Belgische privacytoezichthouder gooit 389 klachten weg wegens onderbezetting

De Belgische Gegevensbeschermingsautoriteit heeft zoveel achterstanden dat ze bijna 400 klachten van burgers niet verder behandelt. Dat is een significant deel van het jaarlijkse aantal meldingen dat binnenkomt. Net als in Nederland heeft de GBA een gebrek aan capaciteit.

De Gegevensbeschermingsautoriteit schrijft dat ze 389 oude dossiers niet langer in behandeling neemt. De GBA zegt dat het van die klachten 'niet langer opportuun is om de dossiers verder te behandelen'. "Dit onder meer omdat elk van die dossiers al langer dan één jaar niet behandeld werd en omdat de omstandigheden van de zaak niet in het bijzonder prioritair of maatschappelijk bovenmatig relevant zijn", zegt de toezichthouder.

De GBA wijst in de brief op het aantal klachten dat jaarlijks binnenkomt en die ze niet allemaal kan behandelen. In 2022 kreeg de GBA 604 klachten binnen. De Geschillenkamer, die de klachten afhandelt, nam in dat jaar 189 beslissingen over die klachten. "Wanneer dit aantal wordt geplaatst naast het aantal klachten dat jaarlijks binnenkomt bij de GBA, is het logisch dat er doorheen de jaren een sterke dossierachterstand is ontstaan", zegt de GBA.

Bij de oudere dossiers die nog op de plank lagen, kijkt de GBA nu per geval of het nog zin heeft ze te behandelen. In 389 gevallen bleek dat niet zo te zijn; die zaken worden geseponeerd. Indieners van een klacht worden daarvan op de hoogte gebracht en kunnen bezwaar maken tegen de seponering.

De privacytoezichthouders van de meeste Europese landen zijn naar eigen zeggen onderbezet, maar de werklast verschilt sterk per lidstaat. Waar de Belgische toezichthouder bijvoorbeeld 604 klachten ontving, kreeg de Nederlandse Autoriteit Persoonsgegevens er vorig jaar 13.113. Ook de AP zegt dat ze te veel klachten en meldingen krijgt en daardoor zaken moet laten liggen, maar de AP seponeert die zaken vooralsnog niet. Het probleem ligt in België bij de bezetting en financiële situatie van de toezichthouder. "Gezien de beperkte middelen waarmee de GBA werkt, en gezien de werklast en complexiteit die vele van de klachtdossiers bij de GBA meebrengen, moet de GBA per dossier immers keuzes maken wat betreft de opportuniteit van de verdere behandeling", aldus de toezichthouder.

Door Tijs Hofmans

Nieuwscoördinator

01-09-2023 • 15:53

57

Reacties (57)

57
57
27
0
0
13
Wijzig sortering
@Arnoud Engelfriet Hoe rijmt dit met de AVG, met artikel 78 in het bijzonder (het recht om een doeltreffende voorziening in rechte in te stellen tegen een toezichthoudende autoriteit)? Kan een toezichthouder hierop teruggefloten worden in de rechtszaal?

Lid 2:
Onverminderd andere mogelijkheden van administratief of buitengerechtelijk beroep heeft iedere betrokkene het recht om een doeltreffende voorziening in rechte in te stellen indien de (...) bevoegde toezichthoudende autoriteit een klacht niet behandelt (...).

[Reactie gewijzigd door The Zep Man op 23 juli 2024 12:28]

Lijkt mij ja en nee. Ja je kunt eisen dat een overheidsinstantie gaat handhaven, aan de andere kant als de overheidsinstantie kan aangeven dat het onmacht is waar moet je dan zijn? En is het dan nog wel redelijk dateren rechter oplegt dat men handhaaft?
Lijkt mij ja en nee. Ja je kunt eisen dat een overheidsinstantie gaat handhaven, aan de andere kant als de overheidsinstantie kan aangeven dat het onmacht is waar moet je dan zijn?
De reden dat de overheidsinstantie niet handhaaft is hier niet onmacht, maar gebrek aan middelen.
En dan geldt artikel 52.2:
Elke lidstaat zorgt ervoor dat elke toezichthoudende autoriteit beschikt over de personele, technische en financiële middelen, en de bedrijfsruimten en infrastructuur die nodig zijn voor het effectief uitvoeren van haar taken en uitoefenen van haar bevoegdheden, waaronder die in het kader van wederzijdse bijstand, samenwerking en deelname aan het Comité.
Een rechter zal in zo'n geval moeten concluderen dat de verantwoordelijke lidstaat de AVG overtreedt; en zal instrumenten tot de beschikking moeten hebben om de uitvoerende machten te dwingen budget vrij te maken voor de toezichthoudende autoriteit zodat deze haar werk wel afdoende kan doen.

[Reactie gewijzigd door R4gnax op 23 juli 2024 12:28]

Misschien is de belgische toezichthouder te laks bij het handelen met de bedrijven.
Als je je zelf in een onderhandelingspositie zet, dan duurt de zaak veel langer dan dat het hoeft.
De toezichthouder zou strenger moeten zijn in haar communicatie en sneller boetes moeten uitdelen, dan kan ze sneller haar dossiers afwerken.
Want nu hebben de bedrijven helemaal geen schrik van de toezichthouder, ze weten dat ze laks kunnen omgaan met de burger gegevens, en de procedures kunnen rekken.

Allesinds hoort er uiteraard wel voldoende volk te werken.
En goede procedures hebben om efficient te kunnen werken.
Als alle dossiers altijd via 1 persoon goedgekeurd moeten worden, dan krijg je een bottleneck.
Als je je zelf in een onderhandelingspositie zet, dan duurt de zaak veel langer dan dat het hoeft.
Dit inderdaad. Al die koehandel kost teveel tijd.
Dan kan je wel stellen dat je overtreders probeert te leren en corrigeren; maar stel dat je er ééntje hebt die op die manier het leven betert, ten opzichte van de 49 op de 50 andere zaken die je moet laten schieten.
Behaal je dan netto niet een beter resultaat door alle 50 kortaf te beboeten en aan te geven: "dit hebben jullie overtreden, fixen binnen X tijd want anders hogere vervolgboete?"

Ga je nou echt op je bolle ogen geloven dat die aanpak een > 50% failure rate heeft?
Hoe rijmt dit met de AVG, met artikel 78 in het bijzonder (het recht om een doeltreffende voorziening in rechte in te stellen tegen een toezichthoudende autoriteit)? Kan een toezichthouder hierop teruggefloten worden in de rechtszaal?
De betrokkene kan zoals ook in het artikel staat gewoon bij de bezaar aantekenen tegen de seponering. De rechter zal dan moeten afwegen of de GBA heeft gedaan wat ze moet doen, namelijk de klacht onderzoeken "in de mate waarin gepast is" (AVG artikel 57 lid 2 sub f).

[Reactie gewijzigd door jochemd op 23 juli 2024 12:28]

De AVG is geen Belgische wet.
De AVG is simpelweg de Nederlandstalige naam voor de General Data Protection Regulation. (GDPR)
Daar is er maar ééntje van. Het is een EU verordening (regulation) en die zijn direct wet in alle lidstaten. Daar zit niet zoals bij een EU richtlijn het geval is, nog een lidstaat-specifieke implementatie in lokale wetgeving tussen.
Maar de GDPR wel (Europese verordening).
AVG en GDPR zijn synoniemen. De AVG is een Europese wet die dus ook in Nederland en België geldt.
De AVG wel, de UAVG niet;)
Das lekker. Ik wil mijn werk ook niet doen, heb besloten om het ook gewoon weg te gooien.
Het is (denk ik) niet dat ze het werk niet willen doen, maar dat ze het niet kunnen doen, door gebrek aan personeel.

En als ook de financiële middelen beperkt zijn houden de mogelijkheden al snel op

Dat de overheid kennelijk zo weinig budget vrijmaakt, laat denk ik zien dat het voor hen ook geen prioriteit heeft... Zowel in België als Nederland dus.

Dat het geseponeerd wordt vind ik dus een kwalijke zaak. Laten we dat vrij duidelijk hebben.
Blijft toch raar. Het bedrijf waar ik werk heeft een omvangrijke milieuvergunning, wij kunnen ook niet zeggen dat we nog maar de helft van de gegevens gaan aanleveren aan de overheid ‘wegens krapte op de arbeidsmarkt bij milieudeskundigen’ en dus niet alles kunnen rapporteren.
niet willen doen of niet kunnen doen is heel wat anders.
Daarvoor moeten we eerst weten hoeveel man er op die afdeling werkt. 400 klinkt niet veel voor één hele jaar. Vraag is werken daar slechts 2 man of 100 man?
De juiste vraag om te stellen is hoeveel tijd er gemiddeld heen gaat per klachtbehandeling.
Ik denk niet dat een algemeen gemiddelde gaat helpen. Hoelang het gemiddeld duurt om klachten met weinig bewijs te behandelen, me dunkt. Of wat de criteria ook mogen zijn om de achterstallige gevallen te kunnen samenvatten.

Het is geen willekeur, er is iets specifiek met die zaken waardoor ze op de plank blijven liggen en niet in behandeling genomen kunnen worden.
Bij de AP kost een onderzoek kost volgens een schatting uit 2017 gemiddeld 68 uur.

Maar daar hoort bij als voetnoot:
Bij onderzoeken bestaat er een groot verschil tussen de lichte variant (40 uur en de zware variant 300-900 uur), zie boven. De AP streeft ernaar om zo efficiënt mogelijk te werken.
En in 2021 is dat bijgesteld dat een groot onderzoek gemiddeld 1080 uur zou kosten.

Als ik kijk wat de AP daadwerkelijk uitvoert bij de onderzoeken waarbij ik de klacht heb ingediend dan kom ik ook aardig in de richting van die 40 uur:
  • intake met opname in zaaksysteem, ontvangstbevestiging, bijlagen controleren etc. (mijn klachten zijn gemiddeld 4 pagina's met zo'n 10 pagina's aan bijlagen)
  • na 3 maanden een voortgangsbericht naar de betrokkene
  • na 6 maanden een voortgangsbericht naar de betrokkene
  • brief naar verantwoordelijke met verzoek om reactie op mijn klacht met meesta 7-9 vragen met 3 deelvragen per stuk
  • na 9 maanden een voortgangsbericht naar de betrokkene
  • meerdere herhalingen / uistellen voordat de verantwoordelijke antwoord
  • wederom opname van alles in het zaaksysteem
  • na 12 maanden een voortgangsbericht naar de betrokkene
  • brief naar betrokkene met verzoek om zienswijze
  • wederom opname van zienswijze in dossier (meestal een pagina of 3 in mijn gevallen)
  • na 15 maanden een voortgangsbericht naar de betrokkene
  • na 18 maanden een voortgangsbericht naar de betrokkene
  • na 21 maanden een voortgangsbericht naar de betrokkene
  • alles beoordelen en concept schrijven
  • laten beoordelen door tweede lezer
  • na 24 maanden een voortgangsbericht naar de betrokkene
  • besluit nemen
En bedenk je wel dat dit simpele zaken zijn waarbij er sprake is van evidente overtredingen zoals niet / te laat antwoorden op inzageverzoeken. Bij complexere gevallen komen daar ook nog hoorzittingen etc. bij of moet er eerst uitgezocht worden wie de verwerkingsverantwoordelijke is. En dit zijn dus kleine klachten die de AP moet onderzoeken vanwege een simpel enkelvoudig handhavingsverzoek.
Zodra het onder de publieke sector valt neem ik het aantal uur dat nodig is om een opdracht te voltooien met een korrel zout. Bij ieder winstgevend bedrijf zou hetzelfde waarschijnlijk 50%+ minder tijd kosten.
Er werkten daar 66 mensen in 2022 volgens hun jaarverslag. Met 189 besluiten is dat dus 3 besluiten per mens per jaar. Met 604 meldingen is dat nog geen 10 meldingen per mens per jaar die behandeld worden.

Het lijkt er dus inderdaad niet op dat men snel overwerkt raakt daar.

https://www.gegevensbesch...be/jaarverslag/autoriteit
Kleine nuance. Ik lees nergens dat die 66 mensen allen rechtstreekst betrokken zijn bij het behandelen van klachten. En 66 mensen betekent ook niet 66 VTE's.
Maarja, als jouw lading werk ook meer wordt dan dat jij/jouw afdeling aan kan, dan moet je keuzes maken, wat dan resulteert dat een hoop naar een backlog gaan, die ook maar blijft groeien waardoor je aan bepaalde dingen dus nooit toe zult komen. Simpel meer mensen bijzetten werkt vaak genoeg ook niet, of er is gewoonweg geen budget voor. Als ik een keuze moet maken, als overheid, tussen geld moeten vrijmaken voor zorg/onderwijs/justitie of GBA, dan weet ik wel dat GBA als laatste aan de beurt komt.
Zo schiet het lekker op inderdaad.
En dit is precies de reden waarom veel organisaties onvoldoende investeren in consumentenbescherming: ze worden toch niet vervolgd wanneer het fout gaat. Hoe vaak ik als consultant binnen de security organisaties heb geadviseerd over datalekincidenten en meldingen gedaan heb bij de AP waar echt wat te verwijten was bij deze organisaties en er gewoon 0 opvolging op kwam.

Ik hoop van harte dat het anders gaat met NIS2. Ik zit binnenkort weer met een paar hoge pieven van het NCSC en DTC, hopelijk kunnen zij hier ook duiding bieden.
Ben ook wel benieuwd waar de enorme daling in klachten vandaan komt. In 2021 waren het er 1928 en in 2022 waren het er nog maar 604, dat is een daling van 68% Weigert men klachten aan te nemen? Is regelgeving versoepelt? Heeft het volk het vertrouwen in de dienst volledig verloren?
Houden bedrijven zich steeds beter en vaker aan de wet, nog een te stellen vraag.
Ja, de facto weigering. Probeer maar eens een klacht in te dienen op hun website. Nacenoeg alles wat je invult wordt direct afgewezen als onvoldoende of je krijgt vlak daarna een mailtje “gesloten wegens onvoldoende”.

[Reactie gewijzigd door dinoballz op 23 juli 2024 12:28]

Als dat zo doorgaat met het niet kunnen behandelen/opsporen/vervolgen van calamiteiten/mogelijk strafbare feiten door de instanties (ook in Nederland) worden wetten en regels steeds meer aan de laars gelapt, worden (nieuwe) wetten allen voor de bühne gemaakt en volgen er taferelen zoals in het wilde westen waarin men zich zelf moet/gaat helpen aan “gerechtigheid” O-) .

Zie al de hele week de reportages over dit probleem van 1vandaag.

Wie gaat er nog aangifte doen als dat niets uithaalt behslve dat jou persoonsgegevens incl. adres misschien bij de vermeende dader terechtkomen. 8)7

[Reactie gewijzigd door DoctorBazinga op 23 juli 2024 12:28]

Dit is business as usual in België. Anders nieuwsbericht vandaag, niet IT-gerelateerd:

Het Brussels gerecht moest afgelopen jaar meer dan 7.000 dossiers laten vallen omdat er niet genoeg speurders zijn. Dat zegt de procureur-generaal van Brussel Johan Delmulle bij de start van het gerechtelijk jaar. Financieel-economische zaken worden streng getrieerd. Delmulle pleit voor uitbreiding van dat systeem, 'zeker op de afdeling drugs'.
Bij het nieuws staat een voorbeeld van hoe men de honderden personen gaat informeren: met een standaard briefje met slecht onderbouwde stellingen en weglaten van relevante details.

Je zal maar een slachtoffer zijn en dan van de handhaver, die er speciaal voor is om recht te doen, op zo'n manier te horen krijgt dat je niet "bijzonder prioritair of maatschappelijk bovenmatig relevant" bent en dus geen recht van ze hoeft te verwachten. En dat dan in 2/3 van de gevallen.

Dan kun je dat als verantwoordelijke toch niet gaan afdoen met een standaard bericht waarin geen enkele inhoudelijke onderbouwing staat die toont dat de bewering redelijk is. Dat is geen manier van behandelen die toont dat de beslissing inhoudelijk genomen is en de rechten van de klager serieus neemt. Wat men vervolgens simpel af doet met een ga anders maar naar de rechter om ons anders te bewegen. Dan mag je claimen weinig middelen te hebben om daarop je bevoegdheid tot seponeren in te zetten, maar daar hoort nog wel een afdoende aantoonbare inhoudelijke afweging bij. Anders ben je als toezichthouder vooral je bevoegdheid aan het misbruiken er zo makkelijk mogelijk vanaf te zijn.
Terwijl je zou denken dat iemand met enige kennis van zaken vrij snel de validiteit van klachten in kan schatten. Je weet natuurlijk niet om wat voor klachten het gaat, maar een groot deel zal te maken hebben met evidente schendingen van de wetgeving. Daar zou je kordaat mee om moeten kunnen gaan. Ik denk dat de gemiddelde Tweakers lezer vrij eenvoudig een groot deel van deze klachten kan beoordelen op legitimiteit.

Legitieme klachten vervolgens ordenen op maatschappelijke impact van de schending en alles dat niet kritiek is behandelen alsof het een verkeersboete is met gestandaardiseerde boetes, aanpak etc.

Maarja, als bureaucraat is er vast veel aan te merken op een praktische aanpak :)
Het mag nog zo evident zijn, een waterdicht besluit schrijven over de GDPR neemt nog altijd gemakkelijk 20 bladzijden. Je vindt al snel besluiten terug van 50 bladzijden en langer. Met al die vage GDPR- termen à la "passende technische en organisatorische maatregelen", zonder verdere specificatie wanneer het nu passend genoeg is, is iedere zaak immers opnieuw een heel gepalaver, van voor af aan, om die vaagheid te concretiseren.

Alsof je de snelheidslimiet zou afschaffen, en in de wet enkel een "passende snelheid" zou verplichten. De politierechtbanken zouden bedolven worden onder urenlange pleidooien van de tienduizenden die hun kans willen wagen een snelheidsboete kwijt te laten schelden, en dat telkens opnieuw, want elke straat is anders.
Eens, waardeloze wet geschreven door mensen die er echt de ballen verstand van hebben.
Maar de toezichthouders in NL en BE zijn ook niet oplossingsgericht aan het werk lijkt het.
Neen, dat is niet correct. Als je alles tot in de puntjes gaat specifieren dan gaan bedrijven gewoon enorm creatief omgaan met wat je geschreven hebt. Er is heel veel wetgeving, en niet enkel rondom de GDPR, waarin men net zeer goed nadenkt om niet te specifiek te moeten zijn om misbruik te voorkomen.
Hoezo waardeloze wet? De wet schrijft gewoon voor dat bedrijven bepaalde gegevens enkel mogen gebruiken met toestemming van de betrokkene voor het doel waar de gegevens voor nodig zijn, punt! Dat veel bedrijven het niet willen leren en toch consequent de wet willens en wetens willen blijven overtreden maakt de wet toch niet waardeloos? De handhaving en consequenties moeten gewoon een stuk omhoog. Overtreedt een bedrijf de wet? Deuren dicht tot de boel in orde is, dan is het snel gedaan met ongevraagde tracking, telefonische aanbiedingen, gerichte reclame en al dat soort ongein. Waarom moet dat zo moeilijk zijn?
Omdat naast "toestemming" ook een pak wettelijke verplichtingen zijn zo dien je voor een geldige factuur de "persoonsgegevens" -mogelijks ongewenst- ook 10 jaar bijhouden.

Overtreedt een bedrijf de wet ? --> zowat elk bedrijf kan opmerkingen krijgen over de implementatie van GDPR.
@Andros zit er naast. Toestemming is maar 1 van de 6 verwerkingsgrondslagen. "Wettelijke verplichting" is een ander. En één grondslag is al voldoende.

Nu mag je daarbij alleen de minimale gegevens bewaren, dus de factuur. Andere correspondentie voorafgaand aan de factuur is niet verplicht, en daarmee is er doorgaans ook geen verwerkingsgrond over die 10 jaar duurt.
De Nederlandse AP neemt voor de rol die jij beschrijft alleen mensen aan met juridische achtergrond. Bij behandelen kleine klachten is dus geen enkel inzicht in hoe technisch complex het probleem eigenlijk (niet) is en komt er in het beste geval een waarschuwing, zelfs als het een simpel vinkje in de config is.

Om je recht op privacy te krijgen in NL moet je zelf gaan procederen. Afgezien van wat grote zaken is er geen handhaving, alleen incidentele waarschuwingen. De meeste kleine- en middelgrote bedrijven weten dat dondersgoed en geven dus het absolute minimum uit aan compliance, vooral om achteraf ingedekt te zijn.

[Reactie gewijzigd door Cio op 23 juli 2024 12:28]

Precies, dit is het probleem.
En ik denk dus dat een gestandaardiseerde aanpak, maak een raamwerk om de complexiteit van de zaak in korte tijd te bepalen, geef snel waarschuwingen en duik er bij herhaalde klachten op een gegeven moment dieper in. Denk dat veel bedrijven na het ontvangen van een stevige brief met belofte van boete zich echt wel realiseren waar het probleem zit en het op zullen lossen. En dat moet de bedoeling zijn.
Eerlijk gezegd betwijfel of dat werkt zonder serieuze dreiging met echte handhaving. De AP stuurt dat soort "normoverdragende" brieven ook wel. De standaard formulering van de terugkoppeling die de klager krijgt luidt dan "In de praktijk blijkt dat veel organisaties hun gedrag of beleid aanpassen als zij een brief van de AP ontvangen."

Omdat ik weinig van het effect van dergelijke brieven merk heb ik ondertussen de vraag waarop de AP dit baseert aan 4 verschillende medewerkers van de AP die mij een brief met deze zin hebben gestuurd gesteld. Geen van alle wist het antwoord. Uiteindelijk heb ik maar een verzoek aan de Woo functionaris van de AP gestuurd om alle documenten die dit kwalitatief of kwantitatief onderbouwden alsmede de wijze waarop dit gemeten wordt te openbaren. De reactie van de AP was dat ze geen onderbouwing hadden: de AP meet het effect niet eens.
Dit lijkt me volkomen logisch. Het is niet verstandig om de overheidsuitgaven ongebreideld te laten groeien. Op allerlei andere diensten gebeurt dit ook. Dan toch liever meer geld naar Jeugdzorg.
Waarom wel naar Jeugdzorg, maar niet naar privacy. Of een deel naar beiden

Privacy lijkt me minstens net zo belangrijk als Jeugdzorg of andere zaken, het raakt namelijk iedereen.

Niemand wil dat zijn privé gegevens zomaar op straat liggen, en dat er dan door geld en personeelstekorten niks mee gedaan kan worden.

[Reactie gewijzigd door wildhagen op 23 juli 2024 12:28]

Een overheid die wetten maakt en vervolgens gaan overheidsonderdelen zelf bepalen welke wetten zij wel of niet gaat naleven en indien wel in welke mate zij dit gaat doen. Beetje zoals bij de politie komen om aangifte te doen en dan krijg je tevoren "ja, sorry. Zou u dit wel doen? Wij gaan dit toch niet oppakken"

Dan doe je als overheid gewoon wat fout.
Motto kabinet rutte toch? We willen van alles maar doen voorlopig even niks.... al 12 jaar
De politie is verplicht een aangifte aan te nemen. Pas daarna ligt het aan het oordeel van de officier van justitie wat ermee gebeurt, en kun je via artikel 12 WvSv desgewenst tegen een seponering in gaan.
Ja ze moeten aangifte opnemen, en vervolgens:
Bijna 32.000 zaken werden vorig jaar vroegtijdig beëindigd door een tekort aan personeel.
(2021)

https://nos.nl/artikel/24...-kiezen-en-vanwege-krapte
Zou het wezen omdat de gemiddelde Tweaker denkt dat alle werk met computers gedaan kan worden, dat er hier gedacht wordt dat opsporing geen menskracht vereist?

Waar ik woon hoor ik gemiddeld 30 keer per dag politie met sirene langsstormen. Nee ze hebben het niet druk, echt niet.
Denk niet dat ze voor privacyzaken met loeiende sirenes langskomen, ofwel dat is een andere afdeling, bijv. verkeershandhaving die met sirenes naar een ongeval/aanrijding gaan. Zegt weinig over afdelingen die met totaal andere taken belast zijn.
Waar geef ik de agenten zelf hier de schuld van? Tuurlijk hebben ze het druk, sterker nog ze hebben het veel en veel te druk, zelfs zo druk dat ze 32.000 zaken in de prullenbak smijten omdat ze er geen tijd voor hebben. Ik heb zelf lang geleden bij de politie gewerkt en die mensen willen veelal niets liever dan dat ze tijd krijgen om hun zaken af te handelen, dat ze tijd hebben voor preventie en buurtcontact maar dat is allemaal wegbezuinigd/budgetair doodgemaakt. Wel hebben ze meer papierwerk gekregen wat ten koste gaat van veldwerk. En de maatschappij als geheel kijkt steeds meer op hen neer.

En dan kom je uit op mijn eerdere bewering: Dan doe je als overheid gewoon wat fout.
Die sirene zegt ook niet veel. Ik werkte vroeger tegenover een politiebureau, daar kwamen ze ook regelmatig met de sirene aan met plankgas door de wijk....de friet moest immer warm aankomen.
Na, deze mensen willen wel. Bij jeugdzorg bijna niemand.

Budget jeugdzorg naar privacywaakhond.

Mijn stem hebben ze.

Bron, eigen ervaring en niets kunnen doen hoe ze kinderen totaal de vernieling in helpen.
Fantastisch! Een flinke achterstand in één dag weggewerkt!

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.