de 14 stops (verschil tussen het donkerste en het lichtste deel van een foto) voordat óf de donkerste delen zwart worden, óf de lichtste delen wit. Het menselijk oog haalt 30 stops.
Ter vergelijking, 100db van deze sensor is 16.61 stops, dus nog NIET grotenorde de 30 die jij noemt voor het oog.

Edit: excuus ik zat er een factor 2 naast!
Ik had eerst de berekening gedaan op basis van 10db is een factor tien, want ik dacht 1 stop licht = factor 2 aan energie, en bij vermogen geld factor 10 == 10db verhoging. Echter, de ruis op een camera sensor is in termen van de amplitude, en die zit er een vierkantswortel naast; dus bij amplitudes geld dat factor 10 == 20db verhoging. Whoops! De juiste berekening is dus volgens mij: (100db / 20db) / (ln(2) / ln(10)) dus de bovengenoemde 16.61 en niet 33.22. Ik kan trouwens de bron voor die 30 stops voor het menselijke oog niet vinden; wat er bijv. Wikipedia: Human eye hier staat is veel complexer, maar mogelijk soms zo laag als maar 6.5? Tja, lastig te interpreteren.

Hiermee is die nieuwe telefoon camera sensor grofweg vergelijkbaar qua dynamic range met een goeie (non-lofic) fullframe sensor. Netjes, maar blijkbaar nog niet vergelijkbaar met het oog. Hoe lang zou het duren voordat dit fullframe sensors bereikt, en daarmee dus een veel groter dynamisch bereik te behalen is?

[Reactie gewijzigd door emn13 op 20 juni 2026 14:36]

Een goed voorbeeld is het noorderlicht. Wat niet altijd zichtbaar is bij ons in de lage landen maar toch met een smartphonecamera op dat moment kan opgevangen worden.
En een slecht voorbeeld van de camera in kwestie is op de link te zien.

Niet overtuigend, vooral ook omdat het daar (verlichte tunnel) duidelijk niet om een hoog contrast omgeving gaat, want dat is natuurlijk in het zonlicht vuiten.

Het is te hopen dat ze met wat beter beeldmateriaal komen. Tot die tijd nog een papieren tijger wat mij betreft.
Met gewone camera ook...
Wie bij 24fps van vloeiend beeld spreekt houdt zichzelf echt voor de gek. Het is geen diashow meer, maar daarmee is het wel gezegd. De stap naar 60 of 100 is écht gigantisch veel vloeiender.

En nee, vooraf andere standpunten wegzetten als "speciale gamers" geeft je niet ineens gelijk. Er zit nog een wereld aan mogelijkheden tussen de stop motion animatie van 24fps en de 500 die jij aanhaalt.

[Reactie gewijzigd door cPT.cAPSLOCK op 21 juni 2026 11:42]

Een simpele test is een 60hz (of hoger) monitor/scherm gebruiken en even naar https://testufo.com/ te gaan, dan zie je hoe belachelijk zijn opmerking is.

Kan iets vloeiend zijn op 24hz, absoluut, is het altijd vloeiend zoals hij claimt, absoluut niet.
Onze ogen zijn op alle fronten al lang en breed ingehaald door sensoren.

Samsung past al vele jaren allerhande AI toe op foto's, in sommige gevallen kun je de overgang duidelijk zien. In die zin zijn moderne foto's net zulke hallucinaties als het menselijke zicht.
Geef me een sensor die op een zonnige dag als vandaag vanuit mijn woonkamer een goed belichte foto maakt, waarbij je zowel alles binnen als buiten kan zien zonder dichtgelopen schaduwen of uitgebeten hooglichten en ik geef je gelijk. Alleen heb ik dat tot nu toe nog nergens gezien.

Het menselijk oog icm onze hersenen is nog steeds superieur
Je ogen doen hetzelfde maar je hersenen onthouden ook het beeld buiten het focus punt.
Niet in dat geval, je ogen hebben echt dat bereik,

Je hersenen onthouden wel idd delen van het beeld buiten wat je scherp stelt.

hoe weet ik dit? Serk in film games en professioneel met sensoren voor selfdriving autos

Maar ik heb ook hersenschade waardoor dat “geheugen” effect niet meer werkt, altijd tunnelvisie dus, en ik zie ook binnen en buiten met contrast op hetzelfde moment.
Je iris reageert toch ook op fel licht en van licht naar donker moeten je ogen ook wennen.
Ja dat klopt, maar de hoeveelheid “stops” die je oog tegelijk waar lan nemen is alsnog enorm hoog.
Onze ogen zijn op alle fronten al lang en breed ingehaald door sensoren.

Samsung past al vele jaren allerhande AI toe op foto's, in sommige gevallen kun je de overgang duidelijk zien. In die zin zijn moderne foto's net zulke hallucinaties als het menselijke zicht.
Je onderschat de kwaliteiten van het menselijk oog nogal... Qua dynamisch bereik komt deze sensor net in de buurt van het menselijk oog, dus 'lang en breed ingehaald' is een nogal boude uitspraak. Correcter zou zijn dat de sensoren eindelijk op gelijke hoogte zijn gekomen.

Enneh, niet alle foto's komen van een Samsung telefoon met AI-capaciteiten. Verreweg de meeste gewone camera's hebben algoritmes die op een heel voorspelbare en betrouwbare manier de output van de sensor vertalen naar een beeld in jpg-formaat. Hetzelfde geldt (onder normale omstandigheden) voor het menselijk oog en de hersenen die het beeld opbouwen. In smartphones komt er weliswaar steeds meer AI aan te pas, maar ik zou de mate van hallucinaties niet durven vergelijken met het menselijk oog hoor. Tenzij je een paar pilletjes op hebt...
Nee absoluut niet, is statisch contrast zijn onze ogen extreem goed en het aantal stops in 1 beeld zijn onze ogen onverslagen.
[...]


Ja, bracketing heet dat. Veel camera's kunnen dat prima maar als het beeld beweegt dan werkt het natuurlijk niet goed.

Ik ben wel benieuwd hoe goed deze techniek werkt. Dynamisch bereik was nog iets waar onze ogen veel beter in waren dan camera's maar dit klinkt alsof de techniek het hier beter gaat doen.
Dit is wel iets complexer dan het puur mechanische "bracketing" - wat al bestaat sinds de eerste chemische fotografie in 19e eeuw. Bracketing is van één scene verschillende belichtingen nemen. Je kan die later zelf combineren in de donkere kamer of indien digitaal, met de juiste software. Met film was het een job van enkele uren.

De HDR toepassing (computational imaging) in smartphones combineert 10 à 30 beelden in enkele milliseconden en via AI algoritmes wordt er lokaal ook gekozen welk onderdeel in het beeld welke belichting krijgt (Semantic Segmentation), om het dynamisch bereik optimaal weer te geven in de uiteindelijke foto. Met een beetje recente smartphone wordt ook beweging gered doordat AI het bewegend element herkent en isoleert en niet meerdere kopies in het finaal beeld injecteert (Deghosting).

De techniek uit dit artikel zou dit in één beeld kunnen - waardoor beweging natuurlijk een non-issue wordt.

Onze ogen hebben een dynamisch bereik van 10 à 14 stops. Moderne camera's zitten exact op dezelfde plek. Het voordeel van onze ogen is dat ze constant live aanpassen (iris = diafragma) aan de omstandigheden en samen met onze hersenen razendsnel data kunnen ordenen, interpreteren en samenvoegen. Net als een smartphone dus. Voor een statisch beeld is het echter quasi hetzelfde als een moderne sensor in een kwalitatieve camera.

[Reactie gewijzigd door Mlazurro op 19 juni 2026 16:29]

Als iemand die regelmatig op donkere feestjes fotografeerd.
Kunnen we dit ook in full frame camera's verwachten?
Als astrofotograaf kan ik ook niet wachten tot dit in grotere sensoren opduikt, dat scheelt flink in de blooming (probleem dat je vrij snel hebt bij heldere sterren, zeker als je probeert een lichtzwakke nevel ernaast op beeld te krijgen).
waarom niet als je astro fotografie doet gewoon meerdere exposures maken met verschillende ISO ?
Standaard-procedure is al om meerdere exposures te stacken (ik ga m'n sluiter geen 3 uur open laten ;) ) en dan op de optimale ISO, zodat ik zo efficient mogelijk fotonen hamster. Echter is meerdere frames meer gedoe met stacken, heb je nog wat read noise, en kost het veel ruimte. Daarnaast zit je met het probleem dat je minimaal een paar levels data moet hebben, als je steeds net niet genoeg hebt voor 1 bitje dan heb je alsnog niks.

(ISO bracketing/HDR trucjes zou kunnen, en zie je wel bij heel erg grote contrasten, zoals de Orion-nevel, maar het blijft een beetje behelpen)
Omdat dit het veel makkelijker zou maken natuurlijk.Hoe minder post-processing je hoeft te doen, hoe beter.
Ik denk dat het nog te vroeg is voor de eerstvolgende modellen, maar de alpha-s en fx series zouden wel uitstekende kandidaten zijn inderdaad. Ik sta er persoonlijk al om te springen!
100db is gewoon 16-17 stops, marginaal meer dan wat sensoren nu doen (afhankelijk van hoe je het meet)
Ik was even excited tot ik las dat het voor smartphones dient. Excitement meteen weg.

De Sony press release is daar wel heel duidelijk in. Bij Tweakers zit het verborgen in de voorlaatste zin van het artikel.
Sony produceert op dit moment ook de IMX908 camerasensor. Deze beeldsensor maakt ook gebruikt van deze technologie, dus het is nog maar een kwestie van korte tijd totdat je de technologie in andere producten zal tegenkomen
Wauw, ik hoop dat er betaalbare standalone cameramodules uitkomen. Klinkt geweldig voor tweakers. Ik zou zelf graag een aantal beveiligingscameras hebben die immuun zijn voor backlight en grapjassen die met een zaklamp op de camera schijnen om hun gezicht te verbergen.
Sony heeft ook de IMX908. Dat is een security camera sensor met ook deze technologieen aan boord: https://www.sony-semicon.com/en/products/is/security/security/IMX908.html
Zal dit niet gaan leiden tot artefacten? Ik zie nu vaak bij telefoonfoto's met harde contrasten een soort gloed om het onderwerp verschijnen als dit tegen een strakke lucht aan geschoten is.

Volgens mij is dat een gevolg van de hdr-functie die telefoons toepassen om hun DR te verhogen. Het zou mooi zijn als nieuwe techniek dat voorkomt, maar ik heb er mn twijfels bij eerlijk gezegd :/
Dat komt doordat er als het ware meerder foto’s over elkaar worden weer gelegd en de software de donkere en lichte delen uit verschillende foto’s knipt. Maar het uitknippen is niet altijd even makkelijk en dan zie je de (geblurde) overgang tussen 2 lagen
Interessant punt!

Die "HDR-glow" die je beschrijft komt door specifieke instellingen mbt tone-mapping.

Een HDR foto bevat meer helderheidsinformatie dan de meeste schermen kunnen weergeven. Je zult dus een bewerkingsstap moeten doen (tone-mapping) om de dynamic range van de foto binnen het bereik van je weergavemedium te krijgen. Als je dit netjes lineair doet, krijg je een heel flets plaatje. Dat vinden we niet mooi en komt niet overeen met de scene zoals die in het echt was. Dus moet je trucjes uithalen om het contrast lokaal uit te vergroten, terwijl het contrast over het hele plaatje gelijk blijft. Als je dat net te extreem toepast krijg je van die "gloed" om donkere objecten tegen een heldere achtergrond heen.

Maar goed, een nieuwe techniek om HDR plaatjes te schieten gaat dit niet oplossen.
Zou dit ook een vooruitgang kunnen zijn voor Tesla en andere autofabrikanten die voor hun zelfrijdende auto’s gebruikmaken van camera’s?
Mogelijk, en misschien ooit, maar de hoeveelheid data die die systemen in de wagen moeten verwerken is zo al gigantisch (vandaar gebruiken ze ook camera's met een relatief lage resolutie, geen 8K resolutie terwijl die camerasensoren natuurlijk wel al bestaan).
Op dit moment gebruiken ze bij Tesla van wat ik kan vinden het 12-bits signaal uit de camera's (12 bits per kleur dus 36 bits per pixel, en dat beeld kan dan tot 12 stops aan dynamisch bereik tonen als de camera dat ook aankan). Ik neem aan dat de gebruikte techniek bij andere fabrikanten vergelijkbaar is. Er bestaan zeker al sensoren die 14 of meer stops aankunnen, dus er zal een afweging zijn om voor 12 te kiezen. Om een beeld met 100dB = 33 stops aan dynamisch bereik op te kunnen slaan zonder iets weg te gooien (want anders heeft het volgens mij geen nut om voor zo'n sensor te kiezen) heb je ook veel meer data nodig, waarschijnlijk kies je dan dus ook 33 bits per kleur of 99 bits per pixel. Dus dan spreken we over een gigantisch veel grotere hoeveelheid data die moet worden verwerkt en ik betwijfel of dat de processing overhead waard is. Maar wie weet, ooit!
Koop ik verdorie een f1.4 lens om een beetje motion blur te hebben bij een 25fps frame rate en zit je straks met een sensor dat het eruit haalt
Koop ik verdorie een f1.4 lens om een beetje motion blur te hebben bij een 25fps frame rate en zit je straks met een sensor dat het eruit haalt
Snap niet heel veel van je reactie, wat heeft je diafragma te maken met motion blur? (shutter speed / shutter angle)
Denk dat je aan bokeh (background seperation) denkt?

[Reactie gewijzigd door smiba op 20 juni 2026 12:44]

Je F/1.4 lens is nog steeds nuttig, het gaat maar om 16-17 stops, net iets meer dan huidige topmodellen (afhankelijk van hoe je het meet).

[Reactie gewijzigd door Gamebuster op 21 juni 2026 08:55]

Aangezien apple al 4 generaties dezelfde main sensor gebruikt, zou deze Sony wel een welkome vernieuwing zijn denk ik. Echter zal het voor de pro om meer dan 10 miljoen toestellen in de launch periode gaan schat ik, ik weet niet of Sony die capaciteit heeft
Het is niet alleen Apple, ook Samsung gebruikt al vele jaren exact dezelfde camera's (met uitzondering de ultra waar nog wel eens verschilletjes in zitten, maar dat is echt een bakbeest).

De hele cameratechniek heeft een jaar of 5 vrijwel stilgestaan, hopelijk komt die nu weer een beetje los.
Doen ze dat niet (semi) bewust? Elke nieuwe sensor betekend weer opnieuw beginnen met optimaliseren van de software en algoritme.
Door meerdere jaren de zelfde sensor te gebruiken kunnen ze eerst stappen maken qua software verbeteringen. Minder werk daar aan is minder kosten.
En na een x-aantal jaar weer een mooie upgrade qua sensor, kan de marketing afdeling weer even los gaan met de specs.
Bij lofic heeft elke pixel op de sensor een kleine condensator tot zijn beschikking.
50 miljoen condensatoren dus :o ... op een chip ... dat zullen wel geen Leidse flessen zijn. Meer iets als een DRAM cel?

[Reactie gewijzigd door willemb2 op 19 juni 2026 14:49]

Als je bedenkt dat een condensator in de basis 2 metalen plaatjes met een isolator daar tussen is, dan lijkt dat best groot. Tot je kijkt naar de capaciteit van die condensatoren: met weinig licht en weinig electronen is ook maar weinig capaciteit nodig. Dan kan het effectief misschien door 2 'draadjes' even langs elkaar te laten lopen. Waar normaal gesproken de draadjes niet zomaar naast elkaar mogen lopen wegens overspraak is dat nu dus wel (en gecontroleerd) in gebruik als condensator.

Puur mijn idee en mijn voorstelling van veel kleine condensatoren in zo'n sensor. Als iemand dat beeld kan verbeteren, dan mag dat natuurlijk.
Dit is allemaal fantastisch, maar wat we echt weer nodig hebben is de mid-range Xperia 5... En eindelijk wat marketing vanuit Sony zodat mensen weten dat ze überhaupt nog telefoons maken. Ik hoef niet de crème de la crème van de smartphones te hebben, maar de Xperia 10 serie voelt toch een beetje als een kinder versie van de 5 en de 1.

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn